برچسب: مهاجرت نخبگان

  • مهاجرت گسترده اساتید ایرانی در ۵ سال اخیر / وضعیت نامناسب نیروی انسانی در ایران نسبت به کشورهای منطقه

    مهاجرت گسترده اساتید ایرانی در ۵ سال اخیر / وضعیت نامناسب نیروی انسانی در ایران نسبت به کشورهای منطقه

    به گزارش اقتصادران، سید مهدی ابطحی، معاون پژوهشی وزارت علوم، به ارزیابی پژوهش‌های علمی پرداخت.

    وی بیان داشت: به نظر می‌رسد حجم زیادی کار پژوهشی در موضوعات مختلف صورت گرفته و خوب مستندسازی شده است ضمن اینکه تنوع موضوعات هم قابل توجه است و مجموعه فرهیخته‌ای وارد کار پژوهش شدند.

    وی به دو دیدگاه در زمینه پژوهش اشاره کرد و افزود: یک نگاه این است که موضوعات مختلف را جداگانه بررسی و تحلیل کنیم و نمونه‌های محدود در فضاهای مختلف بگیریم. یک نگاه هم این است که مباحث علوم اجتماعی و علوم انسانی را بسیار زیربنایی ببینیم و مباحث پس از آن که مسائل فنی و مهندسی است را مبتنی بر مطالعات اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و فرهنگی ببینیم که زمینه‌های علوم انسانی اجتماعی دارند. اگر اینگونه ببینیم آنچه انجام می‌دهیم مورد قبول مردم است و حمایت‌های کافی اجتماعی را داریم.

    معاون پژوهشی وزارت علوم از پژوهشگران خواست: روی مسائل اصلی کشور به صورت پروژه‌های بزرگ نگاه کنند چون مسائل خُرد و موردی گرچه لازم است اما اثربخشی محدودی دارند.

    پژوهش وقتی کاربردی می‌شود که کارفرمای مناسبی داشته باشد

    وی درباره کاربردی کردن پژوهش‌ها گفت: پژوهش وقتی کاربردی می‌شود که کارفرمای مناسبی داشته باشد. وقتی پژوهش انجام شود ولی تقاضایی نداشته باشد هرچقدر هم عمیق صورت بگیرد، خودبخود به عرصه اجرا در نمی‌آید. تصمیم گیران باید احساس کنند که به آن پژوهش نیاز دارند و برای انجام فعالیت تقاضا داشته باشند و خروجی آن تقاضا را بکار بگیرند.

    وی با تاکید بر اینکه وظیفه محقق الزاما این نیست که بازار تقاضا را از قبل پیش بینی کند، عنوان کرد: پروژه‌های عرضه محور خیلی سخت وارد بازار می‌شوند بنابراین، از نگاه من، مشکل، محققین نیستند بلکه مشکل ساختارها هستند. آن‌ها باید صورت مسئله‌های خود را به حوزه و دانشگاه اعلام کنند، بابت تحقیق هزینه دهند و سپس تحقیق را بکار گیرند.

    وی با اشاره به فراوانی اساتید و محققان در علوم انسانی گفت: در این حوزه تقاضا هنوز رویکرد قوی به این سمت که صورت مسئله‌های خود را به مراکز علمی پژوهشی اعلام کنند نداشتند مثلا بازرگان از محقق علوم انسانی می‌خواهد راجع به فروش کالای خود تحقیق کند و برای آن هزینه هم می‌پردازد، این پژوهش به طور قطع کاربردی خواهد بود.

    در مقابل فرض کنید محققی کارفرما ندارد و خودش راجع به فروش کالا تحقیق می‌کند، این پژوهش کتابخانه‌ای می‌شود. سر تقاضا باید سبب شود که محقق به بازار کشیده شود. کشاننده به سمت بازار سر تقاضاست و به نظرم باید آنجا را کمک کنیم که این اتفاق بیفتد.

    ستاد هوش مصنوعی در وزارت علوم تشکیل شده است

    ابطحی درباره رتبه پژوهش‌های ایران در جهان بیان داشت: در زمینه تولیدات علمی مکتوب رتبه ۱۶ تا ۱۷ را در جهان داریم. در زمینه نوآوری هم رتبه ۷۰ دنیا را داریم. جالب این است که رتبه‌بندی‌ها ملاک‌های مختلفی دارند. رتبه ایران در نیروی انسانی رتبه ۴۴ دنیاست، جایی که رتبه ما را پایین‌تر می‌برد حمایتی است که از این نیروی انسانی باید صورت بگیرد. ما جامعه خلاقی داریم که اگر از آن‌ها حمایت شود، رتبه ما در دنیا بالا خواهد آمد و بهتر خواهد شد.

    وی درباره استفاده از هوش مصنوعی در وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (عتف) گفت: در این زمینه در وزارتخانه ستادی تشکیل شده است و دانشگاه ها، پژوهشگاه‌ها و پژوهشکده‌ها فعال هستند؛ هم در زمینه اخلاق در هوش مصنوعی و هم در زمینه کاربرد که شرکت‌های دانش بنیان به طور وسیع دارند کار می‌کنند و نیز در زمینه مطالعات نظری. به نظر می‌آید ستادی باید پوشش کلی بدهد که این هم در حال ساختارسازی است تا بتواند به سرعت این‌ها را همگرا کند.

    وضعیت ایران در منطقه را به لحاظ شاخص نیروی انسانی نامناسب است

    وی وضعیت ایران در منطقه را به لحاظ شاخص نیروی انسانی نامناسب دانست و گفت: تمام ضعف‌هایی که ما داریم و شاخص‌هایی که رتبه ما را پایین می‌آورد در حمایت است و دیگری هم روابط بین الملل که باید تقویت شود.

    وی مهاجرت نخبگان را در این زمینه تاثیرگذار دانست و تاکید کرد: در کاهش رتبه علمی ایران سه عامل «مهاجرت»، کاهش میزان «حمایت از پژوهشگران» و «روابط بین الملل» اثر گذار است.

    معاون وزیر علوم گفت: روابط بین الملل در افزایش تولیدات علمی کشور بسیار حاکم است. حتی اتفاقی که در دنیا می‌افتد این است که شروع کردند به چاپ نکردن مقالات ایرانی که بنظر می‌رسد فشارهای غیرمنطقی از جاهای دیگر دارد وارد می‌شود.

    مهاجرت بیش از هزار نفر از اساتید در ۵ سال اخیر

    وی مهاجرت اساتید را در کاهش پژوهش اثرگذار دانست و گفت: شاید بیش از هزار نفر از اساتید و پژوهشگران ایران در ۵ سال اخیر از کشور مهاجرت کردند.

    وی ادامه داد: باید علل و زمینه‌های مهاجرت اساتید و پژوهشگران را پیدا کرد چون در آنجا هم شرایط بسیار مساعد و خوب حاکم نیست و لذا باید سعی کنیم زمینه‌های ماندگاری آن‌ها را فراهم کنیم.

    وی معیشت اساتید و محدودبودن امکانات پژوهشی را از جمله علل مهاجرت قشر فرهیخته علمی دانست و ادامه داد: بنظرم در ساختار بودجه باید راجع به کسانی که حیثیت علمی ایران را به دوش می‌کشند فکری کرد.

    ابطحی درباره برنامه وزارت علوم برای حمایت از پژوهش‌های درجه یک گفت: در این زمینه برنامه‌ای تدوین شده که مراحل تصویب را می‌گذراند که ذیل مرجعیت علمی قرار می‌گیرد و کمک می‌کند که اساتید برجسته آزمایشگاه‌های تحقیقاتی بهتر داشته باشند. در زمینه جذب فارغ التحصیلان پسادکتری هم کمک کنیم البته آزمایشگاه‌های بزرگ ملی را تجهیز کنیم، حمایت از دانشگاه‌ها در تجهیزات برنامه‌ای است که داریم.

    وی با اشاره به معیشت اساتید بیان کرد: بحث معیشتی بحث پیچیده‌ای است که ضرورت دارد به فوریت به ان رسیدگی شود.

    وی درباره لزوم تجهیز دانشگاه‌های علوم انسانی به آزمایشگاه گفت: علوم انسانی اجتماعی هم نیازمند آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و سرورهای خوب است و به نظرم می‌آید حتما باید در این زمینه کار کرد. ما از پژوهشگاه‌های علوم انسانی اسلامی حمایت می‌کنیم چون چالش‌های اصلی کشور در این حوزه‌ها قرار دارد.

    وی با بیان اینکه نباید انتظار داشت که همه اساتید ما وارد ارتباط صنعت و جامعه شوند، گفت: این عدد نزدیک ۳۰ درصد است. این نسبت بخواهد زیادتر شود می‌تواند یک هدف باشد اما اینکه همه اساتید وارد این ارتباط شوند معقول نیست چون دانشگاه‌ها ماموریت‌های دیگر هم دارند.

    ابطحی در پایان خاطرنشان کرد: حضور ۴۰ درصد از مجموعه هیئت علمی در ارتباط صنعت و حل مساله رقم مناسبی است اما در کنار آن آزمایشگاه‌های ملی باید فعال شوند تا محققین حوزه و دانشگاه بتوانند به طور همگرا مسائل را حل کنند.

  • مهاجرت ۱۲ هزار پژوهشگر از کشور / خوابگاه کافی نداریم آن مقدار هم که داریم فرسوده است

    مهاجرت ۱۲ هزار پژوهشگر از کشور / خوابگاه کافی نداریم آن مقدار هم که داریم فرسوده است

    به گزارش اقتصادران، حسین سیمایی صراف، وزیر بهداشت، در نشست خبری که در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد، به آخرین وضعیت مهاجرت نخبگان از کشور و قطعنامه بازگشت تحریم‌ها از سوی سازمان ملل اشاره کرد.

    ایسنا در خبری نوشت: سیمایی صراف گفت: اسنپ‌بک شامل حوزه‌های علم نمی‌شود. طبق پروتکل‌های یونسکو این تحریم نباید شامل علم، پژوهش و فناوری شود. سال گذشته من در یونسکو اعلام کردم اسناد و قطعنامه‌های تحریم شامل دانش و پژوهش نمی‌شود. بنابراین تحریم‌ها در این حوزه نباید تاثیر بگذارد؛ اما متاسفانه تحریم‌ها تاثیرات غیرمستقیم خواهد گذاشت. امیدوارم با خلاقیت بتوانیم این تاثیرات را کاهش دهیم.

    وزیر علوم اظهار کرد: ما دیدیم تحریم‌ها را عملا توسعه دادند و به سمت حوزه علم و فناوری کشور کشاندند. منکر نیستم ما احتمالا محدودتر می‌شویم. امیدواریم در این چند روز باقی مانده برای فعال شدن ماشه اتفاقات خوبی بیفتد؛ اما تحریم‌های آمریکایی و اروپایی زیاد است. ممکن است تحریم‌های شورای امنیت تاثیر چندانی دیگر نداشته باشد؛ چرا که ما از بعد از انقلاب محاصره اقتصادی بودیم و ورزیده‌تر شدیم؛ اگرچه برای لغو تحریم‌ها تلاش‌های زیادی انجام می‌دهیم؛ اما ما به سهم خود تلاش می‌کنیم آثار تحریم کمتر شود. به‌طوریکه برای تمدید اشتراک در پایگاه‌های نشریات بین المللی بیش از ۱۰۰۰ میلیارد تومان دریافت کردیم.

    وزیر علوم با بیان اینکه مهاجرت برای کشور یک زیان است، گفت: از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۲ ما ۱۲ هزار پژوهشگر داریم که از کشور خارج شدند. اینها کسانی هستند که در ایران تحصیل کردند. ممکن است فارغ التحصیلان ارشد، دکتری یا هیات علمی بودند که از کشور رفتند و در یک نشریه معتبر بین المللی با نام یک پژوهشگاه خارجی مقاله منتشر کردند که طی یک سال ۲۸ هزار مقاله منتشر کردند که اگر این تعداد مقاله با نام یک دانشگاه ایرانی منتشر می‌شد، رتبه علمی ۱۴ را داشتیم؛ در حالی که الان ۱۷ هستیم.

    وزیر علوم به دلایل مهاجرت اشاره کرد و گفت: یکی از این دلایل، اقتصادی است؛ به هر حال پژوهشگران هم زندگی دارند که با حمایت‌های مالی ما زندگی آن‌ها تامین نمی‌شود، یکی دیگر از این دلایل، منزلت اجتماعی است که آنچنان که باید رعایت نمی‌شود. این یک دلیل مهاجرت است؛ البته عده‌ای نیز به دلیل جذابیت‌های مقصد، امکانات پژوهشی و انتخاب‌های شخصی افراد بر می‌گردند.

    وی تصریح کرد: ما چند تفاهم نامه برای احداث آزمایشگاه‌های ملی و مرجع امضا کردیم که جدیدترین آن اخیرا با معاونت علمی بود که هر کدام یک همت برای احداث آزمایشگاه‌های جدید اختصاص می‌دهند.

    آخرین وضعیت اصلاح سهمیه‌های ورود به دانشگاه‌ها

    دکتر حسین سیمایی صراف در ادامه به آخرین وضعیت اصلاح سهمیه‌های ورود به دانشگاه‌ها اشاره کرد و گفت: اصلاح سهمیه‌های کنکور از مطالبات اولیه رئیس جمهور بود تا موضوع سهمیه‌ها با هدف تامین عدالت آموزشی ساماندهی شود.

    وی در ادامه تصریح کرد: سهیمه‌های گوناگون برای ورود به دانشگاه‌ها در طول سال‌ها شکل گرفته است؛ برخی از این سهمیه‌ها امروزه محتوی و موضوعیت خود را از دست داده و فقط اسم آن باقی مانده است.

    وزیر علوم تاکید کرد: ما در وزارت علوم به همراه وزارت بهداشت و دانشگاه آزاد، مطالعات وسیع و گسترده‌ای برای اصلاح سهمیه‌های کنکور کردیم که چگونه این وضعیت را بهبود ببخشیم.

    وی گفت: چندین بار پیشنهاد اصلاح سهمیه‌های کنکور آماده و به رئیس جمهور تقدیم شد و ما سه بار پیشنهاد را بردیم و هر بار ایشان نقطه نظراتی داشتند که ما این نظرات را اعمال کردیم.

    وزیر علوم تاکید کرد: خوشبختانه سهمیه‌ها نظم و نسق خوبی پیدا کرد که اگر منتشر شود رضایت بخش خواهد بود.

    وی خاطرنشان کرد: مشکل ما در بخش سهمیه‌های کنکور این است که برخی از این سهمیه‌ها توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و بخشی نیز توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شده، اگر هماهنگی در این زمینه وجود داشته باشد و تفاهمی شکل بگیرد تا یک مرجع در این زمینه تصمیم‌گیری کند، وضعیت سهمیه‌ها بهبود خواهد یافت.

    دانشگاه خانه احزاب نیست

    وی با بیان اینکه دانشگاه خانه احزاب نیست و دانشجو نباید ابزار دست سیاسی‌ها باشد، گفت: دانشجویان به این بلوغ رسیدند که استقلال داشته باشند.

    وی با بیان اینکه دانشجویان و دانشگاه‌ها باید نسبت به جامعه و پیرامون خود حساس باشند، گفت: ما با نهاد رهبری در دانشگاه‌ها روابط دوستانه‌ای داریم و به لحاظ خط و مشی‌گذاری در دانشگاه‌ها با نهاد مرکزی نمایندگی رهبری همکاری خوبی داریم و اختلاف نظری وجود ندارد. فکر می‌کنم بستر برای جنب و جوش دانشجویان بهتر فراهم خواهد بود.

    عفو رهبری شامل کدام دانشجویان می‌شود؟

    وزیر علوم در پاسخ به سوالی در خصوص اینکه آیا عفو رهبری شامل دانشجویان می‌شود، گفت: عفو رهبری شامل دانشجویانی می‌شود که در زندان هستند، تعداد این دانشجویان تا جایی که من می‌شناسم بیش از ۳ یا ۴ نفر نیست؛ البته بنده قبل از عفو رهبری دنبال گره‌گشایی در کار این افراد بودم. شروع عفو از درخواست شروع می‌شود وقتی افراد درخواست عفو نمی‌کنند، شامل عفو نمی‌شوند.

    وی تاکید کرد: در دولت فعلی تعداد ۳۰۰ نفر به مدت یک، دو و سه ترم محروم شده بودند که همه این افراد به کلاس‌های درس برگشتند و کسانی که مشکل سنوات پیدا کرده بودند، نیز مشکلشان برطرف شد.

    وضعیت روسای دانشگاه‌ها

    وی در خصوص برنامه وزارت علوم برای تغییر مدیریت دانشگاه‌ها نیز گفت: بنده قبلا نیز اعلام کردم صرف اینکه کسی قبلا رئیس بوده دلیلی برای تغییر نیست. مواردی که روسای دانشگاه‌ها تغییر کردند با چند هدف بود؛ یک اینکه روسای دانشگاه‌ها باید گفتمان دولت و رئیس جمهور را قبول داشته باشند؛ دوم اینکه مدیریت این مراکز در سطح دانشگاه مورد قبول باشد به این جهت تمامی روسا دانشگاه‌ها را مستقیم یا غیر مستقیم با نظرخواهی اعضای هیات علمی انتخاب کردیم؛ بنابراین مدیران توانمند نیز تا پایان حکم‌شان به مسئولیت خود ادامه خواهند داد.

    تعدد مراکز دانشگاهی کیفیت آموزش را کاهش داده است

    وی در ادامه به تشریح برنامه‌ها و سیاست‌های کلان حوزه آموزش عالی پرداخت و گفت: امروزه دانشگاه از آموزش شروع می‌شود و تا مرحله فناوری و نوآوری ادامه می‌یابد؛ به‌طوری که یک سر دانشگاه را داخل دانشگاه و سر دیگر را در پارک‌های علم و فناوری می‌بینیم.

    وی با بیان اینکه فعالیت‌های پارک‌ها از دهه ۷۰ شروع شد، گفت: امروز تعداد پارک‌ها از یک به ۵۰ پارک رسید و بیش از ۱۶۰ هزار فناور در این پارک‌ها مستقر هستند که سال گذشته ۱۲۹ همت درآمد داشتند. این پارک‌ها تکنولوژی را توسعه و ارتباط دانشگاه و صنعت را شکل می‌دهند.

    وزیر علوم گفت: ما چهار نسل دانشگاهی داریم که نسل اول آموزش محور بود، در این مرحله دانشگاه چندان پژوهش محور نبوده است. در نسل دوم که پژوهش محور بود، علم و دانش تولید می‌شود. در نسل قبلی ما با کلاس و کتابخانه سرکار داشتیم در نسل دوم با آزمایشگاه‌های بزرگ نیز مواجه بودیم. ما تا سال ۵۷ دانشگاه‌های صرفا آموزش محوری داشتیم.

    سیمایی صراف ادامه داد: دوره‌های تحصیلات تکمیلی، تولید پایان نامه، تاسیس پژوهشکده و پژوهشگاه‌ها در نسل دوم دانشگاه‌ها تولید شد. در نسل سوم دانشگاه‌ها فناور و کارآفرین و ایده‌ها محصول محور شدند؛ در این مرحله پارک‌ها تاسیس شد تا زنجیره آموزش، پژوهش و فناوری تکمیل شود.

    وزیر علوم به نسل چهارم دانشگاه‌ها اشاره کرد و گفت: دانشگاه با مسئولیت اجتماعی فعالیت می‌کند در واقع دانشگاه باید حل مسئله کند و باید برای توسعه، فرهنگ و ایجاد جامعه کشور تعهد داشته باشد. این دانشگاه مسئولیت‌پذیر و پاسخگوست؛ به دنبال تاثیرات اجتماعی و اقتصادی است. دانشگاه‌های پیشرو در دنیا نیز با این ویژگی فعالیت می‌کنند.

    وی تاکید کرد: امروزه همه دانشگاه‌های ما در یک سطح نیستند؛ اما دانشگاه‌های متعددی داریم که هر چهار مسئولیت فوق را به دوش می‌کشند.

    وزیر علوم افزود: متاسفانه بسیاری از دانشجویان ما با دانشگاه نوآور و فناور آشنا نیستند و حتی پارک‌های ما را نمی‌شناسند. باید این بخش دانشگاه را به دانشجویان بشناسانیم تا انگیزه لازم را پیدا کنند.

    وی به برنامه آمایش آموزش عالی اشاره کرد و گفت: این برنامه ابتدا به عنوان تکلیف از سوی رهبری محول شد پس از آن به عنوان قانون از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی تصویب شد. هدف از این برنامه کیفیت آموزش عالی است. گاهی گفته می‌شود که ۲۳۰۰ دانشگاه در کشور داریم که این عدد عجیب است؛ گاهی گفته می‌شود چین هم این حدود مرکز آموزشی دارد.

    سیمایی صراف گفت: تعداد دانشگاه‌های دولتی ما ۱۰۵ دانشگاه است. پیام نور یک دانشگاه ملی است که بیش از ۴۰۰ شعبه دارد. یا دانشگاه آزاد و علمی کاربردی نیز به این صورت است. اگر ما شعبه‌های این مراکز را در نظر نگیریم ما ۱۱۰ دانشگاه در کشور داریم. بنابراین آمار ۲۳۰۰ مرکز دانشگاهی صحیح نیست. اگر واحدهای کلی دانشگاه‌ها را اعلام کنیم، در مجموع ۱۸۰۰ دانشگاه داریم.

    وی خاطرنشان کرد: ما معتقد هستیم باید دانشگاه با هدف کیفی‌سازی سامان پیدا کنند گسترده شدن دانشگاه برای ما آزار دهنده است این تعداد واحدهای دانشگاه کیفیت را کاهش یافته است. برای این برنامه وزارت علوم برای هر استان پرونده‌هایی به سرانجام رسانده؛ اما موفق نشده است.

    وزیر علوم افزود: شورای عالی انقلاب فرهنگی به این وزارت خانه مهلت یک ماهه داد تا پیشنهاد آمایش خود را به این شورا ارائه دهند.

    وی در ادامه به رویکرد وزارت علوم در حوزه فرهنگ اشاره کرد و گفت: در این دوره من به مقوله فرهنگ در دانشگاه‌ها و مقوله فرهنگی توجه ویژه‌ای کردم. ما بخش فرهنگ را بخش تزئینی و زینت مجالس ندیدیم و معتقدم هستم دانشگاه پیشرو، دانشگاهی فرهنگی است.

    وزیر علوم با بیان اینکه انجمن‌ها و تشکل‌ها می‌توانند دانشگاه‌ها را به یک مرکز فرهنگی تبدیل کنند، اظهار کرد: بنده جلساتی با تشکل‌های دانشجویی و همچنین رویدادهای بزرگ فرهنگی برگزار کردیم. ما کارهای فرهنگی را به دست دانشجویان سپردیم تعداد تشکل‌هایی که بازگشایی شدند، بیشتر شده است تمام نمایندگان وزیر علوم در هیأت‌های نظارت تغییر کرده و رویکرد ما که همان تعامل و وفاق است، در این فعالیت‌ها حاکم شده است. اگر جایی مشکل باقی مانده است، گزارش آن را به من اطلاع دهند.

    اقدامات وزارت علوم برای تأمین امنیت معابر دانشگاهی

    سیمایی صراف در مورد سوال یکی از خبرنگاران در مورد تأمین امنیت دانشگاه، گفت: پس از داستان پر غم امیر محمد خالقی کارگروهی تشکیل دادم که امنیت معابر دانشگاهی تأمین شود. علی‌رغم اینکه دانشگاه مدعی بود که تأمین امنیت معابر باید توسط پلیس و تأمین روشنایی معابر توسط دانشگاه انجام شود؛ ولی من دستور دادم دانشگاه‌ها تأمین روشنایی معابر اطراف دانشگاه‌ها را انجام دهند. همچنین از بخش خصوصی پلیس و نگهبانی برای تأمین امنیت استفاده کنند. عملکرد این کارگروه حدود دو ماه قبل منتشر شد، اگر پیشنهادی در این زمینه وجود دارد، مطرح شود.

    وزیر علوم درباره استقلال دانشگاه‌ها نیز گفت: ما معتقدیم و می‌توانیم و تعهد می‌دهیم اگر آزادی نسبی در حدود آموزشی و اداری استخدامی به دانشگاه بدهیم دانشگاه از ۳۰ تا ۵۰ الی ۶۰ درصد از منابع دولت جدا می‌شود.

    وی ادامه داد: به عنوان مثال دانشجو ۴۵ ساعت وقت آزاد دارد و دانشگاه می‌تواند دروس را کاهش دهد، سنوات کم‌تر و هزینه‌ها کم شود، الان ۳۰ درصد دانشجویان دکتری ما سنواتی هستند دانشجوی کارشناسی ارشد در بیشتر کشورها دو ترم است.

    وی در خصوص خروجی جلسات دولت و دانشگاه‌ها گفت: کشور ما نیازمند توسعه علمی است دانشگاه مدعی است برای چالش‌های کشور راه حل دارم دولت‌ها همیشه از دانشگاه خواسته‌اند که مشکل را حل کنند؛ لذا رئیس جمهور با توجه به آسیب‌شناسی نوع رابطه دانشگاه و دولت مدل دیگری را انتخاب کردند و به یک الگو برای رابطه دانشگاه و دولت برای حل مسائل ملی رسیدیم.

    دانشگاه تهران کانون حل بحران آب شد

    وی افزود: در الگویی که پزشکیان طراحی کرده، قرار است نمایندگان دولت در هر مرحله از تصمیمات حضور داشته باشند و دانشگاه‌ها در کنار مجریان دولت کار کنند، مساله آب به دانشگاه تهران محول شده است، دانشگاه تهران کانون حل این چالش است نهادهای دیگر هم هستند تا بتوانند یک‌نسخه کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تحویل دولت دهند، یک نسخه سیاستی به دولت ارائه شده و راه حل‌ها به اجرا گذاشته شده است دکتر پزشکیان از رابطه دولت و دانشگاه کوتاه نیامده است.

    وزیر علوم درباره ارتباط دانشگاه و صنعت گفت: ارتباط صنعت و دانشگاه از مسائل پیچیده است در کشورهای دیگر هم مطرح است و یکی از مطالبات رهبری نیز است که رهبری عنوان کردند تحقیقات در دانشگاه‌ها نباید حبس شود. در سامانه نان ۲۲ هزار و ۵۸۵ نیاز ثبت شده که سال گذشته ۳۳ مورد منجر به قرارداد شده است؛ ولی امسال ۱۳۷ مورد نیاز منجر به قرار داد شده است.

    وی افزود: در سامانه ساطع ۱۴ هزار و ۶۷۰ طرح ثبت و ۲۰۰ قرار داد منعقد شده است. ما نیاز به کار بیشتر داریم الان حدود ۱۲ هزار قرار داد با صنعت داریم؛ در حالی که هیئت علمی دانشگاه دولتی ما ۳۵ هزار نفر است؛ یعنی یک سوم دانشگاه با صنعت مرتبط است.

    سیمایی افزود: چند مدل جذب دانشجو با محوریت صنعت داریم ۸ هزار و ۴۳۰ دانشجوی ارشد به شیوه استاد محور جذب شده‌اند و ۵۷۷ دانشجوی دکتری تخصصی استاد محور نیز داریم همچنین دوره پسا دکتری در صنعت داریم که در حل مسائل کشور موثرند، رهبری نیز مجوز ۵۰۰ امریه محققان پسا دکتری را صادر کرده اند.

    ما در دانشگاه‌ها خدماتمان را «کمونیستی» ارائه می‌کنیم!

    وی درباره خوابگاه‌ها گفت: خوابگاه کافی نداریم آن مقدار که داریم بخشی فرسوده هستند دوست داریم وضعیت بهتر شود از سال گذشته بودجه تعمیر و احداث خوابگاه‌ها را افزایش دادیم. متاسفم بگویم که ما در دانشگاه‌ها خدماتمان را کمونیستی ارائه می‌کنیم مسئولیت خدمات را می‌گیریم، خدمات ارائه می‌دهیم و رضایتی هم وجود ندارد، سال گذشته بیش از ۱۱ همت پول تغذیه دادیم. بالای ۲۲ درصد بوجه دانشگاه‌ها صرف تغذیه می‌شود.

    اکنون تغییراتی شروع شده است و در یکی از دانشگاه‌ها یکی از صنایع غذایی بزرگ خدمات ارائه خواهد داد، یک فود کورت کوچک دانشجویی تشکیل می‌شود و در ۱۷ دانشگاه رستوران مکمل راه‌اندازی شده که امسال فعال می‌شوند.

  • چرا ایران نخبگان و پزشکان خود را از دست می‌دهد؟

    چرا ایران نخبگان و پزشکان خود را از دست می‌دهد؟

    به گزارش اقتصادران، مهاجرت پزشکان ایرانی به یکی از بحران‌های جدی نظام سلامت تبدیل شده و آمارها نشان می‌دهد که تنها در سال‌های اخیر هزاران پزشک و پرستار کشور را ترک کرده‌اند. کارشناسان معتقدند که با قطع رابطه مالی مستقیم بین پزشک و بیمار از طریق تقویت بیمه‌های پایه و تکمیلی، اصلاح تعرفه‌های درمانی و ایجاد شرایط شغلی مناسب، می‌توان این روند را معکوس و نخبگان پزشکی را به ماندن در ایران ترغیب کرد، در غیر این صورت، کشور با کمبود شدید متخصصان روبه‌رو خواهد شد. انتخاب رشته پزشکی همواره یکی از پرچالش‌ترین و در عین حال محبوب‌ترین تصمیم‌هایی است که بسیاری از جوانان در مسیر تحصیلی خود می‌گیرند. پزشکی نه فقط یک شغل یا حرفه، بلکه راهی طولانی و پرمسوولیت برای شناخت بدن انسان، درمان بیماری‌ها و کاهش درد و رنج بیماران است.

    همین ویژگی باعث می‌شود بسیاری از پزشکان در پایان عمر کاریشان، با وجود دشواری‌ها و محدودیت‌ها، همچنان از انتخاب خود خرسند باشند. عشق به طبیعت، علاقه به علوم تجربی و میل به خدمت به مردم، از جمله انگیزه‌هایی است که بسیاری از دانشجویان را به سمت این رشته می‌کشاند. با این حال، مسیر پزشکی تنها به علاقه و انگیزه محدود نمی‌شود؛ پزشکان سال‌های زیادی از بهترین دوران زندگی خود را صرف تحصیل و گذراندن دوره‌های طاقت‌فرسا می‌کنند و در نهایت نیز با چالش‌های فراوانی در بازار کار و نظام سلامت کشور مواجه می‌شوند. همین موضوع سبب شده است که مساله مهاجرت پزشکان به یکی از دغدغه‌های جدی جامعه پزشکی و سیاستگذاران حوزه سلامت تبدیل شود.

    قاسم فخرایی، استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران و فوق تخصص چشم در گفت‌وگو با مهر با اشاره به مهاجرت پزشکان اظهار کرد: متاسفانه بخشی از نیروهای نخبه و توانمند در حال مهاجرت هستند و این در حالی است که کشور ما از نظر منابع انسانی پزشکی با محدودیت‌هایی مواجه است. به باور من این چالش در بلندمدت قابل حل خواهد بود، اما نیازمند سیاستگذاری درست است و دلیل این مهاجرت این است که دولت متولی اصلی جذب دانشجوی پزشکی و تعیین تعرفه‌های درمانی باشد، یک خطای بزرگ است. حتی رییس سازمان نظام پزشکی نیز از سوی دولت تعیین می‌شود که این موضوع با استقلال صنفی پزشکان در تضاد است. نمی‌توان با وضع قوانین محدودکننده، پزشکان را مجبور به ماندن در کشور کرد و باید شرایط کاری مناسب فراهم شود تا پزشکان با افتخار در ایران بمانند و از مهاجرت آنان جلوگیری شود.

    در غیر این صورت، کشور از نخبگان و استعدادهای پزشکی خالی خواهد شد. ‌وی در پاسخ به اینکه چرا بازار کار امریکا برای پزشکان ایرانی جذاب است؟ توضیح داد: کشورهایی مانند امریکا که با کمبود پزشک مواجهند، شرایطی تسهیل‌شده برای جذب متخصصان ایرانی ایجاد کرده‌اند. ثبات شغلی، دستمزدهای عادلانه و امکانات رفاهی، مهم‌ترین عواملی هستند که باعث می‌شوند بخش زیادی از پزشکان مهاجر ایرانی جذب نظام سلامت امریکا شوند. یک دانشجوی پزشکی بهترین سال‌های عمر خود را صرف ۷ سال تحصیل عمومی می‌کند، سپس ۴ سال یا بیشتر دوره تخصصی را با کشیک‌های سخت و حجم بالای مطالعه می‌گذراند. اما در پایان، به جای شرایط شغلی مطلوب، با حقوق پایین، طرح اجباری و حتی دوره سربازی مواجه می‌شود.

    این وضعیت برای پزشکان بسیار ناامیدکننده است. اکثر پزشکان ایرانی میهن‌دوست هستند و علاقه دارند در کشور خود خدمت کنند، اما وقتی شرایط اقتصادی و شغلی نامناسب باشد، مهاجرت برایشان به یک اجبار تبدیل می‌شود. قوانین محدودکننده در این زمینه نه‌تنها مشکل را حل نمی‌کند، بلکه نارضایتی را افزایش می‌دهد.

    راهکاری برای جلوگیری از مهاجرت پزشکان

    فخرایی با اشاره به راهکارهایی که می‌توان برای جلوگیری از مهاجرت پزشکان اتخاذ کرد، گفت: ما نباید همه‌چیز را از ابتدا اختراع کنیم. کشورهای موفق دنیا تجربه‌های ارزشمندی در مدیریت منابع انسانی پزشکی دارند و ایران می‌تواند از این الگوها بهره بگیرد. پزشکان انتظار زیادی ندارند؛ تنها خواسته آنها این است که در قبال سال‌ها زحمت و جوانی‌ای که صرف کرده‌اند، بتوانند در کشور خود زندگی آبرومندانه‌ای داشته باشند. این خواسته نه تنها زیاد نیست بلکه کاملا شدنی است. بزرگ‌ترین تهدید امروز برای جامعه پزشکی و سازمان نظام پزشکی، تعرفه‌گذاری نادرست و بی‌ارزش شدن خدمات پزشکان است؛ مشکلی که سال‌هاست برطرف نشده و زمینه‌ساز مهاجرت گسترده پزشکان ایرانی شده است.

    بیماران زیادی از عراق و دیگر کشورهای همسایه برای جراحی به ایران می‌آیند. این فقط به خاطر مهارت پزشکان ایرانی نیست، بلکه به دلیل پایین بودن تعرفه‌هاست. وقتی یک عمل جراحی در کشور همسایه ۳۰۰۰ دلار هزینه دارد، اما همان عمل در ایران ۵۰۰ یا ۶۰۰ دلار انجام می‌شود، معنایش این است که کار پزشک ایرانی بی‌ارزش شده است. ایران نه کشوری فقیرتر از افغانستان است و نه سطح رفاه آن پایین‌تر از عراق، اما تعرفه‌های پزشکی در کشور ما پایین‌تر از این کشورهاست. این مساله نشان می‌دهد اشکال اساسی در سیاستگذاری تعرفه‌گذاری وجود دارد.

    نقش بیمه‌ها در اصلاح وضعیت درمان چیست؟

    او درباره نقش بیمه‌ها در اصلاح وضعیت درمان بیان کرد: یکی دیگر از راه‌حل‌های این مشکل در تقویت بیمه‌های پایه و تکمیلی است که باید رابطه مالی مستقیم بین پزشک و بیمار قطع شود. در بسیاری از کشورها بیمه‌ها بلافاصله هزینه درمان را به پزشک پرداخت می‌کنند و بیمار از خدمات خود راضی است. در ایران نیز اگر پوشش بیمه‌ای گسترده و واقعی شود، هم پزشک از کارش رضایت خواهد داشت و هم بیماران از خدماتی که دریافت می‌کنند. شاگردان ما با مشکلات جدی برای راه‌اندازی مطب روبه‌رو هستند. هزینه اجاره یا خرید مطب و تهیه تجهیزات پزشکی بسیار بالاست.

    از سوی دیگر، مالیات پزشکان به‌طور پیش‌فرض ۱۰ درصد از درآمد سالانه محاسبه می‌شود، در حالی که چنین رویکردی برای هیچ صنف دیگری وجود ندارد. این بی‌عدالتی باعث دلخوری پزشکان شده است.  افزایش تعداد دانشجویان پزشکی و متخصصان بدون اصلاح شرایط شغلی، تنها نارضایتی بیشتری ایجاد خواهد کرد. بسیاری از پزشکان جوان به دلیل نبود حداقل شرایط رفاهی، به مهاجرت فکر می‌کنند، در حالی که اکثریت آنها میهن‌دوست و علاقه‌مند به خدمت در ایران هستند. در کشورهای دیگر پزشکان مرجع و مشاور، ارزش و جایگاه ویژه دارند و تعرفه خدمات آنها متناسب با تخصص و تجربه تعیین می‌شود. اما در ایران، دولت تعرفه یکسان برای همه پزشکان تعیین می‌کند. این موضوع انگیزه متخصصان برجسته را کاهش داده و نظام ارجاع و شهرت پزشکی را از بین برده است. کشورهای منطقه مانند امارات و قطر با برنامه‌ریزی دقیق به دنبال جذب پزشکان ایرانی هستند. آنها به دانش و تجربه پزشکان ما نیاز دارند و شرایط جذابی برای آنها فراهم می‌کنند.

    اگر سیاست‌های تعرفه‌گذاری و حمایت از پزشکان در ایران اصلاح نشود، این روند مهاجرت شدت خواهد گرفت و نظام سلامت کشور آسیب جدی خواهد دید.

  • حقوق متخصصان نفتی در ایران کجا و در کشورهای همسایه کجا؟!

    حقوق متخصصان نفتی در ایران کجا و در کشورهای همسایه کجا؟!

    به گزارش اقتصادران، ناصر عاشوری، دبیرکل انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پالایش نفت کشور در گفت‌وگو با ایلنا با بیان اینکه خروج نیروی کار اعم از مختصصان و نخبگان تا کارگران حوزه نفت، تهدیدی برای این صنعت استراتژیک کشور محسوب می‌شود، اظهار داشت: از سال گذشته درباره تهدید مهاجرت نیروی متخصص حوزه نفت هشدار داده‌ایم، هر چند آماری از میزان دقیق مهاجرت نیروی کار نداریم اما این اتفاق تهدید جدی صنعت نفت کشورمان است.

    وی ادامه داد: معتقدم صنعت نفت و شرکت‌های فعال در این حوزه به ویژه پالایشی ها، با دو تهدید جدیِ محدودیت منابع مالی و عدم سرمایه‌گذاری و تهدید خروج نیروی انسانی مواجه هستند و نکته مهم این است که اگر قبلا مهاجرت نیروی کار در سطح مدیران و تحصیل کرده‌ها و متخصصان نفتی بود الان مهاجرت نیروی کار صنعت نفت به سطح کارشناسی و کاردانی یعنی نیروهای آچار به دست، رسیده است.

    دبیرکل انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پالایش نفت کشور گفت: در حال حاضر ریشه و عامل اصلی مهاجرت نیروی کار در این صنعت، بحث حقوق و دستمزد و نظام جبران خدمات است به طوریکه در این شرایط سخت اقتصادی کشور با این میزان پرداختی‌ها، طبیعی است که سرمایه انسانی صنعت نفت و انرژی به دنبال مهاجرت باشد.

    عاشوری با اشاره به تفاوت حقوق و دستمزدهای مجموعه و شرکت‌های ایرانی با کشورهای همسایه حاشیه خلیج فارس تاکید کرد: باید توجه داشت که در همین کشورهای حاشیه خلیج فارس در حداقل‌ترین حالت، کف حقوقی که به نیروی کار مهاجر ایرانی پرداخت می‌شود ۱۰ برابر حقوق و دستمزدی است که نیروی کار در ایران دریافت می‌کند. البته نیروی کار ماهر در کشورهای همسایه علاوه بر حقوق و دستمزد از تسهیلات ویژه رفاهی هم برخوردار می‌شوند اما در مجموعه و شرکت‌های نفتی و پالایشی ایرانی خبر چندانی از این رفاهیات و مزایا نیست.

    وی افزود: نیروهای ایرانی در حوزه نفت و انرژی بسیار مستعد و کارآمد هستند و کارگر فنی و آچار به دست ایرانی هم شایسته و کاربلد است و وقتی این میزان تفاوت در پرداخت‌ها را احساس می‌کند؛ طبیعی است که در اولین فرصت از مجموعه جدا می‌شود.

    دبیرکل انجمن صنفی کارفرمایی صنعت پالایش نفت کشور با بیان اینکه راهکار اصلی برای رفع این معضل، اصلاح ساختار اقتصادی کشور است، گفت: در حوزه‌های غیر نفتی هم شاهد روند تضعیف نیروی کار هستیم و به دلیل پایین بودن حقوق و دستمزد حتی با مشکل تامین و جذب کارگر ساده هم مواجه شده‌ایم و کارگران ترجیح می‌دهند دست فروشی کنند اما با این میزان حقوق، در شرایط و منطقه سخت مجموعه‌های نفتی مشغول به کار نباشند.

    عاشوری با بیان اینکه برای رفع این مشکل دولت و مجلس باید به میدان بیایند، تاکید کرد: در بحث اصلاح حقوق و دستمزد قانون کار مطرح می‌شود و اگر چنانچه پرداخت‌ها غیر قانونی و خارج از چهارچوب باشد، مشکلات و تبعاتی در پیش خواهد داشت، پرداخت‌ها باید بر اساس وحدت رویه انجام شوند و اگر پرداختی مازادی صورت بگیرد، صندوق بازنشستگی کشور به سرعت به این پرداخت ایراد می‌گیرد بنابراین اصلاح دریافتی‌ها در اختیار دولت و مجلس است باید با فوریت این مسائل را حل کنند. البته قانون گذار برای حوزه‌هایی مانند نفت به طور ویژه، استثنائاتی دیده اما این ویژه‌ها هم دیگر جواب نمی‌دهند.

  • تور اعراب برای صید شاه ماهی‌های ایرانی! / مهاجرت سرمایه گذاران و تولیدکنندگان ایرانی در سایه مانع تراشی های داخلی

    تور اعراب برای صید شاه ماهی‌های ایرانی! / مهاجرت سرمایه گذاران و تولیدکنندگان ایرانی در سایه مانع تراشی های داخلی

    به گزارش اقتصادران، مهاجرت افراد ماهر، کارگران و کادر درمان به کشورهای عرب منطقه، از مدت ها پیش مورد توجه قرار دارد، اما این روزها، مسئله مهاجرت سرمایه گذاران و تولیدکنندگان ایرانی به این کشورها نیز موضوعی است که با توجه به شرایط اقتصادی و سیاسی، حائز اهمیتی ویژه است.

    اخیرا نسرین اوجاقی دبیرکل انجمن ملی صنایع لوازم خانگی ایران گفته است: «تنها از یک کارخانه لوازم خانگی ما، ۴۰ نفر کارشان را رها کرده‌اند و برای کارگری به کشور عمان رفته‌اند. حداکثر حقوق یک کارگر در ایران ۲۵ میلیون است، ولی وقتی همین کارگر به یک کشور عربی همسایه می‌رود ده‌ها برابر این رقم، دستمزد می‌گیرد. کشورهای عربی همسایه، مدام به تولیدکنندگان ما می‌گویند چرا در ایران معطل هستید؟ به کشور ما بیایید، زمین و سرمایه بگیرید و تولید کنید.»

    «محمد هاشمی رفسنجانی»، عضو هیات مؤسس حزب کارگزاران سازندگی و فعال سیاسی در گفت‌و‌گو  به تحلیل این موضوع پرداخته است:

    سود تولید در کشور ما به اندازه سود بانکی است

    محمد هاشمی  گفت: «برای شکوفایی حوزه اقتصاد به تقویت تولید یا سرمایه گذاری در تولید نیاز داریم. این موضوعیست که مورد توجه رهبر انقلاب نیز قرار دارد و اصلا نام سال را “سرمایه گذاری در تولید” گذاشته اند. اگر در تولید سرمایه گذاری انجام شود، طبعا تولید کشور نیازمند کارگر، مدیر، کارمند و سایر عوامل تولید است. به کار گرفته شدن این افراد در چرخه تولید نیز به معنای کارآفرینی و افزایش رفاه اجتماعیست. زمانی که تولید شکوفا می شود، طبعا اجناس در کشور بیشتر می شود و تورم کاهش پیدا می کند. همه این موارد از مزایای سرمایه گذاری در بخش تولید است. نکته ای که در مسئله تولید و سرمایه گذاری وجود دارد، بحث سودی است که حاصل سرمایه گذار می شود. در کشور ما هم اکنون، سودی که حاصل می شود چندان بالا نیست. اما در کشورهای عربی، جذب سرمایه برای تولید، با سود و ارقام بالاتری همراه است.در کشور ما ممکن است سود تولید به اندازه سود پولی که در بانک گذاشته می شود، باشد. ولی در کشورهای عربی، رقمی که به سود تولید داده می شود، عدد بالایی است. »

    وی افزود: «بنابراین اگر قصد بر این باشد که سرمایه گذار بخواهد در کشور سرمایه گذاری کند، باید دو کار انجام شود. اول این که سرمایه امنیت داشته باشد و سرمایه گذار از امنیت سرمایه خود اطمینان داشته باشد. نکته دوم این که سودی بالاتر از آن چه در کشورهای همسایه اعطا می شود، به تولیدکنندگان داده شود. اگر این ۲ اقدام انجام شود، قطعا سرمایه فرار نمی کند. سرمایه گذاری در کشور، دریچه ای است برای ایجاد فرصت های شغلی بیشتر و کاهش نرخ بیکاری در کنار افزایش درامد مردم. بنابراین شاکله اصلی این است که باید امنیت کافی برای سرمایه گذاری در تولید و انگیزه بیشتر برای تولید در کشور ایجاد شود.»

    اگر بخش خصوصی را تقویت نکنیم سرمایه های فراری برنمی‌گردند

    عضو هیئت مؤسس حزب کارگزاران سازندگی در ادامه در خصوص علل عدم حمایت کافی از تولید کنندگان و مشکلات مرتبط با این عرصه در کشور گفت: «مشکل این است که برخی افراد و گروهها از مشکلات عرصه تولید در کشور، سود کلانی می برند و در نتیجه مانع تراشی می کنند که مبادا عرصه تولید کشور به شکوفایی برسد. آن ها به طرق مختلفی، در مسئله امنیت سرمایه و سرمایه گذاری ایجاد اختلال کرده و روندی را طی می کنند که سرمایه و سرمایه گذار، ناامنی را تجربه کنند. یکی از اقدامات مهم برای کنترل این شرایط این است که باید جلوی اقدامات انحصاری گرفته شود و دولت در سرمایه گذاری دخالت نکند. وظیفه دولت دخالت نیست، نظارت است. دولت باید نظارت کند که کارها به درستی به بخش خصوصی واگذار شود و بخش خصوصی و به عبارتی دقیق تر، مردم، آن را هدایت کنند. امام همیشه می فرمودند هر کاری که مردم بتوانند انجام دهند، باید به مردم واگذار شود. ادامه اقتصاد دولتی به ضرر کشور است. در هیچ کجای جهان، اقتصاد دولتی پاسخگو نیست.»

    وی افزود: «در قانون اساسی کشور ما، اقتصاد با سه رویکرد مورد توجه قرار دارد، یکی اقتصاد خصوصیست، یکی اقتصاد دولتی و دیگری اقتصاد تعاونی. در ایران بیش از ۸۰ درصد اقتصاد، اقتصاد دولتی است، در حالی که نباید اینطور باشد و باید بخش بزرگی از اقتصاد در خدمت بخش خصوصی باشد. البته اقتصاد تعاونی نیز چون مردمی و چند نفره است، تا حدودی جوابگو است اما بهترین رویکرد اقتصاد، اقتصاد بخش خصوصی است چون وقتی مردم در سرمایه گذاری شریک باشند، دلشان برای سرمایه های خود می سوزد و دلسوزانه تر رفتار می کنند. متاسفانه این روزها عده ای فرصت طلب، سر راه اقتصاد خصوصی سد آفرینی می کنند و این در حالی است که هر اندازه دخالت دولت در اقتصاد کاهش پیدا کرده و بخش خصوصی پررنگ شود، بعدها در دوران پس از هر نوع توافق احتمالی، پیشرفت بیشتر و سریعتری را تجربه خواهیم کرد. تاکید من بر این است که باید بر اساس قانون اساسی عمل کرده و سهم بالاتری را برای بخش خصوصی قائل شویم. سهم اقتصاد خصوصی در قانون از همه بالاتر است و سپس تعاونی و دولتی قرار دارد اما اکنون در کشور ما شرایط کاملا برعکس است. تا زمانی که نتوانیم بخش خصوصی را تقویت کنیم نه تنها سرمایه گذاران و تولید کنندگان را به سمت کشورهای عرب منطقه فراری می دهیم بلکه حتی اگر توافقی نیز شکل بگیرد سالها زمان لازم داریم تا سرمایه های فراری را بازگردانده و در مسیر رشد قرار بگیریم.»

  • سقوط سرمایه انسانی در ایران؟ / خسارت مهاجرت هر نخبه ایرانی؛ ۳۷ میلیارد تومان ناقابل!

    سقوط سرمایه انسانی در ایران؟ / خسارت مهاجرت هر نخبه ایرانی؛ ۳۷ میلیارد تومان ناقابل!

    به گزارش اقتصادران، مهاجرت نخبگان به عنوان یک پدیده جهانی در بسیاری از کشور‌ها در حال رخ دادن است و ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. این پدیده به ویژه در دهه‌های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده است و تاثیرات زیادی بر اقتصاد کشور‌ها به ویژه کشور‌های در حال توسعه همچون ایران دارد. مهاجرت نخبگان ایرانی به کشور‌های پیشرفته نه تنها باعث از دست رفتن منابع انسانی با کیفیت می‌شود بلکه مشکلات اقتصادی متعددی را برای کشور مبدأ به همراه دارد.

    براساس گزارش رصدخانه مهاجرت ایران و داده‌های مربوط به جمعیت ایرانیان مقیم خارج از کشور در سال ۲۰۲۰، ایران در میان ۲۳۲ کشور، رتبه ۵۴ را از نظر میزان مهاجرفرستی کسب کرده است. از سوی دیگر، با استناد به جمعیت مهاجران ساکن در کشور، ایران در همان سال رتبه ۲۳ مهاجرپذیری را در میان کشور‌های جهان به خود اختصاص داده بود. همچنین، در سال ۲۰۲۲ ایران در شاخص فرار مغزها، رتبه ۱۰۶ از میان ۱۷۷ کشور را کسب کرد؛ رتبه‌ای که حاکی از روند نگران‌کننده خروج نخبگان و متخصصان از کشور است.

    یکی از مهم‌ترین خسارات مهاجرت نخبگان به اقتصاد ایران، از دست رفتن منابع انسانی با دانش و تخصص بالا است. نخبگان، افرادی هستند که به دلیل توانمندی‌های علمی و حرفه‌ای خود می‌توانند به پیشرفت و توسعه اقتصادی کشور کمک زیادی کنند. این افراد در حوزه‌های مختلف علمی، فناوری، پزشکی، مهندسی و سایر رشته‌های تخصصی به عنوان ستون‌های اصلی توسعه کشور محسوب می‌شوند. زمانی که این افراد به دلایل مختلف از جمله شرایط اقتصادی، سیاسی و اجتماعی از ایران مهاجرت می‌کنند، کشور از این منابع انسانی ارزشمند بی‌بهره می‌شود.

    یکی دیگر از تاثیرات منفی مهاجرت نخبگان بر اقتصاد ایران، کاهش سرمایه‌گذاری در بخش‌های علمی و پژوهشی است. نخبگان معمولا در زمینه‌های تحقیقاتی و نوآوری‌های علمی فعالیت می‌کنند و حضور آنها در کشور باعث جذب سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی به بخش‌های تحقیق و توسعه می‌شود. زمانی که نخبگان به خارج از کشور می‌روند، این بخش‌های کلیدی دچار رکود شده و فعالیت‌های تحقیقاتی و علمی کشور کاهش می‌یابد. این موضوع به‌ویژه برای کشوری همچون ایران که به دنبال رشد و توسعه در عرصه‌های علمی و فناوری است، خسارت بزرگی به شمار می‌آید. بانک جهانی در گزارشی خسارت ناشی از مهاجرت نخبگان به کشور را ۵۰ میلیارد دلار اعلام کرده است.

    علاوه بر این، مهاجرت نخبگان می‌تواند باعث از دست رفتن فرصت‌های شغلی و اقتصادی برای جوانان و افراد متخصص داخلی شود. وقتی نخبگان به کشور‌های دیگر مهاجرت می‌کنند، بازار کار داخلی با کمبود افراد ماهر و متخصص مواجه می‌شود. این موضوع می‌تواند باعث کاهش تولید، پایین آمدن کیفیت خدمات و محصولات و حتی رکود اقتصادی شود. همچنین با کمبود نیروی کار متخصص، امکان ایجاد فرصت‌های شغلی جدید و نوآوری در صنایع مختلف به شدت محدود می‌شود.

    عوارض مهاجرت نخبگان تنها اقتصادی نیست!

    در بعد اجتماعی، مهاجرت نخبگان می‌تواند به بحران هویت ملی و اجتماعی در ایران منجر شود. نخبگانی که به کشور‌های پیشرفته مهاجرت می‌کنند، به دلیل دسترسی به امکانات و شرایط بهتری که در کشور‌های مقصد دارند، اغلب ارتباط خود را با کشور و فرهنگ خود قطع می‌کنند. این موضوع باعث می‌شود که نسل جدید در ایران کمتر به دنبال حفظ و ارتقای فرهنگ و هویت ملی خود باشد. از سوی دیگر، کاهش تعداد نخبگان داخلی می‌تواند بر کیفیت آموزش و پژوهش در دانشگاه‌ها و مراکز علمی کشور نیز تاثیر منفی بگذارد. همچنین، مهاجرات نخبگان می‌تواند سایر دانشجویان و نیروی کار حرفه‌ای را به مهاجرت تشویق کند.

    با توجه به این مسائل، مهاجرت نخبگان در ایران نه تنها باعث از دست رفتن منابع انسانی با کیفیت می‌شود بلکه به کاهش بهره‌وری اقتصادی، رکود در بخش‌های تحقیقاتی و علمی، کاهش سرمایه‌گذاری و حتی بحران هویتی منجر می‌شود. بنابراین، برای جلوگیری از این خسارات باید سیاست‌هایی اتخاذ شود که نخبگان را به ماندن در کشور تشویق کرده وشرایط بهتری را برای آنها فراهم آورد.

    نخبگان ایرانی کجا می‌روند؟

    مقاصد مهاجرتی این افراد نیز تحت تأثیر فشار‌های مالی و واقعیت‌های ژئوپولیتیکی قرار دارد. ترکیه به دلیل نزدیکی جغرافیایی و ویزا‌های قابل دسترس، به مقصد محبوبی تبدیل شده است و کانادا به دلیل برنامه‌های بین‌المللی پذیرش خود مقصد محبوب دیگری است. آلمان و ایتالیا به دلیل بورسیه‌ها و فرصت‌های تحقیقاتی یکی از اهداف اصلی دانشجویان هستند.

    دانشجویان ایرانی

    بر اساس داده‌های گزارشات رصدخانه مهاجرت ایران بسیاری از این افراد پس از تحصیل به‌طور دائم در کشور‌های میزبان سکونت می‌کنند که این موضوع منجر به از دست دادن دائم استعداد‌ها می‌شود. اثرات منفی این پدیده در حال حاضر مشهود است، زیرا کمبود مهارت‌ها باعث اختلال در صنایع کلیدی و توقف نوآوری شده است. همچنین خروج متخصصان آموزش‌دیده، ظرفیت پیشرفت علمی و فناوری را تضعیف کرده است.

    چگونه دولت می‌تواند به کاهش مهاجرت نخبگان کمک کند؟

    برای مقابله با پدیده مهاجرت نخبگان و جلوگیری از خسارات اقتصادی و اجتماعی ناشی از آن، باید مجموعه‌ای از سیاست‌ها و اقدامات مؤثر و جامع به اجرا درآید که در نهایت شرایطی فراهم کند تا نخبگان تمایل به ماندن در کشور خود داشته باشند. یکی از نخستین اقداماتی که می‌تواند به کاهش مهاجرت نخبگان کمک کند، بهبود شرایط اقتصادی و ایجاد فرصت‌های شغلی مناسب در داخل کشور است.

    این موضوع شامل افزایش سطح حقوق و دستمزدها، ایجاد محیط‌های کاری با شرایط مناسب، و فراهم کردن فرصت‌های شغلی در حوزه‌های تخصصی است. نخبگان به دنبال شغل‌هایی هستند که هم از نظر مالی و هم از نظر علمی جذاب باشند، بنابراین اگر فرصت‌های شغلی با شرایط مناسب در داخل کشور وجود داشته باشد، آنها کمتر تمایل به مهاجرت خواهند داشت.

    علاوه بر این، برای جذب نخبگان، باید امکانات و تسهیلات ویژه‌ای برای افراد برجسته در نظر گرفته شود، به طوری که افرادی که در حوزه‌های علمی و تحقیقاتی فعالیت می‌کنند بتوانند از حمایت‌های مالی، بورسیه‌ها، و مشوق‌های مختلف بهره‌مند شوند.

    یکی دیگر از راهکار‌های مؤثر، تقویت نظام آموزشی و پژوهشی کشور است. دانشگاه‌ها و مراکز علمی باید به‌روز و در سطح بین‌المللی رقابت‌پذیر شوند. به این منظور، باید منابع مالی بیشتری به بخش آموزش و پژوهش اختصاص یابد، تا نهاد‌های علمی بتوانند تجهیزات و امکانات به‌روز را در اختیار پژوهشگران و دانشجویان قرار دهند. در کنار آن، فرصت‌های تحقیقاتی و پروژه‌های علمی مشترک با دانشگاه‌ها و مؤسسات بین‌المللی می‌تواند زمینه‌ساز فعالیت‌های علمی نخبگان در داخل کشور شود و آنها را از مهاجرت به کشور‌های دیگر منصرف کند. تقویت کیفیت آموزشی در مدارس و دانشگاه‌ها می‌تواند سبب رشد نخبگان داخلی شده و به این ترتیب از خروج آنها جلوگیری کند.

    در کنار این، تقویت بخش خصوصی و ایجاد فرصت‌های نوآوری و کارآفرینی در کشور می‌تواند باعث شود نخبگان از امکانات بهتر برای پیشرفت شغلی و علمی خود بهره‌مند شوند. بخش خصوصی با حمایت از استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان می‌تواند بستری مناسب برای نخبگان فراهم آورد تا با راه‌اندازی کسب‌وکار‌های خود، ضمن حفظ ارتباط با بازار‌های بین‌المللی، در داخل کشور فعالیت کنند و در نتیجه از مهاجرت به کشور‌های دیگر جلوگیری شود. دولت باید تسهیلات مالی و اعتباری ویژه‌ای برای کارآفرینان فراهم کند تا نخبگان بتوانند با کمترین هزینه و بیشترین حمایت به فعالیت‌های خود ادامه دهند. علاوه بر این، توسعه زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات، تسهیل دسترسی به اینترنت با سرعت بالا و ایجاد فضای کاری دیجیتال می‌تواند فرصت‌های جدیدی برای نخبگان به وجود آورد که در آنها قادر باشند به‌صورت آنلاین و از داخل کشور به تحقیقات و فعالیت‌های علمی بپردازند.

    همچنین، نخبگان معمولاً به دنبال محیط‌هایی هستند که امنیت و آزادی‌های فردی در آنها تأمین شده باشد. بنابراین، ایجاد شرایط سیاسی باثبات، تقویت حقوق بشر، رعایت آزادی‌های مدنی و سیاسی، و جلوگیری از فساد می‌تواند نقش بسزایی در کاهش تمایل نخبگان به مهاجرت ایفا کند. به علاوه، از آنجا که بسیاری از نخبگان در پی دستیابی به یک زندگی آرام و باکیفیت هستند، دولت باید به بهبود کیفیت زندگی، ارتقای خدمات بهداشتی، آموزشی و اجتماعی، و تأمین امکانات رفاهی توجه ویژه‌ای داشته باشد. این موارد می‌توانند نخبگان را به ماندن در کشور تشویق کنند، چرا که به آنها اطمینان می‌دهد که در داخل کشور، علاوه بر داشتن یک شغل مناسب، کیفیت زندگی بالاتری را تجربه خواهند کرد.

    در سال‌های اخیر، تنها اقدام مؤثر کشور در حوزه جذب سرمایه انسانی و معکوس‌سازی روند مهاجرت، اجرای برنامه‌های بازگشت متخصصان و فارغ‌التحصیلان ایرانی خارج از کشور توسط معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری بوده است. با این حال، این برنامه‌ها از حمایت کافی سایر نهاد‌ها و سازمان‌ها برخوردار نبوده‌اند و در روند اجرایی نیز با محدودیت‌هایی مواجه شده‌اند. براساس داده‌های مؤسسه گالوپ، در سال ۱۴۰۱ نرخ تمایل به بازگشت میان ایرانیان مقیم خارج از کشور کاهش یافته و به ۱۴ درصد رسیده است؛ در حالی که ۶۲ درصد از آنها هیچ برنامه‌ای برای بازگشت به کشور ندارند و ۲۴ درصد باقی‌مانده نیز هنوز تصمیم قطعی در این زمینه اتخاذ نکرده‌اند.

    علت‌های این روند، همانطور که پیچیده هستند، به هم وابسته‌اند. مشکلات اقتصادی، که به دلیل تحریم‌ها تشدید شده، شرایط مالی نامساعدی را در کشور ایجاد کرده است. تورم بالا، ارز کم‌ارزش و کاهش فرصت‌های شغلی باعث ناامیدی جوانان ایرانی از آینده‌شان شده است. علاوه بر این، مشکلات اجتماعی و بی‌ثباتی سیاسی، شامل تهدیدات مداوم در منطقه، به این معضل دامن زده است. این عوامل، نه تنها دانشجویان، بلکه کارگران، کارآفرینان و پناهجویان را به سمت فرصت‌های خارج از کشور سوق داده است.

    مسئله‌ای که به این مشکل دامن می‌زند، کمبود داده‌های قابل اعتماد درباره مهاجرت است. بدون وجود یک نهاد نظارتی مرکزی برای پیگیری این روندها، دولت با شواهد ناقص و گزارش‌های پراکنده مواجه است. با این حال، هر از چندگاهی آمار‌های هشداردهنده‌ای در فضای مجازی منتشر می‌شود.

    فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و متخصصان ماهر، اساس نوآوری و بهره‌وری کشور را تشکیل می‌دهند. اما به‌طور نگران‌کننده‌ای منابع استعداد ایران در حال کاهش است. در مقاله‌ای در نشریه فایننشال تایمز تخمین زده شده که تعداد ایرانیانی که در خارج از کشور تحصیل می‌کنند در سال ۲۰۲۴ به ۱۱۰,۰۰۰ نفر رسیده است. این میزان مهاجرت، بیشترین تعداد در چهار سال گذشته و نشان‌دهنده بحران در خروج نخبگان است. از طرفی با توجه به خسارت ۵۰ میلیارد دلاری خروج نخبگان از ایران، خسارت خروج هر نخبه به بیش از ۳۷ میلیارد تومان می‌رسد.

  • ‌آنهایی که خارج رفته اند، الان دارند توالت و ظرف می‌شویند!

    ‌آنهایی که خارج رفته اند، الان دارند توالت و ظرف می‌شویند!

    به گزارش اقتصادران،  ابراهیم قدیری ابیانه سفیر سابق ایران در مکزیک و استرالیا در میزگردی  گفته است: وقتی صحبت از مذاکره به طور کلی می‌شود و در مذاکره با اروپا یا با کشورهای دیگر حتی کشورهای دوست و برادر مذاکره و معامله که می‌کنیم بر اساس اطمینان نیست. شما وقتی مذاکره می‌کنید باید اصل را بر عدم اطمینان بگذارید و ضمانت بگیرید. برای مثال کسانی که اعتماد کردند در دادگاه‌های ایران پر هستند. کسانی که به دوست و فامیل اعتماد کردند و کلاه سرشان رفته است؛ برادر سر خواهرش برای ارث کلاه گذاشته است. لذا می‌بینیم که اینجا دائم به ناامیدی‌ها دامن می‌زنند مثلاً مغزها خارج می‌شوند، ‌آنهایی که خارج شدند چه کار می‌کنند؟ رفتند توالت می‌شویند و در رستوران‌ها ظرف می‌شورند. الان فیلم‌هایش خوشبختانه در اینستاگرام می‌آید، کسانی که رفتند آنجا را نشان می‌دهند.

    متاسفانه رسانه‌های ما فقط افراد موفق را نشان می‌دهند و اکثریت ناموفق را مطرح نمی‌کنند. لذا بد است و نباید مغزهای ما بروند، باید کاری کنیم که بمانند. من همیشه دنبال این بوده‌ام که نخبگان ایرانی خارج از کشور را جذب کنیم. این‌ها باید در دانشگاه‌های ما جذب شوند. طرف در آمریکا در فلان دانشگاه تدریس می‌کند، دکترای یک رشته‌ای هم دارد و می‌رود در ایران به دانشگاه اما مهم‌ترین موانع جذب این‌ها اساتید دانشگاه هستند چرا که آن کس که آنجا مسئول است و آنهایی که مسئول گزینش این افراد هستند، احساس می‌کنند اگر این‌ها بیاید که چند پله از انها بالاترند، جای آنها را می‌گیرند. لذا آنقدر آنها را اذیت می‌کنند که بعد ۶ ماه تا یک سال می‌روند.  قضیه ما این است که ما نه تنها می‌توانیم جلوی فرار مغزها را بگیریم، بلکه می‌توانیم نخبگان را نیز جذب کنیم.

  • اندک اندک جمع یاران می روند! / چمدان مهاجرت در دست نخبگان ایرانی

    اندک اندک جمع یاران می روند! / چمدان مهاجرت در دست نخبگان ایرانی

    به گزارش اقتصادران، عضی از آمار و ارقام در میان سروصدا‌ها گم می‌شوند و کمتر کسی برای تحلیل آنها دست به‌کار می‌شود؛ درست مانند آمار بازگشت متخصصان و نخبگان که در اواسط دهه ۹۰به اوج خود رسید و نیم‌نگاهی به آن نشان می‌دهد که هنوز برخی از مهاجران متخصص بعد از چند سال مهاجرت به خانه بازمی‌گردند.

    مهاجران بازگشتی چه کسانی هستند؟

    طبق تعریف سازمان ملل متحد از مهاجرت‌های بازگشتی، چنانچه اتباع یا شهروندان یک کشور پس از یک دوره مهاجرت بین‌المللی به کشوری دیگر (بلندمدت یا کوتاه‌مدت)، مجددا به کشور مبدأ خود بازگردند و قصد داشته باشند که حداقل یک سال در مبدأ خود اقامت گزینند، به‌عنوان مهاجران بازگشتی شناخته می‌شوند. بر همین اساس بازگشت، جزئی از فرایند مهاجرت تعریف شده است که در بعضی موارد می‌تواند به‌صورت دائمی و در بعضی موارد به‌صورت موقتی اتفاق بیفتد.

    اولین چالش اساسی در زمینه مهاجرت‌های بازگشتی، خلأ‌های آماری و پژوهشی آن است، به‌علت دشواری رصد و پایش مهاجران پس از یک دوره کار یا تحصیل در خارج از کشور، آمار دقیقی در مورد میزان مهاجرت بازگشتی در دسترس نیست.

    براساس یافته‌های گالوپ از مصاحبه با ۶۴هزار مهاجر در ۱۶۰کشور مختلف طی سال‌های ۲۰۱۰تا ۲۰۱۸، میانگین میل به بازگشت در میان مهاجران جهان حدود ۷درصد است.

    بازگشت ۱۱۹۱متخصص در سال ۱۴۰۲

    روح‌الله دهقانی فیروزآبادی، معاون علمی و فناوری دولت سیزدهم در روز‌های منتهی به دولت قبل، آمار و ارقام جالبی در مورد بازگشت مهاجران ارائه داده بود.

    به‌گفته او «در سال ۱۴۰۲نزدیک به هزار و ۱۹۱متخصص به کشور بازگشتند. یکی از سیاست‌های جدی که در مسیر دیپلماسی علمی و فناوری پیگیری شد، بحث آماده‌سازی برای همکاری با متخصصان ایرانی خارج از کشور و دانشجویان ایرانی در خارج از کشور بود.» علاوه بر آیین‌نامه جامعی که در دولت قبل برای حمایت از نخبگان از طریق حمایت‌های استخدامی، تحصیلی و… صادر شده بود، سامانه کانکت (سامانه همکاری با متخصصان) نیز در این معاونت شرایط جایگزینی پروژه‌های فناورانه ایرانی‌های خارج از کشور با خدمت سربازی را مهیا کرد.

    پرترافیک‌ترین سال‌های بازگشت به خانه

    رصدخانه مهاجرت ایران در سال ۱۴۰۱آماری را در رابطه با بازگشت متخصصان ایرانی در بازه زمانی ۱۳۹۳تا ۱۴۰۱منتشر کرد. براساس این تحقیق مشخص شد که در سال‌های ۱۳۹۵و ۱۳۹۶با توجه به اجرای طرح‌های بازگشت متخصصان و همچنین چشم‌انداز سیاسی، تعداد ایرانیان بازگشتی رشد یافته و به تراز بالای ۴۰۰نفر رسیده بود.

    بازگشت ۹ هزار نخبه به ایران؟/مهاجران بازگشتی چه کسانی هستند؟

    مدرک متخصصانی که مهاجرت کردند و به ایران بازگشتند به این شرح است:

    بازگشت ۹ هزار نخبه به ایران؟/مهاجران بازگشتی چه کسانی هستند؟

    بازگشت با مدرک ارشد

    براساس آخرین آمار موجود در سال ۱۴۰۱، اغلب متخصصان ایرانی که به کشور بازگشته‌اند تا مقطع کارشناسی‌ارشد خود را در ایران گذرانده بودند و پس از یک دوره مهاجرت دوباره به ایران بازگشتند.

    مدرک متخصصانی که مهاجرت کردند و به ایران بازگشتند به این شرح است:

    بازگشت ۹ هزار نخبه به ایران؟/مهاجران بازگشتی چه کسانی هستند؟

    ۱۰کشور مبدأ برای ایرانیان بازگشته از مهاجرت

    بازگشت ۹ هزار نخبه به ایران؟/مهاجران بازگشتی چه کسانی هستند؟

    علل بازگشت به کشور

    همانقدر که مهاجران با انگیزه‌های مختلفی، چمدان‌های خود را می‌بندند و راهی کشور دیگر می‌شوند، دلایل بازگشت هم برای هر فرد متفاوت است. هر چند این دلایل در گذر زمان با تغییراتی همراه می‌شود، اما تحلیل نتایج پیمایش بررسی میل و تصمیم به بازگشت در میان ایرانیان خارج از کشور که توسط رصدخانه مهاجرت ایران در سال ۱۴۰۱انجام شده است، نشان می‌دهد که حدود ۱۴درصد از مهاجران ایرانی تصمیم به بازگشت دارند.

    میل مهاجرت ایرانیان چقدر است؟

    این‌روز‌ها مسئولان ارشد دولتی در سخنرانی‌هایشان آمار و ارقام بالایی از میل به مهاجرت ایرانی‌ها عنوان می‌کنند، درحالی‌که براساس آماری که سال گذشته – ۱۴۰۲ – محمد اصغری، مدیر اجرایی مرکز رصد فرهنگی کشور ارائه داد، میل به مهاجرت ایرانیان در آن بازه زمانی، ۲۸درصد بود. به‌گفته اصغری «بر مبنای داده‌های مراکز مختلف افکارسنجی که با شیوه‌های علمی و به‌صورت میدانی و تلفنی و حجم نمونه ملی، یعنی همه کشور، گردآوری و در مرکز رصد فرهنگی کشور از لحاظ روشی اعتبارسنجی‌شده است، میل به مهاجرت ایرانیان عددی بین ۲۴‌تا۲۸‌درصد است. متغیر جنسیت تفاوت معناداری ندارد، اما در متغیر سن تفاوتی معنادار وجود دارد، به‌طوری‌که افراد گروه سنی ۱۸ تا ۲۹سال تمایل بیشتری به مهاجرت دارند. از میان افرادی که میل به مهاجرت دارند نیز بیش از نیمی از آنها در پی مهاجرت موقت و میزان کمتری به فکر مهاجرت دائمی هستند.» پیمایش ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان در سال۱۴۰۲ هم نشان می‌دهد که «۶/۳۸درصد ایرانیان درصورت فراهم‌بودن شرایط، تمایل به مهاجرت از کشور دارند.»