برچسب: رفاه اقتصادی

  • وزیر کار و رفاه اجتماعی، رفاه مردم را سرکوب می‌کند

    وزیر کار و رفاه اجتماعی، رفاه مردم را سرکوب می‌کند

    به گزارش اقتصادران، اجرای مرحله جدید سیاست حذف یارانه‌ها در دولت چهاردهم در ماه‌های اخیر، با واکنش‌های گسترده‌ای در میان کارشناسان اقتصادی و افکار عمومی روبه‌رو شده است. بر اساس اعلام احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، از بهمن‌ماه سال گذشته به این سو، یارانه هفت میلیون نفر قطع شده است. همچنین در حالی که پیش‌تر اعلام شده بود که یارانه ۱۸ میلیون نفر تا پایان سال حذف خواهد شد، وزیر کار، به‌تازگی اعلام کرده است که طبق نظر مجلس، باید یارانه ۲۵ میلیون نفر حذف شود.

    دولت چهاردهم با هدف جبران کسری بودجه از طریق کاهش هزینه‌های جاری و همچنین تامین هزینه‌های توزیع کالابرگ، بازنگری در فهرست دریافت‌کنندگان یارانه نقدی را در دستور کار قرار داده است. با وجود این، انتقادات بسیاری نسبت به دولت و این وزارت‌خانه در مورد نحوه شناسایی پردرآمدها و حذف یارانه آنها مطرح شده است.

    انتقاد از شیوه دهک‌بندی خانوار و معیارهای حذف یارانه

    بر اساس اعلام وزارت کار، مبنای دسته‌بندی خانوارها در این طرح، داده‌های تراکنشی بانکی، اطلاعات مالیاتی، دارایی‌های ثبت‌شده و میانگین درآمد ماهانه خانوارهاست. با این حال، بسیاری از کارشناسان و نمایندگان مجلس به نحوه جمع‌آوری و دقت داده‌های مورد استفاده در این دهک‌بندی‌ها انتقاد دارند. آن‌ها معتقدند در شرایطی که بخش بزرگی از اقتصاد کشور غیرشفاف و مبتنی بر نقدینگی غیررسمی است، تکیه صرف بر داده‌های بانکی نمی‌تواند تصویر درستی از وضعیت معیشت خانوارها ارائه دهد.

    منتقدان همچنین نسبت به تعیین سقف درآمد سرانه ۱۰ میلیون تومانی پس از کسر هزینه اجاره، برای حذف یارانه‌ها اعتراض دارند. به گفته آنان، این رقم با واقعیت سطح هزینه‌های معیشتی خانوار ایرانی تناسب ندارد و پاسخگوی نیازهای پایه نیز نیست. به باور کارشناسان، چنین معیارهایی عملا موجب می‌شود برخی خانوارهای کم‌درآمد از فهرست یارانه‌بگیران حذف شوند، در حالی که گروه‌هایی با درآمد بالا، به علت ضعف داده‌های آماری، همچنان یارانه دریافت کنند.

    دولت توان حذف هزینه‌های غیرمولد را ندارد

    سهراب دل‌انگیزان، کارشناس اقتصادی به بررسی ابعاد گوناگون سیاست حذف یارانه‌ها در دولت چهاردهم پرداخت.

    دل‌انگیزان با انتقاد از رویکرد دولت در اعمال سیاست حذف یارانه‌ها با هدف کاهش هزینه‌های خود گفت: «کارشناسان اقتصادی همواره از دولت خواسته‌اند که مخارج غیرضروری را در سازمان‌ها و نهادهایی که کالای عمومی تولید نمی‌کنند و بازدهی اقتصادی ندارند، حذف کند. بخشی از این هزینه‌ها صرف فعالیت‌هایی می‌شود که تاثیری بر رفاه عمومی ندارند و تنها موجب نارضایتی مردم می‌شوند.»

    او افزود: «دولت باید این هزینه‌های غیرمولد را حذف کند اما از آنجایی که توان این کار را ندارد، با حذف یارانه‌ها فشار را به اقشار کم‌درآمد منتقل کرده است.»

    دولت به‌طور سیستماتیک دستمزدها را سرکوب می‌کند

    این کارشناس اقتصادی با اشاره به تشدید شکاف میان نرخ تورم و دستمزدها اظهار کرد: «وقتی نرخ تورم حدود ۵۰ درصد است اما رشد دستمزدها تنها ۲۰ تا ۳۰ درصد تعیین می‌شود، در واقع دولت به‌طور سیستماتیک دستمزدها را سرکوب می‌کند.»

    وزیر کار خود اقتصاددان حوزه رفاه است اما سیاستی را در نظر می‌گیرد که رفاه مردم را سرکوب می‌کند

    او در ادامه گفت: «نکته قابل تامل این است که وزیر کار خود اقتصاددان حوزه رفاه است، اما به جای افزایش رفاه عمومی و درخواست از دولت برای کاهش هزینه‌های غیرمولد، سیاستی را در نظر می‌گیرد که رفاه مردم را سرکوب می‌کند.»

    دولت در مقابل بخش‌هایی که منابع زیادی از بودجه دریافت می‌کنند، قدرت چانه‌زنی ندارد

    دل‌انگیزان در بخش پایانی این گفت‌وگو با اشاره به ناتوانی دولت در کاهش هزینه نهادهای پرخرج، خاطرنشان کرد: «به نظر می‌رسد دولت در مقابل بخش‌هایی که منابع زیادی از بودجه دریافت می‌کنند، قدرت چانه‌زنی ندارد. در نتیجه، فشار مالی را به مردم منتقل کرده و یارانه‌ها را حذف می‌کند.»

  • سقوط از عرش به فرش ایرانیان تنها در ۳ سال! / ایرانی ها در کدام سال بیشترین رفاه را داشتند؟

    سقوط از عرش به فرش ایرانیان تنها در ۳ سال! / ایرانی ها در کدام سال بیشترین رفاه را داشتند؟

    به گزارش اقتصادران، مرکز آمار ایران در گزارش‌های خود متوسط هزینه خانوارها را به همراه بعد خانوار در سال‌های مختلف اعلام کرده است.

    بر این اساس می‌توان گفت در سال ۹۶ بیشترین میزان هزینه ماهانه برای هر فرد در خانوار رخ داده است. از سوی دیگر در سال ۹۹ ، متوسط هزینه ماهانه برای هر فرد در خانوار به کمترین سطح کاهش یافته است.

    در بررسی این هزینه خانوار باید به این نکته توجه کرد که میزان هزینه در حقیقت نمادی از درآمد در جامعه است. به دلیل این که داده‌های درآمد خانوار از دقت کافی برخوردار نیست، از داده‌های هزینه برای سنجش رفاه استفاده می‌شود.

    به عبارتی زمانیکه هزینه متوسط خانوار افزایش می‌یابد به نوعی این افزایش در هزینه به دلیل افزایش در درآمد خانوارها بوده است. لذا می‌توان نتیجه گرفت رفاه در این دوران با افزایش مواجه شده است.

    ‌بیشترین رفاه در سال ۹۶ رقم خورد

    بر اساس چیزی که آمارها نشان می‌دهد بیشترین میزان رفاه در سال ۹۶ به وقوع پیوسته است. به بیان دیگر در سال ۹۶ متوسط هزینه ماهانه هر فرد در خانوار معادل ۴ میلیون تومان بوده که بیشترین سطح از سال ۸۸ تا ۱۴۰۱ را به خود اختصاص داده است. باید دقت کرد که این رقم به قیمت‌های حقیقی سال ۱۴۰۱ بوده است یعنی یک فرد در هر ماه از سال ۹۶ مبلغی معادل ۴ میلیون تومان در سال ۱۴۰۱ را خرج کرده است.

    علت این رفاه بیشتر در این سال را می‌توان در برجام و بازگشت روابط بین‌المللی کشور به حالت معمول جستجو کرد.

    اما در سمت دیگر کمترین رفاه مربوط به دوران کرونا بوده است. سال ۹۹ که پاندمی کرونا، رفاه اقتصادی در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار داده بود ایران را نیز در بر گرفت و در این سال کمترین رفاه اقتصادی برای هر فرد در خانوارهای کشور رقم خورد.

    بر این اساس هزینه ماهانه هر فرد در خانوارهای کشور در سال ۹۹ معادل ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان (به قیمت‌های حقیقی ۱۴۰۱) بوده است. اما این کاهش در رفاه پایدار نبود و در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ افزایش یافت.

    آخرین آمارهای اعلام شده توسط مرکز آمار ایران نشان می‌دهد هزینه ماهانه هر فرد در خانوار در سال ۱۴۰۱ به سطح ۳ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان رسیده که همچنان نسبت به سال‌های ۸۹، ۹۶ و ۹۷ سطح کمتری را داشته است.