برچسب: مخالفان مذاکره

  • اقلیت پرنفوذ و تندرویی که ظرف ۴۵ روز ۲۵ درصد دارایی مردم ایران را به باد دادند

    اقلیت پرنفوذ و تندرویی که ظرف ۴۵ روز ۲۵ درصد دارایی مردم ایران را به باد دادند

    به گزارش اقتصادران، روزنامه اطلاعات نوشت:

    سخنان دیروز رهبری، به ویژه، آنجا که مذاکره را وظیفه وزارت خارجه دانستند و به اجتناب از افراط و تفریط اشاره کردند، چند موضوع مهم را نشان داد که اولا برخلاف نظر گروه‌های دلواپس و برخی مدعیان، برای این مذاکرات، عالی‌ترین سطح تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در نظام جمهوری اسلامی، امر به مذاکره کرده است و ابلاغ و اجرا را به وزارت خارجه و شخص وزیر، آقای عباس عراقچی واگذار نموده است.

    دومین مسئله این است که مذاکره که تاکنون یک جلسه مقدماتی در مسقط پیش رفته و شاید بتوان آن را پیش مذاکره نامید، موفقیت‌آمیز بوده و قرار است ادامه یابد؛ لذا باید دوقطبی‌های کاذب و تنازع بیهوده که موجب فرسودگی کشور و مردم می‌شود و در نهایت به مذاکره‌کنندگان آسیب می‌زند، تا حد ممکن کمرنگ شود و صدای واحد از ایران و ایرانی شنیده شود.

    مذاکره‌کننده و دیپلمات ارشد، سرباز خط مقدم در جبهه دیپلماسی است، هر که او را  تضعیف کند یا تردید و مناقشه‌ای در کار و نظر آورد، ستون پنجم است و به دشمن خدمت خواهد کرد. لاجرم در میانه‌روی و اشتراک، باید توافق کنیم تا نقطه اجماع سیاسی، گرداگرد دولت وفاق و حمایت از مذاکرات شکل گیرد.

    سخن دیگر، همان نکته طلایی بود که لزومی ندارد همه اهالی مملکت و رسانه‌ها درگیر مذاکرات شوند، هزار مشکل و مسئله در مملکت هست. این  نکته دقیق و کاملا درستی است و ای کاش در هنگامه نخستین روز مذاکره میان عراقچی و ویتکاف، رئیس بانک مرکزی، تدبیر می‌کرد تا بازار ارز، و به تبع آن طلا و تتر و بورس، چنان موج خیز و خطرناک نمی‌شد. حالا توقعات تصنعی ایجاد شده و کنترل آن سخت است.

    اینجاست که می‌توان به بی‌تدبیری و حتی اهداف دیگر میان خرده اقلیت پرنفوذ و تندروی نمایندگان مجلس که در بدترین روزها وزیر اقتصاد را بر کنار کردند پی برد. آنها طی ۴۵ روز ۲۵ درصد دارایی مردم ایران را به باد دادند. امیدواریم دیگر شاهد چنین رویدادی نباشیم.

  • بهار سیاسی دلواپسان آغاز شد! / مذاکره؟ وامصیبتا! / تندروها به دولت خودی هم رحم نکردند چه برسد به دولت وفاق!

    بهار سیاسی دلواپسان آغاز شد! / مذاکره؟ وامصیبتا! / تندروها به دولت خودی هم رحم نکردند چه برسد به دولت وفاق!

    به گزارش اقتصادران، می‌گویند دلواپسند اما نه دلواپس تورم، گرانی و … فقط دلواپس یک کلمه‌اند؛ مذاکره. آنها از زمان دولت حسن روحانی که مذاکرات مستقیم بین ایران و آمریکا در علن برای پرونده هسته‌ای شکل گرفت، تا همین امروز همچنان دلواپس و ناراحتند.

    آن موقع حتی در یک همایش با نام «دلواپسیم» گردهم آمدند تا مخالفت خود را با روند مذاکرات در دولت یازدهم اعلام کنند. حالا آنقدر رفتارشان در این سال‌ها تکراری بوده که وصف‌شان همان است که بود؛ حتی در یک دهه گذشته هم که هرچقدر که سیاست و مناسبات قدرت تغییر کرده است، اما موضع آنها همانی است که بود.

    همه اینها نشان می‌دهد هنگام مذاکره که می‌رسد، برای آنها بهار سیاسی است؛ در هیچ زمان دیگری تا این اندازه خود را به صدر خبرها نزدیک نمی‌بینند. از این نظر گویا وابستگی شان به کلمه آمریکا بیشتر از هر شخص دیگری است.

    حالا هم که نظام اعلام کرده با نماینده دولت ترامپ مذاکره می کند بار دیگر وسط میدان موضع گیری آمده‌اند. طنزش آنجاست که همین ها روزگاری با ترامپ در زیر سوال بردن مذاکرات و توافق هسته ای هم داستان شده بودند. اردیبهشت سال ۹۷ که دونالد ترامپ از برجام خارج شد، یکی از فعالان سیاسی این خروج را به دلواپسان تبریک گفت.

    حال آنکه فضای اقتصادی آرامتر بیشتر می توانست پشتوانه چانی زنی دیپلمات ها باشد.

    به اعتقاد برخی تحلیلگران، فرصت کنونی مذاکرات از مذاکرات سال های آینده بهتر است؛ اما جای سوال است که آیا با اختلال در مسیر این مذاکرات از سوی تندروها، اصلا آینده مذاکرات دیگری را می توان تصور کرد یا نه؟

    از حمله به پیاده‌روی ظریف و کری تا اشک های زارعی و چهره مغموم زاکانی

    در مذاکرات هسته‌ای زمان دولت روحانی بهانه ای نبود که دلواپسان دستاوزیر تاخت و تاز خود قرار ندهند. اوج خودنمای‌ شان همان زمان بود. چنانکه آنقدر نیازی به یادآوری مصادیقش نیست. اما نهایتا این سکانس از خودنمایی هایشان که به بهانه های صحبت تلفنی روحانی با اوباما یا پیاده روی ظریف با همتای آمریکایی اش انجام می شد با اشک‌های مرحوم علی اصغر زارعی و چهره مغموم علیرضا زاکانی در مجلس به پایان رسید.

    هم داستانی با ترامپ در خروج از برجام

    سکانس دیگر، هم داستانی آنها با دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا (۱۳۹۵ خورشیدی) بود که امیدی در دل دلواپسان ایجاد کرد. ترامپ که ویژگی‌های شخصیتی مشابه به رئیس جمهور محبوب دلواپسان یعنی محمود احمدی نژاد داشت، برجام را بدترین توافق می دانست و وعده داده بود که از آن خارج خواهد شد. با عملی شدن این وعده آمریکایی‌ها، حمید رسایی نماینده تندروی مجلس گفت: مگر تا حالا که ما در برجام بودیم نتیجه اش چه بود؟ در هر صورت برجام منافع ملی ما را تامین نمی‌کند؛ بنابراین وقتی توهین‌آمیز رفتار می‌کنند، طبیعی است که باقی ماندن در برجام هیچ توجیهی ندارد.

    از قانون راهبردی و جرم انگاری احتمالی برای اعضای کابینه روحانی تا مخالفت رئیسی با احیای برجام توسط تیم قبلی

    مجلس یازدهم زمانی قانون «اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها و صیانت از حقوق ملت ایران» را تصویب کرد که احتمال روی کار آمدن مجدد دموکرات ها در انتخابات آمریکا وجود داشت. بایدن در ایام مبارزات انتخاباتی خود در آمریکا وعده بازگشت به برجام را داده بود. اما قانون راهبردی که خودداری مقامات از غنی سازی اورانیوم را جرم انگاری کرده بود، دست و بال تیم مذاکره کننده و دولت را برای احیای مجدد برجام در چند ماه پایانی دولت دوازدهم بست.

    اخیرا محمود واعظی رئیس دفتر رئیس جمهور وقت درباره ماه های آخر و تلاش برای احیای برجام توضیحاتی داده است. او به انتخاب گفته، علی شمخانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی بدون اطلاع دولت در تنظیم و تصویب قانون اقدام راهبردی نقش داشت.

    او همچنین گفته که چند جایی که قرار بود شمخانی کارهایی را انجام دهد، یا نمی‌شد پیدایش کرد یا اینکه از زمانش می گذشت.

    واعظی اضافه کرده است که پس از انتخاب رئیسی به عنوان رئیس دولت سیزدهم، حسن روحانی به او می گوید شرایط احیای برجام مهیاست اما رئیسی پاسخ داده که دولت خود او این کار را انجام می دهد.

    جلیلی و اعوان و انصارش این بار در مقابل رئیسی

    با این حال در دولت ابراهیم رئیسی هم که مذاکرات ظاهرا تحت کنترل جناح خودی قرار داشت، تندروها دولت را بی‌نصیب نگذاشتند. معروف ترین روایت از حمله تندروها به دولت رئیسی را امیرحسین قاضی زاده هاشمی، در ایام انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم مطرح کرد تا بگوید سعید جلیلی ادامه دهنده راه رئیسی نخواهد بود. او گفته بود: «کسی که شهید رئیسی را آزار می‌داد، عقاید شهید رئیسی را اصلا قبول نداشت، اخلال ایجاد می‌کرد، حتی وقتی به همکاری دعوت شد نیامد».

    اسفند ۱۴۰۰ محمود نبویان، نماینده پایداری چی مجلس به انتقاد از دولت رییسی به خاطر احیای توافق احیا برجام پرداخت و با ادعای اینکه «تیم آقای ظریف در مذاکرات حاکم است» گفت: در توافق جدید هیچ چیز لغو نمی‌شود؛ اقایان دارند همین را هم توافق می‌کنند. امیرعبداللهیان در مجلس گفت آیسا و کاتسا و یوترن لغو نمی‌شود؛ آمریکا حتی حاضر نشده معافیت دهد. آمریکا قوی ظاهر شده اما دوستان ما بسیار ضعیف ظاهر شده‌اند. کار به جایی رسیده که باقری به بچه‌های انقلابی گفته «تندید». مبنا این شده که می‌گویند بالاخره بباید توافق شود دیگر.

    امیرحسین ثابتی نیز در ویدئویی ‌گفته است که وقتی دولت رئیسی در یک راهبرد خطا می‌خواست برجام را در ۱۴۰۰ احیا کند؛ سیدمحمود نبویان مانع شد.

    موضوع کارشکنی جلیلی و اعوان و انصارش در مذاکرات احیای برجام در دولت رئیسی را علی اکبر صالحی، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی اینگونه روایت کرده است: توافق در آستانه تمام شدن بود؛ قرار بود شهید امیرعبداللهیان برای امضای توافق برود. ظاهرا در شورای عالی امنیت ملی پیشنهاد می‌کنند که خواسته‌ای را اضافه کنند و آن منجر به برهم خوردن توافق می‌شود. او تاکید کرده توافق در آستانه تمام شدن بود؛ قرار بود شهید امیرعبداللهیان برای امضای توافق برود. ظاهرا در شورای عالی امنیت ملی پیشنهاد می‌کنند که خواسته‌ای را اضافه کنند و آن منجر به برهم خوردن توافق می‌شود.

    آسیاب به نوبت؛ حمله به مذاکره به وقت دولت وفاق

    اگر در همه این سالها درک این نکته برای این طیف سیاسی سخت بوده که پیشبرد مذاکرات تصمیم عالی نظام است، پاسخ نامه ترامپ از سوی رهبری قاعدتا باید حجت را تمام کند.  سرلشکر باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اخیرا به تشریح محورهای پاسخ رهبری پرداخت و گفت: تدابیر ایشان بر این مبنا بود که در مقابل تهدید با تمام قوا پاسخ خواهیم داد، اما ما جنگ طلب نیستیم و قصدی بر آغاز جنگ نداریم. رئیس ستاد کل نیروهای مسلح در بیان جزئیات نامه، تاکید کرد: مذاکره مستقیم نخواهیم کرد اما مذاکره غیر مستقیم ایرادی ندارد و شما بدقول‌ترین و بدعهدترین طرف در مذاکره بودید و لذا هیچ اعتمادی به شما وجود ندارد، اما ما راه [مذاکره غیر مستقیم] را نمی‌بندیم که اگر صادقانه حرکت کنید، بشود مذاکره کرد.

    اما اینکه صراحتا اعلام می‌شود مذاکرات عمان تصمیم کلان نظام است نیز نتوانسته حملات و فضاسازی‌های پایداری‌چی ها را بگیرد. هنوز مذاکرات شروع نشده که محمدرضا صباغیان بافقی نماینده بافق و مهریز در مجلس مدعی شد قدرت خدا در برنامه ها حذف شده است. او گفت: چرا نمی خواهید بفهیمد؟ فریب نخورید. مگر شما با اوباما قرارداد برجام امضا نکردید؟ مگر همین آقا بلافاصله بعد از قرارداد، تحریم های جدید را تصویب نکرد؟ کجایند امضا کنندگان آن؟

    امیرحسین ثابتی نماینده نزدیک به سعید جلیلی هم مذاکره چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم را سرکار گذاشتن مردم خواند.

    علی اصغر نخعی‌راد نماینده مشهد نیز در شبکه اجتماعی ایکس مدعی شد:

    اطمینان دارم اگر دولت شهید رئیسی بود یا هریک از دو کاندیدای مطرح به ریاست جمهوری می رسیدند، رهبری انقلاب اجازه هر نوع مذاکره (ولو غیر مستقیم) را با جنایتکار عهد شکن نمی دادند، اما تکلیف دولتی که از ابتداء اقتصاد را شرطی وضعف خود را باضرورت مذاکره پوشانده، روشن است و لازمه چنین دولتی، چنین مذاکره ای است!

    مذاکره؟ وامصیبتا!

    این هجمه و حملات در حالی صورت می گیرد که تنها یک دور از مذاکرات آغاز شده است. احتمالا از هفته آینده با شروع دور دوم مذاکرات، برخوردهای تندتری از سوی این گروه‌ها انتظار می‌رود.

    اما، تا اینجا با کنار هم گذاشتن قطعات پازل دو مساله عیان می شود؛ اولا، هر دولتی در ایران دنبال آن بوده که برجام را خود احیا کند؛ به عبارت دیگر دولت ها فقط مجری و پیش‌برنده‌ی مذاکرات‌ هستند و تصمیم، تصمیم نظام است.

    دوم آن‌که، برای جریان پایداری و سعید جلیلی فرقی ندارد چه کسی رئیس دولت یا مجری مذاکرات باشد. چه محمدجواد ظریف اعتدالی و اصلاح‌طلب باشد؛ چه عباس عراقچی که جهان‌بینی‌اش همان جهان بینی دوران خدمت او در سپاه است؛ و چه علی باقری معاون پیشین سعید جلیلی؛ هرکدام که پشت میز مذاکره بنشینند، برایشان فرقی ندارد، فریاد «وامصیبتا، مذاکره» از سوی تندروها باز هم به آسمان خواهد رسید.

    مسلم این است که در این بازار، منبع ارتزاق این جریان سیاسی حمله به هرگونه مذاکره است. شاید هم همه این حملات برای مصارف داخلی باشد که بخواهند مذاکره و برجام به سرانجام نرسد تا شاید روزی افتخار این پرونده را به نام خود کنند؛ یا شاید هم نان برخی در همین تحریم‌ها و بقای آنها باشد؛ کسی چه می‌داند!

  • ضد مذاکره‌هایی که مانند زالو، نیش در رگ مردم کرده و می‌مکند

    ضد مذاکره‌هایی که مانند زالو، نیش در رگ مردم کرده و می‌مکند

    به گزارش اقتصادران، وحید حاجی‌پور نوشت:

    خیلی هم نباید دور رفت، عمر زیادی ندارند. دلالان نفتی را می‌گوییم، همان‌هایی که با اتیکت «دورزنندگان تحریم» چنان منافع ملی را تلکه کرده‌اند که برای خود افعی شده‌اند.

    در دوبی، لندن و استانبول به نان و نوایی رسیده‌اند؛ مثلاً یکی‌شان تا همین چند سال پیش در شهرک اکباتان مستأجری ترخیص‌کار بود و امروز اما، «خواجه در ابریشم و ما در گلیم.»

    این جماعت خوش‌ظاهر و بدباطن، مانند زالو، نیش در رگ مردم کرده و می‌مکند هرچه که باشد. به چنان قله‌هایی از قدرت رسیده‌اند که از دوبی برای صنعت نفت تعیین تکلیف می‌کنند. از ۵۰ میلیون دلار تا ۵۰۰ میلیون دلار بابت برداشت محموله‌های نفتی بدهکارند، کسی هم سراغ بدهی‌شان را می‌گیرد، «خود معرف» می‌شوند به پلیس امارات جهت ممنوع‌الخروجی!

    زمان را به سود خود می‌کشند و گز می‌کنند آزادراه تحریم‌های نفتی را. یکی در خور دیگری، مخالف مذاکره رفع تحریم هستند، پول می‌پاشند تا مذاکره برای لغو تحریم‌های نفتی را به راهبردهای ساختگی منقش کنند.

    چند کاتب را اجیر می‌کنند تا منافع نظام و مردم را به ایستادگی پر هزینه در برابر آمریکا خلاصه کنند و با خلاصه مدیریتی‌هایشان، خود را خضری برای قوه عاقله نظام می‌دانند. مذاکرات را مستی ای می‌دانند که خوابش تعبیری ندارد و به جنگ مذاکره می‌روند.
    از چند روز پیش هم دامن به دامن صهیونیست‌ها و تندروهای آمریکایی بسته‌اند تا نطفه توافق بسته نشود؛ هم در سیاست «آدم» دارند و هم در اقتصاد. هرچه باشد دزدی که جاسوس دارد، به کاهدان نمی‌زند. آنها هم نمی‌زنند که اگر زده بودند، خشت روی خشت کاخ‌های خود نمی‌گذاشتند.

    دست چربشان را روی عده‌ای بینوا می‌مالند تا صدایشان برای مخالفت با مذاکره بلند شود، در خیابان‌ها اردو برپا می‌کنند تا دانه‌های تحریمی را انبار کنند. گرچه دانه دیدی، دام ندیدی.

    در دولت گذشته، توهم زمستان سخت را به دندان گرفتند و به دولت رساندند تا زیر میز احیای برجام بزنند، موفق هم بودند و ماحصلش، شد دو سال خواب راحت روی بالشت تحریم.

    امروز هم از سایه بیرون آمده اند؛ واهمه ای از سرسپردگی به خط منافع اسرائیل ندارند چراکه این آخرین شانس است. آخرین دستاویز برای گارانتی درآمدهای چند صد میلیون دلاری و چرک.