برچسب: حقوق و دستمزد کارکران

  • وزیر کار هیچ نگرانی و دلشوره‌ای برای تشکیل جلسات تعیین دستمزد کارگران ندارد!

    وزیر کار هیچ نگرانی و دلشوره‌ای برای تشکیل جلسات تعیین دستمزد کارگران ندارد!

    به گزارش اقتصادران، پس از ارائه لایحه بودجه 1404 توسط دولت چهاردهم به مجلس شورای اسلامی و پیشنهاد افزایش میانگین 28 درصدی حقوق کارمندان در سال آینده، بسیاری از کارگران، چشم‌انتظار تعیین دستمزدها در سال 1404 هستند. اگرچه مذاکره‌ها در مورد دستمزد کارگران معمولا در دو ماه پایانی هر سال انجام می‌شود، اما تشکیل نشدن جلسات شورای عالی کار در ماه‌های اخیر، نگرانی‌هایی را در مورد دستمزد کارگران در سال 1404 به‌وجود آورده است.

    فرامرز توفیقی، فعال کارگری، آخرین وضعیت از تعیین دستمزد کارگران در سال 1404 را تشریح کرد.

    معاون روابط کار وزارت کار همچنان معرفی نشده است

    توفیقی در ابتدا با گلایه از وزیر کار دولت چهاردهم، به تجارت‌نیوز گفت: «به طور معمول، وقتی دولت‌ها لایحه بودجه را به مجلس ارائه می‌کنند، تب صحبت‌ها در مورد دستمزد کارگران داغ می‌شود اما موضوع اول آن است که وزیر کار هنوز معاون روابط کار خود را معرفی نکرده که نمایندگان کارگری بخواهند وارد مقوله روابط کار و یکی از زیرمجموعه‌های آن یعنی دستمزد شوند.»

    او ادامه داد: «یکی از توقعات و مطالبات جامعه کارگری، تعیین همین معاونت روابط کار است که متاسفانه چوب لای چرخ تعیین دستمزدها می‌گذاشت. معاونت روابط کار باعث شد که در دو سال گذشته، اعداد و ارقام مضحک و خنده‌داری برای دستمزد کارگران تصویب شود و ماده 41 قانون کار زیر پا گذاشته شود.»

    وزیر کار هیچ نگرانی و دلشوره‌ای برای تشکیل جلسات تعیین دستمزد کارگران ندارد

    این فعال کارگری همچنین توضیح داد: «در حال حاضر، چیزی به عنوان روابط کار در وزارت کار وجود ندارد و نه معاون روابط کار قبلی فعالیت می‌کند و نه معاون روابط کار جدیدی معرفی شده است؛ به نظر می‌رسد که وزیر کار نیز هیچ نگرانی و دلشوره‌ای از این جهت ندارد.»

    او افزود: «طبق قانون در هر ماه حداقل باید یک جلسه شورای عالی کار تشکیل شود. اما در سه ماهی که از آغاز فعالیت دولت چهاردهم می‌گذرد، حتی یک جلسه شورای عالی کار نیز برگزار نشده است.»

    مبلغ سبد معیشت کارگران بیش از 27 میلیون تومان است

    این فعال کارگری در توضیح ماده 41 قانون کار اظهار کرد: «طبق این ماده، دستمزد کارگران باید با لحاظ کردن سبد معیشت و با نگاهی به نرخ تورم تعیین شود. محاسبات نشان می‌دهند که بر اساس آمارهای مرکز آمار ایران، مبلغ سبد معیشت بیش از 27 میلیون تومان است. اما در شرایط ایده‌آل، حقوق کارگران 11 میلیون تومان است. بنابراین حقوق کارگران کفاف تنها 8.5 روز از ماه را می‌دهد و معیشت کارگران در 21.5 روز دیگر، با دستفروشی، کار کردن در تاکسی‌های اینترنتی، سکونت در مناطق اطراف شهر و ترک تحصیل فرزندان آنها تامین می‌شود.»

    توفیقی در پایان خاطرنشان کرد: «نمایندگان کارگران خواستار اجرای ماده 41 قانون کار، احیای تشکلات کارگری، به‌روزرسانی شورای عالی کار و حضور نمایندگان واقعی خود در این شورا هستند که هیچ‌یک در این سه ماه محقق نشد.»

  • تلاش وزیر کار برای نقض حقوق کارگران به نفع دولت!

    تلاش وزیر کار برای نقض حقوق کارگران به نفع دولت!

    به گزارش اقتصادران، علیرضا میرغفاری، نماینده کارگران در شورایعالی کار، در انتقاد از صحبتهای وزیر کار برای تدوینِ لایحه‌ای درمورد تعیین دستمزدِ کارگران در مجلس و در پاسخ به این سوال که آیا این اقدام سبب تعیینِ دستمزدی عادلانه می‌شود، گفت: تعیین دستمزد عادلانه زمانی محقق می‌شود که تمام گروه‌های ذی‌‎نفع بتوانند در جلساتِ مزد اظهارنظر کنند و از قدرتِ برابر برخوردار باشند. ضمن اینکه دستمزد باید متناسب با قانون افزایش پیدا کند؛ یعنی با توجه به نرخ تورم و حداقل نیازهای خانوار کارگری باشد.

    وی با تأکید بر اینکه تعیین عادلانه‌ی دستمزد یعنی دادنِ فرصتِ چانه‌زنی و اعمال نفوذِ برابر به تمام طرفین مذاکره گفت: مسئولیت تعیین دستمزد در قانون کار در چارچوب یک نظام چانه‌زنیِ سه‌جانبه است و مجلس ساختار چانه‌زنی ندارد. سپردنِ تعیین حقوق کارگران به مجلس، عملا به معنای بی‌صداترکردن و بی‌نظرتر کردنِ کارگران است.

    میرغفاری گفت: شورایعالی کار تنها جایی است که کارگران می‌‎توانند بر سرِ معیشتِ خود چانه‌زنی کنند، که به نظر می‌رسد وزیر کار می‌خواهد همین را هم نقض و مسئولیت تصمیم‌گیری در رابطه با حقوق و دستمزد را واگذار کند.

    نماینده کارگران در شورایعالی کار گفت: ایراد شورایعالی کار، به عنوان یک ساختار سه‌جانبه، این است که دولت به عنوان کارفرمای بزرگتر که قدرتِ بیشتری برای چانه‌زنی دارد، نهایتا در مورد دستمزدِ کارگران تعیین تکلیف می‌کند. اگر دولت در این ساختارِ سه‌جانبه نقشِ واسطه‌‎گری و تنظیم‎گریِ خود را به درستی انجام دهد و در مذاکراتِ مزدی و سایر مذاکراتِ شورایعالی کار، میانه‌گری کند به عدالت نزدیک می‌شویم. نیازی نیست برای دستمزدِ عادلانه کار را به مجلسِ شورای اسلامی که فاقدِ ساختار سه‌جانبه است واگذار کنیم.

    میرغفاری تاکید کرد: سه جانبه‌گرایی انحصارا خاص ایران نیست؛ بیش از ۹۲ کشور عضو سازمان بین‌المللی کار با ساختار سه جانبه‌گرایی، حقوق و دستمزد را تعیین می‌کنند؛ حتی در کشورهایی که نظام سرمایه داری لیبرال در آن حاکم است نیز سه‌جانبه‌گرایی رعایت می‌شود.

    وی بیان کرد: اینکه عده‌ای می‌گویند مذاکرات را به مجلس می‌سپاریم و نظرِ گروه کارگری را هم جویا می‌شویم، با سه‌جانبه‌گرایی فاصله دارد. سه‌جانبه‌گرایی همانطور که قبلا گفتم به معنای مذاکره و گفتگو در یک موقعیتِ برابر با شرکای اجتماعی است. نباید نقش کارگران را در مذاکراتِ مزدی بیش از این تقلیل داد، طوریکه آن‌ها در مورد حقوق کارگران فقط یک نظرِ ساده بدهند! به این کار چانه‌زنی نمی‌گویند و چه بسا در سالهای بعد همین را هم از آن‌ها بگیرند.

    میرغفاری گفت: ساختار سه‌جانبه‌ی شورایعالی کار ذیل قانون کار و مربوط به بخش خصوصی است. قانون کار نیز یک قانون آمره است و برای جلوگیری از بهره‌کشی از کارگران در مقابل کارفرمایان نوشته شده است. همین قانون وظیفه‌ی تعیین حداقل حقوق را بر عهده‌ی شورایعالی کار گذاشته است. اگر قرار است قانونگذار برای حداقل دستمزد تعیین تکلیف کند، عملا واردِ حوزه‌ای شده که به آن ربطی ندارد. در واقع تصمیم‌گیری در مورد روابط بین کارگران و کارفرمایانِ بخش خصوصی وظیفه‌ی مجلس و دولت نیست که بدون حضور شرکای اجتماعی تصمیم بگیرند.

    این نماینده کارگری گفت: این ساختار سه‌جانبه در دولتهای مختلف نقض شده است اما مسئله این است که باید برای قدرتمند کردن و واقعی‌تر کردنِ این ساختار تلاش کنیم. باید قدمی رو به جلو داشته باشیم نه اینکه هر روز یک قدم از حقوقِ خود عقب‌تر برویم؛ در واقع نباید فرصتِ چانه‌زنی را واگذار کرد.

  • مشکل اصلی کارگران، شخص وزیر کار است!

    مشکل اصلی کارگران، شخص وزیر کار است!

    به گزارش اقتصادران، در ابتدای این نشست «علی موسوی» رئیس پژوهشکده باقرالعلوم درباره اهمیت مسئله مزد کارگران اظهار کرد: مبدا همه انحرافات نظام‌های اقتصادی این است که برخلاف این نگاه الهیاتی است که در آن کار کارگر ارزشمندتر از سود سرمایه است. وی افزود: یکی از دلایل سرکوب مزدی و عدم افزایش حقوق از منظر برخی مدیران این است که نقدینگی و منابع مالی اندک است.

    رئیس پژوهشگاه باقرالعلوم تصریح کرد: تا افسار سرمایه‌داری لجام‌گسیخته کشیده نشود بحران رکود و همزمان بحران تورم ادامه دارد. مجلس و دولت اگر می‌خواهند شعار سال را محقق کنند باید مزد کارگر را نه تنها بیش از تورم که به حدی افزایش دهند که کارگران پس‌انداز داشته باشند تا تولید از رکود خارج شود.

    کارگران در ایران قدرت چانه‌زنی ندارند

    «علی وکیلیان» عضو هیئت مدیره کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران نیز با اشاره به موضوع مارپیچ مزد و تورم اظهار کرد: ما در ایران با سرکوب مزدی مواجه هستیم. علت آن این است که کارگران در ایران قدرت چانه‌زنی ندارند. ضمن اینکه دستمزد‌ها چسبنده است یعنی دستمزد سالانه افزایش داده می‌شود، اما کالا‌ها هفتگی و روزانه گران می‌شود.

    وی افزود: سرکوب مزد در بلندمدت به زیان خود کارفرما نیز است. کارگران، کاهش قدرت خرید خود را از طریق خروج از تولید جبران می‌کنند و کارفرمایان می‌گویند چرا ما کارگر داوطلب نداریم و کمبود نیرو آزارشان می‌دهد در صورتی‌که این موضوع به خاطر مدل غلط و شیوه بد تعیین مزد در شورای عالی کار با اعمال نفوذ دولت برمی‌گردد و کل اقتصاد ملی زیان می‌بیند.

    وزرای کار دولت‌های اصولگرا فهمی از روابط کار نداشته و ندارند

    در ادامه «علیرضا خیراللهی» پژوهشگر حوزه روابط کار اظهار کرد: ما در دولت‌های اصلاح‌طلب وزرای کار بهتری داشتیم. هم در دولت احمدی‌نژاد و هم در دولت فعلی، وزرای کار نمی‌فهمیدند که سیستم استانداری و فرمانداری با نظام روابط کار متفاوت است و باید به نفع کارگران تبعیض مثبت قائل شویم تا رابطه عادلانه شود.

    وی تاکید کرد: در سال گذشته شورای عالی کار نتوانست کاری انجام دهد و تنها دستاورد ما عدم امضای مصوبه مزدی بود. اکنون مشکل اصلی کارگران ما شخص وزیر کار است، زیرا وی در بحث سرکوب مزدی از کارفرمایان نیز تندتر عمل می‌کنند و مخالف نهاد ضعیف سه‌جانبه‌گرایی موجود است. به نظر باید برای بهبود وضعیت بحرانی کنونی به طور جدی درباره تغییر وی از این پست فشار آورد.

    کارگران ایرانی ظاهرا محترمند، اما جایگاه اجتماعی ندارند

    «عبدالحمید شهرابی» فعال کارگری و پژوهشگر اقتصادی نیز در این نشست اظهار کرد: مهمترین مشکل روابط کار در ایران این است که کارگران در ظاهر محترم هستند، ولی در عمل هیچ جایگاه اجتماعی ندارند. کارگران ما به دلیل فقدان تشکل و سازماندهی و دریغ شدن حق داشتن اتحادیه از آنان، ضعیف شده‌اند.

    این درحالی است که طبقه صاحب سرمایه صاحب کرسی قدرت سیاسی و صد‌ها تشکل آزاد و پرقدرت است، با اینکه از نظر جمعیتی اقلیت است. وی تصریح کرد: کارگران کشور ما برای مطالبه‌گری نیازمند ابزار هستند، همان‌طور که در کارخانه کار ابزار می‌خواهد و کار بدون آن ممکن نیست. ابزار مطالبه‌گری هم تشکی اتحادیه، شورا و انجمن‌های کارگری است.

    در ادامه نشست «میثم ظهوریان» نماینده منتخب مشهد در انتخابات مجلس دوازدهم اظهار کرد: مزد کارگران ما تمامی اقشار و حتی کارفرمایان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. وی افزود: مطالعات زیادی داریم که نشان می‌دهد افزایش نرخ دستمزد ربطی به افزایش نرخ تورم ندارد. مزد کارگر باعث خرید بیشتر کالا‌های مصرفی می‌شود و باعث کنز پول در مستغلات، طلا و ارز نمی‌شود و اقتصاد کشور از این ناحیه نفع می‌برد.

    ظهوریان تاکید کرد: سرکوب حقوق کارمندان نیز باعث شده ظرفیت پرسنلی دولت نیز کاهش یابد، چون دولت در مورد کارمندان نیز مانند کارگران برخورد می‌کند. این اقشار توان تشکل‌یابی ندارند و نظام بازنشستگی ما نیز به همین دلیل دچار بحران است، زیرا مشکل اصلی که عدم سرمایه‌گذاری درست صندوق‌ها و دادن بدهی آنهاست را در نظر نمی‌گیریم و مسئله کم‌اهمیت سن بازنشستگی را پررنگ می‌کنیم.

    ۸۶درصد افزایش مزد یعنی بازگشت به قدرت خرید سال ۱۴۰۱

    «عبدالله درویشی» نماینده کارگران اخراجی گروه ملی فولاد ایران نیز در این نشست گفت: دهک‌های پایین جامعه و کارگران بیشترین تاثیر را از گرانی ارز، تورم و تحریم تحمل می‌کنند.

    این فعال کارگری بیان کرد: دولت حاضر نیست مزد را متناسب با تورم افزایش دهد در صورتی‌که با این تورم باید هر ماه مزد افزایش یابد. دولت به خاطر بدهی خود به کارگران از سال گذشته باید ۸۶درصد افزایش دستمزد می‌داد تا به قدرت خرید سال ۱۴۰۱ برسیم. وی افزود: من از خوزستان با حدود یک میلیون نفر کارگر صنعتی می‌آیم، خوزستانی که ۳۳هزار پرونده دعوی میان کارفرما و کارگر دارد.

    گروه ملی فولاد اهواز یکی از قدیمی‌ترین مجموعه‌های فولاد کشور است و تحت فشار مشکلات ناشی از مدیریت مدیران بانک ملی، طی یک دهه گذشته دچار مشکل شده است. درویشی تصریح کرد: سال گذشته بحث طبقه‌بندی مشاغل را مطرح کردیم و تجمعاتی داشتیم. ما در اعتراضات خود تولید را هم تعطیل نکردیم.

    با این حال تحت فشار‌های قضایی و امنیتی و فشار شرکت برای اخراج کارگران بودیم. اگر ما چیزی بیش از مجموعه اکسین و فولاد خوزستان می‌خواستیم، اتهام زیاده‌خواهی به ما درست بود، اما ما هیچ چیز بیش از قانون که اتفاقا کمتر از هم‌صنفی‌های فولادی ما بود، نخواستیم. کارگر اخراجی گروه ملی فولاد افزود: روز ۲۸ اسفند سال قبل مدیرعامل منتصب بانک ملی تصمیم گرفت که برخلاف صورتجلسه قبلی، جمعی از کارگران را که در اعتراضات شرکت کرده بودند با قرارداد یک‌ماهه تهدید کند و کسانی قرارداد یک ماهه را نپذیرفتند، اخراج کرده و کارت‌هایشان را بست.

    تصمیمات مزدی باعث افزایش مشاغل غیررسمی است

    «علیرضا میرغفاری» عضو شورای عالی کار و عضو هیئت مدیره انجمن‌های صنفی کارگران نیز با اشاره به کمپین افزایش حداقل دستمزد ۱۴۰۳ اظهار کرد: رشد کسب و کار‌های زرد، مجازی، غیررسمی و نامولد دقیقا به خاطر تصمیمات مزدی شورای عالی کار در سنوات گذشته ایجاد شده است. وی با اشاره به مشکل عدم امنیت شغلی کارگران اظهار کرد: فعالیت تشکلی کارگران به دلیل همین عدم امنیت شغلی و خطرات فعالیت در تشکل‌ها دشوار شده و مزد تعیین شده کفاف معیشت ۱۰ روز نخست زندگی یک کارگر در ماه را می‌دهد.

    درب مجلس به سوی فعالین کارگری باز باشد

    ایزدخواه با تاکید بر حق تشکل‌یابی کارگران به عنوان موتور محرک حق‌خواهی آنان گفت: منظور ما از مشارکت مردمی در اقتصاد، گسترش تعاونی‌های بزرگ است. ما مخالف سرمایه‌داری هستیم و آن را اتفاقا ضد رشد و توسعه می‌دانیم. میانبر ما در این راه مسئله کارگری است. وی با انتقاد از طرح مولدسازی در دولت سیزدهم گفت: تجربه مولدسازی مانند تجربه خصوصی‌سازی و واگذاری‌های غیرمردمی را قبلا دیدیم. باید جنبشی همه‌جانبه در دفاع از کارگران ایجاد شود و درب مجلس به سوی فعالان کارگری باز شود.

    ایزدخواه با بیان اینکه رهبری موافق حرکت مطالبه‌گرانه کارگری هستند، اظهار کرد: باید بتوانیم در مسائلی مثل اصلاح قانون کار به نفع کارگران و حمایت از جامعه کارگری در سیاست‌های اقتصادی، بدون هیچ تهدید امنیتی امکان بروز و ظهور و مشارکت به کارگران بدهیم.

  • جاخالی وزارت کار از تعیین حقوق و دستمزد کارگران!

    جاخالی وزارت کار از تعیین حقوق و دستمزد کارگران!

    به گزارش اقتصادران، حقوق و دستمزد کارگران با حضور نمایندگان دولت، کارفرما و کارگران در جلسات فشرده و مستمر شورای‌عالی کار تعیین می‌شود. حداقل تا امسال روال همین بوده، اما پس از اینکه گروه نماینده کارگران اعلام کردند مصوبه امسال را نمی‌پذیرند و حاضر به امضای صورتجلسه نشدند، وزیر کار گفت تلاش می‌کند سرنوشت حقوق کارگران را مانند حقوق کارمندان دولت به نظر و تصمیم مجلس و نمایندگان مردم گره بزند. حتی اگر نقل قول مستقیم را نشنیده باشید، می‌توان رگه‌های تهدید را در این پیام مشاهده کرد، اما طرفی که مورد تهدید قرار گرفته چه کسی است و آیا کارگران در صورت تحقق این اتفاق ضرر می‌کنند؟ اجازه بدهید ماجرا را قدم به‌قدم بررسی کنیم.

    حقوق و دستمزد کارگران؛ حاشیه‌های جلسه شورای‌عالی کار ۱۴۰۳

    حقوق و دستمزد ۱۴۰۳ با حواشی زیادی همراه شد. گروه نماینده کارگران جلسه شورای عالی کار را تقریبا با قهر ترک کردند و حاضر نشدند مصوبه را امضا کنند. در نتیجه حداقل مزد با امضا دو طرف دیگر مذکرات، یعنی نماینده کارفرمایی و نماینده دولت، تصویب و اجرا شد.

    کارگران می‌گویند نتیجه جلسات و مذاکرات شورای عالی در چند سال گذشته به این شبهه دامن‌زده که بود و نبود نمایندگانشان بر نتیجه نهایی کار تاثیری ندارد و نماینده دولت و گروه کارفرمایی برای خودشان می‌برند و می‌دوزند و برای اجرا هم مشکل ابلاغ ندارند.

    نظر کارگران قطعا تا حدودی بدبینانه است، چون خروجی جلسه شورای عالی کار در ۲۹ اسفند ۱۴۰۲ نتیجه‌اش افزایش ۳۵ درصدی حداقل مزد وزارت کار بود و باعث شد کارفرما‌ها موظف شوند امسال کف حقوق وزرات کار را تقریبا نزدیک به حداقل حقوق کارمندان دولت پرداخت کنند. کارزار‌هایی پس از جلسه شکل گرفت و کارگران با امضای آن خواستار شنیده شدن صدایشان شدند. حتی در برهه‌ای حرف استیضاح وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی به میان آمد.

     

    مجلس در تعیین حقوق و دستمزد کارگران دخالت می‌کند؟

    حقوق و دستمزد کارگران اگر توسط نمایندگان مجلس تعیین شود، همچنان حاشیه خواهد داشت. ممکن است کارگران نظر نمایندگان مجلس را نپذیرند و احساس کنند سرشان کلاه رفته، اما قطعا دیگر شاهد حاشیه‌های کف‌بازار مثل قهر کردن و امضا نکردن نخواهیم بود.

    حقوق کارگران در این صورت بیشتر طبق میل و اشتباق دولت پیش خواهد رفت. خود وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی تایید کرده می‌خواهد لایحه‌ای به مجلس بفرستد و تعیین میزان افزایش حقوق کارگران را به نمایندگان مردم بسپارد. صولت مرتضوی گفته: به این نتیجه رسیدیم که با ارسال لایحه‌ای به مجلس نحوه تعیین حداقل حقوق کارگران را به مجلس واگذار کنیم که بهترین مرجع برای تصمیم‌گیری در این موضوع است.»

    تعیین حقوق کارگران توسط نمایندگان و مجلس اول باید قانونی شود. یادمان باشد بر اساس ماده ۴۱ قانون کار، حداقل مزد کارگران طبق دو معیار تناسب با تورم (۴۲.۵ درصد) و سبد معیشت خانوار کارگری در مذاکره سه‌جانبه کارگری، کارفرمایی و دولت تعیین می‌شود و اگر قرار باشد مجلس در این حوزه صاحب اختیار و اراده شود اول باید ماده ۴۱ قانون کار را در مجلس تغییر دهند. به‌نظر شما آیا نهایتا کارگران متحل ضرر و زیان خواهند شد؟

     

    مزایا و معایب تعیین حقوق و دستمزد کارگران در مجلس

    وام ازدواج نمونه مناسبی برای قضاوت است. در سال‌های اخیر نمایندگان مجلس با اینکه از سوی شورای نگهبان تحت فشار هستند که بار مالی به دولت تحمیل نکنند و از آن طرف بانک‌ها مدام درباره کمبود منابع مالی خود می‌نالند. نمایندگان مجلس، اما هر سال کار خودشان را می‌کنند و با اصرار می‌خواهند به‌منظور تشویق جوانان، رقم وام قرض‌الحسنه ازدواج همگام با تورم بالا برود. قطعا حدس می‌زنید زور کی بیشتر است و در نهایت کدام طرف موفق می‌شود حرفش را به کرسی بنشاند.

    مجلس نه در تعیین حقوق کارگران و نه در پرداخت انواع وام ذی‌نفع نیست در حالی که مثلا دولت با تمام ژست بی‌طرفانه به‌هرحال ضلع سوم مثلث مذاکرات حقوق و دستمزد است و، چون خودش بزرگ‌ترین کارفرما محسوب می‌شود، ناخودآگاه منافعش به منافع گروه کارفرمایی نزدیک است. ضمن اینکه موقع تعیین حقوق کارمندان عملکرد دولت را با مواضعش در شورای عالی کار می‌سنجند.

    حقوق کارگران تا امسال توسط نماینده آن‌ها در شورای عالی کار پیگیری می‌شد، اما در صورت تفیض اختیار تعیین حقوق به مجلس، سرنوشت کارگران همچنان دست خودشان باقی می‌ماند، چون مجلسی‌ها به‌هرحال نماینده همین مردم و از اقشار مختلف هستند. اصلا شاید به این ترتیب و با فشار طبقه کارگر، نماینده آن‌ها موفق شود رای بیاورد و با قدرت بیشتر در مجلس بنشیند. نه؟

    تعداد کارگران حقوق‌بگیر بیمه‌پرداز تامین اجتماعی در حال حاضر به ۱۶ میلیون نفر می‌رسد و حدود ۲.۶ میلیون نفر هم بازنشسته تامین اجتماعی هستند. قطعا ایجاد نارضایتی میان این گروه که برای هر شخصی پایگاه رای قابل توجهی محسوب می‌شود، برای نماینده‌ها خطایی نابخشودنی خواهد بود و به قیمت شکست پای صندوق رای تمام می‌شود.

    کارفرما‌ها هم از طریق لابی‌هایی که دارند می‌توانند روی نمایندگان مجلس تاثیرگذار باشند. این شاید اولین عیب طرح باشد، اما بعید است با موضوعی چالش‌برانگیز طرف باشیم. مورد بعدی فعالسازی تکالیف دولت است. یکی از ایرادات اساسی که در این سال‌ها به جلسات شورای‌عالی گرفته شده، این است که همه مباحث صرفا بر محور میزان افزایش حداقل حقوق می‌چرخد و بار افزایش حقوق کارگران بر شانه کارفرما می‌افتد.

    دخالت مجلس در امر تعیین حقوق کارگران، باعث می‌شود دولت بخشی از وظایف فراموش‌شده خود را به‌یاد بیاورد و با فراهم کردن زمینه آموزش ارزان یا رایگان، پرداخت کمک‌هزینه حمل‌و‌نقل، کمک هزینه سلامت و بهداشت و مواردی از این دست به نفع کارگر و کارفرما قدم به بازی بگذارد. مجلس قدرت دارد دولت را موظف به انجام تهعدات خود کند.

  • وزارت کار از انجام مسئولیتهای اجتماعی خود ناتوان است!

    وزارت کار از انجام مسئولیتهای اجتماعی خود ناتوان است!

    به گزارش اقتصادران، رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور گفت: هر چند رضایت جامعه کارگری در تعیین دستمزد تامین نشد، اما از منظر قانونی مباحث درباره تعیین دستمزد پایان یافته است ، مگر اینکه قرار باشد به توافقی برسند و رایزنی هایی صورت گیرد، اما از نظر قانونی مزد به تصویب رسیده و آیین نامه اجرای آن هم ابلاغ شده است.

    اولیا علی بیگی رئیس کانون عالی شوراهای اسلامی کار کشور ، با بیان اینکه شورای عالی کار شورایی ترکیبی است که با حضور چهار نفر نماینده دولت، سه نفر نماینده کارفرما و سه نفر نماینده کارگر در خصوص موضوعات مربوط به حوزه روابط کار از جمله موضوع تعیین حداقل دستمزد، تصمیم گیری می کند، خاطرنشان کرد: مهم ترین وظیفه شورای عالی کار در پایان هر سال، تعیین مزد است. این تعیین مزد هم به دو شیوه انتخاب می شود، یا با اجماع و اتفاق نظر همه اعضا و یا با رای اکثریت. اگر اعضا به اجماع و اتفاق نظر نرسند و هفت نفر از 10 نفر به مصوبه ای رای دهند، آن مصوبه قانونی خواهد بود.

    وی افزود: از منظر گروه کارگری، درباره تعیین مزد امسال، ماده 41 قانون کار رعایت نشده بود. پیشنهاد دولت و کارفرما درباره حداقل مزد 35 درصد و سایر سطوح 22درصد بود و به دلیل اینکه این پیشنهاد خواسته نمایندگان گروههای کارگری در شورای عالی کار را تامین نمی کرد، مورد مخالفت گروه های کارگری قرار گرفت و متاسفانه مزد سال 1403، با رای اکثریت به تصویب رسید.

    این مسئول تشکل های کارگری توضیح داد: رقم سبد معیشتی که به دست آمده بود همراه با نرخ تورم مورد توجه قرار نگرفت. در ماده 41 قانون کار به صراحت اشاره شده که شورای عالی کار باید بر اساس این دو شاخصه نسبت به حداقل مزد تصمیم گیری کند، گروههای کارگری به لحاظ اینکه ماده 41 قانون کار رعایت نشده بود، آنها با 35درصد حداقل و 22درصد سایر سطوح مخالفت کردند و با رای اکثریت، یعنی رای نمایندگان دولت و کارفرما، مزد امسال به تصویب رسید.

    از منظر قانونی مباحث درباره تعیین دستمزد پایان یافته است

    علی بیگی با اشاره به ابلاغ بخشنامه دستمزد و تعیین کف و سقف در آن از سوی وزیر کار، ادامه داد: هر چند رضایت جامعه کارگری در تعیین دستمزد تامین نشد، اما از منظر قانونی مباحث درباره تعیین دستمزد پایان یافته است ، مگر اینکه قرار باشد به توافقی برسند و رایزنی هایی صورت گیرد، اما از نظر قانونی مزد به تصویب رسیده و آیین نامه اجرای آن هم ابلاغ شده است.

    رییس کانون عالی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور درباره درخواست مطرح شده از سوی دولت درخصوص تصمیم برای واگذاری فرایند تعیین دستمزد به مجلس از سال آینده و ارائه این تصمیم طی لایحه ای به مجلس، یادآورشد: کشور ما جزء 50 کشور اولی است که به سازمان جهانی کار ملحق شد. این سازمان به عنوان یک نهاد سه جانبه، مباحث کارگری را در سطح بین المللی رصد و پیگیری می کند و تاکید و توصیه آنها این است که مباحث مربوط به حوزه روابط کار و مسائل کارگر و کارفرما باید از محل سه جانبه گرایی عبور کند.

     طرح تعیین حداقل مزد کارگران توسط مجلس، مغایر با توصیه سازمان جهانی کار است / این مباحث باید از مسیر سه جانبه گرایی عبور کند

    وی اضافه کرد: ایران هر ساله حق عضویت های کلانی به سازمان جهانی کار پرداخت می کند. با پرداخت این حق عضویت که مبلغ آن هم کم نیست، اگر قرار است عضو این سازمان بین اللمللی بماند، طبیعتا باید توصیه های این سازمان را هم مورد توجه قرار دهد، تاکید و توصیه این سازمان این است که مباحث بین کارگر و کارفرما در حوزه روابط کار، باید از مسیر سه جانبه گرایی عبور کند. طرح تعیین حداقل مزد جامعه کارگری توسط مجلس، مغایر با توصیه سازمان جهانی کار و همراه با عدم رعایت سه جانبه گرایی است.

    وزارت کار از انجام مسئولیتهای اجتماعی خود ناتوان است

    علی بیگی با بیان اینکه وزارت کار به دلیل ناتوانی در انجام مسئولیتهای اجتماعی خود چنین تصمیم شتاب زده ای را حین انجام مذاکرات مطرح کرد، گفت: وزارت کار تلاش می کند این مسئولت را به مجلس واگذار کند. این شیوه اصلا شیوه خوبی نیست. وزارت کار از انجام مسئولیتهای اجتماعی خود ناتوان است، خصوصا اینکه در اوج مذاکره و گفت و گو درباره موضوع مهمی مانند حداقل مزد ، مبحثی را با هدف ایجاد تهدید یا انحراف عنوان شود، نشان از ضعف و ناتوانی افرادی است که باید به مسئولتهای اجتماعی خود بیشتر توجه کنند و نه اینکه مباحث را به حاشیه بکشانند.

    سپردن تعیین دستمزد به مجلس، به صلاح کشور، مجلس و کارگران نیست

    رییس کانون عالی شوراهای اسلامی کار سراسر کشور، با بیان اینکه خوشبختانه نمایندگانی که تاکنون در مجلس اظهارنظر کرده اند و به ویژه رئیس کمیسیون کارگری، با این موضوع به شدت مخالفت کردند، تاکید کرد: ما هم معتقدیم سپردن تعیین دستمزد به مجلس، به صلاح کشور، مجلس و جامعه هدف نیست. نباید درباره موضوعی که مرتبط با حوزه سه جانبه گرایی است به صورت حاکمیتی و در یکی از قوا تصمیم گیری شود. امیدوارم مجلس که تاکنون موضع درستی اتخاده کرده، همچنان این مساله را مورد توجه قرار دهند که بحث حقوق کارگران با حقوق کارکنان دولت متفاوت است و این مسئولیت باید به صورت سه جانبه بررسی شود و مورد توجه قرار گیرد.

    جامعه کارگری به دنبال افزایش دستمزد نیست؛ قدرت خرید می خواهد

    وی ادامه داد: جامعه کارگری به دنبال افزایش دستمزد نیست و بلکه به دنبال افزایش قدرت خرید است. دولتمردان و سیاستگذاران اقتصادی باید تلاش کنند تورم را مهار و سپس متناسب با آن حقوق و دستمزد را تعیین کنند. بنابراین از ابتدای سال سیاستها باید به سمت و سویی رود که تورم مهار شود. ما خواهان تثبیت بازار کار و اقتصاد هستیم تا حقوق و دستمزد بتواند به سفره کارگر کمک کند. والا با اینکه حقوق کارگر درصدی اضافه شود و 10 برابر آن تورم افزایش یابد، تسلسلی ایجاد می شود که هیچ کمکی به سفره کارگر نمی کند. مسئولین اقتصادی کشور، اگر وظیفه شان را به درستی انجام دهند، جامعه کارگری به دنبال افزایش حقوق نیست، بلکه خواهان افزایش قدرت خرید خود است و بهترین راه دادن قدرت خرید به کارگران مهار تورم است.

    افزایش 35درصدی، نتیجه تلاش گروه های کارگری در شورای عالی کار بود

    علی بیگی تصویب حداقل مزد 35درصدی را حاصل مقاومت، ایستادگی و تلاش نمایندگان کارگری دانست و افزود: اگر استقامت گروه های کارگری همراه با ارائه ادله و استدلال از سوی آنها نبود، قطعا نمایندگان کارفرما  و خصوصا نمایندگان دولت حاضر نبودند 35درصد افزایش را هم بپذیرند؛ همانطور که در ابتدای جلسه هم بخشی از محتوای جلسه منعکس شد و در آنجا وزیر کار اعلام کرد حقوق کارگران مانند کارمندان افزایش اندکی خواهد داشت. معتقدم نظر دولت افزایش حداکثر تا 25 درصد بود. اگر جامعه نمایندگان کارگری منفعلانه رفتار می کردند و با ادله و استدلال در جلسه حضور پیدا نمی کردند، نظر دولت افزایش حداکثر 25درصدی بود؛ هر چند که گروه های کارگری به 35 درصد راضی نبودند و آن را امضا نکردند، اما همین رقم هم نتیجه تلاش گروه های کارگری در شورای عالی کار بوده است.