به گزارش اقتصادران، امید بازار در برخی مناسبتها به افزایش درآمد و رشد خریداران همواره بیشتر میشود و اصنافی همچون پوشاک نیز از این قضیه مستثنی نیستند. رشد چشمگیر نرخ پوشاک در تمامی بخشها در سال ۱۴۰۲ نسبت به مدت زمان مشابه سال قبل، هم برای خریداران و هم فروشندگان یک آژیر خطر محسوب میشود چراکه با افزایش تورم عمومی در سطح جامعه، ثابت بودن دستمزدها و هجوم تورمی شدید در بخش پوشاک، تنها سهم این کالا را از سبد خانوار کمتر میکند.
مرکز آمار ایران در بهمن ماه ۱۴۰۲ اعلام کرد که پوشاک رتبه دوم کالاها در میزان تورم را داشته و نرخ تورم این بخش به سالانه ۴۶ درصد رسیده است. بدیهست که قیمتها در برخی از دستههای پوشاک، رشد بیشتری داشته و به تغییر حدود ۵۰ درصدی اکتفا نکردند. این فشارهای هزینهای، بازار پوشاک را کساد کرده و فعالان این حوزه از کسادی سنگین بازار خبر میدهند. با این حال همزمان با نزدیک شدن به پایان سال و تغییرات فصلی، اصناف فعال پوشاک امیدوارند که شرایط نسبت به ماههای پیشین بهبودی نسبی یابد.
چشم کمسوی امید فعالان صنعت پوشاک به عید
محمدتوکلی، دبیر کارگروه تامین مواد اولیه واحدهای تولیدی پوشاک کسادی بازار پوشاک در سال جاری را تایید کرد و گفت: تا به امروز بازار پوشاک شرایط مساعدی را تجربه نکرد و دلیل آن گران شدن پوشاک در کنار افزایش تورم بقیه بخشها بود. مواد اولیه گران به دست تولیدکنندگان پوشاک رسید و همین موضوع باعث شد تا قیمت کالای نهایی، بسیار بالا رود.
وی تصریح کرد: این در حالیست که کالاهای قاچاق در بازار، با قیمتی پایینتر عرضه شدهاند. در نهایت تولیدکنندگان پوشاک توان مقابله با کالاهای خارجی را از دست دادند. اگر مواد اولیه با نرخی مناسبتر به دست تولیدکنندگان پوشاک میرسید، کالاها با قیمتی بهتر و همچنین کیفیتی بالاتر وارد بازار میشدند و خریداران نیز توان خرید آنها را داشتند.
این فعال صنفی خاطرنشان کرد: با نزدیک شدن به زمان عید، امیدواریم که شرایط کسادی بازار تا حدی برطرف شود. هرچند که خریداران عمده و فروشندگان لباس، باید تا الان خریدهای عمده خود را از تولیدیها میکردند و حجم کم خریدها نشان میدهد که شرایط تغییر چشمگیری نخواهد کرد. اما به طور کلی چشم امید صنف پوشاک، چه تولید و چه فروش به زمان عید است. در حال حاضر برخی بازارچههای محلی و فصلی نیز در حال راهاندازی توسط شهرداریها بوده و بخشی از این بازارچهها را غرفههای لباس تشکیل خواهد داد. میتوان به این دست اقدامات نیز امیدوار بود تا عیدی به نسبت بهتر از سایر روزهای سال داشته باشیم.
چالش صنعت پوشاک؛ تورم در کنار جنس بیکیفیت
پیدا کردن بازارها و مناطقی که پوشاک وارداتی قاچاق به وفور در آنها یافت شود، ساده است؛ این نوع لباسها خریداران مختص به خود را داشته و نمیتوان متقاضیان آن را ملامت کرد. افزایش قیمت پوشاک در کنار سایر فشارهای هزینهای، مردم به ویژه اقشار متوسط و کم درآمد را به آن واداشته تا از راههای مختلف، هزینههای زندگی را کاهش دهند. خریداری کردن پوشاک قاچاق وارداتی که از تولیدات داخلی ارزانتر هستند نیز در این راستاست.
هرچند کیفیت این کالاهای قاچاق در بسیاری از مواقع کمتر از تولیدات داخلیست، اما باز هم در برخی موارد، این کیفیت بهتر، مردم را ترغیب به خریداری نمیکند. مجموعه مشکلات اقتصادی و تولیدی در حوزه پوشاک را میتوان عامل اصلی کسادی بازار این کالا دانست؛ بهویژه آنکه قیمتی رسمی و چارچوبمدارانه برای لباس و متعلقاتش وجود ندارد و بازار پر شده از اجناس بیکیفیتی که به اندازه قیمتشان ارزش ندارند.
با این حال باز هم خریداران مجبورند در این میان، ارزانترین و در نهایت بیکیفیتترین را به دلیل محدودیت جیب خود انتخاب کنند. این چرخه نامعیوب، حاصل اقتصاد مریضیست که درد آن را مردم بیشتر تحمل میکنند.
