برچسب: میادین گازی

  • آینده سیاه در انتظار انرژی ایران؟ / نوشادی: پولی برای توسعه گاز در میادین مشترک نداریم!

    آینده سیاه در انتظار انرژی ایران؟ / نوشادی: پولی برای توسعه گاز در میادین مشترک نداریم!

    به گزارش اقتصادران، رضا نوشادی درباره آینده تجارت گازی ایران باتوجه به تحولات منطقه‌ای  در این حوزه اظهار داشت: بازار گاز بازاری رو به رشد است به طوری که اکنون مصرف اتحادیه اروپا افزایش پیدا کرده و ذخایر گازی اروپا بعنوان مارکتی که به طور غیرمستقیم روی تولید و تجارت گازی ایران تاثیرگذار است؛ امسال نسبت به مدت زمان قبلی خود کاهش یافته است، ضمن اینکه گاز سوخت پاکی است بنابراین مصرف آن همواره رو به تزاید است.

    بازار پرکشش گاز

    وی افزود: مصارف گازی کشورهای همسایه مثل ترکیه و عراق  هم رو به افزایش است حتی تمایل کویت به توسعه میدان آرش و یا سرمایه‌گذاری دیگر کشورها در میادین گازی هم سیگنال‌هایی مبنی بر افزایش مصرف ارسال می‌کند. بنابراین طبیعتا مصرف گاز هم رو به افزایش است نتیجه اینکه در کوتاه‌مدت، میان‌مدت و طولانی‌مدت بازار گاز برخلاف بقیه سوخت‌های فسیلی جزء کالاهای پرکشش است.

    استراتژی اعمالی ایران در حوزه گاز

    مدیر عامل پیشین شرکت مهندسی و توسعه گاز ایران با بیان اینکه  ایران تصمیم گرفته در بازار بین‌المللی افول و غروب داشته باشد، گفت:  این غیبت جزء استراتژی اعلامی نیست؛ یک استراتژی اعمالی است، وقتی ما حتی در تابستان هم برای مصارف داخلی  ناترازی گازی داریم و عملا و پروژه‌های حفظ و نگهداشت سقف تولید نیز با توقف مواجه هستند؛ آینده‌ای برای تجارت گازی پیش‌بینی نمی‌شود.

    فشارافزایی در محاق

    وی با بیان اینکه ادامه این روند یک آینده سیاه را در حوزه انرژی برای ما ترسیم می‌کند و اکنون در لبه این آینده سیاه قرار گرفته‌ایم، تصریح کرد: به طوری که سه رئیس‌جمهور پروژه فشارافزایی پارس‌جنوبی (روحانی برای فاز ۱۱، رئیسی همه فازها و پزشکیان نیز همه فازها)  را امضا می‌کنند اما کلنگ هم زمین نخورده و آنچه نیز امضا شده اصلا قرارداد نیست و این یعنی اتفاقی نمی‌افتد، ما در عرصه‌ای که کاری نمی‌کنیم و بذری نمی‌کاریم نباید انتظار برداشت محصول داشته باشیم.

    بن‌بست افزایش تولید

    نوشادی گفت: تحرکات حوزه گازی در کشور ما به این بسنده شده که چند چاه وارد مدار شوند و این برای کشوری که حدود ۹۰۰ میلیون متر مکعب پتانسیل تولید گاز دارد، افزایش تولید محسوب نمی‌شود و نباید به عنوان راهبرد صنعت گاز کشور تلقی شود.

    تقاضا افزایش دارد

    وی با بیان اینکه ما نه در حوزه بهینه‌سازی مصرف و نه در حوزه تولید و صادرات فروغی نداریم، تاکید کرد: برای جذب بازار باید مخلوطی از اقتصاد و سیاست را با هم داشته باشیم به لحاظ اقتصادی ما امکان صادرات داریم، مثلا ۵۰ درصد گاز عراق وارداتی است و تقاضای بیش از این هم دارد. ترکیه نیز  بیش از آنچه درفت می‌کند؛  تقاضا دارد، ما گازی نداریم که صادر کنیم، بنابراین مارکت وجود دارد. پاکستان حاضر است ال‌ان‌جی گران را وارد کند اما گاز ارزان ایران را نخرد زیرا به لحاظ سیاست بین‌الملل دچار محدودیت است.

    محدودیت امریکا برای گاز ایران

    مدیر عامل پیشین شرکت مهندسی و توسعه گاز ایران ادامه داد: اکنون واردات گاز عراق از ایران با محدودیت اوفک امریکا مواجه شده بنابراین دلیل سیاسی در صادرات گاز بسیار تاثیرگذار است، یا اینکه می‌بینیم ترکیه معافیت می‌گیرد که بتواند برای مدت کوتاهی از ایران واردات داشته باشد، اکنون ترکمنستان اجازه ندارد به ما گاز بدهد ولو برای سواپ به کشورهای عراق و ترکیه؛ یعنی خودشان با ترکمنستان توافق می‌کنند که گاز را از این کشور بخرند و فقط از ایران عبور کند یعنی اجازه ندارند که با ایران واردات قرارداد شوند، بعبارت دیگر روز به روز امریکا این حلقه را تنگ‌تر می‌کند و لحظه به لحظه به لحاظ سیاسی شرایط سخت‌تر می‌شود.

    وی خاطرنشان کرد: به لحاظ دلایل سیاسی افق روشن نیست، امریکا افق تاریکی را طراحی و اجرا می‌کند و روز به روز این محدودیت‌ها را سخت‌تر می‌کند، تقاضا وجود دارد اما اگر بتوانیم میدان را توسعه داده و مصرف را نیز بهینه‌سازی کنیم همچنان امکان صادرات گاز وجود ندارد.

    نوشادی بیان کرد: ما اصولا اقدامی نمی‌کنیم که بگوییم چشم‌انداز صادرات گاز ایران مثبت است یا منفی. مثلا چند سال است که بر سر میدان آرش بحث است و یا بیش از ۱۰ سال است که موضوع میدان فرزاد مطرح است اما اقدام فراگیر در مورد این میادین نداشته‌ایم.

    پولی برای توسعه نداریم

    وی با بیان اینکه پولی برای توسعه نداریم و افق روشنی دیده نمی‌شود، افزود: برای طرحی که در یک فاز ۴ تا ۵ میلیارد دلار هزینه داشته و طی ۴ تا ۵ سال اجرایی می‌شود، باید در یک سال یک میلیارد دلار گردش مالی داشته باشیم، اما نداریم و اکنون توسعه گاز در میادین مشترک متوقف شده و در کمای عجیبی قرار دارد. دلیل هم مشخص است؛ هزینه  استخراج، تولید و توسعه هر متر مکعب گاز ۵ سنت (۷ تا ۸ هزار تومان) است، ما این گاز را با نرخ ۱۰۰ تا ۲۰۰ تومان در اختیار بخش خانگی قرار می‌دهیم، کدام بیزینس محصول را ارزان‌تر از قیمت تمام‌شده می‌فروشد؟ گاز در مخزن انفال است و باید در اختیار مردم قرار گیرد اما هزینه تولید باید دریافت شود.

  • شرکت ملی گاز چاره ای جز مازوت سوزی ندارد؟

    شرکت ملی گاز چاره ای جز مازوت سوزی ندارد؟

    به گزارش اقتصادران، فصل سرما از راه رسید و بار دیگر کمبود انرژی در کشور نمایان شد. مردمی که تازه می‌توانستند اندکی به خاطر قطع نشدن پی‌درپی برق نفس تازه‌ای بکشند، حال باید نگران قطعی گاز باشند. با توجه به وضعیت بحرانی کمبود گاز در کشور، شاید دیگر قطعی برق و گاز، تفکیک‌پذیر به فصول گرم و سرد سال نباشد.

    پس از ورود اولین موج سرما به کشور خبری مبنی بر قطعی گاز برخی از شهرهای استان اصفهان منتشر شده است. بر اساس اعلام شرکت گاز استان اصفهان، روز سه‌شنبه سوم مهرماه در برخی از مناطق شهرهای اصفهان و «درچه» به علت تعمیرات، شبکه جریان گاز قطع شد و حال روز سه‌شنبه دهم مهرماه نیز جریان گاز به علت تعمیرات در دو شهرستان «شهرضا» و «آران و بیدگل» اصفهان قطع خواهد شد.

    یک خبرگزاری درباره چرایی قطع گاز این استان و ارتباط آن با کمبود گاز موجود در کشور از شرکت ملی گاز ایران پیگیری‌هایی انجام داده است.

    توسعه شبکه گازرسانی علت قطعی‌هاست

    حسن موسوی، سرپرست روابط عمومی شرکت ملی گاز، در پاسخ به چرایی قطعی گاز شهرهای استان اصفهان گفت: «بر اساس نیاز جامعه، درخواست گازرسانی همیشه وجود دارد و این قطعی‌ها در راستای توسعه گازرسانی است. محله‌ها و خانه‌های جدید در شهرها، درخواست اشتراک گاز دارند. این موضوع نیازمند شبکه‌گذاری، اشتراک‌پذیری و نهایتاً برقراری شبکه گاز است.»

    او ادامه داد: «لوله‌های شبکه گاز، حاوی گاز بوده و برای گازرسانی مشترک جدید نیاز است که گاز موجود در شبکه مدیریت و مهار شود. برای محله‌ها و شبکه‌های جدید نیاز است گاز چند خیابان یا محله قطع شود تا بتوان اشتراک‌پذیری جدید را انجام داد و جریان گاز برای مشترکان جدید برقرار شود.»

    به گفته موسوی، این قطعی‌ها که به صورت محدود و با برنامه‌ریزی پیشین انجام می‌شود، با هدف پاسخگویی به نیازهای مردم و توسعه شبکه اعمال می‌شود.

    همچنان مدیریت مصرف تنها راهکار شرکت ملی گاز است

    با شروع فصل سرما، موضوع ناترازی یا به بیان دقیق‌تر، کمبود گاز، بار دیگر مطرح شده است. موسوی در پاسخ به این سوال که چه تمهیداتی از سوی شرکت ملی گاز به منظور رفع کمبود گاز انجام شده است توضیح داد: «ظرفیت تولید گاز مشخص است و در طرف مقابل در زمستان، میزان مصرف از سمت مشترکان افزایش می‌یابد. میزان تولید و میزان درخواست مشترکان، برابری ندارد و همیشه اختلافی وجود دارد. برنامه شرکت ملی گاز این است که با اولویت‌بندی و مدیریت، گاز مبادی ذی‌ربط تامین شود.»

    او درباره قطعی گاز صنایع افزود: «بر اساس قراردادی که با صنایع و مشترکان خاص بسته می‌شود، پنج ماه از سال یعنی همان فصول سرد سال باید از سوخت جایگزین استفاده کنند. این موضوع در قرارداد ذکر شده و سوخت جایگزین از طریق محدودیت گاز صنایع به صورت پایدار تامین می‌شود. تامین گاز شبکه خانگی، نانوایی‌ها و مشترکان خاص، اولویت شرکت ملی گاز ایران است و تلاش می‌شود که گاز این مشترکان قطع نشود.»

    موسوی در مورد ارائه برنامه قطعی گاز به صنایع تشریح کرد: «اختلافی که بین تولید و مصرف وجود دارد، با دو روش قابل حل است: افزایش تولید یا کاهش مصرف. افزایش تولید در حیطه وظیفه کاری این شرکت نیست و مربوط به مبادی بالادستی می‌شود. اما در مورد کاهش مصرف و بهینه‌سازی مصرف، شرکت ملی گاز در راستای مسئولیت اجتماعی خود، هرساله برنامه‌هایی را تدوین و از طریق رسانه‌ها و برنامه‌های خاص، مشترکان را ترغیب می‌کند تا نکات مصرف بهینه را رعایت کنند. از این طریق می‌توان مصرف گاز را در بخش خانگی کاهش داد تا در ازای آن، محدودیت بخش‌های دیگر مانند صنایع کمتر شود. این برنامه به مرور زمان و با همکاری مردم، منجر به کاهش فاصله تولید و مصرف گاز خواهد شد.»

    افزایش مازوت‌سوزی به دنبال کمبود گاز

    موسوی در حالی درباره استفاده از سوخت جایگزین صحبت می‌کند که پیشتر ساناز جعفرزاده، مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی و بهره‌برداری تولید شرکت برق حرارتی، در گفت‌وگو با ایرنا نسبت به استفاده از این سوخت هشدار داده بود. او درباره مشکل تامین خوراک نیروگاه‌ها گفت: «اگر تخصیص گاز به نیروگاه‌ها قبل از شروع پیک مصرف گاز رخ ندهد و در دو ماه مهر و آبان، نتوان مصرف سوخت مایع به‌ویژه نفت‌گاز را در نیروگاه‌ها صفر کرد و تمرکز بر ذخیره‌سازی انجام نشود، به طور قطع زمستان سختی برای تولید پایدار برق نیروگاه‌ها خواهد بود.»

    او همچنین از افزایش دو برابری مصرف مازوت در نیروگاه‌ها نسبت به سال گذشته خبر داده است.

    این بحران نتیجه سیاست‌های کلان مدیریتی در حوزه گاز است. بنا بر گفته سرپرست روابط عمومی شرکت ملی گاز، علناً صنایع و بخش‌های خاص مکلف شده‌اند از سوخت جایگزین استفاده کنند. به نظر می‌رسد نیروگاه‌های حرارتی که مجبور به استفاده از مازوت شده‌اند هم از بخش‌های خاص کشور محسوب می‌شوند!

    این در حالی است که استفاده از مازوت در نیروگاه‌ها و صنایع، مشکلات بزرگی به وجود آورده است. پیروز حناچی، شهردار پیشین تهران، اخیراً توضیح داد:«در زمستان‌ها معمولاً صنایع چاره‌ای جز مازوت‌سوزی ندارند و اگر تدبیری اندیشیده نشود، شرایط بدتر هم می‌شود و مازوت‌سوزی به بهار و تابستان هم می‌رسد. در حال حاضر، 40 درصد از آلودگی هوا مربوط به ذرات ثابت است که همان صنایع و نیروگاه‌ها را دربر می‌گیرد. همچنین سالانه هفت هزار نفر در تهران بر اثر آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند.»

    اما با توجه به مشکلات متعدد مازوت‌سوزی، به نظر می‌رسد راهکار شرکت ملی گاز برای صنایع و نیروگاه‌ها، همواره استفاده از سوخت‌های جایگزین است. سوخت جایگزین معنایی جز مازوت ندارد که تاکنون مشکلات اسفناکی پدید آورده است.

    ضرورت توجه به میادین گازی با در نظر گرفتن برنامه هفتم توسعه

    حال که راهکار مدیریت مصرف تا این حد مشکلات کلان ایجاد کرده، چرا مبادی بالادستی قادر به جبران ناترازی گاز از طریق افزایش تولید نیستند؟ چرایی این موضوع را می‌توان در افت فشار میادین گازی یافت. میادینی که در برنامه هفتم توسعه درباره ضرورت توسعه‌شان صحبت‌های زیادی شده است.

    مطابق برنامه هفتم توسعه، دولت با گسترش مخازن ذخیره‌سازی گاز می‌تواند تاحدی کمبود گاز را برطرف کند. تعیین تکلیف میادین مشترک نفت و گاز نیز از مواردی است که برنامه هفتم توسعه به آن اشاره کرده و در همین زمینه، عقد قراردادهای بهره‌برداری مشترک از میادین و همکاری با کشورها منطقه، بالاخص عراق، قطر، عربستان سعودی، ترکمنستان و امارات را پیشنهاد داده است. این همکاری‌ها در نهایت می‌تواند ظرفیت تبدیل ایران به هاب گازی منطقه را به ارمغان آورد.

    شایان ذکر است بهره‌برداری از میادین مشترک گازی، مستلزم سرمایه‌گذاری و بهبود روابط بین‌الملل است. حال باید پرسید آیا ذی‌نفعان به منظور بهره‌برداری از این میادین مشترک و افزایش ذخیره گاز، اقدامی انجام خواهند داد یا همچنان قرار است راهکار ناکارای مدیریت مصرف در زمینه تامین گاز پیاده شود؟ به نظر می‌رسد پاسخ مشخص است.

    در همین زمینه، شرکت توانیر که خود ناتوان از تامین برق مصرفی مورد نیاز در فصل تابستان بود، در اطلاعیه‌ای با اشاره به کاهش دمای هوا و افزایش مصرف گاز طبیعی، بر ضرورت مدیریت مصرف گاز برای حفظ ذخایر سوخت نیروگاهی تاکید کرد. شاید بهتر باشد این شرکت به جای نصیحت مردم، اقدام به توسعه ظرفیت نیروگاهی و افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر کند تا گاز کشور در نیروگاه‌های حرارتی ناکارآمد و کم‌بازده هدر نرود.