برچسب: مصرف انرژی

  • برق ۱۰ سازمان ملی و استانی پایتخت قطع شد!

    برق ۱۰ سازمان ملی و استانی پایتخت قطع شد!

    به گزارش اقتصادران، با توجه به افزایش سرمای هوا و تشدید استفاده از سوخت و انرژی، در راستای اجرای برنامه های مدیریت مصرف سوخت و انرژی شهر تهران و رعایت دستورالعمل های اجرایی مصرف بهینه و صرفه جویی در مصرف انرژی، پس از اعلام ساعت کار جدید و لزوم همکاری تمامی مشترکان به ‌ویژه دستگاه ‌های اجرایی و ادارات، شرکت توزیع نیروی برق تهران بزرگ اقدامات نظارتی خود را در حوزه کنترل مصرف انرژی مشترکان اداری تشدید کرد.

    در همین راستا روز شنبه؛ ۶ دی ماه ۱۴۰۴ برق ۱۰ سازمان ملی و استانی شهر تهران به دلیل بی توجهی به دستورالعمل های مدیریت مصرف و کاهش نیافتن مصرف انرژی بعد از ساعت اداری، قطع شد.

    این شرکت ضمن قدردانی از بخش قابل توجهی از ادارات و سازمان‌هایی که در این مدت با رعایت دستورالعمل‌های مدیریت مصرف همراهی لازم را در مدیریت توزیع انرژی داشته‌اند با توجه به تداوم استقرار هوای سرد در کشور تاکید می نماید با اجرای طرح های نظارتی مستمر به صورت میدانی از طریق بازرسین برق و ظرفیت های کنتور های هوشمند تا پایان سال، تمامی ادارات و سازمان هایی که مطابق مصوبه ابلاغی هیات دولت اقدام به کاهش مصرف برق نکنند مشمول قطع برق خواهند شد.

  • زنگ خطر مصرف گاز در خانه های ایرانی به صدا درآمد

    زنگ خطر مصرف گاز در خانه های ایرانی به صدا درآمد

    به گزارش اقتصادران، در پاییز و زمستان دمای هوا در برخی کشور‌ها از قبیل ژاپن، روسیه، شمال چین، کشور‌های قفقاز، شمال اروپا، کانادا و چند کشور دیگر در اغلب اوقات شبانه‌روز نزدیک به صفر درجه بوده و متوسط سرمای هوا در این کشور‌ها بسیار سرد‌تر از متوسط دمای ایران است؛ بنابراین ایران از نظر سرمای هوا، جزء کشور‌های سردسیر جهان محسوب نمی‌شود.

    به‌جز روسیه و بخشی از کانادا، اکثر کشور‌های واقع در مناطق سردسیر جهان، یا خطوط لوله گاز خانگی ندارند یا درصد کمی از خانه‌های این کشور‌ها به خطوط لوله گاز متصل هستند. حدود ۹۰ درصد جمعیت کره زمین گرمای خانه و لوازم گرمایشی را از طریق برق یا سایر روش‌ها به‌جز گاز طبیعی تأمین می‌کنند. حال پرسش این است که با توجه به قیمت بالای برق، چگونه حدود ۹۰ درصد ساکنان کره زمین گرمای مورد نیاز لوازم گرمایشی را از برق و سایر شیوه‌ها و بدون استفاده از گاز طبیعی تأمین می‌کنند؟

    با فرض اینکه خانه‌ای صد‌متری وجود داشته باشد که هیچ‌گونه هدر‌رفت انرژی از در و دیوار و پنجره نداشته باشد، در آن صورت با حرارت یک متر‌مکعب گاز یا با روشن‌کردن هیتر دو کیلوواتی به مدت پنج ساعت می‌توان دمای این خانه را از پنج درجه به ۲۵ درجه رساند و این دما را برای همیشه حفظ کرد.

    چنانچه هدر‌رفت انرژی صد‌درصدی باشد، در آن صورت، یک هیتر ۲۰ کیلوواتی باید ۱۰ ساعت روشن باشد تا دمای خانه صد‌متری از پنج درجه به ۲۵ درجه برسد. به این ترتیب، کاملا روشن است مشکل مصرف بی‌رویه انرژی در بخش خانگی، به دلیل میزان بسیار شدید هدر‌رفت انرژی از در و پنجره‌ها و دیوارهاست. با روش‌های مختلف می‌توان جلو هدر‌رفت گرما از در و پنجره‌ها و دیوار‌ها را گرفت؛ منتها به خاطر قیمت بسیار ارزان گاز در ایران، هیچ انگیزه و تمایلی برای جلوگیری از هدر‌رفت گرما وجود ندارد.

    عوامل تولید سرما در خانه به‌جز کولر وجود ندارد، اما در طول شبانه‌روز عوامل زیادی منجر به تولید گرما در خانه‌ها می‌شوند که عبارت‌اند از: – اجاق‌گاز برای پخت غذا، موتور یخچال، لامپ‌ها، تلویزیون، اتو، سشوار، ماشین ظرفشویی، ماشین لباسشویی، دمای بدن ساکنان خانه و‌…. با توجه به توضیحات بیان‌شده، کاملا روشن است که در صورت کاهش هدر‌رفتن گرما در خانه‌ها، در سرد‌ترین ایام سال با یک هیتر دو کیلو‌واتی می‌توان دمای خانه را بالای ۲۵ درجه حفظ کرد. استفاده از انواع هیتر‌ها و بخاری‌های برقی به‌جای بخاری گازی، منجر به عدم انتشار دود در محیط زندگی و شهر‌ها و روستا‌ها می‌شود.

    در ایام سرد زمستان، روزانه ۱۲۰ میلیون متر‌مکعب یعنی بیش از صد هزار تن گاز در تهران مصرف می‌شود. مصرف این میزان گاز منجر به انتشار ۲۷۰ هزار تن دود در محیط شهر می‌شود و ۴۰۰ هزار تن از اکسیژن موجود در هوا را نابود می‌کند. در‌حالی‌که فقط ۲۱ درصد از هوا را اکسیژن تشکیل می‌دهد و نابودی این میزان اکسیژن هوا در شهر تهران در شرایط سرمای شدید و هوای ابری می‌تواند منجر به کاهش اکسیژن موجود در هوا در حد خطرناکی برای ساکنان شهر شود. در صورت جلوگیری از هدر‌رفت گرمای خانه، با یک بخاری برقی می‌توان خانه‌ها را گرم کرد.

    استفاده از بخاری گازی منجر به نابودی اکسیژن موجود در خانه‌ها می‌شود. در‌حالی‌که بخاری برقی کوچک‌ترین مصرف اکسیژنی ندارد و حتی اگر چند روز در و پنجره‌های خانه صد‌متری کاملا بسته باشند، مشکلی برای تأمین اکسیژن ساکنان ایجاد نمی‌شود؛ اما اگر هیچ تردد هوایی در خانه انجام نشود و بخاری گازی روشن باشد، می‌تواند منجر به کمبود اکسیژن و مرگ‌های خاموش شود.

    مردم ژاپن و سایر کشور‌های سردسیر جهان با پوشیدن لباس‌های گرم و جلوگیری از هدر‌رفتن گرما، با مصرف انرژی کم، خانه‌های خود را گرم نگه می‌دارند. قیمت انرژی در آن کشور‌ها بالاست و این قیمت بالا منجر به انجام همه اقدامات لازم جهت جلوگیری از هدر‌رفت انرژی می‌شود و در نتیجه هوای آن شهر‌ها نیز پاکیزه‌تر می‌شود. نظر به توضیحات فوق، پیشنهاد می‌شود به‌جای قبض برق و گاز، قبض انرژی صادر شود و برای ساکنان اقلیم‌های مختلف در پاییز و زمستان معیار مصرف بهینه تعیین و ابلاغ شود.

    مثلا برای تهران در زمستان صد هزار کیلو کالری برای هر خانه و خانه‌هایی که کمتر از این میزان برق و گاز مصرف کنند، به میزان کاهش مصرف و بر پایه قیمت‌های جهانی اعتبار به حساب آنها اعمال شود که هر سه ماه بتوانند از آن اعتبار برداشت و استفاده کنند و خانه‌هایی که بیش از معیار انرژی مصرف کنند، بر‌اساس قیمت‌های جهانی انرژی، برای آنها لحاظ شود. دولت باید جرئت و توان تصمیم‌گیری صحیح و اعمال تصمیمات خود به منطقی‌ترین شکل ممکن را داشته باشد. نظاره‌گر‌بودن و سخنرانی و نصیحت مشکلات را حل نخواهد کرد؛ مشکلات روی هم انباشته خواهند شد، به‌گونه‌ای که حل آنها بسیار سخت یا غیر‌ممکن می‌شود.

  • نابودی ۳۰ میلیارد دلار سرمایه مملکت فقط با یک اشتباه!

    نابودی ۳۰ میلیارد دلار سرمایه مملکت فقط با یک اشتباه!

    به گزارش اقتصادران، شدت مصرف انرژی در ایران حدود دو برابر میانگین جهانی است؛ در حالی‌که روند جهانی به سمت کاهش و بهره‌وری بیشتر حرکت می‌کند.

    با اجرای دقیق مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان و به‌کارگیری تجهیزات پربازده، می‌توان تا ۲۰ درصد از مصرف برق در بخش‌های خانگی و تجاری کاست؛ رقمی معادل ۱۰ هزار مگاوات صرفه‌جویی که ارزش اقتصادی آن بیش از ۳۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

    در صنایع بزرگ، شدت مصرف انرژی در برخی واحدها تا پنج برابر استاندارد ملی گزارش شده است.

    نوسازی خطوط تولید، اجرای کامل قانون اصلاح الگوی مصرف و جایگزینی موتورهای الکتریکی فرسوده با نمونه‌های پربازده از مهم‌ترین راهکارهای کاهش ناترازی برق به شمار می‌روند.

    در حال حاضر، تلفات شبکه توزیع برق کشور حدود ۹.۷ درصد است که در سطحی قابل قبول قرار دارد و با توسعه کنتورهای هوشمند، روند کاهش تلفات و بهبود بهره‌وری با جدیت ادامه دارد.

  • اگر کسی در این مملکت یارانه می‌دهد، دولت نیست بلکه مردم هستند که به مسئولان ناکارآمد سوبسید می‌دهند! / مردم ایران، مردم پر مصرفی نیستند

    اگر کسی در این مملکت یارانه می‌دهد، دولت نیست بلکه مردم هستند که به مسئولان ناکارآمد سوبسید می‌دهند! / مردم ایران، مردم پر مصرفی نیستند

    به گزارش اقتصادران، ناترازی انرژی در ایران سبب شده تا قطعی‌های پی در پی برق به یک واقعیت روزمره در کشور تبدیل شود. کار به جایی رسیده که وزیر نیرو از ۱۳ برابر شدن توان نیروگاهی کشور صحبت می‌کند و به این ترتیب می‌خواهد القا کند که اگر بی برقی وجود دارد، به کم کاری دولت یا مسئولان ارتباطی ندارد. حال آنکه تامین نیازهای اولیه و زیرساخت مورد نیاز جامعه بر اساس قانون اساسی جزو وظایف دولت است. در عین حال برخی از دولتمردان و حتی اقتصاددانان به اسراف مردم و مصرف بالای انرژی اشاره می‌کنند اما منتقدان این اظهارات را رد می‌کنند.

    به طور کلی این تصور که در ایران با نرخ فقر بیش از ۳۰ درصدی مردم از امارات، قطر یا ترکیه مصرف‌گراتر باشند، تردیدهای زیادی را بر می‌انگیزد. اگر فقر را دشواری در تامین نیازهای اولیه بدانیم، جامعه‌ای که از هر سه نفر آن یک نفر زیر خط فقر قرار دارد، دچار بحران مصرف زدگی نخواهد شد. امروزه در مورد برخی از کشورهای غربی از واژه مصرف‌گرایی استفاده نمی‌شود نه جوامعی چون ایران که دائم با کاهش مصرف حتی در میان خوراکی‌ها دست و پنجه نرم می‌کند. ضمن اینکه ایران با ضریب جینی ۰.۴ یکی از کشورهای نابرابر به حساب می‌آید و در این بستر اگر مصرف گرایی هم وجود داشته باشد، نه در میان عموم مردم که در میان صاحبان ثروتهای افسانه‌ای وجود دارد.

    در این رابطه مجید رضا حریری، رییس اتاق بازرگانی ایران و چین، با رد این گفته که مردم ایران در قیاس با دیگر کشورها در زمینه انرژی، پرمصرف هستند به خبرآنلاین گفت: «انواع آمار و ارقام در این مورد وجود دارد که همگی نشان می‌دهند مردم ایران، مردم پر مصرفی نیستند. با این همه من فکر می‌کنم اصل موضوع این نیست که ایرانیان پر مصرف هستند یا کم مصرف، مساله این است که وقتی ناترازی وجود دارد تنها با تاکید بر مصرف نمی‌شود آن را کنترل کرد.»

    وی افزود: «زمانی که تولید کفاف مصرف را نمی‌دهد، باید همزمان با مقداری صرفه جویی، تولید را هم بالا برد. ضمن اینکه راندمان نیروگاهها ما نیز بسیار پایین است، خطوط توزیع و انتقال به شدت مشکل دارند و در نهایت انرژی زیادی در همین مراحل، پیش از اینکه به دست مصرف کنندگان برسد، هدر رفته است. این در حالی است که مصرف کننده نهایی هم به دلیل فقر عمومی حاکم بر کشور ناچار به استفاده از وسایلی هستند که هم پرمصرف‌ هستند و همین نیز به افزایش مصرف دامن می‌زند.»

    این فعال بخش خصوصی با رد اینکه مصرف خانگی بالا است، توضیح داد: «دولت ترجیح می‌دهد فشار را بر مصرف کننده خانگی بیاورد حال آنکه اگر دست بالا هم حساب کنیم حداکثر ۳۰ درصد مصرف برق در سطح خانگی است. اگر این فشارها نتیجه دهد و یک سوم مصرف این بخش صرفه جویی شود هم نهایتا ۱۰ درصد از مصرف برق کاسته می شود. در مقابل اگر دولت سراغ افزایش بهره‌وری و ارتقای صنعت نیروگاهی و خطوط انتقال برود، به مراتب نرخ صرفه‌جویی بیشتر خواهد بود.»

    حریری مصارف بالای برق در صنعت را به بازدهی پایین انرژی در این بخش مرتبط می‌داند و باور دارد با ارتقای تکنولوژی تولید صنعتی و افزایش بهره‌وری می‌توان به طور چشمگیری مصرف برق را کاهش داد.

    مردم به دولت سوبسید می‌دهند، نه برعکس

    رییس اتاق بازرگانی ایران و چین با رد مفهوم «یارانه پنهان» گفت: «اگر کسی در این مملکت یارانه می‌دهد، دولت نیست بلکه مردم هستند که به مسئولان ناکارآمد کشور و دستگاههای اجرایی یارانه می‌دهند. مردمی که با دستمزد کمتر از ۱۵۰ دلار در ماه کار می‌کنند (پایین‌ترین نرخ دستمزد در مقایسه با ۹۰ درصد کشورهای جهان) را نباید با قیمتهای جهانی مرعوب کرد. سیاستگذار کشور ما به درجه‌ای از سفسطه رسیده که از یک سو خودش اقدام به تضعیف ارزش ریال می‌کند و از سوی دیگر منت فاصله میان قیمتهای جهانی و داخلی را بر گردن ۸۰ میلیون ایرانی می‌گذارد.»

    حریری با یاد آوری اینکه یک دهه پیش هر دلار ۳۲۰۰ تومان بود و در ماه گذشته قیمت آن به بیش از ۱۰۵ هزار تومان هم رسید، دستگاه حکمرانی را مسبب وضعیت فعلی دانستد.

    او ادامه داد: «متاسفانه برخی دوستان و کارشناسان هم دائم بر افزایش قیمتها تاکید دارند. بیایید تصور کنیم دولت در یک اقدام ناگهانی نرخ برق و بنزین را ۵ برابر کند، آیا تضمین می‌دهند دیگر نرخ ریال را تضعیف نکنند و هر جا دچار کسری بودجه اقدامات تورم‌زا را انجام ندهند؟ چنین تعهدی نخواهند داد و در عمل با ادامه وضع فعلی یکی دو سال دیگر دلار ممکن است به ۲۰۰ هزار تومان برسد و دوباره دولتمردان می‌توانند منت «یارانه پنهان» را گردن بگذارند.»

    وی با تاکید دوباره بر اینکه مردم به مسئولان یارانه و سوبسید می‌دهند افزود: «کشش قیمتی یک اصل مهم در بازار است و نباید به نحوی قیمت‌گذاری کنند که مردم در تامین نیازهای اولیه چون مسکن، خوراک، پوشاک، آموزش و بهداشت ناتوان باشند.  ما باید یکبار به شکل ریشه‌ای این مساله را حل کنیم و دست از سر افزایش دستوری قیمتها و یورش به سفره و معیشت مردم برداشت.»

    این فاصله طبقاتی محصول سیاستهای تصمیم‌گیران است

    حریری با اشاره به اینکه نفت در ایران ملی است و به مردم تعلق دارد، نه به دولت، توضیح داد:‌ «مشکل اصلی ما توزیع ناعادلانه ثروت است که در شاخص ضریب جینی حدود ۰.۴ کشور ما خود را نشان می‌دهد. این فاصله طبقاتی که امروز مشاهده می‌کنیم محصول عملکرد مسئولان کشور است، نه زیاده خواهی و اسراف کاری مردم. من نگرانم که آقای پزشکیان و دولت ایشان در نهایت آن‌طور که این طرف و آن طرف گفته می‌شود نرخ بنزین و دیگر حامل‌های انرژی را افزایش دهند زیرا تمام مطالعات نشان می‌دهند که متضرر اصلی این دستکاری‌ها طبقه متوسط است نه صاحبان سرمایه‌های بزرگ و اقشار مرفه.»

    حریری درباره اینکه این مواضع او با اتاق بازرگانی که عضو آن است، تقاوت دارد، تاکید کرد: «نباید فقط به منافع شخصی خود اهمیت دهیم و باید منافع مردم و کشور را هم در نظر بگیریم. تبعیض و بی عدالتی موجب بی‌ثباتی خواهد شد که به زیان همه تمام می‌شود. اینکه برخی تحت نام اتاق بازرگانی و بخش خصوصی به مدافع اصلی گران‌سازی‌ها تبدیل شدند، نشان از آن دارد که مشکلات کشور چند لایه و چند بعدی شده‌اند.»

    وی ادامه داد:‌ «در کشور ما به هر بهانه‌ای قیمت را تغییر می‌دهند در حالی که در جهان چنین نیست و قیمت تنها یک عامل از ده‌ها عاملی است که بر اقتصاد اثر دارد. اینکه در کشور ما همواره افزایش قیمت را در دستور می‌گذارند بیانگر مشکلی بزرگ است. اینکه در کشور ما عده‌ای با اعتماد به‌نفس مدعی کارآمدی مطلق بازار هستند، ایراد دارد. بازار نهادی مقدس نیست که معیشت مردم فدای بهره‌وری آن شود بلکه بازار ابزاری است که باید بهروزی را ممکن کند. بازار ایران، لااقل آن بازاری نیست که بتوانیم به آن اعتماد کنیم. در غرب هم امروز نمی‌گویند بازار به تنهایی عامل پیشرفت می‌شود بلکه از یک بازار کارآمد صحبت می‌شود که سیاستگذار باید آن را هدایت کند ولی در ایران یک تصور متعصبانه به بازار در میان برخی اقتصاددانان دست راستی شکل گرفته که جز زیان به کشور، نتیجه‌ای به همراه نداشته است.»

  • چرا مردم ایران چند برابر دنیا انرژی می‌بلعند؟

    چرا مردم ایران چند برابر دنیا انرژی می‌بلعند؟

    به گزارش اقتصادران، گلناز پرتوی مهر نوشت:

    ایران سرزمینی است با ذخایر عظیم انرژی، از نفت و گاز گرفته تا منابع تجدیدپذیرِ بالقوه. اما در آن‌سوی این وفور، حقیقتی نگران‌کننده نهفته است: ایران یکی از پرمصرف‌ترین کشورهای جهان در حوزه انرژی است؛ مصرفی که نه با سطح تولید ناخالص داخلی تناسب دارد، نه با الگوهای زیست‌محیطی پایدار و نه با استانداردهای جهانی در بهینه‌سازی.

    به گزارش «تعادل»، در واقع، اگر بخواهیم تصویری از اقتصاد ایران بکشیم، باید آن را به خانه‌ای تشبیه کنیم که با چراغ‌های روشنِ فراوان، پنجره‌های باز و بخاری‌هایی در حال کار، همزمان با هدررفت گسترده، به سختی به تأمین نیازهایش ادامه می‌دهد.

    از سویی دیگر، سرانه مصرف برق در ایران حدود ۳۰۰۰ تا ۳۵۰۰ کیلووات ساعت در سال است؛ رقمی که حتی از برخی کشورهای توسعه‌یافته نیز بالاتر است. اما نکته مهم اینجاست که این حجم از مصرف، نه به معنای توسعه زیرساختی گسترده یا رفاه بالاتر است، بلکه اغلب ناشی از اتلاف، سیاست‌های یارانه‌ای و بی‌برنامگی در مدیریت منابع است.

    بخش بزرگی از این مصرف بالا، ریشه در سیاست‌های حمایتی و قیمت‌گذاری غیرواقعی دارد. ایران یکی از کشورهایی است که بیشترین میزان یارانه پنهان انرژی را پرداخت می‌کند. طبق آمار مرکز پژوهش‌های مجلس، رقم یارانه پنهان انرژی در ایران در سال ۱۴۰۲ حدود ۳۵۰۰ هزار میلیارد تومان برآورد شده است؛ عددی معادل بیش از ۶۰ درصد کل بودجه کشور.

    این یارانه سنگین که عمدتا به شکل قیمت پایین بنزین، برق، گاز خانگی و صنعتی نمود پیدا می‌کند، باعث شده تا انگیزه‌ای برای مصرف بهینه باقی نماند. نه مشترک خانگی نگران قبض برق است و نه واحد صنعتی دغدغه‌ای برای به‌روزرسانی تجهیزات انرژی‌بر خود دارد. یکی از مهم‌ترین بخش‌هایی که در مصرف انرژی نقش حیاتی دارد، صنایع کشور هستند. متأسفانه بخش عمده‌ای از صنایع ایران از نظر بهره‌وری انرژی در وضعیت هشدار قرار دارند. برای مثال، در صنعت فولاد ایران، مصرف انرژی برای تولید یک تن محصول، در برخی واحدها بیش از دو برابر استاندارد جهانی است. در سیمان، پتروشیمی و حتی نیروگاه‌های برق نیز وضعیت مشابهی حکم‌فرماست.

    به گفته کارشناسان، ما نه تنها انرژی زیادی مصرف می‌کنیم، بلکه با پایین‌ترین بازده ممکن این کار را انجام می‌دهیم. در برخی صنایع، تا ۵۰ درصد از انرژی ورودی به گرما، صدا یا آلودگی تبدیل می‌شود؛ یعنی عملاً انرژی را دود می‌کنیم و به هوا می‌فرستیم.

    در بخش خانگی، که سهمی نزدیک به ۳۵ درصد از مصرف انرژی کشور دارد، الگوی مصرف نگران‌کننده‌تر است. نبود استاندارد در ساختمان‌سازی، ضعف در عایق‌بندی و عدم استفاده از تجهیزات کم‌مصرف، باعث شده تا خانوار ایرانی در زمستان‌ها بخاری را بالا می‌کشد و همزمان پنجره را باز می‌گذارد؛ یا در تابستان، کولر گازی با درهای باز کار می‌کند.

    براساس آمار وزارت نیرو، نزدیک به ۳۰ درصد برق مصرفی در بخش خانگی در زمان اوج مصرف، صرف وسایل سرمایشی می‌شود. در شرایطی که بسیاری از کشورهای دنیا با برنامه‌های صرفه‌جویی، سقف مصرف و ابزارهای کنترلی مواجه‌اند، ایران همچنان در مسیر «مصرف آزاد» حرکت می‌کند.

    مصرف بی‌رویه انرژی در ایران نه فقط چالشی اقتصادی، بلکه تهدیدی زیست‌محیطی، اجتماعی و امنیتی نیز به‌شمار می‌آید. کارشناسان هشدار می‌دهند که اگر مصرف انرژی کنترل نشود، ایران در آینده‌ای نه چندان دور، از صادرکننده انرژی به واردکننده آن تبدیل خواهد شد؛ آن‌هم درحالی که بسیاری از کشورهای نفت‌خیز منطقه در حال گذار به اقتصادهای پاک‌تر و متنوع‌تر هستند.

    واقعیت این است که ما در کشوری زندگی می‌کنیم که گویی منابع انرژی آن پایان‌ناپذیر است، اما این تصور بیش از آنکه واقعی باشد، ناشی از سیاست‌هایی ناپایدار و ذهنیتی مصرف‌محور است. صدای زنگ خطر مدت‌هاست شنیده می‌شود. اگر امروز برای اصلاح الگوی مصرف اقدام نکنیم، فردا ممکن است نه برق داشته باشیم، نه گاز، و نه حتی نفتی برای صادرات.

  • پشت پرده اتلاف 60 درصدی انرژی / مردم مقصرند یا زیرساخت‌ها مشکل دارند؟

    پشت پرده اتلاف 60 درصدی انرژی / مردم مقصرند یا زیرساخت‌ها مشکل دارند؟

    به گزارش اقتصادران، موضوع کمبود برق، به یک بحران اقتصادی بدل شده است. تاکنون در رابطه با علل این بحران صحبت‌های متعددی مطرح شده، اما نکته مورد توجه، اصرار مسئولان بر پرمصرف شناختن مردم است. اتلاف انرژی در شبکه تولید، توزیع و مصرف، آماری تکان‌دهنده دارد که خود می‌تواند اتهام را از مردم بردارد.

    عباس علی‌آبادی، وزیر نیرو دولت چهاردهم، در آیین آغاز معاملات گواهی صرفه‌جویی برق عنوان کرد: راندمان متوسط در شبکه برق حدود 40 درصد است. یعنی 60 درصد انرژی تلف می‌شود و تنها 40 درصد آن تبدیل به برق می‌شود. اتلاف به نیروگاه‌ها محدود نمی‌شود، بلکه همین 40 درصد در شبکه انتقال و توزیع مدام کمتر می‌شود. در نهایت لوازم مصرفی در منازل، بخشی از برق را تلف می‌کنند و تقریبا هیچی باقی نمی‌ماند.

    لازم به ذکر است که وزیر نیرو در این مراسم عنوان کرده است ایران در شدت مصرف انرژی مقام نخست جهان را دارد.

    شاید ابتدا لازم باشد که به تازه‌ترین آمار شدت مصرف انرژی در ایران پرداخته شود.

    جایگاه نهم ایران در شاخص شدت مصرف انرژی

    convert_to_jpg_0f488513e80eaa410fa662a6e0f0cc26_675947e82351f (1)

    با توجه به این جدول، ایران در این شاخص جایگاه نهم را دارد. این جایگاه نشان از آن دارد که ایران برای افزایش هر واحد تولید ناخالص داخلی، به 2.21 کیلووات ساعت انرژی نیاز دارد. شدت مصرف انرژی، معیاری است که برای اندازه‌گیری مقدار انرژی مصرفی در تولید هر واحد کالا یا خدمات استفاده می‌شود.

    این شاخص نشان می‌دهد برای تولید هر واحد تولید ناخالص داخلی، چه میزان انرژی مصرف می‌شود. این شاخص به طور کلی میزان مصرف کل انرژی شامل نفت، گاز، زغال‌سنگ، برق و… را نسبت به تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد.

    حال مشخص نیست که منظور وزیر نیرو از شدت انرژی چیست. لازم به ذکر است که با توجه به پایین بودن تولید ناخالص داخلی ایران نسبت به بسیاری از کشورها، کسب جایگاه نهم نیز نشان از بحران انرژی در کشور دارد. اما برای حل مشکلات، باید به آمار دقیق اشاره شود چرا که به هر صورت، ایران جایگاه اول در شدت مصرف انرژی را ندارد.

    اتلاف انرژی به دلیل ضعف زیرساخت‌ها

    نکته دوم که در صحبت‌های وزیر نیرو اهمیت دارد، موضوع اتلاف انرژی است. مسئولان متعدد، مردم را پرمصرف می‌دانند و دائما تشویق به صرفه‌جویی می‌کنند. اما نکته مورد توجه آن است که عمدتا کل انرژی ورودی به نیروگاه‌ها، مبنای تحلیل پرمصرف بودن مردم قرار می‌گیرد. این در حالی است که 60 درصد انرژی ورودی به نیروگاه که عمدتا گاز، گازوئیل و مازوت است، تلف می‌شود.

    به بیان دیگر، مسئولان می‌گویند که گاز بسیار زیادی به نیروگاه‌ها تخصیص داده شده است. از این رو، وقتی مشکل ناترازی برق وجود دارد، مشکل از پرمصرف بودن مردم است که این حجم از انرژی که تبدیل به برق شده است را درجا مصرف می‌کنند. در مواجهه با این مغالطه باید گفت که کل انرژی تخصیص داده شده، به برق تبدیل نشده و تنها 40 درصد آن تبدیل به برق شده است.

    اتلاف برق تنها محدود به نیروگاه‌ها و راندمان پایین آن‌ها نیست. علاوه بر پایین بودن راندمان نیروگاه‌ها و ضعف تکنولوژی، باید به اتلاف برق در شبکه توزیع هم اشاره کرد.

    11 درصد اتلاف برق در شبکه توزیع

    مهدی مسائلی، دبیر سندیکا صنعت برق ایران، در آبان ماه سال جاری عنوان کرد: میانگین میزان تلفات برق ایران 11.1 درصد است. یعنی می‌توان گفت در بخش توزیع، حدود ۱۰ درصد تلفات وجود دارد. برای کم کردن این تلفات هزینه زیادی نیاز است.

    او درباره اقدامات مورد نیاز برای کاهش تلفات گفت: یکی از اقداماتی که باید انجام شود بازمهندسی شبکه و دیگری استفاده از تجهیزات متفاوت در شبکه است. این موارد هزینه‌های چشمگیری دربر دارد. در بحث انتقال برق هم می‌توان هادی‌های پرظرفیت را جایگزین کرد. این هادی‌ها می‌توانند بر کاهش تلفات انتقال برق تاثیر بگذارند.

    او خاطرنشان کرد: بهینه‌سازی مصرف و کاهش تلفات بدون هزینه نیست. شاید هزینه آنها نسبت به احداث نیروگاه‌های جدید کمتر باشد اما به هر حال هزینه‌های کاهش تلفات هم قابل توجه بوده و نیازمند تجهیزات و تکنولوژی روز دنیاست که هم‌اکنون در ایران موجود نیست.

    مشکل تولید برق صرفا نبود سوخت کافی نیست

    با توجه به آمار اتلاف انرژی در شبکه تولید و توزیع، باید گفت که نمی‌توان کل انرژی تخصیص داده شده را به پای تولید برق نوشت. به همین دلیل باید گفت که گرچه نبود سوخت کافی نیروگاهی امری مهم و صحیح است، اما همان سوخت تخصیص داده شده هم در شبکه تولید و توزیع هدر می‌رود و مشکل تولید برق، صرفا نبود سوخت کافی نیست.

    با ورود تکنولوژی و بالا رفتن راندمان نیروگاه‌ها، قطعا نیروگاه‌ها می‌توانستند با همان سوخت تخصیص یافته، مقدار برق بیشتری تولید کنند. این موضوع نشان دهنده نقش پایین بودن تکنولوژی، راندمان و ضعف زیرساخت‌ها در کمبود برق است.

    پیش‌تر آرش نجفی، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با تجارت‌نیوز عنوان کرد: مشکل اصلی این است که دولت نمی‌داند اتلاف انرژی عامل اصلی مشکلات است. موضوعی که دنیا بیش از 50 سال است روی آن تمرکز کرده و به نتایجی رسیده است. از دهه ۷۰ میلادی تا امروز، دولت‌ها به کاهش مصرف انرژی، اصلاح ساختارها و اصلاح تکنولوژی‌ها پرداخته‌اند. اما برای مثال، ایران همچنان اصرار دارد که لوازم خانگی پرمصرف ایرانی را تولید و توزیع کند، بدون اینکه تکنولوژی‌های جدید منتقل شود.

    باید گفت که اتلاف انرژی در حوزه مصرف نیز تنها محدود به مردم نیست. بسیاری از لوازم خانگی کم‌مصرف، یا به دلیل ممنوعیت واردات در بازار وجود ندارند و یا به دلیل افزایش تورم، بسیاری از دهک‌های درآمدی، قدرت خرید لوازم گران کم‌مصرف را ندارند.

    طرح‌های بهینه‌سازی مصرف به کجا رسید؟

    در رابطه با بهینه‌سازی مصرف خانگی طرح‌های زیادی وجود داشت. از جمله طرح تعویض بخاری‌های گازی که می‌توانست به جبران ناترازی گاز کمک کند و شاید با جبران ناترازی، سوخت نیروگاهی هم افزایش می‌یافت. اما بسیاری از مسئولان مانع این طرح شدند و اکنون از صرفه‌جویی و پرمصرفی مردم صحبت می‌کنند.

    در آخر باید به این موضوع اشاره کرد که جبران اتلاف انرژی در شبکه تولید، توزیع و مصرف، نیازمند ورود تکنولوژی و افزایش بازدهی در کنار توجه به متغیرهای کلان است. تمامی این مشکلات را نمی‌توان با برون‌سپاری به مردم حل کرد و به علت ماهیت ساختاری آن، به عزم جدی برای حل مشکلات نیاز است.

  • بحث عجیب وزیر و رئیس جمهور بر سر انرژی؛ آقایان دعوا نکنید سرمایه‌گذار پیدا کنید! / میادین گازی مشترک ایران، یکی پس از دیگری به تاراج می روند

    بحث عجیب وزیر و رئیس جمهور بر سر انرژی؛ آقایان دعوا نکنید سرمایه‌گذار پیدا کنید! / میادین گازی مشترک ایران، یکی پس از دیگری به تاراج می روند

    به گزارش اقتصادران، رئیس جمهور: «اتاق من از اینجا سردتر و تاریک‌تر است، نمایشگاه‌ها نباید این‌قدر گرم باشند؛ چطور انتظار دارید مردم برای مصرف انرژی پول بپردازند در حالی که این شرایط حاکم است؟ بعد می‌گویید گاز بدهید به من، می‌خواهم کتم را دربیاورم.»
    وزیر صمت: «مثلا آمدیم نمایشگاه هر چیزی می‌شود شما یه چیزی به من می‌گویید.»
    رئیس جمهور: «خداوکیلی این همه برق در اینجا روشن کردند، برق می‌خواست؟ برق نداریم.»
    وزیر صمت در این مرحله با اشاره به شخصی که می‌خواست برنامه‌ای را به پزشکیان توضیح دهد، گفت: «الان برق نداریم، صحبت کنند، ببینیم چه می‌خواهند؟»
    رئیس جمهور: «اینجوری مصرف می‌شود، سیستم هنگ می‌کند.»

    این بخشی از دیالوگ‌های جنجالی میان مسعود پزشکیان و وزیر صمت در روز بازدید از نمایشگاه توانمندی‌های بخش صنعت و معدن است وقتی که در بازدید مشترک از نمایشگاهی به همراه وزیر صمت، پزشکیان از گرمای سالن و نور زیاد انتقاد می‌کند، اما وزیر صمت به جای پذیرش و عذرخواهی نه تنها که مقاومت کرده و حتی جایی به گلایه می‌گوید «یک بازدید با شما آمده‌ایم هرچه می‌شود به من یک چیز می‌گویید!» البته که قطعا این مدل رفتار وزیر نسبت به رییس‌جمهور آن هم در این موضوعی که حق‌الناس است درست نیست، اما شاید بهتر است رئیس جمهور و کل هیات دولت درباره مساله بحران انرژی در ایران جایی دیگر به دنبال علت‌های رسیدن کشور به این نقطه بحران بگردند.

    پیام پزشکیان برای صرفه جویی

    البته مساله تذکر رئیس جمهور به همین جا ختم نشد و این روند با پیام ویدیویی او ادامه یافت.
    پزشکیان همچنین در همین نمایشگاه گفت: سه برابر میانگین دنیا، گاز و برق مصرف می‌کنیم این در حالی است که برای صنایع، کمبود گاز و برق داریم.

    رئیس جمهوری ایران بعدتر نیز در پیامی ویدئویی از مردم خواست تا با کاهش ٢ درجه‌ای دمای محیط، زمینه سوخت رسانی به همه مردم را فراهم کنند. رئیس‌جمهور در این پیام ویدئویی خطاب به مردم ایران با اشاره به آلودگی هوا و تأثیرات منفی آن بر سلامت جامعه اظهار کرد: با توجه به این که سوخت نامناسبی داریم، ضرورت دارد که روند گرمایش خانه و محل کار را کنترل کنیم.

    وی افزود: از مردم عزیز کشورمان می‌خواهیم که درجه گرمایش را حداقل دو درجه کاهش دهند تا بتوانیم ذخیره سوخت داشته باشیم و به همه مردم سوخت‌رسانی کنیم.

    در همین حال محمد گلزاری دبیر شورای اطلاع رسانی دولت نیز در پیامی با اشاره به درخواست پزشکیان از مردم برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی، تاکید کرد که این صرفه جویی خیری عمومی برای همه مردم ایران است. گلزاری در این پیام خود در شبکه اجتماعی ایکس (توئیتر سابق)، نوشت: مسئولیت اجتماعی همه ما فراتر از سمت و سوی سیاسی این است که برای جلوگیری از قطع برق و افت فشار گاز، دمای خانه و محل کارمان را حداقل دو درجه کمتر کنیم این خیری عمومی برای همه مردم ایران است.

     

    فرهنگ سازی برای صرفه جویی در مصرف انرژی لازم است، اما کافی نه!

    فارغ از مساله بحث کلامی میان رئیس جمهور و وزیر صمت که بسیاری معتقد هستند پاسخ‌های وزیر بوی تقابل و بی توجهی می‌داد و از همه مهم‌تر مساله فرهنگ سازی در میان شهروندان برای کاهش مصرف انرژی اکنون بسیار لازم است، اما شاید باید به شخص رئیس جمهوری نیز توجه و تذکر داده شود که مشکل اصلی بحران انرژی در ایران جای دیگر است.

    البته که در همه جای جهان با توجه به بحران انرژی باید روش‌های مصرف درست و همچنین کاهش مصرف به شهروندان آموزش داده شود و حتما تذکر رئیس جمهور به وزیر صمت با واکنش درست‌تر او می‌توانست منجر به نگرش درست‌تر در بین همه شهروندان شود و کاش اتفاقا همه وزرا بیشتر از قبل به مساله صرفه جویی در سوخت و انرژی توجه کنند، اما …، اما بحران انرژی در ایران ریشه‌های جدی دیگری دارد که با بهانه مصرف شهروندان نباید از روی آن پرید و عبور کرد و گذشت.

     

    آیا ایرانیان بیشتر از میانگین جهانی انرژی مصرف می‌کنند؟

    مسعود پزشکیان در میان صحبت هایش به مصرف سه برابری انرژی بین ایرانیان در جهان اشاره کرد، اشاره‌ای که از رئیس یک دولت بعید است؛ چرا که اساسا این رقم و آمارسازی‌های مشابه آن هیچ رنگی از واقعیت ندارد و ایرانیان نیز در حال مصرف انرژی بیش از حد جهانی نیستند. کافی است نگاهی به آمار و ارقام جهانی بیاندازیم تا متوجه شویم این مدل تبلیغات درباره مصرف بالای انرژی توسط ایرانیان ابدا صحت ندارد.

    براساس گزارش‌های آژانس بین‌المللی انرژی، سرانه تولید برق ایران در سال ۲۰۱۹ میلادی ۳.۴ مگاوات ساعت بوده است. براساس همین گزارش میانگین جهانی سرانه مصرف برق جهان در سال ۲۰۱۹ حدود ۳.۳ مگاوات بوده است؛ این یعنی سرانه مصرف برق در ایران هم‌تراز میانگین جهانی است.

    همچنین باید توجه داشت که در حوزه مصرف بخش خانگی نیز سه کشور ایران، ترکیه و آلمان به لحاظ جمعیتی حدودا مشابه هم هستند. براساس گزارش سالانه آژانس بین‌المللی انرژی مصرف برق خانگی ایران ۴۰ درصد کمتر از آلمان و ۳۶ درصد بیشتر از ترکیه است. براساس آمار جهانی می‌توان نتیجه گرفت مصرف خانگی برق در ایران متناسب با میانگین جهانی بوده و مردم ایران جزء پرمصرف‌های برق جهان محسوب نمی‌شوند.

    از سوی دیگر بر اساس بررسی‌های انجام شده، مصرف برق توسط مردم ایران مشابه میانگین جهانی و حتی کمتر از حدود ۸۰ کشور دیگر است. مساله برق در ایران بنابر نظرات کارشناسان، نیازمند به سرمایه‌گذاری بیشتر در حوزه نیروگاه‌ها و زیرساخت‌ها جهت تولید بهتر است.

    اما در مورد مصرف گاز آمار‌ها حتی جالب‌تر و عجیب‌تر می‌شود وقتی بدانید ایرانی‌ها ابدا مردمان پرمصرفی نیستند و هر چند که میزان مصرف گاز در ایران، نسبت به بسیاری از کشور‌ها بالاست؛ اما این لزوماً به معنای مصرف‌گرایی ایرانیان نیست.

     

    سبد انرژی ایرانی‌ها متکی بر گاز است نه مصرف آنان!

    البته که بهتر است تشویق کنندگان به کاهش مصرف از خود بپرسند که چطور ایرانی که از لحاظ دارا بودن ذخایر گازی، در رتبه دوم جهان قرار دارد ناگهان در چندین سال گذشته، با تشدید ناترازی گاز یعنی عقب ماندن تولید از مصرف، آن هم به این صورت مواجه شده است.
    ۷ آذر سال جاری بود که سعید توکلی، مدیرعامل شرکت ملی گاز، در حاشیه همایش رویداد تکمیل چرخه تولید لوله در صنعت گاز در جمع خبرنگاران اعلام کرد کشور روزانه با ناترازی ۲۶۰ میلیون مترمکعبی گاز روبه‌روست.

    نکته، اما این جا است که مسئولان و مدیران کشور در مواجهه با ناترازی ۲۶۰ میلیون مترمکعبی، به سرعت و فوری مردم را مقصر می‌دانند؛ آن هم در شرایطی که بخش بزرگی از گاز کشور، صرف نیروگاه‌ها می‌شود. نیروگاه‌های حرارتی، بخش قابل توجهی از گاز کشور را به برق تبدیل می‌کنند و تقریباً ۹۰ درصد برق تولیدی کشور، از طریق نیروگاه‌های حرارتی تامین می‌شود.

    در این بین باید توجه داشت که هر چند ایران رتبه چهارم در جهان برای مصرف گاز را از آن خود کرده، اما رتبه دهم در سرانه مصرف گاز را دارد. دلیل کسب این جایگاه نیز با توجه به جمعیت و متنوع نبودن سبد انرژی در ایران و وابستگی به گاز طبیعی، منطقی به نظر می‌رسد. سهم ۷۰ درصدی گاز طبیعی در سبد انرژی ایران باعث افزایش مصرف آن در کشور می‌شود و این وضعیت با توجه به عدم تنوع در سبد انرژی کشور کاملا طبیعی است. هم چنین باید تاکید کرد که میزان سهم گاز از کل انرژی مصرفی، نشان از متنوع نبودن سبد انرژی دارد. ایران به دنبال وابستگی به گاز طبیعی، بخش عمده صنایع و شبکه خانگی را به گاز وابسته کرده و انرژی جایگزین در کشور به اندازه کافی توسعه داده نشده است.

    در چنین شرایطی مسئولان کشور، مصرف گاز در ایران را با وابستگی ۷۰ درصد انرژی کشور به گاز با کشور‌هایی مقایسه می‌کنند که سبد انرژی آنان بسیار متنوع‌تر از ایران است.
    در واقع اساس مقایسه یعنی وابستگی ۷۰ درصدی سبد انرژی کشور را نادیده می‌گیرند و تنها بر بخش مصرف تکیه می‌کنند.
    نتیجه این که به دنبال وابستگی ایران به گاز طبیعی و وابسته بودن برخی صنایعی مانند پتروشیمی به خوراک گاز، شدت مصرف گاز در ایران هم بالاست و این خود شاخص‌های مصرف را بالا می‌برد و اتفاقا از این شاخص، برداشت‌های متفاوتی می‌توان کرد. اما به نظر می‌رسد هم پایین بودن تولید ناخالص داخلی و هم وابستگی صنایع به گاز، هر دو به بالابودن این شاخص دامن زده‌اند.

    با توجه به همین آمار می‌توان گفت که مسئولان کشور اکنون اگر قصد کاهش مصرف گاز را دارند، به جای دادن آدرس غلط مصرف انرژی توسط شهروندان و مقصر دانستن مردم بی دفاع و مدام اصرار به صرفه‌جویی، به سراغ ریشه‌های اصلی بحران بروند چرا که نمی‌توانند با این مدل جوسازی و خبرسازی در نهایت مصرف گاز را کاهش دهند.

     

    صرفه جویی همیشه خوب است، اما چاره نیست

    البته که صرفه جویی و استفاده درست از انرژی به خصوص در ایران با منابع آبی به شدت محدود حتما مهم و لازم است، اما ریشه‌های این مشکل از آن جایی نشات می‌گیرد که اساسا زیربنای مصرف انرژی در شبکه خانگی و صنایع، مستقیماً به دلیل سیاست‌گذاری کلان آن، به گاز وابسته است و راهکار نیز جذب فورس سرمایه گذار خارجی و متنوع‌سازی سبد انرژی در کشور است.

    صرفه جویی خوب است، اما نه شهروندان ایرانی سه برابر میانگین جهانی انرژی مصرف می‌کنند و نه با دو درجه کاهش دما بحران بزرگ ناترازی در ایران حل می‌شود. کما اینکه در دو دهه گذشته با فشار به هر نوع سرمایه گذار خارجی، عملا زیرساخت‌های انرژی و به خصوص میادین گازی، وضعیت ناپایداری پیدا کرده‌اند و این وضعیت ناپایدار، عمدتاً به دلیل نبود سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای توسعه این میادین رخ داده است.

     

    بدون سرمایه گذاری خارجی وضع بدتر می‌شود

    سه سال پیش یعنی در سال ۱۴۰۰، جواد اوجی، وزیر نفت وقت از نیاز ایران به ۱۶۰ میلیارد دلار سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز خبر داده و گفته بود که «اگر برای توسعه هزینه نشود، ایران در آینده به واردکننده نفت و گاز تبدیل می‌شود».

    نکته این جاست که این میزان سرمایه نزدیک به دو برابر کل درآمد‌های نفتی ایران پیش از خروج آمریکا از توافق هسته‌ای برجام و اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه تهران است؛ یعنی دو برابر کل در آمد نفتی کشور در دوران اوج فروش نفت پسابرجام باید برای توسعه میادین نفت و گاز کشور هزینه شود تا شاید راه نجاتی برای این بحران باشد.

    اوجی هم چنین در سال ۱۴۰۰ در جلسه‌ای با رئیس سازمان برنامه و بودجه ایران از این نیاز خبر داده گفته بود که «در سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری لازم در صنعت نفت و گاز انجام نشده است» و کاش البته به عنوان یکی از مسئولان همیشگی در وزارت نفت کشور توضیح می‌داد که چرا و چطور راه سرمایه گذاری در کشور بسته شد.

    صنایع نفت و گاز ایران با تحریم‌های ایالات متحده رو به رو است. به دلیل اعمال تحریم‌هایی آمریکا که برخی از آنها از دهه ۱۳۷۰ شمسی آغاز شده، امکان سرمایه گذاری کلان بین‌المللی برای توسعه صنایع ایران وجود نداشته است.

     

    رشد سالانه ناچیز در تولید گاز ایران

    نکته نگران کننده دیگر این است که آمار‌های شرکت ملی گاز ایران نشان می‌دهد رشد سالانه تولید گاز ایران در سه سال گذشته به طور متوسط دو درصد بوده است.
    از سوی دیگر کاهش متوسط ضریب بازیافت مخازن کشور هم از پیامد‌های جدی است. بنا بر گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس در تابستان سال ۱۴۰۱، بی توجهی دهه‌های اخیر به تولید صیانتی و علم مهندسی مخزن در سال‌هایی که از شروع استخراج نفت می‌گذرد، باعث شده که ضریب بازیافت مخازن هیدروکربوری کشور افت کند و در نتیجه حجم زیادی از نفت و گاز در مخازن زیر زمینی به دام افتاده که برای برداشت از آنها هزینه زیادی باید متحمل شد.

    همین گزارش می‌گوید که ۶۱ درصد از میادین نفتی کشور در نیمه دوم عمر خود قرار دارند، لذا افت فشار مخزن و کاهش تولید امری طبیعی در این مخازن است که هم باید با تزریق گاز در همین منابع و هم با بهره‌برداری از میادین تازه جبران شود؛ امری که تهی‌بودن خزانه مملکت آن را تقریبا ناممکن کرده است.

    این گزارش می‌گوید که با ادامه افت فشار در پارس جنوبی (بزرگترین میدان گازی ایران در شراکت با قطر) روند افت تولید از این میدان از سال ۱۴۰۴ به میزان سالانه معادل ۱ فاز آغاز خواهد شد و پارس جنوبی نیز اکنون دارای ۲۴ فاز است.

    همچنین باید توجه داشت که بنا بر این گزارش نسبت مجموع سرمایه‌گذاری به مجموع درآمد‌های نفت و گاز در ایران از ۴۰ درصد در ابتدای دهه ۹۰ شمسی به حدود ۵ درصد در پنج سال انتهای این دهه رسیده که نشان‌دهنده تهدیدی جدی برای عرضه نفت و گاز در آینده نزدیک خواهد بود.

    تاراج میادین گازی مشترک در فقدان سرمایه گذار خارجی

    نکته مهم‌تر و ناگوارتر، اما این است که ایران ۲۸ میدان نفت و گاز مشترک با کشور‌های همسایه دارد که تقریبا در همه آن‌ها از بقیه همسایه‌ها عقب مانده است.
    مشکل اصلی ایران اکنون عقب‌ماندگی در برداشت نفت و گاز از میادین مشترک، سرمایه‌گذاری و نبود تکنولوژی مدرن است. کما اینکه مهم‌ترین میادین مشترک ایران با عراق، قطر و عربستان است؛ کشور‌هایی که با کمک شرکت‌های بین‌المللی، خصوصا غربی، تولید نفت و گاز خود را به شدت بالا برده و کماکان بر رشد استخراج از این میادین تلاش می‌کنند.

    در نقطه مقابل، وزارت نفت ایران در غیاب سرمایه‌های خارجی و ناتوانی بخش خصوصی، متکی به سهم ۱۴.۵ درصدی از درآمد‌های نفتی برای سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی‌های فسیلی است؛ بطوری که بر اساس آمار‌های مرکز پژوهش‌های مجلس، سرمایه‌گذاری سالانه در کل میادین نفت و گاز کشور از حدود ۱۸ میلیارد دلار در دهه ۱۳۸۰ به حدود ۷ میلیارد دلار در نیمه ابتدایی دهه گذشته رسیده و از سال ۱۳۹۸ این رقم به ۳ میلیارد دلار سقوط کرده است.

    همچنین میادین مشترک نفتی سهمی ۲۰ درصدی در ذخایر نفتی و ۳۰ درصدی در ذخایر گازی قابل برداشت ایران دارد. ایران با ۳۳ تریلیون متر مکعب ذخایر گازی و ۱۵۷ میلیارد بشکه ذخایر نفتی، جایگاه دوم و چهارم را در جهان از لحاظ ذخایر هیدروکربوری دارد.

    در واقع می‌توان گفت که بنا بر همین روند اگر هر چه سریع‌تر در عرصه داخلی تحولی بزرگ در مسیر استفاده بهینه از انرژی صورت نگیرد و وضعیت زیرساخت‌ها و شبکه توزیع کشور بهبود نیابد و همچنین در مقابل سیاست خارجی کشور بنا بر وعده‌های انتخاباتی مسعود پزشکیان به سرعت دچار تحول و تعامل با جهان نشود، ایران با بحران‌های بزرگ‌تر و جدی‌تر در حوزه انرژی و به خصوص گاز مواجه می‌شود و شاید پیش بینی اینکه ایران به عنوان دومین دارنده ذخایر گاز جهان به وارد کننده آن تبدیل خواهد شد دیگر دور از نظر نیست و شاید بسیار زودتر کشور را گرفتار کند.

    این مساله که البته مستقیم متوجه مسئولان و تمامیت خواهان و اقتدارگرایان و کاسبان تحریمی است که تحریم‌ها را نعمت دانسته بودند و در برابر هر نوع سرمایه گذاری خارجی با انگ جاسوس و نفوذی ایستادند و حالا وضعیت کشور را به چنین جایی در حوزه انرژی کشانده‌اند که درباره مصرف شهروندان خبرسازی می‌شود، اما این بار دیگر مشخصاً با مقصر شمردن مردم، کاری از پیش نخواهد رفت و ادامه این وضعیت، ناترازی یا همان عقب ماندن تولید از مصرف را تشدید خواهد شد.

    مساله ایران با ذخایر سرشار نفت و گاز امروز شاید با همان روش دو درجه کم کردن دما تا حدی بهبود یابد و از زمستان سخت عبور کنیم، اما اگر تحریم‌خواهان هر چه سریع‌تر از ارکان قدرت اخراج نشوند و تعامل و گفت‌و‌گو با جهان در راستای منافع ملی در دستور کار قرار نگیرد، دیگر کم کردن دمای خانه‌ها تا هر میزانی نیز برای کشور راهگشا نخواهد بود.

  • وزیر نیرو دست به دامان مردم شد! / علی آبادی: اسراف نکنید!

    وزیر نیرو دست به دامان مردم شد! / علی آبادی: اسراف نکنید!

    به گزارش اقتصادران، در این مراسم عباس علی‌آبادی وزیر نیرو اظهار داشت: راندمان متوسط شبکه برق در کشورمان حدود ۴۰ درصد است، یعنی ۶۰ درصد انرژی را تلف می‌کنیم. این در حالی است که از آن ۴۰ درصد، درصد قابل توجهی هم در خطوط انتقال، توزیع و در منزل تلف می‌شود و در نهایت مقدار ناچیزی می‌ماند؛ بنابراین چگونه در این مسیر، باید روغن ریخته شده را جمع کنیم؟ یک راه این است که در انتهای زنجیره مصرف، با افزایش قیمت‌ها در قبوض برق، کاری کنیم تا همه بترسند از اینکه بخواهند برق را مصرف کنند.

    منعفت مردم از صرفه جویی در مصرف برق

    وزیر نیرو در ادامه گفت: راه حل بعدی این است که وسایلی نظیر کولر با راندمان بسیار بالاتر بسازیم، اما در ایران وقتی قیمت برق در این حد باشد، چه کسی برای این کولر هزینه می‌کند؟

    علی آبادی افزود: راه دیگر این است که کاری کنیم تا اشخاصی که صرفه جویی می‌کنند، گواهی صرفه جویی برق دریافت کنند؛ بنابراین باید کاری کنیم تا مردم هم از صرفه جویی برق، منفعت ببرند. این هدف مهمی است که در شرایط بسیار بد ناترازی انرژی باید اولویت باشد.

    علی آبادی در پایان گفت: از مردم درخواست می‌کنم با مدیریت مصرف برق و گاز، کمک کنند تا بتوانیم از زمستان سخت به‌خوبی گذر کنیم. وی تاکید کرد: اسراف نکنید؛ چراکه خداوند اسراف‌کنندگان را دوست ندارد. 

    رئیس سازمان بورس: برای رفع ناترازی، برق باید کالای اقتصادی شود

    حجت‌الله صیدی رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار ایران نیز در این مراسم با اشاره به چالش ناترازی در بخش‌های مختلف اقتصاد اظهار داشت: معمولاً با ۲ عامل در خصوص ناترازی مواجه هستیم؛ تحریم و مدیریت. اما بنده عامل سومی هم مطرح می‌کنم به نام احترام نگذاشتن به طبیعت و محیط زیست که از دو عامل دیگر مهم‌تر است.

    این مقام مسئول در بازار سهام تأکید کرد: بازار، یکی از پدیده‌های طبیعت است که با دستکاری در این بازار، ناترازی‌ها رقم می‌خورد؛ بنابراین با مداخلات در بازار صنعت برق، به ناترازی برق رسیده‌ایم. مداوم گفته شد که به داد نیروگاه‌ها و بازار انرژی برسید، اما دستگاه‌های قدرتمند، اجازه ندادند تا سازوکار بازار، کار خودش را انجام دهد.

    وی افزود: برق، ویژگی یک کالای اقتصادی را پیدا نکرده و این مشکل اساسی است. یعنی اولین کاری که وزارت نیرو و اقتصاد و سازمان بورس و سایر دستگاه‌های مرتبط باید انجام دهند این است که برق را به یک کالای اقتصادی تبدیل کنند. اگر برق، کالای اقتصادی شود، آن زمان از ناترازی خارج می‌شود. 

    صیدی با اشاره به مشکلات تولید اظهار داشت: در شش‌ماهه نخست سال، بسیاری کارخانه‌ها در حوزه معدنی و خودرو، چهار یا پنج ماه، کار کردند. زیرا با قطعی برق مواجه بودند. تولید در این مدت در مقایسه با نیمه نخست سال قبل و حتی نیمه دوم سال گذشته، کمتر بوده که عمدتاً به دلیل قطعی برق و گاز است؛ بنابراین کارخانه‌ها با هزینه‌های سربار روبرو هستند و ظلم از این بزرگ‌تر به تولید وجود ندارد.

    رئیس سازمان بورس معتقد است: در این شرایط، برق باید به کالای اقتصادی تبدیل شود. اگر بازار واقعی برق درست شود، در نتیجه بازار اوراق بهادار برق که یکی از آنها گواهی صرفه‌جویی انرژی است، به کمک بازار برق خواهد شتافت؛ بنابراین اگر معاملات بازار برق در کشورمان جذاب شود، هم به رفع ناترازی و هم به توسعه اقتصادی کمک می‌کند.

    مدیرعامل بورس انرژی: دو برابرِ دنیا، شدتِ مصرف انرژی داریم

    علی نقوی مدیرعامل بورس انرژی نیز در بخش دیگری از مراسم با اشاره به اینکه شدت مصرف انرژی در ایران دو برابر دنیاست اظهار داشت: در کشوری زندگی می‌کنیم که به واسطه بد مصرفی و بیش‌مصرفی که داریم، با ناترازی انرژی در حوزه برق و گاز مواجه هستیم. این موضوع سبب شده تا مسئولان برای کمبود و ناترازی انرژی راهکار‌هایی مطرح کنند. این رویه باعث شده تا صنایع کشورمان با ریسک‌های مختلف روبرو باشند و تولید به مخاطره بیفتد. از این جهت مسئله مدیریت و شدت انرژی در کشورمان یک مسئله مهم است.

    نقوی افزود: اگر نگاهی به تجربیات جهانی در این زمینه داشته باشیم، می‌بینیم که بحث مشوق‌های مالی و اوراق بهادارسازی آنها یکی از روش‌های بسیار کارآمد دراین‌خصوص است؛ بنابراین در ایران هم این موضوع مورد توجه قرار گرفته و قانون‌گذار تلاش کرده تا این کار را انجام دهد و بازار بهینه‌سازی را راه‌اندازی کند. ولی با وجود مزایای متعددی که این بازار می‌تواند برای کشورمان داشته باشد، متأسفانه در مقام اجرا، عملیاتی شدن این بازار با چالش‌های زیادی روبرو بوده است. در بورس انرژی ایران به عنوان متولی بازار مبادله حامل‌های انرژی، کلیه زیرساخت‌های فنی و قانونی را برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های این بازار فراهم کردیم؛ ولی خیلی از ظرفیت‌های قانونی همچنان بلااستفاده مانده است.

    مدیرعامل بورس انرژی در ادامه با اشاره به معاملات گواهی صرفه‌جویی برق اظهار داشت: خریداران این گواهی مشمول قطعی برق در ساعات اوج مصرف نمی‌شوند. وی افزود: تمام کار‌های معاملات گواهی برق تجدیدپذیر را انجام داده‌ایم و به‌زودی با همکاری وزارت نیرو می‌خواهیم این ابزار جدید را هم به بازار عرضه کنیم. این ابزار ظرفیت جدیدی را در اختیار نیروگاه‌های تجدیدپذیر قرار می‌دهد تا در حوزه تأمین مالی کمک خوبی به آنها شوند.

    وی گفت: برای سال آینده به دنبال افزایش حجم معاملات بورس انرژی هستیم، امسال ۳۰ درصد از معاملات برق را در بورس داشتیم، این در حالی است که طبق برنامه هفتم توسعه، باید ۶۰ درصد از معاملات برق در بورس انرژی انجام شود، هدفی که با همکاری توانیر پیگیری می‌شود.