برچسب: خودروی بورسی

  • اما و اگرهای «خودروی بورسی» / قیمت خودرو وارد فاز جدید می شود؟

    اما و اگرهای «خودروی بورسی» / قیمت خودرو وارد فاز جدید می شود؟

    به گزارش اقتصادران، البته با توجه به اظهارات سکاندار بورس، احتمال فروش خودروهای وارداتی نیز در بورس کالا وجود دارد. در صورت موافقت سیاستگذار با عرضه خودرو در بورس کالا، «قیمت سوم» یا همان قیمت بین نرخ دستوری و بازار آزاد که در شرایط فعلی – قیمت‌گذاری دستوری و ارتفاع بلند قیمت در بازار آزاد – گزینه مطلوب تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان خودرو است، باز خواهد گشت.

    آن‌طور که حجت‌الله صیدی عنوان کرده، سازمان بورس پیگیر عرضه خودروهای صفر‌کیلومتر داخلی و وارداتی در بورس کالاست.

    وی توضیح بیشتری در مورد این ماجرا و اینکه چه زمانی تصمیم نهایی درباره عرضه دوباره خودروهای سواری در بورس کالا گرفته خواهد شد، نداده، اما تاکید کرده بورس کالا می‌تواند میزبان محصولات مختلف در حوزه‌هایی مانند صنعت باشد و در این صورت، کل اقتصاد ایران از منافع این اتفاق بهره‌مند خواهد شد.

    این شورا در دی‌ماه ۱۴۰۱دستورالعمل تنظیم بازار خودروی سواری را ابلاغ کرد که طبق آن، عرضه خودرو به سامانه یکپارچه محدود شد؛ بنابراین خودروسازان دیگر امکان عرضه محصولات سواری خود به بورس کالا را نداشتند. در این مدت، همواره زمزمه بازگشت خودرو به بورس کالا مطرح بوده، با‌این‌حال سیاستگذار مجوز این کار را به خودروسازان نداده است. حالا اما رئیس سازمان بورس می‌گوید در حال پیگیری بازگشت خودروهای سواری به بورس کالاست، آن هم نه فقط مدل‌های داخلی بلکه احتمال عرضه خارجی‌ها نیز در این بستر وجود دارد.

    اما چرا خودرو در سال ۱۴۰۱ به بورس کالا رفت و چه نتیجه‌ای داشت و حالا چرا صحبت از بازگشت آن به این بستر است؟

    در سال ۱۴۰۱مانند مقطع فعلی، قیمت کارخانه‌ای خودروهای داخلی فریز شده بود و سیاستگذار تمایلی به اصلاح نشان می‌داد. از طرفی، خودروسازان ضمن اینکه با رشد زیان انباشته مواجه بودند، در تامین نقدینگی تولید نیز مشکل داشتند. راه حل طبیعی این بود که سیاستگذار اجازه دهد خودروسازان محصولات خود را در حاشیه بازار بفروشند یا حداقل مجوز اصلاح قیمت را در فواصل زمانی مناسب به صورت مستمر صادر کند.

    با‌این‌حال، هیچ‌یک از  این اتفاق‌ها رخ نداد و ناگهان گزینه عرضه خودرو در بورس کالا مطرح شد. خودروسازان ابتدا تمایلی به این مدل نداشتند، چون می‌دانستند با اجرای آن، آزادسازی و حتی اصلاح قیمت به تاخیر خواهد افتاد. با‌این‌حال پس از چند عرضه محدود که سبب فاصله گرفتن آنها از قیمت دستوری و حتی رسیدن به سود شد، خودروی بورسی خوشایند بود و آنها تبدیل به طرفداران این شیوه شدند. البته دلیل دیگر تغییر موضع خودروسازان این بود که متوجه شدند سیاستگذار تمایلی به آزادسازی قیمت و حتی اصلاح قیمت مستمر ندارد.

    مدل کار به این شکل بود که وزارت صمت هر چند وقت یک بار، مجوز محدودی به خودروسازان بابت عرضه برخی محصولاتشان در بورس کالا می‌داد. این خودروها با قیمت پایه دستوری (همان که نهاد تنظیم‌گر تعیین می‌کرد) در بورس کالا عرضه می‌شدند و معمولا قیمت کشف‌شده (قیمتی که برای مصرف‌کننده از آب در‌می‌آمد) در این بستر، بالاتر از نرخ دستوری و حتی سودده بود.

    از همین رو، خودروسازان از عرضه محصولاتشان در بورس کالا رضایت نسبی داشتند؛ هرچند معتقد بودند سیاستگذار باید مجوز عرضه خودرو در بورس کالا را گسترده‌تر و در تیراژ بالاتر صادر کند.

    شاید اگر عرضه خودرو در بورس کالا ادامه می‌یافت، این خواسته خودروسازان نیز عملی می‌شد، اما دستورالعمل شورای رقابت اجازه تداوم «خودروی بورسی» را نداد.

    عرضه خودرو در بورس کالا برای مصرف‌کنندگان نیز رضایت نسبی را به همراه داشت، چون آنها می‌توانستند خودروی موردنظرشان را با قیمتی بسیار کمتر از بازار آزاد خریداری کنند. تازه قیمت‌های کشف‌شده در بستر بورس کالا، حاصل عرضه محدود خودروها بود؛ حال آنکه اگر میزان عرضه بالا می‌رفت، قیمت پایین‌تر نیز می‌آمد.

    خودروی بورسی چرا؟

    اما چه شده که بار دیگر گزینه خودروی بورسی مطرح شده است؟ اصلا آیا سیاستگذار خودرو با عرضه دوباره خودرو در بورس کالا موافقت می‌کند؟

    ازآنجاکه خبر پیگیری عرضه خودرو در بورس کالا را رئیس سازمان بورس اعلام کرده، در نگاه نخست به نظر می‌رسد پیگیری این موضوع به اصطلاح پروژه‌ای بورسی است. در واقع چون بازگشت خودرو به بورس کالا می‌تواند ارزش معاملات در این بستر را بالا ببرد، طبیعی است که بورسی‌ها موافق آن باشند و خودروی بورسی را پیگیری کنند.

    اما آیا وزارت صمت و شورای رقابت موافق عرضه خودرو در بورس کالا هستند؟ پاسخ این پرسش فعلا و تا وقتی نتیجه مذاکرات احتمالی سازمان بورس با صمت و شورای رقابت اعلام نشود، دقیق مشخص نیست، اما به نظر می‌رسد بازگشت خودرو به بورس کالا می‌تواند فشار بابت آزادسازی یا اصلاح قیمت کارخانه‌ای خودروها را تا حد قابل توجهی از روی سیاستگذار بردارد.

    به عبارت بهتر، اگر سیاستگذار همچنان دنبال فریز قیمت است، عرضه خودروها در بورس کالا می‌تواند بخشی از چالش نقدینگی خودروسازان را حل کرده و روند زیاندهی‌شان را کند کند. حتی اگر اصلاح قیمت [نه آزادسازی] نیز انجام شود، باز هم عرضه خودرو در بورس کالا گزینه مطلوبی به نظر می‌رسد، چون خودروسازان می‌توانند به واسطه فروش محصولاتشان با قیمتی بالاتر از نرخ پایه (همان قیمت اصلاح‌شده) نقدینگی بیشتری را جذب و صرف تولید کنند.

    از طرفی، با عرضه خودرو در بورس کالا از تقاضای بازار آزاد نیز کاسته می‌شود، بنابراین می‌توان به کنترل قیمت و حتی افت قیمت (در صورت فراهم شدن دیگر شرایط مانند عدم جهش انتظارات تورمی و قیمت ارز) در بازار امید داشت.

    عبور وارداتی‌ها از سیاست دستوری؟

    نسخه خودروی بورسی می‌تواند به کار بازار خودروهای وارداتی نیز بیاید و خودروهای خارجی را تا حد زیادی از زیر سایه سنگین سیاست‌های دستوری خارج کند. در حال حاضر تقریبا صفر تا ۱۰۰ واردات خودرو دست سیاستگذار دولتی است و واردکنندگان مانند دوران قبل از ممنوعیت واردات (در اردیبهشت ۹۷) آزادی عمل در فروش و قیمت ندارند. این در حالی است که اگر سیاستگذار با عرضه خودروهای وارداتی در بورس کالا موافقت کند، آنجا نیز «قیمت سوم» که هم به نفع عرضه‌کننده است (می‌تواند نقدینگی عرضه‌کنندگان را بالا ببرد و در صورت حل چالش ارزی، منجر به واردات بیشتر شود) و هم مصرف‌کننده را منتفع می‌کند (چون مصرف‌کننده می‌تواند با قیمتی کمتر از بازار آزاد، خودروی موردنظر خود را بخرد).

  • وعده های خودرویی نامزدهای انتخابات

    وعده های خودرویی نامزدهای انتخابات

    به گزارش اقتصادران، با توجه به آغاز رقابت انتخاباتی شش کاندیدای ریاست‌جمهوری چهاردهم، «دنیای اقتصاد» از امروز اظهارنظرهای خودرویی نامزدها  در قالب مصاحبه‌ها و شبکه‌های مجازی را منتشر می‌کند تا مشخص شود هر یک از آنها قصد دارد در دولت خود چه سیاستی را در صنعت و بازار خودرو دنبال کند. خودرو همواره طی این سال‌ها بخشی مهم و جذاب در مصاحبه‌ها، وعده‌ها و مناظره‌های نامزدهای ریاست‌جمهوری بوده و قطعا این بار نیز این جایگاه ویژه را حفظ خواهد کرد. شاهد مثال آن، اظهارنظرهای خودرویی برخی کاندیداهای ریاست‌جمهوری است که در روزهای پیش رو قطعا دیگر نامزدها نیز از خودرو و برنامه‌هایشان برای صنعت و بازار این کالای محبوب شهروندان خواهند گفت.

    خودرو به دلیل جایگاه ویژه‌ای که نزد شهروندان دارد، یکی از سوژه‌های داغ به‌خصوص در ایران (با توجه به حواشی کمی و کیفی آن) به شمار می‌رود و به همین دلیل نامزدهای ریاست‌جمهوری در تبلیغات خود تا حد امکان با کلیدواژه «خودرو» سعی در تاثیرگذاری بر افکار عمومی دارند. نامزدهای ریاست‌جمهوری با توجه به دیدگاه منفی شهروندان ایرانی نسبت به خودروهای داخلی، معمولا دفاع خاصی از کمیت و کیفیت صنعت خودروی کشور نمی‌کنند و برای جذب افکار عمومی، از واردات و رقابت و بهبود کیفیت می‌گویند.  در مقطع فعلی نیز با توجه به حال‌و‌هوای کلی صنعت و بازار خودرو، انتظار می‌رود نامزدهای ریاست‌جمهوری در تبلیغات خود دست روی مسائلی مانند تسریع رشد واردات خودرو، بهبود کیفیت و بالا بردن رقابت در بازار و شاید هم خصوصی‌سازی، خواهند گذاشت تا از این کانال اقبال خود نزد رای‌دهندگان را بالا ببرند. طبق نظر شورای نگهبان، شش نفر شامل مسعود پزشکیان، مصطفی پورمحمدی، سعید جلیلی، علیرضا زاکانی، محمدباقر قالیباف و امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی، به عنوان نامزدهای نهایی انتخابات ریاست‌جمهوری چهاردهم انتخاب شدند.

    تا به امروز (تا لحظه تنظیم این گزارش) تنها محمدباقر قالیباف و امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی به طور مستقیم درباره خودرو اظهارنظر کرده‌اند، هرچند سایر کاندیداها نیز مواضع خاص خود را در این حوزه دارند و به احتمال فراوان این سوژه داغ و پر‌مخاطب را در مصاحبه‌ها و اظهارنظرها و مناظره‌های خود خواهند گنجاند. چراغ نخست اظهارنظرهای خودرویی نامزدهای ریاست‌جمهوری را قالیباف با توییتی بحث‌برانگیز روشن کرد. وی در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نوشت: «بیش از نیم قرن رانت کافی است. خودروی داخلی باید با خودروی خارجی رقابت کند؛ قانون واردات خودروهای نو و کارکرده را در دولت بعدی حتما به طور کامل اجرا خواهیم کرد.» توییت قالیباف این پرسش را برای افکار عمومی ایجاد کرد که چرا پیگیری اجرای قانون واردات خودرو تا به امروز از سوی وی (به عنوان رئیس مجلس شورای اسلامی) صورت نگرفته و قرار است در دولت بعد انجام شود؟ واردات خودرو به کشور از اواخر اردیبهشت ۱۴۰۱ آزاد و با ابلاغ آیین‌نامه مربوطه در شهریور همان سال، وارد فاز اجرا شد.

    این در حالی است که ورود خودرو به کشور روند بسیار کندی داشته و از همین رو اهداف مدنظر سیاستگذار از واردات خودرو، به‌ویژه تنظیم بازار، تحقق نیافته است. از طرفی، قانون واردات خودروهای کارکرده نیز که سال گذشته در مجلس شورای اسلامی تصویب شد، به نوعی بایگانی شده است. این در حالی است که قالیباف به عنوان رئیس مجلس می‌توانست پیگر ماجرای کندی واردات خودروهای صفر و اجرا نشدن قانون واردات دست‌دوم‌ها شود، اما ظاهرا ترجیح داده این مساله را در کسوت رئیس‌جمهور دنبال کند.

     مشکل «خودرو» قرعه‌کشی نیست

    اظهارنظر خودرویی دیگر نامزدهای ریاست‌جمهوری، به امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی مربوط می‌شود. وی در برنامه انتخاباتی تلویزیونی «صف اول» شبکه خبر گفت: «لاتاری (قرعه‌کشی) خودرو اخلاق در جامعه را نابود می‌کند؛ زیرا یک‌شبه یکی را ثروتمند می‌کند. عدم‌شفافیت بی‌اخلاقی در حق مردم است.» این اظهارنظر قاضی‌زاده هاشمی نشان از مخالفت وی با قرعه‌کشی خودرو دارد، این در حالی است که لاتاری خودرو مدت‌هاست به شکل گسترده قبلی انجام نمی‌شود و بیشتر به خودروهای وارداتی (با توجه به نبود تعادل بین عرضه و تقاضا) مربوط است. نکته دیگر اینجاست که «یک‌شبه ثروتمند شدن» از مسیر بازار خودرو، الزاما ربطی به بود و نبود قرعه‌کشی ندارد، بلکه به اختلاف بسیار زیاد بین قیمت کارخانه و بازار خودروها (در نتیجه وجود تقاضای کاذب و سیاست‌های دستوری) مربوط است. در این بستر، هر کس (چه با قرعه‌کشی و چه بدون قرعه‌کشی) دستش به خودرو با قیمت کارخانه برسد، می‌تواند با فروش آن در بازار آزاد، سودی یک‌شبه را به جیب بزند و به قول قاضی‌زاده هاشمی ثروتمند شود. بنابراین مشکل الزاما از قرعه‌کشی خودرو نیست، بلکه ریشه در مسائل دیگری که در بالا به آنها اشاره شد، دارد که رئیس‌جمهور بعدی – هر کدام از این شش نامزد که باشد – باید فکری به حال آنها کند.

     از مخالفت با خودروی بورسی تا حمایت از خودروسازان

    به‌‌جز قالیباف و قاضی‌زاده هاشمی، دیگر کاندیداها فعلا و در قالب تبلیغات خود برای انتخابات چهاردهم، اظهارنظر خودرویی مستقیمی تا لحظه تنظیم این گزارش نکرده‌اند، اما این به معنای آن نیست که سیاست و موضعی در قبال «خودرو» ندارند. با مروری بر اظهارنظرهای قبلی آنها در مورد «خودرو» تا حد زیادی می‌توان حدس زد که در روزهای آینده درباره صنعت و بازار خودرو و مسائلی مانند تولید و واردات چه خواهند گفت (البته اگر مواضعشان تغییر نکرده باشد). به عنوان مثال، مسعود پزشکیان در دوران حضور در مجلس شورای اسلامی، از مخالفان عرضه خودرو در بورس کالا و البته واردات بود. وی گفته بود زمانی می‌توانیم در بورس کالا عرضه داشته باشیم که مصرف از تولید کمتر باشد. پزشکیان همچنین جزو مدافعان ممنوعیت واردات خودرو در سال 97بود که باید دید آیا حالا نظرش تغییر کرده یا همچنان همان عقیده را دارد.

    دیگر کاندیدای ریاست‌جمهوری، یعنی علیرضا زاکانی (شهردار فعلی تهران)، اما ظاهرا مشکلی با واردات ندارد و شاهد مثال آن قرارداد پر‌حاشیه شهرداری تهران با چینی‌ها برای واردات خودروهای برقی حمل‌ونقل عمومی است. شهرداری تهران چندی پیش بنرهایی تبلیغاتی را در سطح شهر نصب کرد تا ثابت کند خرید خودرو از چین به‌صرفه‌تر از تامین از شرکت‌های داخلی است. در بین سایر نامزدها، اطلاعات خاصی درباره دیدگاه‌های خودرویی مصطفی پورمحمدی وجود ندارد، اما اظهارات قبلی سعید جلیلی نشان می‌دهد وی به تدوین سند جامع و راهبردی برای رونق خودروسازی و قطعه‌سازی کشور به منظور افزایش کیفیت خودروهای داخلی معتقد است. جلیلی همچنین میانه خوبی با مونتاژ خودرو ندارد و قائل به حمایت از تولید داخل به هر قیمتی نیست و آن را مشروط به رشد کیفیت و کاهش هزینه تولید می‌داند.