برچسب: صنایع غذایی

  • واحد‌های تولیدی صنایع غذایی سه شیفته شدند

    واحد‌های تولیدی صنایع غذایی سه شیفته شدند

    به گزارش اقتصادران، عزت‌الله زارعی، سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت در گفت‌و‌گو با ایلنا و در پاسخ به این سوال که «چند درصد واحد‌های تولیدی در حال حاضر در کشور فعال‌اند؟» گفت: تمام واحد‌های تولیدی در حال حاضر در کشور فعال‌اند مگر آن واحد‌هایی که در جنگ آسیب دیده باشند.

    واحد‌های تولیدی صنایع غذایی سه شیفته شدند

    سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت با تاکید بر ادامه فعالیت واحد‌های تولیدی، گفت: برخی واحد‌های تولیدی به‌ویژه در حوزه صنایع غذایی در حال حاضر به صورت سه شیفت کار می‌کنند.

    زارعی ادامه داد: اگر واحد‌هایی هم آسیب دیده‌اند یا در معرض آسیب قرار دارند، سعی کردیم میزان تولید آنها را به واحد‌های فعال دیگر شیفت بدهیم تا کمبودی در بازار اتفاق نیفتد.

    محدودیت‌های چک برگشتی برای واحد‌های تولیدی برداشته شد

    سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت با تاکید بر حمایت از واحد‌های تولیدی در زمان جنگ، گفت: وزارت صمت، یکسری حمایت‌ها را از کل تولید در دستور کار دارد و این حمایت‌ها شامل کارت بازرگانی، چک برگشتی، ارز اعتباری و… است.

    زارعی ادامه داد: یکی از این حمایت‌ها مربوط به چک برگشتی است. بدین ترتیب، اگر چک تولیدکنندگان از تاریخ ۹ اسفندماه ۱۴۰۴ تا اطلاع ثانوی برگشت بخورد، مشمول اعمال محدودیت‌های ماده ۵ و ماده ۲۱ قانون چک نیستند؛ یعنی می‌توانند دسته‌چک، تسهیلات و ضمانتنامه بگیرند و افتتاح حساب کنند و کارت‌های بازرگانی‌شان را تمدید کنند. بنابراین، محدودیت‌های چک برگشتی برای واحد‌هایی که از ۹ اسفندماه چکشان برگشت بخورد، اعمال نمی‌شود.

    تسهیل در تمدید کارت‌های بازرگانی صاحبان واحد‌های تولیدی

    سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت در مورد دومین حمایت این وزارتخانه از واحد‌های تولیدی، گفت: یکی از شروط تمدید کارت بازرگانی، رفع ۷۰ درصدی تعهد ارزی تولیدکننده است. در حال حاضر، این ۷۰ درصد به ۶۰ درصد کاهش یافته است و کسانی که تا ۶۰ درصد رفع تعهد ارزی کنند تا پایان فروردین ماه می‌توانند کارت بازرگانی خود را تمدید کنند.

    زارعی افزود: یکی دیگر از مصوبات، مربوط به سقف مانده تسهیلات سرمایه در گردش اعطایی است که از ۹۰ درصد فروش سال گذشته به ۱۳۵ درصد افزایش پیدا کرد.

    افزایش سقف فردی ذی‌نفع واحد به ۲۵ درصد

    سخنگوی وزارت صنعت، معدن و تجارت گفت: همچنین سقف فردی ذی‌نفع واحد هم از ۲۰ به ۲۵ درصد افزایش پیدا کرد.

    زارعی با اشاره به تسهیل و تسریع در ارز دریافتی واحد‌های تولیدی برای واردات مواد اولیه و تجهیزات تولید، گفت: اقدام دیگری که در وزارت صنعت در دست بررسی داریم و در هفته جاری انجام خواهد شد مربوط به اختصاص ارز برای واردات مواد اولیه است که بر مبنای میانگین سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ واحد‌های تولیدی درصدی برای فصل بهار اختصاص پیدا خواهد کرد که بتوانند برنامه‌ریزی بهتری داشته باشد.

  • خداحافظی مردم با رستوران‌ها / وقتی نگاه کردن به منو وحشتناک می‌شود!

    خداحافظی مردم با رستوران‌ها / وقتی نگاه کردن به منو وحشتناک می‌شود!

    به گزارش اقتصادران، چندسال پیش بود که یک‌جمله تلخ درمیان مردم خصوصا قشر جوان دهان‌به‌دهان شد: « این روزها در ایران جز کافه و رستوران‌گردی دیگر تفریحی وجود ندارد!» مردم آن زمان نمی‌دانستند که با گذشت تنها چندسال این دو گزینه نیز کم‌کم به لیست بلندبالای آرزوهای محالشان اضافه خواهد شد.

    قشر رستوران‌داران، کافه‌داران و به‌طور کلی صنایع غذایی نیز این روزها به مانند دیگر اقشار جامعه حال‌واوضاع خوبی ندارند. با گران‌شدن افسارگسیخته مواداولیه ازجمله روغن، برنج،‌ گوشت، مرغ، تخم مرغ و … لیست پایان مشخصی ندارد! آنها چاره‌ای جز بالابردن قیمت‌ها ندارند و ازسمت دیگر رستوران‌گردی و کافه‌گردی تا همین‌جا نیز از گزینه‌های اکثر خانواده‌های ایرانی حذف شده است. افرادی که قبلا دست‌کم آخر هفته‌های خود را در رستوران‌ها می‌گذراندند تحت‌تاثیر شرایط اقتصادی کنونی تا ماه‌ها رنگ رستوران و کافه را نمی‌بینند.

    وحشت نگاه‌کردن به منو

    تفاوتی ندارد به رستورانی مراجعه و منو را بررسی کنید یا تصمیم بگیرید غذا را به‌صورت آنلاین سفارش دهید بلکه آنچه می‌بینید در هر حال باعث وحشت می‌شود. در منوی رستوران‌های مرکز شهر قیمت خورشت‌قیمه ۲۴۵‌هزارتومان، قورمه‌سبزی ۲۸۰‌هزارتومان، فسنجان بسته به اینکه با مرغ یا گوشت آماده شده باشد از ۳۴۰تا۴۰۰‌هزارتومان به‌فروش رسیده و درنظر بگیرید که تمام این قیمت‌ها بدون برنج است! قیمت یک‌پرس برنج بسته به اینکه ایرانی باشد یا خارجی در سطح شهر از ۱۰۰تا۲۵۰‌هزارتومان به فروش می‌رسد. با درنظرگرفتن قیمت متوسط ۱۵۰‌هزارتومان برای یک‌پرس برنج قیمت چلو و خورشت قیمه به ۳۹۵‌هزارتومان،  چلو خورشت قورمه سبزی به ۴۳۰‌هزارتومان و چلو و خورشت فسنجان به ۵۵۰‌هزارتومان می‌رسد!

    باوجود قیمت‌های نجومی انواع خورشت موردی که بیشتر از همه آدم را شگفت زده می‌کند نرخ باورنکردنی غذاهای ساده‌ای است که قبلا جزو مناسب‌ترین و اقتصادی‌ترین گزینه‌هابرای افراد بودند. در رستوران‌های مرکز شهر قیمت زرشک پلو بدون مرغ ۲۳۰‌هزارتومان، باقالا‌پلو ۲۴۰هزارتومان، لوبیاپلو ۳۵۰‌هزارتومان و از همه باورنکردنی‌تر عدس‌پلو با قیمت ۳۸۰‌هزارتومان و دمی‌گوجه با قیمت ۳۵۰‌هزارتومان است! پیش‌ازاین عدسی حتی به‌عنوان غذا هم به رسمیت شناخته نمی‌شد اما با دیدن رقم ۲۰۰‌هزارتومان کنار اسمش باید در این موضوع تجدید‌نظر کرد.

    کباب و جوجه، ۲رویای محال

    کباب‌وجوجه به‌عنوان دوانتخاب محبوب ایرانی‌ها برای رستوران‌گردی این‌روزها درحال تبدیل شدن به یک‌انتخاب محال هستند. براساس گزارش‌های میدانی جهان‌صنعت، قیمت یک‌پرس جوجه‌کباب در رستوران‌های مرکز شهر حدود ۵۰۰هزارتومان است! کباب تابه‌ای که پیشتر از آن به‌عنوان یک غذای ساده یاد می‌شد نرخی حدود ۵۲۰هزارتومان دارد و چلو کوبیده نیز با توجه به اینکه در کجای شهر فروخته می‌شود به‌طور متوسط نرخی در حدود ۳۰۰تا۶۰۰‌هزارتومان دارد.

    وضعیت فست فود‌ها اگر از غذاهای ایرانی بدتر نباشد بهتر نیست. پیتزایی که تا چندروز گذشته قیمتی حدود ۳۰۰تا۴۰۰‌هزارتومان داشت این روزها با کمتر از ۵۰۰‌هزارتومان به فروش نمی‌رسد. ساندویچ کالباس و‌ هات‌داگ با قیمتی حدود ۲۰۰تا۳۰۰هزارتومان به فروش می‌رسند و ساندویچ فلافل که به‌عنوان یکی از ارزان ترین غذاهای ایرانی شناخته می‌شد به‌طور متوسط از ۱۰۰تا۱۵۰‌هزارتومان قیمت دارد!

    دلیل این موضوع مانند روز روشن است: با تک‌نرخی‌شدن ارز قیمت مواد اولیه در یک‌شبانه‌روز چندبرابر شد. مطابق گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی قیمت برنج‌ در فرآیند تجارت جهانی طی یک‌سال اخیر حدود ۳۰‌درصد کاهش داشته اما برخلاف این کاهش قیمت جهانی برنج در ایران باوجود نرخ ارز ترجیحی و ثابت برای واردات برنج به قیمت ۲۸هزارو۵۰۰تومان قیمت برنج‌های وارداتی در هفت‌ماه‌نخست امسال حدود ۵۰‌درصد نسبت به هفت‌ماه‌نخست سال قبل افزایش یافته است.

    درکنار برنج افزایش اعجاب انگیز نرخ روغن از دیگر دلایل افزایش قیمت خوراک و غذا بوده است. براساس گزارش‌های میدانی روغن مایع آفتابگردان ۶۷۵گرم ۱۸۴‌هزارتومان، ۲۲۵۰گرمی ۵۹۸‌هزارو۱۰۰تومان، روغن مایع مخلوط ۶۷۵گرم ۱۸۲‌هزارتومان و ۴۵۰۰گرم یک‌میلیون‌و۱۸۲‌هزارو۱۰۰تومان، روغن مایع سرخ‌کردنی معمولی ۶۷۵گرم ۱۸۲‌هزارو۱۰۰تومان و ۲۷۰۰گرم ۷۲۶‌هزارو۴۰۰تومان، روغن مایع سرخ‌کردنی معمولی ۴۵۰۰گرم یک‌میلیون‌و۲۳۸‌هزارو۴۰۰تومان و روغن مخصوص سرخ‌کردنی ویژه کم‌جذب ۸۱۰گرم با قیمت ۲۳۰‌هزارو۱۰۰تومان و روغن با وزن ۴۵۰۰گرم یک‌میلیون‌و۲۶۶‌هزارو۴۰۰تومان در سطح شهر به فروش می‌رسد.

    با افزایش هزینه‌های تولید بعد از آزادسازی نرخ ارز سقف قیمت تعیین‌شده مرغ برای مصرف‌کننده ۲۷۰تا۲۸۰‌هزارتومان بوده هرچند این ارقام با واقعیت بازار تفاوت عمده دارد. با حذف ارز ترجیحی و افزایش هزینه‌های تولید قیمت دام و به طبع گوشت قرمز تولید داخل هم تحت تاثیر قرار گرفته به‌طوری که لاشه گوسفند داخل به یک‌میلیون‌و۱۰۰هزارتومان و گوساله داخل یک‌میلیون‌و۲۰۰هزارتومان رسیده است.

    امنیت شغلی میلیون‌هانفر در خطر!

    نکته قابل توجه در این میان این است که این نرخ‌های نجومی نه‌تنها سودی برای رستوران‌ها ندارد بلکه امنیت شغلیشان را با خطر جدی مواجه می‌کند. کارگری که در ماه به‌طور متوسط ۱۵میلیون‌تومان حقوق می‌گیرد چطور می‌تواند برای یک‌وعده غذایی خانواده چهارنفره‌اش دست‌کم ۲میلیون‌تومان هزینه کند؟! براساس آمار‌هاو گزارش‌های رسمی تا همین‌جای‌کار هم مراجعه به رستوران‌ها نسبت به چندسال گذشته افت محسوسی داشته و رستوران‌گردی عملا از گزینه‌های خانوار حذف شده است. مشخص است که با افزایش چشمگیر قیمت‌ها باید منتظر موج تعطیلی رستوران‌ها و بیکاری گسترده شاغلان این صنف باشیم.

    خطر تعطیلی بیخ گوش رستوران‌ها!

    یک‌رستوران‌دار در پاسخ به سوال «جهان‌صنعت» درباره چالش‌های به‌وجودآمده پس‌از گرانی مواد اولیه گفت: اگر تعداد مشتری‌هارا با چندسال گذشته‌ مقایسه کنیم با کاهش بیشتر از ۵۰درصدی مواجه می‌شویم. این چندسالی که صحبتش را می‌کنم ۱۰یا۲۰سال گذشته نبوده بلکه مربوط به همین دو،سه‌سال است! در دهه۹۰ اکثر خانوار‌های ایرانی این امکان را داشتند که دست‌کم دوسه‌بار درماه شبی را در یکی از رستوران‌های خوب شهر بگذارنند اما حالا چه؟! وی ادامه داد: افزایش هزینه‌ها در این‌مدت سرسام آور بوده است. به سختی از پس مخارجمان برمیاییم و عملا داریم از جیب میخوریم! حمل‌ونقل و اجاره‌بها تبدیل به کابوس شده است. تا پیش‌ازاین می‌توانستیم هرچندنفر کارگر را که برای کسب‌وکار نیاز است استخدام کنیم، رستوران‌داری رونق داشت و می‌توانستیم از پس هزینه نیروی کار بربیاییم اما درحال‌حاضر به شخصه مجبور شدم در مجموعه چندین‌نفر را مرخص کنم. پرداخت اجاره‌بها نیز عملا غیرممکن است و تمام فعالان این حوزه مکانی از خودشان دارند یا تمام سود خود را خرج اجاره‌بها می‌کنند. اگر سری به محل رستوران‌ها و غذاخوری‌های قدیمی شهر بزنیم عملا می‌بینیم که بسیاری از آنها به دلیل اینکه نمی‌توانستند ازپس هزینه اجاره‌بها بربیایند تعطیل کردند. وی افزود: هنوز هم مشخص نیست که کالابرگ تا چه‌اندازه در کمک به مردم برای رفع هزینه‌ها موثر خواهد بود اما سوال من این است که آیا دولت فکری به‌حال کاسبینی چون ما هم کرده است؛ کاسبانی که یک‌شب خوابیدند و صبح روز بعد قیمت مواداولیه کارشان چندبرابر شد؟ اگر هرچه زودتر فکری به حال این وضعیت نشود باید منتظر تعطیلی دسته‌ای رستوران‌ها باشیم.

  • خالی فروشی در سامانه بازارگاه! / چرا ذخایر استراتژیک کشور تهی شده، چه کسی پاسخگوی این وضعیت است؟

    خالی فروشی در سامانه بازارگاه! / چرا ذخایر استراتژیک کشور تهی شده، چه کسی پاسخگوی این وضعیت است؟

    به گزارش اقتصادران، محمد بازرگان  رئیس کمیسیون کشاورزی فدراسیون صنایع غذایی ایران در توضیح وضعیت ذخایر استراتژیک نهاده‌های دامی اظهار داشت: ذخایر کشور باید زیر نظر پشتیبانی امور دام مدیریت شود و طبق وظایف قانونی این مجموعه، ظرفیت نگهداری پنج میلیون تن ذخایر بر عهده این نهاد است اما عملکرد آن در یک سال گذشته نشان می‌دهد که نه پشتیبانی امور دام و نه شرکت جی تی سی اقدام مؤثری برای تأمین ذخایر انجام نداده‌اند.

    وی با اشاره به اینکه میانگین مصرف روزانه کشور برای گوشت گرم و یخ زده حدود دو هزار تن است افزود: پشتیبانی امور دام باید حداقل ذخیره لازم برای شش ماه تا یک سال را در اختیار داشته باشد تا در شرایط سخت امکان مدیریت بازار فراهم شود اما اکنون این ذخایر خالی است و این موضوع نشان‌دهنده ضعف جدی در مدیریت است.

    پشتیبانی امور دام به وظایف خود برای ذخایر استراتژیک عمل نمی‌کند

    وی با یادآوری اینکه پشتیبانی امور دام در سال‌های گذشته براساس مصوبات هیئت وزیران امکان دسترسی به ارز و تأمین ذخایر داشت تصریح کرد: ما یک جنگ را پشت سر گذاشته‌ایم و احتمال بروز بحران‌های جدید نیز وجود دارد بنابراین سؤال اصلی این است که چرا ذخایر استراتژیک کشور تهی شده و چه کسی باید پاسخگوی این وضعیت باشد.

    وی موضوع بازارگاه و نحوه مدیریت واردات نهاده‌ها را از دیگر چالش‌های اساسی دانست و بیان کرد: مسیر واردات نهاده به گونه‌ای تنظیم شده که تنها گروهی خاص قادر به واردات باشند. شرکت‌هایی که در سال‌های قبل با برخورداری از کارت بازرگانی امکان واردات تا سقف پانصد هزار دلار داشتند اکنون به دلیل تصمیمات جدید تنها می‌توانند چهل هزار دلار وارد کنند و این رقم عملاً امکان تأمین کالا را از آنها گرفته است.

    رئیس کمیسیون کشاورزی فدراسیون صنایع غذایی ایران خاطرنشان کرد: همین سیاست‌ها موجب شده تعداد محدودی واردکننده خاص واردات اصلی را در دست بگیرند و اکنون گزارش‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهد برخی از این افراد اقدام به خالی فروشی کرده‌اند؛ یعنی کالایی که هنوز وارد کشور نشده را در سامانه بازارگاه فروخته و ارز آن را نیز دریافت کرده‌اند.

    وی تأکید کرد: این اقدامات مصداق خیانت به مردم است.

  • صنایع غذایی در بن بست گرانی گیر افتادند + نمودار

    صنایع غذایی در بن بست گرانی گیر افتادند + نمودار

    به گزارش اقتصادران، صنعت محصولات غذایی بورس شامل تاثیرپذیر‌ترین شرکت‌های تولیدی از نرخ تورم است که با تغییر قیمت کالا می‌تواند افزایش یا کاهش درآمد را تجربه کند. تورم نقطه‌به‌نقطه ایران در مهر‌ماه۱۴۰۴ به ۶/۴۸‌درصد افزایش یافته که نشان می‌دهد نرخ فروش شرکت‌های فعال در صنعت محصولات غذایی نیز با رشد همراه بوده اما از طرف دیگر باید درنظر داشت که افزایش نرخ فروش به‌تنهایی نمی‌تواند نجات‌بخش یک شرکت باشد بلکه رشد مقدار تولید و گسترش فعالیت‌های عملیاتی نقش بسیار مهم‌تری را ایفا می‌کند! تولیدکنندگان محصولات غذایی شاید از نظر نرخ فروش با تورم همسو باشند اما بُعد تاریک ماجرا این است که احتمال دارد با افت تقاضا و مشتری مواجه شوند زیرا قدرت خرید مردم و استقبال از محصولات غذایی گوناگون به دلیل مشکلات اقتصادی با سرعت هرچه بیشتر کاهش پیدا می‌کند.

    افزایش نرخ فروش شرکت‌ها گرچه سیگنال مثبتی به‌حساب می‌آید اما ترس از کوچک‌ترشدن حجم اقتصاد و قدرت شرکت در تولید بیشتر می‌شود زیرا رشد و توسعه واقعی و گسترش زیرساخت‌های یک‌شرکت تنها با رشد مقدار تولید و افزایش حجم کار است. متاسفانه در اقتصاد بیمار ایران شرکت‌ها از درد ایجاد طرح‌های توسعه‌ای، برنامه ریزی‌های استراتژیک و رشد مقدار تولید و فروش فقط به دنبال رشد نرخ محصولات و خدمات هستند تا بی‌دردسر و بدون هیچ زحمتی به درآمد برسند. اگر به اختلاف ظرفیت اسمی تولید و ظرفیت عملی تولید شرکت‌ها توجه شود روشن خواهد شد که اوضاع تولید آن قدر‌ها هم مطلوب نیست و با توجه به روند مقدار تولید می‌توان به این نتیجه رسید که برنامه‌های توسعه ای، بهبود کیفیت و گسترش تولید در شرکت‌های بورسی تقریبا مرده و صرفا منتظر خبردرمانی ازطریق تجدید ارزیابی دارایی‌ها و افزایش نرخ فروش ناشی از تورم هستند.

    شاخص غذایی درگیر سقف تاریخی

    شاخص گروه غذایی بورس طی یک‌ماه اخیر به میزان ۳/۱۵+درصد افزایش یافته و از محدوده ۷۶هزارو۲۴۴‌واحد به ۸۷‌هزارو۹۷۳‌واحد رسیده که می‌توان چنین برداشت کرد که سهام شرکت‌های غذایی بورس به انتظارات تورمی و گرانی اجناس و کالاها واکنش مثبت نشان دادند. شاخص طی یک‌سال اخیر ۶۴+‌درصد و طی سه‌سال اخیر ۱۰۶+‌درصد رشد کرده است. اگر بخواهیم از دورنما به چارت نگاه کنیم همانطور که شاخص صنعت غذایی در فروردین‌ماه۱۴۰۱ مقاومت داینامیک ماژور خود را شکست و پس از آن ۷۷‌درصد افزایش یافت در شهریور‌ماه۱۴۰۳ نیز مقاومت سنگینی شکسته شد و شاخص پرواز کرد اما اکنون درگیر سقف تاریخی (ATH) است که با رشد بیش از ۲۰درصدی قیمت سهام شرکت‌های غذایی شاخص نیز از سقف عبور خواهد کرد و به اهداف بالاتری خواهد رسید.

    غکورش، لیدر صنعت غذایی بورس

    انفجار درآمدی پنبه و دانه‌های روغنی خراسان

    براساس گزارش‌های مهر‌ماه۱۴۰۴ شرکت صنعت غذایی کورش ۱۹۰۶‌میلیاردتومان، گلوکوزان ۳۵۸میلیاردتومان، گروه تولیدی مهرام ۵۹۲‌میلیاردتومان، نوش مازندران ۵/۵‌میلیاردتومان و پنبه و دانه‌های روغنی خراسان ۳۶۵‌میلیاردتومان فروش را به ثبت رساندند. ناگفته نماند که شرکت نوش مازندران با نماد غنوش پربازده‌ترین و پنبه و دانه‌های روغنی خراسان با نماد غدانه کم‌بازده‌ترین سهام غذایی بورس در یک‌ماه اخیر به‌حساب می‌آیند و به همین دلیل فروش آنها نیز در لیست مورد توجه‌های صنعت قرارگرفته است. صنعت غذایی کورش ۹/۷-درصد، گلوگوزان ۶/۳۱+درصد، گروه تولیدی مهرام ۶۰+‌درصد، نوش مازندران ۰درصد و پنبه و دانه‌های روغنی خراسان ۴/۱۰۷+درصد تغییر درآمد را نسبت به مدت مشابه سال قبل تجربه کردند.

    غنوش و غمهرا در صدر جدول بازدهی

    طی یک ماه اخیر سهام شرکت نوش مازندران با نماد غنوش ۲/۴۶+درصد، گروه تولیدی مهرام با نماد غمهرا ۲/۴۲+درصد، نوش پونه مشهد با نماد غپونه ۲۹+‌درصد، پنبه و دانه‌های روغنی خراسان با نماد غدانه ۴/۹-درصد، گلوکوزان با نماد غگل‌ ۸-درصد و روغن نباتی ناب با نماد غناب‌ ۹/۷-‌درصد بازده قیمت را به ثبت رساندند. طی یک‌سال اخیر نیز سهام شرکت نوش مازندران با نماد غنوش ۲/۲۴-‌درصد، گروه تولیدی مهرام با نماد غمهرا ۹/۱۱۲+‌درصد، نوش پونه مشهد با نماد غپونه ۹/۱۳+درصد، پنبه و دانه‌های روغنی خراسان با نماد غدانه ۲/۱۸۹+‌درصد، گلوکوزان با نماد غگل ۲/۹۲+‌درصد و روغن نباتی ناب با نماد غناب‌  ۳/۶-‌درصد رشد قیمت را تجربه کردند.

  • کشورهای رقیب در حال تسخیر بازارهای صادراتی؛ صنایع غذایی ایران درگیر سیاست‌های غلط و مدیران ناکارآمد!

    کشورهای رقیب در حال تسخیر بازارهای صادراتی؛ صنایع غذایی ایران درگیر سیاست‌های غلط و مدیران ناکارآمد!

    به گزارش اقتصادران، صنایع غذایی نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان یکی از صنایع مهم و استراتژیکی است که نقش مهمی در تأمین امنیت غذایی، اشتغال‌زایی، صادرات و رشد تولید ناخالص داخلی بازی می‌کند. صنعت غذا و کشاورزی در ایران حدود ۲۵ تا ۳۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد، و اشتغالزایی گسترده‌ای در زمینه‌های مختلف مانند کشاورزی و دامداری، بسته‌بندی، حمل‌ونقل و توزیع و فروش خرد به همراه داشته است.

    دکتر پرویز جهانگیری، رییس انجمن افزودنی های صنایع غذایی ایران در اینباره می‌گوید: ایران علی رغم استعداد به شدت بالا در زمینه صنعت غذا، در عمل به دلایل گوناگونی از جمله قوانین دست و پا گیر، شرایط غیرعادی تحریم و موانع تولید نتوانسته است به جایگاهی که لایقش هست در بازار جهانی صنایع غذایی برسد.

    پتانسیل برابری صنایع غذایی با صنعت نفت

    اگر این موانع از پیش روی کشور برداشته شود به جرات می گویم که جایگاه صنعت غذا در کشور در حد جایگاه صنعت نفت خواهد بود. با وجود تمام چالش ها و موانع، صنعت نفت کشور درآمدی در حدود پنجاه میلیارد دلار دارد و با اطمینان میگویم که اگر مسیر برای فعالان صنعت غذا تا به این اندازه ناهموار نبود، می توانستیم دو برابر این رقم درآمد داشته باشیم. استعداد جغرافیایی ایران در صنعت غذا فوق العاده است و نظیر آن را در هیچ یک از کشور های منطقه نمی بینیم. نکته قابل توجه این است که صنعت غذا از معدود صنایعی است که عمدتا از منابع تجدید پذیر کشور استفاده می کند و به همین دلیل یک صنعت اسثنایی است.

    کسب پروانه تولید، کابوس فعالان صنایع غذایی

    گفتیم که یکی از چالش های عمده تولیدکنندگان در بحث مجوز ها است. جهانگیری در اینباره گفت: یکی از عمده چالش های صنعت غذا، وجود پروانه های ساخت در وزارت بهداشت است. مطالعات بسیاری درباره وضعیت پروانه ها در کشور های دیگر انجام دادیم و تقریبا وضعیت هیچ یک مانند ایران نیست. در این کشور ها، تولیدکننده یک پروانه مشخص مانند پروانه تولید لبنیات می گیرد و با همان صدها قلم از مشتقات شیر را تولید می کند. در ایران این روند برعکس است و تولیدکننده باید برای هریک از این محصولات، پروانه تولید جداگانه بگیرد. در نظر بگیرید که فرایند دریافت این مجوز ها بسیار طولانی است و گاهی از لحظه تقاضا تا دریافت پروانه حدود چهار تا پنج سال فاصله می افتد. این موضوع در شرایطی است که شما به عنوانی یک کارآفرین تمام ثروت و سرمایه خود را به کار گرفته اید و نیاز است هرچه زودتر به سود برسید.

    روند فرسایشی و مبهم سرمایه‌گذاری در صنایع غذایی

    وی ادامه داد: کشور در چند سال گذشته، رشدی در صنعت غذا نداشته است و یکی از مهم ترین دلایل این امر به همین مساله باز می گردد. هیچ سرمایه گذاری، چه داخلی و چه خارجی تمایل ندارد سرمایه خود را وارد روندی کند که اولا تا به این اندازه فرسایشی و طولانی است و دوما خروجی آن مشخص نیست. از سمت دیگر سرمایه گذار خارجی در اکثر موارد مایل نیست که فرمولاسیون خود را تماما در اختیار نهاد های نظارتی بگذارد و حرفش هم منطقی است. آیا کمپانی های بزرگ تولیدی صنعت مانند پپسی و کوکا کولا فرمول خود را به سادگی در اختیار دیگران می گذارند؟ پاسخ این سوال یک نه قاطع است. همین بحث تا حد زیادی، مقصر فرار سرمایه گذاران خارجی بوده است.

    کشور های رقیب در حال تسخیر بازار های صادراتی

    جهانگیری در ادامه گفت: چالش دیگر بحث موازی کاری در سازمان های دولتی است. هر سازمانی، حرف خود را می زند و در بسیاری از مواقع تولیدکننده درگیر تناقض بین حرف سازمان ها می شود. نتیجه این چالش ها یک چیز است و آن از بین رفتن و به سرانجام نرسیدن پتانسیل های فراوانی است که در حوزه صنایع غذایی در کشور وجود دارد. درحالی که ما در حال سنگ اندازی بر سر راه تولیدکننده هستیم کشور های رقیب با تقویت هرچه بیشتر تولیدکنندگان در حال تسخیر بازار های صادراتی ما هستند.

    وی افزود: صنعت غذا می تواند یکی از بزرگ ترین بخش های ارز آور کشور باشد و تغییرات گسترده ای در اقتصاد کشور به وجود آورد اما می بینیم که به دلیل چالش های مطرح شده، رشد آن منفی است و بسیاری از واحد ها یا تعطیل می شوند و یا تغییر کاربری می دهند. در هیچ کجای دنیا نمی بینیم که تولیدکننده مجبور باشد با شانزده سازمان برای فرایند تولید خود درگیر باشد. این شانزده سازمان، همگی در فرایند تولید دخالت می کنند و متاسفانه کوچک ترین اطلاعی از صنعت غذا ندارند. نتیجه این دخالت های بی جا، رشد منفی است که امروزه می بینیم.

    زیان به کارگیری مدیران ناکارآمد

    صنایع غذایی جزو صنایعی بودند که در چالش ناترازی، بیشترین ضربه را دیدند. جهانگیری در اینباره گفت: در مرحله اول باید از خودمان بپرسیم کشور چرا باید درگیر ناترازی باشد؟ اگر کار را به کاردان بسپاریم و متخصصان را بر سر کار بگذاریم آیا ناترازی همچنان وجود دارد؟ ایران دومین کشور از نظر منابع در جهان است و در بحث آب نیز در صورت مدیریت درست با مشکلی مواجه نبودیم. تمام صنایع کشور از کل منابع آبی تنها پنج تا شش درصد را مصرف می کنند. دولت در نظر نمی گیرد که در اقتصاد با قانون کمیابی منابع رو به رو هستیم. مدیری که بر صندلی مدیریت نشسته کار را بلد نیست و برای مثال تنها یک جمله که باید گندم بکاریم را تکرار می کند. در حالی که می توانیم با همان هزینه، گیاهان دارویی کشت کنیم و درامدمان را تا چند برابر افزایش دهیم. نتیجه این امر، زیانی است که امروزه با آن مواجه هستیم

    وی در خاتمه سخنانش گفت: مقررات زائد از دیگر مواردی است که آسیب جبران ناپذیری به صنعت غذای کشور وارد کرده است. فرض کنید که قصد واردات یک دسته مواد اولیه یا صادرات کالای نهایی را دارید. کالای شما باید مدت زمان زیادی داخل گمرک منتظر بماند چرا که گاها چند ده نفر به صورت کاملا بیهوده در حال نظارت کارتان هستند. تنها یک ارگان حق نظارت در این شرایط را دارد و آن وزارت بهداشت است. باقی این نظارت های توخالی و بدون فایده، نتیجه ای جز اتلاف سرمایه کشور و خراب شدن کار تولیدکننده ندارند. تا پیش از این حتی وزارت امور خارجه هم در این موضوع دخیل بود که با شکایت بخش خصوصی برداشته شد اما امروزه زمزمه بازگشت دوباره آن شنیده می شود. فرایند ترخیص کالا گاها تا چند ماه به طول می انجامد و ماده غذایی تمام خاصیت های خود را از دست می دهد.

  • سقوط صنایع به قعر چاه خاموشی / از فولاد تا صنایع غذایی همه متضرر شدند / زنجیره تولید در آستانه فروپاشی قرار گرفت؟

    سقوط صنایع به قعر چاه خاموشی / از فولاد تا صنایع غذایی همه متضرر شدند / زنجیره تولید در آستانه فروپاشی قرار گرفت؟

    به گزارش اقتصادران، با افزایش قطعی‌های برق در تابستان ۱۴۰۴، بخش صنعت ایران روزانه بیش از ۹ هزار میلیارد تومان زیان می‌بیند. مرکز پژوهش‌های اتاق بازرگانی ایران در گزارش جدیدی نسبت به تداوم این وضعیت و تهدید جدی برای تولید، اشتغال و صادرات هشدار داده است.

    دی ماه سال ۱۴۰۳ یعنی حدود ۶ ماه پیش که فشار خرد کننده قطعی گاز و برق بر دوش تولید کنندگان صنایع ایران سنگینی می‌کرد، گزارشی منتشر شد مبنی بر این که توقف تولید و انتقال و توزیع برق در کشور هر روز حدود ۱۸ هزار میلیارد تومان به اقتصاد کشور خسارت وارد می‌کند و از این میزان ۹۲۱۸میلیارد تومان آن مربوط به بخش صنعت است.

    نکته این جاست که اسفند سال گذشته نیز حمیدرضا صالحی، دبیر کل فدراسیون صادرات انرژی با اشاره به وضعیت تامین برق کشور در تابستان سال ۱۴۰۴ از احتمال کسری ۲۴ هزار مگاوات برق خبر داده بود. در حقیقت اخطار بحرانی شدن وضعیت برق در تابستان سال جاری دستکم از ماه‌ها پیش به گوش می‌رسید، اما به نظر نمی‌رسد که کمترین اهمیتی برای مسئولان کشور داشته و یا برای آن راهکاری اندیشیده باشند.

    صالحی دلیل اصلی این کسری را کمبود منابع آبی اعلام کرد. در واقع حتی این کارشناس مساله بحرانی آب را نیز در این وضعیت رخ داده دخیل دانسته و توامان دو اخطار جدی درباره آب و برق کشور داده بود. او گفته بود که این وضعیت می‌تواند به بحران انرژی در تابستان پیش رو منجر شود و در صورت عدم اقدام به موقع، اختلالات گسترده‌ای در تامین برق کشور ایجاد خواهد شد.

    صالحی همچنین با اشاره به این که «عدم بهینه‌سازی راندمان نیروگاه‌ها یکی از دلایل اصلی این کمبود برق است»، توضیح داد که بهبود راندمان نیروگاه‌ها، به ویژه نیروگاه‌های گازی، می‌تواند به تولید بیشتر برق بدون افزایش مصرف سوخت منجر شود. او تاکید کرد که اگر نیروگاه‌های گازی به سیکل ترکیبی تبدیل شوند، می‌توانند تا ۳۵۰۰ مگاوات به تولید برق کشور اضافه کنند.

    دبیرکل فدراسیون صادارت انرژی همچنین در همان زمان راهکار‌هایی را برای کاهش کسری برق ارائه کرد و تاکید داشت که باید مصرف انرژی اصلاح شود و صنایع و دستگاه‌های مصرف‌کننده انرژی بهینه‌سازی شوند.

    به نظر می‌رسد تمامی این اخطار‌ها به طور کامل نادیده گرفته شدند تا کار برق صنایع به چنین وضعیت بحرانی برسد.

    خسارت ۱۸ هزار میلیاردی قطع برق؛ نیمی از آن فقط در صنعت

    مشکلات صنعت برق و ریشه ناترازی‎ها، اما دامنه وسیع تری دارد که شامل فرسودگی شبکه توزیع برق و اتلاف شدید انرژی نیز می‌شود. کارشناسان با تاکید بر واردات انرژی برای کاهش خسارت‌های ناترازی، خواستار لزوم تفکیک رگولاتور و بازیگر صنعت برق هستند و معتقدند در شرایط فعلی، دولت هم سیاستگذار و تنظیم گر صنعت برق است و هم در تولید، حضور مستقیم و فعال دارد و این مساله اثرات مخربی براین صنعت داشته است.

    چنان چه بر اساس آخرین گزارش مرکز پژوهش‌های اتاق ایران، قطع تولید، انتقال و توزیع برق در کشور، روزانه حدود ۱۷ هزار و ۹۷۳ میلیارد تومان خسارت به اقتصاد ایران وارد می‌کند. از این رقم، ۹۲۱۸ میلیارد تومان مستقیماً به بخش صنعت مربوط می‌شود، یعنی بیش از ۵۱ درصد خسارت‌ها متوجه واحد‌های تولیدی و صنعتی است.

    توجه کنید که این آمار مربوط به قطعی دو روز برق صنایع در زمستان سال ۱۴۰۳ است و دستکم از اردیبهشت سال جاری برق شهرک‌های صنعتی نه برای دو روز بلکه سه روز در هفته قطع می‌شود و حتی از ابتدای مرداد ماه این روند افزایش نیز یافته است.

    در واقع برآورد رقمی زیان نجومی ۹ هزار میلیارد تومانی با در نظر گرفتن داده‌های حساب ملی سال ۱۴۰۲ و نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه حدود ۳۵ درصد در شهریور ۱۴۰۳ توسط مرکز پژوهش‌های مجلس اراده شده است و همین آمار نیز نشان می‌دهد که بحران برق، اکنون نه فقط یک معضل فنی بلکه تهدیدی برای کل اقتصاد کشور است.

    صنعت، قربانی اصلی خاموشی‌ها

    طبق آمار رسمی، ۳۶ درصد برق کشور در بخش صنعت مصرف می‌شود. بعد از آن، بخش خانگی با ۳۱ درصد، کشاورزی با ۱۴ درصد و بخش عمومی با ۹ درصد در رتبه‌های بعدی مصرف قرار دارند.

    این آمار نشان می‌دهد که هرگونه اختلال در برق‌رسانی، نخستین ضربه را به تولید ملی می‌زند. برخلاف سال‌های گذشته که خاموشی‌ها بیشتر به بخش خانگی محدود بود، اکنون صنایع فولاد، سیمان، خودرو، مواد غذایی و پتروشیمی‌ها نیز با قطعی‌های مکرر برق مواجه هستند.

    از سوی دیگر اخیرا نیز رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران خبر داده که «تقریبا تمامی شرکت‌ها علاوه بر خاموشی سه روز در هفته، ملزم شده‌اند که سقف مصرف برق خود را به نصف دیماند و در برخی روز‌ها تا ۹۰ درصد دیماند کاهش دهند.»
    دیماند میزان جریان برق خریداری شده از طرف مشترک برای مصارف صنعتی بر حسب کیلووات است.

    کلاهی‌صمدی همچنین گفته که او در سال‌های گذشته به خاطر هشدار‌هایی که در مورد تامین برق در سندیکای صنعت برق می‌داده، متهم به سیاه‌نمایی می‌شده و در حال حاضر این هشدار‌های او به واقعیت پیوسته است.

    در واقع کمترین نشانه این آمار‌ها شاید همین باشد که وضعیت حتی در آینده و درباره زیان صنایع ایران اسفبارتر از آمار خسارت ۹ همتی خواهد بود.

    صنایع متضرر: از فولاد تا غذای فاسد

    در همین حال کارشناسان اقتصادی، ناترازی انرژی را از عوامل تهدیدکننده بنیان‌های اقتصاد کشور می‌دانند؛ عاملی که در صورت تداوم می‌تواند زمینه‌ساز نارضایتی‌های عمومی و بروز اعتراضات اجتماعی شود.

    چنان چه که قطعی برق نه تنها زندگی روزمره شهروندان را دچار مشکل کرده بلکه صنایع راهبردی کشور را نیز دچار بحران کرده است. تولیدات صنایع سیمان و فولاد کاهش پیدا کرده و ساختمان‌سازی و پروژه‌های عمرانی را تحت تاثیر قرار داده است.

    علیرضا کلاهی‌صمدی، رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران اخیرا با ابراز نگرانی نسبت به تشدید ناترازی انرژی در کشور گفت: «در ماه‌های اخیر برق بسیاری از صنایع بدون اطلاع قبلی قطع شده و این موضوع منجر به تولید کالای نامنطبق، آسیب به قطعات الکترونیکی و ضایعات سنگین شده است.» به گفته او، فقط یک شرکت متوسط، تاکنون متحمل ۱۳ میلیارد تومان زیان از قطعی‌های مکرر شده است.

    این در حالی است که بنا بر این ادعا همچنان «بیشترین آسیب قطعی برق متوجه صنایع فولادی بوده و دولت با وجود هشدارها، برای بهبود زیرساخت‌ها سرمایه‌گذاری لازم را انجام نداده است.» صمدی تاکید کرده بود که «برق برای صنعت مانند خون است» و ادامه این وضعیت، تولید را به تعطیلی خواهد کشاند.

    بررسی میدانی و گزارش‌های انجمن‌های صنعتی نشان می‌دهد وضعیت در تقریبا تمامی بخش‌های زیرساختی کشور به نقطه جوش رسیده است.

    برای نمونه از این صنایع نیز می‌توان به گروه‌های زیر اشاره کرد:

     فولاد

    شرکت‌های فولادی در اصفهان، یزد و خوزستان مجبور به تعطیلی شیفت‌های شبانه شده‌اند. تولید هر تن فولاد بدون برق پایدار، عملاً ناممکن است و تعطیلی‌ها زیانی میلیاردی به شرکت‌ها وارد کرده است.

    سیمان

    سیمان‌سازان بزرگ در خراسان و فارس اعلام کرده‌اند که ناچار به کاهش ۵۰ درصدی تولید در هفته‌های اخیر شده‌اند. این موضوع باعث افزایش قیمت بازار و کمبود مصالح ساختمانی شده است.

    علی اکبر الوندیان دبیر انجمن سیمان نیز روز گذشته خبر داد که «پارسال ۷۲ میلیون تن سیمان تولید کردیم در حالی که مصرف کشور ۶۲ میلیون تن بود و امسال در سه ماهه اول سال ۱۰ درصد کاهش تولید پیدا کردیم. با ادامه این روند، به زودی با ناترازی سیمان مواجه می‌شویم و اکنون در لب مرز ناترازی قرار گرفته‌ایم.»

     صنایع غذایی

    چند سردخانه بزرگ در استان‌های شمالی کشور اعلام کردند که به دلیل قطعی برق، بخشی از محصولات منجمد فاسد شده یا دچار افت کیفیت شده‌اند. این زیان، مستقیماً به معیشت کشاورزان و امنیت غذایی مردم ضربه زده است.

     خودرو

    برخی خطوط مونتاژ در ایران‌خودرو و سایپا در برخی روز‌ها به‌طور کامل متوقف شده‌اند. قطعی‌های برق حتی به تاخیر در تحویل خودرو به مشتریان نیز منجر شده است.

    زنگ خطر برای اشتغال و گسترش بیکاری پنهان

    در همین حال توقف خطوط تولید به معنای تعطیلی موقت شیفت‌ها و تعدیل نیرو‌های پیمانکاری در بسیاری از کارخانه‌هاست. در صنایع کوچک و متوسط، کارگران روزمزد و قراردادی اولین قربانیان این بحران هستند.

    برآورد‌های غیررسمی نشان می‌دهد که در تابستان امسال، بیش از ۸۰ هزار نفر از کارگران صنعتی دست‌کم برای چند روز کاری بی‌دستمزد مانده‌اند. در صورت تداوم بحران برق، این عدد می‌تواند در ماه‌های آینده افزایش یابد و به رکود گسترده در بازار کار صنعتی منجر شود.

    از سوی دیگر رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی نیز مکرر هشدار داده که بسیاری از شرکت‌ها در مرز ورشکستگی قرار دارند و به‌زودی موج بیکاری در کشور تشدید می‌شود.

    پیامد‌های کلان اقتصادی قطعی برق

    اما باید توجه نیز داشت که قطع مداوم برق نه‌تنها هزینه تمام‌شده تولید را بالا می‌برد، بلکه آسیب‌های جدی دیگر نیز در پی خواهد داشت؛ آسیب‌هایی چون:
    – بازار‌های صادراتی ایران را تهدید می‌کند
    – رقابت‌پذیری صنایع ایرانی را کاهش می‌دهد
    – زنجیره تأمین داخلی را مختل می‌کند
    – و حتی باعث افزایش قیمت کالا‌های داخلی می‌شود.

    هم چنین کارشناسان اقتصادی هشدار داده‌اند که اگر خاموشی‌ها ادامه یابد، رشد صنعتی کشور در سال ۱۴۰۴ ممکن است منفی شود.

    راهکار‌های فوری و بلندمدت برای نجات صنعت از خاموشی

    در این میان کارشناسان این حوزه فارغ از تکرار چند باره اخطار و دادن عدد و رقم درباره میزان کسری برق کشور، راهکار‌هایی را مطرح کرده‌اند، راهکار‌هایی که عموما با بی توجهی از سوی مسئولان مواجه شده است.

    این راهکار‌ها نیز عموما به دو بخش اصلی تقسیم می‌شده است:

    راهکار‌های کوتاه‌مدت برای نجات موقت صنایع از بحران برقی

    ۱. اولویت‌بندی در قطع برق خانگی و عمومی به‌جای صنعت

    ۲. تهیه برق اضطراری برای صنایع مادر با مشارکت دولت

    ۳. کاهش مصرف برق در ساختمان‌های دولتی و ادارات در ساعات پیک

    ۴. تشویق به تغییر ساعت کاری صنایع برای استفاده از برق شبانه

    راهکار‌های بلندمدت برای نجات صنعت و تولید ایران از بحران برق

    ۱. سرمایه‌گذاری فوری در توسعه نیروگاه‌های گازی و تجدیدپذیر

    ۲. اصلاح تعرفه‌های برق برای واقعی کردن قیمت و کاهش اسراف

    ۳. توسعه زیرساخت مدیریت هوشمند مصرف برق (smart grid)

    ۴. جذب سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در صنعت برق و نیروگاه‌سازی

    اما مساله اصلی اینجاست که بحران قطعی برق، یک بحران فنی ساده نیست، بلکه تهدیدی برای تولید، اشتغال و امنیت اقتصادی ایران است. اگر دولت و مجلس برای اصلاح ساختار صنعت برق، مدیریت مصرف و حفظ تولید صنعتی اقدام نکنند، تبعات اجتماعی و اقتصادی آن می‌تواند در سال‌های آینده سنگین‌تر از آنچه امروز می‌بینیم باشد.

  • صنایع با تمام قوا پای کار / تولید کارخانه‌ها همانند دوران کرونا، افزایش می‌یابد

    صنایع با تمام قوا پای کار / تولید کارخانه‌ها همانند دوران کرونا، افزایش می‌یابد

    به گزارش اقتصادران، عبدالوهاب سهل‌آبادی، رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران بیان کرد: رژیم صهیونیستی که ۸۰ سال است بر دنیا مزاحمت ایجاد می‌کند به ما حمله کرده است و ما مصمم به دنبال این هستیم که چرخ کارخانه‌ها حتی برای یک ساعت متوقف نشود.

    سهل‌آبادی افزود: فعالیت کارخانه‌هایی که مایحتاج مردم را تولید می‌کنند، شدت می‌یابد. همان‌طور که در دوران شیوع ویروس کرونا دیدیم که صنایع ما آنچنان را آنچنان‌تر کردند و هر روز به تولید خود ادامه دادند و حتی خط تولید را تغییر دادند. این بار هم همان روند با جدیت و شور بیشتری اتفاق می‌افتد.

    وی ادامه داد: کارخانه‌ها مانند قبل فعال و به تولید ادامه می‌دهند و تمام هم و غم ما این است که مردم از نظر تامین نیازهای روزانه خود دچار مشکل نشوند. گمرکات هم از نظر تأمین موارد مورد نیاز کارخانه‌ها، غنی هستند.

    رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت ایران گفت: مشکلاتی که در سراسر استان‌ها وجود دارد را پیگیری و به دولت منتقل می‌کنیم. به دنبال این هستیم که به عنوان عضوی از جامعه صنعتی، معدنی و کارگری کشور در پدافند غیرعامل کوشا باشیم.

  • خطر تعطیلی بیخ گوش صنایع شیرینی و شکلات

    خطر تعطیلی بیخ گوش صنایع شیرینی و شکلات

    به گزارش اقتصادران، علیرضا احمدنژاد در گفت‌وگویی تصویری ضمن اشاره به وعده‌های دولت درباره تامین پایدار انرژی برای صنایع غذایی، اظهار کرد: در ابتدای سال انتظار داشتیم که در فصل گرم، برنامه‌ریزی مناسبی برای جلوگیری از تبعات ناشی از قطعی برق داشته باشیم؛ چرا که در جلساتی که با مسئولان وزارت صنعت داشتیم، در پایان سال گذشته به ما قول داده شد که صنعت، به‌ویژه صنایع غذایی به عنوان یکی از صنایع کلیدی کشور، از قطع برق مستثنی خواهند شد.

    عضو انجمن صنفی صنایع بیسکویت، شکلات و شیرینی ایران، ادامه داد: اما متأسفانه از اردیبهشت‌ماه، در حالی‌که هنوز سیستم‌های سرمایشی منازل فعال نشده و هوا آن‌چنان گرم نشده، با قطعی برق مواجه شدیم؛ این در حالی است که صنعت هنوز به‌طور کامل زیر بار نرفته و همچنان با شوک‌های ناشی از تغییر قیمت مواد اولیه دست‌وپنجه نرم می‌کند.

    وی ضمن اشاره به کاهش قابل توجه ظرفیت تولید در بسیاری از واحدهای صنعتی این حوزه، تصریح کرد: بسیاری از همکاران ما امروز با یک‌سوم ظرفیت در حال فعالیت هستند چون در حوزه قیمت‌گذاری بلاتکلیف مانده‌اند. هنوز هم امیدواریم که وزارتخانه‌های جهاد کشاورزی و صنعت، معدن و تجارت در قیمت گندم و سایر مواد اولیه بازنگری کنند، اما حتی اگر این اتفاق بیفتد، مشکل انرژی همچنان پابرجاست.

    احمدنژاد خاطرنشان کرد: در حال حاضر شرکت‌ها، حدوداً با نصف ظرفیت فعالیت می‌کنند که تبعات آن ممکن است سه الی چهار ماه دیگر، خود را نشان دهد. تاب‌آوری شرکت‌ها بسته به اندازه و توان مالی آن‌ها متفاوت است. به عنوان مثال زمانیکه امروز ماده اولیه‌ای همچون تخم‌مرغ که ۴۸ ساعت زمان مصرف دارد را وارد مجموعه می‌کنیم، به دلیل ناترازی یا قطعی برق خط تولید برای چند روز متوقف می‌شود، بنابراین مجبوریم این ماده اولیه را از چرخه تولید خارج کنیم که این به معنی هدررفت منابع و انرژی است.

    عضو انجمن بیسکویت، شکلات و شیرینی ایران در پایان تاکید کرد: در چنین شرایطی توسعه خطوط تولید هم عملاً متوقف شده و ادامه این روند می‌تواند ضربه سنگینی به صنعت غذا وارد کند.