برچسب: تلفن همراه

  • بازار موبایل ایران، آشفته تر از همیشه / رجیستری راهکاری برای کنترل قاچاق یا دست آویزی برای انحصار و بازار سیاه؟

    بازار موبایل ایران، آشفته تر از همیشه / رجیستری راهکاری برای کنترل قاچاق یا دست آویزی برای انحصار و بازار سیاه؟

    به گزارش اقتصادران، بازار موبایل ایران این روزها بیش از هر زمان دیگری درگیر آشفتگی، بی‌ثباتی و نوسانات شدید قیمتی است. هر بار با انتشار خبری تازه درباره فعال شدن رجیستری مدل جدیدی از گوشی‌های پرچمدار موجی از بحث، التهاب و گمانه‌زنی در میان خریداران و فروشندگان ایجاد می‌شود. جدیدترین نمونه از این وضعیت خبر فعال شدن رجیستری آیفون۱۷ پرو در سامانه گمرک بوده که طبق اعلام رسمی، امکان ثبت آن برای واردکنندگان و مالکان فراهم شده است. هزینه رجیستری این مدل حدود ۴۳‌میلیون تومان تعیین شده؛ عددی که خود به تنهایی بیانگر عمق بحران و شکاف طبقاتی در بازار موبایل کشور است. پیش از این تنها مدل آیفون۱۷ پرو مکس امکان رجیستری داشت و مدل‌های آیفون۱۷ پایه و آیفون ایر هنوز در فهرست گمرک قرار نگرفته‌اند. به این ترتیب تنها بخشی از خریداران می‌توانند فعلا دستگاه خود را به‌صورت رسمی ثبت کنند. هنوز زمان دقیق فعال‌سازی رجیستری سایر مدل‌ها اعلام نشده و همین مساله بازار را در بلاتکلیفی فرو برده است. این شرایط باعث شده که قیمت‌ها در بازار آزاد به شکل نوسانی و گاه نجومی تغییر کند چراکه در نبود شفافیت و ثبات، هر خبری از گمرک می‌تواند بهانه‌ای برای افزایش یا کاهش مصنوعی قیمت‌ها شود.

    رجیستری سیاستی برای کنترل قاچاق یا ابزاری برای انحصار؟

    طرح رجیستری تلفن همراه از همان ابتدا با هدف جلوگیری از ورود غیرقانونی و قاچاق گوشی به کشور آغاز شد. این طرح در ظاهر می‌خواست با ثبت مشخصات هر گوشی در سامانه همتا تنها به دستگاه‌هایی در شبکه مخابراتی ایران اجازه فعالیت دهد که مسیر قانونی واردات را طی کرده‌اند اما با گذشت چند سال بسیاری از کارشناسان معتقدند که این طرح به جای کنترل قاچاق، بیشتر به ابزاری برای افزایش هزینه‌ها، ایجاد انحصار و گسترش بازار سیاه تبدیل شده است. هزینه رجیستری برای مدل‌هایی مانند آیفون۱۷ پرو که ۴۳‌میلیون تومان تعیین شده، رقم بسیار سنگینی است. این مبلغ علاوه بر هزینه خود دستگاه است که در بازار جهانی حدود ۱۲۰۰دلار قیمت دارد. وقتی این هزینه‌ها با نرخ دلار آزاد، تعرفه‌های گمرکی، سود واردکننده و مالیات‌ها جمع می‌شود، قیمت نهایی در ایران گاه به بیش از ۲۵۰ تا ۳۰۰‌میلیون تومان می‌رسد؛ قیمتی که برای اکثریت مردم عملا غیرقابل دسترس است. در چنین شرایطی بازار به دو بخش تقسیم می‌شود؛ بخش رسمی که در اختیار واردکنندگان بزرگ و شرکت‌های خاص است و بخش غیررسمی که از مسیرهای غیرقانونی یا مسافری تامین می‌شود.

    مسافران در نقش واردکننده‌های ناخواسته

    اثر نوسانات ارزی و سیاست‌های اقتصادی

    در کنار مساله رجیستری، نوسانات مداوم نرخ ارز عامل اصلی دیگری در آشفتگی بازار موبایل است. از آنجا که تقریبا تمام گوشی‌ها وارداتی هستند، هر تغییر در قیمت دلار فورا روی قیمت نهایی کالا اثر می‌گذارد. در هفته‌هایی که بازار ارز دچار نوسان می‌شود، فروشندگان معمولا فروش خود را متوقف کرده یا قیمت‌ها را ساعتی تغییر می‌دهند. این رفتار نه‌تنها اعتماد مصرف‌کنندگان را از بین برده بلکه بازار را به محیطی برای سوداگری و احتکار تبدیل کرده است. سیاست‌های کلان اقتصادی و محدودیت‌های ارزی نیز تاثیر مستقیم بر واردات گوشی دارد. تخصیص محدود ارز نیمایی، افزایش تعرفه‌ها و تاخیر در ترخیص کالا از گمرک موجب شده تا عرضه کاهش یابد و قیمت‌ها صعودی شود. در نتیجه گوشی‌های میان‌رده و اقتصادی که پیشتر برای بخش بزرگی از جامعه قابل خرید بودند، حالا با قیمت‌هایی معادل چند ماه حقوق یک کارمند عرضه می‌شوند. در این میان گوشی‌های پرچمدار مانند آیفون عملا به کالای لوکس تبدیل شده‌اند که تنها قشر خاصی از جامعه توان خریدشان را دارند.

    نقش دولت و لزوم شفافیت در سیاستگذاری

    کارشناسان اقتصادی بر این باورند که برای ساماندهی بازار موبایل ابتدا باید شفافیت در فرآیند رجیستری و تعیین تعرفه‌ها ایجاد شود. در این روزها هیچ مرجع مشخصی به‌طور عمومی اعلام نمی‌کند که چگونه مبلغ ۴۳‌میلیون تومان برای رجیستری آیفون۱۷ پرو تعیین شده است. گمرک می‌گوید این مبلغ براساس استعلام قیمت جهانی و هماهنگی با کمیته رجیستری و سامانه همتا محاسبه می‌شود اما جزئیات و فرمول آن منتشر نمی‌شود. در غیاب شفافیت، شایعات و گمانه‌زنی‌ها جای واقعیت را می‌گیرند و بازار بیش از پیش آشفته می‌شود. علاوه بر آن سیاست‌های متناقض میان نهادهای مختلف – از وزارت صمت تا وزارت ارتباطات، گمرک و سازمان همتا- باعث سردرگمی فعالان بازار شده است. برخی مدل‌ها به‌صورت محدود اجازه رجیستری دارند، برخی دیگر به‌طور کامل مسدودند و گاه تصمیمات ناگهانی در نیمه شب اعلام می‌شود. نتیجه چنین وضعیتی چیزی جز بی‌اعتمادی عمومی و افزایش قاچاق نیست.

    آینده‌ای نامعلوم برای بازار موبایل ایران

    بازار موبایل ایران امروز تصویری از تمام مشکلات ساختاری اقتصاد کشور را در خود منعکس کرده است. خبر فعال شدن رجیستری آیفون۱۷ پرو و تعیین هزینه ۴۳‌میلیون تومانی آن، بیش از آنکه نشانه‌ای از پیشرفت یا نظم در بازار باشد، نمادی از بی‌ثباتی و فاصله طبقاتی است. در چنین شرایطی اعتماد عمومی به سیاستگذاران کاهش یافته و مردم بیش از پیش احساس می‌کنند که در بازی‌ای گرفتار شده‌اند که قواعد آن هر روز تغییر می‌کند.

    بازار موبایل نیازمند اصلاحات بنیادی است؛ اصلاحاتی که از شفاف‌سازی روند رجیستری آغاز شود، تعرفه‌ها را منطقی کند و راه را برای رقابت سالم میان واردکنندگان باز بگذارد. تنها در چنین شرایطی است که می‌توان امیدوار بود تلفن همراه به جای کالایی لوکس و پرحاشیه دوباره به ابزار ارتباطی در دسترس همه مردم تبدیل شود.

  • سود هنگفت دلالان در فضاي غبارآلود بازار موبايل / «افق» هم به کار خریداران موبایل نیامد!

    سود هنگفت دلالان در فضاي غبارآلود بازار موبايل / «افق» هم به کار خریداران موبایل نیامد!

    به گزارش اقتصادران، در حالي كه طي نيمه اول امسال بيش از 1.2 ميليارد دلار گوشي تلفن همراه وارد ايران شده، نبود سامانه‌اي براي شفافيت در زنجيره موبايل، موجب افزايش سود غيرقانوني واسطه‌ها و دلالاني شده كه در فضايي پرابهام به قيمت‌گذاري موبايل مشغول‌اند و سود زيادي به جيب مي‌زنند. با اينكه گردش مالي صنعت گوشي تلفن همراه در ايران سالانه بين 3 تا 4 ميليارد دلار تخمين زده مي‌شود؛ اما زنجيره عرضه و تقاضاي موبايل كه از واردات شروع مي‌شود و به مصرف‌كننده نهايي مي‌رسد؛ در فضايي غيرشفاف به كار خود ادامه مي‌دهد. غيررسمي بودن بخشي از بازار موبايل موجب شده كه دولت امكان دريافت ماليات و عوارض در تمام زنجيره موبايل را از دست بدهد و سود حداكثري به برخي از حلقه‌ها و عوامل زنجيره تامين برسد كه همواره منتظر نوسانات ارزي نشسته‌اند. ضمن اينكه هوشمند نبودن اين زنجيره فرصت تازه‌اي نيز در اختيار برخي واسطه‌ها و خرده‌فروشان موبايل قرار داده كه با احتكار و قاچاق معكوس در موبايل، سود چند برابري هم داشته باشند. اما مشكل اصلي در اين زنجيره كجاست و چگونه مي‌توان اين رويه ناشفاف را بهتر كرد؟

    بازيگران بازار موبايل

    در حال حاضر بازار موبايل ايران چهار بازيگر اصلي دارد: در حلقه اول، واردكنندگاني هستند كه طبق قانون بايد عملكرد خود را در سامانه‌اي تحت عنوان «سامانه جامع تجارت» ثبت كنند. اين واردكنندگان كه برخي از آنها جزو شركت‌هاي بزرگ توليدكننده موبايل در ايران نيز هستند؛ كالاي وارد شده را به عمده‌فروش‌هايي تحويل مي‌دهند كه خود با زنجيره‌اي از خرده‌فروش‌هاي بزرگ و كوچك در ارتباط هستند. حلقه آخر اين زنجيره نيز مصرف‌كننده موبايل است.

    سرنوشت طرح «افق» چه شد؟

    پيش از اين و در سال 1399 وزارت صمت طرحي را با عنوان «افق» در سامانه جامع تجارت ‌كليد زد كه بر اساس آن كليه واردكنندگان، توليدكنندگان، عمده‌فروشان و خرده‌فروشان بايد تمامي كالاهاي خود را در سامانه مربوطه ثبت كنند. حتي هشدار داده شد كه اگر فاكتور الكترونيك در سامانه جامع تجارت (در قالب طرح افق) براي كالاهايي از قبيل تلفن همراه صادر نشود، از فعال‌سازي آن در سامانه همتا و دريافت خدمات شبكه اپراتوري جلوگيري مي‌شود.

    در واقع با اجراي طرح افق، يك كد USSD در اختيار خريداران قرار مي‌گيرد كه به كمك آن مي‌توانند پيش از خريد از قيمت گوشي‌‌ها استعلام بگيرند. بنابراين هيچ‌ كس نمي‌تواند گران بفروشد و تا زماني كه مشتري نخواهد، گوشي هم فعال نمي‌شود. اجازه بدهيد در اين باره يك مثال بزنيم. با توجه به انواع و اقسام نرخ ارز و پيچيدگي‌هاي وارداتي بر اساس نرخ ارز سامانه‌هاي مختلف كه وجود دارد، در زمان كليد خوردن اين طرح، كالا‌هاي وارداتي با هفت مدل مختلف ارز وارد مي‌شد. اما در طرح افق هنگام ترخيص كالا، واردكننده دقيقا مشخص مي‌كرد كه كالاي وارد شده با چه نوع ارز و چه قيمتي ترخيص شده است. اين كار موجب مي‌شود هيچ گران‌فروشي در هيچ مدلي انجام نپذيرد. علاوه بر اين مصرف‌كننده در بازار با دريافت شناسه بين‌المللي تجهيزات موبايل (موسوم به IMEI) مي‌تواند وارد سامانه شود و قيمت اصلي كالا را بداند.

    عملكرد عجيب سامانه

    در ايران طبق قوانين موجود، مصرف‌كنندگان موبايل يعني حلقه آخر اين زنجيره، بدون ثبت مشخصات گوشي تلفن همراه خود در سامانه‌اي تحت عنوان «همتا» اصولا ‌امكان استفاده از خدمات موبايلي را ندارند. بنابراين امكان فرار از ثبت شناسه موبايل در سامانه نيز اگر نگوييم به صفر رسيده، شايد خيلي اندك و در مواردي استثنايي است. از طرفي حلقه اول اين زنجيره كه واردكنندگان هستند نيز مجبور به ثبت اطلاعات خود در سامانه جامع تجارت هستند. ضمن اينكه مطابق قوانين موجود، واردكنندگان اجازه دريافت سود بيشتر از ۱۵ درصد را ندارند.

    اما مشكل از جايي شروع مي‌شود كه طبق برآوردها، نيمي از عمده‌فروش‌هاي موبايل كالاي تحويل گرفته شده از واردكنندگان را در سامانه جامع تجارت ثبت نمي‌كنند. اين در حالي است كه فروشندگان عمده زماني كه از آنها موبايل خريداري مي‌كنند بايد خريد و قيمت خريد خود را در انبار الكترونيكي ثبت كنند. اين اتفاق در سطح خرده‌فروشي‌ها با شدت بيشتري رخ مي‌دهد و برآورد مي‌شود كه فقط 2 درصد از خرده‌فروش‌هاي موبايل، ‌اطلاعات گوشي تلفن همراه كه قرار است به فروش برسانند را در سامانه ثبت مي‌كنند! گويا سامانه «افق» يك ايراد اساسي از اول داشته و همچنان هم باقي مانده. اين سامانه امكان «فاكتور كردن» تك‌تك كالاها را ندارد. بنابراين كالا به صورت فله‌اي توسط خرده‌فروشان ثبت مي‌شود در حالي كه بايد به صورت جزء به جزء در سامانه مشخص باشد. اين اشكال تاكنون نيز پابرجاست و به فضاي غيرشفاف دامن زده است.

    تشديد فضاي غيرشفاف در بازار موبايل

    چندي پيش انجمن واردكنندگان موبايل درباره اينكه اطلاعات دقيقي از ميزان و حجم و ارز تخصيص داده شده براي واردات موبايل در يكي- دو سال اخير در دسترس نيست گلايه كرده بود. اين در حالي است كه اهميت واردات موبايل آنقدري هست كه جزو دو- سه كالاي اول وارداتي ايران است و هر ساله در بودجه‌هاي سنواتي، دولت براي آن احكامي تعيين مي‌كند. به‌طور مثال در بند ط تبصره 7 قانون بودجه سال گذشته حقوق ورودي رويه تجاري واردات گوشي‌هاي تلفن همراه تعيين شده، اما «دستورالعمل اجرايي» آن 14 بهمن ماه 1402 ابلاغ شده است! در واقع يك سال طول كشيده تا يك دستورالعمل براي قانوني نوشته شود كه در بودجه بوده و بايد اجرا مي‌شد! احمدرضا دستغيب، رييس كل ديوان محاسبات (نهاد ناظر بر اجراي قوانين بودجه) شهريور ماه امسال در هيات عمومي اين ديوان عنوان كرده كه « افكار عمومي بايد در جريان جزء به جزء اجراي حقوق گمركي واردات و ثبت موبايل‌هاي خارجي قرار بگيرند و در اين خصوص شفاف‌سازي لازم صورت گرفته شود.» اين در حالي است كه اصولا هيچ ممنوعيتي براي ارايه اطلاعات واردات موبايل يا نحوه تخصيص ارز و چگونگي آن و حتي عمده‌فروشان عمده و اينكه با چه قيمتي به دست مصرف‌كننده مي‌رسد؛ وجود ندارد. چرا كه اساسا اين داده‌ها يك سري اسناد محرمانه نيستند.

    در غياب سياست‌گذاري سينوسي حوزه تلفن همراه كه سالانه 4 ميليارد دلار ارز كشور را به خود اختصاص مي‌دهد، جريان بزرگي در بازار موبايل نيز شكل گرفته كه سود هنگفتي از اين فضاي غبارآلود مي‌برد. وجود ۲۵ هزار صنف فروشنده موبايل در ايران كار نظارت بر قيمت‌ها را سخت‌تر كرده و در حال حاضر امكان رصد و پايش منظم بازار از دست رفته است. وزارت صمت در آغاز به كار خود در دولت چهاردهم با چالش‌هاي بسيار بزرگي مواجه است كه فضاي نامساعد كسب و كار، ركود سنگين صنايع و چالش‌هاي موجود در حوزه سرمايه‌گذاري و خودرو چند مورد از آنهاست. اما داستان موبايل خود چيز ديگري است. تلفن همراه در ايران با ميزان ارزبري بالا مواجه است كه سود آن، نه به مصرف‌كننده، بلكه به زنجيره تامين در سطح بازار مي‌رسد كه با هر نوسان ارز دست به تغيير قيمت‌ها مي‌زنند. در اين فرايند، قاچاق و احتكار موبايل، كوچك‌ترين چيزي است كه بازار را در بر مي‌گيرد.

    شفاف شدن اين زنجيره، همان قدر كه به سود مصرف‌كننده تمام مي‌شود؛ براي دولت و نظام حاكميتي موجود در عرصه تلفن همراه نيز درآمد خواهد داشت. با تغيير دست فرمان در بازاري چنين به هم ريخته، امكان جلوگيري از احتكار و قاچاق موبايل از طريق شناسايي موجودي موبايل‌هاي وارداتي و فعال نشدن آنها در بازار فراهم شده و دولت هم قادر است درآمد خود را از اين محل به دست بياورد.

  • جهش يك‌شبه قيمت تلفن همراه

    جهش يك‌شبه قيمت تلفن همراه

    به گزارش اقتصادران، اعلام تعرفه‌هاي جديد واردات گوشي تلفن همراه بالاي 600 دلار، شوك تازه‌اي به قيمت اين كالاها در بازار ايران وارد كرد. با اين تفاوت كه اگر ظرف سه ماه گذشته و با خروج نرخ دلار آزاد از كانال 50 هزار توماني، قيمت موبايل در بازار رشد كرده بود؛ حالا با اين تعرفه‌هاي جديد نيز فعالان بازار «يك شبه» قيمت‌ها را بالا برده‌اند. آن هم در بازاري كه خيلي از گوشي‌ها ديگر پيدا نمي‌شود و بسياري از آنها نيز به صورت استوك (دست دوم) ‌خريد وفروش مي‌شوند.

    بر اساس تصميم جديد هيات دولت كه تاريخ آن دوم اسفند ماه سال جاري است؛ تعرفه واردات گوشي تلفن همراه بالاي 600 دلار كه به عنوان گوشي‌هاي لاكچري نيز شناخته مي‌شوند؛ در رويه تجاري و معمول 15 درصد و براي رويه مسافري 30 درصد تعيين شده است. درباره رويه معمول تجاري اتفاق خاصي نيفتاده و تا پيش از اين نيز، تعرفه واردات گوشي از راه تجاري 15 درصد بود. اما از هشتم دي ماه سال جاري، ‌مصوبه جديدي به گمرك ابلاغ شد كه طي آن تعرفه واردات گوشي بالاي 600 دلار از طريق مسافري از 8 درصد به 30 درصد افزايش يافت. به نظر مي‌رسد دليل اينكه دولت اقدام به افزايش 22 درصدي تعرفه واردات مسافري گوشي‌هاي لاكچري كرده، پول سنگيني است كه از اين محل مي‌تواند به خزانه وارد كند.

    به گفته گمرك، در 11 ماه ابتدايي امسال، ۴۳۵ هزار و ۳۹۴ دستگاه گوشي تلفن همراه به ارزش ۲۵۲ ميليون دلار به شيوه مسافري وارد گرديد. هرچند آمار اعلامي از سوي گمرك ايران به موبايل‌هاي مسافري بالاي ۶۰۰ دلار ترخيص به شيوه مسافري اشاره نمي‌كند اما عمده اين گوشي‌ها، بالاي 600 دلار قيمت داشته‌اند و يك تخمين نشان مي‌دهد حداقل ۲۰۰ ميليون دلار موبايل بالاي ۶۰۰ دلار به شيوه مسافري از گمرك ترخيص شده است كه تا پيش از مصوبه جديد، ‌دولت سهم كمي از آن دريافت مي‌كرد و حالا مي‌تواند سهم بالاتري به خزانه بريزد.

    مناقشه بر سر تامين ارز

    از ابتداي امسال تا پايان بهمن ماه، نزديك به 13 ميليون گوشي تلفن همراه به ارزش 3 ميليارد دلار به ايران وارد شده است. موضوعي كه موبايل را به يكي از «كالاهاي عمده وارداتي» ايران بدل كرده است. اما يك سوال مهم در دوره سخت تحريم‌ها و تنگناهاي موجود همواره وجود داشته است: ارز مورد نياز براي واردات گوشي چگونه تامين مي‌شود؟

    در دولت گذشته، براي واردات گوشي تلفن همراه، دولت دست به اختصاص ارز با نرخ ترجيحي مي‌زد. اما در سال‌هاي پاياني دولت به روشني مشخص شد كه چه ميزان ارز به چه شركت‌هايي اختصاص يافته است.

    در دولت كنوني اين رويه ادامه يافت اما هيچگاه مشخص نشد كه چه شركت‌هايي چه ميزان ارز در اختيار گرفته و موبايل وارد كرده‌اند؟ هيچ آماري از ميزان ارز تخصيص يافته به اين شركت‌ها وجود ندارد و در نبود فضاي شفاف- كه عمدتا ‌توسط دولت زياد هم تبليغ مي‌شود- چرخه بزرگي متشكل از واردكننده‌هاي خاص، دلالان و عرضه‌كنندگان از اين آشفتگي نهايت استفاده را بردند. اما همزمان با بالا گرفتن تنگناهاي ارزي، سياست «واردات در مقابل صادرات» براي موبايل هم به اجرا درآمد كه به گفته فعالان بازار موبايل، با چالش‌هاي ريز و درشتي مواجه است. مثلا يك واردكننده موبايل مي‌گويد: ‌« الان فقط صادركننده‌ها مي‌توانند گوشي‌هاي بالاي ۶۰۰ دلار وارد كنند. مثلا كسي كه صادركننده خرماست در زمينه موبايل اطلاعاتي ندارد كه بتواند واردات موبايل انجام دهد.

    اين معضل به ضرر مصرف‌كننده نهايي تمام مي‌شود، زيرا شركت‌هاي واردكننده موبايل كه كالاهاي ديگر صادر مي‌كنند به ويژگي‌هاي موبايل آگاهي ندارند در عين حال با ارز صادرات كالاهاي ديگر، موبايل وارد مي‌كنند.» دولت براي حل اين مشكل ابلاغيه جديدي را ارايه كرد كه طي آن، واردات موبايل با «ارز حاصل از صادرات غير» هم امكانپذير مي‌شد. به عبارتي واردكنندگان مي‌توانستند از يك صادركننده، ارز بگيرند و پول كالاي وارداتي خودشان را تامين كنند. اما در اين مورد هم رضا عاليان، دبير كنگره موبايل مي‌گويد: «به نظر مي‌رسد بعضي افراد از ارز حاصل از صادرات خود سود مي‌برند به همين دليل هنوز اين مصوبه عملي نشده است. پس بايد ريشه اين چالش را در بانك مركزي و عدم تامين و تخصيص ارز حاصل از صادرات غير پيدا كرد.»

    رشد قيمت‌ها در فضاي رانتي

    بازار موبايل در چند سال گذشته همزمان با بالا گرفتن تورم انتظاري در پايان سال، با جهش قيمت روبروست. اما جدول قيمت‌ها نشان مي‌دهد كه چيزي بيش از افزايش قيمت در حال رخ دادن است. با اينكه سازمان‌هاي متولي واردات بر اين گزاره اصرار دارند كه سهم گوشي‌هاي بالاي 600 دلار از بازار كنوني ايران بسيار پايين است و با همين استدلال هم اتفاقات خاص اين بازار چندان مهم تلقي نمي‌شود؛ ‌اما اين گوشي‌ها اصطلاحا «پرچمدار» بازار هستند. در فاصله 5 روز گذشته، همزمان با ابلاغ تعرفه‌هاي جديد و البته نوسان‌هاي قيمت ارز، ‌قيمت بسياري از اين گوشي‌ها در بازار با جهش‌هاي عجيب و غريب روبرو شده است. البته كه جهش‌هاي قيمت در بسياري از بازارهاي ديگر هم رخ داده اما بايد پرسيد كه چگونه مي‌شود قيمت يك گوشي فقط در 5 روز به يك‌باره 15 تا 40 درصد رشد كند؟ منشأ اين پول‌ها كجاست و چه كساني از چنين بازاري سود مي‌برند و چه زماني قرار است شب بخوابيم و صبح با قيمت‌هاي جديد روبرو نباشيم؟