برچسب: روزنامه نگاری

  • ۸۵ درصد از روزنامه‌نگاران ایرانی زیر خط فقر هستند / زور دستمزد روزنامه‌نگاری به هزینه‌های زندگی نمی رسد

    ۸۵ درصد از روزنامه‌نگاران ایرانی زیر خط فقر هستند / زور دستمزد روزنامه‌نگاری به هزینه‌های زندگی نمی رسد

    به گزارش اقتصادران،  انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران، به تازگی نخستین گزارش دستمزد و وضعیت کاری روزنامه نگاران را منتشر کرد. داده‌های این گزارش بر پایه پیمایش جامع دستمزد و شرایط کاری روزنامه نگاران در ایران تهیه شده است. این پیمایش توسط انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ انجام شد و جامعه آماری آن شامل ۱۶۵ روزنامه‌نگار از ۲۹ رسانه پرمخاطب کشور، شامل خبرگزاری‌ها، پایگاه‌های خبری، روزنامه‌ها و مجلات چاپی بود.

    بخش مهمی از گزارش منتشر شده از سوی انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران، به بررسی وضعیت دستمزد روزنامه نگاران و بیمه آنها اختصاص یافته است. بررسی این بخش نشان می‌دهد که خالص دریافتی ماهانه حدود ۸۵ درصد از روزنامه نگاران، کمتر از ۲۰ میلیون تومان است و جامعه روزنامه‌نگاری ایران از لحاظ رضایت حرفه‌ای و امنیت شغلی، وضعیت قابل قبولی ندارد.

    ۹۷ درصد از روزنامه نگاران دارای مدرک دانشگاهی هستند

    در پیمایش انجام شده، ۵۹ درصد پاسخ‌دهندگان زن و ۴۱ درصد مرد بودند. همچنین میانگین سنی شرکت‌کنندگان در این پیمایش ۳۸ سال بود که این موضوع حاکی از جوان بودن تحریریه‌هاست. همچنین میانگین سابقه کاری روزنامه نگاران نیز ۱۴.۲ سال برآورد شده است.

    بررسی‌ها نشان می‌دهند که ۹۷ درصد از روزنامه نگاران دارای مدرک دانشگاهی و بیش از نیمی از آنها دارای مدرک کارشناسی ارشد یا دکتری هستند. از این روی، به صراحت می‌توان قشر روزنامه‌نگار در ایران را به عنوان قشری تحصیل‌کرده در نظر گرفت.

    دستمزد ۶۵ درصد از روزنامه نگاران بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان است

    بر اساس نتایج این پژوهش‌، دستمزد بیش از ۶۵ درصد از روزنامه نگاران بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون تومان است،  ۱۹.۸ درصد از آنها، کمتر از ۱۰ میلیون تومان درآمد دارند و تنها ۱.۲ درصد از روزنامه نگاران بیش از ۳۰ میلیون تومان دریافت می‌کنند.

    از سوی دیگر بررسی‌ها نشان می‌دهند که خط فقر خانوار در سال ۱۴۰۳ و شهر تهران حدود ۲۰ میلیون تومان بود. به این ترتیب، حدود ۸۵ درصد از روزنامه نگاران در سال گذشته، زیر خط فقر خانوار در تهران بودند.

    پراکندگی دستمزد روزنامه نگاران

    نابرابری دستمزد روزنامه نگاران در رسانه‌های حاکمیتی و خصوصی

    بررسی‌ها نشان می‌دهند که دستمزد در رسانه‌های حاکمیتی به طور میانگین بالاتر از رسانه‌های خصوصی است؛ طوری که در رسانه‌های حاکمیتی، سهم دریافت‌کنندگان دستمزد ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومانی دو برابر بخش خصوصی است. در مقابل، در رسانه‌های خصوصی، تعداد کسانی که بین ۵ تا ۱۰ میلیون تومان حقوق می‌گیرند چهار برابر رسانه‌های حاکمیتی است.

    نکته قابل توجه دیگر نیز آن است که هیچ‌یک از پاسخ‌دهندگان شاغل در رسانه‌های حاکمیتی کمتر از پنج میلیون تومان یا بیش از ۳۰ میلیون تومان دستمزد نمی‌گرفتند.

    دستمزد رسانه های حاکمیتی و خصوصی ak5618

    درآمد روزنامه‌نگاری از پس هزینه‌ها بر نمی‌آید

    با وجود اینکه ۳۷٫۸ درصد از روزنامه نگاران شرکت‌کننده در این پژوهش اعلام کردند که دستمزد دریافتی آنها از رسانه بیش از ۹۰ درصد از کل درآمدهای آنها را تشکیل می‌دهد، ۴۲.۹ درصد اذعان کردند که کمتر از نیمی از درآمدشان از محل دستمزد رسانه تامین می‌شود.

    به این ترتیب، به نظر می‌رسد که درآمد حاصل از روزنامه‌نگاری نمی‌تواند به تنهایی هزینه‌های زندگی شاغلان این بخش را تامین کند و آنها ناچارند برای تامین هزینه‌های خود، به فعالیت‌های دیگر بپردازند.

    سهم دستمزد از کل درآمد ak5474

    نارضایتی ۷۳٫۷ درصد روزنامه نگاران از مبلغ دستمزد

    شرکت‌کنندگان در پاسخ به پرسشنامه تهیه شده برای این پیمایش، وضعیت رضایت از دستمزد خود و پرداخت به موقع دستمزد را نیز تبیین کردند. میزان رضایت ۷۳٫۷ درصد از روزنامه نگاران از دستمزدها کم یا بسیار کم بد و هیچ یک از آنها در پاسخ خود، گزینه رضایت خیلی زیاد از دستمزد را انتخاب نکردند.

    با این وجود عمده روزنامه نگاران از وضعیت پرداخت به موقع دستمزدها راضی بودند و بیش از ۷۰ درصد از آنها، میزان رضایت خود از این لحاظ را زیاد یا خیلی زیاد اعلام کردند.

    ۵۶٫۱ درصد از روزنامه نگاران احساس امنیت شغلی ندارند

    احساس امنیت شغلی یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های شاغلان در هر فعالیت است اما بررسی‌ها نشان می‌دهند که عمده روزنامه نگاران، احساس امنیت شغلی نمی‌کنند. در این پژوهش، ۵۶٫۱ درصد از شرکت‌کنندگان میزان امنیت شغلی خود را کم یا خیلی کم اعلام کردند. نکته قابل توجه اما آن است که احساس امنیت شغلی در رسانه‌های حاکمیتی کمتر از رسانه‌های خصوصی بود.

    همچنین در پرسشی مربوط به دغدغه ترک فعالیت روزنامه‌نگاری ۵۴٫۳ درصد از روزنامه نگاران اعلام کردند که به ترک این شغل فکر می‌کنند.

    ۵٫۷ درصد از روزنامه نگاران فاقد سابقه بیمه هستند

    با استناد بر داده‌های پژوهش انجمن صنفی روزنامه نگاران تهران، ۵.۷ درصد روزنامه نگاران هیچ سابقه بیمه‌ای ندارند و ۴۸.۴ درصد کمتر از ۱۰ سال سابقه بیمه دارند. همچنین ۲۲ درصد روزنامه نگاران در حال حاضر تحت پوشش بیمه کاری نیستند که ۱۵٫۹ درصد از آنها، به طور تمام وقت در رسانه‌ها مشغول به کارند. همچنین ۳۷٫۶ درصد از روزنامه نگاران شرکت‌کننده در این پژوهش اعلام کردند که فاقد بیمه تکمیلی درمان هستند.

    کسری سابقه بیمه حداقل ۳ ساله ۵۶ درصد از روزنامه نگاران

    یکی دیگر از مشکلات بیمه‌ای روزنامه نگاران، کسری سابقه بیمه است؛ چراکه جابجایی آنها در میان رسانه‌ها و اهمال‌کاری برخی کارفرماها در بیمه کردن روزنامه نگاران، باعث می‌شود که سابقه بیمه بسیاری از روزنامه نگاران کمتر از سابقه کاری آنها باشد.

    بر اساس داده‌های این پژوهش، ۵۶ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند که سابقه بیمه آنها حداقل سه سال کمتر از سابقه کاری آنهاست. این کسری در ۳۷.۷ درصد از آنها به پنج سال و در ۱۷.۶ درصد به هشت سال یا بیشتر می‌رسد.

  • بازار داغ باج‌نیوزها! / از باج ۵ میلیارد تومانی برای حذف یک مدیر اقتصادی تا توئیت ۱۲۰ میلیونی که نباید زده شود!

    بازار داغ باج‌نیوزها! / از باج ۵ میلیارد تومانی برای حذف یک مدیر اقتصادی تا توئیت ۱۲۰ میلیونی که نباید زده شود!

    به گزارش اقتصادران، باشگاه روزنامه نگاران در یادداشتی سه قسمتی به قلم مهدی جلیلی به موضوع باج‌نیوزها پرداخته که متن کامل آن در پی می آید:

    ضرورت مقابله با باج نیوزها / ۵ میلیارد تومان گرفت تا یک مدیر اقتصادی را بیندازد و انداخت

    ۵ میلیارد تومان برای برانداختن رئیس یک نهاد اقتصادی هزینه شد. مجری این پروژه یک چهره رسانه‌ای بود که شاید نمی‌دانست پشت این تقلا برای برکنار کردن آن فردی که مورد ضرب قرار داده بود، چند هزار میلیارد تومان گردش مالی وجود داشت. شاید این فرد هرگز نمی دانست برای به مقصود رساندن چه کسی تلاش کرد. نتیجه کار او ولی فقط برکناری یک نفر نبود.

    اولین قربانی این چنین پروژه‌هایی رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران شریفی بودند که به دنبال شفافیت و مقابله با فساد مشغول روزنامه‌نگاری تحقیقی یا افشاگرانه بودند. بعد از آنکه این ماجرا عیان شد، همه روزنامه‌نگارانی که در زمینه سوت زنی و تحقیقی مشغول بودند با این اتهام روبرو شدند؛ که چقدر پول گرفته‌ای.

    آن چهره رسانه‌ای اولین نفری نبود که با مکانیزم باج نیوزها اقدام به پمپاژ خبر و تولید محتوا می کرد؛ آخرین هم نبود. از این مثال در چند سال اخیر نمونه های بسیاری وجود دارد.

    آقای الف یک میلیارد هزینه برای افشای یک خبر در توییتر و توزیع آن توسط ۵۰ اکانت وابسته به خود می‌گیرد.

    آقای ع برای هر توئیت در حمایت از یک وزیر ۱۵ میلیون تومان می گیرد و برای توزیع این توئیت به ازای هر اکانت ۱۰ میلیون هزینه به وزارتخانه تحمیل می کند.

    خانم ص برای اینکه توئیت نزند پول می گیرد. ۱۲۰ میلیون. در یک رقم به گفته یکی از مقامات وزارت اقتصاد، فقط در سال ۱۴۰۲ بانک ها در مجموع بیش از ۱۰۰ میلیارد تومان برای همکاری با باج نیوزها هزینه کرده اند.

    در دنیای امروز، اطلاعات و محتوایی که به دست مردم می رسد، به مثابه سلاحی قدرتمند در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عمل می‌کند.امروز و بعد از ورود جهان به دوران وب ۳ رسانه‌های کوچک و کاربران شخصی در کنار رسانه های بزرگ به بازیگرانی تبدیل شده اند که نقشی کلیدی در شکل‌دهی به افکار عمومی دارند.

    در این میان و در کنار (یا بهتر بگوییم در مقابل) همه تلاش های ستودنی و شجاعت و شرافت روزنامه نگارانی که عمری به دنبال افزایش آگاهی و توسعه کشور بوده اند، نوعی رسانه‌نگاری مخرب تحت عنوان «باج نیوز» متولد شده و به معضلی جدی برای دنیای ارتباطات و اطلاع رسانی تبدیل شده است.

    تعداد باج نیوزها که با انگیزه‌های مالی، سیاسی یا شخصی اقدام به تخریب، تطمیع و تحریف اخبار می‌کنند، در سایه بی سوادی مدیران ترسو و بی عملی جامعه رسانه ای در سوت زنی علیه باج نیوزها، روزبروز در حال افزایش است. همه می دانند که آن‌ها نه به دنبال حقیقت، که به دنبال منافع خاصی هستند و از طریق فشار رسانه‌ای بر افراد و نهادها ارتزاق می کنند، اما همچنان برای پیش بردن کارهای خود یا مقابله با جریان های رقبا، به این باج نیوزها پروژه می دهند و این ساختار انگل وار را تقویت می کنند.

     

    مدیران روابط عمومی چگونه بلعیده می‌شوند؟ / نگاهی به چهار پیامد گسترش باج‌نیوزها

    یکی از مهم‌ترین ابزارهای باج نیوزها، ایجاد و بهره‌برداری از اتاق پژواک است. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که افراد در معرض اطلاعاتی قرار می‌گیرند که باورهای پیشین آن‌ها را تقویت می‌کند، یا ارتباط عمیقی با خودشان دارد. بدون آنکه امکان مواجهه با دیدگاه‌های متفاوت داشته باشند. در چنین فضایی، اخبار جعلی و تحریف‌شده بارها و بارها توسط منابع مختلف بازنشر می‌شود تا جایی که تصویری پساحقیقی از جهان برای فرد می سازد.

    اتاق پژواک حفره بزرگی است که مدیران و روابط عمومی‌ها را درخود می‌بلعد و با انعکاس پساحقیقت، آنها را مرعوب می‌کند. شگرد باج نیوزها گیر انداختن سوژه‌های خود در اتاق پژواک است. مدیران یا افراد سرشناس به یکباره با حجم انبوهی از اخبار علیه خود در کانال ها و اکانت‌های وابسته به باج نیوزها روبرو می‌شوند و گمان می‌کنند، همه جهان نیز مانند آنها با همین خبر بمباران شده است. در صورتی که این همان حفره اتاق پژواک است که دارد آنها را می بلعد

     

    پیامد گسترش باج نیوزها چیست؟

    چنان که گفتم نتیجه عملکرد باج نیوزها تنها لکه دار کردن چهره یک مدیر یا نهاد نیست، آنها در قدم اول روزنامه نگاری حرفه ای و اقتصاد رسانه را نابود می کنند. چون بخش قابل توجهی از هزینه های اطلاع رسانی و تبلغات نهادها و شرکتها را می بلعند و اقتصاد رسانه های حرفه ای را تهدید می کنند.

    دومین پیامد گسترش باج نیوزها تضعیف اعتماد عمومی است. انتشار مداوم اخبار نادرست و تخریبی، باعث فرسایش اعتماد عمومی به رسانه‌ها و حتی حقیقت می‌شود. افراد در مواجهه با حجم عظیمی از اطلاعات ضدونقیض، در نهایت دچار بی‌اعتمادی گسترده‌ای می‌شوند.

    چهارمین پیامد باج نیوزها نیز ترویج باورهای افراطی و قطبی‌سازی جامعه است. در اتاق پژواک، نظرات مخالف به ندرت شنیده می‌شوند، این امر باعث تقویت گفتمان‌های افراطی و تقلیل ظرفیت جامعه برای گفت‌وگوی سازنده می‌شود.

     

    چگونه می‌توان با باج نیوزها مقابله کرد؟

    برای توسعه کشور باید با باج نیوزها مقابله کرد. آنها حقیقت را به مسلخ می‌برند و هیچ چیزی خطرناک‌تر از قربانی شدن حقیقت و بی‌اهمیت شدن راستگویی در جامعه نیست. این فضای متشتت و مملو از پروژه بگیرهای رسانه ای، بزرگترین مانع توسعه در کشور با اتکا به حقیقت است. چنین فضایی مانع از رسوایی چهره های فاسد و تداوم اداره کشور با اتکا به باج دهی و باج خواهی می شود.

    برای مقابله با باج نیوزها باید در قدم اول اجماع گسترده در میان اهل رسانه برای حفاظت از روزنامه نگاری حرفه ای شکل بگیرد و خود روزنامه نگاران در کسوت افشاگری و سوت زنی، اقدام به افشا و رسوایی باج نیوزها کنند.

    دومین قدم تقویت سواد رسانه‌ای مدیران است. باید به مدیران و چهره های سرشناس آموخت که در تله اتاق پژواک و باج خواهی نیفتند و با اتکا به شفافیت مقابل باج نیوزها بایستند.

    سومین قدم استفاده از چهره های مسلط و توانا در اداره روابط عمومی سازمان ها و نهادهای موثر و ثروتمند است. مدیران روابط عمومی مهمترین عضو از زنجیره مقابله با باج نیوزها هستند.

    چهارمین قدم نیز اصلاح قوانین و مقابله حقوقی با باج‌گیری رسانه‌ای است.وضع قوانین سخت‌گیرانه‌تر و برخورد جدی با رسانه‌هایی که از طریق دروغ‌پردازی اقدام به باج‌گیری می‌کنند، می‌تواند از آسیب‌های بیشتر جلوگیری کند.

     

    سخن آخر اینکه؛ باج نیوزها تهدیدی جدی برای سلامت رسانه‌ای و اجتماعی یک جامعه هستند. آن‌ها با ایجاد اتاق پژواک، حقیقت را تحریف کرده و با بازی روانی بر روی مخاطبان، قدرت نفوذ خود را گسترش می‌دهند. مقابله با این پدیده نه‌تنها به نفع افراد و نهادهایی است که در معرض حملات این رسانه‌ها قرار می‌گیرند، بلکه یک ضرورت اجتماعی برای حفظ گفت‌وگوی سالم، اعتماد عمومی و انسجام اجتماعی است.