به گزارش اقتصادران، یدالله فرجی (فعال صنفی بازنشستگان کارگری) ضمن اشاره به اظهارات مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی مبنی بر اینکه افزایش حقوق بازنشستگان در اردیبهشت اعمال میشود و معوقه فروردین در خرداد پرداخت میشود؛ اظهار داشت: باید از ایشان پرسید، مگر قرار است چقدر به حقوق بازنشستگان و مستمریبگیرانِ سازمان تامین اجتماعی اضافه شود که تصویب و پرداخت آن را سه ماه طول میدهید؟ چرا مانند سایر بازنشستگان کشور افزایش حقوقِ ما را از فروردین اعمال نمیکنید؟!
از حقوق تا متناسبسازی
او ادامه داد: چرا سازوکار مناسب برای صدور احکام حقوقی جدید بازنشستگان از فروردین وجود ندارد؟ مدیران سازمان تامین اجتماعی هر هفته و هر ماه، در مورد مزایایِ الکترونیکیسازی و دولت الکترونیک صحبت میکنند پس چرا صدور احکام جدید بازنشستگان بیش از دو ماه به طول میانجامد؟ اینهمه هزینه که صرف الکترونیکیسازی شده، چرا به کار بازنشستگان نمیآید؟
فرجی با تاکید بر لزوم صدور سریع احکام حقوقی جدید بازنشستگان تاکید کرد: به جز صدور احکام حقوقی جدید، اجرای متناسبسازی برای بازنشستگان کارگری هم یک مسئلهی علیحده است؛ مگر متناسبسازی حقوقِ تمام بازنشستگان کشور از جمله بازنشستگان کارگری، تکلیف روشن برنامه هفتم توسعه نیست؛ مگر در مجلس مصوب نشده؛ مگر اجرای آن نباید از فروردین ۱۴۰۳ آغاز شود؛ باید از آقایان پرسید شما که هنوز احکام حقوقی جدید را صادر نکردهاید، چه زمانی میخواهید فرمولهای متناسبسازی را تدوین و اجرای آن را کلید بزنید؛ ما بازنشستگان چند ماه باید منتظر بمانیم؟
این فعال صنفی اضافه کرد: خواسته بازنشستگان تامین اجتماعی، اجرای دقیق ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعیست؛ افزایش ۳۵ درصدی و ۲۲ درصدی مصوب شورایعالی کار، برای افزایش حقوق بازنشستگان کارگری کافی نیست؛ خواسته ما اجرای نص صریحِ دقیق قانون است.
همه «حداقلبگیر» میشوند!
به گفته وی، افزایش ناچیز دستمزدِ سایر سطوح مزدی، کمال بیعدالتیست؛ بازنشستهای که سی سال برای این کشور زحمت کشیده و عرق ریخته و پای تولید و سازندگی ایستاده، چرا باید «سایر سطوح مزدی» به حساب بیاید و مشمول افزایش ۲۲ درصدی حقوق شود؟
فرجی تاکید کرد: افزایش سایر سطوح مزدی کمتر از حداقل مزد و مستمری، هیچ تناسبی با ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی ندارد و با این رویکرد، به تدریج سایر سطوح مزدی از میان برداشته میشود و همه بازنشستگان تبدیل به حداقلبگیر میشوند؛ بازنشستهای که امروز سایر سطوح است، در زمان اشتغال حقوق بالاتر از حداقل دستمزد داشته و بیشتر از حداقل بیمه تامین اجتماعی پرداخته؛ پس حالا باید از اندوختهی سی سال خود، حقوق عادلانه دریافت کند؛ انصاف نیست که این بازنشسته را به یک حداقلبگیرِ چند بار زیر خط فقر بدل کنند.
او افزود: افزایشی مطابق با تورم و سبد هزینههای زندگی، باید بلااستثنا به همه مستمریها اضافه شود؛ نباید تفاوتی میان حداقل و سایر سطوح باشد؛ ماده ۹۶ این الزام را تاکید کرده است؛ این ماده قانونی باید مبنای تصمیمگیری در مورد حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی قرار بگیرد.
۲۰ درصد افزایش اصلاً کافی نیست
این بازنشسته با تاکید بر اینکه بازنشستگان دولتی سطح حقوق بالاتری نسبت به بازنشستگان تامین اجتماعی دارند؛ اضافه کرد: بازنشستگان صندوقهای دولتی سطح حقوق و مزایای بالایی دارند و عموم آنها با ۲۰ درصد افزایش حقوق، بیش از ۱۲ یا ۱۳ میلیون تومان حقوق میگیرند؛ گرچه این رقم اصلاً کافی نیست اما بازهم بهتر از حقوق کارگران بازنشسته است که گویا قصد دارند آن را با افزایش امسال به ۱۰ میلیون تومان برسانند؛ وقتی خط فقر بیش از ۳۰ میلیون تومان است، بازنشسته با ۱۰ میلیون که هیچ، با ۱۵ میلیون هم نمیتواند نصف ماه زندگی کند.
فرجی در ادامه بیان کرد: خیلی دوست داریم بدانیم فیش حقوق و مزایای مدیران سازمان تامین اجتماعی چقدر است و چه ارقامی دارد؛ واقعاً آقایان با ماهی چند میلیون تومان زندگی میکنند که در مصاحبهها از ۲۰ درصد افزایش حقوق بازنشستگان کشور دفاع میکنند؟ چطور توقع دارند یک خانواده بازنشسته با ۱۰ میلیون تومان ناچیز، ۳۰ روز یک ماه را سر کند و هیچ مشکلی نداشته باشد؟! اول از فیشهای حقوقی خودشان رونمایی کنند بعد در مورد حقوق بازنشستگان تصمیم بگیرند!
نشانههای بهبود وضع سازمان کو؟!
به گفته این فعال صنفی، اینهمه تبلیغات مدیران سازمان تامین اجتماعی مبنی بر اینکه مدیران سازمان تامین اجتماعی کسری بودجه این صندوق را برطرف کردهاند و تامین اجتماعی از بدهکار به طلبکار بدل شده، هیچ تاثیری در زندگی یومیهی بازنشستگان و مستمریبگیران این صندوق نداشته است.
فرجی با بیان اینکه «چرا ما مستمریبگیران نشانهای از این بهبود ادعایی در معیشت و زندگی خود نمیبینیم» تصریح کرد: اگر واقعاً درست میگویند و وضع مالی صندوق تامین اجتماعی در این دولت بهبود پیدا کرده، چرا به معیشت و رفاه بازنشستگان نمیرسند؟ اگر صداقت دارند وام ضروری ۲۰ میلیون تومانی را ۱۰۰ میلیون تومان کنند تا لااقل بازنشسته بتواند با آن، فرزندش را روانه خانه بخت کند. همان وام ۲۰ میلیون تومانی را با هزار اما و اگر و شرط و شروط میپردازند، آن وقت مدعی هستند که صندوق تامین اجتماعی دیگر هیچ مشکلی ندارد و وضع مالیاش بهتر از همیشه است.
