برچسب: حق بیمه

  • سرمایه بین نسلی ما کارگران کجاست؟

    سرمایه بین نسلی ما کارگران کجاست؟

    به گزارش اقتصادران، در هفته‌های اخیر پس از انتشار خبر احتمالِ تغییر فرمول محاسبه مستمری بازنشستگان کارگری و امکان معیار قراردادن میانگین کل حقوق سی یا سی و پنج سال خدمت به‌جای میانگین کل حقوق دو سال آخر در کمیسیون اجتماعی مجلس، مخالفت‌هایی نسبت به این ایده مطرح شد. مخالفان از فعالان تشکل‌های کارگری تا کارگران عادی را شامل می‌شوند و موافقان بیشتر در بین کارشناسان تامین اجتماعی، دولت و برخی اعضای کمیسیون اجتماعی مجلس قرار دارند.

    در نهایت با مقاومت و فشارهای رسانه‌ای و گفتگوهای اجتماعی تشکل‌های کارگری مخالف، کمیسیون اجتماعی و دولت در این هفته عقب‌نشینی آشکاری نسبت به این موضوع انجام دادند. روز دوشنبه نایب رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس در اظهارنظری اعلام کرد: تغییر در فرمول محاسبه مستمری بازنشستگان تامین اجتماعی صرفا پیشنهادی از طرف سازمان تامین اجتماعی بوده و دولت هنوز لایحه‌ای به مجلس نداده است؛ لذا اساسا این موضوع از نظر کمیسیون ما «کان لم یکن» است!

    در ادامه این اظهارنظر، احمد میدری (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی) در حاشیه یکی از برنامه‌ها در پاسخ به خبرنگاران اعلام کرد: هیچ لایحه‌ای در دولت در مورد تغییر مقررات بازنشستگی، سن، سابقه، مزایا و سایر موارد مطرح نشده است. اکنون لایحه‌ای چه در خود دولت و چه در مجلس در خصوص اصلاح فرمول محاسبه مستمری بازنشستگان مطرح نیست. البته کمیسیون اجتماعی جلسات مختلفی با صندوق‌های بازنشستگی برگزار می‌کند و شاید گفت‌وگوهایی در آنجا انجام شده باشد.

    سخن وزیر کار این است که دولت در نهایت نسبت به این بحث فنی ابراز بی‌طرفی کرده است. اما با این حال، شاید این بحث فعلاً به دلیل شرایط خاص کشور و مقاومت کارگران و تشکل‌های کارگری به حاشیه رانده شده باشد. شواهد نشان می‌دهد  برخی کارشناسان تامین اجتماعی و حتی برخی فعالان خاص تشکل‌های کارگری که نزدیک به هیات امنای سازمان هستند، به این ایده به‌عنوان یکی از راه‌های رفع ناترازی ۱۰۰۰هزارمیلیارد تومانی تامین اجتماعی می‌نگرند.

    فعالان کارگری مخالفِ طرح، مباحث فنی مفصلی در این زمینه مطرح کردند که نشان می‌داد، امکان آنکه مانند برخی کشورهای اروپایی ملاک تعیین مستمری کل دوران حق بیمه‌پردازی باشد، در ایران ممکن نیست. در مقابل شخصیت‌های نزدیک به سازمان تامین اجتماعی با اشاره به گستردگی تخلفات  کارفرمایانی که در تبانی با کارگران حقوق دو یا سه سال آخر را به صورت صوری افزایش می‌دهند، تنها راهکار حل این معضل و عدم فشار آمدن به سازمان تامین اجتماعی را ملاک قراردادن کل دوران حق بیمه‌پردازی می‌دانند. آنان راهکارهایی از جنس نظارت و بازرسی را به دلیل برآوردی که از حجم این تخلفات دارند، ناکارآمد قلمداد می‌کنند.

    انعطاف برخی فعالان کارگری

    برخی از  فعالان کارگری  درون هیات‌های مشورتی  سازمان تامین اجتماعی و شورای عالی کار نیز حضور داشته و دارند و از جنبه خیرخواهانه با ایده‌های کارشناسی برآمده از سازمان تامین اجتماعی همسو می‌شوند.

    محمدرضا تاجیک (عضو مشورتی گروه کارگری شورای عالی کار و سخنگوی مجمع نمایندگان کارگران) که سال‌ها در مذاکرات مزدی و مذاکرات شرکای اجتماعی در فضاهای مختلف وزارت کار و سازمان تامین اجتماعی حضور داشته، با خیرخواهانه بودن فلسفه اولیه این طرح برای حیات سازمان تامین اجتماعی که متعلق به خود کارگران شاغل و بازنشسته است، می‌گوید: ما معتقدیم ساختار محاسبه مستمری باید در نهایت اصلاح شود. ما این بحث را در گفتگوهای اجتماعی داشتیم که هر اصلاحی از سوی مراجع تصمیم‌گیر تصویب شود، در نهایت نباید تغییر محسوسی در میزان مستمری دریافتی عادلانه هر فرد در زمان بازنشستگی ایجاد کند.

    وی افزود: موضوع، تعیین بازه زمانی محاسبه میانگین حقوق نیست. یعنی مهم نیست بحث روی دو سال آخر، پنج سال آخر یا حتی کل سی سال سابقه خدمت فرد و میانگین مزد او باشد. ما این موضوع را مطرح کردیم که عددی که برای پرداخت مستمری در هر بازه‌ای محاسبه شود، نباید کمتر از همان میانگین دو سال آخر باشد. ضرایبی که در نظر گرفته می‌شود با فرمول‌های محاسباتی می‌تواند چنین الزامی را رعایت کند و ما نیز توصیه کردیم که در هر تصمیمی به این ملاحظه توجه کنند.

    تاجیک تصریح کرد: فلسفه وجودی این طرح این بود که تعداد تخلفات کارفرمایان در افزایش نامتعارف حقوق دو یا سه سال آخر به حدی است که تنها با این شیوه می‌توان از آسیب به تامین اجتماعی جلوگیری کرد. با این حال ما مدام بر این تاکید کردیم که محاسبات باید به نحوی باشد که با رعایت ارزش واقعی حقوق در سنوات قبل، در نهایت با جلوگیری از افزایش نامتعارف مزد و حق بیمه در دو سال پایانی، همان حقوقی برای مستمری کارگر تازه بازنشسته شده در نظر گرفته شود که در  مدل دو سال آخر بدون تخلف به او اختصاص می‌یافت و چیزی کمتر از آن رد نشود. یادمان باشد منابع سازمان تامین اجتماعی به شدت در حال تضعیف است و چنین مسیری ناگزیر برای اصلاح ساختار لازم می‌شود.

    سخنگوی مجمع نمایندگان کارگران کشور خاطرنشان کرد: صحبت‌های اخیر البته بحث‌های مقدماتی‌ای بوده که به کمیسیون اجتماعی مجلس نیز کشیده شده است و برخی نمایندگان با آن موافق بودند. ولی بررسی‌ها باید ادامه پیدا کند و اگر روزی چنین طرحی تصویب شد، باید به نحوی باشد که همچنان که از سازمان تامین اجتماعی حقی ضایع نمی‌شود، حقی نیز از کارگر هم ضایع نشود و امکان اینکه برخی کارفرمانمایان با تطمیع کارگر دست به تخلف مزدی بزنند، سد شود.

    عضو مشورتی گروه کارگری در شورای عالی کار در پایان بیان کرد: ما باید در عمل نیز مانند گفتگوهای خود، منافع هر سه جانبه کارگری، کارفرمایی و دولت و تامین اجتماعی را لحاظ کنیم و نمی‌توانیم از عدالت و گفتگوی اجتماعی صحبت کنیم ولی در عمل حقوق یک طرف را نادیده می‌گیریم. به ویژه اینکه سازمان تامین اجتماعی و همه اموال او متعلق به خود کارگر شاغل و بازنشسته است و در واقعیت اصلاً ضلع مجزایی از خود ما نیست. لذا آسیب به منابع تامین اجتماعی، دقیقاً آسیب به اندوخته آتیه‌ی خود ما کارگران است!

    سرمایه بین نسلی ما کارگران کجاست؟ / بروزرسانی ارزش حقوق معادل ارزش طلا باشد

    در مقابل این دیدگاه، که از منظر فعالان کارگری موافق فلسفه خیرخواهانه‌ای دارد، اکثر فعالان کارگری، نتایج طرح اخیری را که به نظر می‌رسد فعلاً از دستور کار خارج شده، منفی تلقی می‌کنند. بسیاری از فعالان تشکل‌ها از جمله شوراهای اسلامی کار، انجمن‌های صنفی کارگران و خانه کارگر، دیدگاه‌های متفاوتی نسبت به این موضوع دارند.

    سمیه گلپور (رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران کشور) با انتقاد از سکوت برخی چهره‌های کارگری که در هیات‌های مختلف تامین اجتماعی حضور دارند و در این مدت واکنشی به طرح نداشتند، گفت: ما انتظار داشتیم که تمامی چهره‌ها و تشکل‌های کارگری در موضع‌گیری پیرامون این طرح مشارکت داشته باشند. واقعیت این است که این طرح با هر نیت و هدفی، در نهایت موجب کاهش مستمری‌ها خواهد شد و با هر ضریبی جز فرمول بروزرسانی براساس پایه طلا، شکست خواهد خورد. این درحالی است که قبل از هر نقدی، ما معتقدیم که باید با کلیه تشکل‌ها و نمایندگان شرکای اجتماعی پیرامون آن گفتگوی اجتماعی شکل می‌گرفت که در واقع هیچ مشورت جدی‌ای اخذ نشده است.

    وی افزود: در هر نظام بیمه‌ای، حق بیمه کارگر نه مالیات است، نه کمک داوطلبانه؛ سرمایه شخصی و میان‌نسلی اوست. این سرمایه، طبق اصل سه‌جانبه‌گرایی سازمان بین‌المللی کار (ILO)، باید امانتی باشد در دست دولت و سازمان‌های بیمه‌گر که برای حفظ ارزش واقعی‌اش، به‌درستی مدیریت و سرمایه‌گذاری شود. اما امروز در ایران، واقعیتی تلخ پیش روی جامعه کارگری است. آنچه از مزد کارگران به‌صورت ماهانه به عنوان ۳۰ درصد حق بیمه کسر می‌شده (۷ درصد کارگر و ۲۳ درصد کارفرما)، در طول سالیان به‌جای آنکه به یک اندوخته پایدار تبدیل شود، عملاً در چرخه‌های بودجه‌ای و جبر پرداختی به بازنشستگان گذشته مصرف می‌شود. این در حالی است که هر کارگر، در زمان پرداخت حق بیمه، از دستمزد خود می‌کاهَد تا فردا از همان سرمایه برخوردار شود — نه از مزد کارگرِ فردا.

    او ادامه داد: ما معتقدیم با هرکدام از فرمول‌ها و ضرایب پیشنهادی، مدعیان اجرای صحیح طرح هرگز نخواهند توانست در کل سی سال خدمت یک کارگر که درحال بازنشستگی است، ارزش دقیق مستمری دریافتی او را مطابق با عدالت منعکس سازند. اگر معیار محاسبه این ذخیره را شاخص طلا بگیریم، روشن می‌شود که ارزش واقعی این امانت چه اندازه تباه شده است. مثلاً حدود ۲۰ سال پیش، وقتی مزد ماهانه در حدود کمتر از یک میلیون تومان در ماه بود، ۳۰ درصد این مبلغ یعنی حدود ۳۰۰ هزار تومان معادل تقریباً چندین سکه تمام بهار آزادی بود؛ در آن زمان سکه، معادل ریالی کمتر از ۱۰۰ هزار تومان داشت. سازمان تأمین اجتماعی موظف بود این سرمایه را حفظ کند، نه آنکه اجازه دهد به مرور قدرت خریدش فرو بریزد.

    گلپور تصریح کرد: امروز، همان  صدها سکه، اگر با رشد همپای تورم و سود سرمایه‌گذاری همراه می‌شد، شاید آتیه یک بازنشسته را به‌راحتی تأمین می‌کرد؛ اما به‌جای آن، ساختار مدیریتی تأمین اجتماعی این امانت‌ها را در مسیرهای غیرشفاف و کوتاه‌مدت هزینه کرده است. این نه‌تنها ناکارآمدی مالی، بلکه نقض حقوق بین‌المللی کارگر و اصل «امانت‌داری میان‌نسلی» است.

    رئیس کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری تاکید کرد: در حقوق بین‌الملل کار، براساس کنوانسیون‌های ۱۰۲ و ۱۱۸ سازمان بین‌المللی کار، تأمین اجتماعی باید به گونه‌ای اداره شود که حق بیمه‌های پرداختی مستقیماً بازده سرمایه‌ای برای همان نسل از بیمه‌پردازان ایجاد کند. هیچ نظامی در دنیا به خود اجازه نمی‌دهد، از سرمایه یک نسل برای پوشش کسری‌های نسلی قبل بهره‌برداری کند؛ چراکه این، نقض صریح عدالت بیمه‌ای است.

    این فعال کارگری با اشاره به نقش شرکت سرمایه‌گذاری سازمان تامین اجتماعی در حفظ ارزش دارایی‌ها و توان مستمری‌پردازی این سازمان در طی این سال‌ها گفت: شستا و سایر مؤسسات اقتصادیِ زیرمجموعه تأمین اجتماعی، متعلق به کارگران هستند، نه دارایی‌های عمومی دولت. جامعه کارگری حق دارد در جریان کامل عملکرد و سود این سرمایه‌ها قرار گیرد و گزارش‌های سالانه‌ی دقیق و قابل حسابرسی از آن را مطالبه کند. ما باید بدانیم که ارزش دارایی‌های ذخیره شده کارگران  در شستا، آیا توانسته ارزش خود را حفظ کند؟ این چیزی است که همه مقامات باید نسبت به آن پاسخگو باشند. یادمان نرود زیان‌های انباشته شستا، توجیهی برای تضییع حقوق وعدم به روزرسانی ریالی مستمری‌ها نیست.

    سمیه گلپور در پایان خاطرنشان کرد: اکنون وقت آن است که قانون‌گذار و دولت، به این امانت بین‌نسلی احترام بگذارند و قاعده بازی را برگردانند؛ حق بیمه پرداختی کارگر، باید ارزش معادل طلای آن را تا روز بازنشستگی حفظ کند؛ اگر سازمان‌ها قادر به حفظ این ارزش نیستند، پس امانت‌دار شایسته‌ی این سرمایه نیستند و حق ندارند معیار تعیین حقوق بازنشستگی را به جای دو سال آخر، افزایش دهند. اکنون وقت آن است که قانون‌گذاران و مقامات دولت، به این امانت بین‌نسلی احترام بگذارند و قاعده بازی را برگردانند؛ بازهم تاکید می‌کنم، حق بیمه پرداختی کارگر، باید ارزش معادل طلایش را تا روز بازنشستگی حفظ کند.

  • حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی در خطر است/ یک فعال کارگری: تنها معوقات فروردین ۶۰ درصد از بازنشستگان واریز شده است

    حقوق بازنشستگان تامین اجتماعی در خطر است/ یک فعال کارگری: تنها معوقات فروردین ۶۰ درصد از بازنشستگان واریز شده است

    به گزارش اقتصادران، اظهارات اخیر رئیس سازمان برنامه و بودجه کل کشور مبنی بر آمادگی دولت و سازمان برنامه و بودجه برای تادیه بخشی از بدهی دولت به تامین اجتماعی، به واکنش‌هایی در میان جامعه بازنشستگان کشور دامن زده است.

    از سویی اظهارنظر پورمحمدی مبنی بر مخالفت سازمان تامین اجتماعی و بازنشستگان با پرداخت دیون دولت در قالب «املاک دولتی» تا میزان «۲۵۰ هزار میلیارد تومان» اندکی عجیب به نظر می‌رسید و از سوی دیگر، وعده او درباره واریز ۷۰ هزار میلیارد تومان از بدهی دولت در قالب ارواق بهادار برای پرداخت سریع مطالبات بخش درمان نیز، مبهم است و از جزئیات دقیق برخوردار نیست.

    در شرایطی که بدهی تامین اجتماعی به بیمه‌گر تکمیلی و بیمه‌گر عمر بازنشستگان این صندوق (آتیه سازان حافظ و بیمه ایران) از ابتدای سال پرداخت نشده، مطالبات مراکز درمانی و دارویی این سازمان نیز به حدی رسیده که مانند چند سال قبل، گزارش‌هایی مبنی بر عدم ارائه خدمات به بیمه‌شدگان تامین اجتماعی از سوی برخی مراکز دانشگاهی و غیردولتی به گوش می‌رسد.

    هرچند اعتبار برای رد دیون دولت طبق قانون بودجه امسال ۱۸۰هزار میلیارد تومان بوده و شیوه پرداخت ۱۱۰ هزار میلیارد تومان باقی مانده آن (به جز ۷۰ هزار میلیارد تومان اوراقی که باید صرف تعهدات درمانی شود) هنوز مشخص نیست، اما مخالفت با دریافت املاک و سهام دولتی به جای پرداخت بدهی، موضوعی است که  تیغ تیز انتقادات را به سوی سازمان برنامه و بودجه دولت چهاردهم نشانه رفته است.

    در این رابطه، نصرالله دریابیگی (نایب رئیس کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی و دبیر اجرایی خانه کارگر مازندران) توضیح داد: بنده به عنوان نایب رئیس کانون عالی بازنشستگان از همین نقطه به رئیس سازمان برنامه و بودجه اعلام می‌کنم که پول وعده داده شده، حق قانونی و شرعی تعیین شده در بودجه و مصداق رد دیون با تاخیر است و پرداخت آن هیچ منت و افتخاری ندارد. این تنها بخشی از آن ۱۸۰ هزار میلیارد تومان مصوبی است که خود بخش اندکی از بدهی ۱۰۰۰ همتی دولت به صندوق کارگران است. در واقع هیچ پولی از منابع دولت و کشور به بازنشستگان داده نشده و با این پرداخت، تنها بخشی از پول خودشان به جیب‌شان برمی‌گردد.

    وی با بیان این مقدمه و تاکید بر اینکه «در وعده دادن بابت پرداخت این دیون باید زمان معین مشخص شود» گفت: ادعاهایی شبیه به اینکه «به زودی پرداخت می‌کنیم» و «در اسرع وقت می‌دهیم» به هیچ وجه بحران  درمان بازنشستگان را حل نمی‌کند و مشکلاتی چون‌ عدم پرداخت معوقات فروردین ماه نیمی از بازنشستگان (از جمله سایر سطوح بگیران)، بدون این پرداخت کماکان به قوت خود باقی‌ می‌ماند.

    دریابیگی اضافه کرد:  تامین اجتماعی برای درمان مستقیم ملکی و درمان غیرمستقیم (مراکز دانشگاهی و غیردولتی) و  بیمه تکمیلی و سایر معوقات، دچار مشکلاتی شده که باعث نارضایتی در کل جامعه شده است. در این روزها خود ما نمایندگان بازنشستگان روزانه بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ تماس از سوی بازنشستگان تماس داریم و اعتراضات قبل از همه به گوش ما می‌رسد. حتی بسیاری از بازنشستگان اعلام کرده بودند که روز یکشنبه این هفته تجمع خواهند داشت که ما همگان را به حفظ آرامش دعوت کردیم.

    نایب رئیس کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی اعلام کرد: مواردی مانند املاک و سهام، قابلیت تبدیل به پول آن هم به سرعت و اضطراری که ما لازم داریم، ندارد. سیستم پرداخت باید چنین باشد که سازمان برنامه و بودجه همین امروز در قالب اوراق بهادار، مجوز واریز به بانک رفاه کارگران را بدهد و بانک رفاه نیز با نقد کردن و تبدیل فوری آن به پول، تعهدات درمانی سازمان تامین اجتماعی را بپردازد.

    این فعال کارگری ادامه داد: اکنون بیش از ۵ ماه است که سازمان تامین اجتماعی تعهدات خود را (که بابتش از حقوق بازنشستگان کسر کرده) در قبال بیمه‌گر تکمیلی  انجام نداده است. رئیس سازمان برنامه و بودجه که مدعی است مابقی تعهدات را به صورت املاک و سهام می‌دهد، باید بداند که هم اکنون صدها ملک بزرگ در لیست دارایی‌های سازمان تامین اجتماعی وجود دارد که سال‌ها قبل برای فروش عرضه شده و هنوز خریداری پیدا نشده است. پس امکان دریافت مطالبات سال جاری به صورت املاک وجود ندارد.

    وی تصریح کرد:  مجلس  دستورات مقتضی را صادر کرده و شورای سران سه قوه نیز تکلیف سازمان برنامه و بودجه را در این زمینه مشخص کرده‌اند. پس اینکه سازمان برنامه و بودجه  در پرداخت اوراق مربوطه تعلل می‌کند، مشکل خود این سازمان و مدیران آن است و ربطی به سایر مسئولان ندارد.

    دریابیگی خاطرنشان کرد: اینکه بازنشستگان ما پس از ارائه اسناد درمانی خود به شرکت آتیه سازان حافظ خدمات دریافت نمی‌کند، سرمایه اجتماعی دولت چهاردهم را مورد هدف قرار می‌دهد. رئیس جمهور پزشکیان به دلیل عملکرد چند مدیر زیر سوال می‌روند، در صورتی که می‌توان همین امروز مشکل را حل کرده و پرداخت‌ها را از مجرای سازمان برنامه و بودجه حل کرد.

    دبیر اجرایی خانه کارگر استان مازندران بیان کرد: کسانی چون آقای پورمحمدی در راس سازمان برنامه و بودجه به وظایف اساسی خود عمل نکرده و هر پرداختی را به چند هفته و گاه چندماه بعد موکول می‌کنند و اجازه می‌دهند تا صدای بازنشستگان معترض و نمایندگان مجلس علیه دولت و وزیر مربوطه که نقشی در این تعلل ندارند، بلند شود. در واقع در این شرایط خطیر امکان استیضاح هست و مدیرعامل تامین اجتماعی و وزیر کار، چوب ندانم کاری رئیس سازمان برنامه و بودجه را می‌خورند. چرا آقای میدری باید پاسوز آقای پورمحمدی شود؟

    این فعال کارگری با اشاره به اهمیت معوقات حقوق فروردین گفت: این میزان باید در همان ابتدای فصل بهار داده می‌شد، اما با فرا رسیدن پایان تابستان و ابتدای پاییز، تنها معوقات فروردین ۶۰ درصد از بازنشستگان را واریز کردند و امروز که در آستانه ماه آبان قرار داریم، ۴۰ درصد باقی مانده بازنشستگان کماکان به دلیل فقدان منابع و کسری بالای سازمان تامین اجتماعی، هنوز معوقات فروردین را دریافت نکرده‌اند. این درحالیست که مسئولان امر هیچ جبران خسارتی نمی‌کنند.

    وی در پایان تاکید کرد: در سال‌های اخیر  بدهی‌های پرداخت شده دولت به حدی اندک بوده که فقط برای درمان بازنشستگان و پرداخت مابه‌التفاوت حقوق بکار گرفته شده است. اگر روزی صندوق تامین اجتماعی به نقطه‌ای برسد که حق بیمه پرداختی کارگر و کارفرمای شاغل کفاف مستمری را ندهد، دیگر نمی‌دانیم باید در انتظار چه وضعیتی در تامین اجتماعی باشیم. لذا دولت یا باید به صورت کامل از خیر بیمه کردن گروه‌های شغلی‌ای که با رای مجلس بیمه شده‌اند و بدون پرداخت حق بیمه سهم خود به تامین اجتماعی تحمیل شده بگذرد، یا آنکه با واگذاری نقد بدهی خود به سازمان تامین اجتماعی در ابتدای هر سال، جلوی توسعه بحران را بگیرد اما مشکل این است که کماکان اراده‌ای برای تغییر این ریل‌گذاری نیست.

  • مماشات تامین اجتماعی با مافیای پیمانکاران / تاوان سهل انگاری‌های تامین اجتماعی را باید کارگران و بازنشستگان بدهند؟

    مماشات تامین اجتماعی با مافیای پیمانکاران / تاوان سهل انگاری‌های تامین اجتماعی را باید کارگران و بازنشستگان بدهند؟

    به گزارش اقتصادران، «چرا از پیمانکاران حق بیمه واقعی نمی‌گیرند؟» این سوالی‌ست که سال‌هاست از سوی فعالان کارگری، کارگران پروژه‌ای و پیمانکاری و دغدغه‌مندان تامین اجتماعی مطرح می‌شود. در حالیکه صندوق تامین اجتماعی در آستانه‌ی یک بحران عمیق و ورشکستگی‌ جدی‌ست، همچنان پیمانکاران در عرصه پروژه‌های مختلف به خصوص صنایع نفت و گاز جولان می‌دهند و کارگران متخصص را در لیست‌های بیمه، «کارگر ساده» ثبت می‌کنند!

    به راستی اگر مافیای پیمانکاران که ظاهراً آن‌چنان جایگاه نفوذ و محبوبیت دارند که بعد از چهار یا پنج سال تلاش شبانه‌روزی کارگران و همراهی برخی نمایندگان مجلس، همچنان جای پایشان محکم است و هیچ نوع «ساماندهی» برای قطع دست‌های سودجوی آن‌ها به سامان نرسیده، برای کارگران خود حق بیمه واقعی رد می‌کردند، تامین اجتماعی به این حال و روز اسفناک می‌افتاد که مجبور شود حق اولاد بازماندگان دختر را حذف کند یا پرداخت معوقات فروردین بازنشستگان را شش هفت ماه عقب بیندازد؟!

    بهتر است نگاهی به آخرین وضعیت صندوق تامین اجتماعی بیندازیم؛ این صندوق بیمه‌گر، شش ماه است حق بیمه‌های تکمیلی را به حساب بیمه‌گذار نپرداخته و از سوی دیگر، بسیاری از مراکز درمانی و کلینیکی به دلیل عدم وصول مطالبات، با تامین اجتماعی فسخ قرارداد کرده‌اند؛ دولت قرار بوده ۷۰ هزار همت اوراق قرضه به این صندوق بدهد که مدیران دولتی آن نتوانسته‌اند از کارفرمای خود یعنی دولت، ریالی مطالبه و وصول کنند.

    براساس اعلام مقامات رسمی، تامین اجتماعی موظف است ماهانه ۱۰۰ همت حقوق به بازنشستگان بپردازد و هزینه درمان هم ۲۵ همت می‌شود. در مردادماه امسال، مدیر عامل سازمان تامین اجتماعی، از کسری ماهانه ۲۵ هزار میلیارد تومانی این صندوق خبر داد. «مصطفی سالاری» پیرامون منابع ناکافی و کسری گفته است: «در فروردین ۶۴ هزار میلیارد تومان منابع دریافت کردیم، در حالی که باید ۱۰۵ هزار میلیارد تومان می‌داشتیم. در اردیبهشت این رقم به ۷۰ هزار، در خرداد به ۶۸ هزار و در تیرماه به ۸۰ هزار رسید».

    چقدر از این کسری ۲۵ همتی با مکانیزم بازرسی دقیق و گرفتن حق بیمه واقعی از پیمانکارانی که از حقوق قانونی کارگران سودهای نجومی به جیب می‌زنند، قابل جبران است؟

    «محمد» یک کارگر پایپینگ در پروژه‌های نفت و گاز جنوب است؛ او که شرایط کارش سخت ولی دستمزدش به نسبت کارگران شاغل در شهرهای بزرگ بهتر است و البته رنج دوری از خانواده و طی کردن مسافت‌های طولانی از آمل تا بوشهر را ماهانه به جان خریده است؛ در مورد عدم تطابق حق بیمه با دستمزد می‌گوید: من ده سال سابقه کار در پروژه‌های مختلف نفتی دارم اما بیش از پنج سال حق بیمه من غیرواقعی رد شده است؛ یکسال هم اصلاً کارفرمای پیمانکار حق بیمه من را نداد و بعد از آن هم گذاشت و رفت!

    این کارگر متخصص اضافه می‌کند: اگر تا زمان بازنشستگی روال پرداخت حق بیمه‌های غیرواقعی ادامه داشته باشد، اینهمه رنج و تلاش ما برای تامین یک زندگی بهتر به هدر می‌رود و ناچاریم با حداقل حقوق یا نزدیک به آن بازنشست شویم.

    به حرف‌های این کارگر باید اضافه کنیم که این عدم انطباق، ضرر سنگینی به صندوق تامین اجتماعی تحمیل می‌کند که برای جبران آن مجبور است دست به اجرای سیاست‌های تعدیلی و انقباضی مثل افزایش سن و سابقه بازنشستگی یا سخت‌تر کردن شرایط بازنشستگی پیش از موعد به بهانه‌های مختلف مثل اصلاح عناوین شغلی بزند یا اینکه از مزایای مزدی بازنشستگان با ادعایِ «اصلاحات اکچوئری و بیمه‌ای» کسر کند.

    تخلفاتِ بیمه‌ای پیمانکاران سابقه‌ای طولانی دارد؛ کارگران پروژه‌ای نفت و گاز و نمایندگان آن‌ها در ۹ خرداد ۱۴۰۱ نامه‌ای خطاب به موسوی مدیرعامل وقت تامین اجتماعی به شماره ثبت ۸۱۵۴۲۶۴۶ در دبیرخانه تامین اجتماعی به ثبت رساندند که در بخشی از آن آمده است:

    «پیمانکاران در زمان تنظیم لیست بیمه، شغل کارگران متخصص را کارگر ساده نوشته و حق بیمه یک کارگر ساده را واریز می‌کنند. در حال حاضر (سال ۱۴۰۱) کارگران متخصص اعم از جوشکار، فیتر، داربست بند… حقوق ماهانه‌ای بیش از ۲۰ میلیون تومان را دریافت می‌کنند که حق بیمه آنان می‌بایست به طور متوسط بیشتر از ۵ میلیون تومان و یا بیشتر به سازمان واریز گردد، که نمی شود. فقط در یک سایت در بوشهر ۵ هزار کارگر کار می کنند که ماهیانه می‌توانند حداقل ۳۰ میلیارد تومان برای سازمان ورودی داشته باشند. اگر بازرسان شما کمی سختگیرانه‌تر این موضوع را بررسی کنند بی‌تردید سازمان در سراسر کشور دریافتی خوبی خواهد داشت که از ورشکستگی نیز رها خواهد شد».

    آیا این سختگیریِ درخواستی بعد از گذشت سه سال اعمال شده است؟ «مازیار گیلانی‌نژاد» فعال کارگری در پاسخ می‌گوید: چندان بهبود ملموسی اتفاق نیفتاده؛ بازرسان همچنان از کنار ماجرا عبور کرده و پیمانکاران در موارد بسیاری حق بیمه غیرواقعی به حساب تامین اجتماعی واریز می‌کنند. گویا اصلاً قرار نیست وضعیت تامین اجتماعی روبراه شود؛ وقتی در برنامه هفتم توسعه حق بیمه‌ها از مهرماه امسال، نه به صندوق تامین اجتماعی بلکه به خزانه دارایی می‌رود و یا بازرسان برای دریافت حق بیمه واقعی از پیمانکاران اقدام نمی‌کنند چون مافیا چنین نمی‌خواهد! چگونه می‌توان درآمدهای تامین اجتماعی را افزایش داد؟!

    او ادامه می‌دهد: اگر امروز حق بیمه‌های دریافتی هزینه‌ها را پوشش نمی‌دهد مقصر کیست؟ مقصر آن‌هایی هستند که در دهه هفتاد، مناطق ویژه تجاری و کارگاه‌های زیر ده نفر را از شمولیت قانون بیرون آوردند و فکر نکردند که چگونه تامین اجتماعی را از درآمدهایش محروم می‌کنند. مقصر آن‌هایی هستند که با پیمانکاران و دلّالان نیروی انسانی مماشات می‌کنند و اجازه می‌دهند حق و حقوق کارگران و آینده تامین اجتماعی در معرض خطر قرار بگیرد.

    و اما پایان کار بازهم به همان سوال کلیدی برمی‌گردیم؛ اگر از مافیای پیمانکاران، کارفرمایان بخش‌های خصولتی‌ و همه آن‌هایی که احتمالاً با زد و بند و رابطه، پروژه‌ها را به پیمان و نیروی انسانی را گروگان گرفته‌اند، حق بیمه واقعی اخذ شود آیا بازهم نیاز است به این سرعت افزایش سن و سابقه بازنشستگی اجرایی شود یا از مزایای مزدی بازنشستگانِ زیر خط فقر کسر گردد؟!

    گزارش: نسرین هزاره مقدم

  • خبر مهم تامین اجتماعی درباره حق بیمه ها

    خبر مهم تامین اجتماعی درباره حق بیمه ها

    به گزارش اقتصادران، بنا بر شرایط اضطراری و خاص و بروز کندی و قطعی اینترنت، قطعی درگاه‌های پرداخت بانکی و در نتیجه عدم امکان ارسال لیست بیمه و پرداخت حق بیمه و نیز با‌توجه‌به اعلام برخی از کارفرمایان در روز ٣١ خرداد ١۴٠۴، مبنی بر عدم امکان ارسال لیست بیمه اردیبهشت ماه و عدم امکان پرداخت حق بیمه متعلقه، به اطلاع می‌رساند:
    با عنایت به اخذ مجوز از مراجع ذیربط و در راستای عدم تعلق جریمه قانونی تاخیر در ارسال لیست و پرداخت حق بیمه، کارفرمایانی که هنوز موفق به ارسال لیست و پرداخت نشده‌اند؛ می‌توانند حداکثر تا «پایان روز چهارشنبه ١۴٠۴/۴/۴» نسبت به ارسال لیست و پرداخت حق بیمه بدون احتساب جرائم تاخیر اقدام کنند.

    سامانه خدمات غیرحضوری تامین اجتماعی به نشانیes.tamin.ir به‌صورت شبانه‌روزی و پایدار آماده ارائه کلیه خدمات بیمه‌ای است و شعب تامین اجتماعی و کارگزاری‌های رسمی بخش خصوصی در سراسر کشور نیز آماده دریافت لیست بیمه و ارائه خدمات هستند.

    ‌همچنین مرکز تماس ١۴٢٠ به‌صورت شبانه‌روزی و بدون نیاز به پیش شماره از سراسر کشور و یا تلفن همراه، پاسخگوی سوالات و ارائه راهنمایی‌های لازم به‌کارفرمایان گرامی است.

  • بیمه‌شدگان قربانی بی‌مسئولیتی مدیران تامین اجتماعی و سودجویی کارفرمایان! / چرا دولت بر این ظلم بزرگ چشم بسته است؟

    بیمه‌شدگان قربانی بی‌مسئولیتی مدیران تامین اجتماعی و سودجویی کارفرمایان! / چرا دولت بر این ظلم بزرگ چشم بسته است؟

    به گزارش اقتصادران، این روزها بحث بدهی سنگین تامین اجتماعی به مراکز درمانی و داروخانه‌ها، یک بحث داغ است. در هفته‌های اخیر، پوسترهایی پشت شیشه‌ی برخی داروخانه‌ها چسبانده شد و از پذیرش بیمه‌شدگان تامین اجتماعی بابت عدم پذیرش بیمه عذر خواسته شد. بیمه‌شدگان برای درمان به بخش دولتی و خصوصی مراجعه کردند و دست خالی برگشتند.

    تامین اجتماعی مدعی شده بخشی از بدهی خود به مرکز درمانی را پرداخته اما گویا در انتظار تهاتر بخش دیگری از این بدهی با مطالباتی‌ست که از دولت دارد؛ اما به گفته «خسرو رنجبر» فعال صنفی بازنشستگان تامین اجتماعی، این فقط دولت نیست که بدهی خود به تامین اجتماعی را نمی‌پردازد و این بدهی به مرز هزار همت نزدیک شده، بلکه کارفرمایان نیز از پرداخت بدهی‌های بیمه‌ای به تامین اجتماعی فرار می‌کنند.

    فرار بیمه‌ای کارفرمایان بخش‌های مختلف، یک چالش اساسی در تامین اجتماعی‌ست و رنجبر در این رابطه می‌گوید:  هر ماهه از حقوق ناچیز کارگران حق بیمه کسر می‌شود اما تامین اجتماعی چنانچه کارفرمایی پول حق بیمه کسر شده از حقوق کارگری را به تامین اجتماعی پرداخت نکند از دادن خدمات به کارگر خودداری کرده و بیمه‌اش را قطع می‌کند؛ این در حالی است که کارفرمایان نه تنها در این خصوص بازخواست نمی‌شوند بلکه به عناوین مختلف از امتیازهایی هم برخوردارند از جمله تخفیفات و معافیت‌های بیمه‌ای و مهمتر اینکه برای این نپرداختن حق بیمه‌ها  و استنکاف از اجرای قانون، جریمه‌ای هم به آنان تعلق نمی‌گیرد.

    این فعال صنفی بازنشستگان تاکید می‌کند که اگر کارفرمایان بدهی سنگین خود به تامین اجتماعی را بپردازند، تامین اجتماعی می‌تواند بدهی خود به مراکز درمانی را تسویه کند و از عدم ارائه خدمات به کارگران شاغل و بازنشسته جلوگیری نماید.

     به گفته اسماعیلی، سرپرست مدیریت درمان تامین اجتماعی استان مرکزی در برنامه زنده «رو در رو»: «بدهی کارفرمایان به سازمان تامین اجتماعی ۱۱۴ همت است که شش برابر بدهی سازمان تامین اجتماعی به مراکز درمانی است».

    رنجبر با تاکید بر اینکه این اخبار و اطلاعات دردناک است و سویه تلخ واقعیت را به نمایش می‌گذارد؛ گفت: در روزهایی که هر روز سیاهه مراکز درمانی که با تامین اجتماعی قطع ارتباط می‌کنند، طولانی‌تر می‌شود و کارگران و بازنشستگان با مشکلات زیادی در حوزه درمان دست به گریبان هستند، ناتوانی یا عدم تمایل تامین اجتماعی برای گرفتن مطالبات خود از دولت و کارفرمایان، آزاردهنده است.

    او ادامه داد: محرومیت کارگران شاغل و بازنشسته از خدمات درمانی بیمه در حالی است که حق بیمه‌هایشان در جیب کارفرمایان است. آیا صحیح است که کارگران و بازنشستگان به خاطر بی‌مسئولیتی مدیران تامین اجتماعی و سودجویی و قانونگریزی کارفرمایان، از درمان محروم بمانند؟!

    این بازنشسته می‌پرسد: به راستی چرا دولت، سازمان بازرسی کل کشور، وزارت کار، بازرسی تامین اجتماعی و دیگر نهادهای نظارتی چشم بر این اجحاف بسته‌اند و سکوت کرده‌اند؟!

    رنجبر در پایان تصریح می‌کند: سیاست‌های سرمایه‌داری نئولیبرال در حوزه درمان و تامین اجتماعی یک هدف مشخص دارند: نابود کردن سازمان بین‌النسلی تامین اجتماعی و خدمات درمانی رایگان آن. می‌خواهند کارگران  و بازنشستگان برای کوچک‌ترین خدمتی که می‌گیرند پول بپردازند؛ در نظر بگیرید که آزادسازی قیمت داروها و حذف ارز دولتی آن‌ها نیز بخشی از همین سیاست‌های نئولیبرال است؛ درمان باید تا جای ممکن «پولی» شود و بیمه معنا و کارکرد خود را از دست بدهد؛ در واقع هدف‌شان چیزی جز این نیست.

  • یک رفتار غیرقانونی دیگر از تامین اجتماعی / کار تامین اجتماعی به کجا رسیده که تا پول کامل را قبلاً نگرفته باشد، به کارگران خدمات نمی‌دهد؟

    یک رفتار غیرقانونی دیگر از تامین اجتماعی / کار تامین اجتماعی به کجا رسیده که تا پول کامل را قبلاً نگرفته باشد، به کارگران خدمات نمی‌دهد؟

    به گزارش اقتصادران، حذف دفترچه‌های کاغذی بیمه، درمان کارگران و بازنشستگان را با مشکل مواجه کرده؛ در خیلی از مواقع سامانه قطع است و باید ساعت‌ها منتظر بمانی یا اینکه هزینه‌ی درمان را از جیب بپردازی.

    اما علاوه بر این دشواری در دریافت خدمات درمانیِ بیمه که در دو سال اخیر گریبان کارگران را گرفته، قطع درمان بیمه‌ایِ کارگران شاغل از سوی تامین اجتماعی نیز مشکل‌ساز شده است. با کوچک‌ترین تاخیر در پرداخت حق بیمه از سوی کارفرمایان، بیمه کارگران بر خلاف متن صریح قانون قطع می‌شود. این کارگران بعد از مراجعه به مراکز درمانی و دریافت خدمات، هنگامی که موقع پرداخت هزینه و تسویه حساب می‌شود، به ناگاه درمی‌یابند که به خاطر تاخیر چند روزه‌ی کارفرما، بیمه‌شان قطع شده. این کارگران راهی ندارند جز اینکه کل پول درمان را آزاد بپردازند.

    بیمه کارگران در حالی برخلاف نص صریح قانون قطع می‌شود که اطلاعیه اخیر سازمان تامین اجتماعی نیز بر این واقعیت دردناک صحه گذاشته است. در روزهای اخیر، اطلاعیه‌ای از تامین اجتماعی بیرون آمد که از کارفرمایان درخواست کرده بود در روزهای ۲۸ و ۲۹ آذر، برای پرداخت حق بیمه کارگران اقدام کنند وگرنه ممکن است «تداوم استحقاق درمان بیمه‌شدگان عزیز» به مخاطره بیفتد!

    بازهم یک رفتار غیرقانونی دیگر از تامین اجتماعی/ ماجرای یک اطلاعیه و قطع فوریِ درمان کارگران!

    «محمدرضا فرزعلیان» مسئول محور غرب و شمالغرب کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار استان تهران، ضمن اشاره به اطلاعیه فوق که در آن بر عملکرد خلاف قانون تامین اجتماعی در قطع درمان کارگران بیمه شده تاکید شده، از شرکت‌های بسیاری در غرب تهران خبر می‌دهد که به دلیل تعطیلی‌های هفته‌های اخیر، کارفرما حق بیمه را با چند روز تاخیر پرداخت کرده و تامین اجتماعی درمان کارگران آن‌ها را قطع کرده؛ به گفته وی، این کارگران وقتی به مراکز درمانی مراجعه کرده‌اند، به آنها گفته شده بیمه شما اعتبار ندارد!

    این فعال کارگری اضافه می‌کند: حکایت یک اطلاعیه دیگر از سازمان تامین اجتماعی و قطع غیر قانونی بیمه درمانی بیمه شدگان در صورت تاخیر در پرداخت لیست حق بیمه، حکایت دردناکی‌ست؛ مدت‌هاست که درصورت عدم پرداخت حق بیمه توسط کارفرمایان، از دیدگاه تامین اجتماعی، کارگران تحت پوشش استحقاق درمان را ندارند! در واقع همین درمان نصفه نیمه و پر از ایراد و کاستی نیز در صورت تاخیر کارفرما کلاً قطع می‌شود.

    فرزعلیان با بیان اینکه «پیرو اقدامات اخیر سازمان تامین اجتماعی، طی روزهای اخیر و هم زمان با تعطیلی ادارات و بانک‌ها و همچنین قطعی و محدویت های برقی وگازی، متاسفانه این سازمان اطلاعیه خلاف قانون دیگری منتشر کرده است» تاکید کرد: این اطلاعیه و اطلاع رسانی‌های مشابه سازمان تامین اجتماعی در تعارض و تضاد صریح با قانون تامین اجتماعی به ویژه ماده ۳۶ این قانونِ فرادستی و لازم‌الاجراست.

    متن کامل ماده ۳۶ قانون تامین اجتماعی به این شرح است: «کارفرما مسئول پرداخت حق بیمه سهم خود و بیمه شده به سازمان میباشد و مکلف است در موقع پرداخت مزد یا حقوق و مزایا سهم‌ بیمه شده را کسر نموده و سهم خود را بر آن افزوده به سازمان تأدیه نماید. ‌در صورتی که کارفرما از کسر حق بیمه سهم بیمه شده خودداری کند شخصاً مسئول پرداخت آن خواهد بود. تأخیر کارفرما در پرداخت حق بیمه یا عدم ‌پرداخت آن رافع مسئولیت و تعهدات سازمان در مقابل بیمه شده نخواهد بود.

    تبصره – بیمه‌ شدگانی که تمام یا قسمتی از درآمد آنها به ترتیب مذکور در ماده ۳۱ این قانون تأمین میشود مکلفند حق بیمه سهم خود را برای ‌پرداخت به سازمان به کارفرما تأدیه نمایند ولی در هر حال کارفرما مسئول پرداخت حق بیمه خواهد بود».

    صراحت این ماده قانونی جای هیچ ابهامی باقی نگذاشته مخصوصاً آنجا که به روشنی می‌گوید: تأخیر کارفرما در پرداخت حق بیمه یا عدم ‌پرداخت آن رافع مسئولیت و تعهدات سازمان در مقابل بیمه شده نخواهد بود.

    رئیس کانون هماهنگی شوراهای اسلامی کار غرب تهران که در روزهای اخیر با کارگران بسیاری مواجه بوده که استحقاق درمان بیمه‌ی آن‌ها غیرقانونی سلب شده؛ می‌گوید: صراحت و شفافیت قانون جای هیچ گونه تفسیری ندارد . انتظار این است سازمان تامین اجتماعی به فوریت نسبت به اصلاح این اطلاعیه و دیگر دستورالعمل‌های معارض با قانون و تبعیت از نص صریح قانون اقدام نماید. محرومیت کارگران از درمانِ تحت پوشش بیمه، هیچ توجیهی ندارد به خصوص اینکه ماده ۳۶ قانون تامین اجتماعی به صراحت می‌گوید مسئولیت با کارفرماست و بیمه کارگر نباید قطع شود.

    او اضافه می‌کند: اخیراً در برخی شرکت‌ها شاهد بودیم کارگران با نارضایتی به کارفرما مراجعه کرده‌اند؛ کارفرما هم حق بیمه را پرداخت کرده فقط کمی تاخیر داشته! این وسط تامین اجتماعی مانند یک فرد یا نهاد کاملاً سودجو و کاسبکار عمل کرده است و بیمه اینها را قطع کرده!

    فرزعلیان می‌افزاید: با این رویکرد قانون‌گریزِ تامین اجتماعی، اگر کارفرما لیست را در سامانه رد کند و فقط تا ۲۴ ساعت پس از آن، مبلغ لیست را وایز نکند، لیست پاک می شود و درمان کارگر هم قطع می‌شود! مشاهده شده کارگرِ بی‌خبر از همه جا نیمه شب بیمار داشته و به مراکز درمانی مراجعه کرده، پذیرش بیمارستان به ایشان گفته شما بیمه نیستید و از پذیرش بیمار خودداری کرده یا مبلغ کامل درمان را دریافت کرده؛ متاسفانه از این دست اتفاقات اخیراً  خیلی زیاد شده….

    در سال‌ها و دهه‌های اخیر، کمیّت و کیفیت خدمات درمانی تامین اجتماعی رو به سقوط رفته؛ حالا هم درمان ناکافی و پولی، خیلی راحت قطع می‌شود؛ صندوق بین‌النسلی تامین اجتماعی به کجا رسیده که تا پول کامل را قبلاً نگرفته باشد، به کارگران خدمات نمی‌دهد؟ به راستی که گاهی رفتار بیمه‌های خصوصی بهتر از سازمان تاریخیِ تامین اجتماعی‌ست….!

  • حاتم بخشی دولت ها از جیب تأمین اجتماعی! / طلب نیم قرنی که هنوز هم صاف نشده است

    حاتم بخشی دولت ها از جیب تأمین اجتماعی! / طلب نیم قرنی که هنوز هم صاف نشده است

    به گزارش اقتصادران، سازمان تأمین اجتماعی بحران‌های بسیاری را پشت سرمی گذارد که عمده‌ی آن ناشی از رفتار‌های دولت‌ها نسبت به این سازمان است. برخی تصور می‌کنند مشکل از چند سال اخیر و یا چند دولت اخیر است، اما با یک نگاهی جدی‌تر می‌توان دریافت که دولت حتی در سال‌های قبل از انقلاب هم چنین رویکردی نسبت به این سازمان داشته است. تأمین اجتماعی حالا منتظر دریافت بدهی‌های خود از دولت برای تأمین نقدینگی‌های جاری است.

    محسن سرخو، از مدیران سابق تأمین اجتماعی، معقتد است که سازمان تأمین اجتماعی به جای بدهی‌های خود شرکت‌های سوددهی را از دولت خواهد گرفت و در راستای اصلاح ساختار خود، شرکت‌های زیان ده را از چرخه خارج خواهد کرد. او می‌گوید: «دولت بدهی‌هایی به سازمان تأمین اجتماعی دارد و تا جاییکه بنده اطلاع دارم، قرار است که بنگاه‌های اقتصادی و شرکت‌هایی که از نظر اقتصادی وضعیت مناسبی دارند و مربوط به صندوق‌های دیگر بیمه‌ای هستند، به سازمان تأمین اجتماعی به عنوان مطالبات، واگذار شود. احتمالاً خود سازمان تأمین اجتماعی هم یک اصلاح ساختار در سیستم شرکت‌ها و بنگاه‌های اقتصادی انجام دهد و شرکت‌هایی که خیلی سودده نیستند و گردش مالی بالایی ندارند، از چرخه‌ی تأمین خارج شوند و شرکت‌های سرمایه‌گذاری شکل بگیرند. شرکت‌های سودده نیز به عنوان شرکت‌های مدیریتی نگه داشته شود.»
    او در همین رابطه افزود: «دولت در گام نخست باید به وظایف خود عمل کند، افزایش حقوق‌ها نیز به شکلی باشد که از تمام حقوق بتوان حق بیمه کسر کرد. دولت مصوبه‌ای داشت که از اضافه کاری کارمندان حق بیمه کسر نشود، این مسأله باعث ضعف منابع سازمان می‌شود.»

    کاهش بیمه پردازان

    سرخو معتقد است که سازمان تأمین اجتماعی ضمن جلوگیری از فراربیمه‌ای، باید از افزایش دستمزد‌ها حمایت کند تا حق بیمه بیشتری نیز به دست آورد. او می‌گوید: «مهم‌ترین منابع سازمان تأمین اجتماعی، همواره حق بیمه‌هایی بوده که دریافت می‌شده و سود این بنگاه‌ها مطرح نبوده است. حق بیمه‌ها و مطالباتی که دولت باید به روز به سازمان پرداخت کند، مهم‌ترین منابع سازمان هستند که در این راستا، اگر سازمان بتواند جلوی فرار بیمه‌ای را بگیرد و دامنه‌ی افراد بیمه شده را گسترش دهد، طبیعتا درآمداش افزایش پیدا می‌کند. سازمان تأمین اجتماعی باید از دریافت‌های غیرحق توسط برخی از افراد هم جلوگیری کند. بازنشستگی‌های زودرس و پیش از موعد، می‌تواند خسارت‌های بیشتری به سازمان وارد کند و باید جلوی آن گرفته شود. همینطور که مستمری‌ها افزایش پیدا می‌کند، به همان مراتب حقوق بازنشستگان هم افزایش یابد، منابع سازمان خیلی افزایش پیدا می‌کند.
    در ادامه گفتگو کردیم با علی حیدری، کارشناس تأمین اجتماعی و رفاه، که در رابطه با نقش دولت در ناترازی صندوق‌های تأمین اجتماعی  گفت: «ناترازی صندوق‌ها و سازمان‌های بیمه‌گر اجتماعی از جمله سازمان تأمین اجتماعی عوامل مختلفی دارد. مسأله‌ی متغیر‌های اقتصادی و عدم رشد اقتصادی متناسب که در یک دهه‌ی گذشته دیده شده است. نیروی کار غیرمجاز خارجی که روی فرصت‌های شغلی ایرانی‌ها می‌نشیند و، چون بیمه نمی‌پردازد مشکل ایجاد می‌کند. بحث ضعف شرکت‌های زیرمجموعه‌ی سازمان هم مطرح است. یک سری از افراد را هم به مرور بازنشسته‌ی زودرس کردند که مؤثر بوده است.»

    بدهی‌های تاریخی دولت به تأمین اجتماعی

    نیم قرن بذل و بخشش دولت از تأمین اجتماعی

    حیدری معتقد است که دولت در نیم قرن اخیر به تعهدات خود در حوزه‌ی تأمین اجتماعی عمل نکرده و تنها به هزینه‌های این سازمان اضافه کرده است. او می‌گوید: «تا قبل از ۱۳۵۴، دولت سهمی در پرداخت بیمه نداشت، اما از سال ۵۴ مقرر شد که از ۳۰ درصد حق بیمه، ۲۰ درصد کارفرما، ۷ درصد کارگر و ۳ درصد را دولت بدهد. دولت از همان سال این رقم را نپرداخته است. دولت در زمان جنگ هم یک قرض ۵ میلیاردی از سازمان گرفته یک سری بیمارستان هم در دهه‌ی هفتاد گرفته است. به مرور یک سری از اقشار مانند قالیبافان، خادمین، روحانیون و هنرمندان و… به سازمان تکلیف شدند که تحت پوشش قرار بگیرند. خیلی از این افراد الان مستمری بگیر شده‌اند، اما دولت حق بیمه‌ی آنها را نپرداخته است.»

  • هزینه‌کردِ ریال به ریال تأمین اجتماعی زیر ذره بین دولت؛ خوب است یا بد؟

    هزینه‌کردِ ریال به ریال تأمین اجتماعی زیر ذره بین دولت؛ خوب است یا بد؟

    به گزارش اقتصادران، به تازگی توافقنامه‌ای بین وزارت کار و سازمان مدیریت برنامه‌ریزی امضا شده با این موضوع که نه بیست و هفتم سهم درمان تأمین اجتماعی به خزانه‌داریِ کل واریز شود. وزارت کار البته به طور ضمنی مخالفت خود را با این توافقنامه اعلام کرده است. این وزارتخانه در بیانیه‌ای اعلام کرده که پیشنهاد این توافقنامه از سوی وزارت بهداشت و سازمان برنامه و بودجه مطرح شده است و در صورتِ اجرای آن، سازمان تأمین اجتماعی دیگر مسئولیتی در مورد تسویه بدهی مراکز درمانی برعهده نمی‌گیرد و این وظیفه باید به سازمان برنامه و بودجه منتقل شود.

    رئیس هیأت مدیره کانون عالی کارمندان دولتی بازنشسته مشمول قانون تأمین اجتماعی به ابراز مخالفت با مصوبه برداشت ۹ درصد حقوق بیمه‌پردازان مشمول قانون تأمین اجتماعی توسط دولت و ادغام سایر صندوقهای بازنشستگی در سازمان تأمین اجتماعی گفت: دولت تصمیم گرفته است که ۹ درصد حقوق بیمه‌شدگان مشمول قانون تأمین اجتماعی را به خزانه دولت منتقل و به عبارتی دریافت و پرداخت هزینه‌های پزشکی و درمانی بیمه‌شدگان کارمندی و کارگری مشمول قانون تأمین اجتماعی را در دست خود بگیرد.

    سلطانی‌کیا افزود: در صورت اجرای این مصوبه، سازمان تأمین اجتماعی مجبور است برای ارایه خدمات درمانی به مشمولان و هزینه‌کردِ ریال به ریال این بودجه که متعلق به مشمولان تأمین اجتماعی است، هر روز از دولت و وزارت اقتصاد و دارایی درخواست کند.

    وی تأکید کرد: این مصوبه اقدامی نادرست است و از منظر حقوقی فاقد وجاهت بوده هرچند که ممکن است به قوانینی استناد نمایند که این قوانین مخالف منافع بیمه‌شدگان و بازنشستگان کارمندی و کارگری بوده است. بدیهی است که سازمان تأمین اجتماعی نهادی عمومی است، که دولت به عنوان حاکمیت بر آن ولایت دارد ولی از منظر حقوقی و قانونی این ولایت و سرپرستی به منظور حفاظت از این سازمان و حفاظت از منابع امانتی در این سازمان و حفاظت و مراقبت از حقوق قانونی مشمولان این سازمان است، نه اینکه با تصویب قوانینی از منابع این سازمان برداشت و به استقلال مدیریت این سازمان و وظایف ارکان آن تعرض شود.

    سلطانی‌‎کیا در ادامه در انتقاد از ادغام صندوق‌های بازنشستگی گفت: همچنین زمزمه‌هایی وجود دارد که قرار است تعهدات به مشمولان صندوقهای دیگر به صندوق تأمین اجتماعی منتقل شود و به عبارتی صندوقهای بازنشستگی دیگر در صندوق بازنشستگی تأمین اجتماعی ادغام شود. البته صندوقهای بازنشستگی نیروهای برجسته و محترم نظامی به معنی عام از شمول این بحث خارج است ومورد نظر ما نمی‌باشد.

    وی ادامه داد: لازم به توضیح است اکثر این صندوق‌ها فاقد اندوخته مالی و فیزیکی هستند و پشتوانه‌ی دریافت حق بیمه بسیار کمی دارند و نسبتِ بیمه‌پرداز به بازنشسته در مهمترین این صندوق‌ها که صندوق بازنشستگی کشوری است، حدودا ۰.۵ به ۱ است و حقوق بازنشستگان آن‌ها و هزینه‌های درمان آن‌ها سالانه تصویب و از بودجه عمومی نیز تأمین می‌گردد.

    سلطانی‌کیا گفت: درواقع کارفرما و دولت در طول عمرِ حدودا ۱۲۰ساله نظام بازنشستگی صندوق بازنشستگی کشوری خود را متعهد دایمی برای پرداخت هزینه درمان و حقوق بازنشستگی از منابع ملی و بودجه سالانه دانسته و از پرداخت و ذخیره سهم حق بیمه مورد تعهد خود به عنوان کارفرما خودداری نموده است.

    وی ادامه داد: در صورت تصمیم به انتقال پرونده این بازنشستگان و بیمه‌پردازان به سازمان تأمین اجتماعی باید کل حق بیمه سهم کارفرمایی و بیمه شده و بازنشسته را مطابق طول عمر این صندوق‌ها به نرخ روز محاسبه و حساب‌گری بیمه و به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت کرد. ممکن است از توان مالی دولت به عنوان کارفرمای آنان خارج باشد اما دولت نمی‌تواند از منابع بازنشستگان تأمین اجتماعی برای بازنشستگان تحت پوشش خود برداشت نماید که این سازمان و منابع آن حق‌الناس است.

    رئیس هیأت مدیره کانون عالی کارمندان دولتی بازنشسته مشمول قانون تأمین اجتماعی گفت: با توجه به تعهدات دولت و سایرین به مشمولان این صندوق‌ها و لزوم انجام تعهدات و پاسخگویی به درمان و حقوق بازنشستگی مشمولان این صندوق‌ها صحیح است که دولت تعهدات خود را بر دوش سازمان تأمین اجتماعی نیندازد و به منابع این سازمان که از محل بیمه‌پردازی بیمه‌شدگان و بازنشستگان مشمول قانون تأمین اجتماعی اعم از کارمندان دولتی، حاکمیتی و عمومی و کارگران است، دست‌اندازی نکند.

    سلطانی‌کیا در پایان گفت: از رئیس‌جمهور به عنوان مقام مسئول و سایر مسئولانی که در این زمینه دارای مسئولیت هستند انتظار داریم سریعا نسبت به ابطال این مصوبه اقدام نمایند.