برچسب: خودروی داخلی

  • اگر خودروهای داخلی فرغون هستند چرا صف خرید 3 میلیون نفری برای آن تشکیل می شود؟!

    اگر خودروهای داخلی فرغون هستند چرا صف خرید 3 میلیون نفری برای آن تشکیل می شود؟!

    به گزارش اقتصادران، پس از وقفه بیش از 1.5 ساله بار دیگر گمانه‌زنی‌ها در رابطه با عرضه خودرو در بورس کالا مطرح شده که این گمانه‌ها با استقبال رئیس سازمان بورس جان گرفته و با مخالفت شورای رقابت شرایطی پیچیده‌ برای خودروسازان به وجود آورده است.

    تجربه عرضه خودرو در بورس که پیش از این اتفاق افتاد نشان می‌دهد که دولت این موضوع را هم به محلی برای آزمون و خطا تبدیل کرد و با شیوه‌های نادرست عرضه توانست بورس را هم که نماد شفافیت است به محلی برای دلال‌پروری تبدیل کند.

    چراکه با وجود نرخ آزاد بازار و البته محدودیت عرضه کارخانه‌ها باز هم برخی افراد با ورود به بورس سود نجومی یک‌شبه خود را تضمین کنند. حال بدون تغییر این شرایط باز هم رئیس سازمان بورس نسبت به تکرار این تجربه استقبال نشان داده است.

    عرضه در بورس بهتر از قیمت‌گذاری دستوری

    ابراهیم احمدی، رئیس هیئت مدیره انجمن قطعه‌سازان استان اصفهان، درباره عرضه خودروهای داخلی و وارداتی در بورس به تجارت‌نیوز گفت: باید توجه داشت که مواد اولیه خودروسازان و قطعه‌سازان از بورس تامین می‌شود. امروزه بورس مبنای فروش و قیمت‌گذاری فولاد، آلومینیوم، مس و پلی‌‌آمید شده که تمام این‌ها توسط شرکت‌های خودروسازی خریداری می‌شود. وقتی خودروساز برای تهیه مواد اولیه به بورس مراجعه می‌کند، عرضه محصولاتش هم به جای قیمت‌گذاری دستوری، باید در بورس صورت بگیرد.

    خودروسازی داخلی رو به نابودی است

    احمدی در رابطه با شرایط کنونی بازار خودرو توضیح داد: در این مدت ده‌ها مدل خودرو خارجی وارد کشور شده‌اند و دیگر نباید بازار را انحصاری دانست. در شرابطی که روزگار خودروسازان داخلی روز به روز سخت‌تر می‌شود، امتیاز صنعت خودرو در اختیار واردکنندگان و مونتاژکاران قرار گرفته است.

    او ادامه داد: در شرایطی که خودروسازان توان پرداخت مطالبات قطعه‌سازان، کارگران و … را ندارند، وزیر اقتصاد با شادی مضاعف از تخصیص یک میلیارد دلار برای واردات خودرو به عنوان یک دستاورد مهم یاد می‌کند. باید به آقای همتی یادآور شد که صنعت خودروسازی داخلی که حاصل 70 سال زحمت صنعت‌گران ایرانی است رو به نابودی قرار دارد.

    وی افزود: در حال حاضر در کنار خودروسازان، گروهی خودروباز هستند که به بازار ایران خودرو عرضه می‌کنند. ده‌ها خودروباز ازجمله مونتاژکاران چینی را می‌توان نام برد که فقط سال گذشته حد.ود 500 هزار خودرو به بازار عرضه کردند و هر یک از شرکت‌ها بالغ بر 10 هزار میلیارد تومان سود بردند. در حالی که دو خودروساز داخلی که ملزم به پرداخت حقوق 700 هزار کارگر هستند با سالانه 50 هزار میلیارد تومان زیان مواجه هستند و از نیش زخم‌زبان‌ها و ناسزاها در امان نمی‌مانند.

    بازار را آزاد کنید، نهایتاً در زندان می‌خوابیم!

    رئیس هیئت مدیره انجمن قطعه‌سازان استان اصفهان در واکنش به اینکه خودروسازان داخلی هم بدون ایراد نیستند و انتقادات زیادی به عملکرد و محصولات آن‌ها وارد است، تشریح کرد: بله، می‌گویند خودروسازان فرغون می‌سازند؛ اما اگر فرغون می‌سازیم چرا جلوی ساخت آن را نمی‌گیرند؟ پیشنهاد من این است که تعطیلش کنند و به مردم بگویند نخرند. اگر ما بدیم، چرا برای خرید محصولاتمان صف می‌بندند؟ چرا وقتی شرایط فروش اعلام می‌شود سه میلیون نفر صف تشکل می‌دهند؟

    وی به دولت پیشنهاد داد: بازار را آزاد بگذارید تا مردم برای طرح‌های فروش خودروسازان صف نبندند. وقتی خریدی انجام نشود، احتمالاً ما ورشکست می‌شویم و درنهایت در زندان می‌خوابیم یا از کشور خارج می‌شویم. ولی با این راهی که دولت در پیش گرفته، از صبح تا شب در شرکت‌های خودروسازی مراسم عزا برقرار است.

    او خاطرنشان کرد: تمام دولت‌های جهان  از صنعت خودروسازی خود حمایت می‌کنند. هفته گذشته بازار اروپا تعرفه واردات خودروهای برقی چینی را چهار برابر کرد. آن‌ها این‌گونه از خودروسازهای خود حمایت می‌کنند. اما در شرایط کنونی ایران، بسیاری از مهندسان صنعت خودروسازی یا مهاجرت کرده‌اند یا در اندیشه آن هستند.

    عرضه و تقاضا باید مبنای قیمت‌گذاری باشد

    احمدی در پایان بار دیگر با یادآوری عرضه خودرو در بورس تصریح کرد: مبنای تامین مواد اولیه خودروسازی بر اساس بورس است. اگر تولید بر این اساس صورت می‌گیرد، باید خودرو هم در بورس فروش رود. یک بام و چند هوا نمی‌شود. باید تعرفه خودرو صفر شده، قیمت خودرو آزاد شود و یکسان‌سازی نرخ ارز صورت بگیرد. باید اجازه داد که عرضه و تقاضا تعیین‌کننده باشند. خودروساز اگر توان مقابله داشته باشد می‌ماند و اگر نداشته باشد درنهایت کنار می‌رود و نابود می‌شود.

  • رویافروشی با نام واردات خودروی اقتصادی / خریدارانی که تمایل به خرید خودروی داخلی ندارند اما توان خرید خودروی وارداتی را هم ندارند

    رویافروشی با نام واردات خودروی اقتصادی / خریدارانی که تمایل به خرید خودروی داخلی ندارند اما توان خرید خودروی وارداتی را هم ندارند

    به گزارش اقتصادران، یکی از کلیدواژه‌های سیاستگذار از ابتدای آزادسازی واردات خودرو «واردات خودرو‌های اقتصادی» بود، اما این وعده تا به امروز و پس از گذشت بیش از ۲ سال هنوز جامه عمل نپوشیده است.

    پس از آزادسازی واردات خودرو در سال ۱۴۰۱ وزیر وقت صمت وعده داد که خودرو‌های اقتصادی به عنوان خودرو‌هایی که عموم مردم توانایی خرید آنها را داشته باشند وارد بازار ایران خواهد شد.

    منطقی همچنین در آبان ماه سال ۱۴۰۱ نیز دوباره در مورد خودرو‌های اقتصادی این‌طور گفت که «خودروی اقتصادی، در حدود ۷ تا ۱۰ هزار دلار قیمت داشته، ضمن اینکه فرایند فروش اقتصادی اقساطی نیز برای آنها پیش‌بینی شده است» نکته قابل توجه آنکه منطقی حتی به تولید خودرو‌های اقتصادی داخلی نیز اشاره و تاکید کرده بود که «دو خودروساز بزرگ کشور در حال کار روی خودرو‌های اقتصادی هستند و نیمه دوم سال ۱۴۰۲ محصول آنها به بازار عرضه می‌شود، این نیاز در حال حاضر مقرر است با واردات تأمین شود.» امید قالیباف سخنگوی وقت وزارت صمت هم وعده تولید و عرضه ۳۰۰ هزار خودروی اقتصادی داخلی از نیمه دوم سال ۱۴۰۲ را داده بود.

    از سویی دیگر نیز مهدی ضیغمی رئیس کل سابق سازمان توسعه تجارت ایران وعده داده بود که «از اواخر خرداد ۱۴۰۲ شاهد واردات انبوه خودرو‌های خارجی به کشور خواهیم بود.»

    در واقع وعده‌های وزارت صمت در حوزه واردات خودرو و عرضه خودرو‌های اقتصادی به قدری جدی بیان می‌شد که مصرف کنندگان از بازار خودرو عقب نشینی کرده و منتظر ورود خودرو‌های اقتصادی با کف قیمتی ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان بودند!

    وعده‌های وزارت صمت در حوزه واردات خودرو و عرضه خودرو‌های اقتصادی به قدری جدی بیان می‌شد که مصرف کنندگان از بازار خودرو عقب نشینی کرده و منتظر ورود خودرو‌های اقتصادی با کف قیمتی ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلیون تومان بودند!

    حتی این وعده‌ها در دوره عباس علی آبادی وزیر سابق صمت نیز ادامه داشت؛ او در تیر ماه امسال گفته بود که «برای افزایش بهره‌وری خودروسازان داخلی باید خودرو‌هایی در مقیاس ارزان‌تر وارداتی در اختیار مردم قرار گیرد. پیش از این واردات برای خودرو‌هایی که قیمت آنها بالاتر از ۱۰ هزار دلار بوده است صورت می‌گرفت، اکنون در تلاش هستیم تا زمینه واردات خودرو‌های قیمت مناسب و باکیفیت را فراهم کنیم.»

    با این حال حدود دو سال از این ماجرا می‌گذرد و نه تنها خودروی اقتصادی وارد نشد بلکه هنوز برنامه‌ای برای تولید خودرو‌های اقتصادی داخلی هم از سوی متولیان منتشر نشده است.

    نکته قابل توجه آنکه مسئولان وزارت صمت در ابتدا تاکید داشتند که خودرو‌های وارداتی اقتصادی زیر ۵۰۰ میلیون تومان خواهند بود و در ادامه و با توجه به افزایش نرخ ارز اعلام کردند که این خودرو‌ها در محدوده یک میلیارد تومان عرضه خواهند شد. با این حال پس از اعلام قیمت قطعی برخی خودرو‌های وارداتی مشخص شد که نه تنها خودروی اقتصادی وارد نشده بلکه هیچ قرابتی هم با واژه «اقتصادی» و وعده‌هایی که داده می‌شد، ندارد.

    همان‌طور که اشاره شد واردات خودرو‌های اقتصادی از ابتدای پروسه رفع ممنوعیت واردات خودرو، یکی از کلیدواژه‌های سیاست‌گذار در این زمینه بود، تا جایی که در آئین‌نامه واردات خودرو که سوم شهریور سال ۱۴۰۱ ابلاغ شد روی این موضوع تاکید شده و حتی برای خودرو‌های وارداتی سقف قیمتی در نظر گرفته شده بود. بر این اساس سقف ورود خارجی‌ها ۲۰ هزار یورو در نظر گرفته شد. همچنین عنوان شده برای واردات خودرو‌های زیر ۱۰ هزار یورو نیز تسهیلاتی ارائه می‌شود.

    علاوه بر عدم واردات خودور‌های اقتصادی، حتی واردات خودرو‌های کارکرده که یکی از مصادیق خودرو‌های اقتصادی محسوب می‌شود در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ چراکه چندی پیش سید محمد اتابک وزیر صمت اعلام کرد که «در بحث خودرو‌های کارکرده نیز بانک مرکزی، سازمان استاندارد و گمرک مباحثی را مطرح کردند که باید آنها را حل کنیم و بخشنامه موجود نیازمند اصلاحاتی است، زیرا با این بخشنامه ممکن است پول مردم از بین برود، بنابراین به دنبال یک بخشنامه درست هستیم.»

    خریداران خودرو‌ها چه کسانی هستند؟

    در واقع سیاست‌گذار با این وعده‌ها و برنامه‌ریزی‌ها به دنبال آن بود که با واردات خودرو‌های خارجی ارزان قیمت به نوعی بازار خودرو را تا حدی رقابتی کند و در نهایت قیمت‌های نجومی را بشکند، اما در عمل خودرو‌های وارداتی نه‌تن‌ها صفت اقتصادی را یدک نمی‌کشند، بلکه هیچ‌کدام حتی در محدوده یک‌میلیارد تومان هم نیستند و قیمت نهایی برخی خودرو‌های وارداتی تا نزدیک ۴ میلیارد تومان می‌رسد که هیچ قرابتی با وعده‌های داده شده ندارد.

    نکته قابل‌توجه آنکه سیاست‌گذار با وعده‌های بسیاری که می‌داد و از تریبون‌های مختلف نیز بر آنها تاکید می‌کرد، قصد داشت این‌گونه به بازار و مصرف‌کنندگان القا کند که منتظر خودرو‌های باکیفیت خارجی و با قیمت مناسب باشند تا از این طریق بازار را به گمان خود تنظیم کند؛ به عنوان نمونه منوچهر منطقی معاون وقت وزیر صمت گفته بود که «مقرر است با واردات خودرو از یک سو بازار تنظیم و از سوی دیگر بستر رقابتی شدن قیمت خودرو‌های داخلی با محصول خارجی فراهم شود.»

    با این حال آنچه که تا امروز رخ داده بیانگر آن است که برنامه‌های سیاست‌گذار که البته مشخص نیست صرفاً برای اهداف پوپولیستی بوده یا واقعیت داشته، محقق نشده و در ادامه نیز محقق نخواهد شد، چرا که با توجه به قیمت‌های اعلام شده عمده خریداران خودرو‌های وارداتی افراد متمول خواهند بود که پیش از این نیز خریدار خودرو‌های خارجی بودند. بر این اساس با عرضه خودرو‌های وارداتی می‌توان گفت که مصرف‌کنندگان خودرو در بازار ایران به سه دسته تقسیم می‌شوند؛ عمده خریداران با توجه به تمکن مالی خود باید خودرو‌های داخلی که بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومان قیمت دارند را بخرند.

    دسته دوم مصرف‌کنندگانی هستند که تمایلی به خرید خودروی داخلی ندارند، اما توان خرید خودروی وارداتی را هم ندارند؛ بنابراین به سمت خرید خودرو‌های مونتاژی با قیمت‌هایی در محدوده ۸۰۰ میلیون تا ۲ میلیارد میلیون تومان سوق داده می‌شوند.

    دسته سوم هم خریداران خودرو‌های وارداتی هستند که برای خرید این محصولات باید در کمترین حالت ممکن مبالغی بالای ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بپردازند؛ بنابراین بر خلاف برنامه‌ریزی و وعده‌های فراوانی که داده شد، به نظر می‌رسد باید روی عرضه خودرو‌های وارداتی اقتصادی و رقابتی شدن بازار خودروی کشور خط بطلان بکشیم و این سیاست را عملاً شکست خورده بدانیم.

    گفتنی است، در ۶ ماهه امسال بیش از ۲۲ هزار دستگاه خودرو سواری از گمرکات ترخیص قطعی و وارد کشور شده و ارزش این تعداد خودرو وارداتی به کشور نیز بیش از ۴۳۸ میلیون دلار بوده است.

  • حکومت چینی‌ها بر بازار خودروی ایران / چرا فرانسوی‌ها رفتند، چشم بادامی‌ها آمدند؟

    حکومت چینی‌ها بر بازار خودروی ایران / چرا فرانسوی‌ها رفتند، چشم بادامی‌ها آمدند؟

    به گزارش اقتصادران،  حضور فرانسوی‌ها در بازار خودروی کشور با توقف خطوط تولید محصولات قدیمی خودروسازان داخلی، کمرنگ‌تر از همیشه شده است، حال آنکه سهم چینی‌ها از دهه۹۰ با رشد قابل توجهی  همراه بوده است. اکنون این سوال مطرح است که آیا چینی‌ها قرار است پشت فرمان خودروسازی ایران بنشینند؟

    حضور خودروسازان فرانسوی در ایران که از سه دهه پیش کلید خورد، طی سال‌های اخیر به‌شدت کمرنگ شده و از آن سو، سهم بازار چینی‌ها به‌سرعت افزایش یافته است. در کنار نگاه آماری به غروب فرانسوی‌ها و طلوع چینی‌ها در بازار خودروی ایران، مسائل سیاسی (فاصله گرفتن ایران از غرب و کشورهای اروپایی و نزدیکی به چین و البته روسیه) این پرسش را برای افکار عمومی ایجاد کرده که حاکم بعدی این بازار (پس از فرانسوی‌ها) کیست؟ نگاه تاریخی به حاکمان بازار خودروی ایران، گویای این واقعیت است که قبل از انقلاب، آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها (به‌واسطه تولید پیکان) حاکمان بازار خودرو بوده‌‌اند، اما پس از انقلاب فرانسوی‌ها جای آنها را گرفته‌اند.

    تا همین یک دهه پیش، قبل از آنکه پژو به دلیل تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران و همچنین فروش بخشی از سهامش به جنرال موتورز آمریکا، ایران را ترک کند، این خودروساز فرانسوی حاکم این بازار بود. البته رنو نیز سعی کرد با پروژه پلتفرم مشترک ال90، خود را به پژو برساند تا جمع فرانسوی‌ها در ایران تکمیل شود. هرچند رنو در این مسیر چندان موفق نبود، اما به‌هر‌حال موقعیت  فرانسوی‌ها در بازار خودروی ایران را تثبیت کرد.

    تا اوایل دهه 90 شمسی، پژو سهم اعظم را در سبد تولید ایران‌خودرو داشت و حتی پژو 405 از سمند (که روی پلتفرم 405 ساخته شد) نیز پر‌فروش‌تر بود. این خودروساز فرانسوی در مقطعی وارد فاز صادرات محصول کامل به بازار ایران نیز شد که البته پا نگرفت.

    به‌هر‌حال پژو طی حدود دو دهه توانست خود را بر بازار خودروی ایران مسلط کند و بخش اعظم سبد تولید بزرگ‌ترین خودروساز کشور را در اختیار بگیرد. هرچند پراید سال‌ها پر‌تیراژترین خودروی داخلی بود، اما این محصول تحت برند سایپا – با لوگوی این شرکت – تولید می‌شد، در‌حالی‌که ایران‌خودرو پژو را با لوگوی خودروساز فرانسوی تولید و عرضه می‌کرد.

    قدرت پژو و کلا خودروسازان فرانسوی در ایران به حدی بالا رفت که گاهی حتی این شائبه به وجود می‌آمد که آنها اجازه حضور برندهای دیگر در بازار کشور را نمی‌دهند.

    ستاره اقبال فرانسوی‌ها – به طور خاص پژو – در بازار خودروی ایران اما از اوایل دهه 90 و خودخواسته رو به افول رفت. پژو پس از آغاز تحریم‌های اقتصادی غرب علیه ایران در اوایل دهه 90 شمسی و همچنین با توجه به شروع شراکت با جنرال موتورز آمریکا، ایران را ترک کرد. این شرکت در دوران برجام به ایران بازگشت و حتی محصولی جدید را نیز در ایران‌خودرو تولید کرد، اما با خروج آمریکا از برجام در سال 97و تشدید تحریم‌ها بار دیگر چمدان‌هایش را بست و رفت.

    رنو نیز در‌حالی‌که فرصت مناسبی برای رشد در بازار خودروی ایران را پیدا کرده بود، نتوانست در برابر تحریم تاب بیاورد و مجبور به ترک کشور شد. بنابراین از سال 97 و پس از تحریم‌های سنگین آمریکا علیه ایران، فرانسوی‌ها کلا از بازار خودروی کشور خارج شدند. در‌حال‌حاضر تنها مدلی که از خودروسازی فرانسه در ایران تولید می‌شود، 207 است و احتمالا این تنها بازمانده چندی دیگر جاده‌مخصوص را ترک خواهد کرد.

    اما به‌نوعی همزمان با غروب خودروسازان فرانسوی در بازار خودروی ایران، این چینی‌ها بودند که به‌تدریج در این بازار حضور یافتند. طی حدودا 10سال گذشته، سهم خودروهای چینی در بازار ایران رشد زیادی کرده است. حتی مدت‌هاست سهم خودروهای مونتاژی چینی در کشور از تولید فرانسوی‌ها بیشتر شده است، به‌طوری‌که طبق آمارهای رسمی افزایش سهم تیراژی شرکت‌های بخش خصوصی از حدود 5درصد در سال 1398به حدود 22درصد در سال 1402رسید.

    بخش خصوصی خودروسازی ایران سال‌هاست تحت حاکمیت خودروسازان چینی قرار دارد. ضمن اینکه ایران‌خودرو و سایپا هم در این سال‌ها محصول چینی در سبد تولیدشان داشته‌اند (ایران‌خودرو هنوز هم دارد). از طرفی، ازسرگیری واردات خودرو به کشور در سال 1401 نیز با مدل‌های چینی بود.

    به همه این اتفاقات، باید مسائلی مانند نزدیکی سیاسی ایران و چین و البته قرارداد همکاری 25ساله دو کشور را اضافه کرد، که مجموع آنها این فرضیه را مطرح می‌کند که حاکم جدید بازار خودروی ایران، چین خواهد بود.

    چین حاکم است یا ایرانی‌ها؟

    اما آیا واقعا قرار است چین جای فرانسه را در بازار خودروی ایران بگیرد؟ برای پاسخ به این پرسش باید از دو منظر به ماجرا نگاه کرد: یکی از جنبه برند و دیگری از حیث قطعات.

    از جنبه برند، پاسخ این پرسش فعلا منفی است و نمی‌توان ادعا کرد چین حاکم جدید بازار خودروی ایران شده یا خواهد شد. منظور از «برند» این است که خودروهای تولیدی، تحت لیسانس شرکت‌های چینی به بازار عرضه شوند یا با لوگوی خودروسازان ایرانی. آمار و ارقام و البته برنامه‌های آتی خودروسازان نشان می‌دهد که بنا نیست بازار خودروی کشور از جنبه برند دست چینی‌ها بیفتد، بلکه دست بالا را خودروها با لوگوی داخلی خواهند داشت و همین الان هم دارند.

    در حال حاضر، سهم اعظم تولید ایران‌خودرو به محصولات داخلی این شرکت شامل سورن، دنا، رانا و تارا تعلق دارد و پژو با تک‌محصول 207، در اقلیت است. در سایپا و پارس‌خودرو نیز سهم اعظم تولید در اختیار کوئیک، ساینا و شاهین است که همه به‌نوعی داخلی محسوب می‌شوند.

    هرچند خودروسازی بخش خصوصی کشور تماما چینی است، اما تیراژ آنها بسیار کمتر از برندهای داخلی است.

    بنابراین، حکومت فعلی بازار خودروی ایران پس از فرانسوی‌ها، به دست خودروهای داخلی است نه چینی‌ها.

    این در حالی است از جنبه قطعات هرچند باز هم قطعات ساخت داخل فراوانی بیشتری در تولید دارند، اما وابستگی قابل‌توجهی نیز به قطعات چینی شکل گرفته است. نکته مهم دیگر این است که چینی‌ها معمولا میلی به داخلی‌سازی قطعات در ایران نشان نداده و نمی‌دهند و این موضوع به نوبه خود سبب پایداری وابستگی قابل‌توجه خودروسازی ایران به قطعات چینی، چه در بخش خصوصی و چه در خودروسازی دولتی، است.

    در مجموع با وجود آنکه نقش چینی‌ها در خودروسازی ایران پررنگ‌تر از قبل است، اما شواهد و قرائن نشان می‌دهد حداقل فعلا قرار نیست آنها شنل پادشاهی بازار خودروی کشور را بر تن کنند و اصلا شاید در مقطع فعلی (با توجه به ریسک بالای سرمایه‌گذاری در ایران) تمایلی به حکمرانی مطلق نداشته باشند.

    البته این موضوع را نباید فراموش کرد که سیاستگذاری خودرویی کشور اجازه تسلط چینی‌ها بر بازار را نمی‌دهد. یک فقره از این سیاست، شروع تولید با داخلی‌سازی بالاست، حال آنکه چینی‌ها در بخش خصوصی زیر بار آن نرفتند و شیوه مونتاژ را پیش گرفتند و در خودروسازی دولتی نیز چنین چیزی را نمی‌پذیرند.

    از طرفی، وقتی ایران‌خودرو و سایپا به عنوان خودروسازان وابسته به دولت، چندین محصول با لوگوی خود تولید می‌کنند، دلیل و توجیهی ندارد شنل حکمرانی بازار را چینی‌ها بپوشند.