برچسب: جیره بندی آب

  • صدای پای جیره‌بندی آب می‌آید؟

    صدای پای جیره‌بندی آب می‌آید؟

    به گزارش اقتصادران، علیرضا جزءقاسمی در سومین مجمع روابط عمومی‌های آبفای استان تهران با اشاره به کاهش ۳۳ درصدی بارندگی‌های استان تهران در سال آبی جاری در مقایسه با دوره مشابه درازمدت، افزود: اگرچه بارندگی‌ها در سال آبی جاری از رشد ۲۰ درصدی در مقایسه با سال آبی گذشته برخوردار است، اما به علت تداوم پنج سال خشکسالی، منابع تامین‌کننده آب تهران از وضعیت مناسبی برخوردار نیست.

    به‌گفته وی، افزون بر خشکسالی‌ها و جنگ ۱۲ روزه، جنگ تحمیلی اخیر به بیش از ۲۰۰ نقطه از تاسیسات و اماکن آبی تهران خسارت وارد کرد، اما با همت و تلاش شبانه‌روزی کارکنان آبفای استان تهران، لحظه‌ای وقفه و نقص در ارائه خدمات مستمر به شهروندان ایجاد نشده است.

    جزءقاسمی با قدردانی از مجموعه‌هایی نظیر شهرداری در همکاری با آبفای تهران برای ارائه خدمات پایدار، همراهی شهروندان در مدیریت مصرف آب و تغییر الگوی رفتار مصرفی را در کاهش ۲۵ لیتری سرانه مصرف آب تهران در سال گذشته بسیار موثر خواند و خاطرنشان کرد: بخش قابل توجهی از این تغییر الگوی رفتاری، ناشی از اقدام‌های فرهنگ‌سازی در حوزه روابط عمومی آبفای استان تهران بود که جای قدردانی دارد.

    مدیرعامل آبفای استان تهران اظهار داشت: با وجود ایام سخت دو جنگ تحمیلی اخیر و تداوم کم‌بارشی‌ها در فلات مرکزی و حوضه آبریز دریاچه نمک، امیدواریم با ادامه بارندگی‌های دو ماهه نخست بهار امسال، وضعیت منابع آبی به‌ویژه سدهای تامین‌کننده آب تهران بهبود یابد.

    وی توجه ویژه به «محله‌محوری» در اصلاح فرهنگ مصرف را با توجه به تاکیدات امام شهید و نیز رئیس ‌جمهوری، از برنامه‌های مهم شرکت آبفای استان تهران در حوزه مدیریت مصرف دانست و افزود: یکی از راهکارهای موثر در این زمینه، ترویج استفاده از لوازم کاهنده مصرف آب است که به طور جدی پیگیری خواهد شد.

    جزءقاسمی با اشاره به کارها و اقدام‌های خوبی که توسط حوزه روابط عمومی بر اساس سیاست‌های ابلاغی از سوی وزارت نیرو در زمینه فرهنگ‌سازی و مدیریت مصرف انجام شده است، اضافه کرد: حجم و دامنه این فعالیت‌ها باید با رویکرد نوآورانه، تشکیل اتاق فکر، استفاده از نظر تمامی کارشناسان و متخصصان و صاحب‌نظران و همکاری رسانه‌ها، فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی و تعاملات چهره‌به‌چهره با شهروندان به‌ویژه با رویکرد محله‌محوری گسترش یابد.

    مدیرعامل آبفای استان تهران همچنین با تاکید بر لزوم شفافیت و صداقت با مردم و بیان واقعیت‌های آبی به آنان، گفت: هر زمانی که با شهروندان شفاف و صادقانه صحبت کرده‌ایم، آنان در کنار ما قرار گرفته‌اند.

  • پایتخت در آستانه جیره بندی آب / ذخایر سدها به کمترین سطح در ۶۰ سال اخیر رسید!

    پایتخت در آستانه جیره بندی آب / ذخایر سدها به کمترین سطح در ۶۰ سال اخیر رسید!

    به گزارش اقتصادران، پایتخت خشک‌ترین دوره یک قرن اخیر را تجربه می‌کند و بی‌بارشی ممتد ذخایر سد‌ها و آبخوان‌ها را به حد بحرانی رسانده است. با وجود صرفه‌جویی تابستانی، مصرف شهروندان همچنان بالاست و چاره اصلی در مدیریت مصرف، محدودسازی برداشت‌های غیرمجاز و استفاده از راهکار‌های ساده کاهش مصرف دیده می‌شود. راهکار‌های انتقال و شیرین‌سازی آب نیز به دلیل هزینه‌های بالا فعلاً در دستور کار نیست و تهران برای عبور از بحران نیازمند کاهش حداقل ۲۰ درصدی مصرف است.

    در ۵۵ روز نخست سال آبی جاری حتی یک قطره باران در تهران ثبت نشده و این وضعیت موجب شده ذخایر آب سد‌های اصلی تأمین‌کننده آب شهر به کمترین سطح طی ۶۰ سال گذشته برسد. شدت کمبود بارش‌ها چنان است که پاییز امسال خشک‌ترین پاییز ثبت‌شده در یک قرن اخیر عنوان می‌شود.

    همزمان با تشدید بحران، مسدودسازی چاه‌های غیرمجاز در دستور کار قرار گرفته و تنها طی شش ماه گذشته ۹۳۵ حلقه چاه در استان تهران بسته شده است. مجموع عمق این چاه‌ها حدود ۴۱ هزار متر برآورد می‌شود؛ رقمی که معادل هشت برابر ارتفاع دماوند است؛ دماوندی که امسال برای نخستین‌بار بدون پوشش برف در آستانه زمستان قرار گرفته، این چاه‌های غیرمجاز سالانه حدود ۱۵ میلیون مترمکعب از آب زیرزمینی تهران را برداشت می‌کردند؛ میزانی بیش از ذخیره فعلی سد کرج است.

    صرفه‌جویی؛ عامل اصلی جلوگیری از خروج سد‌ها از مدار

    برآورد‌ها نشان می‌دهد که تابستان گذشته در صورت ادامه روند مصرف، احتمال خروج برخی سد‌ها از مدار تا پایان شهریور وجود داشت. اما کاهش مصرف ۱۰ تا ۱۲ درصدی در میان خانوار‌های تهرانی این سناریو را به تعویق انداخت. میزان صرفه‌جویی تحقق‌یافته معادل ۸۰ میلیون مترمکعب بوده که به اندازه حجم مخزن سد لتیان ارزش دارد و نقش مهمی در مدیریت منابع محدود فعلی ایفا کرده است.

    با وجود این، میانگین مصرف تهرانی‌ها همچنان در سطح ۱۸۵ لیتر در شبانه‌روز برای هر نفر قرار دارد؛ عددی که فاصله قابل‌توجهی با الگوی مطلوب ۱۳۰ لیتر دارد. بررسی‌ها حاکی است که تنها ۳۴ درصد مشترکان به الگوی ۱۲ هزار لیتری ماهانه پایبند هستند و ۶۶ درصد دیگر از این حد فراتر می‌روند.

    بیش از ۶۰ درصد مشترکان تا دو برابر الگو آب مصرف می‌کنند و پنج درصد نیز در گروه بدمصرف‌ها قرار دارند. مطابق سیاست‌های جدید، ادامه این روند با اخطار، قطع یک‌روزه اشتراک و در صورت تکرار، هزینه‌های سنگین‌تر همراه خواهد بود.

    افزایش ظرفیت انتقال آب و محدودیت‌های توسعه منابع جدید

    در ماه‌های اخیر، راه‌اندازی خط دوم انتقال آب طالقان حدود پنج هزار لیتر بر ثانیه به ظرفیت تأمین آب تهران افزوده است؛ رقمی که تنها پاسخگوی یک‌هشتم نیاز مصرف آب شرب شهر به شمار می‌آید. از سوی دیگر، گزینه‌هایی مانند انتقال یا شیرین‌سازی آب دریای جنوب به دلیل هزینه‌های بالای حداقل هفت یورو برای هر مترمکعب، در شرایط کنونی قابل اتکا نیست و برنامه‌ای برای اجرای آن وجود ندارد.

    تعدیل فشار آب برای جلوگیری از نوبت‌بندی

    به گفته وی در ساختمان‌هایی که مخازن استاندارد با ظرفیت ۷۵ لیتر برای هر نفر نصب شده باشد، افت فشار محسوس نخواهد بود؛ با این حال، عبور از وضعیت فعلی نیازمند صرفه‌جویی حداقل ۲۰ درصدی است.

    راهکار‌های ساده‌ای که می‌تواند تهران را از مرز بحران دور کند

    مدیریت مصرف در بخش خانگی همچنان مؤثرترین گزینه برای عبور از شرایط فعلی محسوب می‌شود. استفاده از تجهیزات کاهنده مصرف روی شیرآلات که می‌تواند تا ۳۰ درصد آب کمتری مصرف کند به‌همراه استفاده کامل ظرفیت ماشین‌های لباسشویی و ظرفشویی، کوتاه‌کردن زمان استحمام و اصلاح رفتار‌های ساده‌ای مانند بستن شیر آب هنگام مسواک‌زدن، در فهرست روش‌های توصیه‌شده قرار دارد. شهروندان می‌توانند تجهیزات کاهنده مصرف را با شرایط اقساطی از طریق ثبت درخواست در سامانه ۱۲۲ تهیه کنند.

    تهران حالا در نقطه‌ای ایستاده که ادامه روند کم‌بارشی و کاهش ذخایر سدها، می‌تواند چالش‌های جدی‌تری ایجاد کند. امید اصلی برای جلوگیری از عمیق‌تر شدن بحران، به مدیریت مصرف و مقابله با برداشت‌های غیرمجاز گره خورده است؛ تاریکی چاه‌هایی که سفره‌های زیرزمینی را می‌بلعیدند، اگر با روشنایی رفتار صحیح مصرف همراه شود، می‌تواند تهران را از مرز بحران به سمت پایداری بیشتر سوق دهد.

  • هزینه پنهان، اما سنگین روی دست پایتخت نشینان / هر شب ۸۱۰ میلیارد تومان از جیره‌بندی آب در جیب شرکت‌ها سرازیر می‌شود/ نان چه کسانی در بی‌آبی مردم است؟

    هزینه پنهان، اما سنگین روی دست پایتخت نشینان / هر شب ۸۱۰ میلیارد تومان از جیره‌بندی آب در جیب شرکت‌ها سرازیر می‌شود/ نان چه کسانی در بی‌آبی مردم است؟

    به گزارش اقتصادران، آنچه سال‌ها فقط در قالب هشدار و کمپین‌های «آب هست، ولی کم» شنیده می‌شد، حالا بی‌صدا وارد زندگی مردم شده و هزینه‌های پنهانی را به‌دنبال دارد که کسی تصورش را هم نمی‌کرد. این گزارش روایتی است از واقعیتی که هر شب، بی‌آنکه دیده شود، از جیب شهروندان کم می‌کند.

    بحران کم‌آبی؛ پدیده‌ای که دیگر فقط «هشدار» نیست

    بحران کم‌آبی در ایران وارد مرحله‌ای تازه و نگران‌کننده شده است؛ بحرانی که سال‌ها قبل با کمپین‌هایی مانند «آب هست، ولی کم» در سال ۱۳۹۴ درباره آن هشدار داده شد، اما امروز به واقعیتی ملموس برای میلیون‌ها شهروند تبدیل شده است. آنچه زمانی تنها در حد تذکرات کارشناسان و تبلیغات تلویزیونی بود، اکنون به قطع آب، افت فشار گسترده و گاه خرید اجباری آب معدنی رسیده است.

    تهران در آستانه یک بحران شهری جدی

    استان تهران یکی از کانون‌های اصلی این بحران است. سال‌های گذشته، بی‌آبی برای بسیاری از مردم تهران تنها یک خبر یا تحلیل اقتصادی بود؛ اما در ماه‌های اخیر، کاهش محسوس فشار آب و قطعی‌های چندساعته وارد زندگی روزمره شهروندان شده است.

    شدت شرایط به حدی رسیده که وزیر نیرو رسماً به مردم توصیه کرده است برای مدیریت بحران، مخازن ذخیره آب خانگی تهیه کنند؛ توصیه‌ای که نشان می‌دهد بحران از سطح هشدار گذشته و وارد مرحله «بقا و مدیریت اضطراری» شده است.

    قطعی‌های شبانه؛ از افت فشار تا قطع کامل آب

    از اواسط آبان ۱۴۰۴، آب در بسیاری از مناطق تهران بین ساعت ۲۲ شب تا ۵ صبح با افت فشار شدید روبه‌روست؛ افت فشاری که عملاً حکم قطع کامل آب را دارد. در چنین وضعیتی، حتی انجام ساده‌ترین امور مانند شستن دست و صورت نیز ممکن نیست.

    در نتیجه، بسیاری از خانوار‌هایی که مخزن ذخیره ندارند، ناچارند شب‌ها به خرید بطری‌های آب معدنی پناه ببرند تا حداقل نیاز چند ساعت ابتدایی شب را تأمین کنند. این موضوع یک پرسش اساسی را ایجاد می‌کند: این قطعی‌ها چقدر از جیب مردم هزینه می‌تراشد؟

    هزینه کم‌آبی برای مصرف‌کنندگان تهرانی

    در تهران، سرانه مصرف آب حدود ۲۵۰ لیتر برای هر فرد است. اگر ساعات خواب را کنار بگذاریم، هر فرد به‌طور میانگین در هر ساعت ۱۴ لیتر آب مصرف می‌کند. با احتساب اینکه شهروندان تنها برای دو ساعت ابتدایی قطعی شبانه (۲۲ تا ۲۴) نیاز فوری به آب دارند، هر فرد به ۲۸ لیتر آب نیاز خواهد داشت.

    بر اساس مشاهدات میدانی، میزان خرید آب‌های بسته‌بندی یا آب معدنی در روز‌های جیره‌بندی آب افزایش یافته است. با توجه به اینکه قیمت هر بطری ۱.۵ لیتری آب معدنی ۱۵ هزار تومان است، تأمین ۲۸ لیتر آب مورد نیاز در ساعات قطعی، معادل ۱۸ بطری آب معدنی خواهد بود؛ یعنی ۲۷۰ هزار تومان برای تنها دو ساعت.

    هزینه پنهان، اما سنگین برای مردم تهران

    اگر فرض کنیم ۳۰ درصد از جمعیت ۱۰ میلیونی تهران در منازل خود به دلیل نداشتن مخزن ذخیره یا ذخیره آب در طول روز، ناچار به خرید آب معدنی باشند، هر شب حدود:۸۱۰ میلیارد تومان تنها برای دو ساعت قطعی آب، از جیب مردم به حساب شرکت‌های تولیدکننده آب معدنی واریز می‌شود.

    این عدد زمانی تکان‌دهنده‌تر می‌شود که بدانیم اگر این قطعی شبانه ۹۰ روز در سال ادامه داشته باشد، مجموع هزینه پرداختی شهروندان به رقمی حدود: ۷۳ هزار میلیارد تومان خواهد رسید؛ عددی هم‌سنگ بودجه یک‌ساله وزارت اقتصاد یا وزارت نیرو. برای مقایسه، بودجه سال ۱۴۰۴ وزارت جهاد کشاورزی حدود ۳۶ همت است. یعنی هزینه آب معدنی تنها ۳۰ درصد مردم تهران طی ۹۰ روز قطعی شبانه، برابر است با بودجه دو سال وزارت جهاد کشاورزی.

    هزینه‌ای که باید صرف توسعه می‌شد، نه بقا

    این حجم از هزینه، سودی نجومی و بادآورده برای شرکت‌های تولیدکننده آب معدنی ایجاد می‌کند، اما واقعیت تلخ آن است که این پول در شرایط دشوار اقتصادی کشور، از جیب مردم و بابت یک نیاز اولیه پرداخت می‌شود؛ نیازی که می‌توانست با توسعه زیرساخت‌ها، مدیریت منابع و اصلاح الگوی مصرف، هرگز به چنین نقطه‌ای نرسد.

    بحران کم‌آبی امروز نه یک هشدار که تهدیدی واقعی برای زیست شهری است. هزینه‌های سنگینی که مردم امروز برای تأمین ابتدایی‌ترین نیاز زندگی پرداخت می‌کنند، نشان می‌دهد که کشور نیازمند تحول فوری در سیاست‌های مدیریت آب، سرمایه‌گذاری زیرساختی و بازنگری جدی در مصرف شهری است.

    اگر تصمیم‌های سخت امروز گرفته نشود، فردا ممکن است هزینه‌هایی بسیار سنگین‌تر و خسارت‌هایی غیرقابل‌جبران‌تر بر دوش مردم و اقتصاد کشور گذاشته شود.

  • فروش آب معدنی در فروشگاه‌های تهران جیره‌بندی شد؟

    فروش آب معدنی در فروشگاه‌های تهران جیره‌بندی شد؟

    به گزارش اقتصادران، تهران در ششمین سال خشکسالی، با افت شدید ذخایر سد‌ها و کاهش کیفیت آب شهری مواجه شده و همین موضوع به سهمیه‌بندی آب معدنی در فروشگاه‌ها انجامیده است؛ وضعیتی که کارشناسان آن را نشانه‌ای جدی از بحران عمیق آبی در پایتخت می‌دانند.

    از خالی شدن سد لتیان تا جیره‌بندی آب شیشه‌ای

    وضعیت سد‌های تهران، به‌ویژه سد لتیان که یکی از ۵ سد اصلی تأمین آب شرب پایتخت است، وخیم‌تر از همیشه گزارش شده. این سد با ظرفیت ۹۵ میلیون مترمکعب، اکنون در پایین‌ترین سطح ۶۰ ساله خود قرار دارد. خشکسالی مداوم، کاهش بارش‌ها و مدیریت ضعیف منابع آبی، شرایطی را به وجود آورده که مردم دیگر به آب لوله‌کشی اعتماد ندارند.

    کاهش کیفیت آب شهری، افزایش شوری و حضور ناخواسته طعم و بوی نامطبوع در آب لوله‌کشی، شهروندان را مجبور کرده سراغ آب معدنی بروند. این تقاضای انفجاری باعث شده بازار آب بسته‌بندی با کمبود جدی مواجه شود و فروشگاه‌ها ناچار به جیره‌بندی این کالای اساسی شوند.

    چرخه معیوب؛ از خشکسالی تا احتکار

    ماجرا، اما فقط به کمبود محدود نمی‌شود. افزایش شدید قیمت آب معدنی نیز داستان دیگری دارد. بسته ۶ تایی آب معدنی که چند ماه پیش حدود ۵۰ تا ۶۰ هزار تومان قیمت داشت، اکنون با جهش قیمتی ۶۰ درصدی به ۹۵ هزار تومان رسیده است. این افزایش قیمت در حالی است که خود تولیدکنندگان آب معدنی نیز با کمبود منابع آبی دست و پنجه نرم می‌کنند.

    منابع آب چشمه‌ای و زیرزمینی که مواد اولیه تولید آب معدنی هستند، تحت فشار خشکسالی قرار گرفته‌اند. کاهش دبی چشمه‌ها، افت سطح آب‌های زیرزمینی و افزایش هزینه‌های انرژی برای استخراج و بسته‌بندی، همگی دست به دست هم داده‌اند تا قیمت نهایی محصول به شدت افزایش یابد.

    1

    هشدار کارشناسان؛ بحران آب جدی‌تر از آن است که فکر می‌کنیم

    از سوی دیگر، برخی فروشگاه‌ها و واسطه‌ها نیز از این وضعیت سوءاستفاده کرده و اقدام به احتکار آب معدنی کرده‌اند. خرید هیجانی مردم نیز بر این آتش دامن زده و باعث شده کمبود واقعی‌تر و قیمت‌ها بالاتر برود.

    3

    سخن پایانی

    جیره‌بندی آب معدنی در پایتخت، تصویری تلخ از آینده‌ای است که مدت‌هاست کارشناسان نسبت به آن هشدار می‌دادند. تهران در آستانه یک بحران آبی بی‌سابقه قرار دارد و خالی شدن سدها، تنها بخشی از این معادله پیچیده است. وقتی شهروندان حتی برای خرید یک بسته آب معدنی با محدودیت روبه‌رو می‌شوند، وقت آن رسیده که مسئولان به جای اعلام آمار‌های خوشبینانه، برنامه‌ای جدی و عملیاتی برای مدیریت بحران آب ارائه دهند. در غیر این صورت، روزی نه چندان دور ممکن است حتی آب شیشه‌ای هم در دسترس نباشد و مردم باید برای هر قطره آب، قیمت سنگینی بپردازند. تهران تشنه است و زمان برای اقدام جدی رو به پایان است.

  • پشت پرده کاهش بارندگی‌ها در ایران / پژوهشگر حوزه آب: در ۶۰ سال اخیر چنین خشکسالی‌هایی بی‌سابقه بوده است / شهر‌های بزرگ ایران در خطر جیره‌بندی آب قرار دارند

    پشت پرده کاهش بارندگی‌ها در ایران / پژوهشگر حوزه آب: در ۶۰ سال اخیر چنین خشکسالی‌هایی بی‌سابقه بوده است / شهر‌های بزرگ ایران در خطر جیره‌بندی آب قرار دارند

    به گزارش اقتصادران، ایران این روز‌ها در یکی از بحرانی‌ترین دوره‌های تاریخ خود از نظر منابع آبی قرار دارد. پس از پنج سال خشکسالی پیاپی و گذر ۵۰ روز بدون بارش در تهران، سوالی اساسی مطرح می‌شود، آیا مشکلات اقلیمی کشور تنها به دست طبیعت سپرده شده‌اند، یا سو مدیریت در سیاست‌گذاری‌های محیط‌زیستی و آلودگی هوا در این بحران‌ها نقش اساسی دارد؟

    میان‌آبادی با اشاره به وضعیت بحرانی کشور در مواجهه با خشکسالی، از این موضوع انتقاد کرد و گفت: در ۶۰ سال اخیر چنین خشکسالی‌هایی بی‌سابقه بوده است. به گفته او، «۵ سال پیاپی خشکسالی و ۵۰ روز بدون بارش در تهران نشان‌دهنده یک بحران بزرگ است که هیچ سیاست‌گذاری درستی نتوانسته این بحران را مدیریت کند.»

    یکی از موضوعات مهمی که در این بحران‌ها تأثیرگذار است، نقش آلودگی هوا در کاهش بارندگی‌هاست.

    میان‌آبادی در این خصوص گفت: «آلودگی هوا نه تنها باعث کاهش کیفیت زندگی شهری می‌شود، بلکه در تشدید بحران‌های اقلیمی نیز تاثیرگذار است. بسیاری از شهر‌های ایران که درگیر خشکسالی هستند، همزمان با بحران آلودگی هوا مواجه‌اند. این دو موضوع به‌شدت با یکدیگر مرتبط‌اند، چرا که ذرات معلق و آلاینده‌ها در جو می‌توانند مانع تشکیل ابر‌ها و بارش‌ها شوند.»

    طرح‌های بارورسازی ابرها؛ امیدی بی‌فایده؟

    یکی از راهکار‌هایی که برخی برای مقابله با بحران کم‌آبی و خشکسالی مطرح کرده‌اند، «بارورسازی ابرها» است. اما میان‌آبادی این طرح را در شرایط کنونی کم‌اثر می‌داند. او توضیح می‌دهد: «بارورسازی ابر‌ها به این شرط موثر است که ابری وجود داشته باشد تا بتوان آن را بارور کرد. اما در حال حاضر، به دلیل آلودگی‌های گسترده و نبود ابر در جو، عملاً امکان این نوع بارورسازی وجود ندارد.»

    وی همچنین در ادامه افزود: «اینکه دولت‌ها امیدوار باشند که بارش‌ها به‌طور معجزه‌آسا رخ دهند، یک نوع فرافکنی است. مشکل اصلی این است که سیاست‌گذاری‌های بلندمدت و راهبردی برای مدیریت منابع آب و کاهش آلودگی هوا در کشور وجود ندارد و از این رو، بحران‌های آبی شدت بیشتری می‌یابند.»

    تاثیرات آلودگی هوا بر شرایط اقلیمی

    میان‌آبادی در پاسخ به سوالی درخصوص تاثیرات آلودگی هوا بر بارندگی‌ها و اقلیم گفت: «آلودگی هوا و وجود ذرات معلق در جو می‌توانند به‌شدت روند تشکیل ابر‌ها و بارش‌ها را مختل کنند. این مسئله زمانی بیشتر اهمیت پیدا می‌کند که بدانیم، در حال حاضر بسیاری از شهر‌های ایران در معرض بحران آلودگی شدید هوا هستند. به‌طور خاص، تهران و دیگر کلان‌شهر‌های کشور به دلیل آلودگی‌های ناشی از سوزاندن مازوت در نیروگاه‌ها و منابع دیگر، وضعیت جوی بسیار نامساعدی دارند.»

    او همچنین به مسئله کاهش کیفیت هوا و تاثیر آن بر سلامت انسان‌ها اشاره کرد و افزود: «این وضعیت نه تنها به کاهش بارندگی‌ها منجر می‌شود، بلکه می‌تواند تاثیرات منفی زیادی بر روی سلامت عمومی مردم، به ویژه در شهر‌های بزرگ داشته باشد.»

    این پژوهشگر در ادامه صحبت‌هایش به «انتظار غیرمنطقی» از بارندگی‌ها اشاره کرد و گفت: «اینکه دولت‌ها و مردم به‌طور همزمان از طبیعت انتظار معجزه داشته باشند، تنها یک فرافکنی است. در حالی که ما با بحران‌هایی مانند آلودگی هوا و سوءمدیریت منابع آبی مواجه هستیم، نباید انتظار داشت که تنها با بارش باران مشکلات حل شوند.»

    وی تأکید کرد که از زمان شروع بحران خشکسالی، نیاز به «سیاست‌گذاری‌های راهبردی» در زمینه مدیریت منابع آبی و کاهش آلودگی هوا احساس می‌شود. به گفته او، «تا زمانی که این سیاست‌ها تدوین نشود و به درستی اجرا نشود، بحران‌های آبی و اقلیمی به قوت خود باقی خواهند ماند.»

    چالش جیره‌بندی آب و بحران در پیش

    با ادامه وضعیت کنونی و بدون بارش باران، تهران و دیگر شهر‌های بزرگ ایران در خطر جیره‌بندی آب قرار دارند. میان‌آبادی در پایان هشدار داد: «اگر بارش‌ها تا پایان آذر نرسد، احتمال جیره‌بندی آب در کشور جدی است. این مسئله در صورتی که ادامه پیدا کند، می‌تواند بحران‌های اجتماعی و اقتصادی شدیدی را به دنبال داشته باشد.»

    در نهایت، این پژوهشگر تأکید کرد؛ برای حل بحران آب در ایران، باید به صورت هم‌زمان به مسائلی مانند آلودگی هوا، مدیریت منابع آب و برنامه‌ریزی‌های بلندمدت توجه شود. تنها در این صورت است که می‌توان به نتایج ملموس و پایدار در مواجهه با بحران‌های محیط‌زیستی و اقلیمی دست یافت.

  • پشت پرده قطع آب در نیمه‌شب/ پای جیره‌بندی توام با پنهان‌کاری در میان است؟

    پشت پرده قطع آب در نیمه‌شب/ پای جیره‌بندی توام با پنهان‌کاری در میان است؟

    به گزارش اقتصادران، پایتخت هنوز از تابستانی پر از خاموشی و گرمای طاقت‌فرسا عبور نکرده که صدای اعتراض مردم بار دیگر بالا رفته است؛ این‌بار نه برای برق، بلکه برای آبی که شب‌ها ناگهان قطع می‌شود.

    ساکنان ازگل می‌گویند نزدیک به دو ماه است هر شب، آب در این محدوده قطع می‌شود. اهالی یوسف‌آباد از بی‌آبی‌های ۱۰:۳۰ تا ۵ صبح خبر داده‌اند و در قیطریه و اختیاریه قطعی‌ها زودتر شروع می‌شود؛ از حوالی ۹ یا ۱۰ شب تا طلوع آفتاب. حتی در مناطقی مثل نیاوران، جردن و گیشا، با وجود پمپ و منبع ذخیره، مردم می‌گویند صبح با مخازن خالی و وسایل سوخته از فشار هوا روبه‌رو می‌شوند.

    در شبکه‌های اجتماعی هم روایت‌ها یکی پس از دیگری منتشر می‌شود. یکی نوشته: «زنگ زدم ۱۲۲، گفتند مشکل شبکه است. دو هفته‌ست هر شب همین مشکل تکرار میشه!»

    دیگری گفته: «بهار برق نداشتیم، حالا پاییز آب نداریم. حداقل قبلاً برنامه خاموشی برق می‌دادند، حالا شب تا صبح آب قطع میشه و هیچ‌کس جوابگو نیست.»

    جیره‌بندی خاموش بدون اعلام رسمی

    آنچه این وضعیت را نگران‌کننده‌تر کرده، سکوت شرکت آب و فاضلاب است. نه اطلاعیه‌ای، نه هشدار از پیش، نه جدول زمان‌بندی. در حالی‌که در زمان قطعی برق، هرچند با خطا، برنامه خاموشی اعلام می‌شد، حالا مردم در تاریکی کامل از دلیل قطع آب بی‌خبرند.

    بسیاری از شهروندان از اینکه هیچ مقام مسئولی پاسخ روشنی نمی‌دهد، گلایه دارند. تنها پاسخی که گاهی داده می‌شود، عبارتی مبهم است: «مدیریت فشار شبکه برای حفظ پایداری آب‌رسانی!».

    اما مدیریت فشار، وقتی به قطع کامل آب تبدیل می‌شود، دیگر مدیریت نیست، محدودیت است.

    فایده قطع آب شبانه چیست؟

    در ظاهر، کاهش فشار یا قطع شبانه آب ممکن است اقدامی صرفه‌جویانه به نظر برسد؛ ساعاتی که مصرف کمتر است و شاید تصور شود خاموش کردن پمپ‌ها به حفظ منابع کمک می‌کند. اما کارشناسان می‌گویند این روش نه‌تنها مؤثر نیست، بلکه می‌تواند آسیب‌زا هم باشد.

    شبکه فرسوده آب تهران که در برخی نقاط قدمتی بیش از نیم قرن دارد، با نوسان فشار و قطع و وصل‌های مکرر دچار شکستگی و نشت می‌شود. هر بار که جریان آب ناگهان متوقف یا باز می‌شود، شوک هیدرولیکی می‌تواند به لوله‌ها آسیب بزند و هدررفت آب را بیشتر کند.

    از سوی دیگر، بخش زیادی از مردم شب‌ها از وسایل برقی و پمپ‌های خانگی برای شست‌وشو و ذخیره آب استفاده می‌کنند. قطع ناگهانی جریان باعث سوختن موتور پمپ‌ها، خرابی ماشین لباسشویی و کاهش عمر وسایل خانگی می‌شود؛ بنابراین پرسش این است: قطع آب در ساعاتی که مصرف کمتر است، چه فایده‌ای دارد؟

    اگر هدف صرفه‌جویی باشد، آموزش، اطلاع‌رسانی و کنترل در ساعات پیک مصرف مؤثرتر است. اگر هدف تعمیر شبکه باشد، اطلاعیه و جدول زمان‌بندی حق بدیهی مردم است. اما وقتی هیچ‌کدام وجود ندارد، تنها چیزی که باقی می‌ماند بی‌اعتمادی و نارضایتی است.

    هر فصل یک بحران

    مسئولان از مردم می‌خواهند صرفه‌جویی کنند، اما حق اطلاع را از آنان دریغ می‌کنند. اطلاع‌رسانی نه لطف است و نه امتیاز؛ وظیفه‌ای است که بی‌توجهی به آن، سرمایه اجتماعی دولت را از بین می‌برد.

    در روزگاری که بحران آب جدی است و اعتماد عمومی شکننده، شفافیت و گفت‌و‌گو با مردم نه هزینه دارد، نه انرژی، اما می‌تواند مانع خشم پنهان و بی‌اعتمادی عمومی شود.

    تابستان را با خاموشی برق گذراندیم، پاییز را با بی‌آبی، و حالا همه نگران‌اند که زمستان نوبت گاز باشد.

    تهران، شهری که روزی نماد توسعه بود، حالا هر فصل با یک بحران جدید بیدار می‌شود. اما شاید بزرگ‌ترین بحرانش نه کمبود آب و انرژی، که کمبود توضیح، شفافیت و احترام به مردم باشد.

  • ردپای انگیزه های پنهان در بحران آب پایتخت / قطع آب و جیره بندی قطعا نیاز به وزیر ندارد!

    ردپای انگیزه های پنهان در بحران آب پایتخت / قطع آب و جیره بندی قطعا نیاز به وزیر ندارد!

    به گزارش اقتصادران، در واکنش به چنین موج نارضایتی مردمی، حسام خسروی، معاون بهره برداری و توسعه آب شرکت آبفای تهران گفته بود که امسال بارندگی ۴۶ درصد نسبت به سال‌های نرمال کمتر شده و نسبت به سال گذشته ۲۵ درصد کاهش یافته است؛ همین امر موجب شده سد‌های آبی در وضعیت بدی قرار بگیرند به طوری که ذخایر سد‌های پنج‌گانه تهران نزدیک به ۶ درصد است.

    این مقام مسئول در بخش دیگری از اظهارات خود مطرح کرده که شرایطی که ما ایجاد کرده‌ایم آن است که فشار آب تا طبقه دوم وجود دارد و اگر کسی در این دو طبقه با مشکل آب و فشار آب مواجه است این مسئله را به واحد‌های ۱۲۲ اطلاع دهند تا آن مورد را برطرف کنیم. این شرایط از این به بعد وجود دارد و در تابستان شرایط بسیار سخت‌تری را پیش رو داریم و آن طور که پیش بینی شده بارندگی جدیدی وجود ندارد.

    این اظهارنظر خسروی در حالی مطرح شد که کلان شهر تهران از پرتراکم‌ترین شهر‌های کشور بوده و املاک دو یا سه طبقه به سختی در آن به چشم می‌خورد؛ بنابراین چنین تصمیم گیری به معنای کاهش فشار آب بخش عمده‌ای از پایتخت است. از طرفی این مقام مسئول در حالی پیش بینی می‌کند که بارندگی جدیدی وجود نداشته که در روز‌های اخیر و جاری شاهد بارندگی‌هایی در کشور از جمله تهران بودیم.

    کمبود داریم!

    در همین حال، شرکت آب و فاضلاب استان تهران با صدور اطلاعیه‌ای از رشد ۲۰ درصدی مصرف لحظه‌ای آب تهران در روز جمعه ۱۰ اسفندماه خبر داد و از شهروندان تهرانی درخواست کرد که با توجه به کمبود ۴۵ درصدی بارندگی نسبت به بلندمدت و کمبود ذخایر سدها، در مصارف خود به طور جدی صرفه‌جویی کنند. از سوی دیگر اعلام شد که افزایش ۲۰ درصدی میزان مصرف لحظه‌ای در شرایطی که هوای سردی نیز بر تهران حاکم است، بی سابقه محسوب می‌شود.

    شنا در خلاف جهت آب

    بر هیچ کارشناسی پوشیده نیست که دمای هوا با مصرف آب رابطه‌ای مستقیم دارد. به این معنا که با کاهش دمای هوا، مصرف آب کاهش می‌یابد و برعکس؛ بنابراین به گفته کارشناسان افزایش مصرف آب در کشور به ویژه در ایام سرد پایانی سال گذشته بسیار پر شائبه است.

    امنیت آب بازیچه نیست

    این اعتراضات مردمی و پاسخ‌های پر شبهه مسئولین حوزه آب کشور در حالی انجام شد که چندی پیش تصاویر، فیلم‌ها و محتوا‌های مختلفی پیرامون کاهش چشمگیر ذخیره آب سد‌ها به ویژه سد‌های پنجگانه تامین آب پایتخت در فضای مجازی، همه گیر شد که تعجب بسیاری از مردم و البته کارشناسان را برانگیخت.

    در همین حال حجت میان آبادی، کارشناس ارشد صنعت آب در حساب کاربری خود در شبکه ایکس نکته‌ای را مطرح کرد که جای تامل دارد. وی که عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس است، طی سلسله توییتی مطالبی را نوشت که در ادامه می‌خوانیم:

    ماجرای مسأله خالی بودن سد کرج چه بود؟

    رد پای منافع پنهان در بی‌آبی پایتخت | بحران آب یا بحران مدیریت؟

    بعد از آن هم بلافاصله در جلسه شورای برنامه ریزی و توسعه استان تهران، چند پروژه مشخص با اعتباری نزدیک به ۵ هزار میلیارد تومان به تصویب رسیدند. پروژه‌هایی که بحث و تحلیل، اما و اگر تخصصی در مورد آنها فرصت دیگری می‌طلبد. اما ماجرای کلیپ بلاگر‌ها چقدر واقعیت دارد؟

    در این خصوص چند سوال ساده، اما اساسی مطرح است:

    ‏ب- وضعیت آب ذخیره شده پشت سد کرج در اسفند ماه سال گذشته با سال گذشته و همچنین میانگین بلند مدت چه میزان تغییر کرده است؟

    سوال دیگر آن که، میزان پرشدگی سد‌های تأمین کننده آب تهران تا اسفند ۱۴۰۳ نسبت به سال گذشته، چه میزان بدتر و بحرانی‌تر شده است؟

    ‏پاسخ به هر یک از این سوالات می‌تواند در شناخت چیستی مساله و نحوه مواجهه با آن را مشخص و لایه‌های پنهان مسأله را شفاف‌تر کند.

    اوضاع سد کرج در ادوار گذشته

    این تصویر میانگین بلند مدت ۵۲ ساله ورودی به مخزن سد کرج امیرکبیر را به صورت ماهانه نشان می‌دهد. اگر به این تصویر دقت شود، میزان آب ورودی به مخزن سد کرج در ماه‌های ختم به اسفند ماه (دی و بهمن) تقریبا کمترین میزان ممکن در طول سال است.

    رد پای منافع پنهان در بی‌آبی پایتخت | بحران آب یا بحران مدیریت؟

    بر این اساس، اصولا در فصل زمستان بصورت کلی، شاهد کمترین میزان حجم آب ذخیره شده پشت سد کرج بوده‌ایم ‏که در فصل بهار، در کنار بارش‌های بهاری، با ذوب شدن برف ها، جریان رودخانه کرج بیشتر و ذخیره پشت سد کرج برای مصارف تأمین نسبی می‌شده است.

    رد پای منافع پنهان در بی‌آبی پایتخت | بحران آب یا بحران مدیریت؟

    حال سوالی که پیش می‌آید این است که چرا و چطور مسأله بحران خالی بودن مخزن سدکرج در اسفند ماه امسال توسط چندبلاگر، امنیتی سازی شده و با فشار رسانه‌ای ایجاد شده در دستور کار سیاست گذار و در نهایت تصویب ۵۰۰۰ میلیارد تومان طرح‌ها پشت در‌های همیشه بسته می‌شود؟

    دروغ پردازی، دودی به چشم امنیت آب

    در حالی که سد‌های تهران نسبت به سال گذشته، وضعیت بهتری داشته‌اند. از طرفی با توجه به بارش برف انجام شده در زمستان در بالادست سد، میزان آب پشت مخزن سد را باید در فروردین و اردیبهشت رصد و اعلام کرد. البته ذکر این نکات ضروری است که به دلیل سوءمدیریت و سیاستگذاری و حکمرانی غلط، وضعیت آب شهری در کلان شهر‌های ایران از جمله تهران و … بحرانی است. از سوی دیگر، شکی نیست ما در کشور از حوزه تغییر اقلیم دچار آسیب جدی هستیم.

    واقعیت قابل انکار نیست

    ‏کم‌بارشی تجمعی چند سال گذشته قابل انکار نیست. ولی این معمولا پنجره فرصتی می‌شود برای تعریف طرح‌های جدید که مولد مسأله جدید هستند نه حل مسأله. ‏بنابراین ین مدیریت صحیح از یک سو و تکرار اقدامات و رویکرد‌های غلط و اگاهانه گذشته و تصویب پروژه‌های غلط بارویکرد امنیتی سازی و به اسم مواجهه با بحران از سوی دیگر تفاوت‌های بسیار جدی وجود دارد.‌ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست …

    لذا خروجی و ماحصل عدم اگاهی و عدم تحلیل سیاستی صحیح از مسأله و استفاده از چند بلاگر، تصویب ۵ هزار میلیارد تومان طرح‌هایی می‌شود که در حوزه سیاست گذاری آب، نقد‌های جدی به آنها وارد است. طرح‌هایی که در کنار حیف و میل‌های شدید، سبب ایجاد مسائل نوظهور نیز خواهند شد. سپردن سیاست گذاری آبی کشور در دست چند شرکت مهندسی مشاور طوسی و پیمانکاران و تعارض منافع شدید در این حوزه با بودجه‌های پنهان، اما بسیار هنگفت، آینده امنیت آبی کشور را تهدید می‌کند.

    داده‌هایی که به روز نشد!

    متاسفانه اطلاعات و داده‌های هفتگی آب کشور از ۱۸ اسفند به بعد به‌روزرسانی نشده است ‏. تصویر منتشر شده و تفاوت حجم آب سد امیرکبیر (کرج) در طی یک هفته ۱۴۰۳/۱۲/۲۸ و ۱۴۰۴/۱/۰۴

    رد پای منافع پنهان در بی‌آبی پایتخت | بحران آب یا بحران مدیریت؟

    امنیت آبی کشور بازیچه ناتوانی ها؟

  • آب جیره بندی می شود؟

    آب جیره بندی می شود؟

    به گزارش اقتصادران، ناصر اکبری با بیان اینکه شرایط خشکسالی در دهه اخیر و به‌خصوص در دو سال گذشته شرایط را برای تامین آب دشوار کرده است، گفت: رصد، پایش و پیگیری‌های مستمری که از سوی شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور برای شهر‌های دچار تنش آبی صورت گرفته از بحرانی‌شدن موضوع آب جلو‌گیری کرده است.

    مدیرکل دفتر مدیریت بحران و پدافند غیر‌عامل آبفای کشور با بیان اینکه در سال ۱۴۰۲ بیش از ۵۸۰ پروژه و در سال جاری ۶۱۰ پروژه برای شهر‌هایی که دچار تنش آبی بوده‌اند تعریف شد، ادامه داد: این پروژه‌ها با اولویت تامین و انتقال آب شرب شهر‌ها در دستور کار قرار گرفت.

    اکبری با اشاره به اینکه در سال ۱۴۰۲ نزدیک به ۱۶ استان کشور با تنش آبی مواجه بودند، اظهار کرد: از این بین استان‌های فارس، سیستان و بلوچستان، سمنان، کرمان، مشهد و تهران به دلیل شرایط خاص بارشی و ذخیره منابع آب شرب در اولویت اقدامات مرتبط با رفع تنش آبی قرار گرفتند که با برنامه‌ریزی‌های انجام شده و اجرای پروژه‌های رفع تنش از جمله افزایش ظرفیت تولید از طریق حفر چاه، اجرای خطوط انتقال، پهنه‌بندی مناطق و مدیریت فشار شبکه، از وقوع بحران در این استان‌ها جلوگیری شد.

    وی با بیان اینکه نوبت‌بندی آب در هیچ شهری در دستور کار نیست، خاطر‌نشان کرد: امید است با تامین اعتبارات مورد نیاز در زمان مناسب نسبت به اتمام پروژه‌های در دست اجرا و بهبود شرایط تنش آبی در استان‌های درگیر موضوع، بتوانیم از این شرایط تنش آبی عبور کنیم.