برچسب: تالاسمی

  • درد و دغدغه بیماران تالاسمی؛ وقتی دارو نایاب و خون کم است / چگونه دارو‌ها سر از بازار سیاه درمی‌آورد؟!

    درد و دغدغه بیماران تالاسمی؛ وقتی دارو نایاب و خون کم است / چگونه دارو‌ها سر از بازار سیاه درمی‌آورد؟!

    به گزارش اقتصادران، تالاسمی در ردیف بیماری‌های خاص قرار دارد؛ بیماری‌ای که باید بیمارانش از حمایت‌های ویژه دارویی و درمانی برخوردار باشند. اما واقعیت میدانی چیز دیگری است. در حالی‌که انتظار می‌رود این بیماران مسیر درمانی مشخص و بدون دغدغه‌ای را طی کنند، روایت‌هایشان نشان می‌دهد که همچنان با مشکلات جدی روبه‌رو هستند؛ مشکلاتی که از کمبود خون در مراکز درمانی آغاز می‌شود و تا نایاب شدن دارو‌های حیاتی، هزینه‌های کمرشکن آزمایش‌ها و نبود دسترسی به پزشک متخصص ادامه پیدا می‌کند.

    بیماران ناچارند ساعت‌ها و حتی روز‌ها برای یافتن دارو در سطح شهر جست‌و‌جو کنند

    سارا، یکی از بیماران تالاسمی از تهران از دشواری‌های دریافت دارو و خدمات درمانی سخن گفت. او که ۴۷ سال دارد و از یک‌سالگی تحت درمان تالاسمی بوده است، توضیح داد که علاوه بر تزریق خون، به دارو‌های مکمل آهن‌زدا نیاز دارد؛ دارو‌هایی که در دو شکل تزریقی و خوراکی عرضه می‌شوند.

    به گفته او در حال حاضر بیماران برای تهیه دارو‌های برند اصلی نظیر «دسفرال» و «جیدنیو» باید هزینه‌های سنگینی متحمل شوند. با وجود بیمه پایه، ماهانه حدود دو میلیون تومان باید برای این دارو‌ها پرداخت کند؛ مبلغی که بسیاری از بیماران توان تأمین آن را ندارند.

    او همچنین به کیفیت پایین دارو‌های ایرانی اشاره کرد و گفت به‌دلیل کمبود و هزینه بالای دارو‌های خارجی، ناچار به مصرف نمونه‌های داخلی شده که تأثیرگذاری مطلوبی ندارند. این بیمار از نحوه توزیع دارو نیز گلایه داشت و افزود: داروخانه‌ها معمولاً مقدار محدودی دارو عرضه می‌کنند و بیماران ناچارند ساعت‌ها و حتی روز‌ها برای یافتن دارو در سطح شهر جست‌و‌جو کنند.

    برخی بیماران به‌دلیل هزینه‌های بالا ناچار به ترک درمان می‌شوند

    مشکلات بیماران تالاسمی تنها به دارو محدود نمی‌شود. این بیمار یادآور شد که مکمل‌های ضروری مانند کلسیم و ویتامین‌های گروه B نیز تحت پوشش بیمه قرار ندارند، در حالی‌که برای مبتلایان تالاسمی جنبه درمانی دارند. او تأکید کرد که برخی از بیماران به‌دلیل هزینه‌های بالا ناچار به ترک یا ناقص انجام دادن درمان شده‌اند.

    به گفته او، چالش‌ها در بخش خدمات تشخیصی و آزمایشگاهی نیز ادامه دارد. مراکزی که پیش‌تر آزمایش‌های دوره‌ای بیماران تالاسمی را انجام می‌دادند، اکنون همکاری خود را متوقف کرده‌اند و بیماران مجبورند برای انجام MRI قلب و کبد، اکو و سنجش تراکم استخوان هزینه‌های سنگینی بپردازند؛ به‌طوری‌که یک دوره آزمایش می‌تواند بین شش تا نه میلیون تومان هزینه داشته باشد.

    این بیمار تالاسمی با اشاره به نبود پوشش کافی بیمه‌ای در بخش آزمایش‌ها و داروها، از مسئولان خواست برای بهبود وضعیت بیماران تالاسمی، نظارت جدی‌تری بر قیمت‌گذاری داروخانه‌ها و انعقاد قرارداد‌های بیمه‌ای با مراکز درمانی و آزمایشگاهی داشته باشند.

    سارا با انتقاد از وضعیت مراکز درمانی گفت بسیاری از بیمارستان‌ها اساساً برای پذیرش بیماران بزرگسال تالاسمی آماده نیستند. به گفته او، پروتکل‌های درمانی تالاسمی در ایران همچنان بر اساس بیماران کودک و نوجوان طراحی شده و برای افراد بالای ۳۰ سال تعریفی وجود ندارد؛ در حالی‌که امروز شمار زیادی از مبتلایان به این بیماری به دهه پنجم و ششم زندگی رسیده‌اند.

    او یادآور شد: بیشتر بیمارستان‌های مرجع تالاسمی، نظیر علی‌اصغر، مفید و شهدای تجریش، همگی مختص کودکان طراحی شده‌اند و همین امر باعث شده بیماران بزرگسال تالاسمی عملاً جایی در نظام درمانی نداشته باشند. به گفته این بیمار، از آنجا که تعرفه درمان تالاسمی در مقایسه با سرطان بسیار پایین است، متخصصان هم تمایل چندانی به پذیرش بیماران تالاسمی ندارند.

    به گفته‌ی او، بسیاری از پزشکانی که اکنون بیماران بزرگسال تالاسمی را درمان می‌کنند، در واقع متخصص کودکان‌اند که از سال‌های کودکی بیماران همراه آنان بوده‌اند و این همکاری تا امروز ادامه یافته است. او افزود: بیمار بزرگسال تنها به یک متخصص خون نیاز ندارد، بلکه به مجموعه‌ای از خدمات تخصصی از جمله قلب، غدد، دندان‌پزشکی و گوارش احتیاج دارد. با این حال، اغلب پزشکان این حوزه‌ها تمایلی به پذیرش بیماران تالاسمی نشان نمی‌دهند.

    شرایط تالاسمی‌ها در حوزه دندان‌پزشکی بحرانی است

    او شرایط بیماران در حوزه دندان‌پزشکی را بحرانی توصیف کرد و گفت: به دلیل تغییرات استخوانی و پوکی استخوان ناشی از بیماری و داروها، این بیماران به درمان‌های پرهزینه و پیچیده نیاز دارند؛ اما پوشش بیمه‌ای وجود ندارد و بسیاری از دندان‌پزشکان نیز حاضر به پذیرش آنها نیستند.

    چرا دارو‌ها سر از بازار سیاه درمی‌آورد؟!

    وی در ادامه به آشفتگی بازار دارو اشاره کرد و گفت: در حالی‌که بیماران برای تهیه دارو‌های حیاتی با کمبود و گرانی مواجه‌اند، بخشی از این دارو‌ها سر از بازار سیاه درمی‌آورد. او به‌طور مشخص از داروخانه‌ای نام برد و مدعی شد این مرکز علاوه بر اعلام قیمت‌های نامتعارف – تا مرز ۲۲ میلیون تومان برای دارویی که باید تحت پوشش بیمه حدود یک‌میلیون تومان هزینه داشته باشد – اطلاعات نادرست به بیماران می‌دهد و حتی مواردی دیده شده که دارو در حالی‌که در انبار موجود بوده، به بیماران اعلام «اتمام موجودی» شده است.

    او گفت: «بیماران دارو را نمی‌توانند در داروخانه پیدا کنند، اما همان دارو به راحتی در دست دلالانی اطراف داروخانه‌ها فروخته می‌شود. حتی دارو‌هایی که تاریخ مصرفشان در حال پایان است، به‌تازگی در سطح کشور توزیع شده‌اند.» به اعتقاد این بیمار، چنین وضعیتی ناشی از سوءمدیریت در سازمان غذا و دارو و شرکت‌های دارویی است، نه صرفاً تحریم‌ها.

    در پایان او درباره هزینه‌های شخصی‌اش توضیح داد: «در گذشته تقریباً همه خدمات درمانی رایگان بود، اما اکنون من به‌طور ماهانه میلیون‌ها تومان بابت دارو‌های آهن‌زدا، مکمل‌ها، تست‌های قند خون و درمان‌های مرتبط با عوارض تالاسمی هزینه می‌کنم.»

    هر آمپول تا ۱۸ میلیون تومان برایمان هزینه دارد

    او تأکید کرد که این هزینه‌ها برای بیماران شاغل هم کمرشکن است، چه رسد به خانواده‌هایی که چند عضو مبتلا به تالاسمی دارند. به باور او، نبود مراکز تخصصی مجهز برای بزرگسالان، پوشش ناکافی بیمه‌ای و آشفتگی در نظام توزیع دارو، جان بیماران تالاسمی را هر روز در معرض خطر قرار داده است.

    محسن یکی دیگر از بیماران تالاسمی که در بندرعباس زندگی می‌کند، از مشکلات گسترده بیماران این استان سخن گفت. او توضیح داد: نبود پزشک فوق‌تخصص خون و کمبود مراکز درمانی مجهز، بیماران را با دشواری‌های جدی روبه‌رو کرده است.

    به گفته این بیمار، در استان هرمزگان تنها دو فوق‌تخصص خون حضور دارند و بیماران ناچارند برای پیگیری درمان‌های تخصصی یا انجام آزمایش‌های مهم به شیراز یا تهران سفر کنند. این امر نه‌تنها هزینه‌های سنگینی به خانواده‌ها تحمیل می‌کند، بلکه روند درمان را هم به تعویق می‌اندازد.

    هزینه یک آزمایش ساده گاهی تا ۱۲ میلیون تومان می‌رسد

    او افزود: «گاهی بیماران در نوبت‌های طولانی قرار می‌گیرند و مجبور می‌شوند برای انجام آزمایش‌ها به مراکز خصوصی بروند. در چنین شرایطی هزینه یک آزمایش ساده می‌تواند به ۶ تا ۱۲ میلیون تومان برسد؛ در حالی‌که بسیاری بیمه تکمیلی ندارند و با بیمه سلامت باید آزاد پرداخت کنند.»

    او یادآور شد که هزینه درمان برای یک بیمار تالاسمی در جنوب کشور ماهانه بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان برآورد می‌شود؛ رقمی که شامل دارو‌های اصلی، مکمل‌ها، ویتامین‌ها و هزینه‌های رفت‌وآمد به مراکز درمانی است. به گفته او، بخش عمده بیماران توانایی پرداخت چنین مبالغی را ندارند و در نتیجه ناچار به توقف یا ناقص انجام دادن درمان می‌شوند.

    دارو‌ها دسفرال و جیدنیو به‌سختی در دسترس قرار می‌گیرند

    محسن درباره وضعیت دارو نیز چنین گفت: «کمبود دارو، به‌ویژه دارو‌های برند خارجی، جدی است. دارو‌هایی مثل دسفرال و جیدنیو به‌سختی در دسترس قرار می‌گیرند و هزینه‌های بسیار بالایی دارند. در حالی‌که بیماران برخی مواقع می‌توانند دارو‌های ایرانی را مصرف کنند، عده‌ای دیگر به دلیل واکنش‌های بدنی ناچار به استفاده از نمونه‌های خارجی هستند. اما قیمت این داروها، مانند جیدنیو، برای بسیاری از خانواده‌ها غیرقابل‌تحمل است.»

    او اضافه کرد که آخرین محموله وارداتی دسفرال به شکل ۲ گرمی توزیع شده، اما اغلب بیماران جنوب کشور به دلیل وزن پایین امکان استفاده از آن را ندارند.

    کمبود خون در روز‌های پرمراجعه به وضوح دیده می‌شود

    محسن در پایان از مردم خواست در برنامه‌های اهدای خون مشارکت بیشتری داشته باشند و از مسئولان وزارت بهداشت نیز خواستار شد برای رفع کمبود پزشک متخصص، تأمین دارو‌های حیاتی و تجهیز مراکز درمانی استان اقدام فوری انجام دهند.

    مریم یکی دیگر از بیماران تالاسمی در زاهدان که از هفت‌سالگی با این بیماری زندگی می‌کند، از مشکلات بیماران در استان سیستان و بلوچستان سخن گفت. به گفته‌ی او، کمبود خون یکی از اصلی‌ترین معضلات بیماران تالاسمی در این استان است. در ماه‌های اخیر، به‌ویژه از شهریور، کمبود خون شدت گرفته و بیماران ناچار شده‌اند برای تأمین خون از اقوام و آشنایان کمک بگیرند.

    او درباره وضعیت دارو نیز توضیح داد که بسیاری از دارو‌های حیاتی در شهرستان‌هایی مانند خاش و سراوان به‌سختی پیدا می‌شود و همین موضوع بیماران را در معرض خطر قرار داده است. این بیمار افزود: برخی از مبتلایان به دارو‌های ایرانی حساسیت نشان می‌دهند و ناچار به استفاده از دارو‌های خارجی هستند، اما هزینه سنگین این دارو‌ها از توان بسیاری از خانواده‌ها خارج است.

    خدمات بستری و انسولین برای بیماران تالاسمی رایگان شود

    به گفته او، بیماران تالاسمی در این استان علاوه بر دارو‌های آهن‌زدا، به دارو‌های مکملی مانند انسولین نیز نیاز دارند. او گفت: «متأسفانه انسولین خودکار تنها به زنان باردار و کودکان تعلق می‌گیرد و بیماران تالاسمی از آن محروم‌اند. این مسئله مشکلات زیادی برای بیماران ایجاد کرده است.»

    این بیمار همچنین تأکید کرد که بستری‌شدن بیماران تالاسمی به دلیل عوارضی، چون مشکلات قلبی با هزینه‌های بالایی همراه است و خواستار شد خدمات بستری، دارو‌های خارجی و انسولین برای بیماران تالاسمی رایگان شود تا دغدغه‌های مالی مانعی برای درمان آنان نباشد.

  • ماجرای تزریق خون‌های آلوده در چابهار چیست؟

    ماجرای تزریق خون‌های آلوده در چابهار چیست؟

    به گزارش اقتصادران، خبر ابتلای بیماران تالاسمی به هپاتیت «سی» در چابهار درنهایت تایید شد، اما این‌بار با عددی بیشتر از ۱۰۷ نفر. نتیجه آزمایش هپاتیت ۱۱۳ بیمار درمانگاه تالاسمی بیمارستان امام علی (ع) چابهار در تابستان امسال، مثبت اعلام شده و منشأ آن هم تزریق خون در شرایط غیربهداشتی و نامناسب در همین درمانگاه است. نخستین خبر‌های غیررسمی در این باره از ابتلای ۱۰۷ نفر از اهالی شهر‌های چابهار، کنارک، زرآباد و دشتیاری، ۱۱ نفر اهل زابل، ۱۱ نفر از راسک و سرباز و چهار نفر اهل شهرستان قصرقند منتشر شد، اما درنهایت انجمن تالاسمی ابتدا ۱۱۳ نفر را تایید کرد.

    موضوعی که به گفته انجمن تالاسمی استان سیستان و بلوچستان، در سال‌های گذشته بار‌ها از سوی این انجمن گزارش شده و تغییراتی اندک هم به همراه داشته، اما در هنوز روی همان پاشنه می‌چرخد و شرایط درمانگاه برای تزریق خون استاندارد نیست. اعضای انجمن تالاسمی استان سیستان و بلوچستان حالا خبر می‌دهند که ابتلا به هپاتیت «سی» در میان بیماران تالاسمی این منطقه در سال‌های قبل هم رخ می‌داد و شبکه بهداشت چابهار موارد ابتلا را پیگیری می‌کند.

    تا امروز تنها واکنش رسمی به این خبر، بیانیه انجمن تالاسمی و گفت‌وگوی مدیرکل انتقال خون استان سیستان و بلوچستان بوده است و حالا رحمدل بامری، نماینده شهر دلگان، ایرانشهر، سرباز، فنوجِ استان سیستان و بلوچستان هم خبر می‌دهد که در حال پیگیری این موضوع از وزارت بهداشت، سازمان انتقال خون و دانشگاه علوم پزشکی چابهار است: «به‌محض کسب خبر، مکاتباتی با وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون داشتیم و تذکر شفاهی هم داده شده است.»

    وحید شهنوازی، رئیس هیئت‌مدیره انجمن تالاسمی استان سیستان و بلوچستان می‌گوید، این موضوع تازه نیست و قبل از این هم مواردی از ابتلا به هپاتیت «سی» بین بیماران تالاسمی وجود داشته است که دلیل آن هم میزان شیوع هپاتیت در این منطقه است. مدتی پیش وزارت بهداشت گفته بود که تخمین زده می‌شود حدود ۲۰۰ هزار بیمار مبتلا به ویروس هپاتیت «سی» در کشور وجود دارد و درمان آن‌ها رایگان است اما به‌صورت رسمی تعداد افراد مبتلا به هپاتیت در سیستان و بلوچستان هنوز اعلام نشده است.

    شهنوازی می‌گوید: «ما انتقال از طریق خون را رد می‌کنیم؛ چون بیماران دیگر هم الان نگران شده‌اند و اضطرابی که به آن‌ها وارد می‌شود، خوب نیست. این بیماران، خونی دریافت می‌کنند که از اهداکنندگان مستمر دریافت شده و سابقه اهدای خون چندساله دارند. علاوه بر این، خونی در اختیار این بیماران قرار می‌گیرد که مدت زیادی از اهدای آن نگذشته باشد. بعد از اهدا و انجام آزمایش‌های لازم و اطمینان از سالم‌بودن خون، آن را وارد چرخه مصرف می‌کنند. درمجموع مراقبت از خون توسط سازمان انتقال خون به خوبی انجام می‌شود.»

    شهنوازی می‌گوید، آمار ابتلا به هپاتیت در مناطق گرمسیری و ساحلی بالاست و شیوه زندگی، رعایت نکردن بهداشت و رفت‌وآمد به کشورهای همسایه از دلایل آن است. به گفته او، قبلاً امکانات درمان هپاتیت «سی» برای این بیماری در چابهار چندان در دسترس نبود و موارد ابتلا به آن برای درمان به زاهدان ارجاع داده می‌شدند: «در سال‌های گذشته مکاتبات زیادی درباره شرایط درمانگاه تالاسمی بیمارستان امام علی چابهار انجام شده است. بخش‌های درمان تالاسمی، قوانین خاصی دارند که طبق آن پزشک، پرستار و خدمه بخش باید ثابت باشند.

    جمع‌کردن خون از روی زمین و نظافت آن هم شیوه خاصی دارد و به همین دلیل دانشگاه علوم پزشکی و وزارت بهداشت و انجمن‌ها برای آموزش پرستاران، دوره‌هایی را برگزار می‌کنند. پرستاری که در این بخش کار می‌کند، باید برای تزریق خون هر یک‌بیمار، دستکش خود را عوض کند، سر سوزن یا اسکالپ را به‌صورت مشترک استفاده نکند، همچنین ست خونی را که از یک کیسه برمی‌دارد، برای کیسه‌های دیگر استفاده نکند.

    رعایت نکردن این پروتکل‌ها توسط مرکز درمانی باعث شده که این موارد بیشتر شود. علاوه بر این، کیسه‌های خون نباید دستکاری شوند و یک کیسه خون نباید به دو بیمار داده شود. ضدعفونی بخش هم باید به‌سرعت انجام شود اما این مرکز درمانی این نکات را رعایت نکرد.»

    درمانگاه تالاسمی چابهار در بیمارستان امام علی، همه محدوده چابهار را پوشش می‌دهد و زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی چابهار فعالیت می‌کند. شهنوازی می‌گوید: «بیمار تالاسمی هر سه تا شش‌ماه چکاپ‌هایی دارد که در آن انواع هپاتیت، بیماری‌های غددی، میزان آهن بدن و… بررسی می‌شود. سال‌های گذشته مواردی را که مثبت می‌شد، اطلاع‌رسانی می‌کردیم و درمان‌شان در زاهدان انجام می‌شد.

    آزمایش آن هم در چابهار در دسترس نبود و باید برای انجام آن به زاهدان می‌آمدند. گاهی نمونه‌ها را می‌گرفتیم و به تهران می‌فرستادیم و وقتی جواب آزمایش مثبت می‌شد، درمان‌شان شروع می‌شد. در آن مقطع درمان آن‌ها با تزریق دارو صورت می‌گرفت که آن هم عوارض داشت و بسیاری از بیماران به همین دلیل درمان‌شان را انجام نمی‌دادند. بعد از آن، امکان درمان با قرص فراهم شد و حالا بیماران بهتر درمان می‌شوند، این دارو هم در دسترس‌تر است و عوارض کمتری دارد.»

    او می‌گوید غیر از مورد اخیر که بیماران از درمانگاه چابهار به هپاتیت «سی» مبتلا شدند، منشأ موارد قبلی مشخص نبوده است: «قبلاً از درمانگاه‌های تالاسمی بازدیدهای مستمر سالیانه انجام می‌شد، بخش‌های درمانی مورد بررسی قرار می‌گرفت و بیماران هم گزارش‌هایی از وضعیت آن‌ها اعلام می‌کردند، ما هم این گزارش‌ها را به مسئولان انتقال می‌دادیم. آن زمان این مرکز تالاسمی در چابهار زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و بعد ایرانشهر بود و هرمورد تخلفی که مشاهده می‌شد، به مسئولان وقت گزارش می‌دادیم.»

    شهنوازی وضعیت بخش درمان تالاسمی چابهار را پیش از تغییر آن توضیح می‌دهد: یک اتاق سه در چهار با ۶-۵ تخت نوزاد بود که وضع فجیعی داشت و وسط بخش‌های عفونی قرار گرفته بود. بعد از مدتی با پیگیری‌هایی که از دانشگاه علوم پزشکی زاهدان انجام شد و همینطور همکاری استانداری، بالاخره قانع شدند بخش بزرگتری برای بیماران تالاسمی اختصاص داده شود.

    بخش جدید بعد از این پیگیری‌ها افتتاح شد اما باز هم بهداشت و پروتکل‌های مربوط به بخش‌های تالاسمی رعایت نمی‌شد. شهنوازی می‌گوید، این موضوع را به‌صورت مکرر گزارش می‌کردند و به‌صورت مقطعی اقداماتی انجام می‌شد اما باز هم به روال قبل برمی‌گشت: «بخش‌های درمانی تالاسمی باید از بخش‌های بستری به‌دلیل عفونت‌های بیمارستانی جدا باشد. انجمن تالاسمی ایران مکرراً آن را پیگیری و از آن بازدید می‌کرد. آزمایش‌های بیماران هم با همکاری آن‌ها انجام و نمونه‌ها به تهران برده شد.»

    «پیگیری درمان این بیماران هنوز هم ادامه دارد.» شهنوازی می‌گوید، آمارهایی که اعلام شده، نتیجه چکاپی است که تابستان امسال توسط انجمن تالاسمی ایران انجام شد و احتمال می‌دهیم تغییر کند: «شبکه بهداشت چابهار هم پیگیر درمان این بیماران است، آزمایش‌های مجدد را انجام می‌دهند و درمان بیماران را شروع کرده‌اند. اوایل دهه ۹۰ درمان این بیماری سخت بود و فقط در زاهدان انجام می‌شد.

    الان پزشک و دارو در چابهار وجود دارد و همیشه به همین شیوه طی می‌شده است. این درمانگاه هم به فعالیت‌اش ادامه می‌دهد؛ چون تنها درمانگاه تالاسمی چابهار است و نمی‌توان فعالیت آن را متوقف کرد. دو، سه روز است که این موضوع رسانه‌ای شده و هنوز گزارشی از تغییر وضعیت آن نداده‌اند. سازمان انتقال خون استان هم همیشه از این موضوع مطلع می‌شوند و روی این موارد حساس هستند.»

    او توضیح می‌دهد که تعداد بسیار کمی از بیماران مبتلا به تالاسمی که بیشتر در چابهار زندگی می‌کنند و به پاکستان رفت‌وآمد می‌کنند، گاهی به‌دلیل طولانی‌شدن مدت اقامت خود، تزریق خون را هم در این کشور انجام می‌دهند. به‌دلیل تعداد بسیار کم این موارد، نمی‌توانیم همه آمار ابتلا به هپاتیت «سی» را در میان این گروه به این موضوع مرتبط بدانیم، در کنار آن نمی‌توان قبل از تزریق خون به آن‌ها، تست هپاتیت انجام داد؛ چون ممکن است تازه به کشور برگشته باشد و ویروس خودش را در آزمایش نشان ندهد: «چکاپ‌هایی که روی خون اهداکنندگان در ایران انجام می‌شود در پاکستان انجام نمی‌شود. کسانی که شناسنامه نداشته باشند هم نمی‌توانند برای تزریق خون به این کشور بروند؛ چون هزینه سنگینی برایشان دارد و منطقی نیست.»

    انتقال از طریق خون‌های آلوده منتفی است

    بیماران تالاسمی استان سیستان و بلوچستان بیشترین جمعیت مبتلا به این بیماری را در کشور دارند و حدود ۳۵۰۰ بیمار مبتلا به تالاسمی در صدر جدول ابتلاست. استان‌های فارس و خوزستان هم با حدود ۲۷۰۰ و ۲۴۰۰ بیمار در جایگاه‌های دوم و سوم قرار دارند و تعداد بیماران استان‌های مازندران و هرمزگان نیز به‌ترتیب ۲۳۰۰ و ۱۵۰۰ ثبت شده است.

    با وجود آمار بالای بیماران این استان و کمبودهای خون در فصل زمستان، برای آن‌ها که با تعداد کم درمانگاه تالاسمی و کمبود دارو روبه‌رو شده‌اند، رنج بیماری بیشتر می‌شود. مدیرکل انتقال خون این استان آبان‌ماه امسال گفته بود، دسترسی مردم در ۲۰ نقطه جمعیتی استان به پایگاه‌های انتقال خون، سخت است و انتظار داریم خیران برای خرید اتوبوس، انتقال خون را همراهی کنند. آمار مصرف خون این منطقه در سال گذشته ۱۵۰ هزار واحد بوده که تنها ۵۵ هزار واحد در استان تهیه شده و بیش از ۷۰ درصد آن از استان‌های معین به این استان رسیده است.

    ابوالحسن صفدری، روز گذشته انتقال هپاتیت «سی» به بیماران تالاسمی از طریق خون‌های آلوده را رد کرده و گفته است که تمام دانشگاه‌های علوم پزشکی در سیستان و بلوچستان، خون مورد نیاز بیماران تالاسمی ماژور خود را از زاهدان تامین می‌کنند و تمام این مراکز زیرمجموعه اداره کل انتقال خون استان قرار دارند. تمام خون‌های اهدایی، براساس آخرین پروتکل‌های استاندارد جهانی و توسط دستگاه‌های پیشرفته بررسی شده، سلامت خون تایید می‌شود و امکان آلوده یا منقضی‌بودن آن‌ها وجود ندارد.

    او گفته که این دستگاه‌ها در فضاهای استاندارد قرار دارند و توسط کیت‌های آزمایشگاهی، خون‌های اهدایی از نظر بیماری‌های مختلف مانند هپاتیت «بی» و «سی»، «ایدز» و «سفلیس» بررسی می‌شوند. علاوه بر این، انجام تست‌های NAT، اتفاق مهمی است که در سازمان انتقال خون ایران رخ داده و افتخار بزرگی است؛ چراکه با استفاده از تست NAT، تمام پاتوژن‌های خون به‌صورت مولکولی بررسی می‌شوند و این تست‌ها بسیار دقیق و گران است.

    ما به هیچ عنوان خون آلوده یا منقضی در سازمان نداریم و با انجام همه فرآیندهای لازم، خون سالم را براساس آخرین استانداردهای جهانی در بین مراکز درمانی استان پخش می‌کنیم. وزارت بهداشت هم هنوز به‌صورت رسمی خبری از پیگیری این موضوع نداده است.

    تنظیم دادخواست برای احقاق حقوق بیماران

    یونس عرب، رئیس انجمن تالاسمی ایران هم در بیانیه‌ای رسمی توضیح داده است که چطور این ۱۰۷ بیمار شناسایی شده‌اند. او گفته است که طی بررسی‌های مداوم این انجمن، سال گذشته پس از رویت برخی مشکلات در چرخه درمان بیماران تالاسمی چابهار، انجمن با اطلاع قبلی به وزارت بهداشت و سازمان انتقال خون ایران و دانشگاه علوم پزشکی چابهار، آزمایش‌های ویروس‌شناسی (PCR) را برای ۳۲۳ بیمار تالاسمی شهرستان چابهار انجام داد که به‌دنبال آن ۱۱۳ نفر از آن‌ها مبتلا به ویروس هپاتیت «سی» شناخته در بخش تالاسمی مرکز درمانی بیمارستان امام علی (ع) رویت شد و بلافاصله پس از تایید آزمایش‌های ویروس‌شناسی توسط کارشناسان همکار این انجمن، بررسی‌های لازم برای شناسایی علت آن آغاز شد و وزارت بهداشت در جریان موضوع قرار گرفت و نمایندگان خود را به این مرکز درمانی اعزام کرد.

    عرب تاکید کرده است که بررسی‌های انجمن تالاسمی ایران نشان می‌دهد، علت اصلی این اتفاق نه خون آلوده، بلکه کمبود فضای فیزیکی بخش درمانی تالاسمی، آن هم باتوجه به تعداد بالای بیمار مراجعه‌کننده است. این مرکز با کمبود منابع انسانی شامل پزشک مقیم در بخش تالاسمی، کمبود پرستار برای بالابردن دقت در انجام امور درمانی و همینطور خطای انسانی ناشی از نبود دقت کافی در فرآیندها و پروتکل‌های درمانی تزریق خون و پایش بیمار در حین تزریق خون روبه‌روست؛

    به همین دلیل انجمن تالاسمی ایران هم علاوه بر درخواست از وزارت بهداشت برای درمان فوری بیماران تالاسمی درگیر ویروس هپاتیت «سی» چابهار، مراتب اعتراض شدید خود را از وضعیت موجود فضای ناکافی و منابع انسانی کم در محدوده تحت‌نظر دانشگاه علوم پزشکی چابهار اعلام می‌کند. آنطور که عرب به‌صورت رسمی اعلام کرده است، باتوجه به امکان درمان قطعی هپاتیت «سی»، با دستور وزیر بهداشت طی چندماه اخیر، درمان بیماران تالاسمی درگیر ویروس هپاتیت «سی» آغاز شده و ادامه دارد.

    انجمن تالاسمی به جامعه تالاسمی ایران، سایر مصرف‌کنندگان خون و بیماران خاص کشور اطمینان داده است که سازمان انتقال خون ایران در حراست از خون‌های اهدایی مردم از هیچ کوششی فروگذار نکرده و سخت‌ترین پروتکل‌های نظارتی، پایش و غربالگری ویروسی را انجام داده است. همچنین با پیگیری‌های انجمن تالاسمی ایران طی دو سال اخیر، سازمان انتقال خون ایران موفق به راه‌اندازی سیستم غربالگری ویروسی NAT – یکی از دقیق‌ترین راه‌های تشخیص بیماری‌های ویروسی- شده است که از این حیث، انتقال خون در کشور در سطوح برجسته جهانی سلامت و تضمین کیفیت خون قابل مقایسه است.

    حالا این انجمن باتوجه به انجام نشدن عذرخواهی رسمی وزارت بهداشت از بیماران و خانواده‌های قربانی، در حال تنظیم دادخواست از اتفاقات به‌وجود آمده و ارائه به مرجع رسمی قضایی کشور است.

  • فوت 1100 بیمار تالاسمی بخاطر تحریم ها

    فوت 1100 بیمار تالاسمی بخاطر تحریم ها

    به گزارش اقتصادران، بیماران خاص در ایران به دلیل تحریم، کمبود دارو و بحران‌های مالی، همواره دچار چالش‌اند. چالش‌هایی که جان آن‌ها را به راحتی به خطر انداخته و طبق آمار انجمن تالاسمی، فقط در این نوع بیماری بیش از ۱۱۰۰ نفر به علت تحریم‌ها فوت کرده‌اند. این آمار‌ها در دیگر بیماری‌های خاص نیز وجود دارد. افزایش هزینه دارو و درمان نیز فصل مهم‌تر این بیماری هاست که دولت چندان سامانی به آن نداده است.

    یکی از چالشهای اساسی بیماران خاص، مسأله دارو کمبودهای آن است؛ فقدان دارو تا چه حد در سالهای اخیر به بیماران خاص ضربهزده است؟

    بیماران تالاسمی دچار مشکلات دارویی است. این بیماری سه دارو بیشتر ندارد و باید تعداد زیادی از آن تأمین شود. انتظار ما از سازمان غذا و دارو خیلی بیشتر از این هاست. در زمینه توزیع دارو کم‌کاری زیادی از سوی وزارت بهداشت صورت گرفته است. البته به خاطر تحریم دارویی چالش‌های زیادی داریم. ۱۱۰۰ بیمار از ابتدا سال ۹۷ یعنی زمان بازگشت تحریم‌ها، تاکنون به خاطر کمبود دارو فوت کرده‌اند. جمعیت تالاسمی در کشور ۲۲ هزار نفر است؛ انتظار ما این است که برنامه‌ریزی بهتری برای تأمین داروهای این بیماری صورت بگیرد.

    تأمین مالی داروهای بیماران خاص در ایران هم بخش دیگری از چالشهای آن هاست؛ صندوقهای این حوزه تا چه حد مفید و تا چه حد باعث دردسر بیماران شدهاند؟

    امیدواریم زنجیره تأمین دارو‌های بچه‌های تالاسمی را تکمیل کنند. صرف‌نظر از دارو، مشکل اساسی کل بیماران خاص، وجود صندوق بیماران خاص است. این صندوق با اشتباه دولت و تصویب مجلس و به صورت غیرکارشناسی در اختیار بیمه سلامت است. بیمه سلامت بدون هیچ برنامه‌ریزی پذیرفت که بودجه بیماران خاص را در اختیار بگیرد. به صورت غیرکارشناسی تعهد زیادی برای دولت ایجاد کردند و ۱۰۷ بیماری را به صندوق بیماران خاص افزایش داد. از این طرف پولی که در اختیار بیمه سلامت است برای ۵ گروه است. این اتفاق باعث شد پرداختی‌ها از جیب بیماران افزایش یابد. هر بیمار تالاسمی ماهانه باید ۱۵ میلیون تومان از جیب خود پرداخت.

    هزینه مورد نیاز هر بیمار خاص چه میزان است و چه میزان بودجه برای آنها تعریف شده است؟

    تا سال گذشته برای هر بیمار تالاسمی و‌ام اس باید ۵۰ میلیون تومان هزینه می‌شد. تعداد این دو گروه بیماری نشان می‌دهد که ۶ همت فقط باید برای تالاسمی و‌ ام.‌اس. هزینه شود، اما کل بودجه ۷ همت بود. اضافه کردن گروه‌های جدید با بودجه فعلی باعث شد خسارت‌های فراوانی به خانواده‌های بیماران تحمیل شود. صدای بیماران خاص را کسی نمی‌شنود. صندوق بیماران خاص تبدیل به محلی برای دلالی شده است.

    طبق برآورد شما، سال ۱۴۰۳ برای بیماران خاص چگونه خواهد گذشت؟

    ما در سال ۱۴۰۳ افزایش فوتی در بیماران خاص را خواهیم داشت. با این هزینه‌هایی که در حال تحمیل شدن است، افزایش چشمگیر کاهش کیفیت درمان را خواهیم داشت. من هیچ چشم‌انداز مثبتی برای بیماران خاص نمی‌بینم. وزیر بهداشت اراده کافی برای تعیین تکلیف صندوق بیماران خاص را ندارد. اگر کسی صدای ما را گوش ندهد ما علیه صندوق اقدام قضایی می‌کنیم. اگر لازم باشد ما ۵هزار بیمار را به دفتر بیمه سلامت می‌بریم. هیچ بیمار خاصی امکان هزینه کردن زیاد ندارد. فاکتور بردن برای دریافت هزینه از بیمه یک اتفاق خنده دار است. مگر ما بیمه تکمیلی داریم که اینگونه رفتار می‌کنند، یک بیمار خاص که با یارانه زنده است، چگونه هزینه کند بعد از بیمه بگیرد؟