برچسب: مزد منطقه ای

  • وقت‌کشی شورای عالی کار! / «مزد منطقه‌ای» بهانه ای برای به حاشیه راندن حقوق کارگران

    وقت‌کشی شورای عالی کار! / «مزد منطقه‌ای» بهانه ای برای به حاشیه راندن حقوق کارگران

    به گزارش اقتصادران، کمتر از ۲۰ روز مانده به پایان سال، هنوز خبر مشخصی درباره چگونگی تعیین دستمزد کارگران برای سال آینده منتشر نشده و در تازه‌ترین اظهارات، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی وعده داده که حقوق کارگران در دو هفته آینده مشخص می‌شود. در حالی که هنوز مشخص نیست نرخ سبد معیشت برای سال آینده بر چه مبنایی قرار است تعیین شود و اصلا بر چه اساسی این همه «وقت‌کشی» برای تعیین حقوق و مزایای کارگران که همین الان فرسنگ‌ها زیر خط فقر مطلق درآمد دارند، صورت گرفته است؟ این در حالی است که طی هفته گذشته، به جای اینکه خبر مشخصی در این باره منتشر شود، فضای رسانه‌ای به سمت «مزد منطقه‌ای» و «مزد صنفی» و مقایسه اینها و البته مزایا و معایب آنها کشانده شد؛ اتفاقی که باز هم مشخص نیست تحت چه جریان رسانه‌ای رهبری می‌شود و هدف از آن چیست؟ در شرایطی که کارگران و کارفرمایان تا ۲۰ روز دیگر باید بدانند چه مقدار حقوق و دستمزد در سال آینده باید دریافت و پرداخت کنند؛ صحبت از مسائل حاشیه‌ای چون مزد صنفی (که ساعت‌ها نیاز به کار کارشناسی و بانک اطلاعات قدرتمند دارد) چه چیزی به معیشت کارگران اضافه می‌کند؟ اخیرا در شورای عالی کار رقم سبد معیشت کارگران برای سال آینده، با توافق شرکای اجتماعی (نمایندگان کارگران، کارفرمایان و دولت) ۲۳ میلیون و ۴۴۱ هزار و ۶۴۸ تومان تعیین شد. این رقم بر اساس آمار دی‌ماه ۱۴۰۳ محاسبه شده و شامل هزینه‌های خوراکی و غیرخوراکی است. سهم اقلام خوراکی از این رقم ۹ میلیون و ۱۱۸ هزار و ۸۰۷ تومان و سهم اقلام غیرخوراکی ۱۴ میلیون و ۳۲۲ هزار و ۸۵۷ تومان است. البته قرار است این رقم بر اساس تورم بهمن ماه دوباره محاسبه و مبنا قرار گیرد که احتمالا خود این موضوع یک هفته‌ای نیز وقت ببرد. اما چرا تعیین رقم سبد معیشت مهم است؟ این سبد شامل هزینه‌های ضروری مانند غذا، مسکن، پوشاک، بهداشت، آموزش و حمل‌ونقل است. تعیین دستمزد بر اساس سبد معیشت تضمین می‌کند که کارگران و خانواده‌هایشان بتوانند این نیازهای اولیه را برآورده کنند. بدون توجه به سبد معیشت، دستمزدها ممکن است به حدی پایین باشد که حتی تأمین حداقل نیازهای زندگی را غیرممکن کند.

    جلوگیری از فقر و نابرابری

    در صورتی که دستمزدها پایین‌تر از هزینه‌های سبد معیشت تعیین شوند، کارگران به زیر خط فقر سقوط می‌کنند که این موضوع نه تنها به افزایش نابرابری‌های اجتماعی منجر می‌شود، بلکه فشار اقتصادی بر جامعه را نیز افزایش می‌دهد. سبد معیشت به عنوان معیاری برای تعیین حداقل دستمزد، می‌تواند از گسترش فقر جلوگیری کند. سبد معیشت نشان‌دهنده سطح زندگی قابل قبول در یک جامعه است. تعیین دستمزد بر اساس آن، تضمین می‌کند که کارگران بتوانند استانداردهای حداقلی زندگی را حفظ کنند. این موضوع به ویژه در جوامعی که هزینه‌های زندگی به سرعت در حال افزایش است، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. تعیین دستمزد بر اساس سبد معیشت، به عدالت اجتماعی و اقتصادی کمک می‌کند. کارگرانی که ساعات طولانی کار می‌کنند، باید دستمزدی دریافت کنند که متناسب با زحماتشان باشد و بتوانند نیازهایشان را برطرف کنند. این موضوع به کاهش نارضایتی‌های اجتماعی و افزایش رفاه عمومی کمک می‌کند. اگر دستمزدها پایین‌تر از سبد معیشت باشد، قدرت خرید کارگران کاهش می‌یابد و این موضوع به کاهش تقاضا در بازار منجر می‌شود. کاهش تقاضا نیز به نوبه‌ خود، رکود اقتصادی را تشدید می‌کند. بنابراین، تعیین دستمزد بر اساس سبد معیشت، به پایداری اقتصادی کمک می‌کند.

    جلوگیری از شغل‌های کاذب و مهاجرت نیروی کار

    وقتی دستمزدها پایین‌تر از سبد معیشت باشد، کارگران مجبور می‌شوند به شغل‌های کاذب رو بیاورند یا به مناطق دیگر مهاجرت کنند که این موضوع نه تنها به بی‌ثباتی اجتماعی منجر می‌شود، بلکه بهره‌وری اقتصادی را نیز کاهش می‌دهد. تعیین دستمزد بر اساس سبد معیشت، از این مشکلات جلوگیری می‌کند. سبد معیشت به عنوان معیاری برای تعیین دستمزد، از طبقه متوسط جامعه حمایت می‌کند. اگر دستمزدها متناسب با هزینه‌های زندگی نباشد، طبقه متوسط به تدریج ضعیف می‌شود و این موضوع به افزایش شکاف طبقاتی منجر می‌شود. سبد معیشت به عنوان یک معیار شفاف و قابل اندازه‌گیری، به دولت‌ها و کارفرماها کمک می‌کند تا دستمزدها را به صورت عادلانه‌تری تعیین کنند که این موضوع از اختلافات بین کارگران و کارفرماها نیز جلوگیری می‌کند. دستمزدهای متناسب با سبد معیشت، به بهبود رفاه عمومی کمک می‌کند. وقتی کارگران بتوانند نیازهای اساسی خود را برطرف کنند، سلامت روانی و جسمی آنها بهبود می‌یابد و این موضوع به افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های درمانی منجر می‌شود.

    پیشگیری از بحران‌های اجتماعی

    دستمزدهای ناکافی می‌تواند به نارضایتی‌های اجتماعی، اعتراضات و حتی بحران‌های سیاسی منجر شود. تعیین دستمزد بر اساس سبد معیشت، از این بحران‌ها جلوگیری کرده و به ثبات اجتماعی کمک می‌کند. سبد معیشت به عنوان معیاری برای تعیین حداقل دستمزد، نه تنها به تأمین نیازهای اساسی کارگران کمک می‌کند، بلکه به عدالت اجتماعی، پایداری اقتصادی و ثبات جامعه نیز منجر می‌شود. نادیده گرفتن سبد معیشت در تعیین دستمزدها، به افزایش فقر، نابرابری و بحران‌های اجتماعی منجر خواهد شد. بنابراین، توجه به سبد معیشت در تعیین دستمزدها، یک ضرورت اساسی برای هر جامعه‌ای است. ناصر چمنی، فعال حوزه کارگری، در مورد تعیین دستمزدها بر اساس رقم سبد معیشت به اعتماد گفت: در جامعه‌ای که بیش از نیمی از آن را کارگران تشکیل می‌دهند، دستمزد و سبد معیشت به عنوان اصلی‌ترین دغدغه‌ این قشر محسوب می‌شود و همواره در حاشیه سیاست‌ دولت‌ها قرار گرفته است. او افزود: دولت‌ها با طرح‌هایی مانند دستمزد منطقه‌ای و مشاغل سخت، سعی در به حاشیه راندن حقوق واقعی کارگران دارند. جلسات بی‌پایان و بی‌ثمری که ساعت‌ها وقت کارگران را می‌گیرد، تنها به بحث‌های حاشیه‌ای می‌پردازد و در نهایت، دستمزدهایی تعیین می‌شود که حتی از خط فقر نیز پایین‌تر است.

    بحث منطقه‌ای دستمزد، ابزاری برای به حاشیه راندن حقوق کارگران

    چمنی با اشاره به پرداختن به سیاست‌های حاشیه‌ای و نادیده گرفتن دستمزد واقعی گفت: دولت‌ها با سیاست‌های حاشیه‌ای، سعی می‌کنند تمرکز اصلی را از بحث دستمزد منحرف کنند. این سیاست‌ها شامل طرح‌هایی مانند دستمزد منطقه‌ای و مشاغل سخت می‌شود که در نهایت، حقوق واقعی کارگران را نادیده می‌گیرند. او افزود: بحث منطقه‌ای دستمزد، یکی از ابزارهایی است که دولت‌ها برای به حاشیه راندن حقوق کارگران استفاده می‌کنند. این طرح‌ها باعث می‌شود که دستمزدها به جای اینکه بر اساس نیازهای واقعی کارگران تعیین شود، بر اساس منطقه جغرافیایی تعیین گردد. این فعال حوزه کارگری در ادامه تصریح کرد: هر ساله شاهد جلسات بی‌ثمر و اتلاف وقت برای حقوق کارگران هستیم، جلسات بی‌پایانی که برای تعیین دستمزدها برگزار می‌شود، تنها به بحث‌های حاشیه‌ای می‌پردازد و ساعت‌ها وقت کارگران را می‌گیرد. این جلسات در نهایت، به نتیجه مطلوبی نمی‌رسد و دستمزدهایی تعیین می‌شود که حتی از خط فقر نیز پایین‌تر است.

    کمیته دستمزد و وعده‌های بی‌پایه

    چمنی خاطرنشان کرد: کمیته‌های دستمزد با وعده تعیین سبد معیشت، سال‌هاست که تنها به بازی با کلمات مشغولند. سبدی که تعیین می‌شود، نه تنها نیازهای اولیه کارگران را تأمین نمی‌کند، بلکه با امضای دولت و کارفرما، به عنوان یک تصمیم قانونی به کارگران تحمیل می‌شود. او ادامه داد: هم‌اکنون اقتصاد کشور در رکود به سر می‌برد و جامعه کارگری زیر بار فشارهای اقتصادی خرد شده است. کاهش دستمزدها و افزایش شغل‌های کاذب، جامعه جوان را به سمت بازارهای غیررسمی سوق داده است. چمنی تصریح کرد: کاهش دستمزدها و افزایش شغل‌های کاذب، نه تنها اقتصاد کشور را تضعیف می‌کند، بلکه پیامدهای اجتماعی ناگواری مانند افزایش جرم و بزهکاری را به همراه دارد.

    ضرورت افزایش دستمزدها برای آرامش اجتماعی و بهبود اقتصاد

    این فعال حوزه کارگری گفت: دولت اگر به فکر آرامش اجتماعی و بهبود اقتصاد است، باید دستمزدها را به سطحی نزدیک به سبد معیشت واقعی افزایش دهد. این امر نه تنها به بهبود وضعیت کارگران کمک می‌کند، بلکه به بهبود اقتصاد کشور نیز منجر خواهد شد. او ادامه داد: اتحادیه‌های کارگری، به عنوان نهادی مستقل و قدرتمند، می‌توانند نقش مهمی در بهبود وضعیت کارگران ایفا کنند. اما متأسفانه، کشور ما فاقد چنین ساختارهایی است. چمنی افزود: دستمزد استانی اگر بدون در نظر گرفتن زیرساخت‌های لازم اجرا شود، تنها به تشدید نابرابری‌ها و بی‌ثباتی اقتصادی منجر خواهد شد. برای اصلاح نظام دستمزدها، نیاز به یک برنامه‌ریزی دقیق و کارشناسی شده است تا بتوان گام‌های موثری در جهت بهبود وضعیت کارگران و اقتصاد کشور برداشت. دستمزد و سبد معیشت، اصلی‌ترین دغدغه‌های جامعه کارگری ایران است. دولت‌ها باید با در نظر گرفتن نیازهای واقعی کارگران و بهبود زیرساخت‌های اقتصادی، گام‌های موثری در جهت بهبود وضعیت این قشر بردارند.

  • پشت پرده فشار وزارت اقتصاد برای منطقه‌ای کردن مزد

    پشت پرده فشار وزارت اقتصاد برای منطقه‌ای کردن مزد

    به گزارش اقتصادران، جلسه‌ی شورایعالی کار بعدازظهر امروز، سه‌شنبه ۱۵ اسفندماه، با حضور نمایندگان کارگری، کارفرمایی و دولتی در وزارت کار برگزار شد.

    محسن باقری، نماینده کارگران در شورایعالی کار، در رابطه با این جلسه گفت: در ابتدای این جلسه، آیین‌نامه چگونگیِ انتخابِ نمایندگان کارگری، کارفرمایی و دولتی در هیاتهای تشخیص و حل اختلاف به تصویب رسید. این آیین‌نامه در اجرای ماده ۱۶۴ قانون کار نوشته شده، که بعد از حدود یک سال و نیم، امروز بالاخره به تصویب رسید. تصویبِ این آیین‌نامه یک گامِ رو به جلو برای کارگران است.

    وی گفت: دستور کارِ دیگرِ جلسه‌ی امروزِ شورایعالی کار، بررسیِ گزارش کمیته مزد بود. در این کمیته سه جلسه موضوع مزد منطقه‌ای مورد بررسی قرار گرفته بود و در نهایت جمع‌بندی اعضای کمیته‌ی مزد، کنار گذاشتنِ مزد منطقه‌ای و تعیین حداقل دستمزد به صورتِ ملی بود.

    باقری گفت: گروه کارگری اجرای مزد منطقه‌ای را غیرقانونی و غیراجرایی می‌داند. همچنین نمایندگانِ وزارت صمت و اقتصاد و نمایندگانِ کارفرمایی نیز به مخالفت با مزد منطقه‌ای پرداختند.

    نماینده کارگران در شورایعالی کار گفت: در جلسه‌ی امروز، وزارت اقتصاد مسائل مختلفی را مطرح کرد و باعث شد موضوع جلسه‌ی کمیته‌ی مزد فردا تاحدودی تحت تاثیر قرار بگیرد. قرار بود در جلسه‌ی کمیته مزدِ فردا، مذاکراتِ رقمی در مورد نرخ سبد معیشت انجام شود، اما با فشاری که وزارت اقتصاد وارد کرد، قرار شد به موازاتِ صحبت بر سرِ نرخ سبد معیشت، روی منطقه‌ای شدنِ سبد هم بحث کنیم.

    باقری گفت: ترجیح ما این بود که یک راست به سراغِ تعیین نرخ سبد معیشت برویم اما متاسفانه، باید به موضوعِ حاشیه‌‎ایِ منطقه‌ای شدنِ نرخ سبد معیشت هم بپردازیم. البته همانطور که در کمیته مزد استدلال و پافشاری گروه کارگری جواب داد و در نهایت اعضا در کنارِ گذاشتنِ مزد منطقه‌ای با ما همسو شدند، پیش‌بینی می‌کنم که در بحث منطقه‌ای شدنِ سبد معیشت هم همین اتفاق بیفتد.

    وی تاکید کرد: گروه کارگری تمام تلاش خود را برای تعیین نرخ سبد معیشتِ متناسب با قیمتهای واقعی می‌کند و به کارگران اطمینان می‌دهیم که طی روزهای آینده خواسته‌ی کارگران را پیش ببریم و رقمِ سبد معیشت را نهایی و به شورایعالی کار ارائه دهیم.

  • پایان جدال مزد ملی و مزد منطقه ای / مزد منطقه ای حذف شد

    پایان جدال مزد ملی و مزد منطقه ای / مزد منطقه ای حذف شد

    به گزارش اقتصادران، بحث مزد منطقه ای هرساله با نزدیک شدن به ماه های پایانی سال مطرح می شود و موافق و مخالف خود را دارد. مخالفان این طرح معتقدند مزد منطقه‌ای باعث افزایش مهاجرت از شهرهای کوچک به بزرگ می‌شود و موافقان این طرح عنوان می‌کنند که اگر مزد منطقه‌ای از مزد ملی کمتر نباشد و فرصت شغلی و زیرساخت‌های اقتصادی دیگر در شهرهای کوچک‌تر فراهم شده باشد، طرح موفقی خواهد بود. فعالان کارگری اجرای مزد منطقه‌ای را زنگ خطر برای بی‌حقوق‌سازی بیشتر کارگران می‌دانند.

    ماجرای تعیین حقوق و دستمزد بر اساس نقطه جغرافیایی محل سکونت ازآن‌جایی شروع شد که عموماً هرچه شهرها بزرگ‌تر شدند هزینه‌های زندگی در آن مکان‌ها بالاتر رفت. یکی از معیارهای تعیین افزایش حقوق و دستمزد هزینه سبد معیشت خانوار است. برخی با این ایده که هزینه سبد معیشت خانوار در مناطق مختلف کشور یکسان نیست این موضوع را مطرح کردند که باید مزد کارگران به‌صورت منطقه‌ای تعیین شود. این‌که مزد منطقه‌ای چه شرایطی دارد و آیا نسبت به حداقل دستمزد مبلغ بالاتری خواهد بود یا نه نیاز به بررسی دقیقی دارد.

    با توجه به اینکه امسال چندین جلسه بررسی مزد منطقه ای با پیشنهاد وزارت اقتصاد مطرح شد, درجلسه قبلی شورای عالی کار مقرر شده بود که گزاش مزد منطقه ای درجلسه شورای عالی کار بررسی شود, اما در جلسه آخر شورای عالی کار با بحث و بررسی پیرامون آئین‌نامه انتخاب اعضای هیئت‌های تشخیص و حل اختلاف گذشت و مطرح نشد.

    با وجود اینکه امروز 9 اسفند ماه است و حدود 20 روز تا پایان سال باقی مانده است، هنوز جلسات مزدی 1403 آغاز نشده است؛ برخی اعتقاد دارند که دولت مباحث مزدی را به بعد از انتخابات مجلس موکول کرده است.

    سید احسان خاندوزی، سخنگوی اقتصادی دولت در نشست خبری خود درباره مزد منطقه‌ای گفت: اصل موضوع مزد منطقه‌ای یکی از ظرفیت‌های قانونی است که از دهه‌های قبل در ماده 49قانون کار وجود داشته است و به نظر می‌رسد با توجه به مذاکرات در شورای عالی کار در سال 1403در دستور کار نیست و اجرایی نخواهد شد.

    به گزارش اقتصادران، سومین جلسه‌ی کمیته مزد روز گذشته، دوشنبه 9بهمن‌ماه، برگزار شد. محسن باقری،عضو کارگری شورایعالی کار در مورد جزئیات این جلسه گفت: جلسه‌ی کمیته‌ی مزد با موضوع مزد منطقه‌ای برگزار و نظرات اعضا جمع‌بندی شد. در نهایت صورت‌جلسه‌ای تنظیم و قرار شد جزئیات به شورایعالی کار برای تصمیم‌گیری ارجاع شود.

    باقری گفت: در متن صورتجلسه آمده که اعضا با تصویب مزد ملی، به همان روال سابق، موافقت کردند و قرار شد تحقیقات در خصوص مزد منطقه‌ای ادامه داشته باشد.

  • تصمیم غیرقانونی وزیر کار برای حذف نماینده کارگران از شورایعالی کار! / نماینده کارگران: با حذف یک نفر مطالبات کارگری حذف نمی‌شود

    تصمیم غیرقانونی وزیر کار برای حذف نماینده کارگران از شورایعالی کار! / نماینده کارگران: با حذف یک نفر مطالبات کارگری حذف نمی‌شود

    به گزارش اقتصادران، نشست کانون شورای اسلامی کار استان تهران، با حضور حسین حبیبی، علی خدایی، محسن باقری و جمعی دیگر از نمایندگانِ کارگری با موضوع کنار گذاشتنِ علی خدایی از نمایندگیِ کارگران در جلسه شورایعالی کار برگزار شد.

    اقدام وزیر کار غیرقانونی بود

    در ابتدای این نشست حسین حبیبی، عضو هیأت مدیره کانون شوراهای اسلامی استان تهران، ضمن غیرقانونی خواندنِ اقدام وزیر کار گفت: ما متأسفانه ارتباط قوانین را نمی‌دانیم؛ مثلا فکر می‌کنیم چون رئیس شورایعالی کار، وزیر کار است، پس به طور قانونی بر نمایندگانِ کارگری و کارفرمایی، حاکم است اما اینگونه نیست. گرچه عملا در حال حاضر اینطور برداشت می‌شود و بسیاری از دوستان هر چه وزیر می‌گوید را امضا می‌کنند.

    وی تأکید کرد: وزیر کار، رئیس شورایعالی کار است اما احکام نمایندگانِ کارگری و کارفرمایی از سویِ تشکل‌های متبوع صادر می‌شود. طبق قانون، سه نماینده کارگری شورایعالی کار را کانون عالی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور تعیین می‌کند و وزیر کار دخل و تصرفی در صدور احکام آن‌ها ندارد و نمی‌تواند نقشی در ابطال احکامِ آن‌ها داشته باشد.

    حبیبی بیان کرد: اخراجِ آقای خدایی از شورایعالی کار با استناد به ماده ۱۶۷ آیین نامه‌صورت گرفته است؛ در این ماده به دو جلسه غیبتِ غیر موجه اشاره شده است، اما مسئله این است که غیرموجه بودنِ غیبت را چه کسی باید تشخیص دهد؟ شورایعالی کار باید تشخیص دهد نه شخص وزیر کار. ضمن اینکه غیبتِ ایشان غیرموجه نبوده است و به جای ایشان نیروی علی‌البدل در جلسات حضور یافتند.

    این عضو شورای اسلامی کار استان تهران گفت: با این اوصاف رفتاری که وزیر کار با آقای خدایی انجام داده‌اند، کاملا غیر قانونی و خارج از اختیاراتِ است. کسی که می‌تواند حکم به اخراجِ نماینده بدهد، کانون عالی شوراهای اسلامی کار است؛ یعنی همان مرجعی که حکم نماینده را صادر کرده است. اگر بناست آقای خدایی از سمتِ نمایندگیِ کارگران برداشته شود، کانون باید آن را بررسی کند.

    حبیبی افزود: همچنین باید به این موضوع توجه کنیم که شخص وزیر، به عنوان رئیس شورایعالی کار مرتکبِ خطا شده است. ایشان به درخواستِ سه نماینده رسمی کارگری برای برگزاری جلسه اضطراری و فوق‌العاده شورا برای بررسی دستمزدِ کارگران توجهی نکرده‌اند، در حالیکه طبق ماده ۱۶۸ قانون کار، باید این اتفاق می‌افتد. یعنی از یک طرف، به ماده ۱۶۸ و درخواستِ نمایندگانِ کارگری توجه نکرده‌اند و از طرفی دیگر نماینده کارگران را خارج از وظایف و اختیاراتِ خود کنار گذاشته‌اند.

    چرا غیبتِ دیگران اهمیت نداشت؟

    در ادامه‌ی این جلسه محسن باقری، عضو هیأت مدیره کانون شوراهای اسلامی استان تهران، گفت: در تاریخِ برگزاریِ شورایعالی کار سابقه نداشته که نماینده‌ای بابتِ غیبتش حذف بشود. در گذشته آقای سلاح‌ورزی نماینده کارگری بودند و در جلسه حاضر نمی‌شدند، هیچ وقت هم حذف نشدند. آقای سلطانی نیز به عنوان نماینده کارفرمایی خیلی اوقات در جلسه حضور نداشتند و جای ایشان عضو علی‌البدل می‌آمد که البته ایشان نیز بعد از حذف آقای خدایی، حذف شدند. ضمن اینکه هیچ کدام از وزرا، نه وزیر صمت و نه وزیر اقتصاد در جلسات شورایعالی کار حضور ندارند اما غیبتِ آن‌ها لحاظ نمی‌شود.

    به نشانه‌ی اعتراض در دو جلسه‌ی شورایعالی کار شرکت نکردم

    علی خدایی (عضو هیأت مدیره کانون شوراهای اسلامی استان تهران و نایب رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار) نیز در این نشست گفت: شخصا از اواخر سال ۱۴۰۱ معتقد بودم که باید نیروی جدید وارد عرصه شود. قرار نبوده و نیست که ما همواره روی صندلی بنشینیم. اواخر سال گذشته نیز رسما درخواست استعفا از نمایندگیِ کارگران در شورایعالی کار را دادم اما با اصرارِ گروه‌های مختلف کارگری و همراهان‌مان، در مذاکرات مزدی ۱۴۰۲ ماندم که متاسفانه در آنجا اتفاقاتِ ناخوشایندی افتاد.

    خدایی گفت: نمی‌توان واقعیت‌ها را پنهان کرد. همواره گفته‌ام که مذاکراتِ سال گذشته به هیچ عنوان در فضای سالمی اتفاق نیفتاد. وزاری کار، اقتصاد و صمت بارها گفتند که تورم را در محدوده‌ی ۲۰درصد حفظ خواهند کرد و ما بارها تاکید کردیم که این قضیه نشدنی است. نیاز به اقتصاددان بودن ندارد، حتی کسانی که مختصری از اقتصاد می‌دانند هم متوجه خواهند شد که با این سیاست‌ها تورم کنترل نخواهد شد.

    وی گفت: سال گذشته، در صورتجلسه‌ی شورایعالی کار بیان شد که اگر دولت در حقوق کارمندان تغییری ایجاد کرد، بلافاصله شورایعالی کار تشکیل جلسه می‌دهد و مزد کارگران را بازنگری می‌کند. به صورتِ شفاهی گفته شد که در صورت افزایش تورم مزد کارگران نیز افزایش خواهد یافت، که البته این موضوع در صورتجلسه نیامد اما همانطور که گفتم دولت تاکید داشت که تورم را کنترل خواهد کرد.

    خدایی بیان کرد: در حالیکه دستمزدِ کارگران تنها ۲۷درصد افزایش یافته بود، بلافاصله بعد از شروع سال ۱۴۰۲ از سوی نهادهای مختلف شاهد افزایش نرخ‌های بالای ۳۰ درصد بودیم؛ به طور مثال، حمل و نقل عمومی تا حدود۳۸ درصد افزایش یافت. در طول سال نیز به انحای مختلف، حقوق کارمندان افزایش یافت اما جلسه‌ی شورایعالی کار برای ترمیم مزد کارگران برگزار نشد و خلف وعده صورت گرفت.

    وی افزود: وزیر کار دائم می‌گفتند بررسی می‌کنیم و اگر افزایشی اتفاق افتاده باشد، جلسه تشکیل می‌دهیم، که با وجودِ ارائه‌ی اسناد و مدارک جلسه‌ای تشکیل نشد. اواخر خرداد، گروه کارگری درخواستی برای تشکیل جلسه‌ی شورایعالی کار و بررسی وضعیت معیشت کارگران ارائه داد، که از طرف دولت نادیده گرفته شد. بعد از آن، در مرداد ماه در جلسه شورایعالی کار مجددا بحث شد که چرا درخواست گروه کارگری در دستور کار قرار نمی‌گیرد و وزیر کار در همان جلسه گفتند موضوع را در دستور کار قرار خواهیم داد.

    خدایی گفت: دو نامه برای برگزاری جلسه‌ی شورایعالی کار با بررسی معیشتِ کارگران نوشتیم که نامه‌ی اول به درخواستِ سه عضو اصلی شورا رسیده بود و نامه بعدی به امضای همه‌ی اعضای کارگری و تشکل‌های کارگری حاضر در شورا رسید. اوایل آبان ماه نیز به صورت جدی‌تر درخواست تشکیل جلسه دادیم اما باز هم رسیدگی نشد.

    وی ادامه داد: در حالیکه وزیر کار شخصا به من اعلام کرد که موضوع معیشتِ کارگران در جلسه‌ی شواریعالی کار قرار خواهد گرفت، اما این اتفاق نیفتاد و درخواستِ وزیر اقتصاد، یعنی مزد منطقه‌ای، که اتفاقا بر خلافِ منافع کارگران است، در دستور کار قرار گفت. من این موضوع را به نوعی دهن‎‌کجی تلقی کردم.

    خدایی گفت: در اعتراض به چنین اقدامی، رسما اعلام کردم که به نشانه‌ی اعتراض در جلسات شرکت نخواهم کرد و در دو جلسه‌ی پیاپی شرکت نکردم.

    وی گفت: من خود تمایل به استعفا داشتم، اما به کسی استعفای رسمی ندادم و بر خلافِ نظر اعضای تشکل کار نکردم. خوشبختانه و یا متاسفانه دولت به قدری عجول بود که بعد از دو جلسه‌ عدم حضور من، نامه‌ای به کانون عالی شوراها داده بود که با توجه به غیبتِ غیرموجه، فرد جایگزین را معرفی کنید! اولا، چرا غیبتِ یک فرد در جلسه‌ی شورایعالی کار در نامه‌ای محرمانه ارسال می‌شود؟ ما نیز به دلیلِ محرمانه بودنِ از انتشار نامه محروم هستیم.

    خدایی بیان کرد: یک سوال مطرح است؛ اینکه راه اعتراض چیست؟ اگر من به عنوان نماینده کارگر به موضوعی اعتراض دارم، چگونه می‌توانم اعتراض کنم؟ وقتی مصاحبه می‌کنیم شکایت می‌کنند، خیابان هم نمی‌شود آمد و درنهایت هم وقتی به نشانه‌ی اعتراض در جلسات حاضر نمی‌شویم، نامه‌ی محرمانه می‌دهند که دیگر در جلسات حضور نداشته باشید!

    حوزه‌های تخصصی وزارت کار به دست افراد غیرمتخصص افتاده

    نماینده کارگران گفت: مشکلاتِ اساسی ما از آنجا شروع شده که عده‌ای از فعالان کارگری وقتی نتوانسته‌اند خود را به کارگران نزدیک کنند و موقعیت خود را به دست آورند، دست به دامان کسانی شدند که فکر می‌کنم با این وضع آینده خطرناکی برای کارگران رقم زده شود.

    وی ادامه داد: در دوره‌هایی اصرار داشتیم که نهادهای غیر تخصصی در حوزه روابط کار ورود نکنند. حالا چه شده که افراد غیر مرتبط وارد وزارت کار شده‌اند؟ حوزه‌ی تخصصی وزارت کار دست افرادی است که تخصصی در آن زمینه ندارند! به طور مثال، معاون روابط کار وزیر، در رسانه‌ی ملی، در مورد حل مشکلات کارگران در کارگاه‌ها گفته بازرسان مراجعه می‌کنند و اگر مشکلی بود در شوای تامین استانداری و اگر لازم باشد در شورای امنیت رسیدگی می‌شود! یعنی ایشان اطلاعاتی در موردِ مسائل ندارند! نمی‌دانند با این تعداد بازرسان کار، حتی امکان بازرسی از کارگاه‌های رسمی هم هر ۵ سال یکبار فراهم می‌شود چه برسد به کارگاه‌های غیررسمی! و حتی اگر بازرسی هم انجام شد، ایشان نمی‌دانند اولین مراحل رسیدگی به مشکلات کارگران شورای سازش و هیاتهای تشخیص و حل اختلاف است؟ متاسفانه ایشان مناسبات حوزه روابط کار را نمی‌دانند.

     با حذف یک نفر مطالبات کارگری حذف نمی‌شود

    خدایی گفت: اگر قرار باشد وزن نماینده کارگری در این حد باشد که دولت بتواند به راحتی آن را جابه جا کند، دیگر نماینده کارگری چه جایگاهی خواهد داشت؟ شما فکر می‌کنید با کنار رفتنِ یک نفر مطالبه‌ی کارگری روی زمین می‌ماند؟ خیر اینگونه نیست. مطالبه‌ی ما بر اساس منافع فردی نبوده و همواره درد جامعه را فریاد زده‌ایم. با حذف یک نفر مشکل حل نخواهد شد، ریشه‌ی مشکل باقی می‌ماند و این ریشه دوباره جوانه خواهد زد. صدای ما خاموش نخواهد شد.

    نماینده کارگران بیان کرد: از اعضای هیات مدیره استان می‌خواهم که با تمام قوا از نمایندگان کارگری در مذاکرات مزدی امسال حمایت کنند. این افراد نمایندگان مورد تائید ما هستند و اگرچه در شورایعالی کار و مذاکراتِ مزدی حضور نداریم، اما پشت صحنه در کنارِ آن‌ها هستیم. مطمئن باشید من هم قاطعانه‌تر از گذشته از این نمایندگان حمایت خواهم کرد. البته نماینده کارگر باید اقتدار خود را از کارگر بگیرد و اگر اقتدار خود را از جای دیگر بگیرد مطمئن باشد این اقتدار پایدار نخواهد ماند.

    خدایی افزود: در کشور فعالان کارگری بسیاری داریم که خوب هم کار می‌کنند اما عضو شورایعالی کار نیستند. پس برای کار کردن نباید لزوما عضو شورایعالی کار بود. من همچنان در سمت‌های هیات مدیره شورای اسلامی کار استان تهران، نایب رئیس کانون عالی کشور و فعال کارگری به دفاع از حقوق کارگران می‌پردازم و عرصه را خالی نمی‌کنم.

    مزد منطقه‌ای فریبی بیش نیست!

    نایب رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور گفت: امیدوارم اتفاقاتِ خوبی در جلساتِ مزدی امسال بیفتد، هر چند تا اینجای کار اتفاقات خوبی نیفتاده است. ما وارد اسفند شده‌ایم و جلسه‌ی اخیر شورایعالی کار بدونِ اینکه به مزدِ کارگران، و حتی بدونِ اینکه به مسئله‌ی منحوس مزد منطقه‌ای ورود کند، به پایان رسید.

    وی گفت: با تجربه‌ای که داشتیم در بهمن ماه فاز جدی دستمزد شروع می‌شد، اما متاسفانه جلسه گذشته از دست رفت اما بحث دستمزد مطرح نشد. تجربه‌ی ما می‌گوید فرصت کافی نیست و دوستان باید مصرانه درخواست جلسه آتی داشته باشند و منتظر جلسه ماهیانه نباشند.

    خدایی تاکید کرد: مزد منطقه‌ای فریبی بیش نیست و قابلیت اجرا ندارد. مطرح کنندگان آن نیز خوب می‌دانند که مزد منطقه‌ای قابلیت اجرا ندارد و صرفا برای کاهش قدرت چانه‌زنی کارگران در مذاکراتِ مزدی، آن را هر سال مطرح می‌‎کنند. اگر کسی مدعیِ عمل به قانون است باید ماده ۴۱ قانون کار را اجرا کند و در تعیین مزد به دو مولفه‌ی تورم و هزینه‌ی حداقل‌های زندگی توجه کند.

    وی تاکید کرد: با توجه به شکافی که بین حداقل دستمزد و حداقل‌های زندگی وجود دارد، صحبت از مزد منطقه‌ای طنز دردناکی است. ضمن اینکه تعیین مزد براساس صنایع، مقدم بر تعیین مزد بر اساس مناطق است. مزد منطقه‌ای باید هر چه سریع‌تر از دستو کار خارج شود و دوستان وارد مذاکراتِ مزدی ۱۴۰۳ شوند.

    عضو هیأت رئیسه کانون عالی شوراهای اسلامی کار تهران گفت: عده‌ای مدعی هستند که تعیین مزدِ سالانه‌ی کارگران نیاز به کشمکش ندارد و در یک جلسه تعیین می‌شود. خدمت دوستان بگویم که شما راجع به زندگی ۵۰ میلیون نفر صحبت می‌کنید و صحبت کردن راجع به زندگی این ۵۰ میلیون را نمی‌توان در یک جلسه جمع کرد.

    از نمایندگان کارگری در مذاکرات مزدی حمایت می‌کنم

    خدایی تصریح کرد: اگر دولت امسال نیز مانند سال گذشته و با اعمال فشار، مزدِ کارگران را تصویب کند، روزی تاوان این عملکردش را خواهد داد؛ همه‌ی ما تاوانِ این عملکرد را خواهیم داد. معیشت مردم شوخی‌بردار نیست و ندیدنِ جنبه‌های اجتماعیِ بلایی که سر معیشتِ مردم، خانواده‌ها و تولید آمده، تبعاتِ بدی خواهد داشت.

    وی در پایان تاکید کرد: من به طور قاطع حمایت خود را از تمام اعضای شورایعالی کار اعلام و تاکید می‌کنم با بود و نبود یک نفر شما به جایی نخواهید رسید. اگر با بود و نبود یک نفر همه چیز حل می‌شود، پس کنار رفتنِ آن بهتر است. در طول این سال‌ها از سوی گروه کارگری، کادرسازی و نیروسازی صورت گرفته و کارگران همچنان افراد قوی و صاحب فکر و اندیشه در شورایعالی کار دارند.

  • به نظر می رسد آقایان دغدغه مزد کارگران را ندارند! / در جلسه دیروز شورای عالی کار چه گذشت؟

    به نظر می رسد آقایان دغدغه مزد کارگران را ندارند! / در جلسه دیروز شورای عالی کار چه گذشت؟

    به گزارش اقتصادران، علیرضا میرغفاری، نماینده کارگران در شورای عالی کار درباره برگزاری جلسه شورای عالی کار گفت:صورت جلسه روز گذشته شورای عالی کار اصلاح آیین نامه انتخاب اعضای هیأت های تشخیص و حل اختلاف و گزارش کمیته مزد بود که مزد منطقه ای مطرح نشد.

    وی با بیان اینکه شرایط اجرای مزد منطقه ای در کشور امکان پذیر نیست گفت:جلسه دیروز شورای عالی کار با بحث آئین‌نامه انتخاب اعضای هیئت‌های تشخیص و حل اختلاف آغاز شد و با همین مبحث هم به صورت بی‌نتیجه و نیمه‌تمام به پایان رسید.در این جلسه هیچ صحبت و اظهار نظری درباره مزد منطقه‌ای صورت نگرفت؛ به نظر می رسد آقایان دغدغه مزد کارگران را ندارند.

    میرغفاری با اشاره به عقب ماندگی مزدی کارگران گفت: با توجه به بند یک ماده 41 قانون کار، نرخ تورم یکی از شاخص‌های لحاظ شده در حقوق و دستمزد بوده که هر ساله در نهایت با چانه زنی مشخص می‌شود؛ اما قید سبد معیشت برای تعیین دستمزد لازم است که متأسفانه در سال‌های گذشته همواره میزان دستمزد از سبد معیشت کمتر بوده است.

    میرغفاری با تاکید بر اینکه سبد معیشت ملی باید به گونه‌ای بیرون آید که هم برای جامعه قابل پذیرش باشد و هم جبران مافات گذشته کند، گفت: عزم جدی امسال، احقاق حق از دست رفته کارگران در سال‌های پیش است.

    وی بیان کرد: دولت نقش بسیار مهمی در افزایش حقوق کارگران دارد. این اقدامات ممکن است شامل تعیین حداقل دستمزد، اصلاح قوانین کاری، تنظیم سیاست‌های مالی و اقتصادی، تشویق به تشکیل اتحادیه‌های کارگری و مذاکرات مشترک، و ایجاد مکانیسم‌های حل اختلاف بین کارفرما و کارگر باشد.

  • آیا وزیر کار فرق طبقه‌بندی مشاغل و مزد منطقه‌ای را نمی داند؟

    آیا وزیر کار فرق طبقه‌بندی مشاغل و مزد منطقه‌ای را نمی داند؟

    به گزارش اقتصادران، وزیر کار در تازه‌ترین مصاحبه‌اش در  دفاع از دستمزدِ منطقه‌ای گفت: «حقوق کسی که در کوره کار می‌کند با کسی که زیرِ کولر کار می‌کند باید متفاوت باشد.» سیدصولت مرتضوی در واقع اجرای دستمزدِ منطقه‌‎ای را تضمین کننده‌ی برقراری عدالت در پرداختِ حقوق می‌داند و آن را عین قانون عنوان می‌کند. اما آیا واقعا با تعیین دستمزد به صورتِ منطقه‌ای یا تعیین دستمزد برای صنایعِ مختلف، مسئله‌ی عدالت در تعیینِ دستمزدها رفع خواهد شد؟ آیا با اجرای دستمزدِ منطقه‌ای چنانچه وزیر کار می‌گوید، قرار است دستمزدِ آنکه در کوره کار می‌کند، بیشتر از آنکه زیرِ کولر کار می‌کند، تعیین شود؟

    علیرضا میرغفاری (نماینده کارگری در شورایعالی کار) در واکنش به صحبت‌های وزیر کار می‌گوید: اگر منظورِ وزیرِ کار ارزیابی و کاربینیِ شغل و تعیین مزد بر اساس کار است، باید بگویم که کارِطبقه‌بندیِ مشاغل همین است. طبق ماده ۴۸ قانون کار، وزارت کار موظف است نظام ارزیابی و طبقه‌بندی مشاغل را با استفاده از استاندارد مشاغل و عرف مشاغل کارگری در کشور تهیه نماید و به مرحله اجرا درآورد، اما این اتفاق معمولا نمی‌افتد و درخواست بسیاری از کارگران برای اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل رد می‌شود.

    میرغفاری که نمایندگیِ کارگران پارس جنوبی را نیز برعهده دارد، گفت: یک نمونه‌ی واضح و مشخص از عدم اجرای صحیح طرح طبقه‌بندی مشاغل، وضعیتِ کارگرانِ مجتمع‌های گاز پارس جنوبی است که سال‌ها برای برقراریِ طرح طبقه‌بندی مشاغل و بازنگری در آن تلاش می‌کنند اما به خواسته‌هایشان توجهی نمی‌شود.

    وی ادامه داد: طبق قانون کار برای کار یکسان باید حقوق یکسان پرداخت شود، اما این قانون هم اجرا نمی‌شود. در پروژه‌های نفت و گاز اتفاقا کارگرانِ پیمانکاری و عملیاتی که بیشترین کارهای تخصصی و فنی را انجام می‌دهند و زیر آفتاب و در هوای آلوده بدونِ وقفه و تعطیلی کار می‌کنند، نسبت به نیروهای رسمی که عمدتاً زیر کولر می‌نشیند حقوق کمتری دریافت می‌کند.

    این فعال کارگری تأکید کرد: برای برقراریِ عدالتِ مزدی نیاز به اجرای طرح طبقه‌بندیِ مشاغل است و با اجرای قانون کار می‌توان این عدالت را برقرار کرد اما اراده‌ای برای اجرای قانون کار وجود ندارد.

    میرغفاری در انتقاد از مدافعانِ اجرای طرحِ مزدِ منطقه‌ای گفت: باید به این موضوع هم توجه کنیم که در حال حاضر چه آنکه به قولِ وزیرِ کار در کوره کار می‌کند و چه آنکه زیرِ کولر کار می‌کند دستمزدی کمتر از نرخ واقعی سبد معیشت می‌گیرند. کارگران برای تأمین معاش خانواده خود با مشکل مواجه هستند.

    نماینده کارگران در شورایعالی کار گفت: مسلم است کسی که حداقل دستمزد می‌گیرد در مقابل کارگرِ متوسط بگیر وضعِ معیشتِ بدتری دارد اما الان اوضاع به گونه‌ای است که حتی کارگری که بیشتر از حداقل دستمزد می‌گیرد هم نمی‌توان از پسِ مخارج زندگی بربیاید. کارگران برای امرار معاش خود مجبورند مازاد ساعات کاری موظفی روزانه کار کنند و به مشاغل غیر رسمی رو می‌آورند تا بتوانند حداقل‌ها را برای خود تامین کنند.

    میرغفاری تاکید کرد: اگر قرار است مزد منطقه‌ای یا صنعتی تعیین شود ابتدا باید دستمزدها را به سطحی رساند که بتواند حداقل نیازهای یک کارگر را تامین کند، بعد از این مرحله می‌توان در موردِ مزد منطقه‌ای و فوایدِ آن صحبت کرد.

    وی گفت: کسانی که از قانون کار صحبت می‌کنند تمام موارد قانونی را ببینند، نه بخشی از آن را. یادمان باشد که قانون کار قانون آمره و حمایتی است.

  • قانون گریزی کارفرمایان در سایه اجرای مزد منطقه ای

    قانون گریزی کارفرمایان در سایه اجرای مزد منطقه ای

    به گزارش اقتصادران، حمیدرضا امام قلی تبار، بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور با بیان اینکه در حال حاضر امکان پرداخت مزد منطقه ای وجود ندارد گفت: در حال حاضر که مزد به صورت ملی هم تعیین می شود , به دلیل عدم بازرسی های کار مشکلاتی در این حوزه وجود دارد. با اجرایی شدن مزد منطقه ای ضعف بازرسی و نظارتی کار کلاً‌از بین می رود. هرکارفرمایی می تواند مدعی این شود که بر اساس اجرای مزد منطقه ای دستمزد مشخصی را تعیین کند.

    وی ادامه داد: در حال حاضر برای پرداخت حقوق یک مبنا وجود دارد که وزارت کار تعیین کرده است. اگر دستمزد منطقه ای شود, احتمال اینکه نیروی کار در یک خیابان و در 10 واحد کارگاهی هر کدام یک مبلغ مزد دریافت کنند؛ وجود دارد. چون نظارت به طور کلی از بین می رود, کارفرمایان بر اساس بازخورد خود از نیروی کار دستمزد را تعیین می کنند.

    امام قلی تبار اظهار داشت: دستمزد می بایست متناسب با نرخ تورم و برابر با هزینه سبد معیشت تعیین شود که متأسفانه اینگونه نبوده است. کارگران 100درصد عقب ماندگی مزدی دارند. دستمزد باید مطابق قانون بر اساس مشاغل تعیین شود. یعنی حداقل حقوق تعیین شود و بعد از آن دستمزد کارگرانی که در مشاغل سخت تر و فنی تر هستند، بیشتر از حداقل دستمزد باشد. در حال حاضر دستمزد کارگران عقب ماندگی100 درصدی دارد.

    بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور ادامه داد:دستمزد باید به صورت ملی تعیین شود, علاوه بر آن برای مناطقی که شرایط بهتر با کار بیشتری دارند و مشاغل سخت تر و فنی تر اشتغال دارند, 10تا 20درصد مازاد برحقوق تعیین شده پرداخت شود.در غیراین صورت مزد منطقه ای ناکارآمد است.

    امام قلی تبار گفت: در صورتی که با شرایط فعلی مزد منطقه ای اجرا شود, قانون گریزی در بین کارفرمایان زیاد می شود. درحال حاضر اگر کسی بخواهد بازنشسته شود, میزان حقوق زمان بازنشستگی اش مطابق پرداختی 2سال آخر خدمت است. زمانی که مزد منطقه ای شود و حقوق شهرستان ها کاهش می یابد. زمانی که فردی در شهرستان حقوقش کاهش یابد هم دریافتی اش کمتر می شود و هم میزان پرداختی تأمین اجتماعی کمتر می شود، چون زیرساخت ها فراهم نیست,بنابراین زمان اجرای مزد منطقه ای وجود ندارد.

  • “مزد منطقه‌ای” فردا تعیین تکلیف می شود

    “مزد منطقه‌ای” فردا تعیین تکلیف می شود

    به گزارش اقتصادران، علیرضا میرغفاری؛ نماینده کارگران در شورای‌عالی کار درباره برگزاری سومین جلسه کمیته مزد برای بررسی مزد 1403 گفت:با توجه به اینکه در جلسه قبلی سؤالات و ابهامات زیادی مطرح شد, مقرر شد در یک جلسه دیگر مزد منطقه‌ای مطرح شود و در نهایت تصمیم‌گیری صورت گیرد.

    میرغفاری با بیان اینکه اصرار دولت (وزارت اقتصاد) برای اجرای مزد منطقه‌ای بیشتر از کارفرمایان است، اضافه کرد: جلسه با ارائه گزارش معاونت اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس آغاز شد و گزارشی در خصوص شاخص‌های موجود، سبد معیشت، خوراکی‌ها، هزینه مسکن و… ارائه کردند و در نهایت با محوریت تفاوت حق هزینه مسکن خواستار اجرای مزد منطقه‌ای بودند.

    نماینده کارگران در شورای‌عالی کار با ابراز اینکه گزارش‌هایی هم که مرکز آمار گرفته است، به‌دلیل آنکه به‌روزرسانی نشده بود ایراداتی داشت گفت: ضمن اینکه نمایندگان موافق مزد منطقه‌ای اعم از دولتی و کارفرمایی به ایرادات و ابهامات سازمان تأمین اجتماعی پاسخ ندادند.

    نماینده کارگران در شورای‌عالی کار درباره مغایرت این طرح پیشنهادی با قانون کار نیز گفت: از این جهت مغایر با قانون کار است که ماده 411 قانون کار می‌گوید حداقل دستمزد همه‌ساله توسط شورای‌عالی کار با توجه به معیار نرخ تورم و سبد معیشت تعیین می‌شود. موضع نمایندگان کارگری این است که سبد معیشت حداقل استانداردهایی را که کارگر نیاز دارد تا بتواند امرار معاش خود را ادامه دهد داشته باشد، لذا قبل از اینکه درباره مزد منطقه‌ای صحبت کنیم بهتر است به بحث سبد معیشت ورود کنیم و حقوق و دستمزد بتواند سبد معیشتی را که سراسری تعیین می‌شود، تأمین کند بعد با ساختار چانه‌زنی وارد مزد برای صنایع و مناطق مختلف شویم.

    وی با تأکید به اینکه “خواستار اجرای حداقل دستمزد برابر با سبد معیشت کارگران هستیم” اظهار داشت: دستمزدی که کارگران دریافت می‌کنند با مزایا حدود 7میلیون است, در حالی که هزینه‌های زندگی کارگران بسیار بیشتر از این میزان است, یعنی دستمزد کارگران حدود 2.5 یا 3 برابر کمتر از هزینه سبد معیشت است.

    میرغفاری با اشاره به ماده 8 قانون کار گفت: در این ماده آمده است که «شروط مذکور در قرارداد کار یا تغییرات بعدی آن در صورتی نافذ خواهد بود که برای کارگر مزایایی کمتر از امتیازات مقرر در این قانون منظور ننماید.» یعنی برای تغییر مزد,‌ ابتدا باید حداقل‌های قانونی تعیین شود سپس بر اساس صنایع و مناطق دستمزد بیشتری پیدا کند.

    وی تأکید کرد: الزام نمایندگان کارگری این است که حداقل دستمزد برابر با سبد معیشت درنظر گرفته شود و سپس با ساختار سه‌جانبه‌گرایی و چانه‌زنی برای صنایع و مناطق مختلف مزد بالاتر از حداقل‌ها در نظر گرفته شود.

    وی با تصریح به اینکه تقریباً نمایندگان دستگاه‌های مختلف پذیرفتند که شرایط برای مزد منطقه‌ای وجود ندارد ادامه داد: در جلسه قبلی نماینده مرکز پژوهش‌های مجلس اعلام کرد که زیرساخت‌ها برای اجرای مزد منطقه‌ای وجود ندارد، نمایندگان دیگر دستگاه‌ها نیز به اجرای مزد منطقه‌ای تأکید دارند ولی پذیرفتند که ایراداتی هم وجود دارد و زیرساخت‌های لازم برای اجرای این طرح فراهم نیست.