برچسب: نمایندگان

  • نمایندگان کودکستانی مجلس هرچه توانستند کردند و سودش را اسرائیل و امریکا برد!

    نمایندگان کودکستانی مجلس هرچه توانستند کردند و سودش را اسرائیل و امریکا برد!

    به گزارش اقتصادران، محمد مهاجری، فعال سیاسی، در کانال تلگرامی خود نوشت: نامه معروفی به خط امیرکبیر خطاب به ناصرالدین‌شاه هست که در آن آمده: اداره مملکت به توصیه خاله و عمه نمی‌شود.

    شاید اگر امیرکبیر امروز زنده بود، می‌نوشت که کار دیپلماسی با حرف‌های خاله‌زنکی بعضی نمایندگان بی‌کفایت و بی‌سواد و بی‌لیاقت مجلس‌دوازدهم پیش نمی‌رود.

    شرایط امروز مملکت به گونه‌ای نیست که نمایندگان کودکستانی مجلس درباره سیاست‌خارجی و مذاکره و… فک بزنند. این جماعت هرچه توانستند کردند و سودش را اسرائیل و امریکا بردند. الان هم به گواهی مسئولان امنیتی این آدمک‌های تندرو عوامل و جاده‌صاف‌کن‌های اسرائیل‌اند. با این‌حال به کجای حاکمیت وصلند که همچنان هزینه می‌تراشند؟

  • مجلسی که نبودنش برای مردم بهتر از بودنش است!

    مجلسی که نبودنش برای مردم بهتر از بودنش است!

    به گزارش اقتصادران، مجلس، رکن اصلی تقنین و بازوی نظارتی بر عملکرد دولت و دستگاه‌های اجرایی است. نقش مجلس زمانی موثر خواهد بود که بتواند مبتنی‌بر نیازهای کشور و در راستای مطالبات مردم گام برداشته و با استقلال رای و پایبندی به منافع ملی عمل کند. دو وظیفه اصلی مجلس قانونگذاری و نظارت بر اجرای قانون است؛ این در حالی است که مجلس دوازدهم در یک سال گذشته با تشکیل ۸۸جلسه، ۵۶ طرح و لایحه را به تصویب رسانده و از این تعداد، ۴۸ مورد به قانون تبدیل و برای اجرا به دولت ابلاغ شده که ۹مورد نیز در مرحله بررسی مجمع تشخیص مصلحت نظام است. مجلس‌ دوازدهمی‌ها که از سه روزی که در هر هفته در صحن علنی تشکیل جلسه می‌دهد، یک روز را به جلسات نظارتی اختصاص داده‌اند، در یک سال گذشته ۱۵ نوبت به این منظور گردهم جمع شده و هر بار پس از استماع یک گزارش نظارتی، به بررسی عملکرد یکی از وزارتخانه‌ها و دستگاه‌های اجرایی پرداخته‌اند. چنان‌ که در تابستان امسال، گزارش نظارتی مربوط به خاموشی‌ها را به بحث و بررسی گذاشتند و در ادامه نیز در گزارشی دیگر، نظات ارزی کشور را مورد بررسی قرار دادند.

    مصائب مجلس متمرکز بر حواشی

    در حالی که اما به باور بسیاری از ناظران توجه بیش از اندازه مجلس بر تصویب قوانین و تمرکز بر انجام وظایف تقنینی باعث شده که این نهاد در انجام وظایف نظارتی خود مرتکب کاهلی و کم‌کاری شود، بسیاری بر این باورند که مجلس در حوزه قانونگذاری نیز دچار شتابزدگی است و معمولا قوانینی را به تصویب می‌رساند که فاقد پشتوانه کارشناسی هستند. عارضه‌ای که باعث شده همواره شاهد ارائه طرح‌های اصلاحی درباره مصوبات پیشین مجلس باشیم اما شاید یکی از دیگر مشکلات اساسی مجالس که از قضا در مجلس کنونی نیز آشکارا به چشم می‌آید، تعارض میان منافع محلی و تصمیمات ملی باشد. این در حالی است که پدیده لابی‌گری جناحی نیز به‌عنوان یکی از دیگر مشکلات مجالس مطرح بوده و هست. مجموعه این کاستی‌ها و ایرادها باعث شده نهادی که باید تکیه‌گاه اصلی مردم و ستون فرآیند دموکراتیک کشور باشد با چرخشی آشکار به سمت حواشی و مباحث کم‌اهمیت، از مسیر اصلی خود خارج شده است. به همین دلیل است که بسیاری از چهره‌های سیاسی و حتی نمایندگان کنونی و ادوار مجلس بر این باورند که آنچه در صحن علنی مجلس و کمیسیون‌های تخصصی پارلمان می‌گذرد، به هیچ عنوان بازتاب دردها، نیازها و نگرانی‌های ملموس جامعه نیست و بخش چشمگیری از انرژی و وقت و زمان مجلس صرف جدال‌های جناحی، طرح‌های کم‌اثر و موضوعاتی می‌شود که در زندگی روزمره مردم کوچک‌ترین اثری ندارند. آن هم در روزگاری که بحران‌های جدی و اساسی اقتصادی و معیشتی بر زندگی شهروندان سایه انداخته و هر روز بیش از دیروز، بر پیچیدگی‌ها و کمبودها می‌افزاید. همزمان بسیاری بر این باورند که مجموعه تصمیماتی که از سوی نهادهای مجلس -و البته در نگاهی کلان، همچنین ازسوی دولت، دستگاه قضایی و دیگر نهادها- اتخاذ می‌شود، اغلب دستاورد ملموس و موثری بر سفره و زندگی مردم ندارد. معضلی که در گذر ایام سرمایه اجتماعی نظام سیاسی را کاهش داده و منجر به تعمیق شکاف میان ملت و دولت به‌معنای عام آن شده است.

    در شرایطی که جامعه با فشارهای اقتصادی فزاینده، نگرانی‌های معیشتی و چالش‌های روزمره دست‌وپنجه نرم می‌کند، توقع عمومی آن است که مجلس و دولت با کنار گذاشتن موضوعات فرعی، به مسائل اصلی مردم بپردازند. پرسش اینجاست که آیا این نهادها می‌توانند و مهم‌تر از آن می‌خواهند تا اولویت‌های خود را بازتعریف کنند و بار دیگر به مطالبات واقعی جامعه توجه کنند؟! اگرچه نمی‌توان انکار کرد که در همین دوره نیز نمونه‌هایی از ورودهای موثر مجلس به برخی موضوعات، دیده شده اما این موارد استثناهایی محدودند و نمی‌توانند نشانه رویکردی پایدار باشند. در سطح کلان، مجلس به‌گونه‌ای عمل می‌کند که گویی دغدغه‌های اقتصادی مردم در حاشیه قرار گرفته و موضوعات جنجالی اما کم‌اثر، مانند برخی نزاع‌های سیاسی یا مباحث پرمناقشه‌ای همچون حجاب، در مرکز توجه قرار دارند؛ مسائلی که در حالی برجسته می‌شوند که بخش وسیعی از جامعه مدت‌هاست از دوگانه‌های جناحی سنتی اصولگرا و اصلاح‌طلب عبور کرده و دیگر با این قالب‌های فرسوده سیاسی نسبتی احساس نمی‌کند.

    در شرایطی که اما منتقدان معتقدند مجلس در انجام وظایف نظارتی و تقنیی خود ناکام بوده، کمال‌الدین پیرموذن، چهره سیاسی اصلاح‌طلبی که در مجلس اصولگرای نهم در فراکسیون اقلیت فعالیت می‌کرد با اشاره به تاکیدات بنیانگذار جمهوری اسلامی در این رابطه که مجلس باید «عصاره فضائل ملت» و در «راس امور» باشد، می‌گوید: «متاسفانه امروز مجلس فرسنگ‌ها با آنچه باید و شاید فاصله دارد.» این نماینده پیشین مجلس در گفت‌وگو با «جهان‌صنعت» با انتقاد نسبت‌به نحوه بررسی صلاحیت کاندیداهای انتخابات مختلف به‌ویژه انتخابات مجلس در سال‌ها و دهه‌های گذشته یادآور شد: «متاسفانه به‌دلیل ارتفاع گرفتن سد نظارت استصوابی در این سال‌ها، مجلسی شکل گرفته که نمایندگان و اعضای آن هم از حیث کیش شخصیتی و هم به‌لحاظ توانایی کارشناسی و کارآمدی بسیار ضعیف هستند. به همین دلیل نیز شاهدیم که به‌عنوان مثال قریب به یک‌‌سال‌ونیم پس از شکل‌گیری مجلس، ناگهان فاش می‌شود که نمایندگان از همان روز نخست اینترنت بدون فیلتر یا همان «خط سفید» را دریافت کرده و به جای تلاش برای تحقق حق دسترسی آزاد و نامحدود شهروندان به اینترنت، از این رانت تبعیض‌آمیز استفاده کرده و صحبتی هم به میان نیاوردند اما حال که ماجرا افشا شده، ناگهان امثال رسایی‌ها ادعا می‌کنند که مخالف محدودیت و فیلترینگ هستند.

    حال آنکه همین افراد بودند که در سال‌های پیشتر تمام توان‌شان را برای تصویب «طرح صیانت» به کار بستند.» او با ابراز تاسف از شکل‌گیری مجلسی که اقدامات و مصوباتش، به‌گفته او، «هیچ منفعتی برای ملت و مملکت به‌همراه نداشته»، می‌گوید: «مجلس متاسفانه صرفا دنبال محدود کردن جامعه و اینترنت آزاد برای ایرانیان است. در حالی که وظیفه همه نمایندگان باید تحقق شعارمحوری استقلال و آزادی باشد.» او همچنین با انتقاد نسبت‌به عملکرد نظارتی مجلس گفت: «مجلس کنونی در حالی با لابی‌گری و دخالت در انتصابات زمینه‌ساز شکل‌گیری کابینه‌ حداقلی پزشکیان شده که در ادامه، شاهد بودیم این نمایندگان بودند که همان چند چهره قدرتمند همچون ظریف را نیز حذف کردند.»

    دخالت مجلس در انتصابات بر خلاف توصیه صریح رهبری

    پیرموذن با اشاره به توصیه‌های رهبری به نمایندگان مجلس در سال‌های گذشته یادآور شد: «رهبری پیوسته تاکید کرده‌اند که نمایندگان حق دخالت در انتصابات دولت و عزل و نصب افراد را ندارند و نباید در این حوزه ورود کنند اما متاسفانه در همین دوره کنونی هم شاهد بودیم که نمایندگان مختلف مجلس چگونه گزینه‌های مدنظر خود را به دولت تحمیل کردند. روندی که شاید آخرین نمونه‌اش اسماعیل سقاب‌اصفهانی بود که با اعمال فشار تندروهای مجلس، در این دوران و شرایط خطیر و باوجود ناترازی گسترده انرژی، با حکم رییس‌جمهور به‌عنوان رییس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی منصوب شد.» او با اشاره به تاکید دیگر رهبری درخصوص لزوم تحول در امر تقنین و قانونگذاری گفت: «مجلس باید تمامی قوانین موجود را با سه رویکرد کمیت بیشتر،کیفیت مطلوب‌تر و هزینه کمتر، به‌روزرسانی می‌کرد تا سه هدف کارآفرینی، خدمات‌دهی و بهبودبخشی به تولیدات محقق می‌شد اما نه‌تنها گامی در این مسیر برنداشت بلکه در تمام این یک‌سال‌ونیم گذشته نیز شاهد بودیم که پیوسته در تلاش برای تصویب قوانین بیشتر بوده است.» این نماینده پیشین مجلس همچنین با انتقاد نسبت‌به عملکرد مجلس در امر نظارت بر عملکرد دولت به‌ویژه وزارتخانه‌های اقتصادی گفت: «متاسفانه بخشی به دلیل کم‌کاری دولت و بخشی نیز به‌دلیل بی‌توجهی مجلس به مساله نظارت، شاهد وخامت روزافزون بحران‌های اقتصادی هستیم؛ تا جایی که امروزه چیزی در حدود ۵۰‌درصد شهروندان زیرخط فقر قرار دارند و چیزی در حدود ۹۰‌درصد شهروندان نیز با مشکلات جدی معیشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.»

    مجلسی که نبودنش بهتر از بودنش است!

    پیرموذن تصریح کرد: «در این شرایط کاملا طبیعی است که نمایندگانی که در واقع با رای‌درصد قلیلی از شهروندان وارد مجلس شده‌اند، نتوانند پیگیر مطالبات مردم، تعامل جامعه جهانی، افزایش ثروت ملی و بهبود کیفیت زندگی ایرانیان باشند و طبیعتا این مجلس حداقلی، نبودنش به‌مراتب بیش از بودنش برای مردم منفعت به همراه دارد.»

  • عده‌ ای از نمایندگان معامله‌گرند! / برخی نمایندگان اسم دخالت‌ها را «نظارت» می گذارند / ضعف نظارت و بی توجهی باعث شده وزرا باج بدهند و نمایندگان باج بگیرند!

    عده‌ ای از نمایندگان معامله‌گرند! / برخی نمایندگان اسم دخالت‌ها را «نظارت» می گذارند / ضعف نظارت و بی توجهی باعث شده وزرا باج بدهند و نمایندگان باج بگیرند!

    به گزارش اقتصادران، شهریار حیدری نماینده سابق مجلس شورای اسلامی  در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه شما سابقه نمایندگی در مجلس دارید در دوره نمایندگی‌تان با چه فشارها یا درخواست‌هایی روبه‌رو شدید که می‌توانست به فساد منجر شود، گفت: در دوره نمایندگی هم سوال از وزرا داشتیم و هم استیضاح و هم تحقیق و تفحص. این سه ابزار در اختیار نماینده‌ها همیشه بوده و هست و جزء ابزار نظارتی است.

    برخی از نمایندگان از ابزارهای خود به خاطر منافع مادی و شخصی استفاده می‌کردند

    وی ادامه داد: طبیعتاً برخی از نمایندگان از این ابزارها به خاطر منافع مادی و شخصی استفاده می‌کردند، سوال می‌کردند و بعد از اینکه به اهداف شخصی‌شان می‌رسیدند یا سوال را پس می‌گرفتند یا از تحقیق و تفحص انصراف می‌دادند یا امضای استیضاح را پس می‌گرفتند. عده‌ای دیگر هم به هر شکل واقعاً تا آخر می‌ماندند یا بعد از نشست با وزیر و صحبت‌های وزیر و اسنادی که وزیر یا نهاد تحقیق شده ارائه می‌داد، نماینده یا انصراف می‌داد چراکه دیگر به صلاح نبود که ادامه دهد چراکه به یقین می‌رسید که مسئله آنطور که تصور می‌شده نبوده است. این‌ها هم جزو مسائلی بود که در دوره‌های مختلف و در دوره ما وجود داشت.

    عده‌ محدود و معدودی از نمایندگان معامله‌گرند

    این نماینده سابق مجلس گفت: اما یک عده‌ای از نمایندگان بسیار محدود و معدود، معامله‌گرند. به هر شکل می‌روند سوالی می‌کنند، بعد از اینکه امتیاز شخصی می‌گیرند، از سوال انصراف می‌دهند و نهایتاً رفیق همان وزیر سوال شده هستند. البته نمی‌شود این موضوع را به همه نمایندگان تعمیم داد این نمایندگان درصد بسیار اندکی بودند.

    حیدری در پاسخ به این سوال که آیا این نمایندگان معدود به سایر نمایندگان هم برای همراهی اصرار می‌کردند، گفت: یک عده‌ای از نمایندگان نه صلح‌کننده بودند و نه استیضاح‌کننده بلکه همیشه واسطه بودند. اگر وزیری استیضاح می‌شد یا وزیر به کمیسیون می‌آمد، آن نماینده واسطه از سایر نمایندگان خواهش می‌کرد تا سوال را پس بگیرند. در حالی که واقعاً همان شخص بیشتر از همه امتیاز می‌گرفت.

    وی ادامه داد: این واسطه‌گری‌ها و دلال‌بازی‌هایی که بین یک تعداد معدودی از نمایندگان بود، به مراتب خطرشان بیشتر از نماینده‌ای بود که امتیاز می‌گرفت و از سوال، استیضاح یا تحقیق و تفحص انصراف می‌داد. در دوره یازدهم مجلس، چندین بار مقام معظم رهبری از تعبیر انقلابی برای مجلس استفاده کرد و واقعاً نمی‌خواهم که به صورت صنفی از دوره یازدهم دفاع کنم اما نمایندگان در این دوره به هر شکل که امکان داشت رعایت می‌کردند و بسیار بسیار اندک از این مسائل داشتیم.

    درخواست پس گرفتن تحقیق و تفحص از یک بانک بعد از دریافت وام و امتیاز

    این نماینده سابق مجلس در پاسخ به این سوال که آیا در دوره نمایندگی شما مدیرانی بودند که از دخالت نمایندگان در امور اجرایی ناراحت باشند و از دخالت و مطالبه خارج از قانون نماینده‌ای به شما گلایه کنند، گفت: با توجه به تخلفات گسترده در یکی از بانک‌ها درخواست سوال و تحقیق و تفحص کرده بودم و ۲۷ سوال پرسیده بودم که هر ۲۷ مورد تخلف محرز بود. بالاخره یک عده از نماینده‌ها آمدند و درخواست کردند که سوال را پس بگیرم از سوی دیگر متوجه شدم که ۳۰-۴۰ فقره مثلاً وام و امتیاز به این‌ها داده‌اند یا به طور مثال کسی را برای‌شان در شرکت‌ها جذب کرده‌اند. متاسفانه یکی از مشکلات هم این است که تحقیق و تفحص‌ها هم به نتیجه نمی‌رسد.

    حیدری تصریح کرد: ما تحقیق و تفحص‌هایی از بانک‌های مختلف داشتیم که با اکثریت آراء مجلس به تصویب می‌رسید و در کمیسیون‌های تخصصی تایید می‌شد  از جمله خود من از یک بانک درخواست تحقیق و تفحص داشتم. الان هم اعتقاد دارم که کماکان آن تخلفات احصاء شده و اثبات شده مورد توجه قرار نگرفته است. بنابراین از این جهت یک عده از نماینده‌ها کارهای واسطه‌گری می‌کنند و یا اینکه سوال می‌کنند، سوال پس می‌گیرند، نهایتاً به دنبال بعضی منافع شخصی هستند اما این موضوع شامل همه نمایندگان نمی‌شود یک سری نمایندگان بسیار محدود و معدود به این صورت هستند. اما متاسفانه همین تعداد اندک هم اثر منفی در عملکرد بقیه نماینده‌ها و کارکرد مجلس دارد.

    از نظر برخی از نمایندگان مدیر خوب مدیری است که همراه او باشد

    وی در پاسخ به این سوال که برخی از وزرا معتقدند که نمایندگان در عزل و نصب‌ها هم دخالت دارند از نظر شما این مرز دفاع از حوزه انتخابیه با مداخله در عزل و نصب یا امتیازدهی به چه صورت است، گفت: نماینده حق نظارت دارد، گاهی وقت‌ها نماینده با نیت نظارت بر عملکرد دولت ورود می‌کند، مجموعه دولت، شاخه‌های دولت، از بخشدار گرفته تا استاندار تا وزیر و سایر مقامات مجموعه دولت هستند که در حوزه نظارت نماینده هستند. نماینده می‌تواند از این مجموعه سوال کند، پیگیری کند، جلسه بگذارد، این یک امر طبیعی است. اما برای بعضی از نماینده‌ها مدیر خوب و مدیر بد ندارد. یعنی مدیر خوب از نظر ایشان، مدیری است که همراه او و در رکابش باشد. یعنی به صورت ۱۰۰ درصد در اختیار نماینده باشد.

    یکی از نمایندگان از انتصاب یک آبدارچی جزء تا یک مدیر شاخص دخالت می‌کنند
    مجبورند اسم دخالت‌ها را «نظارت» بگذارند

    این نماینده سابق مجلس گفت: از این جهت این دخالت‌ها عموما دخالت‌هایی است که برخلاف فرمایشات مقام معظم رهبری است، مصداقش نماینده یکی از حوزه‌ها، در یک بخش از یک کارمند جزء آبدارچی دخالت می‌کند تا یک مدیر شاخص. این دیگر در حد متعارف نیست بلکه خارج از نظارت هست یا خیلی از نماینده‌های دیگر هم داریم که واقعاً دخالت می‌کنند. این دخالت‌ها منطقی نیست، از چهارچوب نظارت هم خارج شده، فراتر از نظارت است البته مجبورند عنوان نظارت برای این رویه تعریف کنند، در حالی که این نظارت نیست، این دخالت است.

    در مجلس بده‌بستان زیادی وجود دارد

    به دلیل بده‌بستان‌ها مجبورند از رفتارهای غلط نمایندگان عبور کنند

    حیدری در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه شما مدیر دولتی نیز بودید، از نظر شما چرا برخی از مدیران در برابر درخواست‌های نمایندگان مقاومت نمی‌کنند، آیا در این زمینه مشکل قانونی داریم یا مشکل از ساختار است، از نگاه شما ریشه اصلی فساد در مدیریت دولتی و در نظام نظارتی به چه موضوعاتی مرتبط است، گفت: به نظر من این یک ضعف و یک خلاء قانونی برای نظارت در رفتار نمایندگان است.  در مجلس به دلیل اینکه بده بستان زیادی وجود دارد، به دلیل اینکه یک عده کاندیدای حوزه‌های مختلف در مجلس هستند، مجبورند از رفتار غلط و دخالت نمایندگان عبور کنند. گرچه ما یک کمیته‌ای داریم به اسم کمیته نظارت بر رفتار نماینده‌ها اما این بخش واقعاً ضعیف است. چون بده بستان هست البته بده بستان از نظر مالی عرض نمی‌کنم بلکه بده و بستان از نظر انتخاباتی که در مجموعه مجلس وجود دارد.

    برخی وزرا حاضرند هر امتیازی به نماینده بدهند، فقط خودشان زیر سوال نروند

    وی ادامه داد: یک ضعف دیگر در دولت است. وزیر حاضر است هر امتیازی به نماینده بدهد، در عزل و نصب و جابجایی همه این‌ها را به نماینده بدهد و فقط خودش زیر سوال نرود و بماند. به نظر من این یک ضعف دو طرفه است. وزرا از استیضاح، از سوال و از احضار می‌ترسند. یک وزیر قوی واقعاً باید این را بهانه‌ای بداند که بیاید در پشت تریبون مجلس هم گزارش کار بدهد، هم اگر دخالت نماینده‌ای غیراصولی و غیرمنطقی است، آن را مطرح کند. وزرا حاضرند صرفا هر امتیازی بدهند که فقط سوال نشود. مدیران بسیار قوی و توانمندی را بخاطر درخواست یک نماینده عزل کرده و جابجا کردند و نمونه‌ها زیاد هست.

    خود کمیته نظارت بر رفتار نمایندگان کمک می‌کند که نماینده بگوید نظارت کرده و دخالتی نداشته است

    این نماینده سابق مجلس گفت: در عین حال یک ضعف بالاتر از این هم وجود دارد که ضعف بر رفتار نمایندگان در مجلس است، با کمال تاسف شکایت‌هایی که علیه نماینده مطرح می‌شود در کمیته نظارت بر رفتار نمایندگان مطرح می‌شود، خودشان به نماینده کمک می‌کنند و به طور مثال می‌گویند که نماینده بگوید نظارت کرده و دخالتی نداشته است که این هم می‌شود توجیه. بنابراین این ضعف دو طرفه است که یک سوی آن در دولت است مخصوصا وزرا چراکه نمایندگان از وزرا سوال می‌کنند از یک سو هم ضعف در کمیته نظارت بر رفتار نمایندگان در مجلس است. متاسفانه بسیار ضعیف هستند و خروجی ندارد.

    وی در پاسخ به این سوال که با توجه به اینکه در هر دوره نماینده‌های جدیدی وارد مجلس می‌شوند از نظر شما بزرگترین خطری که می‌تواند برای نماینده‌های تازه وارد وجود داشته باشد و آنها را به سمت فساد بکشاند چیست، و چه اقدامی باید صورت بگیرد که رابطه بین نمایندگان و دولت شفاف‌تر شود، گفت: واقعیت این است که کمیته نظارت بر نمایندگان مجلس یا نهادهای نظارتی مانند وزارت اطلاعات، سازمان اطلاعات سپاه و شورای نگهبان باید با همدیگر جلسه مشترکی داشته باشند که بتوانند نظارت کنند و رفتار غلط نماینده‌ها را کنترل کنند و در همان طول دوران نمایندگی این تذکرات منجر به جلوگیری از ادامه دادن آن رفتار شود و این یک ضرورت است.

    ضعف کمیته نظارت بر رفتار نمایندگان و بی‌توجهی دولت باعث می‌شود وزرا باج بدهند و نمایندگان باج بگیرند

    این نماینده سابق مجلس گفت: مورد دوم این است که دولت هم باید بر رفتار نماینده‌هایی که از وزرا سوال می‌کنند نظارت کند و از وزرا سوال کند که این سوالی که از وی شده است اگر خلافش هست در پشت تریبون مطرح کند و اگر اینطور نیست دولت وزیر متخلف را عزل کند. همین بی‌تفاوتی نسبت به رفتار نمایندگان در کمیته نظارت بر رفتار نمایندگان و از این طرف بی‌توجهی دولت به سوال از وزرا باعث می‌شود که وزرا باج بدهند و هم نماینده باج بگیرند. در این وسط یک تخلفاتی است که فساد مالی در آن وجود دارد، امتیاز وجود دارد و این مسائل وجود دارد بنابراین همین‌ها منشاء فساد است و زمینه با طرح سوال و استیضاح ایجاد می‌شود و وزیر هم اگر به خاطر ترسش پاسخگو نباشد و نهایتاً با هر امتیازی بخواهد فقط پشت تریبون مجلس حاضر نشود، همین منشا فساد می‌شود.

  • برخی از نمایندگان یا خودشان ریگی در کفش دارند یا برج ساز هستند!

    برخی از نمایندگان یا خودشان ریگی در کفش دارند یا برج ساز هستند!

    به گزارش اقتصادران، روزنامه سازندگی نوشت:

    خانه‌ای که باید مأمن قانون باشد، گاه از سوی کسانی زیر سوال می‌رود تا شفافیت قربانی شود. در روز‌هایی که برخی در مجلس مانور عدالت می‌دهند و شعار‌های دهان پرکن سر داده‌اند، یک صدای متفاوت از درون خانه ملت برخاسته است. صدایی که نه از دل افشاگری‌های رسانه‌ای بلکه از میان خود بهارستانی‌ها به گوش رسید. محمد منان رئیسی، نماینده مجلس و عضو کمیسیون عمران در گفت‌وگویی با روزنامه سازندگی، دوباره و اتفاقا این بار مصمم‌تر سخنانش را درخصوص زخم رانت، ثروت‌های بادآورده و سوالاتی بی‌پاسخ پیرامون شفافیت مالی نمایندگان مجلس تکرار کرد. مصاحبه روزنامه سازندگی با منان رئیسی که همزمان با بازدید او از بندر رجایی انجام می‌شد، هرچند بار‌ها به دلیل قطعی تماس مختل شد، اما محتوای آن در همان لحظات کوتاه نیز کافی بود تا گوشه‌ای از واقعیت تکرار شود. او گفت: «اقلیتی در مجلس هستند که از جایگاه خود برای انباشت ثروت سوءاستفاده کرده‌اند. آنها با رانت قدرت به امتیازاتی رسیدند که هیچ توجیه قانونی یا اخلاقی ندارد.» نماینده قم ولی اصرار داشت که به دلیل ناراحتی برخی از همکارانش باید این توضیح را بدهد که منظورش نمایندگان فعلی نیست و نمایندگان ادوار را می‌گوید که بهتر است، اسم آنها را نیاورد. در ادامه، وقتی از او درباره دستمزد نمایندگان پرسیده شد، گفت: «شخصا حقوق خود را فقط از هیات علمی دانشگاه می‌گیرم. شنیده‌ام امسال حقوق نمایندگان به حدود ۴۰ میلیون و خرده‌ای تومان در ماه رسیده است. اما این مبلغ نمی‌تواند، توجیه‌کننده زندگی‌های لاکچری اقلیت از همکاران باشد. قبل از عید، اما حقوق نمایندگان ۳۰ و خرده‌ای بود.» منان رئیسی معتقد است که اقلیتی از نمایندگان حتی یکی از دلایل رد صلاحیتشان برای ورود به مجلس دوازدهم همین مورد بوده است.

    اما ماجرا از جایی آغاز شده بود که منان رئیسی در برنامه تلویزیونی «خانه اقتصاد» به صراحت گفت: «اقلیتی از نمایندگان یا خودشان ریگی در کفش دارند یا برج ساز هستند و خانه خالی دارند و ذی نفع این وضع هستند. مجلس واقعا فضای عجیب و غریبی است. یک کار بخواهید انجام دهید ۱۰ نفر تماس می‌گیرند، تهدید می‌کنند و فشار می‌آورند و سفارش می‌کنند. نماینده‌ای که مجموع حقوق ۴ سالش ۲.۵ میلیارد تومان است، چگونه می‌تواند در دوران تبلیغات انتخاباتی ۶۰ میلیارد هزینه کند؟» سوالی که نه تنها پاسخ نداشت بلکه سکوت پیرامون آن نیز پرسش‌برانگیزتر شد. این اظهارنظر مانند جرقه‌ای در انبار باروت، بحث قدیمی و ریشه‌دار رانت‌خواری در مجلس را دوباره به صدر رسانه‌ها و فضای عمومی آورد. او بی‌پرده گفت: «عده‌ای از همکاران من با پای برهنه وارد مجلس شدند و حالا صاحب ۵۰ ملک شده‌اند. من که از مجلس جدید دفاع می‌کنم، می‌گویم این پدیده مربوط به ادوار گذشته است، اما آیا مردم هم این تفکیک را قائل می‌شوند؟»

    واکنش‌ها در صحن علنی: دفاع یا انکار؟

    اما آیا همین اعلام دارایی‌ها برای ایجاد شفافیت کافی ا‌ست؟ پرسشی است که سال‌هاست، بی‌پاسخ مانده و حالا با صدای بلندتری تکرار می‌شود. بلافاصله پس از این اظهارات، موجی از واکنش‌ها در مجلس به راه افتاد. محمدسادات ابراهیمی، نماینده خوزستان به شدت نسبت به این سخنان واکنش نشان داد و گفت: «مردم آگاه‌اند که این فرد دائما از دولت و مسئولان اجرایی ایراد می‌گیرد و حالا به مجلس تاخته است. همه نمایندگان فعلی در ابتدای دوره، اموال خود را به قوه قضاییه اعلام کرده‌اند.»

    در پی انتشار ویدئویی از سخنان رئیسی، هیأت نظارت بر رفتار نمایندگان وارد عمل شد. فرشاد ابراهیم‌پور، سخنگوی این هیأت، اعلام کرد که موضوع به صورت دقیق بررسی شده است»، اما این «بررسی» چقدر می‌تواند به شفاف‌سازی واقعی منجر شود؟ یا صرفاً بخشی از یک نمایش نظارتی بدون اثر خواهد بود؟ آنچه منان رئیسی گفت، ریشه در امروز ندارد. سال ۱۳۹۶ محمد دهقان، نماینده ادوار هفتم تا نهم با صراحتی مشابه گفته بود: «مطمئن باشید کسی با حقوق وزارت یا نمایندگی ثروتمند نمی‌شود، مگر آنکه از رانت استفاده کرده باشد.» دو سال بعد، محمود شکری، نماینده مردم تالش از هزینه‌های ۳ تا ۵ میلیاردی برخی کاندیدا‌ها در انتخابات گفت و هشدار داد: «چنین مبالغی نمی‌تواند بدون پشتوانه رانت وارد رقابت‌های انتخاباتی شود.»

    هرچند این روایت‌ها، همه از درون خود مجلس است. از کسانی که روزی بخشی از این ساختار بودند یا هنوز هستند. پس نمی‌توان آنها را صرفاً «ادعا» خواند. مجلس، به عنوان نهاد قانون‌گذار و ناظر بر اجرای قانون قرار است، مظهر شفافیت و عدالت باشد. اما زمانی که خود این نهاد با ابهامات مالی و فساد احتمالی مواجه می‌شود، کارکردش در نگاه افکار عمومی دچار تزلزل می‌شود.

    درست است که منان رئیسی در گفت‌و‌گو با سازندگی با تاکید بر اینکه «اقلیتی» چنین وضعیتی دارند، سعی داشت دیگر نمایندگان را از این اتهامات مبرا کند. اما آیا مردم چنین تفکیکی قائل می‌شوند؟ آیا افکار عمومی «اقلیت» و «اکثریت» را در موضوعاتی مانند رانت و ویژه‌خواری تفکیک می‌کند؟ یا صرفاً کلیت مجلس را زیر سوال می‌برد؟

    در سال‌های گذشته، بار‌ها موضوع شفافیت آراء نمایندگان، اموال و درآمد‌های آنها در قالب طرح‌هایی در مجلس مطرح شده، اما هر بار به نوعی مسکوت مانده است. حالا با اظهارات نماینده‌ای که از درون سیستم برخاسته، بار دیگر افکار عمومی مطالبه‌گر شده‌اند.

    مطالبه اصلی مردم چیست؟ پاسخ ساده است: شفافیت. مردم می‌خواهند بدانند چگونه نماینده‌ای که با شعار عدالت‌خواهی و ساده‌زیستی وارد مجلس شده در پایان دوره صاحب املاک و دارایی‌هایی شده که با حقوق قانونی‌اش تناسب ندارد.

    تمرکز بر صدایی متفاوتی

    در روز‌هایی که مساله شفافیت مالی مسئولان و نمایندگان مجلس به یکی از دغدغه‌های اصلی افکار عمومی تبدیل شده، اظهارات صریح محمد منان رئیسی، عضو کمیسیون عمران مجلس، موجی تازه از واکنش‌ها و پرسش‌ها درباره رانت، فساد و ثروت‌اندوزی برخی چهره‌های پارلمانی ایجاد کرده است. افشاگری‌های اخیر، بازتابی از ابهام عمومی درباره نبود نظارت مؤثر، هزینه‌های مشکوک در انتخابات و احتمال سوءاستفاده از قدرت برای منافع شخصی است. هرچند این نگرانی‌ها پیش از این نیز توسط برخی نمایندگان ادوار مطرح شده بود. در شرایطی که سرمایه اجتماعی نهاد قانون‌گذار در معرض تضعیف قرار دارد، چنین سخنانی می‌تواند یا آغازی برای اصلاحات باشد؟ یا به بحرانی عمیق‌تر بینجامد؟ مسیری که به روشنی نیازمند شفافیت، پاسخ‌گویی و اراده‌ای واقعی برای مبارزه با فساد در درون ساختار‌های قدرت است.

    در انتها شاید خالی از لطف نباشد که بگوییم، یکی از نکات کلیدی گزارش، تمرکز بر صدای متفاوتی است که از درون مجلس برخاسته؛ یعنی محمد منان رئیسی. این مساله اهمیت دارد چراکه برخلاف مواردی که منتقدان بیرونی درباره فساد حرف می‌زنند، وقتی انتقاد از درون ساختار بیان می‌شود، وزن و اعتبار بیشتری پیدا می‌کند. به همین دلیل در این گزارش سعی کرده‌ایم از او چهره‌ای ترسیم کنیم که گرچه تنهاست، اما حرف‌هایش پژواکی گسترده در جامعه دارد.