برچسب: صنعت لوازم خانگی

به گزارش اقتصادران، سید سعید رضوانی در حاشیه بازدید وزیر صمت از شهرک صنعتی کاوه با بیان اینکه بازدید‌ها باعث دلگرمی صنعتگران و فرصتی برای بررسی هرچه بیشتر نیاز‌های صنعت شده است، افزود: تولیدکنندگان به سهم خود در کنار مردم کشور ایستاده‌اند و به رغم تمام چالش‌ها، تولید را در پایانی‌ترین روز‌های سال با قدرت ادامه می‌دهند.

وی با اشاره به انباشت کالا در انبارها، گفت: با وجود تمام چالش‌ها و با کمک دستگاه‌های اجرایی، وزارت صمت و ارکان دولتی کشور، تمام قدرت تولید را به کار گرفته‌ایم به گونه‌ای که انبار‌ها از کالا به اندازه کافی انباشته شده و هیچ نیاز کالایی را در کشور امروز نداریم. انبار‌ها به حدی پر شده‌اند که ظرفیت آنها تکمیل شده است و قیمت‌ها علی‌رغم چالش‌های ارزی، کماکان ثابت مانده‌اند.

عضو هیئت مدیره انجمن صنایع لوازم خانگی ایران، بر اهمیت تأمین مالی برای تداوم این روند تأکید و ابراز امیدواری کرد با تسهیل فرآیند‌های بانکی و حمایت‌های لازم، شاهد رونق هرچه بیشتر در واحد‌های تولیدی و صنعتی در سال آینده باشیم.

رضوانی گفت: در طول جنگ تحمیلی این واحد صنعتی به طور کامل فعال بوده و توانسته سطح اشتغال را نیز حفظ کند.

به گزارش اقتصادران، در آستانه شب عید، در حالی که تولیدکنندگان داخلی زیر بار سنگین سامانه‌های نظارتی و فیلترهای متعدد دولتی نفس‌شان به شماره افتاده، معابر شهری به تسخیر برندهای بزرگ خارجی درآمده که روزگاری نمایندگی رسمی داشتند و امروز از مسیر «ته‌لنجی» و «کولبری» با تعرفه‌ای ناچیز وارد می‌شوند.

به گزارش اقتصادران، نسرین اوجاقی – دبیر کل انجمن لوازم خانگی ایران – اظهار کرد: باید اشاره کرد که سال جاری یکی از دشوارترین سال‌ها برای صنعت لوازم خانگی به شمار می‌رود. به‌ گونه‌ای که از ابتدای سال، این صنعت با رکودی حدود ۶۰ درصدی در بخش تقاضا مواجه بوده و در برخی گروه‌های کالایی، کاهش تقاضا حتی به ۷۵ درصد نیز رسیده است.

او ادامه داد: در بخش تولید نیز بر اساس آمارهای رسمی، در شش‌ ماهه نخست سال کاهش تولیدی معادل ۳۵ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته ثبت شده است. این در حالی است که این شاخص در فصل پاییز به منفی ۱۵ درصد رسیده است. از جمله مهم‌ترین دلایل این وضعیت می‌توان به طولانی شدن فرآیند تخصیص ارز برای واردات مواد اولیه اشاره کرد؛ به ‌طوری که در برخی موارد، شرکت‌های تولیدی ناچارند تا ۹ ماه در صف تخصیص ارز و واردات کالا منتظر بمانند.

اوجاقی افزود: افزون بر این، ناترازی انرژی موجب تحمیل هزینه‌های سنگین سربار به واحدهای تولیدی شده است. در کنار همه این عوامل، وقوع جنگ ۱۲روزه نیز فضای بازار را وارد دوره‌ای از احتیاط و رکود کرده و مجموعه این شرایط باعث شده است کالاهای بادوامی مانند لوازم خانگی عملا از سبد مصرفی خانوارها خارج شوند.

دبیر کل انجمن لوازم خانگی ایران تاکید کرد: به ‌طور کلی، بررسی وضعیت اقتصاد کشور نشان می‌دهد تداوم تورم بالای ۴۰ درصد طی چند سال متوالی، در کنار تحریم‌های گسترده، تصویری نابسامان از شرایط اقتصادی ترسیم کرده است؛ وضعیتی که بازتاب آن را می‌توان در گزارش‌های مرکز آمار ایران، مرکز پژوهش‌های مجلس و شاخص مدیران خرید (شامخ) مشاهده کرد. بر این اساس، می‌توان گفت که امروز اقتصاد کشور در شرایط مناسبی قرار ندارد و به تبع آن، بخش تولید نیز با چالش‌های جدی مواجه است.

اوجاقی در بخش دیگری از صحبت هایش درباره قانون حمایت از مرزنشینان توضیح داد: باید اذعان داشت که بر اساس این قانون، تا سقف ۱۰ درصد از تجارت کل کشور، مجوز واردات با تخفیف ۵ درصدی در مالیات بر ارزش افزوده و معاف از هزینه‌های متداول تجارت صادر می‌شود. چنین سازوکاری عملا می‌تواند تولیدکننده را از چرخه تولید خارج کرده و فعالیت‌های بازرگانی را جایگزین تولید کند.

او افزود: این در حالی است که بر اساس داده‌های ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز، بخش عمده کالاهایی که در سال‌های گذشته از این مسیر وارد کشور می‌شدند و عنوان قاچاق را یدک می‌کشیدند، اکنون با اجرای این قانون می‌توانند به شکلی قانونی وارد کشور شوند. در این میان، نامشخص بودن منشا ارز واردات ملوانی نیز به یکی از چالش‌های جدی تبدیل شده است؛ چرا که یا ارزی خارج از کشور وجود دارد که بدون هیچ‌گونه تعهد ارزی وارد چرخه پولی کشور می‌شود، یا تقاضا برای تأمین ارز از بازار داخلی افزایش می‌یابد.

دبیر کل انجمن لوازم خانگی کشور تصریح کرد: از این رو، زمانی که طبق داده‌های رسمی دولت، در کمتر از شش ماه حدود یک میلیارد دلار کالا از این مسیر وارد کشور شده و رقمی بیش از این مقدار نیز در صف ترخیص قرار دارد، باید تأکید کرد که چنین سطحی از تقاضا می‌تواند به‌عنوان یک محرک جدی برای افزایش فشار بر بازار ارز عمل کند.

به گزارش اقتصادران، روزنامه قدس نوشت: هرچند چراغ فروشگاه‌های کوچک و بزرگ در بازارهای جمهوری، امین حضور و شوش (به عنوان مراکز همیشه پر جنب و جوش عرضه لوازم خانگی) هنوز روشن است، اما این راسته‌ها یا خالی از مشتری و خریدار واقعی‌اند یا پرترددند با متقاضیانی که در جست‌وجوی کالاهایی متناسب با قدرت جیبشان بازار را گز می‌کنند؛ کالاهایی حتی فاقد گارانتی، بی‌نام و نشان و تقلبی!

مشاهده‌های میدانی خبرنگار ما از این سه بازار در دو پنجشنبه پایانی آبان‌ماه امسال نشان می‌دهد خیابان جمهوری به عنوان یکی از جذاب‌ترین راسته‌های عرضه لوازم خانگی باکیفیت و با قیمت مناسب به‌ویژه صوتی و تصویری در قلب تهران، بازار شوش به‌عنوان مرکزی پرطرفدار برای خرید جهیزیه و لوازم خانه و آشپزخانه و امین حضور که قلب تپنده فروش عمده و جزئی لوازم برقی به شمار می‌رود، امروز در محاصره کالاهای ناشناس و کم‌کیفیت به سر می‌برند. مشتریان این بازارها یا دست خالی به خانه برمی‌گردند یا درنهایت موفق به خرید محصولاتی خارجی (متناسب با توان مالی خود) می‌شوند با ظاهری خوش‌رنگ و لعاب که از نظر کیفی و عمر کالا هیچ آینده‌ای برایش متصور نیستند.

بر اساس مشاهده‌های خبرنگار، فروشندگان این بازارها هم از ناتوانی در تأمین نقدینگی، دپو کالا در انبارها و نبود خریدار واقعی با وجود راه آمدن، اعمال تخفیف‌ و کاهش قیمت (حتی پایین‌تر از نرخ‌ کارخانه) ناخرسند هستند.

قیمت، مهم‌تر از گارانتی و کیفیت است

خانمی حدود شصت ساله به همراه دخترش برای پیدا کردن یخچالی برای جهیزیه به بازار آمده‌اند. مادر و دختر از اینکه پس از جست‌وجوی زیاد توانسته‌اند گزینه مناسب را ۵ میلیون تومان ارزان‌تر پیدا کنند، تا حدودی ذوق‌زده هستند. وقتی از آن‌ها در مورد گارانتی و شناختشان از برند کالایی که خریده‌اند، می‌پرسم، به این پاسخ می‌رسم که قیمت برایشان مهم‌تر از اصالت، کیفیت و ضمانت پس از فروش است؛ چراکه به گفته خودشان توان خرید کالاهای ایرانی را هم ندارند و ترجیح می‌دهند فعلاً از فهرست بلندبالای جهیزیه، «یخچال» را تیک بزنند و عبور کنند و اصلاً به کیفیت و عمر محصول فکر نمی‌کنند.
مادر با لحنی طنزآمیز اما گزنده می‌گوید: گارانتی در ایران معنا ندارد. قرار است چه چیزی را تضمین کنند؟ ما که هر روز منتظر گرانی جدید هستیم و اگر گارانتی فقط قرار است گرانی بیشتر را تضمین کند و با این بهانه که فلان قطعه را نداریم یا مشمول گارانتی نیست، هزینه اضافه روی دستمان بگذارد، از خیرش گذشتیم! به هر حال اگر امروز نخریم، تضمینی نیست فردا بتوانیم همین را بخریم.

توان پرداخت اقساط سنگین را نداریم

زوج جوانی هم در جست‌وجوی تلویزیون هستند. به گفته خودشان هم سکوهای فروش برخط را رصد می‌کنند و هم بازار را. آن‌ها تأکید می‌کنند امکان استفاده از فروش‌های اقساطی و مناسبتی سکوهای برخط را ندارند؛ چراکه از پس اقساط سنگین و فشرده برنمی‌آیند پس ترجیح می‌دهند از برندهای کمتر شناخته شده یا ناشناخته خرید کنند که یا گارانتی ندارند یا گارانتی کوتاه مدت‌تر نسبت به برندهای خارجی و داخلی شناخته شده دارند.

تردید حتی برای خرید یک کفگیر و ملاقه!

خانم جوان دیگری برای خرید سرویس غذاخوری و چند وسیله کاربردی آشپزخانه آمده و از کمبود کالاهای باکیفیت در ویترین‌ها گلایه دارد. می‌گوید حتی برای خرید یک کفگیر و ملاقه هم تردید دارد؛ چون تا چند سال پیش انتخاب‌ها زیاد بود و اجناس عمر طولانی داشتند، اما حالا باید پول بیشتری برای کالاهایی پرداخت کند که نه ظاهر جذابی دارند و نه کیفیت قابل قبولی و اغلب حتی نام‌ونشانشان هم شناخته‌شده نیست.
به گفته او، بیشتر فروشگاه‌ها و حتی دستفروشان بیرون مجتمع، اجناس کم‌کیفیت و مشابهی را با قیمت‌های نزدیک به هم عرضه می‌کنند؛ به‌طوری که خرید کالای باکیفیت یا تقریباً ممکن نیست یا آن‌قدر گران است که از توان بسیاری از مشتریان خارج شده است.

زمانی به کمتر از ال جی و سامسونگ قانع نبودیم

مرد میانسالی که برای خرید جاروبرقی به بازار آمده، از بی‌اصالتی امروز بازار گلایه دارد. می‌گوید اوایل دهه۹۰ تمام جهیزیه‌شان را از همین خیابان جمهوری با بهترین کیفیت و گارانتی خریدند و آن زمان کمتر از برندهای معتبری مثل ال‌جی و سامسونگ نمی‌خریدند، چون هم قیمت‌ها متعادل بود و هم انتخاب‌ها مطمئن.
او توضیح می‌دهد: پیش از آمدن تلاش زیادی برای تعمیر جاروبرقی قدیمیشان کرده، کالایی که از همان سال‌ها خریده بودند و بدون دردسر کار کرده است.
اما حالا که قابل تعمیر نبود، تصمیم گرفته به‌جای برندهای خارجی بی‌نام‌ونشان، یک برند ایرانی معتبر با گارانتی بخرد حتی اگر کمی گران‌تر باشد.

با جیب مردم راه می‌آییم اما نمی‌خرند!

بنا بر مشاهده‌های خبرنگار، فروشندگان بازار لوازم خانگی هم دل‌ خوشی از این وضعیت شکننده و فروش‌های حداقلی ندارند.
برآیند اظهارات فروشندگان (که البته تمایل زیادی به حرف زدن ندارند) این است که وقتی مردم توان مالی ندارند، بازار آسیب بیشتری می‌بیند و اگر قیمت‌ها صعودی باشد، مردم هم کمتر برای خرید به بازار مراجعه می‌کنند.
به گفته آنان مردم به قدری درگیر نیازهای اولیه زندگی و امرار معاش روزانه شده‌اند که تقریباً فقط برای خرید ضروری یا تأمین جهیزیه حداقلی به بازار می‌آیند.
به عقیده کاسبان بازار، شهروندان دیگر برای ارتقای داوطلبانه لوازم خانگی و نونوار کردن خانه و زندگی به‌خصوص لوازم اصلی مانند یخچال، اجاق گاز، تلویزیون و ماشین لباس‌شویی و ظرف‌شویی برنامه‌ای ندارند و بسیاری از مراجعان ترجیح می‌دهند کالای بی‌گارانتی اما ارزان‌تر را بخرند.
فروشندگان همچنین معتقدند با اینکه «با جیب مردم راه می‌آیند» و برای جمع کردن نقدینگی، چه بسا کالا را ارزان‌تر از کارخانه می‌فروشند، اما مشتری واقعی کم است و میزان فروششان حتی به یک سوم پارسال کاهش یافته است.

بازار و صنعت لوازم خانگی در بستر بی‌تعادلی براساس مشاهده‌های عینی، بازار لوازم خانگی این روزها دو تصویر متناقض دارد؛ از یک‌سو ویترین فروشگاه‌ها پر شده از کالاها و برندهای خارجی و از سوی دیگر فروشندگان از نبود مشتری گلایه می‌کنند و خریداران هم میان دو انتخاب سخت مانده‌اند: کالای خارجی بدون گارانتی یا کالای داخلی با خدمات پس از فروش اما با قیمتی که در توان بسیاری از خانوارها نیست.

به گفته رئیس اتحادیه فروشندگان لوازم خانگی، بخش قابل توجهی از کالاهای خارجی که حالا در ویترین‌های تهران و شهرهای دیگر دیده می‌شود، از مسیر کول‌بری، ته‌لنجی و تعاونی‌های مرزی وارد کشور شده‌اند. بنا بر اظهارات اکبر پازوکی این کالاها با پرداخت تعرفه، ثبت در سامانه و دریافت کد شناسه، دیگر «قاچاق» محسوب نمی‌شوند و مصرف‌کنندگان می‌توانند با شماره‌گیری ستاره ۴ ستاره ۷۷۷۷ مربع از اصالت کالا مطلع شوند. به باور وی، مشکل اصلی نه شناسنامه کالا؛ بلکه نبود گارانتی است و بسیاری از فروشندگان کارت‌های ضمانت بی‌پشتوانه می‌فروشند؛ کارت‌هایی که فقط یک دفتر اجاره‌ای پشت آن است، بدون هیچ شبکه خدمات پس از فروش. به گفته او، چون این اجناس از مسیر واردکننده رسمی وارد نشده‌اند، هیچ شبکه خدمات پس از فروش مشخصی ندارند و همین موضوع مشکلات جدی و هزینه‌های اضافی برای خریداران ایجاد کرده است.

پازوکی معتقد است دولت باید برای ساماندهی خدمات پس از فروش کالاهای ته‌لنجی و کول‌بری چاره‌ای بیندیشد؛ زیرا تا زمانی که شکاف قیمت میان کالای رسمی و این نوع واردات پابرجاست، مصرف‌کننده ناچار به انتخاب ارزان‌ترین گزینه خواهد بود؛ انتخابی که ظاهر اقتصادی دارد، اما در آینده به دردسرهای پرهزینه می‌رسد.
وضعیت صنعت لوازم خانگی این روزها مبهم و شکننده است. ممنوعیت واردات از سال ۱۳۹۷ قرار بود به سرمایه‌گذاری و اشتغال کمک کند، اما به‌دلیل نبود یک سیاست صنعتی مشخص، نتیجه آن بیشتر افزایش تعداد مجوزها و رشد واحدهای مونتاژکاری بوده است.

براساس آمار وزارت صمت، هزار و ۶۶۳ واحد دارای پروانه بهره‌برداری در این صنعت فعال‌اند، اما بسیاری از آن‌ها ظرفیت واقعی بسیار کمی دارند. ظرفیت اسمی سالانه این واحدها حدود ۹۸ میلیون دستگاه است، اما تولید واقعی تنها ۱۹ میلیون دستگاه؛ یعنی کمتر از ۲۰ درصد ظرفیت و بیش از ۸۰درصد ظرفیت صنعت، عملاً بلااستفاده مانده است. بخش زیادی از این واحدها نه توان توسعه فناوری دارند، نه تولید مؤثر؛ بیشتر مونتاژ می‌کنند و حتی مواد اولیه دریافت‌شده را به‌جای تولید، در بازار آزاد می‌فروشند.
در حالی که در دنیا صنایع لوازم خانگی با چند برند بزرگ و توانمند رشد می‌کنند، ایران با تکثیر برندهای بی‌نام‌ونشان مواجه است؛ شرکت‌هایی که نه کیفیت را بالا می‌برند و نه اشتغال پایدار ایجاد می‌کنند و درنهایت تولیدکنندگان واقعی را هم تضعیف می‌کنند.

کارشناسان می‌گویند آینده این صنعت وابسته به توان دولت برای ایجاد تعادل میان سه بخش است: حمایت از معیشت مرزنشینان، حفظ حقوق مصرف‌کننده و تقویت تولیدکننده واقعی. بدون این تعادل، بازار همچنان آشفته خواهد ماند؛ با بی‌اعتمادی بیشتر، قیمت‌های نوسانی و خدماتی که رو به افت می‌روند.

به گزارش اقتصادران، با افزایش سرسام‌آور قیمت لوازم‌خانگی نو، بازار دست‌دوم این کالاها در حال تبدیل شدن به گزینه‌ای اجتناب‌ناپذیر برای بسیاری از خانوارهای ایرانی است. آنچه در نگاه اول یک انتخاب ساده اقتصادی به‌نظر می‌رسد، درحقیقت نشانه‌ای از زخم‌های عمیق‌تر اقتصادی بر پیکره جامعه است. افزایش چندبرابری قیمت لوازم‌خانگی نو که حاصل تحریم‌ها، وابستگی به قطعات وارداتی و نوسانات ارزی است، توان خرید عمومی را به‌شدت کاهش داده است. در چنین شرایطی بازار دست‌دوم به پناهگاهی برای مصرف‌کنندگانی تبدیل شده که از یک‌سو نیاز مبرم به این کالاها دارند و از سوی دیگر توانایی رقابت با قیمت‌های بازار نو را ندارند.

این تغییر الگوی خرید تنها به اقتصاد محدود نمی‌شود بلکه بازتاب کاهش امید به زندگی و تغییر سبک مصرف در سایه تورم و بحران‌های پی‌درپی است. هنگامی که خانواده‌ها مجبورند بین خرید خوراک و تهیه یخچال دست‌دوم انتخاب کنند، طبیعی است که کالاهای بادوامی مانند لوازم‌خانگی نخستین قربانیان این جدال سخت معیشتی باشند. رونق بازار دست‌دوم درحقیقت زنگ خطری برای تولیدکنندگان داخلی و نشانه‌ای از عمق رکود در بازار نو است.

کمرنگ‌شدن کالاهای مصرفی بادوام از سبد خانوار

در این راستا احسان فدایی، کارشناس لوازم‌خانگی در گفت‌وگو با «جهان‌صنعت» با اشاره به این موضوع که بازار دست‌ دوم لوازم‌خانگی در برابر بازار دسته اول افزایش یافته است، بیان کرد: صنعت لوازم خانگی پس از تحریم‌ها در تلاش بود که به عمق ساخت داخل نائل شود اما اتفاقی که افتاد این بود که قطعات استراتژیک این لوازم وارداتی بود که روی قیمت تمام‌شده تاثیر بالایی داشت، برای نمونه پنل تلویزیون از خارج از کشور تامین می‌شود یا برخی قطعات لوازمی همچون یخچال، لباسشویی و… نیز وارداتی است که قطعات این لوازم به‌شدت روی بهای تمام‌شده کالا اثرگذار هستند. یا حتی مواد اولیه بخشی از تجهیزاتی که داخلی‌سازی شده نیز وارداتی هستند بنابراین زنجیره تامین در لوازم‌خانگی به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم تحت‌تاثیر تحریم‌ها و نرخ ارز گرفته، از این‌رو شاهد افزایش قیمت لوازم‌خانگی طی چند سال اخیر هستیم که این افزایش قیمت بازار دست اول لوازم خانگی را به رکود سوق داده و در مقابل بازار دست دوم این بازار را رونق بخشیده است.

فدایی در ادامه خاطرنشان کرد:‌ طی چند سال اخیر و به‌صورت خاص پس از شیوع بیماری کرونا و پس از آن نیز به‌دلیل تورم‌های بالا، به‌دلیل پایین آمدن امید به زندگی، سبک مصرف مردم نیز تغییر یافته است، بدین معنا که بدون تغییر در الگوی مصرف کالاهای اساسی شامل خوراک و دارو، کالاهای مصرفی بادوام به‌تدریج از سبد کالاهای مردم کمرنگ شده است. مردم اگر پس‌اندازی نیز داشته باشند، ترجیح می‌دهند آن را به سمت بازارهای موازی مانند طلا و ارز ببرند.

هاپیرهایی که نجات‌دهنده نشدند

این کارشناس بازار لوازم خانگی در ادامه تاکید کرد: این اتفاق در حوزه لوازم خانگی پس از کرونا شکل گرفت و طی سال‌های اخیر به‌دلیل تورم‌های بالا نهادینه شد. هرچند ‌هایپرهای لوازم خانگی به صورت سازماندهی‌شده با تبلیغات گسترده و تسهیلاتی همچون قسطی قصد داشتند مردم را ترغیب به خرید لوازم خانگی کنند اما این روش نیز تا حدی جوابگو بود چراکه وقتی امید به زندگی مردم پایین آمده است به‌صورت کلی خرید این کالاها برای خانوارها خط خواهد خورد.

جنگ ۱۲روزه و رکود بازار

فدایی در ادامه خاطرنشان کرد: موضوعی که طی سال‌جاری به‌شدت روی بازار لوازم خانگی تاثیرگذار بود، رخداد جنگ ۱۲روزه بود که هایپرهای لوازم‌خانگی را نیز دچار مشکل کرد. هرچند این جنگ ۱۲روز طول کشید اما به‌شدت روی اقتصادی  الگوی خرید مردم اثرگذار بود که به دنبال خود بازار لوازم خانگی را به رکود بیشتری سوق داد. در چنین شرایطی تولیدکنندگان میزان تولید خود را کاهش دادند اما این کاهش تولید تاثیری روی قیمت ندارد چراکه با تولید کمتر هزینه‌های سربار برای تولیدکننده بیشتر خواهد بود و همین امر سبب افزایش قیمت تمام‌شده می‌شود و این امر شکاف قیمتی و جیب مصرف‌کننده را بیشتر از پیش می‌کند.وی در پاسخ به این پرسش که در چنین شرایطی بازار لوازم دست دوم برای لوازم خانگی چقدر رواج پیدا کرده است، گفت‌:‌ طبیعی است که به دلایل مطرح‌شده بازار دست دوم لوازم خانگی رواج بیشتری پیدا کند یا مردم بیش از گذشته به سمت تعمیرات لوازم خانگی خود پیش بروند.

تغییر الگوی مصرف

این کارشناس لوازم خانگی در ادامه با اشاره به تغییر سبک زندگی مردم در ایران یادآور شد: در این میان نباید از تغییر سبک زندگی شرقی در بین جوانان غافل ماند چراکه در گذشته میان ایرانیان الگوی ازدواج بسیار پررنگ بود و برای زندگی جدید تهیه جهیزیه جزو ملزومات به‌شمار می‌رفت اما هم‌اکنون با کمرنگ‌شدن الگوهای زندگی خانوادگی و ازدواج‌های رسمی، تهیه جهیزیه برای شروع زندگی رنگ باخته است و کسانی که با یکدیگر زندگی می‌کنند به‌صورت اشتراکی وسایل خانه‌های خود را مورد استفاده قرار می‌دهند. در این میان برخی نیز وسایل دسته دوم تهیه می‌کنند و معتقد هستند که وسایل دست دوم خارجی یا حتی قدیمی از نظر کیفیت بهتر از وسایل دست اولی است که هم‌اکنون در بازار موجود هستند.