برچسب: دانشگاه شریف

  • بمباران دانشگاه شریف؛ حمله به قلب جامعه علمی ایران

    بمباران دانشگاه شریف؛ حمله به قلب جامعه علمی ایران

    به گزارش اقتصادران، تهران در بامداد دو‌شنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ شاهد یکی از تلخ‌ترین فجایع در روند جنگ جاری بود. دانشگاه صنعتی شریف، معتبرترین مرکز آموزش مهندسی و علوم کاربردی کشور، در پی حملات هوایی مشترک نیرو‌های آمریکا و اسرائیل هدف اصابت قرار گرفت.

    صدای مهیب انفجار‌ها حوالی ساعت ۴ صبح شنیده شد و مناطق اطراف دانشگاه از جمله خیابان آزادی برای دقایقی بسته شد، در حالی که پست گاز دانشگاه نیز مورد اصابت قرار گرفت و گاز منطقه به طور موقت قطع شد.

    رسانه‌های داخلی گزارش دادند بخش‌هایی از دانشکده عمران، گروه فلسفه علم، پژوهشکده نانو محیط‌زیست، پژوهشکده همگرا، دانشکده مهندسی برق و حتی مسجد این دانشگاه آسیب دیده‌اند و نیرو‌های امدادی در محل حضور یافتند تا از گسترش تبعات حمله جلوگیری کنند. خوشبختانه تا این لحظه اطلاعات تأییدشده‌ای از تلفات جانی در دانشگاه منتشر نشده است، اما این ضربه به یکی از نمادین‌ترین مراکز علمی کشور واکنش‌های گسترده‌ای را در داخل و خارج از ایران برانگیخته است.

    در داخل کشور، این اقدام به سرعت محور تندترین انتقاد‌ها و تحلیل‌ها شد. محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور ایران، در یک پیام صریح نوشت: «حمله با بمب سنگرشکن به دانشگاه شریف، نماد جنون و جهل ترامپ است… هیچ وحشی‌گری در تاریخ نتوانسته علم را از ایرانی بگیرد. علم ریشه در جان ما دارد و این سنگر فروریختنی نیست.» او با اشاره به جایگاه علمی این دانشگاه، این حمله را بی‌معنا و ضد انسانی توصیف کرد.

    همزمان استاد دانشگاه شریف در گفت‌و‌گو با خبرگزاری دانشجو تأکید کرد که این حمله نشان‌دهنده دشمنی آشکار با زیرساخت‌های علمی کشور است و با اشاره‌ای به سخنان امام شهید گفت: «دشمنی که به زیرساخت‌ها حمله می‌کند، اما اراده ملت ما را نمی‌تواند بشکند… همان‌طور که رهبر شهید ما گفت این مردم مبعوث شدند برای اینکه دشمن را به زانو دربیاورند.» این مواضع نشان‌دهنده پاسخ همدلانه جامعه علمی به این تعرض به فضای دانشگاهی بود.

    یاسمین انصاری، نماینده ایرانی‌تبار کنگره آمریکا، نیز که در سطح بین‌المللی دیدگان را به این رخداد معطوف کرد، در حساب کاربری‌اش پرسید: «چرا ما یک دانشگاه را در شهر ۱۰ میلیون نفری بمباران می‌کنیم؟ دانشگاه شریف همانند دانشگاه‌ام‌آی‌تی است… این دانشگاه تعداد زیادی مهندس تربیت کرده که به سیلیکون ولی رفته و برخی از موفق‌ترین شرکت‌های فناوری آمریکایی را تأسیس کرده‌اند.» این انتقاد شدید از عملکرد دولت آمریکا، حتی در میان حلقه‌های قدرت واشنگتن، نشان داد که حمله به مراکز علمی تا چه اندازه بحث‌برانگیز شده است.

    در جبهه اجتماعی و رسانه‌ای، واکنش‌ها از کنایه تلخ تا نقد صریح متغیر بود. محسن برهانی حقوق‌دان در یک پست پرسید: «نوبت به دانشگاه شریف رسید… فارغ‌التحصیلان این دانشگاه در خارج از کشور چه خواهند کرد؟» این پرسش نگرانی گسترده‌تری را درباره آینده علمی و حرفه‌ای نخبگان ایرانی در دل چنین فضایی پرآشوب مطرح می‌سازد.

    همچنین سعید آجورلو، فعال سیاسی نزدیک به قالیباف، با حمله‌ای تند متنی منتشر کرد و نوشت: «برای کسانی که در دانشگاه شریف و به نفع پهلوی شعار می‌دادند، این گونه توسط رئیس و اسپانسر پهلوی پاسخ آمد… سلطنت‌طلبی مساوی ویرانی‌طلبی است.» این واکنش‌های متفاوت نشان‌دهنده تلاطم شدید فضای سیاسی و فرهنگی پیرامون این حمله است.

    در همین حال عبدالله گنجی، فعال رسانه‌ای اصولگرا، با منشن کردن شریفی‌زارچی استاد منتقد دانشگاه که حالا دیگر به صف مخالفان جمهوری اسلامی پیوسته، با کنایه خطاب به او نوشت: «یک توییت بزن حمله جمهوری اسلامی به دانشگاه شریف را محکوم کن!» او در ادامه با اشاره به تصویر خرابی مسجد دانشگاه افزود: «مسجد دانشگاه شریف پس از بمباران بامداد دوشنبه، شریفی‌زارچی هنوز نگفته تقصیر جمهوری اسلامی است… نگفته برای مصون بودن دانشگاه‌ها از جنگ باید نظام تغییر کند؟ تبرئه دشمن قطعاً اصل نگاه این جماعت است.»

    در سطح اجرایی، علی احمدنیا، رئیس امور اطلاع‌رسانی دولت، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «بعد از زدن مدرسه، کارخانه داروسازی، شرکت فولادی، پتروشیمی و پل، حالا نوبت به زدن دانشگاه شریف رسید… دانشگاه شریف یکی از مهم‌ترین مکان‌های آموزش نخبگان ایران زمین را زدند! کمک که در راه بود همین بود؟ ستیز با علم و توسعه این آب و خاک به چه قیمتی؟» این پیام، حمله به دانشگاه را بخشی از رویارویی گسترده با زیرساخت‌های آموزشی و اقتصادی کشور قلمداد کرد.

    سینا جهانی، فعال رسانه‌ای، با لحنی طنزآلود نوشت: «بامداد امروز همزمان با برخورد بسته‌های کمکی رئیس‌جمهوری آمریکا به دانشگاه شریف، ۴ دختر و ۲ پسر زیر ۱۰ سال نقطه‌زنی بشردوستانه شدند.» کاربری دیگر در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «کمک ترامپ به دانشگاه شریف هم رسید و شریف هم آزاد شد!» این نوع بازتاب‌ها هرچند با طنز همراه، انتقاد از ادعا‌های حمایتی آمریکا را در برابر عمل‌کنندگان به خشونت برجسته می‌کند.

    در مجموع، حمله به دانشگاه صنعتی شریف نه فقط یک ضربه نظامی، بلکه نمادی از تعرض به دانش، تکنولوژی و روح جامعه علمی ایران محسوب می‌شود؛ رویدادی که جامعه سیاسی، علمی و عمومی را به واکنش‌های تیز و متضاد کشانده است، و در چشم‌انداز رسانه‌ای و عمومی کشور در روز‌های آینده تأثیرات عمیقی خواهد داشت.

  • ماجرای حمله سایبری به دانشگاه شریف چه بود؟

    ماجرای حمله سایبری به دانشگاه شریف چه بود؟

    به گزارش اقتصادران، «علی شاهرخی» مدیر روابط عمومی دانشگاه شریف گفت: سایت دانشگاه شریف هک نشده بود، اما اواخر شب گذشته مورد حمله‌های سایبری قرار گرفته بود که برای تامین امنیت آن برای ساعتی فعالیت آن متوقف شد.

    سایت دانشگاه صنعتی شریف هم اکنون در دسترس قرار داد و اساتید و دانشجویان می‌توانند از آن استفاده کنند.

    مدیر روابط عمومی دانشگاه صنعتی شریف همچنین از تدام حضوری بودن کلاس‌های درس این دانشگاه خبر داد.

  • تماس‌های تهدیدآمیز حراست دانشگاه شریف با خانواده دانشجویان و اعلام بی‌عفتی دختر آنها!

    تماس‌های تهدیدآمیز حراست دانشگاه شریف با خانواده دانشجویان و اعلام بی‌عفتی دختر آنها!

    به گزارش اقتصادران، در روز‌های اخیر، خانواده‌های دانشجویان دانشگاه شریف با تماس‌هایی از سوی حراست مواجه شده‌اند که حاوی تهدید درباره پوشش فرزندانشان بوده است. این اقدامات غیرقانونی، نقض شیوه‌نامه انضباطی و فشار روانی مضاعف بر دانشجویان در آستانه امتحانات را به همراه داشته است. انجمن اسلامی دانشجویان و کارشناسان، این رویه را تعرض به حریم خصوصی و ایجاد نابرابری آموزشی می‌دانند.

    این پیامی است که در کانال انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شریف در اواسط هفته گذشته منتشر شد؛ پیامی که از موج جدید برخورد با دانشجویان به بهانه رعایت‌نکردن پوشش خبر می‌دهد.

    دانشگاه شریف اخیرا بدون اخطار مستقیم به افراد، با خانواده دانشجویان تماس گرفته است؛ خانواده‌هایی که بیشترشان در شهر‌هایی دیگر زندگی می‌کنند و دختران‌شان را برای تحصیل به یکی از برترین دانشگاه‌های کشور فرستاده‌اند، اما حالا با تماس‌هایی مواجه شده‌اند که حاوی این پیام است: «دختر شما در دانشگاه شریف «عریان» می‌گردد» یا «در حال بی‌عفتی است».

    فارغ از غیرقانونی و توهین‌آمیز بودن این برخوردها، حراست دانشگاه شریف هم با استناد به پوشش دانشجویان فضاسازی کرده و در آستانه شروع فصل سخت و پراضطراب امتحانات، خانواده‌ها را در برابر فرزندان خود قرار داده است.

    با اینکه سیمایی‌صراف، وزیر علوم، پنجم آذرماه در نشست هم‌اندیشی جمعی از نخبگان و فعالان فرهنگی‌-اجتماعی دانشجویی به مسئله پوشش در دانشگاه‌ها پرداخته و گفته بود «پوشش را با تکلیف، دستور، الزام و قانون ترسیم کردیم و نتیجه‌اش را نیز حالا داریم می‌بینیم. ما باید تلاش کنیم با منطق، با صبر و با اقناع‌سازی این امر را به‌عنوان یک امر اجتماعی بنگریم و فرهنگ‌سازی کنیم»، اما آنچه در سطح دانشگاه شریف دیده می‌شود، اقدامات متفاوتی است.

    تجسس در حریم خصوصی دانشجویان

    «کیارش خسروی»، دبیر انجمن اسلامی دانشگاه شریف است؛ انجمنی که از ابتدای مطرح‌شدن این موضوع آن را پیگیری کرده است. او به «شرق» می‌گوید که انتظار داشتند با تغییر ریاست دانشگاه دیگر شاهد این اتفاقات نباشند: «پس از وقایع سال ۱۴۰۱ در دانشگاه شریف تماس با والدین، تجسس در صفحات مجازی شخصی دانشجویان، عکس‌گرفتن با موبایل از دانشجویان توسط کارمندان حراست و اتفاقاتی از این قبیل وجود داشت. با تغییر دولت و ریاست دانشگاه این موضوعات منتفی شد، اما حالا از آذرماه ما با گزارش‌هایی درباره شروع دوباره این اقدامات علیه دانشجویان مواجه‌ایم».

    این فعال دانشجویی درباره دخالت‌های حراست هم توضیح می‌دهد: «از اوایل آذرماه، کم‌وبیش شنیدیم که حراست با خانواده دانشجویان تماس گرفته و درباره پوشش دانشجویان با آنها صحبت‌هایی کرده است. حتی موردی داشتیم که پدر و مادر دانشجوی دختر را پیدا نکرده بودند و با مادربزرگش تماس گرفتند. در این تماس‌ها تهدید کرده‌اند که به دخترتان بگویید پوشش خود را تغییر دهد وگرنه برایش گران تمام می‌شود یا اگر پوشش خود را مناسب آنچه ما می‌خواهیم نکند، اتفاقات بدی برایش می‌افتد».

    این تماس‌ها قاعده و قانون مشخصی نیز ندارد: «طبق آنچه قبلا وجود داشت، اول به دانشجویان چند پیامک ارسال می‌شود و بعد برخورد‌های دیگر صورت می‌گیرد. در بین دانشجویانی که این روز‌ها با خانواده‌هایشان تماس گرفته شده، افرادی هستند که حتی یک پیامک یا اخطار شفاهی از حراست پیش از تماس با خانواده دریافت نکرده‌اند. یا برای مثال کسی بوده که آخرین پیامک اخطار حجاب او مربوط به دو سال پیش بوده است».

    استناد حراست دانشگاه شریف برای اخطار‌های خود، براساس تجسس کارمندان در حریم خصوصی دانشجویان بوده است: «موردی داشتیم که در روز‌های گذشته به دفتر حراست مراجعه کرد و به او عکس‌هایی نشان دادند که نه توسط دوربین‌های مداربسته دانشگاه، بلکه با تلفن همراه گرفته شده است. این موضوع طبق شیوه‌نامه انضباطی جدید ممنوع است».

    «خسروی» به بحران امکانات و مسائل صنفی هم اشاره می‌کند؛ بحرانی که انتظار می‌رود برای دانشگاه شریف اولویت بیشتری از پوشش معمولی دانشجویان داشته باشد: «دانشگاه شریف خیلی درگیر مشکلات رفاهی و مالی است. برای مثال سامانه درس‌افزار که تمام تمرینات و جزوات و کار‌های درسی دانشجویان در آن انجام می‌شود، مدام با اختلال مواجه می‌شود و تحصیل دانشجویان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برای دانشجویان سؤال است که اگر دانشگاه برای پیگیری پوشش دانشجویان نیرو، زمان و سرمایه دارد، چرا برای حل مشکلات اساسی رفاهی و مالی ندارد؟».

    دانشگاه شریف: این خلاقیت ماست!

    «از طرف دانشگاه به پدرم زنگ زدند و بدون اینکه بگویند از دانشگاه تماس گرفته‌اند، شماره پدربزرگم را گرفتند و به او تلفن کردند». «سارا» دانشجوی دانشگاه شریف است و این روز‌ها خانواده‌اش با تماسی از تهران مواجه شده‌اند؛ تماسی دور از انتظار: «پدربزرگم بیماری خاص دارد و خانواده من مدت‌هاست منتظر تماسی از تهران در ارتباط با پیداشدن دارویش هستند. وقتی به پدربزرگم زنگ زدند به او گفتند ما از دانشگاه شریف تماس می‌گیریم، به نوه‌تان بگویید حجابش را رعایت کند وگرنه برایش مشکلاتی پیش می‌آید».

    در تماس، لحنی تهدیدآمیز وجود داشت: «پدربزرگم می‌گوید با لحنی آرام تهدید و ارعاب کردند. فارغ از لحن، این تماس بسیار آسیب‌زننده بوده است. من یک بیماری‌ای دارم که تشنج می‌کنم، وقتی به پدربزرگم زنگ زدند، او فکر کرد که من دوباره تشنج کرده‌ام و اتفاق بدی برایم افتاده است، حالش بد شده بود و سه روز است در بیمارستان بستری است».

    «سارا» تنها کسی نیست که با او تماس گرفته شده، او از تجربه دوستانش هم به «شرق» می‌گوید: «به خانواده چند نفر گفته شده دختر شما لخت در دانشگاه می‌گردد. به یکی زنگ زده‌اند و گفته‌اند شما خانواده فرهنگی هستید، اما این چه وضع پوشش دختر شماست؟».

    تماس با خانواده پیامد‌های زیادی برای دانشجویان دارد، مخصوصا آنهایی که از شهر دیگری آمده‌اند: «با توجه به وضعیت پوشش در جامعه، وقتی با خانواده تماس می‌گیرند، آنها به‌جای اینکه با فرزندشان صحبت کنند، دچار هراس می‌شوند و فشار روانی زیادی به فرزندشان وارد می‌کنند. حالا هم در آستانه برگزاری امتحانات هستیم و فشار امتحانات در شریف به‌طور معمول بالاست، این موضوع نیز به اضطراب دانشجویان اضافه می‌کند».

    او همراه با تعدادی از دانشجویان با رئیس حراست دانشگاه شریف صحبت کرده‌اند، اما رئیس حراست این روش ارعاب و تهدید را کمک به دانشجویان می‌داند: «در حراست به ما گفتند این کاری است که چندین سال است انجام می‌دهیم و اتفاقا خلاقانه است، چون برخورد با دانشجو را به چند مرحله تقسیم می‌کند و از استرس او می‌کاهد. من وقتی به آنها گفتم این کار چه آسیبی به دانشجویان و خانواده‌هایی می‌زند که بیماری دارند، به ما گفتند حتما از این به بعد به پرونده پزشکی هم توجه می‌کنیم».

    دانشگاه شریف قانون را نقض کرده است

    این اقدام دانشگاه شریف نقض گسترده اصول مندرج در «شیوه‌نامه آیین‌نامه انضباطی دانشجویان» مصوب شهریور ۱۴۰۳ است. در وهله اول دانشگاه شریف با تماس با خانواده، «اصل محرمانگی» را زیر پا گذاشته است؛ اصلی که در آن انتشار هرگونه اطلاعات مربوط به فرایند بررسی تخلف انضباطی در تمام مراحل تشکیل تا اجرای حکم قطعی دانشجو ممنوع است.

    همین‌طور در اصل ۱۵ شیوه‌نامه موسوم به «اصل‌عدم تجسس» اشاره شده است: «ادله و شواهدی که با نقض حریم خصوصی دانشجویان با سایر طرق غیرقانونی تحصیل شوند (مانند تهیه مخفیانه هرگونه فیلم صوت و تصویر نظیر تجسس در وسایل و صفحات مجازی شخصی متعلق به دانشجو) نمی‌تواند به‌مثابه مستند مورد استفاده قرار بگیرد». اما دانشگاه شریف با اتکا بر تصاویری که مسئولان حراست از دانشجویان در محیط عمومی دانشگاه گرفته‌اند، اقدام به تشکیل پرونده و تماس با خانواده دانشجویان کرده است.

    دانشگاه شریف به‌عنوان نهادی که موظف به اجرای شیوه‌نامه انضباطی بوده و زیرمجموعه وزارتخانه‌ای است که آن را تصویب کرده، از اصول قانونی تخطی کرده است. در سال ۱۴۰۳ مجلس شورای اسلامی قانونی تصویب کرد با عنوان «قانون حمایت از خانواده از طریق ترویج فرهنگ عفاف و حجاب». در ماده ۱۱ و ۱۲ این قانون، وظایفی بر عهده دانشگاه‌ها گذاشته شده ازجمله «در نظر گرفتن امتیاز مثبت و منفی در پرونده تحصیلی و انضباطی دانشجویان مبتنی بر سنجش پوشش آنها».

    با توجه به این قانون می‌توان انتظار داشت برخورد با دانشجویان روی دیگری نیز بیابد؛ دانشجویانی که با استناد به گزارش‌ها و اقدامات غیرقانونی دانشگاه امتیاز منفی پوشش دریافت می‌کنند، بدون توجه به وضعیت تحصیلی و علمی خود، از امکانات و فرصت‌های آموزشی بی‌بهره می‌مانند. به عبارتی، این قانون ایجادکننده نوعی نابرابری نه بر مبنای علم که دانشگاه نهاد آن است، بلکه بر مبنای پوشش و نظرات سلیقه‌ای نیرو‌های حراست است.

    این روز‌ها خبر‌هایی از تصویب مصوبه‌ای جدید توسط وزارت علوم و نهاد‌های مربوطه درباره پوشش به گوش می‌رسد؛ زمزمه‌هایی که می‌گوید اتفاق افتاده در دانشگاه شریف نه یک استثنا بلکه آزمودن یک قانون جدید پیش از اجرای آن است. از سال ۱۴۰۱ تا به حال برخورد‌های تند و سلیقه‌ای با دانشجویان منجر به مسائل مختلفی شده است؛ برای دانشجویان زیادی این فشار‌های روانی تبعات فیزیکی داشت، بسیاری در تحصیل افت کردند و افرادی نیز با بحران‌های خانوادگی و شخصی مواجه شدند.

    با تغییر دولت یکی از اولین انتظاراتی که وجود داشت، جمع‌شدن بساط برخورد تند و خشن با دانشجویان در مقوله پوشش بود. حتی اخیرا در روز دانشجو پزشکیان، رئیس‌جمهور، در دانشگاه شهید بهشتی اعلام کرد: «مسئله حجاب با دستور و الزام حل نمی‌شود، بلکه باید اقناع و گفت‌و‌گو صورت گیرد». با اینکه نزدیک به یک هفته از این اتفاقات دانشگاه شریف می‌گذرد، هیچ‌یک از مسئولان وزارت علوم یا حتی دولت توضیحی نداده‌اند.

  • بودجه دانشگاههای برتر جهان دهها برابر بودجه دانشگاههای ما است

    بودجه دانشگاههای برتر جهان دهها برابر بودجه دانشگاههای ما است

    به گزارش اقتصادران، روز سه شنبه ۱۳ آبان ماه، وزیر علوم دولت چهاردهم با حضور در مجلس شورای اسلامی پاسخگوی نقد نمایندگان مجلس شد. یکی از معترضان به وضعیت وزارت علوم، منان رئیسی نماینده مردم قم  بود که در سخنان خود، مهلت ۳ ماهه‌ای را برای وزیر علوم تعیین کرد تا در جهت ارائه برنامه عملیاتی جدی برای کنش گری مؤثرتر دانشگاه‌ها در حل مسائل کشور اقدام کند.

     بخشی از گفته های رئیسی که بیش از سایر بخش ها مورد توجه قرار گرفت جایی بود که عملکرد سیستم آموزش عالی در تدوین مقالات را هدف گرفت. رئیسی گفت:« اگر در بازه ۲۰ساله حجم مقالات ما ۹ برابر شده است آیا صادرات و تولید ناخالص ملی هم ۹ برابر شده است، اگر نشده است یعنی اینکه ما کمیت گرا شده‌ایم نه کیفیت گرا.مقالات در کشور به هدف اصابت نمی‌کند.اگر اساتید ما کم‌هوش هستند چرا درخواست مهاجرت زیاد است. کاری کردید که اساتید دانشگاه در اتاق‌‌های خود بنشینند و فقط مقاله تولید کنند. مریم میرزاخانی با ۱۰ مقاله برنده جایزه فیلدز شد ، شما با این تعداد مقاله اصلا استاد را به هیات علمی راه نمیدهید . استاد دانشگاهی که ارتباط با جامعه ندارد به چه دردی می‌خورد؟!»

    این نقدها که با پاسخ هایی از سوی سیمایی صراف مواجه شد، پرسشهایی را در خصوص وضعیت علمی کشور، علل افزایش تولید مقالات علمی در سایه عدم حضور این مقالات در بخش اجرایی کشور مطرح می کند. دکتر ابراهیم آزادگان؛ استاد دانشگاه صنعتی شریف به این پرسشها پاسخ داده است:

    بودجه و امکانات دانشگاههای برتر ایران و جهان قابل قیاس نیست

    ابراهیم آزادگان گفت:«اساتید دانشگاههای برتر کشور، با وجود همه مشکلاتی که دارند، ۳ مسیر را دنبال می کنند. این نکته را هم یادمان باشد که چه به لحاظ تجهیزات و امکانات و چه به لحاظ بودجه، شرایط دانشگاههای برتر ایران و جهان، قابل قیاس نیست. گاهی بودجه دانشگاههای برتر جهان دهها برابر بودجه دانشگاههای ما است. با همه این شرایط، باز هم اساتید، به عنوان موتور محرکه علم در دانشگاه شناخته می شوند و در کنار دانشجویان کارشناسی، ارشد و دکترا، در تلاشند فعالیت های علمی و پژوهشی دست اولی را در سطح جهان ارائه دهند. دانشگاههای کشور در ۳ حوزه کار می کند؛ نخست آموزش است. اساتیدی در نظام پزشکی، مهندسی و حوزه های دیگر بر مبنای متد دانشگاهی در حال تدریس هستند و بر اساس همین آموزشها، زیرساخت های حیاتی کشور ساخته می شوند. دقت کنیم که اگر در حوزه ای در کشور موفقیتی رخ می دهد حاصل تلاش همه بخش های تخصصی آموزش دیده است. بخش دوم پژوهش است که خود شامل دو بخش است. بخشی از پژوهش ها در اوج علم و دانش کار می کنند. نمونه این نوع را دقیقا می توان خانم مریم میرزاخانی را مثال زد. در حیطه های مختلف علمی از ریاضی تا فیزیک این نوع پژوهش عالی وجود دارد.»

    وی افزود:«این نوع پژوهشگران در حال درنوردیدن رده های علمی جهان هستند و رده ها را به پیش می برند. نوع دوم پژوهش، شامل پژوهشهای کاربردی است که در این بخش هم بسیاری از اساتید، دخیل هستند. برای مثال پژوهش هایی که کاربردهای صنعتی یا نظامی دارند یا به زندگی عادی مردم مرتبط است. از دید من در بخش های آموزش و پژوهش های بنیادی دانشگاهها خوب کار می کنند. هرچند باید تقویت شوند اما می توان گفت عملکرد کلی خوب است. در بخش پژوهش های کاربردی، مشکل این است که گرنت هایی(کمک های مالی) که به پژوهش ها اختصاص می یابد یا تعداد این گرنت ها کم است. با عددهای ۱۰۰ میلیون و ۲۰۰ میلیون تومان و امثالهم نمی توان پژوهش های جدی انجام داد.»

    نمی توان از اساتید انتظار داشت روی پروژه های بلندمدت بدون بودجه کار کنند

    این استاد دانشگاه تاکید کرد:« بالاخره وقتی قرار است یک پژوهش کاربردی سطح بالا انجام شود باید بودجه ای در نظر گرفته شود که بتوان اساتید را برای بلندمدت؛ برای مثال یک بازه زمانی ۵ ساله جذب کرد. نمی شود که به یک متخصص و استاد در حوزه ای تخصصی گفت مدت زمانی طولانی وقت خود را صرف پروژه ای کند که حتی بودجه کافی ندارد. اعداد بودجه های موفق پژوهشی در جهان با میلیون دلار محاسبه می شود. آن شخصی که نگران است که چرا پژوهش های کاربردی در کشور کم است، خوب است آن سوی ماجرا را هم ببیند که دانشگاه ها خود به خود که نمی توانند پژوهش انجام دهند، بلکه باید حمایت شوند تا اساتید بتوانند روی موضوعات مختلف خوشه های پژوهشی تشکیل دهند. این اتفاق در کشور ما یا رخ نمی دهد یا بسیار معدود است.»

    وی افزود:«شاید این نقد از زاویه ای درست است. بله دانشگاه نمی تواند آن تاثیری که باید را روی صنایع یا پروژه های اجرایی بگذارد اما بالاخره با همه محدودیت ها کار خود را می کند. طبعا اگر گرنت های صنعتی افزایش پیدا کند، می توان انتظار نتایج بیشتری هم داشت.در کل، اساتید دانشگاهها با همه سختی ها کار خود را به شکل خالصانه تری نسبت به سایر سیستمهای کشور انجام می دهند.»

    وزارت علوم نمی تواند به تنهایی مشکلات کشور را حل کند

    استاد دانشگاه صنعتی شریف در ادامه گفت:«واقعا نمی توان از وزارت علوم انتظار داشت یک تنه همه مشکلات کشور را حل کند. حل مسائل، به یک عزم ملی برای توجه به علم نیاز دارد. باید در حوزه های مختلف از علوم اجتماعی تا سیاسی به نظریات نخبگان دانشگاهی توجه شود اما باید درک کرد دانشمندان و اساتید به تنهایی نمی توانند کل کشور را اصلاح کنند. درست است که وزارت علوم می تواند تاثیرگذار باشد و در حوزه هایی مثل اعتبار بخشی، موثرتر عمل کند. برخی مشکلات مثل کنکور دکترا نیز باید حل شود. مدت هاست که در این حوزه مشکلاتی جدی داریم که ممکن است باعث شود دانشجویان بسیار خوب کشور را از دست دهیم. هیچ کجای دنیا برای مقطع دکترا، کنکور برگزار نمی شود و نمی دانم چرا این موضوع در کشور ما تغییر نمی کند. شاید بیش از هر چیز نیاز داریم دانشگاهها آزادی عمل بیشتری داشته باشند و خود، تعیین مسیر انجام دهند و با خیال راحت تری تصمیم گیری کنند. »

  • صندلی دانشگاه شریف؛ ۸۵۰ میلیون تومان ناقابل!

    صندلی دانشگاه شریف؛ ۸۵۰ میلیون تومان ناقابل!

    به گزارش اقتصادران، نیمه دوم مهر امسال، دانشگاه‌های کشور آماده پذیرش نودانشجویان در تمامی گروه‌های آزمایشی هستند؛ داوطلبانی که این روزها درگیر انتخاب رشته‌اند و بسیاری از آن‌ها ترجیح می‌دهند با وجود محدودیت رتبه، نام دانشگاه دولتی را در رزومه خود حفظ کنند.

    به گزارش فرهیختگان، همین تمایل باعث شده پردیس‌های خودگردان دانشگاه‌های دولتی بار دیگر به گزینه اصلی بخشی از داوطلبان بدل شوند. درحالی‌که تحصیل در این پردیس‌ها به لحاظ آموزشی تفاوتی با دیگر مراکز ندارد، اما بررسی شهریه‌ها نشان می‌دهد دانشگاه‌های دولتی عملاً از «اعتبار برند» خود برای درآمدزایی استفاده می‌کنند و توان مالی خانواده‌ها نقش تعیین‌کننده‌ای در مسیر ورود به دانشگاه‌های بزرگ دارد.

    بر اساس داده‌های مرکز پژوهش‌ها، در کنکور ۱۴۰۲ بیش از ۵۴ درصد قبول‌شدگان زیر رتبه سه‌هزار کشوری، از میان دهک‌های نهم و دهم درآمدی بوده‌اند.

    در ادامه، افزایش جهشی شهریه پردیس دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به یکی از خبرهای پرحاشیه فضای آموزشی تبدیل شد.

    شهریه سالانه رشته پزشکی در این دانشگاه از ۴۶ میلیون تومان در سال گذشته به ۱۶۰ میلیون تومان افزایش یافته و شهریه دندان‌پزشکی نیز به ۱۷۰ میلیون تومان رسیده است. درحالی‌که این افزایش بیش از ۲۴۰ درصدی توجه افکار عمومی را برانگیخته، شهریه پردیس‌های سایر دانشگاه‌های دولتی نیز در سال جاری با رشد ۳۰ تا ۴۰ درصدی روبه‌رو بوده‌ است.

    بر اساس بررسی‌ها از هفت دانشگاه دارای پردیس خودگردان، شهریه‌ها در اغلب آنها نسبت به سال گذشته حدود ۴۰ درصد افزایش یافته و در رشته‌های مهندسی تا بیش از ۵۰۰ میلیون تومان برای دوره کارشناسی رسیده است.

    دانشگاه صنعتی شریف برای تحصیل در رشته مهندسی کامپیوتر در مقطع کارشناسی مجموع شهریه‌ای معادل ۸۵۰ میلیون تومان را تعیین کرده است؛ دانشجویی که قصد تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد این دانشگاه را دارد باید حدود ۶۷۶ تا ۷۳۸ میلیون تومان شهریه پرداخت کند. در دانشگاه تهران هزینه تحصیل کارشناسی مهندسی کامپیوتر حدود ۲۴۹ میلیون تومان و کارشناسی ارشد مهندسی نرم‌افزار نزدیک به ۱۲۸ میلیون تومان برآورد شده است، در حالی‌که شهریه دوره دکتری علوم انسانی در این دانشگاه به ۳۵۹ تا ۴۴۰ میلیون تومان می‌رسد. دانشگاه امیرکبیر نیز شهریه‌ای معادل ۴۴۶ میلیون تومان برای کارشناسی مهندسی کامپیوتر و ۵۶۰ میلیون تومان برای دکتری تعیین کرده است.

    در دانشگاه علم و صنعت، شهریه دوره کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر گرایش نرم‌افزار حدود ۱۴۷ میلیون تومان و شهریه دکتری رشته مهندسی صنایع گرایش بهینه‌سازی بالغ بر ۳۶۸ میلیون تومان اعلام شده است. تربیت مدرس نیز با افزایش ۳۵ درصدی شهریه امسال، رقم کامل شهریه رشته‌های پزشکی را ۴۵۴ میلیون تومان و رشته‌های علوم انسانی را ۳۲۶ میلیون تومان اعلام کرده است؛ دانشجویان در ترم اول باید بین ۴۱ تا ۵۷ میلیون تومان پرداخت کنند.

    به استناد دفترچه انتخاب رشته امسال، در مجموع پنج‌هزار و ۳۸۱ نفر در پردیس‌های خودگردان دانشگاه‌های دولتی پذیرش خواهند شد که هزار و ۳۳۱ نفر از این تعداد مربوط به دوره‌های شهریه‌پرداز است. گروه آزمایشی علوم ریاضی با ۹۳۱ نفر، ۷۰ درصد این ظرفیت را به خود اختصاص داده و پس از آن علوم انسانی با سهم ۱۸ درصدی قرار دارد. پردیس‌های دانشگاه‌های شهید بهشتی، امیرکبیر، صنعتی شریف و تهران به ترتیب با ظرفیت‌های ۲۲۰، ۳۰۷، ۶۲۱ و ۷۲۰ نفر بیشترین سهم پذیرش را در میان دانشگاه‌های بزرگ دارند.

    بخشی از هزینه‌های واقعی تربیت دانشجو در این پردیس‌ها از بودجه عمومی جبران می‌شود و دانشگاه‌های دولتی با اتکا بر شهریه‌های کلان، عملاً ۱۸ درصد از بودجه خود را از محل درآمدهای اختصاصی تأمین می‌کنند؛ این سیاست موجب شده توان مالی خانواده‌ها بیش از استعداد علمی، تعیین‌کننده مسیر ورود به دانشگاه‌های برند باشد.

  • آخرین مهلت ثبت نام برای متقاضیان پذیرش بدون آزمون ارشد دانشگاه شریف

    آخرین مهلت ثبت نام برای متقاضیان پذیرش بدون آزمون ارشد دانشگاه شریف

    به گزارش اقتصادران، دانشگاه صنعتی شریف بر اساس آئین نامه “پذیرش بدون آزمون استعدادهای درخشان در دوره تحصیلی کارشناسی ارشد” وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، از میان دانشجویان کارشناسی ورودی نیمسال اول ۱۳۹۹ که در ۸ نیمسال فارغ التحصیل می شوند، دانشجویان کارشناسی ورودی ۱۴۰۰ که در ۶ نیمسال فارغ التحصیل می شوند، دانشجویان دورشته ای ورودی ۱۳۹۸ که در ۱۰ نیمسال فارغ التحصیل می شوند، دانشجویان دوره فرعی ورودی ۱۳۹۸ که در ۹ نیمسال فارغ التحصیل می‌شوند و دانشجویان دوره کارورزی(کوآپ) ورودی ۹۸ که در ۱۰ نیم سال فارغ التحصیل می شوند تعداد محدودی را بدون آزمون جهت ورود به دوره‌های کارشناسی ارشد می‌پذیرد.

    بر این اساس، پذیرش نهایی متقاضیان منوط به تایید سازمان سنجش آموزش کشور خواهد بود و داوطلبان ورود به این دوره‌ها می‌توانند درخواست خود را تا ۱۳ دی به صورت الکترونیک به همراه مدارک مورد نیاز به معاونت آموزشی دانشگاه شریف ارسال کنند.

    *شرایط پذیرش بدون آزمون دانشجویان

    همچنین گذراندن حداقل سه چهارم از واحدهای دوره کارشناسی تا قبل از شروع نیمسال هفتم تحصیلی یعنی انتهای تابستان ۱۴۰۲ برای ورودی‌های ۹۹ و تا پایان نیمسال هشتم تحصیلی یعنی انتهای تابستان ۱۴۰۲ برای دو رشته‌ای‌های ورودی ۹۸ از جمله شرایط پذیرش در دوره کارشناسی ارشد دانشگاه شریف عنوان شده است.

    بر اساس تاکید معاون آموزشی وزارت علوم مبنی بر اختیار دانشگاه‌ها در کاهش چهار واحد درسی در زمان کرونا برای دانشجویان شریف ورودی ۹۹ این تبصره برای دانشجویان سایر دانشگاه‌ها نیز در صورت داشتن واحد حذفی تا چهار واحد مدارک آنها قابل بررسی است.

    *مدت فارغ التحصیلی دانشجویان

    دانشجو موظف است در هشت نیمسال فارغ التحصیل شود. برای دانشجویانی که در دوره کارشناسی پیوسته خود در دوره‌های فرعی (گذراندن واحدهای درسی مازاد از سایر رشته‌ها) شرکت کرده‌اند مدت مجاز حداکثر ۹ نیمسال تحصیلی است و گذراندن حداقل سه چهارم از واحدهای دوره کارشناسی در رشته اصلی پس از ۶ نیمسال تحصیلی برای ورودی‌های ۹۸ الزامی محسوب شده است.

    *شرایط دانشجویان مهمان  برای پذیرش

    همچنین برای دانشجویان مهمان انتقالی یا تغییر رشته، مدت مجاز از زمان ورود به رشته یا دانشگاه اول تا دانش آموختگی از رشته یا دانشگاه دوم حداکثر هشت نیمسال است و مقایسه متقاضیان برای برای رتبه بندی و تعیین ۲۰ درصد برتر با دانشجویان دانشگاهی انجام می‌شود که بیشترین واحد درسی خود را با آنها گذرانده‌اند. دانشجویان دانشگاه شریف باید جزو ۳۰ درصد نخست ورودی‌های کارشناسی مربوطه باشند.

    *دانشجویان این دانشگاه ها می توانند متقاضی شوند

    دانشجویان دانشگاه‌های: تهران – دانشگاه صنعتی امیرکبیر – دانشگاه صنعتی اصفهان – دانشگاه شیراز – دانشگاه علم و صنعت – دانشگاه فردوسی مشهد – دانشگاه تبریز – دانشگاه شهید بهشتی – دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی – دانشگاه صنعت نفت (رشته مهندسی نفت) دانشگاه اصفهان (رشته های علوم پایه) دانشگاه علامه طباطبایی (رشته های اقتصاد و مدیریت) به شرط داشتن معدل بالای ۱۷ و قرارگیری در بین ۲۰ درصد برتر هم ورودی ها و هم رشته‌ای ها و سایر دانشگاه های دولتی کشور به شرط داشتن معدل بالای ۱۷ و قرارگیری در ۱۰ درصد برتر در رشته تحصیلی نه در گرایش در بین داوطلبان واجد شرایط قرار می‌گیرند.

    *اتمام تحصیلات کارشناسی تا قبل از شروع سال تحصیلی

    پذیرش بدون آزمون در مقطع کارشناسی ارشد فقط به منظور تشویق و حمایت از دانشجویان ممتاز صورت گرفته و فرایندی جدا از آزمون عادی کارشناسی ارشد است. لذا دانشگاه شریف تاکید کرده که ارائه تقاضا از این طریق هیچگونه مزایایی برای متقاضی در آزمون کارشناسی ارشد دانشگاه ایجاد نمی نماید. به کلیه متقاضیان توصیه شده مراحل و پیش‌نیازهای آزمون عادی کارشناسی ارشد را دقیقاً رعایت نمایند.

    در صورت احراز مغایرت اطلاعات وارد شده در سامانه ثبت نام با گواهی های ارائه شده (مانند معدل، واحد گذرانده، رتبه، کد ملی، شماره شناسنامه) پرونده متقاضی از روند بررسی خارج می گردد.

    *داوطلبان فقط برای یک رشته متقاضی شوند

    مدارک دوره های مجازی، نیمه حضوری، غیرحضوری، نوبت دوم بدون آزمون ، علمی کاربردی، غیرانتفاعی، پیام نورو دانشگاه آزاد برای ورودی بدون آزمون، مورد پذیرش نخواهد بود. همچنین درخواست متقاضی فقط برای ورود به یک رشته تحصیلی بررسی خواهد شد؛ در صورت ارسال درخواست برای بیش از یک رشته هر دو درخواست لغو خواهد شد. پس از اعلام نتایج اولیه، درخواست برای رشته دیگری قابل بررسی نیست.

    دانشجویان رشته های مختلف می توانند برای ورود به دانشکده های مدیریت و اقتصاد، مهندسی انرژی فرم درخواست را تکمیل کنند. در این صورت درخواست نامبردگان فقط برای دانشکده یا گروه مزبور منظور خواهد شد.  دانشجویان رشته های مهندسی مکانیک و مهندسی دریا می توانند برای تحصیل در دوره کارشناسی ارشد مهندسی دریا داوطلب شوند. همچنین دانشجویان رشته مهندسی مکانیک می‌توانند برای کارشناسی ارشد مهندسی هوافضا درخواست ارائه کنند.

    طبق تاکید دانشگاه شریف، در صورت وجود هر گونه نقص مدرک، درخواست های متقاضیان مورد بررسی قرار نخواهد گرفت لذا متقاضیان در ارائه مدارک مورد نیاز حداکثردقت را لحاظ کنند. در صورتیکه پرونده متقاضیان به دلیل فوق الذکر مورد بررسی قرار نگیرد مبلغ پرداختی عودت داده نخواهد شد.

    با اعلام آموزش دانشگاه شریف، کارشناسی ارشد مهندسی انرژی و مهندسی هسته ای فقط از میان دانش آموختگان کارشناسی مهندسی برق، مهندسی مکانیک، مهندسی شیمی و فیزیک دانشجو می پذیرد.