برچسب: زگیل تناسلی
-

اما و اگرهای واکسن اچ پی وی در ایران / دکتر عمادی: مخالفان واکسن HPV میگویند وجود واکسن باعث ترویج فحشا میشود!
به گزارش اقتصادران، یک عضو کمیته ملی واکسن با تاکید بر دادن آگاهیهای فرهنگی در زمینه بیماریهای مقاربتی معتقد است: به دلایل مختلف جامعه ما به سمتی میرود که نمیتوان از برخی واقعیتهای آن چشم پوشید و منتظر زمانی شد که کار از دست برود؛ بنابراین قرارگرفتن واکسن اچ. پی. وی ( H.P.V) در برنامه کشوری واکسیناسیون توصیه می شود.از زمانی که صحبت درباره بیماری و واکسن اچ. پی. وی (H.P.V) یا زگیل تناسلی، تابو بود تا اعلام تصمیم وزارت بهداشت برای «بررسی قرارگرفتن این واکسن در برنامه واکسیناسیون کشوری» راه درازی طی شده و تلاشهای بسیاری از سوی جامعه علمی و رسانهای کشور برای بازنگهداشتن دریچههای سخنگفتن و آگاهیرسانی درباره مهمترین بیماری عفونی مقاربتی اکنون در جهان و ایران، انجام گرفته است؛ بیماریای که در مان قطعی ندارد و عاملی اصلی برخی از شایعترین سرطانها چون سرطان دهانه رحم است.نیز در همین راستا مصاحبه تفصیلی را با دکتر حمید عمادی کوچک – عضو کمیته ملی واکسن، متخصص بیماریهای عفونی، استاد دانشگاه و رئیس بخش عفونی بیمارستان امام خمینی (ره) تهران انجام دادیم تا هم درباره این بیماری به مردم، به ویژه جوانان آگاهیرسانی کرده و هم الزامات و چالشهای قرارگرفتن واکسن آن را در برنامه کشوری از زبان یک متخصص بررسی کند.گفتنی است، در زمان انتشار این گفت و گو دکتر عمادی خبر داد که کمیته علمی قرارگرفتن واکسن اچ پی وی در برنامه کشوری واکسیناسیون را تصویب و نظر خود را به مسئولان ذیربط اعلام کرده است و ادامه راه باید در این بخش دنبال شود.مشروح گفتوگوی تفصیلی با دکتر عمادی کوچک در پی میآید:آقای دکتر مباحث مرتبط با ویروس و واکسن اچ. پی. وی در کشور ما از خیلی وقت پیش شروع شده؛ از زمانی که حرفزدن درباره آن یک تابوی محض بود تا به امروز که وزارت بهداشت اعلام کرده برای بررسی قرار گرفتن یا نگرفتن واکسن در برنامه کشوری واکسیناسیون، کمیته علمی تشکیل میدهد. به همین بهانه میخواهیم نظر شما را به عنوان یک متخصص عفونی و عضو کمیته ملی واکسن، آن هم با نگاهی آینده نگرانه و پیشگیرانه بدانیم؛ چراکه یکی از گزارههای مطرح این است که کشور ما فعلا به قرارگرفتن این واکسن در برنامه کشوری نیازی ندارد. – عامل بیماری اچ. پی. وی یا زگیل تناسلی یا همان «کندیلوم آکومیناتا» یک ویروس است. ممکن است در خیلی از جاهای بدن مثلا روی دست و پا هم زگیل بزند که خطری ندارند؛ اما زگیلهای روی مخاطها در نواحی چون دهان، ناحیه تناسلی، چشم یا مخاط داخلی میتوانند مسئلهساز باشند و حتی زمینهساز بروز سرطانهایی چون دهانه رحم، مقعد و برخی دیگر شوند؛ بنابراین بحث زگیل از این نظر برای ما مهم است؛ زگیلی که از طریق ویروس اچ. پی. وی در جریان رابطه جنسی میشود.از طرفی معمولا این ویروس خیلی در محیط عادی و فضای بیرون زنده نمیماند و اینطور نیست که مثلاً من دستم را به جایی بزنم و آلوده شوم؛ باید یک تماس مستقیم جنسی وجود داشته باشد تا این ویروس منتقل شود؛ به عبارت دیگر اگر بخواهم راحت صحبت کنم، ویروس از طریق تماس جنسی منتقل میشود نه چیز دیگر؛ انتقال از طریق استخر و برخی مواردی که گفته میشود، خیلی بعید است یا بسیار احتمال آن کم است و فقط در موارد خیلی خاص که خیلی دور از ذهن است ممکن است از طرق دیگر منتقل شود. بنابراین ما داریم در مورد یک بیماری مقاربتی صحبت میکنیم؛ بیماریای که در جریان تماس جنسی به انسان منتقل میشود و به همین علت هم تابو بوده است.ولی این واقعیتی است که در جامعه هست. امروزه تماسهای جنسی خارج از چهارچوب خانواده به دلایل مختلف زیاد شده؛ مثلا سن ازدواج بالا رفته و ازدواج سفید افزایش یافته؛ دو دختر و پسر جوان به عنوان پارتنر یا دوست با هم هستند و در زمان بودن با هم آدمهای متعهدی هم نسبت به هم هستند ولی بعد از مدتی مثل زن و شوهرها که با هم دعوایشان میشود، دعوا و قهر دارند. معمولا زن و شوهرها دومرتبه آشتی میکنند ولی در ازدواجهای سفید معمولا اینطور است که بعد از برخی اختلافات هرکس راه خودش را میرود، بعد مدتی هم با یک فرد جدید وارد رابطه میشود که او هم قبلا با دیگری در رابطه بوده است. در این روند دیگر ممکن است فکر نکنند که این پارتنر جدید که قبلا با یک آدم دیگر رابطه داشته آیا ویروس اچ. پی. وی دارد یا نه؟ وقتی هم بگوییم آیا رفتید چک کنید ببینید این فرد این مریضی را دارد یا نه؛ میگویند که اصلا این ازدواج سفید معنیاش این است که ما دیگر هیچ تعهدی نسبت به هیچ چیز نداشته باشیم، اگر بخواهم بروم ببینم تو کی هستی و چی هستی، با کی بودی و چی بودی که میرفتم ازدواج میکردم، اصلا این حرفها را بخواهم بزنم که طرف رم میکند و میگوید برو دنبال کارت. یعنی ما داریم در یک فضایی حرف میزنیم که میخواهیم کاملا آزاد باشیم خب این آزادی شرایطی ایجاد میکند که این بیماری به یکی از شایعترین بیماریهای عفونی مقاربتی در کشور ما و دنیا تبدیل شده است.یک زمانی مثلا سوزاک و سفلیس خیلی شایع بود اما الان شایعترین بیماری مقاربتی در کل دنیا اچ. پی. وی است؛ چون این بیماری بسیار مسری است و وقتی هم که وارد بدن میشود دوامش طولانی و بسیار جدی است؛ یعنی زگیل تناسلی ایجاد میکند که هیچ درمان درست و حسابی هم ندارد. مثلا در مورد بیماریهای مقاربتی دیگر آنتیبیوتیک هست که بیماری، کیور(درمان قاطع) میشود اما در این مورد چنین چیزی نیست؛ این ویروس خاصیتی دارد که از دست سیستم ایمنی فرار میکند و سیستم ایمنی آن را نمیبیند؛ یعنی فکر کنید مثلا یک دزد اینجا نشسته، پلیس میآید از کنارش رد میشود اما او را نمیبیند و نمیفهمد باید او را بگیرد.در نهایت هم برای درمان بیماری تنها کاری که از دستتان برمیآید این است که یک التهاب مصنوعی ایجاد کنید که در جریان این التهاب مثلا پلیس که همان سیستم ایمنی است، بیاید کاری بکند. ما نیز در واقع همین کار را میکنیم؛ در گذشته وقتی زگیل تناسلی ایجاد میشد یک ماده شیمیایی سوزاننده میگذاشتیم. ناحیه تاول میزد و گلبولهای سفید در آنجا تجمع پیدا میکردند. این تجمع این ویروس را هم میکشت. بعد دیدند که خیلی کار قرون وسطایی است که یک ماده شیمیایی سوزاننده بگذاریم روی پوست حساس آن ناحیه. بعدتر از کوتر یا سوزاندن استفاده میکردند. بعدتر با سرما کرایو میکردند. قلم کرایو را در نیتروژن منهای ۲۰۰ درجه گذاشته و آن را روی زگیل میگذارند که تاول میزند و باز گلبولهای سفید تهاجم میکنند یا در کنارش از داروهای موضعی استفاده میکنند که خیلی هم موثر نیستند؛ پس ما با یک بیماری بسیار مسری که از طریق تماس جنسی منتقل میشود و درمان موثری هم ندارد، مواجه هستیم.این مقدمه را گفتم که مشخص شود با چه بیماری مواجهیم؛ که این بیماری چقدر مسری است و بستر جامعه ما الان چقدر شرایطش برای انتقالش فراهم است و البته این بیماری درمان هم ندارد. اینطور هم نیست که اگر فرد بگیرد چند تا زگیل بزند؛ نه، این ویروس میتواند زمینهساز سرطان دهانه رحم یا سرطانهای ناحیه مقعد و حتی سرطانهای آلت تناسلی شود؛ اما سرطان دهانه رحم از همه شایعتر است. حالا برای چنین بیماریای یک واکسن وجود دارد.البته ویروس اچ. پی. وی انواع خیلی مختلفی دارد. سابتایپهای زیادی دارد که بعضی احتمال سرطانزاییشان کمتر است اما بعضی پرریسک هستند. از آن طرف اینطور هم نیست که این واکسن صددرصد پیشگیری کند؛ چنانکه ابتدا واکسن دوظرفیتی درست شد که فقط دو نوع سوش بسیار پرخطر ۱۶ و ۱۸ را پوشش میداد. بعد چهارظرفیتی به بازار آمد که علاوه بر ۱۶ و ۱۸، ۶ و ۱۱ را هم پوشش میداد که آنقدر سرطانزا نیستند ولی خیلی شایعند، بعد هم به سمت واکسن ۹ ظرفیتی رفتند که در خیلی از کشورهای دنیا جزو برنامه واکسیناسیون کشوری است. مثلاً در ایالات متحده واکسن چهار ظرفیتی در برنامه کشوری هست که ابتدا برای افراد حدودا ۱۲ تا ۱۵ ساله تزریق میشد. بعد سن تزریق را پایینتر آوردند؛ یعنی ۹ تا ۱۲ سال یا ۱۵ سال؛ قبل از اینکه فرد بخواهد فعالیتهای جنسی را شروع کند. اما همانجا هم هنوز نتوانستهاند واکسن ۹ ظرفیتی را وارد برنامه کنند و ۹ ظرفیتی را فقط کسانی که بخواهند و پولش را داشته باشند، میزنند. واکسن چهارظرفیتی را نیز به دلیل گرانی ابتدا فقط به دخترها میزدند چون دخترها بیشتر در معرض خطر بودند. اما بعد مقرر کردند به پسرها هم بزنند زیرا دختران را آلوده میکنند.اگر بخواهید مهمترین موانع قرار گرفتن این واکسن در برنامه واکسیناسیون در ایران را بگویید شامل چه مواردی است؟– در مورد این واکسن چند مطلب وجود دارد؛ یکی اینکه جریان و افراد ضدواکسن در جامعه ما متاسفانه زیاد شدهاند؛ حتی در تلویزیون به این افراد اجازه میدهند علیه واکسن صحبت کنند؛ در حالیکه واکسن عمدتا یک ماده ارزانقیمت است که میتواند جان خیلی از انسانها را نجات بدهد. در جریان کرونا وقتی واکسن کووید نداشتیم چقدر مطالبات زیادی در جامعه وجود داشت و بالاخره این واکسن تهیه شد اما دیدیم که برخیها علیه این واکسن گارد گرفتند و چقدر تبلیغات منفی کردند. الان روزی نیست که مریضی بیاید مطب و نگوید از وقتی این واکسن را زدهام سرطان گرفتم یا هر وقت سرما میخورم میریزد توی ریهام یا یکی میگوید موهایم ریخته؛ (با خنده) حتی یک آقایی آمده بود و میگفت از وقتی واکسن زدم ورشکست شدهام! وقتی هم میخندی میگوید نه دکتر نخند این واکسن برای من آمد نداشت؛ میخواهم بگویم چه دیدگاههای منفی نسبت به واکسن وجود دارد. در کشورهای دیگر مانند امریکا هم این افراد هستند. متاسفانه این افراد بعضا با افراد مذهبی ما گره خوردند که واقعاً بد است. بعد از کرونا طوری شده که نسبت به واکسن گارد پیدا شده، در حالیکه همین واکسنها اگر نبود میلیونها نفر دیگر هم جان خود را از دست میدادند.پیچیدگی دیگر هم این است که زگیل تناسلی یک بیماری مقاربتی است. و الان اگر بخواهیم این واکسن را بزنیم انگار یک جورهایی داریم میگوییم ما چنین مسالهای در جامعه داریم. اما مشکل بزرگتر گرانی این واکسن خاص است که باعث میشود در شرایط فعلی اقتصادی گذاشتن آن در برنامه کشوری سختتر شود.البته چندسالی است شرکتهای داخلی دارند ابتدا واکسن دوظرفیتی و سپس چهارظرفیتی را تولید میکنند. همانطور که گفتم در برخی کشورها مثل ایالات متحده امریکا هم واکسن چهار ظرفیتی در برنامه ملی است. این واکسن اکنون در بازار دارویی ما به دلیل افت و خیزهای موجود، گاهی هست و برخی مواقع هم کم میشود. به عنوان مثال داروخانه ۱۳ آبان ممکن است داشته باشد، ولی گران است. بنابراین در این شرایط برخی افراد نظرشان این است که چون یک بیماری مقاربتی است پس هر کس رفتار پرخطر دارد برود واکسن را تزریق کند؛ اما در مجموع این کارگروه برای همین تشکیل شده و داریم روی موضوع بحث میکنیم و در این مسیر یک سری پروتکلهای علمی وجود دارد که باید طی شود.همه این واقعیتها وجود دارد اما در کنارش این واقعیت هم هست که شایعترین بیماری مقاربتی عفونی فعلی همین بیماری HPV است. اگر فرضا بحث گرانی و آن تابوهایی هم که گفتید حل شود یا اصلا نباشد آیا آنوقت به عنوان یک متخصص عفونی توصیه میکردید که این واکسن در برنامه کشوری قرار گیرد؟– واقعیت این است که وقتی میخواهیم ببینیم آیا ارزش دارد واکسنی در برنامه کشوری قرار گیرد، باید بررسی کنیم این بیماری چقدر بار ایجاد میکند و این بار، فقط پول نیست. بالاخره عوارض ناشی از بیماری و سرطان و غیره هم وجود دارد. بعد باید ببینیم واکسن چقدر میتواند پیشگیری کند. از طرفی همیشه جمعآوری آمار در موارد مرتبط با فعالیتهای جنسی سخت است و در فرهنگ ما به مراتب سختتر؛ بنابراین آمار درستی در دست نیست؛ در حالی که برای بررسی بدون هیچ تعصبی به یک سری آمار نیاز داریم. البته ممکن است برخی آمارها به شکل لوکال (محلی) در یک دانشگاهی باشد اما اینکه قابل تعمیم و کامل باشد، نداریم.آیا کمیتهای که در آن عضو هستید برنامهای برای چنین پژوهشی دارد؟بله. دقیقا؛ یعنی اصلا برنامه همین است که یک پژوهش اینچنینی انجام بدهند. به طور کلی هم دیدگاه ما این است که این واکسن وجودش بهتر از نبودنش است و اگر باشد خیلی بهتر است؛ چون واکسن مفیدی است و اگر یک مورد هم جلوی سرطان را بگیرد، بسیار ارزشمند است؛ ولی بالاخره متقاعدکردن تصمیمگیران با همه این مشکلات، کار سختی است. الان ما داریم کار فنی را انجام میدهیم تا مستندات را ارائه و ثابت کنیم؛ حالا بعضی از افراد میگویند بچههای ما اصلاً چنین فرهنگی ندارند که سکس خارج از ازدواج داشته باشند. خدا کند که همینطور باشد ولی باز هم هیچ تضمینی نیست. بچههای ما الان بیشتر از این که بچههای ما باشند بچههای مدیاها (رسانهها) و جامعه هستند و حتی خود آدمبزرگها هم تحت تاثیر شرایط فرهنگی مقدار زیادی تغییر کردهاند؛ از طرفی چون رویهمرفته این بیماری، بیماری جدی، خطرناک و شایعی است و درمان درستی ندارد، بهتر است که واکسن باشد. این نظر شخصی من است.مواردی که گفتم، مشکلات فنی بود که آن کمیته دارد روی آن کار میکند و میخواهد کار علمی داشته باشد و دنبال مستندات است. ولی من شخصا جزو آن افرادی هستم که اعتقاد دارم باید این واکسن باشد و زده شود یا اگر وضعیت مالیمان آنقدر خوب نیست که برای همه بزنیم حداقل بتوانیم یک واکسن تولید داخل خوب داشته باشیم که در دسترس باشد. همچنین همه هم بیاییم در موردش بحث کنیم و در صدا و سیما و فضا مجازی و سایر رسانهها حرف بزنیم و بگوییم چنین بیماری جدی وجود دارد و افراد را تشویق کنیم که خودشان این واکسن را تزریق کنند و اگر فکر میکنند که رفتارهای پرخطری ممکن است وجود داشته باشد زودتر هم اقدام کنند.برای بدست آوردن اطلاعاتی که گفتید چقدر زمان لازم است؟ یعنی در واقع کمیته چقدر زمان میخواهد تا نظرش را اعلام کند.– شش ماه. البته این کمیته، علمی است و نظرش را بر اساس دستورالعملهای سازمان بهداشت جهانی و شرایط کشور به وزارت بهداشت میگوید ولی تصمیمگیرنده نیست. الان تعداد کمی از کشورهای حوزه مدیترانه شرقی و غرب آسیا این واکسن را دارند. به نظر میرسد برای ما هم داشتن واکسن ارجح است؛ چون بیماری درمان درستی ندارد و احتمال بروز سرطان هم هست؛ پس نقش واکسن برجستهتر شده است.ایسنا: همانطور که گفتید روابط در جامعه آزادتر شده است و ممکن است فردی با سابقه این روابط، پس از ازدواج آن را به همسرش منتقل کند یا مثلا ما تعدد زوجات و ازدواج موقت را هم داریم. با این تفاصیل این گزاره که تنها کسانی که رفتار پرخطر جنسی دارند در معرض خطر هستند؛ چقدر قابل اتکا و درست است؟گرچه واقعیت روابط آزاد در جامعه ما هنوز مثل جوامع غربی نیست اما به همان دلایلی که قبلا گفتم متاسفانه ما داریم به سرعت از آن چیزی که بودیم فاصله میگیریم. شرایط طوری است که راحت نمیشود ازدواج کرد، همینطور برخی آدمها دیگر خیلی دوست ندارند تعهدات شدید و عمیق داشته باشند. بالاخره ما تحت یک بمباران فرهنگی هستیم. تمام این سریالهای مثلا ترکیه ای یا غیره را که نگاه کنید دارند یک جورهایی میگویند ببین خانم اگر همسرت مثلاً با کس دیگری تماس دارد تو هم برو با یکی دیگر؛ در واقع با همه توان روی این قضیه کار میشود و جامعه ما هم مقداری تحت تاثیر قرار میگیرد؛ پس این واقعیت را باید بپذیریم.و نمیشود هم گفت چون شخصی از راه تماس پرخطر مبتلا شده او را درمان نمیکنیم.– نه! اما آن آدمها (مخالفان این واکسن) میگویند در صورت وجود واکسن ترویج فحشا میشود و داری میگویی بیا واکسنت را بزن و برو هر کاری خواستی انجام بده.در هر صورت با پاککردن صورت مساله اوضاع بهتر نمیشود.– برای همین باید ببینیم عدد چند است (عددی که از طریق پژوهش قرار است به آن برسیم) این عدد در حساب و کتاب مهم است. اختلافات سر آن عدد است؛ در واقع ما باید چیزی نشان بدهیم و بگوییم الان اوضاع این است. حتی برخی میگویند شاید چون شما در مطب خیلی با این بیماران مرتبط هستی فکر میکنی موارد زیاد است.خود شما به هر حال یک معیار چشمی هم دارید که عدد مبتلایان و مراجعان مثلا نسبت به چند سال قبل چه تغییراتی کرده است.– وضعمان دارد بد میشود و هیچ تردیدی در این نیست. البته اینکه میگوییم بد، نمیخواهیم سیاهنمایی کنیم؛ چون الان دوره سیاهنمایی است و ما مدام میگوییم خیلی وضعمان خراب است؛ واقعیت این است که ما عادت کردهایم نقاط منفی را خیلی برجسته میکنیم و از نقاط مثبت غافل میشویم. تجربیات همکاران و خودمان نشان داده بالاخره همه جای دنیا مشکلات و سختیها هست؛ ما هم نمیخواهیم بگوییم سیاه؛ هنوز خیلی از افراد جامعه ما پلیپارتنر (افراد دارای شرکای جنسی متعدد) نیستند، ولی دارد زیاد میشود و این میطلبد که نگذاریم یک فاجعه رخ بدهد و بعد به فکر چاره بیفتیم. به نظرم ما از الان ما باید این واکسن را داشته باشیم.نکته دیگر این است که از زمان شروع مباحث مرتبط با این واکسن تا امروز برخی میگویند پشت پرده، بحثهای مالی و تجاری مطرح است. این گزاره را تا چه حد درست میدانید؟– بله. همین است. این عدد را باید بتوانیم استخراج کنیم و نشان دهیم. این کاری که الان کمیته دارد میکند روی همین است. در مورد بحثهای تجاری هم ببینید! به قول معروف هیچ گربهای برای رضای خدا موش نمیگیرد؛ همه شرکتهای دارویی بالاخره بحث تجاری دارند، هر کار خوبی هم جنبه مادی دارد. مثلا شما معلم هستید و آدمهای خیلی خوبی را تربیت میکنید اما بالاخر منافع مادی هم میخواهید و بدون پول کار نمیکنید. طبیعتاً در مورد شرکتهای دارویی هم اینطور نیست که فیسبیل الله دارند این واکسن را میسازند. ولی ما باید ببینیم که این واکسن، هزینه – فایدهاش با در نظر گرفتن همه جوانب چگونه است، اگر داشتن آن با در نظر گرفتن عوارض و مشکلات درمان بیماری و… به نداشتن آن میچربد، باید هزینه ساخت و خرید آن را بدهیم. به نظر هم میرسد فواید این واکسن بیشتر از هزینههایش است؛ پس در نتیجه به نظر میرسد ما باید به این سمت برویم؛ گرچه هنوز داریم روی آن کار میکنیم.با توجه به میزان اثربخشی این واکسن آیا اطلاعاتی دارید که تزریق آن در کشورهایی که در برنامهشان قرار دارد چقدر توانسته از شیوع بیماری جلوگیری کند؟– ویروسها موجودات زندهای هستند که انگار عقل دارند و برای حیاتشان مقابله و تلاش میکنند. وقتی ویروس میبیند در بدن پادزهری ساخته شده، تغییر و جهش پیدا میکند؛ بنابرین اینطور نیست که یک واکسن خاص صددرصد پیشگیری کند ولی از شایعترین سوشها تا حدی جلوگیری میکند. این «حد» بسیار تابع این است که ببینیم در یک کشور کدام سوش، سوش اصلی است. اینها همان اطلاعاتی است که با آن پژوهشها و آمارها حاصل میشود. حتی وقتی ما میخواهیم بنشینیم و با هم حرف بزنیم باید روی آمار و عدد حرف بزنیم، اما وقتی همه چیز در تاریکی است، هر کسی ممکن است یک مدل حرف بزند و آدمها هم نمیتوانند همدیگر را قانع کنند. وقتی آمارهای قطعی وجود داشته باشد میتوان آنها را رسمی کرد و دیگر کسی نمیتواند رویشان حرف بزند. از طرفی ویروسها هم همانطور که گفتم دارند خود را به روز میکنند و در مقابل آدمها هم دارند با ساخت واکسنهای جدیدتر با پوشش بیشتر، همین کار را میکنند.حالا که هنوز این واکسن در برنامه نیست و بحث گرانی هم وجود دارد. راهکار فعلی ما چیست؟ کسانی که بخواهند مطمئن باشند پارتنرنشان آلوده است یا نه، آیا میتوانند از طریق آزمایش مطمئن شوند؟– دو تا مساله وجود دارد. اول اینکه در پیشگیری از بیمارییهای جنسی یک استراتژی C، B، A وجود دارد و یکی هم آزمایش. در استراتژی سه مرحلهای، مرحله A یعنی همانی که ما میگوییم تقوا یا پرهیزکاری، مرحله B یعنی وفاداری به شریک جنسی و پلی پارتنرنبودن و مرحله C، کاندوم، یعنی استفاده از کاندوم میتواند تا حدی از انتقال ویروسهای بیماریهای جنسی جلوگیری کند. یکی از مشکلات ما این است که خیلی از آدمها در جریان ابتلا به اینجور بیماریها یا هپاتیت و اچ. آی. وی هستند متاسفانه از کاندوم استفاده نکردهاند.– اما در مورد آزمایش، آزمایشات دو دسته هستند؛ بعضی سنستیو هستند یعنی «حساس» و بعضی «اختصاصی». آزمایشهای حساس، حساسیت بالایی دارند اما اختصاصی بودنشان پایین است. یعنی اگر بگویند نیست واقعا نیست، اما اگر بگویند هست، ممکن است اشتباه بگویند. مثل اینکه شما فرد حساسی را مامور جدا کردن آدمهای معتاد در یک جمع کنید؛ چون این فرد حساس است هر کسی را که کمی به نظرش غیرعادی بیاید به عنوان معتاد جدا میکند. این تستها هم همینطورند و ممکن است پاسخهای مثبت اشتباه بدهند؛ بنابراین منفیبودن این تستها برای ما ارزشمند است. در مقابل، آزمایشهای اختصاصی، مثبتبودنشان ارزشمند است. وقتی یک تست اختصاصی بگوید چیزی مثبت است یعنی قطعا مثبت است.– تستهایی که برای بررسی اچ. پی. وی در جامعه ما هست از نوع بسیار بسیار حساسند اما اختصاصی نیستند؛ در نتیجه خیلی از اوقات خیلی از خانمها که مثلا برای تست پاپاسمیر میروند که اتفاقا تست خوبی برای غربالگری سرطان رحم است، ممکن است چون از تست حساس استفاده شده، به آنها بگویند اچ. پی. وی شما مثبت است و استرس زیادی به آدمها وارد میشود و حتی روابط زناشویی تحت تاثیر قرار میگیرد. از طرفی متاسفانه تستهای آزمایشگاهی ما الان مساله دارند. زیرا دولت محدودیتی برای هزینه آزمایشها میگذارد. ازمایشگاهها هم به جای هزینه بسیار بالای کیتهای مثلا استاندارد آلمانی یا آمریکایی، از نمونههای ارزان پاکستانی، هندی یا چینی میخرند. ما با این جوابهای غلط هر روز مشکل داریم؛ البته این به معنای این نیست آدمهایی که آنجا هستند بیاخلاقند یا کارشان را درست انجام نمیدهند؛ مساله گرانی کیت خوب و وجود کیتهای ارزانتر غیراستاندارد است؛ پس نمیتوان به آزمایش هم استناد و بر اساس آن بیماریابی کرد.– در این شرایط آنچه برای ما مهم است شرح حال بیمار و معاینه است. اگر فردی بگوید که با کسی به جز همسرش رابطه نداشته و همسرش هم متقابلا همینطور، میگوییم به جواب تست اهمیت نده؛ چون میتواند خیلی غلط باشد. اما اگر کسی بگوید روابط خارج از چهارچوب خانواده داشته و در معاینه هم ضایعات زگیلمانند دیده شود، مبتلاست. چراکه بسیاری از اوقات ممکن است فرد آلوده باشد اما زگیل نداشته باشد که اینها را هم ما نمیتوانیم راحت بگوییم مگر اینکه زگیل واضح داشته باشد. به عبارت دیگر، بالین، شرح حال و معاینه برای ما خیلی مهم است. در واقع آزمایشها در زمینه اچ. پی. وی خیلی ما را گمراه میکنند، در حالیکه مثلا در مورد اچ. آی. وی یا ایدز اتفاقا چون تستهای موجود هم حساس (۹۹ درصد) هم اختصاصی ( ۹۸ درصد) هستند برای تشخیص قطعی از آزمایش استفاده میکنیم. در نتیجه بحث آزمایش در مورد اچ. پی. وی ما را به یک وادی دیگری میکشاند.حالا با همه این تفاصیل اصولا چقدر درباره این ویروس و بیماریهای مرتبط با آن در جامعه آگاهی وجود دارد؟– آگاهی عمومی کم است و آگاهی نسبت به گسترش روابط آزاد کمتر؛ این هم وظیفهای است که شما (رسانهها) باید بر عهده بگیرید. باید در یک فضای نوتر و علمی، آگاهیها بالا برود و مردم بدانند که به هر حال چنین چیزی هست و اگر مراقبت نکنند، گرفتار میشوند، مثلا بیماری داشتم که میگفت پس چرا در این همه فیلمها و سایتهای پورن هیچ کدام مریض نشدهاند. آگاهی این فرد آنقدر کم است که نمیداند این یک ظاهر است و پشت این هزار تا بحث وجود دارد. خب این آگاهی را چه کسی باید بدهد؟ یکی از وظایف ذاتی رسانهها و برخی نهادهای دیگر است که آگاهی بدهند و البته این آگاهی را آدمهای آگاه باید بدهند که سمت و سوی سیاسی ندارند؛ چون الان اینطوری شده که تا حرف میزنی و میگویی دغدغه ما سلامتی شما جوانهاست، میگویند مثلا با ازدواج سفید میخواهند مخالفت خود را با برخی چیزها نشان دهند؛ در حالیکه اصلا بحث اینکه من طرفدار کی هستم و چه عقیدهای دارم، نیست. بحث این است که تو مواظب باش عمرت را حرام نکنی، سلامتت به خطر نیفتد و زندگیات را نابود نکنی؛ آن هم بخاطر یک بیمبالاتی؛ حرف ما این است. اصلاً کاری نداریم چه تفکری داری، پس این مدل آگاهیدادن خیلی مهم است. ما نباید دچار غفلت شویم، ما را دارند میبرند سمت غفلت؛ حالا یا با مشروبات الکلی یا روانگردانها و… و. پس باید بدانیم که وسط یک جنگ، نان و حلوا خیرات نمیکنند. وظیفه ذاتی شما این است که آدمها را از غفلت در بیاورید و کسی هم نمیخواهد با این حرفها چیزی را ترویج کند. ولی خیلی خیلی مهم است که آدمها خودشان به این نتیجه برسند و حواسشان باشد.در مورد راههای انتقال این ویروس هم همانطور که میبینید بحثهای زیادی هست که اطلاعات خیلی از آنها دقیق نیست یا اصولا نادرست است. اگر موافق باشید کمی دراین باره صحبت کنیم.استخر، لیزر و اپیلاسیون نگرانکننده نیست– ببینید! عمده راه انتقال، تماس جنسی است. آن اوایل که بحث اچ. ای. وی (ایدز) مطرح شده بود هم برخی تحفظ داشتند که کمتر درباره انتقال جنسی صحبت شود و مثلا خیلی روی دندانپزشکی حرف زده شد. البته از نظر تئوری این احتمال بود ولی خیلی خیلی کم و در شرایط خیلی خاصی که رخدادن آن دور از ذهن بود.در مورد اچ. پی. وی هم بعضی برای اینکه نمیخواهند اصلاً صحبت تماس جنسی را مطرح کنند سراغ حرفهای دیگر میروند، ولی واقعیت این است که انتقال از راههای دیگر خیلی خیلی نادر است. امکان انتقال از راههایی که درباره آنها صحبت میشود مثل لیزر و و اپیلاسیون و استخر و… واقعا کمتر از یک درصد است. ما آن ۹۹ درصد را رها نکنیم و بیاییم سراغ این یک درصد. از طرفی دادن اطلاعات غلط آدمهای وسواسی را دچار مشکل و ترس میکند. فرض کنید یک سری آدم باید آبدرمانی کنند، ولی اگر دچار ترس شوند دیگر به استخر نمیروند؛ در حالیکه ویروس در استخری که کلر با غلظت بالایی دارد میمیرد و خیلی هم بعید است استخری باشد که واقعا کلر نزده باشد. بطور معمول دیفالت فکری ما نباید استخر و لیزر و اپیلاسیون و این چیزها باشد؛ عمده مساله ما مساله جنسی است. بالاخره آن آدمی که بلد است دستگاه لیزر را دستش بگیرد میفهمد باید به آن الکل بزند.بنابراین باید اطلاعات درست داده شود؛ چون برخی فوبیای اچ. پی. وی و اچ. آی. وی یا بیماریهای مقاربتی دارند و بر اثر اطلاعات غلط دچار وسواس میشوند. باید واقعیتها را خیلی راحت، مشخص و شفاف، بدون هیچ پیشداوری و چاشنی سیاسی و مذهبی و اعتقادی برای مردم گفت. -

زنگ خطر بیماریهای منتقله جنسی در ایران به صدا درآمد / سلامت جنسی نوجوانان قربانی پنهانکاری خطرناک و آمارهای خاموش / زگیل تناسلی به گروه سنی ۱۷ تا ۱۸ ساله رسید
به گزارش اقتصادران، سکوت در آموزش جنسی، محدودیت در پیشگیری و انگ اجتماعی؛ سه ضلع معضلی که حالا خود را در آمار رو به رشد بیماریهای منتقله جنسی نشان میدهد. گزارشهای تازه متخصصان عفونی از مراجعه دختران و پسران ۱۷ و ۱۸ ساله با زگیل تناسلی، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده که سیاستگذاران چگونه قرار است با واقعیتی روبهرو شوند که سالها انکارش کردند.
نسلی که قربانی تأخیر در آموزش شد
نشانههای بحران مدتهاست دیده میشود. دکتر مینو محرز، استاد بیماریهای عفونی، اعلام کرده است که امروز در کلینیکها «دختران و پسران ۱۷ و ۱۸ ساله با زگیل تناسلی و عوارض ناشی از رابطه جنسی ناایمن مراجعه میکنند». این جمله بیش از یک هشدار پزشکی است؛ تحلیلی از نتیجه سالها تأخیر در سیاستگذاری آموزشی.
در حالیکه نظام آموزش رسمی از ارائه حداقلیترین آموزش جنسی پایه به نوجوانان خودداری میکند، تصمیمگیران هنوز ترجیح میدهند درباره واقعیت تجربههای جنسی نوجوانان سکوت کنند؛ سکوتی که حالا در پروندههای پزشکی دیده میشود.
سیاستهایی که سلامت را تهدید میکند
بخش دیگری از بحران به سیاستگذاری در حوزه سلامت جنسی بازمیگردد. محرز میگوید: «دسترسی دشوار و قیمت بالای محصولات پیشگیری… کار را برای جوانان سختتر کرده است.»
افزایش قیمت کاندوم، محدود شدن عرضه در داروخانهها و گاه برخوردهای سلیقهای، استفاده از ابزار پیشگیری را از سطح یک رفتار مسئولانه، به یک فرآیند پرهزینه و دشوار تبدیل کرده است.
در واقع، محدودیتهای اقتصادی و مقررات سختگیرانه، مهمترین ابزار کنترل بیماریهای عفونی را کماثر کرده و نتیجه طبیعی آن، افزایش بیماریهایی مانند HPV و HIV است؛ بیماریهایی که هزینه درمانشان صدها برابر ابزار پیشگیری است، اما تصمیمگیران همچنان بار هزینه را به دوش مردم میگذارند.
انگ اجتماعی؛ پنهانکاری خطرناک و آمارهای خاموش
در ایران هنوز صحبت درباره بیماریهای مقاربتی تابو محسوب میشود. محرز میگوید «حدود ۹۰ درصد بیماران حتی خانواده درجهیک خود را در جریان بیماری قرار نمیدهند».
این پنهانکاری سیستماتیک، صرفاً یک رفتار فردی نیست؛ نتیجه نبود فرهنگسازی، نبود آموزش و سیاستهایی است که بیماری را «مجرمانه» و مبتلا را «مسئلهدار» معرفی میکند.
کارشناسان سلامت اجتماعی هشدار میدهند که هرچقدر انگ اجتماعی بیشتر باشد، بیماران دیرتر تشخیص داده میشوند، دیرتر درمان میگیرند و چرخه انتقال بیماری گستردهتر میشود. نتیجه آن، آمارهای خاموشی است که هیچگاه در نمودارهای رسمی دیده نمیشود، اما در کلینیکها خود را نشان میدهد.
سیاستگذاری یا انکار؟
مسئله فقط پزشکی نیست؛ اجتماعی و حتی سیاسی هم است. سیاستگذاری سلامت جنسی سالهاست میان نهادهای مختلف سرگردان مانده؛ از یکسو وزارت بهداشت تأکید دارد که آموزشهای حداقلی لازم است، از سوی دیگر نهادهای فرهنگی و برخی جریانهای سیاسی با هرگونه آموزش مخالفت میکنند.
نتیجه این تقابل، حذف آموزش از مدارس، گران شدن ابزار پیشگیری و ساکت ماندن رسانههای رسمی است؛ و در نهایت، هزینه را نوجوانانی میپردازند که با کمترین آگاهی وارد زمانی از زندگی میشوند که بیشترین نیاز به آموزش دارند.
زنگ خطری که باید شنیده شود
ورود زگیل تناسلی به گروه سنی ۱۷ تا ۱۸ ساله، تنها یک هشدار پزشکی نیست؛ نشانه شکست سیاستهای کنونی در حوزه سلامت جنسی است. کارشناسان تأکید میکنند که بازنگری در سیاستهای آموزشی و کاهش محدودیت دسترسی به ابزار پیشگیری، یک ضرورت فوری است نه انتخاب.
در جامعهای که سکوت را بر آموزش ترجیح میدهد، پنهانکاری را بر درمان و محدودیت را بر پیشگیری، بحرانهای سلامت عمومی نهتنها ادامه پیدا میکنند، بلکه هر سال جوانتر میشوند.
-

انکار وزارت بهداشت مقابل شیوع بالای HPV در ایران / از هر 10 نفر، ۷ نفر اچپیوی مثبت دارند! / فروش واکسن 16 میلیونی گارداسیل در بازار آزاد
به گزارش اقتصادران، محرمانه. تمام فرمها خالی میماند. گزارشها عددی را نشان نمیدهند. پزشکان طفره میروند و وزارت بهداشت تاکید میکند که آماری ندارد؛ آمار ابتلا به اچپیوی. از آن طرف اما داروخانهها هرروز با متقاضیان واکسن مواجهاند. هر داروخانه، تنها چند عدد سهم دارد و همانها هم با دو مراجعه و خرید سهدوز تمام میشود.
داروخانهداران از کمبود واکسن گارداسیل خبر میدهند، درحالیکه این واکسنها به وفور در مطبهای خصوصی و بازار آزاد پیدا میشود؛ از ۶ تا ۱۶ میلیون تومان. در برخی مراکز رسمی هم واکسن گارداسیل ۴ ظرفیتی را با نرخ ۴ میلیون و ۷۵۰ هزار تومان و ۹ ظرفیتی را ۹ میلیون و ۵۰۰ تا ۱۸ میلیون تومان خریدوفروش میکنند.
تعرفه مصوبش چقدر است؟ یک تا ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان. اما واکسنی پیدا نمیشود، تا جایی که کانالها و صفحههایی در شبکههای اجتماعی راه افتاده که آدرس و نام داروخانههای دارای واکسن را اعلام میکنند. حتی ساعت را هم اعلام میکنند تا متقاضیان بدانند موجودی مربوط به چه زمانی است.
پیش از این معاون بهداشت وزارت بهداشت گفته بود که تبلیغات واکسن اچپیوی در فضای مجازی کلاهبرداری است و این وزارتخانه آن را تایید نمیکند. او این را هم گفته بود که درحالحاضر تزریق عمومی این واکسن در دستور کار وزارت بهداشت قرار ندارد و این واکسن تنها برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم موثر است. همین مسئول اما در شانزدهم آذرماه امسال، در یک نشست خبری شرکت کرد و گفت که وزارت بهداشت در حال جمعآوری دادهها برای تصمیمگیری درباره گنجاندن واکسن اچپیوی در برنامه ملی واکسیناسیون است.
این بار اولی بود که وزارت بهداشت ماجرای شیوع اچپیوی و ضرورت تزریق واکسن را تایید میکرد. همین مسئول اعلام کرد که در صورت تأیید مصوبات کمیته توسط وزیر بهداشت، اقدامات بعدی جهت ورود واکسن به برنامه کشوری آغاز میشود. به گفته او، واکسن دوظرفیتی HPV در داخل کشور تولید شده که حاوی زیرگونههای ۱۶ و ۱۸ بیماری است که عامل بسیاری از سرطانهای وابسته به این ویروس هستند و این واکسن میتواند فرد را در مقابل سرطانهای وابسته به این ویروس ایمن کند، اما این واکسن فاقد اثربخشی لازم علیه ژنوتیپهای ۶ و ۱۱ است که بیشترین علت بروز زگیلهای تناسلی هستند.شیوع بالا و انکار وزارت بهداشت
با اینکه وزارت بهداشت هیچوقت آمار دقیقی از میزان شیوع اچپیوی اعلام نکرده اما آمارهای غیررسمی نشان میدهد که حدود ۷ تا ۹ درصد از جمعیت عمومی و بالغ کشور، به یکی از انواع پرخطر ویروس اچپیوی آلوده هستند. بیشترین نوع شایع ویروس شامل همان نوع ۱۶ و ۱۸ است که ارتباط مستقیمی با سرطان دهانه رحم دارند. اعلام میشود که حدود ۶۰ تا ۹۰ درصد افراد به یکی از انواع پرخطر اچپیوی مبتلا هستند.
داروخانهداران و کسانی که در حوزه دارو فعالیت میکنند، معتقدند که باتوجه به قیمت این واکسن، ایران نمیتواند آن را وارد واکسیناسیون سراسری کند، مگر اینکه بخواهد از نوع ایرانی آن استفاده کند. سعید بوربور که کارشناس دارویی است و خودش هم داروخانهدار است، میگوید که در حال حاضر نوع آمریکایی این واکسن با بیشترین استقبال مواجه است.واکسن دوگانه ایرانی این ویروس که در بازار وجود دارد، کمتر مورد تقاضاست و مراجعهکنندگان اعتماد زیادی به آن ندارند؛ مگر اینکه خود وزارت بهداشت بخواهد این واکسن را در شبکه بهداشت بهصورت رایگان تزریق کند. بیشتر افراد بهدنبال نوع آمریکایی این واکسن هستند. واکسن آمریکایی ۹ گانه، برای افرادی که مبتلا به این ویروس شدهاند هم کارایی دارد و تا ۱۵ درصد تاثیر دارد. برای افراد مبتلا، واکسنهای دوظرفیتی فایده چندانی ندارد، آنها برای پیشگیری مفید هستند.
به گفته بوربور، از زمانیکه این بیماری در کشور شایعتر شد و از آن طرف هم مشکلات ارز وجود دارد، بهدلیل تقاضای بالا، این واکسن با کمبود مواجه شده است: «بهجرأت میتوانم بگویم که طی دو، سه سال اخیر، میزان تقاضا برای خرید این واکسن ۴۰ تا ۵۰ درصد بیشتر شده است، خیلیها به دنبال این واکسن هستند.» او ادامه میدهد: «در ابتدا سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده بود که این واکسن برای افراد ۱۰-۹ سال تا ۲۶-۲۵سال کارایی دارد، اما بعداً بررسیها نشان داد که افراد ۴۵-۴۰ سال هم میتوانند آن را تزریق کنند. به همین دلیل هم تقاضا برای مصرف آن بیشتر شد.
نمیتوان گفت که چند درصد مبتلا به این ویروس هستند، اما آنطور که مشاهده میشود در افراد جوان، ۲۸-۲۷ ساله شیوع بالایی دارد.» به گفته بوربور، در زمینه تزریق این واکسنها اطلاعرسانی درستی نمیشود. برخی افراد مراجعه میکنند و با وجود سن بالا و فعالیت جنسی محدود تقاضای واکسن میکنند، با این توضیح که برای ایمنی بدن خوب است. درحالیکه شاید اصلاً نیازی نداشته باشند: «توزیع این واکسن در داروخانهها محدود است. تعدادی از داروخانهها با روابطی که دارند، سهمیه بیشتری میگیرند، هرچند خیلی از آنها به دست مصرفکننده نمیرسد و سر از بازار آزاد در میآورد.»
نکته مورد توجه این کارشناس دارو، پنهانکاری است؛ هم از سوی مسئولان هم از سوی افراد به یکدیگر: «همین پنهانکاریها منجر به انفجار این ویروس در جامعه شد. این مسئله بیشتر از همه به زنان آسیب میزند. چراکه آنها در معرض ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند و اگر جلویش را نگیرند، در آینده باید هزینههای خیلی بیشتری کنند.» او میگوید افرادی که مبتلا به این ویروس هستند، مکملها و پمادهایی هم برایشان تجویز میشود؛ پمادهای موضعی که برای زگیل تناسلی موثر است و اغلب برای مردان استفاده میشود.
۷ نفر از ۱۰ نفر، اچپیوی مثبت دارند
زهرا مرزبانراد، جراح و متخصص زنان، دارای فلوشیپ انکولوژی و عضو انجمن پاپیلومای ایران ـ HPV ـ است و وضعیت شیوع اچپیوی در کشور را نگرانکننده میداند: «تقریباً میتوان گفت که از هر ۱۰ مراجعهکننده، اچپیوی هفت نفر مثبت است. باید به همه بگویند که این واکسن را تزریق کنند. در وضعیت مناسبی بهسر نمیبریم، روابط متعدد شده، شرکای جنسی به هم تعهد ندارند و همین مسئله شیوع را بیشتر میکند. باید به کودکان و نوجوانان آموزش داده شود که رفتارهای جنسی با چه بیماریهایی ممکن است همراه باشد. اما متاسفانه این اتفاق نمیافتد.»
آنطور که متخصصان بیماریهای زنان میگویند، اچپیوی جزو فهرست غربالگریهای دنیا به حساب نمیآید، چراکه وقتی درباره یک غربالگری صحبت میشود، باید ارزان، آسان و در دسترس باشد. در ایران انجام تست اچپیوی، دو میلیون و ۴۰۰ هزار تومان است و مراجعهکننده وقتی متوجه قیمت میشود، میگوید گران است و نمیخواهد. برخی از بیمههای تکمیلی این آزمایش را پوشش میدهند اما بیمههای عمومی، خیر. واکسن اچپیوی ارزان نیست اما مرزبانراد میگوید که نوع ایرانی آن، یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است و میتواند در سبد دارویی افراد قرار بگیرد.
به گفته این متخصص، مبتلایان از نوجوان تا سنهای بالا هستند، آنها معمولاً از نظر جنسی فعالاند یا شرکای جنسیای دارند که فعالیت زیادی در این زمینه دارند: «این ویروس در میان افراد متاهل هم زیاد است. در این زمینه تنها ازدواج کردن مهم نیست، تعهد به ازدواج اهمیت دارد.»
سرطانهای مقعد، آلتتناسلی و حنجره
مرزبانراد، آنکولوژیست است و میگوید که میزان مراجعه زنان با علائم پیشسرطان یا سرطان به آنها بالاست؛ اغلب کسانی هستند که به پزشکان غیرمتخصص مراجعه کردهاند، پولهای زیادی خرج کردهاند و به نتیجهای نرسیدهاند. درحالیکه با واکسیناسیون میتوانستند از پیشرفت آن جلوگیری کنند: «بیمارانی که به ما مراجعه میکنند اغلب در شرایط اضطراریاند و کمتر برای معاینههای دورهای مراجعه میکنند. بیشترشان اچپیوی مثبت دارند و با ضایعات پیشسرطانی میآیند. این افراد الزاماً مبتلا به سرطان دهانه رحم نیستند، اما برخی از جوانان میآیند که مبتلا به سرطان دهانه رحماند که بسیار غمانگیز است.»
براساس اعلام مرزبانراد، تنها زنان نیستند که درگیر سرطان میشوند، سرطانهای آلت تناسلی، مقعد و حنجره هم جزو سرطانهای مرتبط با ویروس اچپیوی است. به گفته او، برای کنترل شیوع این ویروس، واکسیناسیون بسیار مهم است. برخی کشورها مثل استرالیا، فنلاند، سوئیس، بلژیک، کانادا و انگلستان، واکسیناسیون را از سن ۱۲ سال شروع کردهاند که این اقدام ریسک ابتلا به سرطان دهانه رحم یا سرطانهای وابسته به اچپیوی را کاهش میدهد.
درحالحاضر در انگلستان، این واکسن را بهصورت تکدوز در میان نوجوانهایی که رابطه جنسی ندارند، تزریق میکنند و تاثیر هم دارد، اما در ایران بهدلیل پنهانکاریها، متوجه نمیشوند که فرد رابطه جنسی دارد یا خیر. به همین دلیل تاکید بر تزریق دو دوز آن در کشور است.
او امیدوار است که واکسیناسیون علیه این ویروس، در ایران هم شروع شود: «درحالحاضر یک شرکت ایرانی، تولید واکسن چهارظرفیتی اچپیوی را شروع کرده و قرار است از اول دیماه وارد بازار شود. با این واکسن، میتوانند واکسیناسیون را برای افراد از ۱۴ سال به بالا شروع کنند: «هنوز درباره واکسیناسیون ملی در ایران خبری نیست، مسئولان میگویند که همهچیز عالی و خوب است، مشکلی وجود ندارد، هیجکس اچپیوی ندارد.
درحالیکه ما بارها به آنها گفتهایم که این وضعیت در آینده وخیم میشود، به هر حال ازدواج کم شده، سن جمعیت بالا رفته، روابط سکشوال بین زنان و مردان و همجنسگرایی افزایش یافته، خیلیها ممکن است در آینده به سرطانهای حنجره، مقعد، دهانه رحم و… مبتلا شوند.» براساس اعلام این متخصص و آمارهای جهانی، ۹۰ درصد سرطانهای دهانه رحم بهدلیل ابتلا به اچپیوی رخ میدهد: «در ایران آماری نداریم، هیچ آماری در دسترس نیست. تا زمانی که آماری نباشد، نمیتوان اظهارنظر تخصصی کرد و اساساً هم دوست ندارند صدای ما شنیده شود.»
فقط با نسخه پزشک متخصص
درحالحاضر سه نوع واکسن اچپیوی در ایران وجود دارد؛ یکی واکسن دوگانه است، یکی چهار گانه و دیگری ۹ گانه. واکسن دوگانه، ایرانی است که یک میلیون و ۵۰ هزار تومان فروخته میشود. واکسن ۴ گانه اماسدی آمریکا که دو میلیون و۲۵۰ هزار تومان قیمت دارد و دیگری هم ۹ گانه آمریکایی است که ۶ میلیون و ۸۳۹ هزار و ۴۰۰ تومان است.
تزریق سه دوز از این واکسن، برای نوع آمریکایی بالای ۱۸ میلیون تومان هزینه دارد. خرید این واکسن با وجود آزاد بودن، نیاز به نسخه پزشک دارد، باید شماره کارت ملی وجود داشته باشد و براساس آن دارو فروخته شود. این در حالی است که پزشکانی که در حوزه پیشگیری از بیماریهای آمیزشی فعالیت میکنند، میگویند که در برخی از شهرها، این نسخه را یک متخصص عفونی، زنان یا پوست باید تجویز کند، یعنی یک پزشک عمومی نمیتواند نسخه بنویسد و این مسئله برای افراد محدودیت ایجاد کرده است.
واکسن گارداسیل از طریق ایجاد ایمنی در برابر چهار نوع ژن HPV که بهعنوان ۶ ، ۱۱، ۱۶ و ۱۸ شناخته میشوند، عمل میکند. واکسن گارداسیل چهار ظرفیتی در برابر چهار نوع ژن HPV که بهعنوان ۶، ۱۱، ۱۶ و ۱۸ شناخته میشوند، عملکرد پیشگیری دارد. واکسن گارداسیل ۹ ظرفیتی در برابر ۹ نوع ژن HPV که ژنهای ۶، ۱۱، ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲ و ۵۸ را هدف قرار میدهد و باعث پیشگیری از ابتلا به این نوع ژنهای خطرناک HPV میشود. واکسن گارداسیل ۹ ظرفیتی بیشترین پوشش ژنی را دارد و نسبت به گارداسیل چهار ظرفیتی، قویتر است. سویه ۶ و ۱۱، دلیل ۷۰ تا ۸۰ درصد زگیلهای تناسلی است.
واکسنهای اچپیوی توسط شرکت بهستان دارو وارد و در داروخانهها توزیع میشود. تمام واکسنها برچسب سازمان غذا و دارو دارند که از طریق سامانه تیتک میتوان از اصالت آن مطمئن شد. بر تزریق سه دوز این دارو تاکید میشود با این حال باتوجه به شرایط مالی افراد، دو دوز هم میتواند برایشان کارایی داشته باشد. داروخانهداران میگویند که برخی از این واکسنها از ترکیه وارد میشوند و قیمت بالاتری دارند. یعنی گران فروخته میشوند. بهدلیل تقاضای بالا، بازار آن داغ شده است. نکته اما اینجاست که این واکسن بهشدت کم است و بهصورت محدود توزیع میشود. مثلاً سهمیه یک داروخانه، تنها ۶ عدد است، یک نفر که بخواهد سه دوز بخرد، نیمی از موجودی را تمام میکند. سامانه ۱۹۰ در ارتباط با موجودی این واکسن اطلاع میدهد.
وحید جهانمیرینژاد، پزشک است و سالها در زمینه پیشگیری از ابتلا به اچآیوی فعالیت کرده و در زمینه عفونتهای آمیزشی مشاوره میدهد. او جزو فعالان در حوزه اچپیوی هم هست و گفته سایر همکارانش در زمینه نبود آمار ابتلا به این عفونتها را تکرار میکند: «ممکن است هر کسی به هر روشی خودش را درمان کند و لزوماً هم ابتلایش در یک سیستم مشخصی ثبت نشود.»
براساس آنچه این پزشک عنوان میکند، از هر متخصصی در زمینه زنان، بیماریهای عفونی، یا متخصصان گوش و حلق و بینی که سالها در این حوزه فعالیت میکنند اگر پرسیده شود، قطعاً آمارهای باارزشی دارند. حتی پزشکان عمومی هم هر روز با موارد زیادی از مراجعه درباره ابتلا به این بیماری مواجهاند. مشاهدات عینی نشان میدهد که آمار ابتلا به این عفونتها چندده برابر شده است.
آنطور که گفته میشود بخش بیماریهای واگیر تمام دانشگاههای علوم پزشکی، باید این آمارها را ثبت و تجمیع کنند. اداره کنترل ایدز و بیماریهای آمیزشی وزارت بهداشت که زیر نظر معاونت بهداشتی فعالیت میکند، باید به این موضوع رسیدگی کند. اما آمارهایشان از همان سطوح پایین ضعیف است و کادر درمان را موظف به گزارشدهی نمیکنند. گروهی از افراد هم به بخش خصوصی مراجعه میکنند که آنها هم موظف به اینکار نیستند. جهانمیرینژاد میگوید که بدون شک، آماری که وجود دارد یا اعلام میشود، بسیار پایینتر از آمارهای واقعی است.
براساس دستورالعملهای وزارت بهداشت، گزارش برخی از بیماریها فوری است مثلاً هاری، بیماریای است که خیلی فوری باید بهصورت تلفنی و در لحظه، از سوی پزشک گزارش شود. گروهی از بیماریها بهصورت کتبی و اورژانسی گزارش میشوند، تعدادی هم کتبی و ماهانه. اچپیوی در هیچکدام از این گروهها قرار گرفته است. بهگفته جهانمیرینژاد، حتی برای بیماریهایی که خط قرمزی هم ندارند، آمار دقیقی اعلام نمیشود. اداره کنترل ایدز و بیماریهای آمیزشی وزارت بهداشت عملکرد بسیار ضعیفی دارد.
همه اینها در شرایطی است که به گفته این پزشک فعال در زمینه عفونتهای آمیزشی، شیوع اچپیوی بسیار بالا رفته، برای پیشگیری هم واکسیناسیون انجام نمیشود، گروههای مخالف واکسیناسیون، جنجال میکنند و نمیگذارند این اتفاق بیفتد. درحالیکه این ویروس تنها پیامد جسمی ندارد؛ پیامدهای اجتماعی هم دارد و آمار طلاق را بالا میبرد: «در ایران در حوزه غربالگری پاپاسمیر برای تشخیص سرطان دهانه رحم، اقدامات خوبی صورت میگیرد و حتی برای جمعیت روستایی هم از طریق ماماهایی که در طرح پزشک خانواده فعالیت میکنند و به دورترین روستاها میروند، انجام میشود. اما در ارتباط با اچپیوی، سیستم ضعیفتر است. در شهرهای بزرگ بهدلیل اطلاعرسانی بین خود افراد، میل به انجام واکسیناسیون در میان جوانان بهویژه زنان جوان بسیار زیاد شده است، حتی والدین هم در حال حاضر نسبت به این موضوع حساس شدهاند.»
او میگوید، تاکید سازمان جهانی بهداشت این است که کشورهایی با درآمد کم، آمار ابتلا به سرطان دهانه رحمشان خیلی بالاست. در کشورهای پیشرفته، روی ارکان مختلف پیشگیری توجه کردهاند که یکی از آنها واکسیناسیون است، رکن بعدی استفاده از لوازم پیشگیری مانند کاندوم است، ترک سیگار هم جزو ارکان دیگر است. غربالگری هم تاثیر زیادی در پیشگیری دارد.
این پزشک در ادامه بر استفاده از عفونت بهجای بیماری تاکید میکند با این توضیح که عفونت ممکن است بیعلامت باشد: «در برخی شهرها با جمعیت بسیار بالا گفته میشود که میزان ابتلا به این عفونت، صفر است، درحالیکه اینطور نیست، در ارتباط با عفونتهای آمیزشی، اطلاعات دقیق از میزان ابتلا وجود ندارد و جایی هم ثبت نمیشود. همه اینها در شرایطی است که در مشاورههای آنلاین همواره با ابتلای افراد به این عفونتها مواجه میشویم؛ چه زگیلهای تناسلی چه کلامیدیا یا تبخالها و… هر روز نزدیک به ۱۰ نفر از من درباره این بیماریها سوال میکنند.
همین حالا از پزشکان مرتبط هم بپرسید، کسی نمیگوید که مواردی نداشته اما جایی ثبت نمیشود. در سیستم پزشک خانواده، فرم ابتلا به این عفونتها وجود دارد، اما کسی به آن توجه نمیکند. حتی خود پزشکان آماری نمیدهند و این بیماریها را ثبت نمیکنند.» به گفته او، ابتلا به ویروس اچپیوی در بسیاری از موارد بیعلامت است و ممکن است تنها خارش خفیفی داشته باشد، یعنی مانند تبخال تناسلی نیست که همراه با درد باشد، به همین دلیل درصدی از مبتلایان مراجعهای به هیچ کجا ندارند، برخی به داروخانهها مراجعه میکنند و پماد میگیرند، گروهی سراغ عطاریها میروند و گاهی از طریق اینستاگرام از افراد سودجو مشاوره میگیرند که آنها هم برایشان پکهای معجزهآسای خودشان را به قیمتهای بالا و تا ۱۵ میلیون تومان میفرستند.
همین مسئله باعث میشود تا بخش زیادی از آمارها از دست برود. از سوی دیگر درمان این ویروس قطعی نیست و با افزایش سیستم ایمنی بدن دفع میشود. به همین دلیل است که مصرفکنندههای سیگار و الکل، بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند. براساس اعلام این پزشک، بررسیهای جهانی تاکید میکنند که ۷۰درصد افراد در طول زندگی خود به یکی از گونههای اچپیوی مبتلا میشوند که در اغلب موارد بیعلامت هستند. درحالحاضر اما گفته میشود که همه افراد در معرض ابتلا قرار دارند.
جهانمیرینژاد از ارتباط این ویروس با سرطانها میگوید. آمارهای جهانی بر ابتلای سالانه بالای ۶۰۰ هزار زن به سرطان دهانه رحم، تاکید میکنند؛ نیمی از این افراد بهدلیل بیماری، جانشان را از دست میدهند. دهها میلیون نفر هم با ضایعات پیشسرطانی به پزشک مراجعه میکنند و سالانه ۸۰۰ میلیون نفر به ویروس اچپیوی مبتلا میشوند. براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، سالانه حدود ۴۰۰ میلیون نفر در جهان به تبخال تناسلی و سوزاک مبتلا میشوند، درحالیکه ابتلا به اچپیوی از همه اینها بیشتر است.
درصدی هم که شامل چندین میلیون نفر هستند، به نوع پرخطر آن مبتلا میشوند و به سمت ضایعات پیشسرطانی میروند. البته بررسیها نشان میدهد که بالای ۹۰ درصد بهبود پیدا میکنند. به گفته این پزشک، اچپیوی میتواند منجر به ابتلا به شش سرطان شود؛ سرطان دهانه رحم، سرطان دهان و حلق، مقعد، واژن، سرطان آلت تناسلی مرد و زن.
او هم تاکید میکند که با وجود تقاضا، واکسن گارداسیل با کمبود زیادی مواجه است: «در برخی از مناطق، این واکسن تنها با نسخه پزشک متخصص زنان، عفونی یا پوست داده میشود. این اقدام افراد را محدود میکند. باید شرایط برای عرضه این واکسن فراهم شود تا همه تزریق کنند.»
ویروس در هر دو جنس شایع است، اما براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، در کشورهای با درآمد پایین، سرطان دهانه رحم دومین سرطان کشنده در میان زنان است، به همین دلیل بر واکسیناسیون زنان تاکید فراوانی میشود و به آنها توصیه میکنند از سن ۲۵ سال بهبالا تست پاپ اسمیر و اچپیوی انجام دهند.
بیتوجهی به هشدارهای سال ۹۷
خردادماه سال ۹۷، دختری جوان بهنام یاسمن اشکی به برنامه ماه عسل با اجرای احسان علیخانی دعوت شد؛ دختری که مبتلا به یک بیماری عفونی آمیزشی شده بود و در همان برنامه اعلام کرد که سونامی خطرناکی طی ۱۰ سال آینده زنان و مادران ایرانی را تهدید میکند و بر واکسیناسیون تاکید کرد. بعد از این برنامه اما موج رسانهای علیه او با عنوان کلاهبرداری و… شکل گرفت.
او همان موقع اعلام کرد که تفاهمنامهای بین انجمن راه که او مدیرش است و معاونت اجتماعی وزارت بهداشت همان موقع، صورت گرفته و طبق این تفاهمنامه او برای معرفی و پول جمع کردن برای واکسن hpv مامور میشود و وزیر بهداشت هم قبول میکند که ۶۰ میلیارد تومان به این پروژه کمک کند اما هیچکدام از این اتفاقات رخ نداد. جهانمیرینژاد میگوید که بعد از این برنامه برای یاسمن اشکی پروندهسازی کردند. نکته مورد توجه این پزشک، بیتوجهی به هشدارهایی است که سال ۹۷ از سوی این فرد داده شد.
شرایط اقتصادی مانع از غربالگری میشود
حالا در این شرایط، نهادهای مدنی و کنشگران در نبود اطلاعات و آمارها و بیتوجهی نهادهای دولتی، وارد میدان شدهاند. یکی از آنها نیلوفر هراتی روانشناس است که بیش از دو سالی میشود که در زمینه اطلاعرسانی و مشاوره اچآیوی و اچپیوی فعالیت میکند. او آخرین آماری که درباره شیوع این بیماری شنیده، ابتلای ۸ نفر از ۱۰ نفر است: «میزان شیوع در میان جوانان بالاست، البته اینطور هم نیست که افراد با سنین میانسالی مبتلا نشوند.»
او میگوید که اگر زمانیکه یاسمن اشکی در برنامه ماه عسل نسبت به این بیماری هشدار داد، مسئولان جدی گرفته بودند، شاید وضعیت فعلی پیش نمیآمد. آن زمان حتی پزشکان هم میگفتند که خانم اشکی، واکسن خریده و روی دستش مانده، به همین دلیل راهی برای فروشاش پیدا کرده. اما حالا میبینیم که به هشدارها توجه نشد و وضعیت فعلی رقم خورد.
موضوع پایاننامه هراتی درباره شیوع اچپیوی بود. او ۱۲۰ نفر را مورد مطالعه قرار داد که از این تعداد، تست ۴۸ نفر مثبت شد: «جامعه مورد مطالعه من کوچک بود، با این حال بررسی من نشان داد که بازه سنی افراد مبتلا بین ۱۸ تا ۴۵ سال بود. هر چقدر که سن افراد بالاتر میرفت، میزان ابتلایشان هم کمتر میشد. البته در مطبها هم افراد زیادی دیدهام که سالهاست ازدواج کردهاند و جواب تستشان منفی بوده و بهیکباره در سن ۵۵ سالگی نتیجه تستشان مثبت شده است. با این همه، به نظر میرسد بالاترین میزان ابتلا بین افراد ۲۰ تا ۳۰ سال است.»
تمرکز پیشگیری از ابتلا به این بیماری روی زنان است، درحالیکه مردان هم به اندازه زنان در خطرند: «تست مردان معمولاً منفی میشود، مگر اینکه ضایعهای روی بدنشان ببینند که مراجعه کنند. به همین دلیل است که درباره مردان کمتر صحبت میشود. در مقابل چون زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم میشوند، وضعیت برای آنها نگرانکنندهتر است.
با این همه اچپیوی برای مردان هم بسیار مهم است و باید واکسن بزنند. از سوی دیگر، بافتهای مخاطی در ناحیه دستگاه تناسلی هم میتواند منجر به انتقال شود، بنابراین باید درباره ضایعات مقعدی و دهانی ناشی از ویروس اچپیوی هم صحبت شود و تنها روی ناحیه تناسلی صحبت نشود. مردان با زنان رابطه دهانی هم دارند و این مسئله آنها را در معرض ابتلا به سرطانهای دهان و حلق قرار میدهد.»
فشار مالی، بسیاری را از انجام واکسیناسیون و تستهای تشخیصی باز میدارد. هراتی میگوید که گاهی بهدلیل مشکلات مالی افراد تست اچپیوی را انجام نمیدهند با اینکه پزشک برایشان تجویز کرده است. گاهی خود پزشک هم باتوجه به وضعیت مالی مراجعهکننده تنها تست پاپاسمیر برایش انجام میدهد. همه اینها در شرایطی است که وزارت بهداشت هیچ پزشکی را ملزم به این کار نکرده است.
خودداری برخی از پزشکان از ویزیت بیماران مبتلا
نیلوفر قاسمی هم نزدیک ۷ سال است در زمینه آگاهسازی ویروس اچپیوی فعالیت میکند. او کانال تلگرامی با همین موضوع هم دارد و مراکز فروش واکسن گارداسیل را براساس اطلاعاتی که متقاضیان این واکسن میدهند، معرفی میکند. او با انجیاوهای مرتبط با آسیبهای اجتماعی هم همکاری میکند و درزمینه این بیماری آموزش میدهد: «بهطورکلی تمام افرادی که از نظر جنسی فعال هستند، در معرض این ویروس قرار دارند.
در مطب پزشکان، بیشترین گروه سنی مبتلا ۱۸ سال بهبالا هستند، البته در میان مراجعهکنندگان زنان بالای ۳۵ و ۴۰ سال هم دیده میشوند که با استیج دوم این بیماری مواجه شدهاند. آنها حین مراجعه برای معاینههای دورهای متوجه ابتلایشان میشوند.» براساس اعلام قاسمی، زنانی که سن بالایی دارند و سالهاست غربالگری نکردهاند، معمولاً در معرض خطرات جدیتری قرار دارند.
آنها موقع مراجعه با تغییرات پیشسرطانی و سرطان دهانه رحم مواجه میشوند: «افراد بالای ۲۱ سال باید بهصورت مرتب غربالگریهای را انجام دهند. قبلاً فقط تست پاپاسمیر بود اما حالا اچپیوی هم به آن اضافه شده است. البته همه اینها به تشخیص پزشک بستگی دارد.» مادر قاسمی ماماست و با متخصصان زنان فعالیت میکند.
او میگوید که در هفت سال گذشته ویدئوهای آموزشی زیادی درباره واکسن گارداسیل، همچنین این ویروس تولید کرده و میداند که هزینه درمان این ویروس سرسامآور است: «بهطورکلی درمان و اطلاعرسانی در زمینه عفونتهای آمیزشی و مسائل جنسی سخت است، با این حال تلاش کردهایم در زمینه پیشگیری فعالیت مستمری داشته باشیم که یکی از مهمترین آنها تزریق واکسن است. بر همین اساس در یک کانال تلگرامی داروخانههایی که واکسن را به قیمت مصوب عرضه میکنند، با نام شهر و آدرس دقیق آنها معرفی میشوند تا افراد اقدام به تهیه کنند و زمینه قاچاق کم شود. هرچند در بسیاری از مطبها این واکسنها با قیمت بسیار بالا و بهصورت غیرمجاز فروخته میشود.»
سیاستهای افزایش جمعیت و ممنوعیت عرضه وسایل پیشگیری بهویژه در مناطق محروم، پیامدهای فراوانی داشت، ازجمله افزایش بیمایهای مقاربتی. قاسمی میگوید که افزایش روابط پرخطر، منجر به افزایش بیماریها و درنهایت ناباروری میشود. بنابراین به همان هدف که افزایش جمعیت است هم نخواهند رسید. از سوی دیگر ابتلا به انواع بیماریهای آمیزشی، هزینههای بسیاری را به مردم و بعد به دولت وارد میکند.
درحالیکه میتوان در مراحل اولیه پیشگیری انجام داد: «همین حالا در شبکههای اجتماعی واژه زگیل را سرچ کنید، هزاران صفحه پیدا میشوند که انواع و اقسام راهکارها و داروها را ارائه میدهند که الزاماً موثر نیست. ما با قشر جوان ناآگاه مواجه هستیم که اطلاعات زیادی درباره پیشگیری از ابتلا ندارند. واکسیناسیون در کنار استفاده از کاندوم، منجر به کاهش ابتلا میشود. پزشکان درحالحاضر بهدلیل شیوع بالا، از ویروس اچپیوی تحت عنوان سرماخوردگی جنسی یاد میکنند، ویروس مهمی است چون میتواند منجر به ابتلا به سرطان شود.»
سازمان جهانی بهداشت برای کنترل ویروس اچپیوی تا سال ۲۰۳۰، برنامه ۹۰،۷۰،۷۰ را در نظر گرفته است. یعنی ۹۰ درصد افراد بین ۹ تا ۱۵ سال، واکسینه شوند. ۷۰ درصد زنانی که در سن غربالگری قرار دارند، غربالگری شوند و ۷۰ درصد آنهایی که مبتلا به سرطان شدهاند یا در وضعیت پیشسرطان قرار دارند، درمان موثر بگیرند و جلوی مرگشان گرفته شود. قاسمی میگوید در زمینه شیوع این ویروس، اطلاعرسانی کافی نیست. تا جایی که برخی از متخصصان زنان وقتی با کیس ابتلا مواجه میشوند، به آنها خدمات نمیدهند و این مسئله منجر میشود تا آن فرد دیگران را هم آلوده کند.
اشتباه اچآیوی را تکرار نکنیم
شیرین احمدنیا، جامعهشناس و استاد دانشگاه علامه طباطبایی است. او اما از بعد دیگری به ماجرا نگاه میکند و آن اینکه، د نهایت وزارت بهداشت پذیرفته که کشور با شدت شیوع این ویروس مواجه است و باید برای آن فکری کند: «من از شنیدن اخبار جدید درباره تغییر سیاست اولیای وزارت بهداشت در زمینه تامین و توزیع رسمی و فراگیر واکسن پیشگیری از ابتلای افراد به ویروس اچپیوی خوشحال شدهام.
همین دیروز بود که در مراجعهام به یک داروخانهی دولتی، متوجه وجود افراد قاچاقچیِ فروشنده واکسن گارداسیل شدم که واکسنی را که داروخانهی ارائهکننده داروی بیماریهای خاص به مبلغ شش میلیون تومان به فروش میرساند را به حداقل دوبرابر این قیمت به مشتریِ مستاصل که با تمام شدن سهمیه داروخانه دچار واهمه شده بود، عرضه میکرد.
اقدام درست و مدبرانه وزارتخانه میتواند آرامشِ روانی را به افرادی که خود را در معرض ابتلا به بیماریهای مرتبط با این ویروس میبینند و از نبود دسترسی به واکسن نگرانند، بازگرداند.» به گفته او، خطر ابتلا به این ویروس، برخلاف تصور برخی، محدود به افرادی نیست که تماسهای جنسی خارج از روابط زناشویی داشتهاند.
شیوههای انتقال ویروس تنوع دارد، افراد مجرد و متاهل ـ هر دو ـ را در معرض خطر قرار میدهد، بنابراین لازم است کلیشهزدایی و انگزدایی در ارتباط با افراد مبتلا به این ویروس در دستور کار مسئولان و سیاستگذاران قرار گیرد: «درست است که حساسیتهای فرهنگی معمولاً مسئولان را از صحبت، آموزش و اطلاعرسانی درخصوص شیوههای انتقال و شیوع بیماریهای مقاربتی بازمیدارد.
اما لازم است براساس شواهد علمی معتبر، مراقب باشیم اشتباهاتی که در مورد ویروس اچآیوی در این کشور سراغ داریم، در مورد این ویروس تکرار نشود. تامین واکسن بهنگام آن و اطلاعرسانی درباره آن از منابع و مجاری معتبر و رسمی، میتواند کمک موثری باشد برای تامین سلامت جوانان و از گسترش افسارگسیخته آمار مبتلایان بکاهد.»
-

گوش وزارت بهداشت به شیوع ویروس HPV تیز شد! / واکسن HPV همگانی میشود؟
به گزارش اقتصادران، آلودگی به ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV عامل مهمی در بروز سرطان دستگاه تناسلی در سنین مختلف است. به همین خاطر دانش مردم باید نسبت به این ویروس، بیماری ناشی از آن، راههای انتقال و پیشگیری ارتقا یابد. یکی از راههای پیشگیری از سرطانهای مرتبط با این بیماری تزریق واکسن است موضوعی که چندوقتی است در وزارت بهداشت مورد ارزیابی قرار گرفته است.
علیرضا رئیسی معاونت بهداشت وزارت بهداشت در نشست خبری در این باره میگوید: اچپیوی، تایپهای مختلفی دارد که برخی از آن منجربه سرطان دهانه رحم میشود. شیوع این نوع سرطان در ایران حداقل جزو ۵ سرطان اول محسوب نمیشود و تعداد مبتلایان سرطان دهانه رحم به نسبت پایینتراست. اما جنبه دوم، عفونی بودن بیماری و زائدههای پوستی زگیل شکلی است که ایجاد میکند و در ارتباط پوستی منتقل میشود.
وی با اشاره به اینکه تیمی در وزارت بهداشت در حال بررسی این بیماری، شیوع و تعداد مبتلایان آن است، توضیح میدهد: موضوع تزریق واکسن HPV در دستور کار کمیته واکسیناسیون قرار گرفته است و احتمال ورود به این موضوع به طور جدی مد نظر است. حال دو رویکرد داریم، اول اینکه واکسن اچ پی وی مانند واکسن آنفلوانزا در داروخانهها با قیمت مناسب عرضه شود تا از قاچاق و بازار سیاه در امان باشد.
رویکرد دوم این وزارتخانه قرار دادن واکسن اچ پی وی همچون واکسن پنوموکوک در سبد واکسیناسیون کشور است که برای این موضوع اول باید اثربخشی واکسنها مشخص شود تا بدانیم کدام واکسن برای این بیماری مؤثرتربوده تا بتوانیم آن را وارد چرخه واکسیناسیون عمومی کنیم که این امر در بررسی کمیته واکسیناسیون مشخص خواهد شد.
-

ويروس HPV هر روز قربانی های تازه می گیرد و مسئولان همچنان سکوت و انکار می کنند!
به گزارش اقتصادران، چندين سال است ويروسي در بين ما شيوع پيدا كرده كه هر قدر هم براي نديدن و انكارش تلاش كنيم، اين ويروس وجود دارد و هر روز به بدن فرد جديد منتقل ميشود؛ اچپيوي يا همان پاپيلوماي انساني كه باعث تبخال و زگيل تناسلي شده و در صورت درمان نشدن، منجر به سرطان دهانه رحم ميشود. ويروس اچپيوي در دسته بيماريهاي مقاربتي شناخته ميشود كه به دليل شيوع گسترده و روزافزون آن، حتي در بين نوجوانان17، 18 ساله هم ديده شده است؛ البته تاكنون هيچ بررسي دقيقي در مورد ميزان شيوع، درصد ابتلا در زنان و مردان و همچنين سن مبتلايان انجام نشده و آمار رسمياي در ايران اعلام نشده است. حتي با پيگيريهاي متعدد از مسوولان فعلي و سابق وزارت بهداشت، همچنين پزشكان و متخصصان هم اين موضوع تاييد شد كه هيچ عدد و رقم و بررسي رسمي و دقيقي درباره ميزان ابتلا به ويروس اچپيوي وجود ندارد. فقط، تمام افرادي كه در پيگيريهاي «اعتماد» با خبرنگار روزنامه گفتوگو كردند، بر اين موضوع توافق داشتند كه «با توجه به شواهد و معاينات باليني، ميزان ابتلا به اين ويروس بسيار افزايش يافته و روزبهروز هم در حال بيشتر شدن است و سن ابتلا به آن هم كاهش پيدا كرده است.»
«مينو محرز» متخصص بيماريهاي عفوني، عضو فرهنگستان پزشكي ايران و رييس پيشين مركز تحقيقات ايدز در گفتوگو با «اعتماد» در مورد افزايش ميزان شيوع و كاهش سن ابتلا به ويروس اچپيوي ميگويد: «از آنجا كه مبتلايان به ويروس اچپيوي، نياز به بستريشدن ندارند، نميتوان عدد دقيقي درمورد ميزان ابتلا گفت؛ در واقع بيماران در جايي ثبت نشدهاند. همچنين تا امروز هيچ مطالعه دقيقي در مورد آمار ابتلا انجام نشده، اما بر اساس مشاهدات باليني ميتوانم بگويم كه ميزان شيوع سويههاي اين ويروس به شدت افزايش پيدا كرده و حتي سن ابتلا بسيار كاهش پيدا كرده و د ر بين بيماران، نوجوانان 17، 18 ساله هم هستند.»
يكي از مواردي كه مانع آگاهيبخشي و پيشگيري از ابتلا به ويروس اچپيوي ميشود، راه انتقال آن است كه بهطور عمده از طريق تماس جنسي صورت ميگيرد؛ همين موضوع جزييات و اطلاعات درمورد اين ويروس را رازي مگو كرده كه تا امروز، مسوولان در حوزه آموزش و سلامت را به انكار آن واداشته است. حتي در مورد واكسن اچپيوي يا همان گارداسيل هم، همين ملاحظات، مانعي بزرگ ايجاد كرده تا جايي كه تا امروز، همگاني كردن واكسيناسيون را امري غيرضروري و ترويج دهنده روابط غيراخلاقي تلقي ميكنند.
به گفته محرز، واكسيناسيون همگاني اچپيوي بسيار ضروري است و بر خلاف آنچه به اشتباه رواج پيدا كرده كه واكسن باعث ايجاد عوارضي مانند مشكلات نازايي و… ميشود، واكسيناسيون در بيماريهاي عفوني امر ضروري و حياتي است. او درباره مطالبات پيرامون واكسيناسيون اين بيماري ميگويد: «پيش از اين تمام تلاشها در مورد واكسن اچپيوي بينتيجه مانده بود؛ چرا كه مسوولان بر اين باور بودند كه انجام واكسيناسيون، مقرونبهصرفه نيست و ضرورتي ندارد كه همگاني شود. اما با توجه به افزايش شيوع آن كه نهتنها جسم بيمار را درگير ميكند كه حتي باعث ايجاد مشكلات شديد اجتماعي و خانوادگي ميشود، لازم است در بحث همگاني كردن واكسن اچپيوي بازنگري شود كه اميدواريم مديران جديد وزارت بهداشت، اين موضوع را جدي بگيرند.»
اطلاع رساني در اين زمينه صفر است
نكته مهم ديگر، محدوديتهاي رسمي براي آگاهيبخشي در مورد ويروس اچپيوي، نحوه انتقال و راههاي پيشگيري از ابتلا به آن است. يعني در رسانههاي ملي و نظام آموزشي كشور، تاكنون هيچ اطلاعرساني و آموزش رسمياي ارائه نشده و همين موضوع راه را براي برخي سودجويان و افراد غيرمتخصص باز كرده تا با سوءاستفاده از ناآگاهي جامعه، توضيحات و اطلاعات نادرست در فضاي مجازي منتشر كنند يا به درمانهاي غيرعلمي و بياثر و گاه خطرناك در اين حوزه بپردازند.
اين استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران، در اين باره ميگويد: «به دليل عدم آگاهيبخشي، وسواس و نگراني در ميان مردم به خصوص جوانها ايجاد شده و ناچارند اطلاعات لازم را در زمينه اين بيماري، از طريق جستوجوهاي اينترنتي به دست بياورند. از طرفي، از آنجا كه تماس جنسي يكي از راههاي مهم و اصلي انتقال ويروس اچپيوي است، صحبت كردن در مورد آن به راحتي امكانپذير نيست. زماني كه رسانههاي رسمي با نگراني از ترويج روابط غيراخلاقي، اجازه آگاهيبخشي در اين موارد را ندارند، خانوادهها هم يا صحبت نميكنند يا اطلاعات كافي ندارند، چگونه ميخواهيم جامعه را از شيوع چنين ويروس و خطرات آن آگاه كنيم و راههاي پيشگيري را آموزش بدهيم؟»
همانطور كه گفته شد، وقتي در مورد موضوعي شايع و فراگير، اطلاعرساني از طرف مراجع رسمي انجام نشود، ممكن است افراد سودجو و ناآگاه، به مرجعي معتبر براي مردم تبديل شوند و اطلاعات اشتباهي را به جامعه منتقل كنند. اين اتفاق در مورد ويروس اچپيوي هم رخ داده و امروز، در فضاي مجازي اظهارنظرهاي بياساس درباره اچپيوي، شيوه انتقال آن و روشهاي درمان نادرست و گاه مخربي را ميبينيم كه نه تنها مفيد نخواهند بود كه حتي جامعه را دچار اضطراب، سردرگمي و خطر ميكنند. بنابراين ضرورت دارد كه جزييات و اطلاعات علمي بيماريهاي شايع، به درستي و از طرف مراجع علمي در اختيار مردم قرار بگيرد.
شيوع جهاني ويروس بالاست
«ستاره اخوان» اونکلوژیست زنان و استاد تمام دانشگاه علوم پزشكي تهران در گفتوگو با «اعتماد» درمورد راههاي انتقال ويروس اچپيوي ميگويد: «آنچه تا امروز در مورد انتقال ويروس اچپيوي گفته شده، اين است كه راه انتقال آن، تماس جنسي است. در واقع از نظر علمي، هيچ راه انتقال ديگري به صورت تاييد شده وجود ندارد، اما از آنجا كه گزارشهايي از زنده ماندن ويروس اچپيوي در محيطي غير از بدن موجود زنده هم ارائه شده، بنابراين بايد بگوييم كه ممكن است در مواردي، اچپيوي مثبت الزاما به معناي تماس جنسي با فرد مبتلا نباشد. هر چند كه ويروس اچپيوي براي بقا، نياز به بدن موجود زنده دارد، اما ممكن است تا چندين ساعت (از 72 ساعت تا يك هفته) در خارج از بدن ميزبان زنده بماند؛ چراكه ويروس را از بستر ناخنها، از كنار استخرها يا موارد اينچنين جدا كرده و در محيط كشت رشد دادهاند. در حال حاضر اين نتايج بهطور دقيق قابل بررسي و استناد نيستند و فعلا نميتوان از نظر علمي ذكر كرد كه ويروس اچپيوي از راه ديگري غير از تماس جنسي انتقال پيدا ميكند، اما از آنجا كه ويروسها را در خارج از بدن انسان به صورت زنده پيدا كردند، ممكن است اگر آلودگي وجود داشته باشد و به هر شكلي به دستگاه تناسلي انتقال يابد، منجر به بيماري شود.»
به گفته اين جراح و متخصص زنان در حين هرگونه تماس جنسي، به دليل نزديك بودن سطوح بدن افراد به يكديگر، آسيبها و خراشهاي ميكروسكوپي پوستي و مخاطي ايجاد ميشود و همين آسيبديدگي ميكروسكوپي مخاط و پوست، عامل اصلي انتقال ويروس و جايگيري آن است. او در اين باره توضيح داد: «در مورد احتمال انتقال غير از تماس جنسي هم شايد بتوان گفت فردي كه از قبل دچار آسيبديدگيهاي مخاطي يا پوستي شده باشد و در شرايطي قرار بگيرد كه ويروس زنده به نحوي به محل آسيب منتقل شود، به نوعي زمينه براي رشد و تكثير ويروس و احتمالا آسيبهاي سلولي بعدي فراهم ميشود. در مواردي از بيماران ميشنوم كه پس از مراجعه به مراكز ليزر، اپيلاسيون، استخر و… دچار ويروس اچپيوي شدهاند. در اين موارد، كاملا مشخص است كه ويروس از قبل روي پوست به صورت زنده وجود داشته و پس از آسيبها يا خراشهاي ميكروسكوپي بر اثر تروماهاي مذكور به سلول بدن ميزبان منتقل شده است.»
به گفته اين مدرس، بايد مراقب خراشهاي ميكروسكوپي بر سطح پوست توسط خود فرد يا ديگري هم بود. مثلا بر اثر كشيده شدن ناخني كه ممكن است در بسترش ويروس وجود داشته باشد كه البته نياز به بررسي دارد.
اخوان، در مورد ميزان شيوع اين بيماري و افزايش آن در سالهاي اخير ميگويد: «با توجه به اينكه من اونکلوژیست زنان هستم، عمدتا با اين بيماران سروكار دارم، شايد نتوانم گزينه مناسبي براي تشخيص افزايش مبتلايان باشم، اما در صحبتهايي كه با ساير همكاران داشتم، متوجه اين نكته شدم كه ابتلا به ويروس اچپيوي، به وضوح در چند سال گذشته افزايش پيدا كرده است. در سالهاي اخير، همه ما شاهد تغييرات قابل توجهي در فرهنگ، رفتار و شيوه و گسترش ارتباطات بوديم. در واقع دايره ارتباط افراد بسيار وسيع شده و در بعضي موارد نميتوانيم تعريف و مرز قابل توجهي براي آن قائل شويم. اين گسترش ارتباطات، در رفتار افراد و حتي روابط جنسي آنها تاثير گذاشته است. همين موضوع ميتواند تاييدي بر افزايش بيماريهاي قابل انتقال از راه تماس جنسي باشد. اين موضوع، مخصوص ايران هم نيست و به نوعي شيوع جهاني دارد.»
واكسن گارداسيل، مانع از ابتلا به سرطان
بر اساس گزارشهاي منتشر شده از طرف موسسه ملي سرطان در امريكا (NCI)، واكسن گارداسيل، از آلوده شدن فرد به ويروس پاپيلوماي انساني و در نتيجه ابتلا به سرطان دهانه رحم جلوگيري ميكند. آنطور كه در مطالعات مربوط به گارداسيل گفته شده، اثربخشي واكسنهاي ضدويروس اچپيوي، به خصوص گارداسيل 9 ظرفيتي بسيار بالا و گاهي نزديك به 100 درصد بوده و تزريق گسترده آن در سراسر جهان، بهطور بالقوه منجر به كاهش درصد قابل توجهي در بروز سرطان دهانه رحم خواهد شد.
اخوان در مورد اثرگذاري و ضرورت واكسن اچپيوي توضيح ميدهد: «در مورد تمام بيماريها، همواره پيشگيري ارجحيت دارد. پيشگيري اوليه در بيماريها هم معمولا همان واكسيناسيون است. بنابراين در ضرورت استفاده همگاني از واكسن اچپيوي، شكي نيست. ممكن است آنتيبادي ايجاد شده توسط اين واكسن، چند نوع ويروس را با هم پوشش بدهد و در واقع Cross protection يا محافظت متقاطع داشته باشد. بنابراين هر قدر واكسن اچپيوي ويروسهاي بيشتري را پوشش بدهد، بهتر است. درباره اينكه چقدر اين واكسينه شدن ميتواند موثر باشد هم بايد گفت در مورد CIN (تغيير شكل پيشسرطاني سلولهاي دهانه رحم) و كنسر (سرطان) تاثير قابل توجهي دارد. آنطور كه در مطالعات گفته شده، با توجه به عمر واكسن، مشاهده شده كه تا حدود 85 تا 90 درصد بر كاهش شيوع CIN3 و كنسر تاثيرگذار است. بنابراين هر چه واكسيناسيون براي افراد بيشتري در جامعه انجام شود، شيوع بيماري و ابتلا به سرطان دهانه رحم را تا حد بيشتري كاهش ميدهد.»
واكسن را اول براي زنان و بعد مردان بزنيد
در روزهاي گذشته، اخباري در مورد قيمت بسيار بالاي واكسن گارداسيل منتشر شد. خبرگزاري عصر ايران، 23 آبان 1403، در گزارشي اعلام كرد: قيمتهاي واكسن گارداسيل بسيار متفاوت است. در يكي از كلينيكهاي شهر تهران، قيمت هر دوز واكسن 9 ظرفيتي گارداسيل، 11ميليون و500 هزار تومان و قيمت هر دوز واكسن چهارظرفيتي، 5 ميليون و900 هزار تومان است كه بايد دستكم در سه دوز تزريق شود و حدودا 35ميليون تومان ميشود! نوع ايراني اين واكسن نيز با قيمتي حدود چهار ميليون تومان براي هر دوز، در دسترس متقاضيان است؛ با اين اعداد و ارقام اعلام شده و از طرفي با ناآگاهي گسترده در جامعه در مورد اهميت تزريق اين واكسن، بعيد به نظر ميرسد درصد قابل توجهي از افراد جامعه، توان و تمايل براي تهيه اين واكسن را داشته باشند.
به گفته اين اونکلوژیست زنان، بايد تدابيري اتخاذ شود كه با تامين منابع مالي، واكسيناسيون در مرحله اول براي تمام زنان و در مرحله دوم، براي تمام مردان انجام شود.
او درباره زمان مناسب تزريق واكسن اچپيوي ميگويد: «بهطور كلي مانند تمام واكسنهاي ديگر، هر چه سن پايينتر باشد، با توجه به قوي بودن توان جسمي فرد، زمان مناسبتري براي واكسيناسيون است و توليد عوامل دفاعي و آنتيبادي بهتر انجام ميشود. از طرفي ترجيحا بايد واكسيناسيون اچپيوي، قبل از شروع رابطه جنسي باشد. اما آنچه بهطور خاص براي واكسن اچپيوي گفته شده، سن 9 تا 11 سال سن مناسبي براي واكسيناسيون است، اما با توجه به تبعات فرهنگي آن در بعضي مناطق، سازمان بهداشت جهاني 11 تا 13 سالگي را زمان مناسب اعلام كرده است. البته به اين معنا نيست كه واكسيناسيون پس از اين سن، بيتاثير باشد، بلكه اين سن و بعد از آن حداكثر تا 26 سالگي، بهترين زمان واكسيناسيون است و فرد بيشترين تاثير را دريافت ميكند و پس از آن، ميزان اثرگذاري كندتر و كمتر خواهد شد. در مورد دوز تزريقي واكسنها هم بايد گفت معمولا تا سن 14 سالگي، تزريق دو دوز واكسن در فاصله 6 ماهه كفايت ميكند. اما پس از 14 سالگي، سه دوز تزريق، بيشترين اثرگذاري را دارد. اما آنچه بسياري از مراجع علمي جهان روي آن اتفاقنظر دارند، اين است كه اگر بتوان پوشش همگاني حتي با يك دوز ايجاد كرد، اثرگذاري بسيار قابل توجهي را به دنبال خواهد داشت.»
مطالعات نشان داده كه واكسن گارداسيل، ايمني قوي و طولانيمدت ايجاد كرده و از بروز انواع سرطانهاي مرتبط با اين ويروس جلوگيري ميكند. در واقع اين واكسن تايپهايي از اچپيوي را پوشش ميدهد كه معمولا باعث سرطانها، به خصوص سرطان رحم ميشوند. همچنين، از انواع اچپيوي كه زگيلهاي تناسلي ايجاد ميكنند، محافظت ميكند.
اخوان با اشاره به اينكه پيش از اين براي تزريق واكسن، بحثهايي درمورد بررسي سابقه ابتلاي افراد به اچپيوي يا CIN مطرح بوده، ميگويد: «در موارد ابتلاي فرد به يكي از انواع ويروس اچپيوي، در صورتي كه سيستم دفاعي بدن او به خوبي عمل كند و بتواند ويروس را از بين ببرد، آن فرد ديگر به آن نوع ويروس خاص مبتلا نميشود، اما ممكن است به انواع ديگر ويروسهاي اچپيوي مبتلا شود. بنابراين امروز، ديگر اهميتي ندارد كه فرد پيش از اين به اچپيوي مبتلا شده بوده يا نه و توصيه نميشود كه ابتلاي شخص به زگيلها يا تبخالهاي تناسلي يا سرطان دهانه رحم بررسي شود، چراكه تزريق واكسن بيشتر از كسب عفونت به طور طبيعي سيستم دفاعي ميزبان را تحريك و تقويت ميكند.»
اين مدرس دانشگاه، با اشاره به اينكه بهطور كلي شناسايي ويروسها دشوار است، درباره درمان ويروس اچپيوي توضيح ميدهد: «گاهي افراد به جاي طب كلاسيك، به شيوههاي سنتي و طب مكمل پناه ميبرند . به طور كلي ويروسها هميشه درمان مشكلي داشتهاند و بعضي از ويروسها مانند اچپيوي داروهاي آنتيوايرال ندارند و فقط ميتوانيم علايم را شناسايي و در صورت امكان عوارض ابتلا را درمان كنيم. يعني دارويي براي خود ويروس وجود ندارد و سلولهاي بدن ميزبان هستند كه بايد با ويروس مبارزه كنند. بیشتر داروهايي هم كه براي اين اچپيوي تجويز ميشود، براي تقويت سيستم دفاعي ميزبان است تا بدن بتواند قويتر و بهتر با ويروس مبارزه كند. اما براي آنكه درمان مناسب و بهموقع براي بيماريهاي پيشسرطاني و سرطاني داشته باشيم، غربالگري نقش بسزايي ايفا ميكند. مثلا در سرطان دهانه رحم، ميشود با پاپ اسمير غربالگري را انجام داد؛ حتي با اينكه حساسيت بالايي ندارد، اما اگر در پاپ اسمير سلول بد مشاهده شود، معمولا سيتولوژيست مشاهده ميكند.»
او در مورد زمانبندي اين غربالگريها ميگويد: «معمولا براي افراد زير 30 سال، فقط پاپ اسمير توصيه ميشود. اگر پاپ اسمير جواب نگرانكنندهاي نداشته باشد و از طرفي، كيفيت بررسي آن مناسب باشد، تكرار آن هر سه سال يكبار كفايت ميكند. بعد از 30 سالگي تستهاي دوگانه يا co-testing (پاپ اسمير + HPV) پيشنهاد ميشود. اگر تست اچپيوي و پاپ اسمير مشكلي نداشته باشد، ميتوان هر 5 سال يك بار تستهاي دوگانه را تكرار كرد. اما اگر در اين تستها اچپيوي مثبت باشد يا پاپ اسمير غيرطبيعي باشد، بايد بررسي تشخيصي آن آغاز شود. در بعضي از ويروسهاي كمخطرتر، چنانچه پس از يكسال HPV هنوز مثبت بوده يا وضعيت بدتري مشاهده شود، كولپوسكوپي توصيه ميشود. در مواردي هم كولپوسكوپي در همان ابتدا بايد انجام شود.»
مبتلايان با طردشدگي و انزوا مواجه ميشوند
معمولا بيماريهاي مقاربتي و با منشا ارتباط جنسي، محدوديتهاي اخلاقي براي بيمار ايجاد ميكند و او به راحتي نميتواند در مورد بيماري صحبت كرده يا مسير درمان را طي كند. در واقع در بيماريهايي مانند اچآيوي يا انواع سويههاي ويروس اچپيوي و به خصوص در جوامع سنتي مانند ايران، بيمار علاوه بر مشكلات جسمي ناشي از بيماري، با فشارها و آسيبهاي رواني متعددي هم مواجه ميشود. تاثير رواني ابتلا به ويروس اچپيوي، ميتواند در ابعاد روابط فردي و اجتماعي، خود را نشان بدهد. اشخاص مبتلا به اين ويروس، با ترس از طردشدگي و قضاوت مواجه ميشوند كه اين موضوع عاملي براي انزواي آنان خواهد بود.
«پيام روشنفكر»، مدير گروه جامعهشناسي پزشكي و سلامت انجمن جامعهشناسي ايران در گفتوگو با «اعتماد» درباره عوامل اجتماعي موثر بر شيوع و بروز ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) ميگويد: «در ايران، مانند بسياري از كشورها، عوامل موثر بر شيوع اين ويروس، تحت تاثير طيفي از عوامل اقتصادي-اجتماعي، فرهنگي و مربوط به بهداشت و درمان قرار دارد.» او عوامل كليدي موثر بر شيوع و بروز اچپيوي را در چند دستهبندي تعريف ميكند: «يك) هنجارهاي فرهنگي و مذهبي در ايران، باورهاي فرهنگي و مذهبي نگرشها نسبت به سلامت جنسي و آموزش را به شدت تحت تاثير قرار ميدهند، ازجمله پذيرش و اجراي اقدامات پيشگيرانه مانند واكسن HPV. هنجارهاي فرهنگي ممكن است مانع از بحثهاي آزاد در مورد سلامت جنسي شوند و آگاهي عمومي درباره انتقال و پيشگيري از HPV را محدود كنند.»
اين پژوهشگر سلامت، دسترسي به خدمات بهداشتي را دومين عامل موثر بروز و شيوع ويروس اچپيوي ميداند و توضيح ميدهد: «دسترسي به مراقبتهاي بهداشتي پيشگيرانه، ازجمله غربالگري HPV (آزمايش پاپ اسمير و آزمايش DNA HPV) و واكسيناسيون، در مناطق و گروههاي اقتصادي-اجتماعي مختلف ايران نابرابر است. در مناطق روستايي يا محروم، زيرساختهاي بهداشتي ممكن است محدود باشد و دسترسي به خدمات شناسايي زودهنگام و واكسيناسيون كاهش يابد. مورد بعدي هم آگاهي و آموزش است؛ سطح تحصيلات به شدت انتقال، پيشگيري و پيامدهاي HPV را تحت تاثير قرار ميدهد. آگاهي كم درباره HPV و ارتباط آن با سرطانهاي دهانه رحم و ديگر سرطانها ميتواند منجر به كاهش نرخ غربالگري و واكسيناسيون شود، بهويژه در ميان زنان. شكافهاي سواد بهداشتي همچنين ممكن است به افزايش نرخ شيوع و بروز منجر شود، به دليل رفتارهاي جنسي محافظت نشده.»
به گفته اين مدرس دانشگاه، وضعيت اقتصادي-اجتماعي از ديگر عوامل كليدي تاثيرگذار بر شيوع ويروس اچپيوي است؛ «نابرابريهاي اقتصادي-اجتماعي بر دسترسي به خدمات بهداشتي و همچنين نتايج بهداشتي تاثير ميگذارد. افرادي كه درآمد يا سطح تحصيلي پاييني دارند، ممكن است با موانعي براي دسترسي به خدمات بهداشتي روبهرو باشند و دسترسي كمتري به اطلاعات در مورد اقدامات پيشگيرانه داشته باشند. همچنين محدوديتهاي اقتصادي ميتواند بر نرخ واكسيناسيون تاثير بگذارد، زيرا ممكن است واكسن HPV به طور گسترده در دسترس يا قابل پرداخت نباشد.»
موضوع ديگري كه روشنفكر به آن ميپردازد، نابرابري جنسيتي و پويايي قدرت است. او در اين مورد توضيح ميدهد: «هنجارهاي جنسيتي و پوياييهاي قدرت بر رفتارهاي بهداشتي و دسترسي به مراقبت تاثير ميگذارند. زنان ممكن است در مراجعه به خدمات بهداشتي بدون تاييد خانواده محدوديت داشته باشند يا كنترل كمي بر تصميمات مربوط به سلامت جنسي خود داشته باشند. اين پوياييها ميتواند دسترسي آنها به خدمات پيشگيرانه را محدود كرده و خطر بيماريهاي مرتبط با HPV را افزايش بدهد.»
به گفته مدير گروه جامعهشناسي پزشكي و سلامت انجمن جامعهشناسي ايران، شكاف شهري-روستايي هم از ديگر عوامل كليدي در بروز ويروس اچپيوي است؛ چراكه مناطق روستايي معمولا دسترسي كمتري به آموزش بهداشتي، غربالگري HPV و واكسيناسيون نسبت به مناطق شهري دارند. اين شكاف ميتواند منجر به افزايش شيوع HPV در مناطق روستايي شود كه در آن خدمات بهداشتي و زيرساختها محدودتر است. پرداختن به اين عوامل نيازمند ارتقاي آموزش سلامت، افزايش آگاهي از خطرات و اقدامات پيشگيرانه HPV، گسترش دسترسي به واكسيناسيون و غربالگري و در نظر گرفتن حساسيتهاي فرهنگي براي توسعه مداخلات بهداشتي مناسب است.
او در مورد تاثيرات سن و منطقه بر ميزان شيوع اچپيوي ميگويد: «ميزان شيوع ويروس پاپيلوماي انساني (HPV) در ايران در مقايسه با بسياري از مناطق ديگر نسبتا پايين است. بر اساس آخرين دادهها، شيوع HPV بسته به سن و منطقه متفاوت است، اما ميزان بروز سرطان دهانه رحم كه عمدتا با عفونت HPV مرتبط است، بهطور ميانگين حدود 2.4 در هر 100 هزار زن گزارش شده است. سرطان دهانه رحم در ايران به دليل عوامل فرهنگي و رفتاري كمتر شايع است، اما الگوهاي بروز آن بيشتر به انواع HPV خاص منطقه مرتبط هستند. با اين حال، با وجود بروز پايينتر، نرخ بقا در ايران نگرانكننده است، زيرا سرطان دهانه رحم اغلب در مراحل پيشرفته تشخيص داده ميشود. اين موضوع ناشي از عدم وجود يك برنامه جامع غربالگري ملي است. در حال حاضر، غربالگري به صورت «فرصتي» انجام ميشود، به اين معنا كه افراد معمولا هنگام مراجعه به پزشكان براي دلايل ديگر به انجام آزمايش توصيه ميشوند. اين روش باعث ميشود بسياري از موارد در مراحل پيشرفته شناسايي شوند كه تاثير منفي بر نرخ بقا دارد. مطالعات منطقهاي نشان ميدهند كه نرخ بقاي پنجساله براي سرطان دهانه رحم در استانهاي مختلف بين 34درصد تا 70درصد متغير است.»
نبود واكسيناسيون عامل افزايش نرخ بروز بيماري
روشنفكر، سياستهاي بهداشتي و برنامههاي واكسيناسيون را يكي ديگر از عوامل موثر بر بروز ويروس پاپيلوماي انساني ميداند و ميگويد: «سياستهاي بهداشت عمومي در مورد غربالگري و واكسيناسيون HPV نقش مهمي دارند. در حالي كه برخي كشورها برنامههاي ملي واكسيناسيون HPV را اجرا كردهاند، ايران در اجراي واكسيناسيون گسترده HPV به دليل چالشهاي مختلفي ازجمله هزينهها، نگرشهاي فرهنگي و اولويتبندي سياستها با تاخير مواجه بوده است. برنامههاي واكسيناسيون محدود يا غايب ميتواند منجر به افزايش نرخ بروز بيماري شود.»
مدير گروه جامعهشناسي پزشكي و سلامت انجمن جامعهشناسي ايران و ساير پزشكان متخصص در حوزه بيماريهاي زنان و عفوني، در حالي سياستهاي بهداشتي و برنامههاي واكسيناسيون را عامل مهمي در پيشگيري و كنترل ويروس اچپيوي ميدانند كه واكسيناسيون همگاني براي مقابله با اين ويروس نهتنها جزو برنامههاي نظام سلامت نيست كه حتي تا امروز، مقاومت بسياري براي پذيرش شيوع اين بيماري وجود دارد. البته با توجه به شنيدههايي از روابط عمومي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي كشور، با تغيير و تحولات جديد در اين وزارتخانه قرار است كه پايش ميزان ابتلا، جنسيت و سن اچپيوي در دستور كار قرار بگيرد و پس از آن، براي واكسيناسيون همگاني فكر و تصميمگيري شود.
«كيانوش جهانپور» رييس مركز روابط عمومي و اطلاعرساني وزارت بهداشت و سخنگوي اسبق سازمان غذا و دارو در گفتوگو با «اعتماد» در مورد نبود آمار و ارقام ابتلا به اچپيوي ميگويد: «شايد هيچ مطالعه جامع يا بزرگي درمورد شيوع HPV در ايران انجام نشده يا حداقل از روند گسترش و انتشار آن در سالهاي اخير اطلاعات جامعي وجود ندارد و اغلب ادعاها بر اساس مطالعات پراكندهاي است كه به صورت موضعي و مقطعي انجام شده، اما در مجموع، بر پايه يافتههاي اين مطالعات، شيوع عفونت HR HPV در بين زنان ايراني در سالهاي اخير افزايش يافته و روند رو به تزايدي دارد كه نشاندهنده نياز به آموزش عمومي و برنامهريزي بهداشتي براي پيشگيري و البته پيشگيري از پيامدهاي آن بهويژه سرطانها و به خصوص سرطان دهانه رحم از طريق واكسيناسيون و تشخيص زودهنگام با استفاده از تستهاي غربالگري مانند پاپ اسمير متناوب است.»
به گفته جهانپور، اطلاعات از استانهاي مختلف متفاوت و مطالعات پراكنده است، ولي شيوع عفونت اين ويروس احتمالا سالهاست از 10 درصد جمعيت زنان در سن باروري عبور كرده است. شيوع عفونت HR-HPV در بين مردان ايراني نيز نسبتا بالا گزارش شده كه با مطالعات در زنان ايراني همخواني نسبي دارد. اما در اتخاذ واژگاني مانند سونامي و… بايد پرهيز كرد، چون هنوز هم به نظر ميرسد شيوع اين عفونت در ايران از بسياري جوامع و كشورها پايينتر است.
او در مورد انكار كردن شيوع ويروس اچپيوي توضيح ميدهد: «دليلي براي پنهان كردن وجود ندارد، حداقل در نظام سلامت در سالهاي گذشته اين مطالعات انجام شده، اگرچه شايد وسعت بالايي نداشته، اما نتايج آنها بهطور مكرر منتشر شده است. به نظر ميرسد اجتناب از صحبت كردن در مورد اين عفونت، بيش از آنكه داخل نظام سلامت باشد، به بيرون آن برميگردد و البته برخي رفتارهاي اجتنابي در دو، سه سال اخير در وزارت بهداشت به اين سكوت دامن زده باشد، اما وجهي ندارد و مانند هر بيماري واگير ديگر بايد بدان پرداخت و اطلاعرساني و شفافيت حتما به كنترل و مديريت آن هم كمك خواهد كرد.»
در دسترس نبودن واكسن گارداسيل، تاثير مستقيم بر سلامت فرد و جامعه دارد. اگر فردي تزريق واكسن نداشته باشد، ممكن است به بيماريهاي خطرناكي مبتلا شود كه ميتوانست حداقل با تزريق اين واكسن از آنها و هزينههاي جاني و مالي كه به واسطه آن برايش پيش ميآيد، پيشگيري شود.
رييس اسبق مركز روابط عمومي و اطلاعرساني وزارت بهداشت در مورد واكسنهاي وارداتي و توليدي ميگويد: «واكسنهاي 4 ظرفيتي و اخيرا 9 ظرفيتي وارداتي در سالهاي اخير در دسترس بوده و خوشبختانه با تلاشي كه از سالهاي مياني دهه 90 انجام شده، علاوه بر توليد واكسن دوظرفيتي داخلي به زودي حداقل دو واكسن 4ظرفيتي توليد داخل با تاييد مراحل مطالعات باليني وارد فاز توليد انبوه ميشوند كه قاعدتا با ورود اين واكسنها معضل گراني يا كميابي واكسن نيز مرتفع ميشود. اما نكته مهم، موضوع ورود اين واكسن به برنامه جامع كشوري است كه قطعا تابع مطالعات جامع اپيدميولوژي و همچنين هزينه اثربخشي اين واكسنها خواهد بود.»
به گفته جهانپور، در نهايت ملاك سياستگذاري و تصميمگيري در اين حوزه، شواهد و مطالعات علمي است و هيچ موضوع ديگري نبايد اين مهم را مورد خدشه قرار دهد. بدون ترديد و به دلايل مختلف در سالهاي آتي، عفونت HPV و پيامدهاي احتمالي آن از موضوعات مهم سلامت عمومي ما خواهد بود. آنچه در قالب يافتههاي همهگيرشناسي و نتايج هزينه اثربخشي از مطالعات علمي و شواهد به دست بيايد، بايد در انتقال فناوري و دسترسي بيشتر به واكسن توليد داخل ملاك قرار گيرد و در اين مسير بايد از ناديدهانگاري يا هراسافكني و بزرگنمايي بيمورد پرهيز كرد.
اين بايد و نبايدها و تعللها، در مورد سلامتي و جان انسان است؛ در مواجهه با ويروسي كه نامش زير سايه سنگين سكوت و احتياط فرهنگي گم شده است و پيش از بررسي علمي و يافتههاي پزشكي، احساس ترس، شرم، گناه، اضطراب و سرخوردگي بر آن حاكم است. آنقدر كه بسياري افراد از درمان سر باز ميزنند. هر قدر مسوولان و افكار عمومي جامعه ويروس اچپيوي يا ساير بيماريهاي مقاربتي را ناديده بگيرند يا قبيح بشمارند، ميزان شيوع آنها غيرقابل چشمپوشي است. از طرفي، كاهش سن ابتلا به پاپيلوماي انساني، بر ضرورت آگاهيبخشي و آموزش صحيح در مراكز علمي و حتي مدارس تاكيد ميكند. هر قدر اين بيماري را با سكوت و انكار پنهان كنيم، هزينههاي جاني و مالي بيشتري براي جامعه و نظام سلامت ايجاد خواهيم كرد.
-

شیوع گسترده و خاموش ویروس HPV زیرپوست جامعه ایرانی / واکسن گارداسیل ترویج بی بند و باری و اشاعه فحشاست / ردپای کیهان و رجانیوز در به خطر انداختن سلامت زنان
به گزارش اقتصادران، واکسن ویروس HPV که در ایران با نام تجاری «گارداسیل» شناخته می شود واکسنی است برای پیشگیری از ابتلا به برخی از شایع ترین ویروسهای زگیل تناسلی. ویروسهای HPV می توانند موجب زایده و زخم روی نواحی تناسلی، مقعد و همین طور دهان و زبان و گلو باشند. ابتلا به این ویروس ها علاوه بر ضایعات پوستی آزاردهنده میتواند در زنان به زخم و در ادامه سرطان دهانه رحم منجر شود. در صورت تشخیص به موقع سرطان رحم، آن را تخلیه میکنند اما در صورتی که بیماری را به موقع تشخیص ندهند این احتمال وجود دارد که سرطان به باقی بافتهای بدن سرایت کند و عوارض بسیار یا حتی مرگ را با خود به همراه داشته باشد.
سوای این که این ویروس برای زنان مرگ بارتر از مردان است و به همین دلیل بسیاری مایل هستند اهمیت آن را انکار کنند، ویروسهای خانواده HPV عموما از طریق رابطه جنسی منتقل می شوند. استفاده از محافظ می تواند تا ۷۰درصد جلوی انتشار این ویروس ها را بگیرد اما از آنجا که تمام نواحی تناسلی را نمی توان با محافظ پوشاند، همچنان شانسی برای انتقال این ویروس حتی با وجود استفاده از محافظ وجود دارد. ویروس HPV به صورت پیشفرض در بین کسانی که زندگی جنسی آزادی دارند منتشر نمی شود، حتی کسانی که در زندگی خود یک بار رابطه جنسی داشتهاند هم میتوانند آلوده و منتقلکننده این ویروس باشند. ویروس های HPV فقط در میان کسانی که خارج از رابطه زناشویی روابط جنسی را تجربه میکنند پخش نمیشوند، کافی است شریک جنسی شما به غیر از شما قبلا با یک نفر دیگر هم رابطه داشته باشد تا ناقل این ویروسها باشد.از زمانی که روشن شده است دلیل ابتلا به سرطان دهانه رحم ویروسهای HPV هستند، برنامه واکسیناسیون سراسری علیه این ویروسها در بسیاری از کشورها در برنامه واکنس اجباری و رایگان آنها قرار گرفته است. از آنجا که این ویروس میتواند برای زنان کشنده باشد، تاکید بیشتر بر تزریق این واکسن توسط زنان است.
ماجرای واکسن HPV چیست؟
در ایران در سال های اواخر دهه ۹۰، اخباری در مورد مشاهده شیوع گسترده سرطان های دهانه رحم منتشر شد که نشان می داد نا آگاهی از ویروس های HPV تا چه اندازه سلامت زنان، خانواده و همین طور امنیت باروری را تهدید می کند. در نتیجه این وضعیت و با در نظر گرفتن توانایی های انسیتو پاستور در تولید واکسن برنامه ای برای تولید واکسن HPV در داخل ایران طراحی شد. انسیتو پاستور در سال ۹۷ اعلام کرده بود که برای خرید پترن، یعنی فرمول ساخت واکسن HPV، رقمی معادل ۱۲۰ میلیارد تومان پول نیاز است. از آنجا که دولت نمی توانست تمام این پول را تامین کند، معاونت اجتماعی وزارت بهداشت با همکاری انسیتو پاستور و برخی از چهره های تلویزیونی و فرهنگی کارزاری برای جمع آوری پول برای خرید پترن این واکسن ایجاد کردند. وزیر بهداشت تعهد کرد که در صورتی که کارزار بتواند نیمی از سرمایه لازم برای خرید پترن را فراهم کند، وزارت بهداشت هم ۶۰ میلیارد تومان اعتبار باقی مانده را تامین خواهد کرد تا کشور بتواند در این زمینه هم به خودکفایی برسد هم در صادرات این دارو به آسیای غربی فعال شود.
یک روز بعد از آغاز کارزار برای جمع آوری پول و مشارکت مردی برای تامین هزنیه خرید پترن به نفع انسیتو پاستور، روزنامه کیهان، سایت هایی خبری مانند مشرق و رجا نیوز و جریانی در شبکه های اجتماعی با این ادعا که « واکسن گارداسیل ترویج بی بند و باری و اشاعه فحشاست» و با ساختن هشتگ « واکسن ج..دگی» علیه تولید داخل این دارو متحد شدند. دادستانی علیه فعالان کمپین و وزارت بهداشت موضع گرفت و پرونده ای در این زمینه تشکیل شد که در نتیجه آن برخی مقامات وزارت بهداشت و انسیتو پاستور، یک مجری تلویزیونی و همکاران کارزار جمع آوری کمک عمومی برای خرید پترن واکسن احضار شدند.
از آنجا که قوه قضائیه عقل خودش را به دست جریان های سایبری نداده است، در این پرونده برای تمام افراد درگیر قرار موقوفی تعقیب صادر شد، اما کارزار جمع آوری کمک برای خرید واکسن هم متوقف شد. رقم دو میلیارد تومانی که در یک روز از مردم دغدغه مند کشور برای این کار عام المنفعه جمع آوری شده بود به انسیتو پاستور پرداخت شد و پرونده تولید این واکسن در بخش دولتی بسته شد.واردات واکسن HPV و خشمی که تمام نمیشود
علارغم این که با تلاش های یک گروهک مشخص در فضای مجازی، برنامه تولید واکسن HPV در بخش دولتی متوقف شد، وارادات این واکسن که پیش از کارزار تولید داخلی ان جریان داشت، همچنان با بالا و پایین های معمول مربوط به واردات دارو در ایران ادامه پیدا کرد. قیمت این دارو که در بیرون از ایران برای هر دز حدود ۵۰ دلار است، در ایران متناسب با تغییر قیمت دلار بالا و پایین میشود و در دوره هایی پیدا کردن آن در داخل کشور سخت می شود.
گروهکی که مخالف استفاده از این دارو در داخل کشور است و آن را «واکسن ج..ندگی» می نامد، همچنان دست از تلاش علیه این واکسن بر نداشته است و در مقاطع مختلف با نسبت دادن این واکسن به صهیونیستم جهانی، نسل کشی، برنامه عقیم کردن مسلمانان و حالا هم ربط دادن آن به شبنم نعمتزاده این واکسن را زیر سایه قرار دهد.
روز دهم آبان ماه، بعد از این که علیرضا وهابزاده از سخنگویان پیشین وزارت بهداشت و از چهره های پرمخاطب در توییتر در توییتی وضعیت انتشار ویروس HPV را با ایدز مقایسه کرد و از مردم خواست در تزریق واکسن کوتاهی نکنند، موج جدیدی از داستان پردازی در مورد واکسن HPV اغاز شد. در این موج تازه در شبکههایی مانند ایتا و همین طور هم توسط حسابهایی توییتری مانند جنلی ادعا می کنند که شبنم نعمت زاده با پرداخت پول میخواهد برای واکسن گارداسیل تبلیغ کند.
شرکت دارویی خانم نعمتزاده که مدتی به دلیل برخی دیون و حسابسازی ها در صدر اخبار بود، «شرکت پخش داروی رسا» نام دارد که عمده اتهامات آن در عدم پرداخت حساب و دیون و احتکار است؛ شرکت وارد کننده واکسن HPV با نام تجاری «گارداسیل» از شرکت مبدا MSD یا همان شرکت Merck & Co که یک شرکت دارویی چند ملیتی آمریکاییست، شرکت بهستان دارو است که خودش و شرکت های تابعه و متصلهاش ربطی به خانم نعمت زاده یا آقای لشکری پور دو متهم پرونده شرکت رسا ندارند.
با این وجود عده ای همچنان اصرار دارند فضاسازی در مورد واکسن را ادامه دهند، تا جایی که برخی کاربران فضای مجازی در این روزها حدس زده اند که شاید پای «تضاد منافع» در میان باشد.
گارداسیل چه کسی را تهدید می کند؟
هر چند پروژه تولید واکسن HPV در انستیتو پاستور به نتیجه نرسید، تولید داخلی آن به طور کلی به فراموشی سپرده نشد. واکسن چهار ظرفیتی HPV با نام تجاری « پاپیلوگارد» به بازار عرضه شده است که قیمت آن از پانصد هزار تومان کمتر است.
واکسن «پاپیلوگارد» توسط شرکتی به نام «نیواد فارمد سلامت» به بازار عرضه شده است که در معرفی خودش گفته است شرکتی ست که از سال ۹۷ تاسیس شده و در حوزه تولید واکسن های نوترکیب کار می کند. این شرکت زیر مجموعه شرکت دیگری به نام «نویان پژوهان زیست دارو» است، یک از مالکان این تجارت، شرکتی است به نام «بهنود فارمد البرز».
حلقه ای از شرکت های دارویی در تولید نسخه داخلی واکسن HPV و همین طور واردات و پخش نسخه خارجی آن درگیر هستند، هلدینگ بهفار، مالک مجموعه واردات، تولید و پخش داروی بهستان، وارد کننده واکسن گارداسیل است، در میان لیست مالکان شرکت نوین پژوهان زیست دارو هم نام های بهنود فارمد البرز، و نیواد فارمد البزر، و نیواد فارمد سلامت به چشم می خورد.
همان طور که از این داده ها مشخص است، یک توطئه شیطانی در تولید و فروش واکسن HPV داخلی و خارجی در کشور جریان ندارد. در مورد این واکسن هم مثل بسیاری داروها و واکسن های دیگر، مجموعه ای از شرکت ها با همپوشانی سرمایه گذاران، مدیران و مالکان مشغول کار هستند که اسم شرکت های مجموعه رسا، یا مالکان و سرمایه گذاران شرکت رسا در میان آنها دیده نمی شود.علاوه بر این برخی این ادعا را مطرح می کنند که تمام حاشیه های مربوط به تولید و فروش واکسن HPV در ایران به دلیل این است که در رقابت بین برکت و انسیتو پاستور بر سر تولید واکسن HPV انسیتو پاستور برنده شده است. یک مقام آگاه در وزارت بهداشت که مایل نیست نامش فاش شود میگوید این گمانهزنیها در مورد این که در ماجرای تولید واکسن HPV بین انسیتو پاستور و بنیاد برکت تضاد منافعی رخ داده باشد را رد میکند. این مقام آگاه میگوید شرکت برکت حتی در زمان طرح مساله تولید واکسن HPV با بودجه دولتی هم در این زمینه دخالت یا اعلام آمادگی نکرده است که مساله منافع این شرکت در تبلیغات علیه سلامت عمومی موثر بوده باشد.
چه کسانی گارداسیل را تهدید می کنند؟
در برخی کشورهای دنیا، از جمله در استرالیا، رواندا، سوئد، بریتانیا و پرتقال، بین ۸۵ تا ۹۵درصد جمعیت در سن خطر علیه ویروس HPV واکسینه شدهاند. با این وجود هنوز در ۲۵ درصد کشورهای دنیا، ۵۱کشور از ۱۹۴کشور جهان و از آن جمله در ایران، واکسن HPV در برنامه واکسیناسیون سراسری قرار ندارد.
عمده کسانی که علیه واکسن HPV فعالیت می کنند، در تمام دنیا از یک دستورالعمل واحد پیروی می کنند. همه آنها می گویند که اگر پاک دامن باشید به واکسن نیاز ندارید، اگر به شریک جنسی خود وفادار باشید به واکسن نیاز ندارید، واکسن توطئه دشمنان برای عقیم و یا بی بند و بار کردن فرزندان ماست، واکسن می تواند عوارض ناشناخته ای با خودش به همراه بیاورد و … . با این وجود آمار های جهانی نشان می دهد که شیوع ابتلا به سرطان های دهانه رحم در کشورهایی که هنوز برنامه واکسیناسیون سراسری علیه این ویروس را آغاز نکرده اند بیشتر دیده می شود. زنان و مردان در کشور های جنوب صحرای آفریقا، آمریکای لاتین، اروپای شرقی و غرب آسیا بیشتر از مردم در سایر نقاط جهان به این بیماری ها مبتلا می شوند و بیشتر به دلیل ابتلا به این بیماری ها می میرند.
-

زنگ خطر شیوع HPV در کشور به صدا درآمد / آمار وحشتناک از شیوع ویروس زگیل تناسلی در پایتخت/ واکسن HPV؛ ایرانی بزنیم یا خارجی؟
به گزارش اقتصادران، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک ویروس رایج است که میتواند قسمتهای مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد. بیش از ۱۰۰ نوع HPV وجود دارد؛ که حدود ۳۰ سویه از آن میتواند بر اندام تناسلی تأثیر بگذارد و باعث ایجاد زگیل یا تبخال تناسلی شود. آن گونه HPV که بر اندام تناسلی تأثیر میگذارد، یک عفونت مقاربتی (STI) است که از طریق تماس پوست به پوست، اغلب در طول رابطه جنسی منتقل میشود.
HPV در ایران
HPV در سطح دنیا به قدری شایع است که اکثر افراد فعال جنسی که واکسن HPV را دریافت نکردهاند، ممکن است در مقطعی از زندگی به آن مبتلا شوند. طبق تحقیقات، شیوع HPV در زنان ایرانی ۲۳ درصد است. بیشترین و کمترین شیوع HPV در استانهای تهران و اصفهان با ۹۷ درصد و ۲.۲ درصد مشاهده میشود.
همچنین بر اساس آخرین مطالعات انجامشده بر روی زنان سالم ایرانی و زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم، شیوع عفونت HPV به ترتیب ۹.۴ درصد و ۷۷.۴ درصد بود. طبق نتایج، ژنوتیپ غالب در هر دو گروه HPV-۱۶ بود.
این یافتهها زنگ خطری است که بر لزوم ارائه برنامههای آموزشی در دبیرستانها و واکسیناسیون مناسب در کشور تأکید میکند.

واکسن HPV؛ ایرانی بزنیم یا خارجی؟
واکسن HPV یا گارداسیل دو نوع ایرانی و خارجی دارد؛ که واکسن گارداسیل ایرانی با نام «واکسن پاپیلوگارد» اولین واکسن بیماری HPV در ایران است که آنتیبادیهای ضد این ویروس را در بدن تولید میکند. تمام مردان و زنانی که تا ۲۶ سالگی هیچ واکسن گارداسیلی نزدهاند، میتوانند این نوع ایرانی را تزریق کنند.
واکسن پاپیلوگارد از بدن در مقابل ابتلا به ویروس زگیل تناسلی و انواع سرطانهای تناسلی مانند سرطان واژن، رحم، آلت تناسلی یا مقعد ناشی از ویروس اچپیوی و حتی سرطانهای دهان، گلو، سر و گردن ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی پیشگیری میکند.
این واکسن بهدلیل مطابقت با ویژگیهای ویروسهای شایع در ایران، قیمت مقرون به صرفهتر و دسترسی آسانتر، محصول خوبی برای مقابله با سویههای ۱۶ و ۱۸ ویروس پاپیلومای انسانی است.
هر دو واکسن ایرانی و خارجی جهت پیشگیری از ابتلا به عفونت ویروس اچپیوی توصیه میشوند و انتخاب بین این دو به فاکتورهای مختلفی از قبیل اثربخشی واکسن، دسترسی و قیمت بستگی دارد. مهمترین تفاوتهای واکسن گارداسیل ایرانی و واکسن گارداسیل خارجی عبارتند از:

تهیه واکسن گارداسیل به چه نحو است؟
این واکسن، محصولی است که تنها در داروخانهها توزیع میشود و متقاضی برای خرید باید با ارائه کارت ملی به داروخانههای موردتأیید مراجعه کند.

قیمت واکسن گارداسیل ایرانی و خارجی
واکسن پاپیلوگارد با توجه به اینکه تولید داخل است، در مقایسه با واکسن خارجی، قیمت پایینتر و مقرون بهصرفهتری دارد.
باتوجه به نوسانات ارز و عدم پوشش بیمه، قیمت واکسن گارداسیل ۴ ظرفیتی، بسته به ایرانی یا خارجی بودن، بین ۲ تا ۴/۵ میلیون تومان است.
واکسنهای ۹ ظرفیتی گارداسیل از نوع خارجی نیز قیمتی حدود ۱۰ میلیون تومان دارد.
به منظور اطمینان از سلامت و اصالت کالا و همچنین پرداخت هزینه معقول، توصیه میشود که از خرید واکسن از مراکز غیررسمی و بازار سیاه اجتناب کنید.
طبق آخرین تعرفه آبان ماه ۱۴۰۳، قیمت انواع این واکسن عبارتند از:

همچنین بر اساس بهروزترین اطلاعات مندرج در سامانه ردیابی، رهگیری و کنترل اصالت دارو (TTAC)، تا لحظه نگارش این گزارش، قیمت واکسنهای گارداسیل موجود در داروخانههای کشور به شرح زیر است:
گارداسیل ۹ ظرفیتی آمریکایی برابر ۶ میلیون و ۸۴۰ هزار تومان
گارداسیل ۴ ظرفیتی آمریکایی برابر ۲ میلیون و ۲۵۰ هزار تومان
گارداسیل ۴ ظرفیتی هلندی برابر ۳۱۸ هزار تومان.
-

شیوع گسترده اچ پی وی بین جوانان و نوجوانان ایرانی / سکوت سهمگین وزارت بهداشت برابر شیوع یک ویروس خطرناک
به گزارش اقتصادران، اچپیوی (HPV) نام ویروسی است که باعث بیماری زگیل تناسلی میشود. بیش از ۴۰ نوع ویروس میتواند انسان را بیمار و به نوعی از زگیل مبتلا کند. این ویروس در مخاط، خون و مایعات بدن وجود دارد و اصلیترین راه انتقال آن رابطهی جنسی است. شدت و سرعت انتقال ویروس بهقدری بالاست که حتی استفاده از کاندوم نمیتواند به طور کامل از سرایت آن جلوگیری کند و با هر نوعی از رابطه جنسی و حتی رابطه غیرکامل نیز منتقل میشود.
زگیل تناسلی میتواند ناحیه تناسلی، مقعد، رانها و حتی دهان و گلوی بیمار را درگیر کند و بسته به میزان مقاومت و سطح ایمنی بدن، تعداد و گستردگی فرق دارد و مدت بهبود آنها طول میکشد. زگیل تناسلی هیچ درمان قطعی ندارد و ویروس اچیپیوی تا پایان عمر در بدن فرد باقی میماند و خطر ابتلا به انواع سرطان بهویژه سرطان دهانه رحم را بهشدت بالا میبرد. سرطان مقعد، سرطان لب، سرطان گلو و دهان میتوانند به دلیل سابقهی این بیماری ایجاد شوند.هفتهی گذشته یکی از رسانههای کشور مدعی شده بود «درمورد میزان ابتلا به اچپیوی برای منافع اقتصادی آمارسازی میشود.»! ادعای این رسانه را بر اساس آمارهای رسمی و غیررسمی، نظرات چند پزشک متخصص و نیز گفتوگوی اختصاصی فراز با دکتر مینو محرز- رئیس پیشین مرکز تحقیقات ایدز ایران و متخصص بیماریهای عفونی- بررسی کردهایم که در ادامه میخوانید
هشدار پزشکان: آمار اچپیوی در ایران خیلی بالاست
وزارت بهداشت میزان شیوع اچپیوی در ایران را ۸ درصد و معادل ۷ میلیون نفر اعلام کرده است که بسیاری از پزشکان و تحلیلگیران آنرا اشتباه میدانند. دکتر مهران قهرمانی دبیر انجمن پاتولوژی ایران- تیرماه ۱۴۰۲ در مصاحبه با همشهری آنلاین گفته بود: «بررسیهای میدانی و ارتباط روزانه ما با بیماران نشان میدهد ابتلا به ویروس HPV در کشور طی ۱۰ سال اخیر بیشتر شده و تعداد جوابهای مثبت در مراکز پاتولوژی افزایش یافته است.»
دکتر سیدعلی آذین -متخصص پزشکی اجتماعی و فلوشیپ پزشکی جنسی- آبان ۱۴۰۱ در گفتگو با خبرآنلاین آمار وزارت بهداشت را خوشبینانه اعلام کرد و هشدار داد: «تجارب شخصی من و همکاران در کار بالینی طبیعتاً قابل تعمیم نیست، اما میتواند سرنخی برای توجه بیشتر مسئولان نظام سلامت باشد. نمیدانم آمار وزارت بهداشت بر مبنای چه پژوهشی است، ولی خیلی خوشبینانه به نظر میرسد. شیوع برآورد شده در مطالعات مراکز تحقیقاتی دانشگاهی به مراتب بیش از این بوده است. صرف نظر از این رویکردهای محافظهکارانه در اطلاعرسانی و ایجاد درک خطر در مردم، با تغییر سریع در الگوهای رفتار جنسی در جامعه، گسترش سریع آلودگی با این ویروس امری حتمی است.»
دکتر محمدرضا صفرینژاد -فوق تخصص کلیه ومجاری ادراری- خرداد ۱۴۰۲ در گفتگو با سلامتنیوز این آمار را قاطعانه رد کرد: «ده سال گذشته به عینه دیدهام که تقریبا این ویروس در بسیاری از شهرها به شکل اپیدمی در آمده است. وزارت بهداشت وظیفه دارد آمارهای دقیق از میزان ابتلا به بیماریها داشته باشد و بر آن اساس برنامهریزی کند. سرطان سر و گردن نیز به دلیل شیوع HPV در جهان ۳۸ درصد افزایش یافته و تقریبا عامل تمام سرطانهای دهانه رحم ویروس HPV است.»
دکتر شهریار ناطق -جراح و متخصص کلیه، مجاری ادراری و تناسلی- مردادماه ۱۴۰۳ در گفتگو با رکنا ضمن تاکید بر اینکه زگیل تناسلی شایعترین بیماری منتقله از راه تماس جنسی است، آمار وزارت بهداشت را اینطور رد کرد: «متاسفانه به دلیل تابوهای فرهنگی جامعه، آمار دقیقی از ابتلا به زگیل تناسلی در کشورمان وجود ندارد، اما میتوان گفت حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد جمعیت فعال جنسی کشور میتوانند به این بیماری مبتلا باشند. با هر بار برقراری رابطه جنسی، احتمال ۱۵ تا ۲۰ درصدی انتقال زگیل تناسلی وجود دارد. نمیدانیم جوانترین فرد مبتلا به زگیل تناسلی در ایران چند ساله است، اما خود من هم پسران و هم دختران ۱۶ سالهای دیدهام که در همان اولین تجارب جنسی خود به زگیل تناسلی مبتلا شده اند و اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، رفتهرفته سن شروع ابتلا به زگیل تناسلی در ایران به شرایط هشدارآمیزی میرسد
افزایش ایدز و اچپیوی بین نوجوانان و جوانان
دکتر مینو محرز نهتنها نظر و گفتههای پزشکان را تایید کرد، درمورد بالا رفتن آمار ایدز و سایر بیماریهای جنسی در ایران نیز هشدار داد. او آمار وزارت بهداشت را اینطور نقد و رد کرد: «آماری که اعلام شده در واقع پایین آوردن اعداد و دست کم گرفتن میزان شیوع است. من و همکارانم در تخصص عفونی جزو آخرین کسانی هستیم که این بیماران سراغش میایند، چون معمولا ابتدا به پزشک پوست، زنان و اورولوژی مراجعه میکنند، ولی میبینیم که تعداد مراجعهها و مبتلایان افزایشی و به نسبت گذشته بیشتر شده است.
آمار ابتلای ۸ درصدی جمعیت و ۷ میلیون نفر بر اساس تستهای مثبت آزمایشگاهها اعلام شده در حالیکه ژنوتایپینگ برای اچپیوی دشوار است و در آزمایشگاهها بهدرستی انجام نمیشود. حتی پیش آمده بیماری به من مراجعه میکند و زگیل ندارد، ولی]وجود چند سویه به او اعلام شده است. وضعیت اچآیوی (HIV) و شکل آماردهی آن مشخصتر است، وقتی تست مثبت باشد میدانیم فرد آلوده شده است و آمار کشوری داریم، ولی از تعداد دقیق مبتلایان اچپیوی بیاطلاع هستیم.
به گفتهی دکتر محرز حتی آمار ایدز هم در ایران رو به افزایش و بیشتر از بعضی از کشورهاست، به همین دلیل نمیتوانیم آمار جهانی را مبنای تخمین تعداد مبتلایان در ایران قرار دهیم: «مثلا اچآیوی در کشور ما، منطقهی خاورمیانه و بعضی کشورهای آمریکای جنوبی در حال گسترش و پیشرفت است، چون به اندازه کافی برای پیشگیری و کنترل آن کار نمیشود حتی میزان ابتلای جوانان به این بیماری در سالهای اخیر افزایش داشته است.ما نمیتوانیم بر اساس مراجعهی بیماران به پزشکان تخمین داشته باشیم، ولی میدانیم سن ابتلا به اچپیوی پایین آمده است به همان نسبت سن ابتلا به ایدز هم پایین آمده. نکته این است که افراد با دیدن زگیل به پزشک مراجعه میکنند، ولی ایدز میتواند تا ۱۰ سال دوره نهفته داشته باشد، خود فرد هم از آن بیاطلاع بماند و در این مدت ویروس به دیگران منتقل شود.»
خطر آگاه نکردن و آموزش ندادن نوجوانان
او ناآگاهی و بیاطلاعی نوجوانان و جوانان را خطرناک دانست و گفت: «اطلاعرسانی به نوجوانان و جوانان درست نیست و درمورد روش تماس جنسی امن و مطمئن و بیماریها به آنها آموزش و آگاهی داده نمیشود، به همین دلیل تمامی این بیماریها در حال پیشرفت هستند. خصوصا اچپیوی به دلیل انتقال سریعتر و شیوع بالاتر، شدت بیشتری دارد، ولی بررسی دقیق و آمار درستی از آن نداریم. باید در مورد ایدز، زگیل تناسلی، تبخال تناسلی، سفلیس، سوزاک و همه بیماریهایی که از طریق تماس جنسی منتقل میشوند، اطلاعرسانی و خصوصا به نوجوانان آگاهی داده شود. نمیدانیم چه کسی در این مورد تصمیم میگیرد که درباره مسائل جنسی و بیماریهای مرتبط با رابطه جنسی حرف زده نشود. آموزش و پرورش اقدام نمیکند و پدر و مادرها کاری نمیکنند یا خودشان هم اطلاعات کافی ندارند. در این شرایط بچهها از طریق دوستانشان یا فضای مجازی بدترین نوع اطلاعات را به دست میآورند.»
فقط واکسن داروخانه دولتی قابل اعتماد است
دکتر مینو محرز با رد این ادعا که برای فروش واکسن اچپیوی آمارسازی میشود، تاکید کرد: «فرقی ندارد آمار پایین یا بالا باشد، واکسن اچپیوی باید تزریق شود. بهترین سن برای تزریق واکسن در کشور ما از ۱۲-۱۳ سالگی و قبل از اولین تماس جنسی است. بر اساس آخرین پژوهشها این واکسن برای خانمها تا حدود ۴۵-۴۶ سالگی میتواند اثر داشته باشد و برای آقایان تا ۳۵ سالگی. پس از این بدن آنتیبادی لازم را تولید نمیکند و عملا تزریق واکسن اثر ندارد.»
او فقط واکسنهایی را که در داروخانههای دولتی عرضه میشوند قابل اعتماد دانست و گفت: «واکسن چهار ظرفیتی تولید داخل کاملا قابل اعتماد است، ولی واکسن دوظرفیتی داخلی بیاثر است.واکسن خارجی با هر ظرفیتی فقط باید از داروخانههای دولتی تهیه شود تا قابل اعتماد و موثر باشد. واکسن اچپیوی باید حین حملونقل در دمای پایین نگهداری و در زنجیره سر جابهجا شود. اگر واکسن اچپیوی از داروخانههای غیردولتی، مطب پزشکان و بهصورت اینترنتی خریده شود تضمینی درمورد درست و استاندار بودن شیوهی حملو نقل، رعایت زنجیرهی سرد تامین وجود ندارد و به همین دلیل نمیتوانیم از اثربخشی آن هم مطمئن باشیم.»