برچسب: نفتکش

  • وضعیت تنگه هرمز در هاله‌ای از ابهام / ایده اسکورت نفتکش‌ها هم به در بسته خورد

    وضعیت تنگه هرمز در هاله‌ای از ابهام / ایده اسکورت نفتکش‌ها هم به در بسته خورد

    به گزارش اقتصادران، درحالی که جنگ اسرائیل و آمریکا بر علیه ایران وارد سومین هفته خود شده است، گزارش ها از تاثیر محدودیت های تهران در تنگه هرمز بر بازارهای جهانی و به خصوص مشکلاتی جدید در واشنگتن حکایت دارد. در چنین شرایطی دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در تلاش است تا با متقاعدسازی کشورهای اروپایی، آن ها را به دخالت در این گذرگاه حیاتی بر عیله ایران تشویق کند.

    استفاده ایران از ابزار مدیریت تنگه هرمز که یک شاهرگ اقتصادی جهانی تعبیر می شود، نفت بیش از ۱۰۳ دلاری را برای بازارهای جهانی به ارمغان آورده است. برخی تحلیلگران و ناظران بازار معتقدند که ممکن است در ادامه شاهد اعداد بالاتری در بازار انرژی جهان نیز باشیم و این موضوع دونالد ترامپ را وادار کرده تا به دنبال راهی برای برون رفت از این بحران باشد.

    نگرانی شدید واشنگتن

    هراس کشورهای جهان و به ویژه منطقه از کمبود سوخت، منجر به تلاش آمریکا برای مقابله با افزایش قیمت ها شد. در این میان، تصمیم به آزادسازی ذخایر استراتژیک کشورها و لغو برخی تحریم ها علیه نفت روسیه گرفته شد. با این حال، تمامی این راه حل ها موقتی بوده و قیمت ها مجددا بالا رفت. واشنگتن در روزهای اخیر نتوانسته آنطور که انتظار می رفت، قیمت نفت را به زیر ۱۰۰ دلار بازگرداند و به همین دلیل، تحلیلگران از بروز تورم و رکود در اقتصاد جهانی سخن می گویند.

    یکی دیگر از راه حل هایی که دولت ترامپ برای این مشکل مطرح کرده است، اسکورت کشتی ها در تنگه هرمز بود که تاکنون عملی نشده است.

    روزنامه نیویورک تایمز فاش کرد که رئیس جمهور آمریکا توان در اختیار گرفتن تنگه هرمز را ندارد و به همین دلیل، ارتش خود را تحت فشار قرار داده است. این در حالی است که دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، قبل از تجاوز نظامی آمریکا به ایران، به ترامپ درباره محدودیت‌های ارتش آمریکا در مقابله با ایران در یک چنین جنگی هشدار داده بود.

    تاثیر راه حل ها موقتی است

    همزمان با افزایش قیمت انرژی، دونالد ترامپ خواستار الحاق کشورهای منطقه خلیج فارس و همچنین خریداران نفت به ائتلافی شد که او مدعی است به منظور مبارزه برای باز نگه داشتن تنگه هرمز تشکیل خواهد داد. او مدعی است که این کشورها و به خصوص کشورهای آسیایی، باید برای مقابله با محدودیت های تنگه هرمز اقدامات عملی انجام بدهند. او از آن ها خواست تا با اعزام ناورهای خود به منطقه، در عملیات باز کردن تنگه با آمریکا همکاری کنند. ایران بارها اعلام کرده تنگه باز است و تنها مواضع اسرائیل و آمریکا در این منطقه مورد هدف قرار خواهند گرفت.

    پاسخ منفی اروپایی ها به ترامپ

     فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان روز دوشنبه تاکید کرد که آلمان در تامین امنیت تنگه هرمز مشارکت نخواهد کرد. مرتس اشاره کرد که جنگ ایران باید سریع و با استراتژی واضح پایان یابد. پیش از این نیز دولت آلمان با اعزام نیرو برای کمک به تامین امنیت تنگه هرمز مخالفت کرده بود.

    به گزارش شبکه خبری تی ار تی، کی‌یر استارمر نخست وزیر انگلیس هم پس از درخواست دونالد ترامپ گفت: هر طرحی برای بازگشایی تنگه هرمز، از ماموریت های ناتو نخواهد بود. او در واکنش به ادعاها و فشارهای غیرقانونی واشنگتن برای پیوستن متحدان به مأموریت اسکورت نفتکش‌ها در تنگه هرمز، موضعی محتاطانه اتخاذ کرد و از هرگونه اعلام حمایت از این طرح خودداری کرد. بر اساس گزارش خبرگزاری روسی تاس، خودداری لندن از اعزام کشتی‌های جنگی خطر تشدید اختلاف بین استارمر و ترامپ را به همراه دارد.

    پیش از این، رئیس‌جمهور آمریکا از امتناع لندن برای دادن مجوز به واشنگتن به منظور استفاده از پایگاه‌های بریتانیا برای انجام اولین حمله به ایران در جریان جنگ جاری ابراز نارضایتی کرده بود.

    همچنین کشورهای آلمان، ایتالیا، یونان، کره جنوبی، ژاپن و استرالیا هم درخواست ترامپ رد کرده و حاضر نشدند که در این تجاوز علیه ایران شریک شوند.

    العربی الجدید روز گذشته ۲۵ اسفند منتشر کرد که وزیر امور خارجه ایتالیا نیز مخالفت کشورش با درخواست ترامپ برای پیوستن به ائتلاف بین‌المللی علیه ایران در تنگه هرمز را اعلام کرد.

    ترامپ پس از پاسخ منفی کشورهای عضو ناتو تهدید کرد که این نهاد نظامی با آینده بسیار بدی روبرو خواهد بود.

    از سویی نخست وزیر ژاپن هم در پاسخ به ادعای دونالد ترامپ برای اعزام ناو به خاورمیانه، این درخواست را رد کرد. این در حالیست که او به عنوان یک سیاستمدار از متحدان ترامپ محسوب می‌شود.

    شبکه اسکای نیوز عربی به نقل از مقامات استرالیا نوشت: با وجود درخواست ترامپ، این کشور هیچ کشتی جنگی به تنگه هرمز اعزام نخواهد کرد. فنلاند هم از دیگر کشورهایی است که به صراحت با درخواست ترامپ برای اعزام نیروی دریایی به خلیج فارس مخالفت کرد.

    الکساندر استاب، رئیس جمهور فنلاند گفت: فکر می‌کنم اکنون نکته اصلی این است که بر خودِ ائتلاف و اقداماتی که انجام می‌دهیم تمرکز کنیم. ما یک اتحاد دفاعی هستیم، به این معنا که به طور معمول حملات نظامی انجام نمی‌دهیم.

    وضعیت تنگه هرمز در هاله‌ای از ابهام

    مخالفت در مشارکت با آمریکایی‌ها برای بازگشایی تنگه هرمز درحالی صورت گرفت که ترامپ پس از اینکه از ارتش آمریکا ناامید شده، بود، سعی کرد که کشورهای دیگر را که متحدان خود بود، وارد این تجاوز کند.

    در همین زمان الجزیره گزارش داده قیمت نفت خام از زمانی که آمریکا و اسرائیل در حملات مشترک علیه ایران را آغاز کردند، حدود ۵۰ درصد افزایش یافته است. بنا بر این گزارش دست‌کم ۹۵ کشور پس از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران افزایش قیمت بنزین داشته‌اند. برخی کشورها تغییر قیمت‌ها را فقط در پایان هر ماه اعلام می‌کنند، بنابراین انتظار می‌رود ماه بعد نیز بسیاری از کشورها با افزایش قیمت مواجه شوند.

    هر چند تنگه هرمز مشکلات فراوانی را برای حمل‌ونقل دریایی و بازار انرژی ایجاد کرده است؛ اما بنا بر آنچه روزنامه فایننشال تایمز نوشته حداقل ۱۳ نفتکش فوق‌غول‌پیکر از ابتدای جنگ در خارک بارگیری داشته‌اند و ایران زیر سایه جنگ روزانه ۱۴۰ میلیون دلار درآمد دارد.

    براساس این گزارش، در این مدت حدود ۲۴ میلیون بشکه نفت ایران از تنگه هرمز عبور کرده است. طبق برآورد شرکت‌های داده انرژی، ایران از زمان آغاز جنگ روزانه حدود ۱.۵ تا ۱.۶ میلیون بشکه نفت در نفتکش‌ها بارگیری کرده است.

  • اقتصاد بر فراز آب، زیر دود و آتش!

    اقتصاد بر فراز آب، زیر دود و آتش!

    به گزارش اقتصادران، خبر کوتاه بود، اما وزن ژئوپلیتیک آن به سنگینی تمام بشکه‌های نفتی است که روزانه از دهانه تنگه هرمز عبور می‌کنند. اعلام هدف قرار گرفتن یک نفت‌کش در فاصله ۵ مایلی «مسندم» توسط مرکز امنیت دریایی عمان، تنها یک حادثه ساده در تقویم درگیری‌های دریایی نیست، بلکه نواختن زنگ خطری است در حساس‌ترین نقطه از جغرافیای سیاسی جهان. مسندم، این پیش‌آمدگی صخره‌ای و راهبردی عمان که همچون عقابی بر ورودی خلیج‌فارس اشراف دارد، حالا شاهد دود و آتش بر فراز آب‌هایی است که قرار بود دالان امن تجارت جهانی باشند.

    چرا «مسندم» سیبل شد؟

    انتخاب مختصات جغرافیایی این حادثه، هوشمندانه و در عین حال بسیار خطرناک است. فاصله ۵ مایل دریایی، یعنی نفوذ به حریم امنیتی و نزدیکی به آب‌های سرزمینی کشوری که دهه‌هاست نقش «سوئیس خاورمیانه» و میانجی امین منطقه را ایفا کرده است. در حالی که هنوز جزییات فنی از نوع برخورد (پهپادی، مین دریایی یا موشکی) منتشر نشده، اما پیام سیاسی آن کاملاً روشن است؛ «هیچ نقطه‌ای، حتی زیر سایه میانجی‌گری مسقط، دیگر امن نیست.» این واقعه نشان می‌دهد که عاملان این اقدام، به دنبال گسترش دامنه جنگ و ورود به فاز «اختلال عملیاتی» در مسیر ترانزیت انرژی هستند.

    آرایش نیرو‌ها و واکنش‌های زنجیره‌ای

    بلافاصله پس از مخابره این خبر، اتاق‌های فکر در پایتخت‌های غربی و منطقه به حالت آماده‌باش درآمدند. واکنش‌ها صرفاً به محکومیت‌های دیپلماتیک محدود نماند، چرا که سایه سنگین اتهام‌زنی‌های متقابل، بلافاصله فضای رسانه‌ای را مسموم کرد. نهاد‌های بین‌المللی ناظر بر دریانوردی (IMO) و شرکت‌های بزرگ کشتیرانی با صدور بیانیه‌هایی، از وضعیت قرمز در دریای عمان سخن می‌گویند. واقعیت این است که در این قبیل حوادث، «ابهام» خود یک سلاح است. عدم پذیرش مسئولیت از سوی گروه‌ها یا دولت‌ها، باعث می‌شود که فضای بی‌اعتمادی میان همسایگان تشدید شده و پروژه‌های همگرایی منطقه‌ای با دست‌اندازی جدی مواجه شود.

    شوک به بازار انرژی؛ زلزله در هزینه‌های پنهان حمل‌ونقل

    اثرات این حادثه بر پیکره اقتصاد جهانی، سریع و گزنده است. به محض انتشار خبر، منحنی قیمت نفت برنت واکنش نشان داد، اما فاجعه اصلی در «هزینه‌های تبعی» نهفته است. شرکت‌های بیمه اتکایی در لندن و سنگاپور، بلافاصله ضریب خطر منطقه را بازنگری می‌کنند؛ این یعنی افزایش ناگهانی «فرانشیز ریسک جنگی» که هزینه هر محموله نفتی را میلیون‌ها دلار افزایش می‌دهد. تکرار چنین حوادثی می‌تواند مالکان کشتی را ناچار به استفاده از مسیر‌های جایگزین یا پذیرش تأخیر‌های طولانی برای اسکورت‌های نظامی کند که زنجیره تأمین کالا را در جهان مختل خواهد کرد. همچنین، خروج سرمایه از پروژه‌های توسعه میادین مشترک نفتی، کمترین بهای این ناامنی پایدار خواهد بود.

    اقتصاد ایران در منگنه

    برای ایران، حادثه مسندم فراتر از یک خبر اقتصادی، یک «هشدار امنیتی-معیشتی» در بحبوحه جنگ است. در حالی که کشور درگیر ابعاد مختلف یک نبرد منطقه‌ای است، این حادثه فشار را بر شاهرگ حیاتی اقتصاد ملی به اوج می‌رساند. تبعات این واقعه در سه لایه تنگنای لجستیک، تله اتهام زنی و شوک معیشتی قابل تحلیل است.

    تنگنای لجستیک به این معنا که سبب عقب‌نشینی کشتی‌های تجاری از بنادر ایران و جهش هزینه‌های حمل‌ونقل کالا‌های اساسی می‌شود. منظور از تله اتهام‌زنی نیز این است که تلاش رسانه‌های غربی برای «امنیت‌زدایی» از خلیج‌فارس و توجیه حضور ناوگان‌های جنگی بیشتر که فضای دیپلماتیک تهران را تنگ‌تر می‌کند.

    مهم‌تر از همه، اما این است که در اقتصاد گوش‌به‌زنگ ایران، صدای هر انفجار در دریا، بلافاصله به جهش نرخ ارز و موج جدید گرانی در خشکی بدل می‌شود. ایران اکنون در وضعیتی قرار گرفته که باید میان «پاسخ‌های اقتداری» و «حفظ ثبات ترانزیتی» توازنی دشوار ایجاد کند؛ چرا که هرگونه خطای محاسباتی، حیاط‌خلوت تجاری ما را به بن‌بستی خونین بدل خواهد کرد.

    منطق اسلحه و پایان معاهدات کاغذی

    واقعه مسندم را نباید جدا از پازل خونین جنگی دید که اکنون منطقه را در بر گرفته است. در شرایطی که موشک‌ها و پهپاد‌ها فضا را به تسخیر خود درآورده‌اند، هدف قرار گرفتن این نفت‌کش نشان داد که جنگ کلاسیک جای خود را به جنگ در شریان‌های حیاتی داده است. این حادثه پیامی صریح دارد مبنی بر اینکه در جغرافیای فعلی، هیچ ساحل امنی برای بی‌طرفی باقی نمانده است.

    برخلاف تصورات خوش‌بینانه، امنیت تنگه هرمز دیگر با معاهدات کاغذی تأمین نمی‌شود، چرا که وقتی اسلحه سخن می‌گوید، منطق تجارت عقب می‌نشیند.

  • امکان فروش دسته بیل را بدون مجوز  نداریم چه برسد نفتکش! / خبر اجاره کشتی فروخته شده، حرف مفت است!

    امکان فروش دسته بیل را بدون مجوز  نداریم چه برسد نفتکش! / خبر اجاره کشتی فروخته شده، حرف مفت است!

    به گزارش اقتصادران، با توجه به انتشار اخباری مبنی بر حراج ناوگان دریایی شرکت نیکو (شرکت بازرگانی نفت ایران) و فروش کشتی‌های این شرکت با قیمت‌های پایین‌تر از بازار،  موجی از انتقادات نسبت به عملکرد وزیر نفت ایجاد شده‌ و ابهامات جدی بر این معاملات یک‌باره به وجود آمده است، خبر مهمتر اینکه گفته می‌شود خریدار کشتی‌، پولی واریز نکرده و به دنبال روش دیگری از تسویه به جز واریز وجه است!

    مجیدعلی نازی، مدیر سابق کشتیرانی مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) و مشاور فعلی این شرکت درباره ماجرای فروش کشتی‌های وزارت نفت توضیح داد و گفت: این کشتی‌ها را به این دلیل فروختیم که تعدادی از آنها تحریم شده‌ بودند و تعدادی هم در خطر تحریم بودند. بنابراین یا باید اجازه می‌دادیم کشتی وارد لیست تحریم شود که اغلب افراد برای حفظ منافع خود و محافظه کارانه همین کار را انجام دادند و ضرر و زیان قابل توجهی به بیت‌المال وارد کردند، بطوری که ارزش کشتی را از  ۴٠ میلیون دلار به ١٠ الی ١٢ میلیون دلار پایین آوردند چراکه وقتی کشتی وارد لیست تحریم می‌شود فارغ از سال ساخت و امکاناتش، به آهن پاره و آهن قراضه تبدیل می‌شود. حالا این قیمت ارزش دارد یا اینکه آن را به قیمت خوب می‌فروختیم؟

    وی ادامه داد: اگر کشتی وارد لیست تحریم شود استفاده از آن یا برای انبار نفت است یا اینکه تنها می‌تواند در مسیری که وارد بندری نشود، تردد داشته باشد به همین دلیل ارزش آن به شدت افت می‌کند.

    امکان فروش دسته بیل را بدون مجوز  نداریم چه برسد نفتکش!

    مدیر سابق کشتیرانی مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) و مشاور فعلی این شرکت درباره انتقادها از فروش کشتی خارج از چارچوب‌های نظارتی تاکید کرد: برای فروش این تعداد از ناوگان، مجوز‌های لازم را از سران قوا داشتیم. اساسا مگر این امکان وجود دارد که در سیستم دولتی بتوان حتی یک پراید را بدون مجوز فروخت. آیا می‌توان در سیستم دولتی حتی یک دسته بیل را بدون مجوز و بدون هماهنگی و بدون اینکه سیر مراحل قانونی آن انجام شده باشد، به فروش رساند؟ مگر می‌توان کشتی دولت و وزارت نفت را فروخت و راست راست راه رفت؟ مگر کشتی جاکلیدی است، آن هم کشتی که ٣١٠ متر طول و ۶٠ متر عرض دارد. مگر این کشتی به نام بنده بوده یا ارثیه من بوده که بتوانم به راحتی آن را بفروشم؟

    مجوز سران قوا را برای فروش نفتکش‌های تحریمی داریم/ مدیرعامل نیکو هم موافق است

    وی افزود: سران قوا مجوزی برای نوسازی ناوگان و تحریم شکنی و توسعه خط صادر کردند که براساس همان مجوز ما می‌توانیم معاملات خرید و فروش کشتی نو و کارکرده داشته باشیم و این یک ابلاغ است! همچنین آقای فراهانی، مدیر عامل شرکت نیکو هم چنین درخواستی را به صورت مکتوب داشته و کاملا موافق فروش ناوگان تحریمی و خرید ناوگان غیر تحریمی هستند که یک تصمیم عاقلانه و منطقی بوده‌ است.

    نازی تاکید کرد: اینکه گفته‌ می‌شود خریدار پولی واریز نکرده، کذب بوده؛ پول برگشته و در حساب است و همزمان با فروش، الحمدلله کشتی جدیدی را خریداری کرده‌ایم که به دلیل مباحث محرمانگی نمی‌توانیم اخباری درباره آن منتشر و اعلام کنیم که کشتی کجاست.

    نفتکش را بیشتر از ١۴ میلیون دلار فروختیم/ ارزان فروشی دروغ است

    وی همچنین در پاسخ به این سوال که گفته می‌شود رقم معامله کشتی بسیار پایین‌تر از رقم واقعی بوده، گفت: دروغ است، رقم کشتی‌های غیر تحریمی بین ۵٠ تا ۶٠ میلیون دلار است اما همانطور که گفتم قیمت کشتی‌های تحریمی افت پیدا می‌کند، ارقام معاملات محرمانه است اما بیشتر از  رقم ١۴ میلیون دلار به فروش رساندیم.

    قیمت نفتکش تحریمی با آهن قراضه محاسبه می‌شود!

    مدیر سابق کشتیرانی مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) و مشاور فعلی این شرکت با اشاره به نحوه محاسبه قیمت فروش کشتی، اظهار داشت: قیمت آهن قراضه مشخص است، فرض کنید بیشترین قیمت آهن در هر تن ۴٠٠ دلار است، یک کشتی VLCC هم ۴٠ هزار تن وزن دارد؛ ارزش آن ١۶ میلیون دلار محاسبه می‌شود. حال اینکه این قیمت برای یک اسکرپ یک کشتی غیر تحریمی است و اگر کشتی تحریمی باشد، قیمت به ٣٠ درصد کاهش پیدا می‌کند و با این وجود قیمت کشتی به حدود ١٠ الی ١١ میلیون دلار کاهش پیدا می‌کند. اما ما توانستیم کشتی را بالاتر از این رقم به فروش برسانیم و رقم دقیق را نمی‌توانم اعلام کنم اما رقم فروش بالاتر از ١۴ میلیون دلار بود.

    خبر اجاره همان کشتی فروخته شده، حرف مفت است

    وی درباره اینکه گفته شده پس از فروش این کشتی، دوباره همین کشتی از خریدار اجاره گرفته شده، گفت: اینکه گفته شده کشتی را پس از فروش به این شرکت، دوباره از این شرکت اجاره کردیم حرف بسیار مفت است و اصلا کشتی تحریمی به درد نیکو نمی‌خورد.

    تمام کشتی‌های شرکت نفتکش تحریمی هستند

    وی گفت: به دلیل تحریم‌ها، کشتی تحریمی زیاد داریم و همین الان تمام کشتی‌های شرکت نفتکش تحریمی هستند بنابراین نیازی به این نیست که این کشتی را دوباره اجاره و از آن به عنوان مخزن و انبار نفت استفاده کنیم.

    نازی افزود: اساسا امکان اجاره این کشتی وجود ندارد چراکه هیچ بندری اجازه پهلوگیری به این کشتی را نمی‌دهد. موضوع دیگر اینکه اصلا کشتی کرایه نمی‌دهند چراکه به طور هفتگی ناوگان نفتی ایران را شناسایی و تحریم می‌کنند در این شرایط امکان کرایه کشتی وجود ندارد.

    وی در پاسخ به این سوال که منتقدان مدعی هستند در دو بندر چین امکان پهلوگیری کشتی‌های تحریمی وجود دارد چرا از ظرفیت این بنادر برای کشتی‌های تحریمی استفاده نشد، گفت: به منتقدان بگویید اگر توانستند بیایند و این کشتی‌ها را در همان دو بندر در چین پهلو بدهند و این دو بندر را به ما هم معرفی کنند و ما از آنها کشتی‌های تحریمی را برای تردد به این دو بندر چینی که مدعی‌اند، پذیرای کشتی‌های تحریمی هستند، اجاره می‌کنیم.

    مدیر سابق کشتیرانی مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) و مشاور فعلی این شرکت ادامه داد: نرخ اجاره یک کشتی غیر تحریمی از سنگاپور تا چین یا مالزی ٨ میلیون دلار است که روزانه ١١٠ هزار دلار هزینه دموراژ دارد و موضوع ریسک امنیت بار به کشتی اجاره‌ای هم مطرح می‌شود بنابراین اگر کشتی غیر تحریمی با قیمت ٧٠ میلیون دلار خریداری کنیم که یک سال برای ما کار کند، شک نداشته باشید به صرفه‌تر است و می‌توانیم مراقبت کنیم تا در یک سال هم وارد لیست تحریم نشود.

    نازی افزود : همچنین تعداد محدودی از کشتی‌های تحریمی هم با تمهیداتی می‌توانند در بنادر خاص تردد داشته باشند که نرخ اجاره آنها هم حدود ۶.۵ میلیون دلار است.

    امکان اجاره نفتکش‌‌های تحریمی را نداریم 

    وی در پاسخ به این سوال که در این صورت چرا کشتی‌های تحریمی را اجاره ندادید که از درآمد اجاره آن استفاده کنید، گفت: توجه داشته باشید که تعداد کشتی‌های تحریمی که می‌توانند تردد داشته باشند بسیار محدود است و اساسا نیکو هم این امکان را ندارد و به طور قطع می‌گویم که نیکو تا کنون نتوانسته حتی یک کشتی تحریم خود را وارد بندری کند.

    نفتکش را به «آقایاری» نفروختیم/ به شرکت چینی- هندی فروختیم

    وی همچنین درباره اینکه گفته شده پس از افزایش ابهامات در این قرارداد دستور فسخ معامله و پس گرفتن کشتی از خریدار یعنی آقای آقایاری داده شده، بیان کرد: اولا کشتی را براساس مجوزها فروختیم، دوما این کشتی را به قیمت خیلی خوبی فروختیم و سوما این کشتی به فرد ایرانی فروخته نشده است؛ کشتی‌ها را به آقای «آقایاری» نفروخته‌ایم، کشتی را به دو فرد چینی و یک فرد هندی فروخته‌ایم.

    موضوع بعدی این است که وقتی یک حتی یک پراید را به کسی می‌فروشیم مگر می‌توانیم دوباره پراید را از خریدار پس بگیریم؟ یا اینکه مگر می‌توان همین پراید را به شرطی فروخت که به خریدار بگوییم نمی‌تواند در این محدوده با این پراید تردد داشته باشد!

    وی همچنین درباره اینکه چرا یک شرکت خارجی، نسبت به خرید کشتی تحریمی ایران اقدام کرده، گفت:  اینکه به چه دلیلی یک شرکت خارجی، کشتی تحریمی ما را به قیمت خوبی خریداری کرده، موضوع  پیگیری ما نیست.

    مدیر سابق کشتیرانی مدیرعامل اسبق شرکت بازرگانی نفت ایران (نیکو) و مشاور فعلی این شرکت در پایان تاکید کرد: بزودی صدای این خناس‌ها را که شایعه پراکنی می‌کنند با عملکردمان خفه می‌کنیم و در شرایطی که باید با هم اتحاد و همدلی داشته باشیم، انتشار این اخبار دشمن شاد کن است.

  • مرگ تدریجی یک رویا / چگونه غول صنعت دریایی ایران فدای بی توجهی و بی اعتمادی مدیران شد؟ / کارخانه بزرگ کشتی‌سازی داریم، اما سفارش‌ها به چین، هند و کره‌ داده می شود

    مرگ تدریجی یک رویا / چگونه غول صنعت دریایی ایران فدای بی توجهی و بی اعتمادی مدیران شد؟ / کارخانه بزرگ کشتی‌سازی داریم، اما سفارش‌ها به چین، هند و کره‌ داده می شود

    به گزارش اقتصادران، روزنامه اعتماد نوشت:

    در شرایطی که بزرگ‌ترین زیرساخت دریایی کشور در بندرعباس، یعنی مجتمع کشتی‌سازی و صنایع فراساحل ایران (ایزوایکو)، توان ساخت و تعمیر انواع شناورهای سبک و سنگین، از نفتکش‌های غول‌پیکر گرفته تا سکوهای دریایی را دارد، اما بخش بزرگی از ظرفیت آن بلااستفاده مانده و سفارش‌های مهم دریایی همچنان به شرکت‌های خارجی واگذار می‌شود.

    پرسش اینجاست که چرا این ظرفیت عظیم ملی نادیده گرفته می‌شود و راه‌حل احیای کامل آن چیست؟

    ایزوایکو؛ غول مغفول صنعت دریایی ایران

    ایزوایکو در سال ۱۳۵۲ با هدف تبدیل شدن به قطب کشتی‌سازی خاورمیانه در ۳۷ کیلومتری غرب بندرعباس و در کنار آب‌های خلیج‌فارس تاسیس شد. طراحی اولیه این مجتمع بر اساس الگوهای پیشرفته اروپایی و با هدف پوشش بازار منطقه‌ای و بین‌المللی تعمیر و ساخت کشتی‌های اقیانوس‌پیما انجام گرفت. اما اکنون، پس از پنج دهه، در حالی که این مجتمع تجربه ساخت نفتکش‌های عظیم، کشتی‌های کانتینربر و سکوهای گازی پارس جنوبی را دارد، با ظرفیت خالی و پروژه‌های بر زمین‌مانده دست‌وپنجه نرم می‌کند. این مجموعه از موقعیتی استراتژیک، نیروی انسانی متخصص، تجهیزات بومی‌سازی‌شده، و تجربه صنعتی برخوردار است، اما در حالی که بسیاری از کشتی‌های مورد نیاز کشور در داخل قابل ساخت یا تعمیرند، شاهد هستیم که سفارش‌های متعدد به شرکت‌های خارجی داده می‌شود. این شکاف میان توان بالفعل و استفاده واقعی از آن، موضوعی است که زنگ خطر را برای تصمیم‌گیران به صدا درآورده است.

    روایت یک عقب‌ماندگی ساختاری

    سعید جعفری، سرپرست فعلی مجتمع ایزوایکو، در گفت‌وگو با «اعتماد» ضمن ابراز نگرانی از حمایت نشدن از ظرفیت‌های داخلی می‌گوید: «وقتی شرکت‌های خارجی صف طولانی برای سفارش دارند، و ما بدون پروژه مانده‌ایم، باید به جایگاه صنعت ملی‌مان شک کرد. ما تجربه ساخت نفتکش‌های ۳۲۰ هزار تنی را داریم، اما همچنان برای تعمیر و ساخت به خارج سفارش می‌دهند.»

    او حضور همزمان دو نفتکش ۱۲۰ هزار تنی درحال تعمیر در ایزوایکو را نشانه‌ای از توان بالای عملیاتی این مجموعه می‌داند و معتقد است در صورت تخصیص پروژه‌های داخلی، ایزوایکو می‌تواند به خودکفایی کامل در حوزه صنایع دریایی کمک کند.

    بازاری که از دست می‌رود

    با وجود تحریم‌های سنگین، ایزوایکو توانسته برخی پروژه‌های ملی را بدون اتکا به منابع و فناوری خارجی پیش ببرد. از ساخت سکوهای نفتی در میدان‌های گازی پارس جنوبی تا تعمیر ریگ‌های حفاری دریایی، این مجتمع تجربه ارزشمندی دارد که اکنون در حال بلااستفاده ماندن است. اما در عمل، سفارش‌ها به کشورهایی چون چین، هند، کره‌جنوبی و حتی امارات می‌رود.

    دلایل؟ پایین‌ بودن اعتماد مدیران به توان داخلی، پیچیدگی بروکراسی دولتی، عدم تخصیص بودجه پایدار برای نوسازی شناورهای ملی و نبود الزام قانونی برای استفاده از ظرفیت داخلی. در واقع، دولت و نهادهای عمومی با سفارش‌های کلان خود می‌توانند نجات‌بخش صنعت کشتی‌سازی داخلی باشند. اما در غیاب این حمایت، ایزوایکو و مجموعه‌های مشابه تنها نظاره‌گر رونق صنایع دریایی کشورهای دیگرند.

  • جزییات توقیف نفتکش متخلف آمریکایی توسط نیروی دریایی ارتش

    جزییات توقیف نفتکش متخلف آمریکایی توسط نیروی دریایی ارتش

    به گزارش اقتصادران، نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران یک نفتکش آمریکایی را با حکم قضایی در آبهای دریای عمان توقیف کرد.

    پیش از این شبکه اسکای نیوز عربی به نقل از سازمان عملیات تجارت دریایی انگلیس خبر داد: گزارشی درباره یک حادثه در ۵۰ مایلی دریایی شرق سواحل عمان دریافت کردیم و مقامات مسقط در حال تحقیق درباره این حادثه امنیتی در شرق سواحل عمان هستند.

    سازمان تجارت دریایی انگلیس همچنین اعلام کرد که گزارش‌هایی مبنی بر ورود چند فرد مسلح به یک کشتی در نزدیکی عمان دریافت کرده است.