برچسب: بمب اتم

  • خانه آخر این جنگ حمله اتمی است؟

    خانه آخر این جنگ حمله اتمی است؟

    به گزارش اقتصادران، نبرد میان ایران و ایالات متحده به چهلمین روز خود نزدیک می‌شود؛ بازه‌ای سرنوشت‌ساز که در آن، آرایش نظامی طرفین از فاز ابتدایی خارج شده و وارد مرحله فرسایشی شده است. اگرچه آمریکایی‌ها در انهدام برخی اهداف نظامی و زیرساخت‌های صنعتی به موفقیت‌هایی دست یافته‌اند، اما ایران نیز با حملات موشکی دقیق، بخشی از منافع کلیدی آمریکا در منطقه را از بین برده است. در کنار این تقابل، سرنگونی پهپاد‌های گران‌قیمت و جنگنده‌های آمریکایی، هزینه‌های نبرد را برای واشنگتن دوچندان کرده است.

    با گذشت دقیقا ۳۶ روز از آغاز درگیری‌های مستقیم، اکنون ابهام درباره زمان پایان جنگ به اوج خود رسیده است. در حالی که مقامات آمریکایی از احتمال آغاز نبرد زمینی سخن می‌گویند، تهران نشان داده که از انتقال میدان جنگ به روی زمین، بیش از نبرد‌های هوایی استقبال می‌کند؛ چرا که شکست احتمالی آمریکا در زمین، نه تنها ورق را به نفع ایران برمی‌گرداند، بلکه می‌تواند نقطه پایانی بر حضور نظامی ایالات متحده در این نبرد باشد.

    اکنون هر دو طرف در برابر یک انتخاب بزرگ قرار گرفته‌اند: عبور از مرز‌های فعلی و تشدید بی‌سابقه جنگ، یا پذیرش واقعیت‌های میدانی و حرکت به سمت پایان درگیری.

    جنگ در نقطه تعادل

    علیرضا مجیدی، تحلیلگر مسائل خاورمیانه، معتقد است که جنگ به یک نقطه «تعادل نسبی» رسیده و حالا زمان انتخاب بین تشدید تنش یا میز مذاکره فرا رسیده است. او در گفت‌و‌گو با رویداد۲۴ می‌گوید: «جنگ بعد از ۵ هفته به یک نقطه تعادل رسیده است. این تقابل را می‌توان به یک مثلث تشبیه کرد که سه ضلع دارد. آمریکا در این جنگ سه نوع هدف را دنبال می‌کند: اول، اهداف عملیاتی (مباحث نظامی مانند ترور سران و حمله به زیرساخت‌ها)؛ دوم، اهداف تاکتیکی (مواردی که آمریکا در افق ۵ ساله نمی‌تواند در آنها تغییر بنیادین ایجاد کند، مانند توانمندی هسته‌ای و موشکی) و سوم، اهداف راهبردی که منظور از آن از بین بردن کامل خطر نظامی ایران است.»

    او ادامه می‌دهد: «ایده‌آل آنها این بود که جمهوری اسلامی برچیده شود یا دست‌کم ایران تن به تغییرات استراتژیک اجباری بدهد. آنها در این ۵ هفته اهداف عملیاتی را تا حدی محقق کردند، اما در دستیابی به اهداف راهبردی و تاکتیکی ناکام ماندند. از لحاظ هسته‌ای و موشکی، تداوم جنگ دستاوردی برای آمریکا نداشته است؛ البته اگر حملات عملیاتی را ادامه دهند، سرریز آن به اهداف تاکتیکی می‌رسد. برای مثال، تخریب زیرساخت‌های صنعتی اگر از سطح مشخصی فراتر رود، به تضعیف ساختاری ایران در ۵ سال پیش رو منجر خواهد شد.»

    ریسک‌های تداوم جنگ برای واشنگتن

    مجیدی ضلع دوم این مثلث را ریسک‌های تداوم جنگ برای آمریکا می‌داند و به سه نکته کلیدی اشاره می‌کند: «اول اینکه توان آفندی ایران بر توان پدافندی آنها برتری یافته و مشخص نیست پدافندشان تا چه زمان پاسخگو باشد. دومین عامل، امنیت تنگه هرمز و بازار انرژی است؛ هرچقدر جنگ طولانی‌تر شود، تأثیرات مخرب اقتصادی آن عمیق‌تر می‌شود. مسئله سوم نیز وضعیت کشور‌های عربی است که اکنون با بحران فرار سرمایه‌های خارجی مواجه‌اند.»

    این تحلیلگر معتقد است که فرار دائمی سرمایه از کشور‌های عربی، انگیزه پایان جنگ را در طرف مقابل ایجاد خواهد کرد: «هرچقدر این عملیات جدی‌تر شود، احتمال اینکه فرار سرمایه از سرزمین‌های عربی ماندگار شود، بیشتر می‌شود. این اتفاق ضربه‌ای مهلک به اقتصاد این کشور‌ها و البته منافع شخصی ترامپ خواهد بود.»

    ضلع سوم؛ چالش‌های ایران و سناریوی زمین سوخته

    مجیدی درباره ریسک‌های طرف ایرانی نیز می‌گوید: «ضلع سوم قضیه، پرریسک بودن تداوم جنگ برای ماست. ما نمی‌دانیم قدرت آفندی‌مان تا چه زمانی تداوم می‌یابد. مسئله دوم، سرمایه اجتماعی است که تاکنون سوخت اصلی موتور نظامی ایران بوده، اما حفظ آن در درازمدت با ابهام مواجه است. سومین عامل این است که آیا تداوم حملات آمریکا، ما را به نقطه‌ای می‌رساند که سناریوی «زمین سوخته» مطرح شود؟ یعنی اگر دشمن ببیند حریف ایران نمی‌شود، ممکن است به دنبال تبدیل کشور به یک سرزمین سوخته باشد. در این شرایط، یک تصمیم پرریسک این است که منتظر تضعیف طرف مقابل بمانیم و حالت کم‌ریسک این است که با ابتکاراتی به دنبال پایان جنگ باشیم.»

    ریسک عملیات زمینی

    وی با اشاره به گزینه‌های روی میز آمریکا برای عملیات زمینی می‌گوید: «مسیر‌های مختلفی وجود دارد؛ از بحث جزایر نزدیک به تنگه هرمز تا تحریک اقلیم کردستان. اما اصل قضیه این است که طرفین دچار فرسایش شده‌اند. آمریکا یا باید به سمت تضعیف بیشتر برود یا پایان جنگ. احتمالاً آنها مسیر تشدید را انتخاب کنند که مهم‌ترین گزینه آن، عملیات زمینی است؛ اما این کار فوق‌العاده پرریسک است؛ هم از نظر نتیجه‌بخشی و هم از نظر تلفات انسانی.»

    او می‌افزاید: «اگر آنها بخواهند مثلاً در نطنز عملیات زمینی انجام دهند تا اورانیوم‌ها را استخراج کنند، با ریسک بزرگی مواجه‌اند. در بحث جزایر هم حتی اگر موفق شوند، مشخص نیست منجر به بازگشایی تنگه هرمز شود یا خیر. فارغ از تلفات، بعید است ایران چنین معامله‌ای را بپذیرد. ما هم در این نقطه با یک دوراهی مواجهیم: اقدام پرریسک متقابل یا حصول توافق به هر قیمت.»

    مجیدی معتقد است رفتار دشمن پس از شکست احتمالی در نبرد زمینی تعیین‌کننده است. او می‌گوید: «ما در مقابل هرگونه عملیات زمینی، در چهار محور پاسخ محکمی خواهیم داد که آسیب جدی به آمریکا می‌زند. اما باید سنجید که اگر آنها شکست بخورند، چه واکنش جنون‌آمیزی نشان خواهند داد.»

    بمب اتم؛ ابزار تهدید یا شلیک؟

    این تحلیلگر در پایان به سناریوی هسته‌ای اشاره کرده و می‌گوید: «بمب اتم، خانه آخر آمریکاست. اما استفاده از آن هزینه‌های بین‌المللی و داخلی وحشتناکی دارد. اگر عملیات زمینی شکست بخورد و تلفات آمریکا سه‌رقمی شود (در حالی که آمار رسمی فعلی ۱۳ کشته و بیش از ۴۰۰ مجروح است)، بحران به اوج می‌رسد. شکست زمینی آمریکا جهان را تکان خواهد داد. در آن صورت، اگر آمریکا به سمت گزینه اتمی برود، ایران هم رسماً اعلام ساخت بمب خواهد کرد و هشدار می‌دهد که پاسخ اتمی در راه است. آمریکا باید بداند بمب اتم ابزار تهدید است، نه شلیک. شما تنها زمانی می‌توانید شلیک کنید که مطمئن باشید اتفاق ژاپن تکرار می‌شود و طرف مقابل توان پاسخ ندارد؛ در غیر این صورت، شلیک اتمی تنها به اتمی شدن قطعی ایران و ویرانی دوجانبه منجر خواهد شد.»

  • آیا ممکن است آمریکا به ایران بمب اتم بزند؟!

    آیا ممکن است آمریکا به ایران بمب اتم بزند؟!

    به گزارش اقتصادران، ترامپ از «ناوگان و تجهیزات زیبای نظامی» آمریکا حرف می زند که به سمت ایران روانه کرده است؛ از بمب افکن های عظیم رادارگریز بی-۲ تا موشک های کروز تام‌هاوک و موشک‌های جدید PrSM  که برای اولین بار در تاریخ در این جنگ استفاده شده است. گزارش رسانه های آمریکایی می گوید در یک ماه اخیر، آمریکا از بیش از ۲۰ نوع سامانه تسلیحاتی استفاده کرده و به ادعای ترامپ بیش از هزاران هدف در ایران مورد حمله قرار گرفته‌اند. یک سلاح اما هنوز در انبارهای آمریکا باقی مانده است؛ بمب اتم.

    ایالات متحده، تنها کشوری در جهان که تاکنون از سلاح هسته‌ای علیه غیرنظامیان استفاده کرده، چندی پیش اعلام کرد درحال بررسی بازگشت به آزمایش‌های هسته‌ای پس از بیش از سه دهه توقف است. «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا ماه اکتبر اعلام کرد به پنتاگون دستور داده آزمایش سلاح‌های هسته‌ای را «در پاسخ به برنامه‌های آزمایشی انجام شده توسط سایر کشورها» از سر بگیرد.

    ماه نوامبر (آبان ماه) وبسایت آزمایشگاه‌های ملی ساندیا وابسته به وزارت انرژی آمریکا اعلام کرده این کشور در ماه اوت ۲۰۲۵ به شکلی موفقیت آمیز بمب گرماهسته‌ای تاکتیکی B۶۱-۱۲ را بدون کلاهک هسته‌ای آزمایش کرده است.

    آیا ممکن است آمریکا به ایران بمب اتم بزند؟

    هفته گذشته یک دیپلمات همکار با سازمان ملل متحد به دلیل آنچه «احتمال برنامه‌ای برای استفاده احتمالی از سلاح هسته‌ای علیه ایران» خوانده، از سمت خود استعفا داد و اعلام کرد که حاضر شده برای افشای این موضوع، به حرفه دیپلماتیک خود پایان دهد.

    بر اساس گزارش‌های منتشرشده، محمد صفا، نماینده دائم سازمان «چشم‌انداز میهن‌پرستانه» (PVA) در سازمان ملل، پس از حدود ۱۲ سال فعالیت، با انتشار بیانیه‌ای در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که دیگر نمی‌تواند «شاهد چنین جنایتی علیه بشریت» باشد.

    او مدعی شده که نهادهای بین‌المللی در حال آماده‌سازی سناریویی هستند که در آن امکان استفاده از سلاح هسته‌ای علیه ایران وجود دارد. صفا در پیام خود هشدار داده که افکار عمومی از «شدت و ابعاد این وضعیت» آگاه نیست و تأکید کرده که این اقدام می‌تواند به یک «زمستان هسته‌ای» منجر شود.

    صفا نوشته است: «برای افشای این اطلاعات، از حرفه دیپلماتیکم گذشتم. وظایفم را تعلیق کردم تا بخشی از این جنایت نباشم و شاید بتوان از وقوع یک فاجعه جلوگیری کرد.»

    او همچنین در نامه استعفای خود مدعی شده که برخی مقامات ارشد سازمان ملل تحت تأثیر «لابی‌های قدرتمند» قرار دارند و با سرکوب دیدگاه‌های مخالف، فضای رسانه‌ای را به سمت روایت‌هایی سوق می‌دهند که به گفته او، «برای توجیه جنگ علیه ایران» طراحی شده‌اند.

    این دیپلمات گفته تلاش های زیادی برای جلوگیری از بیان این موضوع انجام شده که شامل تهدید جانی او و خانواده‌اش بوده و در نهایت او را مجبور به استعفا کرده است.  صفا در بخش دیگری از اظهاراتش، روایت «تهدید هسته‌ای ایران» را یک «کارزار اطلاعات نادرست» توصیف کرده و گفت از این روایت برای ایجاد اجماع جهانی علیه ایران استفاده شد.

    او در پایان از مردم خواسته با حضور در خیابان‌ها و اعتراض، مانع وقوع چنین سناریویی شوند و تأکید کرده که «تنها افکار عمومی می‌تواند جلوی این روند را بگیرد.»

    احتمال بمب اتم هست

    تا این لحظه هیچ یک از رسانه‌های جریان اصلی در جهان گزارشی مبنی بر احتمال استفاده آمریکا از بمب اتم علیه ایران منتشر نکرده اند. آنچه بعد از جنگ جهانی دوم مانع از استفاده کشورهای دارنده از بمب اتم از این سلاح شده، ابتدا بازدارندگی اتمی و قدرت ضربه دوم و سپس افکار عمومی جهان بوده است. با این حال دولت ترامپ نشان داده هیچ پرنسیپی را رعایت نمی کند. جهان در روزهای گذشته صحنه اعتراض های میلیونی مردم علیه «پادشاه» بوده است؛ استعاره ای که برای ترامپ و روش عجیب حکمرانی اش بر جهان به کار می رود.

    با این وجود مهرداد فرهادی، کارشناس ژئوپلتیک، معتقد است احتمال استفاده از بمب هسته‌ای در شرایط کنونی، خیلی خیلی پایین است.

    با این حال فرهادی احتمال حمله اتمی را رد نکرده است. او به رویداد۲۴ احتمال چنین نبردی، زمانی جدی می‌شود که آمریکا از جنگ خارج شود، ما و اسراییل تنها بمانیم و تخریب اساسی اسراییل را شروع کنیم. اسراییل وقتی حس کند که موجودیت‌اش به خطر افتاده، از سلاح‌های هسته‌ای استفاده خواهد کرد.

    او می گوید: من فکر می‌کنم برای عدم بروز چنین سناریویی، نباید اجازه بدهیم ترامپ به تنهایی از جنگ خارج شود.

    او درباره ادعا‌های ضد و نقیض ترامپ گفت:«ممکن است ترامپ با دستاورد‌هایی مانند تصاحب۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده برای پایان جنگ اکتفا کند. ادعا‌های ترامپ به طور کلی ضد و نقیض است.

    اشغال جزایر سه گانه؛ مرحله بعدی جنگ

    فرهادی احتمال حمله زمینی با نقشه اشغال جزایر سه‌گانه را محتمل‌تر از بمب اتم می داند.

    او تمرکز بر اشغال جزیره خارک را فریب خوانده و می گوید: «تصور می‌کنم تمرکز بر جزیره خارک، یک جور فریب باشد. ایران روی خارک خیلی حساس است و آنها دارند ایران را حساس نگه می دارند. می‌خواهند ذهنیت ما به سمت حفاظت از خارک برود و در مقابل با امارات یک ائتلاف تشکیل دهند و سه جزیره را بگیرند.»

    او به اهمیت این سه جزیره اشاره کرده و می گئود تصرفشان به بازگشایی تنگه کمک می‌کند. اینطور که شایعات به گوش می‌رسد، امارات تمایل دارد که به این هدف وارد جنگ شود. امارات به تنهایی چنین توانی ندارد، اما امارات و عربستان سعودی هر دو درعملیات تمرینی بمب افکن‌های آمریکایی شرکت داشته‌اند و مانور‌هایی انجام داده‌اند.»

    فرهادی گفته من فکر می‌کنم هدف از نیروی زمینی کنترل تنگه باشد و ورود نیروی زمینی به داخل کشیده نمی‌شود.

    او مدعی است که برای حفاظت از تنگه هرمز و جزایر از همین الان باید اقداماتی نظامی انجام شود. او می‌گوید:«باید در فرصت باقیمانده ناو‌های آبی-خاکی‌شان را هدف قرار دهیم که نتوانند سرباز پیاده کنند. دومین اولویت این است که در خارک پدافندی داشته باشیم که بتواند از خودش تا حدی محافظت کند تا نیروهای آمریکایی، هلی-برن نکنند. اقدام دیگر، ایجاد رینگ تهاجمی دور جزایر است که اگر تصرف شدند هم نتوانند کنترل هرمز را به دست آورند. یکی از این اقدامات قایق‌های بدون سرنشین و مین‌گذاری دریایی است.»

  • اظهارنظر‌های خطرناکی که کار دست کشور می‌دهد / چرا برخی مسئولان سکوت پیشه کنند بهتر است؟

    اظهارنظر‌های خطرناکی که کار دست کشور می‌دهد / چرا برخی مسئولان سکوت پیشه کنند بهتر است؟

    به گزارش اقتصادران، در هفته‌های اخیر، اظهارات تندی از برخی مقامات و چهره‌های سیاسی ایران منتشر شده که به سرعت توجه رسانه‌های داخلی و خارجی را جلب کرده و واکنش‌های متعددی به دنبال داشته است. محمد جواد لاریجانی رئیس پیشین ستاد حقوق بشر قوه قضائیه در گفت‌وگویی صریح اعلام کرد که ایران می‌تواند در کمتر از دو هفته بمب اتم بسازد، اما فتوای رهبری مانع تحقق این هدف شده است. علی شمخانی، عضو مجمع تشخیص مصلحت و دبیر سابق شورای عالی امنیت ملی، نیز در برنامه «روایت جنگ» گفته بود: «اگر به دهه هفتاد بازگردم، حتماً بمب اتم می‌ساختم… امروز ثابت شد ایران باید بمب اتم می‌داشت.»

    این مساله خاصه در شرایط کنونی که گفته می‌شود ترامپ با واسطه‌گری عمان پیام‌هایی برای از سرگیری مذاکرات فرستاده و سخنگوی وزارت خارجه ایران نیز این موضوع را تایید کرده است؛ اهمیت بسیاری دارد.

    لازم به تذکر است که زبان تند سیاستمداران، به‌ویژه در حوزه حساسیت‌های هسته‌ای، اغلب نه تنها تاثیری بر بازدارندگی دشمن ندارد، بلکه باعث افزایش فشار، تحریم و محدودیت‌های دیپلماتیک می‌شود. واقعیت این است که در فضای رسانه‌ای جهانی، یک توییت یا مصاحبه می‌تواند ده‌ها سند حقوقی و دیپلماتیک کشور را تحت تأثیر قرار دهد و دستگاه‌های مربوطه را مجبور به توضیح و واکنش کند؛ کاری که منابع و انرژی قابل توجهی می‌طلبد.

    احتمالا عوامل متعددی موجب می‌شود که برخی مقامات چنین اظهاراتی داشته باشند. مثلا تجربه تاریخی فشار‌ها و تحریم‌ها که باعث ایجاد حساسیت شدید در میان برخی جناح‌ها شده است. یا تلاش برای ارسال سیگنال‌های داخلی به مخاطبان با هدف نشان دادن «اقتدار» و شاید هم کم‌توجهی به پیامد‌های رسانه‌ای و دیپلماتیک سخنان. این سه عامل ممکن است قابل درک باشند، اما هیچ‌کدام توجیه‌کننده پیامد‌های عملی این حرف‌ها نیستند.

    اگر مذاکرات و تعامل با توجه به سیاست‌های کلان نظام در کوتاه‌مدت ممکن نباشد، حداقل باید زبان مقامات محتاطانه باشد و از بیان گزاره‌های تحریک‌آمیز خودداری شود تا مملکت با دردسر‌های جدید و تازه مواجه نشود. برای تحقق این مطالبه ساده هم راهکار‌های مختلفی وجود دارد. مثلا انتظار می‌رود که آقایان قبل از هر سخنرانی یا مصاحبه، به مواضع دستگاه دیپلماسی و شورای عالی امنیت ملی توجه داشته باشند. بدیهی است که انتشار اظهارات فنی درباره توان هسته‌ای بدون بررسی امنیتی و دیپلماتیک، ریسک بالایی دارد.

    راهکار دیگر آن است که به‌جای خط و نشان کشیدن و صحبت از توان ساخت بمب، بر سیاست دفاعی، حقوقی و اخلاقی کشور و تأکید بر فتوای رهبر در منع تولید سلاح هسته‌ای، تمرکز کنند تا هم امنیت داخلی را حفظ کند و هم از بازتاب منفی نداشته باشد.

    البته که اگر برخی مسئولان سکوت پیشه کرده و توضیح روشن سیاست بازدارندگی و گزینه‌های موجود را بیانیه‌های رسمی و دستگاه‌های مسئول بسپارند خیلی بهتر خواهد بود. در عین حال از رسانه‌ها نیز انتظار می‌رود که با بازنشر کمتر، مانع از افزایش تبعات این پیامد‌ها شوند. البته که انداختن این بار هم بر دوش رسانه‌ها صحیح نیست، اما از آنجایی که برخی چهره‌های سیاسی گوششان بدهکار نیست و از افزایش هزینه پرهیز نمی‌کنند، امید است که رسانه در زمین آنها باز نکنند و جلوی ضرر را بگیرند.

    حفظ آرامش، هماهنگی و محتاط‌گویی در کلام، امروز بیش از هر زمان دیگری به نفع امنیت ملی است. سخنان مقامات می‌تواند قدرت و توانایی کشور را نشان دهد، اما بدون مدیریت صحیح رسانه‌ای و دیپلماسی هوشمند، همان حرف‌ها به ابزاری علیه منافع کشور تبدیل خواهد شد. در شرایط کنونی، عقلانیت و تدبیر در بیان، بزرگ‌ترین سرمایه امنیتی ایران است.

  • این بمب اتمی ادعایی کجاست؟!

    این بمب اتمی ادعایی کجاست؟!

    به گزارش اقتصادران، غریب آبادی در این نشست، رژیم صهیونیستی را عامل اصلی ناامنی و بی‌ثباتی در منطقه طی هشت دهه گذشته دانست و تأکید کرد: «این همان رژیمی است که تاکنون بیش از ۳۰۰۰ عملیات تروریستی انجام داده، افزون بر هفت میلیون فلسطینی را آواره ساخته، صد‌ها هزار نفر را به شهادت رسانده و بیش از یک میلیون فلسطینی را بازداشت کرده است.»

    معاون وزیر خارجه ایران با اشاره به ماهیت خطرناک زرادخانه‌های اتمی رژیم صهیونیستی تصریح کرد: «رژیم اشغالگر قدس عضو هیچ‌یک از معاهدات خلع سلاح و عدم اشاعه تسلیحات کشتار جمعی نیست و صد‌ها کلاهک هسته‌ای را در زرادخانه‌های خود نگهداری می‌کند.»

    غریب‌آبادی در ادامه خاطرنشان ساخت: «در حالی که برنامه هسته‌ای ایران همواره صلح‌آمیز بوده و تحت نظارت‌های سخت‌گیرانه و مستمر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار دارد، رژیم صهیونیستی بیش از سی سال است با ادعای واهی درباره بمب اتمی ایران، افکار عمومی و دولت آمریکا را فریب داده است. سؤال اینجاست: این بمب اتمی ادعایی کجاست؟! آیا واقعاً مضحک نیست که رژیمی با کارنامه‌ای سراسر آغشته به تجاوز، جنایت و وحشیگری و دارنده انواع سلاح‌های کشتار جمعی، به کشوری که عضو معاهده عدم اشاعه است، اتهام وارد می‌کند؟!»

    غریب‌آبادی هشدار داد: «ایران مورد تجاوز دو رژیم دارنده سلاح هسته‌ای قرار گرفته است، اما آمریکا و حامیان آن مانع از صدور قطعنامه محکومیت در شورای امنیت و شورای حکام شدند. حال این سؤال مهم مطرح است: اگر شورای امنیت از انجام وظایف خود عاجز است، چه نهادی مسئول حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است؟!»

    کاظم غریب‌آبادی

    معاون وزیر امور خارجه ایران حمله به تاسیسات صلح‌آمیز و تحت پادمان ایران را «جنایتی بزرگ و بی‌سابقه» خواند و افزود: «عدم صدور قطعنامه محکومیت در شورای حکام و شورای امنیت، و سکوت مدیرکل آژانس و برخی اعضای دائم شورا، چه پیامی برای دیگر اعضای معاهده عدم اشاعه دارد؟! چرا همان کشور‌هایی که درباره فعالیت‌های شفاف و قانونی ایران سروصدا به راه می‌اندازند، در برابر خروج رژیم صهیونیستی از چارچوب‌های حقوق بین‌الملل و توسعه تسلیحات هسته‌ای سکوت کرده‌اند؟!»

    این نشست با استقبال گسترده نمایندگان بیش از ۱۱۰ کشور برگزار شد و حاضران بر لزوم حفظ اصول منشور ملل متحد، مقابله با استاندارد‌های دوگانه و حمایت از حق مشروع جمهوری اسلامی ایران در دفاع از خود تاکید کردند.

  • اگر آمریکا بخواهد حکومت ایران را تغییر دهد ما بمب اتم می سازیم!

    اگر آمریکا بخواهد حکومت ایران را تغییر دهد ما بمب اتم می سازیم!

    به گزارش اقتصادران، جنگ ایران و اسرائیل و آتش بسی که بعد از ۱۲ روز حاصل شد، یکی از مهم‌ترین مسائل جهان در روز‌های گذشته بوده و همچنان زیر ذره‌بین رسانه‌ها است. در همین راستا، کریستین امانپور خبرنگار سی‌ان‌ان در یکی از حساس‌ترین گفت‌و‌گو‌های رسانه‌ای روز‌های اخیر، طی مصاحبه‌ای با سید حسین موسویان، مذاکره کننده پیشین هسته‌ای ایران به بررسی آینده برنامه هسته‌ای و احتمال بازگشت ایران به میز مذاکره پرداخته است.

    هشدار موسویان: اگر هدف تغییر حکومت باشد، ایران ساخت بمب را بررسی خواهد کرد

    موسویان در این گفت‌و‌گو، ضمن هشدار نسبت به تبعات ادامه مسیر تقابل و تهدید، تأکید می‌کند که اگر هدف آمریکا تغییر حکومت در ایران باشد، ایران گزینه‌های غیرقابل‌تصوری از جمله بازنگری در سیاست ساخت بمب اتم را را روی میز خواهد گذاشت. اظهارات موسویان، بازتابی از پیچیدگی فضای پساجنگ و شکاف عمیق بی‌اعتمادی میان تهران و واشنگتن است. مشروح این گفت‌و‌گو را در ادامه می‌خوانید:

    امانپور: ما پیش‌تر به‌تفصیل صحبت کردیم که چطور توان نظامی‌اش در داخل و همچنین توان نیابتی‌اش در خارج که همان نیرو‌های ضربتی‌اش هستند، تضعیف شده است. ایران در این زمینه واقعاً در وضعیت نامناسبی قرار دارد. اما رهبر ایران باید تصمیم می‌گرفت که دقیقاً چه کاری انجام دهد تا به‌زعم خود، از واکنش شدیدتر آمریکا جلوگیری کرده و بقای نظام را حفظ کند. به نظر شما، آیا این محاسبه در درون حاکمیت در زمان تصمیم‌گیری درباره واکنش انجام شده بود؟

    غرب و کشورهای عربی زمان صدام هم در یک اشتباه محاسباتی روی تجزیه ایران حساب کرده بودند

    موسویان: به نظرم همیشه هم از طرف ایران و هم از سوی طرف‌های مقابل، از جمله کشور‌های غربی، “اشتباه محاسبات”صورت گرفته است. ما جنگ هشت‌ساله را به یاد داریم، زمانی که ایالات متحده، اروپا، اتحاد جماهیر شوروی و همه کشور‌های عربی متحد شدند تا از تجاوز صدام حمایت کنند. آنها پول، سلاح و پیشرفته‌ترین تجهیزات را در اختیار متجاوز قرار دادند. حتی در آن زمان، ایران موشک هم نداشت. روایت این بود که شاه رفته و ارتش ایران در هرج‌ومرج است، پس این بهترین زمان برای حمله و تجزیه ایران است. اما با وجود اجماع جهانی از بلوک شرق تا غرب و کشور‌های عربی در حمایت از متجاوز، و با وجود صد‌ها میلیون دلار کمک و سلاح پیشرفته به متجاوز، ایران مقاومت کرد و حتی یک میلی‌متر از خاک کشور را از دست نداد. صدام رفت و جمهوری اسلامی باقی ماند. یعنی همیشه این روایت‌ها اشتباه بوده‌اند…

    هدف اصلی نتانیاهو، موضوع هسته‌ای نیست، بلکه تغییر حکومت و حتی تجزیه ایران است

    امانپور: بسیار خوب. پس اجازه دهید ادامه دهم. درباره دهه ۱۹۸۰ صحبت می‌کنیم. آن زمان رهبر وقت، آیت‌الله خمینی گفت: «جام زهر را می‌نوشم» تا جنگ پایان یابد. آیا اکنون هم ایران مجبور است همین کار را بکند؟ چون ترامپ گفته یا تسلیم شوید یا با پیامد‌های آن مواجه شوید. آیا رهبر ایران مجبور است به گزینه‌ای فراتر از این واکنش فعلی بیاندیشد؟

    موسویان: وقتی در سال ۱۹۸۸ آیت‌الله خمینی گفت جام زهر را می‌نوشد، به این دلیل بود که پیش از آن گفته بود تا زمانی که صدام سرنگون نشده، جنگ را ادامه خواهد داد. تنها تصمیمی که گرفت این بود که جنگ را بدون برکناری صدام پایان دهد. وگرنه او تحت رهبری خود، توانست تمامیت ارضی کشور را حفظ کند.

    اما درباره بحران فعلی، مهم‌ترین مسئله‌ای که روی میز است، چیست؟ آیا فقط مسئله هسته‌ای است یا فراتر از آن؟ من شخصاً معتقدم که هدف اصلی نتانیاهو، موضوع هسته‌ای نیست، بلکه تغییر حکومت و حتی تجزیه ایران است.

    اینکه آیا این هدف، هدف آمریکاست یا نه، پرسش بزرگی است. آیا ترامپ واقعاً فقط درباره بمب هسته‌ای نگران است؟ یا او هم به دنبال تغییر حکومت است؟ اگر هدف او تغییر رژیم باشد، آن‌گاه می‌توان انتظار تشدید بحران، جنگ منطقه‌ای یا حتی فرامنطقه‌ای، و فاجعه‌ای کامل را داشت.

    اول، همکاری ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای حل سؤالات فنی و ابعاد احتمالی نظامی است. جان کری گفته بود که توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ بالاترین سطح شفافیت، راستی‌آزمایی و بازرسی را در خود داشت؛ بنابراین در این زمینه می‌توان همان پارامتر‌های شفافیت توافق قبلی را مجدداً اجرا کرد، چون آن توافق قبلاً به‌طور کامل اجرا شده و تمامی ابهامات فنی آژانس برطرف شده بود.

    مسئله دوم، ذخایر اورانیوم ایران است. جان کری گفت ایران قرار نداشت چنین ذخیره بزرگی داشته باشد. ترامپ از توافق خارج شد در حالیکه ایران هنوز به‌طور کامل به آن پایبند بود. اما در پاسخ به خروج ترامپ و اعمال مجدد تحریمها، ایران نیز تعهداتش در چارچوب برجام را کاهش داد و سطح و ظرفیت برنامه هسته‌ای خود را به‌عنوان اهرم چانه‌زنی افزایش داد.

    اگر توافقی حاصل شود، ایران آماده است ۴۰۰ کیلوگرم ذخایر خود را صادر یا رقیق کند

    امانپور: متوجه هستم. اما روشن است که این اهرم فشار به ضررشان تمام شد. اسرائیل را بعد از ۷ اکتبر اشتباه ارزیابی کردند، ترامپ را هم همین‌طور؛ بنابراین پرسش واقعی این است که آیا برای بازگشت به میز مذاکره، حاضرند—همان‌طور که کری اشاره کرده—دست از تعهد به نابودی اسرائیل بردارند و وارد کنسرسیومی شوند که شما هم در گذشته از آن صحبت کرده‌اید؟ کنسرسیومی که غنی‌سازی برای برنامه صلح‌آمیز در قلمرو رسمی ایران را ممکن می‌سازد. آیا چنین گزینه‌ای را در نظر خواهند گرفت؟

    موسویان: من واقعاً نمی‌دانم موضع نهایی دولت ایران چه خواهد بود، چون در دولت نیستم. اما دو سه سال است که مرتب گفته و نوشته‌ام و معتقدم باید به تقابلات اسرائیل و ایران پایان داد و دو طرف باید آتش‌بس کنند. آنها باید به منشور سازمان ملل بازگردند و از تهدید دست بردارند.

    دوم، درباره توافق هسته‌ای و مسئله ذخایر اورانیوم است. من شنیدم که آقای عراقچی در اولین دور مذاکرات به آقای ویتکوف گفته بود که اگر توافقی حاصل شود، ایران آماده است ۴۰۰ کیلوگرم ذخایر خود را صادر یا رقیق کند؛ بنابراین دیگر نگرانی‌ای درباره ساخت ۱۰ بمب هسته‌ای باقی نمی‌ماند؛ و نهایتاً، نگرانی درباره این است که غنی‌سازی ایران نظامی است یا غیرنظامی. اگر ایران زیر ۵ درصد غنی‌سازی کند، قطعاً غنی‌سازی صلح‌آمیز است.

    در میان‌مدت و بلندمدت، همان‌طور که نوشته‌ام، می‌توان یک کنسرسیوم منطقه‌ای میان ایران، عربستان، امارات، قطر و دیگر کشور‌ها تشکیل داد که تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی باشد، مشابه کنسرسیوم اروپایی “یورنکو”. این طرح می‌تواند چندجانبه و تحت نظارت جامعه جهانی باشد.

    امانپور: و نهایتاً، چون شما مذاکره‌کننده هسته‌ای سابق بوده‌اید، از معاون وزیر خارجه، آقای روانچی، پیش از ورود آمریکا به این جنگ پرسیدم که اگر حکومت باقی بماند—چون شما گفته‌اید اسرائیل به دنبال تغییر حکومت است—آیا ایران ممکن است در خفا تصمیم بگیرد بمب بسازد؟ او گفت: نه، هرگز. ما هرگز نخواستیم و نخواهیم. اما شما فکر می‌کنید اگر مذاکره‌ای شکل نگیرد، ممکن است چنین گزینه‌ای مثل کره شمالی روی میز قرار بگیرد؟

    موسویان: بستگی دارد به نحوه پایان وضعیت بحران فعلی. اگر آمریکا و اسرائیل حملات را متوقف کنند، ایران هم متوقف خواهد شد. اگر آمریکا به میز مذاکره بازگردد، ایران هم بازخواهد گشت. اگر آمریکا به قوانین بین‌المللی، از جمله معاهده NPT، احترام بگذارد، ایران آماده است توافقی با بالاترین سطح شفافیت، برنامه هسته‌ای باز داشته و نهایتا هم مشارکت در کنسرسیوم داشته باشد. اما اگر هدف، تغییر حکومت باشد و برنامه هسته‌ای فقط بهانه‌ای برای نابودی کامل کشور باشد، فکر می‌کنم در نهایت ایران به سمت ساخت بمب هسته‌ای خواهد رفت.

    امانپور: خُب، خدای من! این یک هشدار بود. آقای سید حسین موسویان، بسیار سپاسگزارم.

  • آیا پاکستان برای ایران از بمب اتمش استفاده می کند؟

    آیا پاکستان برای ایران از بمب اتمش استفاده می کند؟

    به گزارش اقتصادران، محسن رضایی، فرمانده پیشین سپاه پاسداران، در گفت‌و‌گو با تلویزیون مدعی شد که پاکستان به تهران وعده داده اگر اسرائیل علیه ایران از سلاح هسته‌ای استفاده کند، پاکستان نیز متقابلاً به نفع ایران از بمب اتم خود استفاده خواهد کرد.

    اما این خبر دیری نپایید که تکذیب شد. تنها یک روز بعد، وزیر دفاع پاکستان اعلام کرد کشورش چنین تعهدی به ایران نداده است.

    خواجه محمد آصف در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس (توئیتر سابق) نوشت: «توان هسته‌ای ما برای رفاه مردم و دفاع از کشورمان در برابر نقشه‌های خصمانه دشمنان است. ما به دنبال سیاست‌های سلطه‌جویانه علیه همسایگان خود نیستیم؛ چیزی که این روز‌ها اسرائیل به‌خوبی آن را به نمایش گذاشته است.»

    با این حال، برخی رسانه‌های ایران همچنان ادعای تهدید اتمی پاکستان علیه اسرائیل را با لحنی قطعی منتشر می‌کنند.

    آیا احتمال دارد پاکستان برای دفاع از ایران از بمب اتم استفاده کند؟

    ایران و پاکستان طی دهه‌های گذشته روابط دوستانه‌ای داشته‌اند. حتی تبادل آتش مرزی میان دو کشور در سال گذشته نتوانست این مناسبات را به طور جدی خدشه‌دار کند. اما مسئله استفاده از سلاح هسته‌ای موضوعی استراتژیک و فراتر از مناسبات معمول دیپلماتیک است و به دکترین دفاعی پاکستان بازمی‌گردد.

    پاکستان نخستین بار در سال ۱۹۹۸ سلاح هسته‌ای خود را آزمایش کرد؛ اما مسیر دستیابی آن به فناوری هسته‌ای چند دهه پیش آغاز شده بود.

    برای بررسی دقیق‌تر این مسئله، با محسن روحی‌صفت، دیپلمات ارشد پیشین ایران در پاکستان، گفت‌و‌گو کردیم.

    پاکستان در دوران جنگ تحمیلی همه‌جانبه به ایران کمک می‌کرد

    روحی‌صفت با اشاره به بنیان‌های دفاعی جمهوری اسلامی ایران گفت که تهران از ابتدا بر اتکای صرف به توان داخلی تأکید داشته و هرگز به دنبال وابستگی به دیگر کشور‌ها نبوده است.

    او تأکید کرد: «در واقع، ساختار کشور همیشه مبتنی بر این بوده که دفاع‌هایی که ما انجام می‌دهیم، مبتنی بر توان خودمان است. این، یک اصل در سیستم دفاعی ما بوده است. از ابتدای انقلاب، ما بر این تأکید داشتیم که روی پای خودمان بایستیم و از خود دفاع کنیم و هیچ‌گاه اتکا به کشوری دیگر نداشتیم؛ حتی یک کشور.»

    با این حال روحی‌صفت افزود: «اگر بخواهیم از میان کشور‌های دنیا کشوری را نام ببریم که نزدیک‌ترین رابطه را با ایران دارد و می‌تواند در مواقع خاص کمک کند، قطعاً یکی از اولین‌ها پاکستان است. در دوران جنگ تحمیلی، پاکستان بدون آن‌که به‌صورت رسمی اعلام کند، هر کاری که از دستش برمی‌آمد برای کمک به ما انجام داد. این کمک‌ها غیرعلنی بود، اما تأثیرگذار.»

    او همچنین به سابقه روابط ایران و پاکستان پیش از انقلاب اشاره کرد و گفت: «در زمانی که پاکستان در بحران بود و تمامیت ارضی‌اش تهدید می‌شد، این ایران بود که بی‌چشم‌داشت به کمک آن کشور می‌رفت؛ چه در زمینه تجهیزات، چه پشتیبانی لجستیکی، و حتی فراهم کردن پناهگاه و عمق استراتژیک.»

    «سلاح هسته‌ای برای استفاده نیست؛ برای عدم استفاده است»

    آیا پاکستان ممکن است در شرایط خاص از سلاح هسته‌ای علیه دشمنان ایران استفاده کند؟ روحی‌صفت این احتمال را رد می‌کند.

    او گفت: «سلاح هسته‌ای برای استفاده نیست، برای عدم استفاده است. فایدهٔ آن در تهدید نهفته است، نه در کاربرد مستقیم. تاکنون، از پایان جنگ جهانی دوم به این‌سو، ما هیچ‌گاه شاهد استفادهٔ واقعی از سلاح هسته‌ای نبوده‌ایم؛ علی‌رغم آن‌که برخی کشور‌ها این سلاح را در اختیار داشته‌اند. بنابراین، هدف اصلی، بازدارندگی است.»

    روحی‌صفت در ادامه افزود که برخی اظهارات تهدیدآمیز مقام‌های اسرائیلی در گذشته ممکن است موجب شده باشد که پاکستان بر بازدارندگی هسته‌ای خود تأکید کند: «آن‌چه ممکن است انگیزهٔ پاکستان را برای تأکید بیشتر بر بازدارندگی هسته‌ای افزایش داده باشد، برخی مواضع مقامات اسرائیلی از جمله نتانیاهو است. شخص نتانیاهو سال‌ها پیش در مصاحبه‌ای گفته بود که ما ابتدا باید تهدید هسته‌ای ایران را برطرف کنیم و سپس به سراغ پاکستان برویم.»

    به گفته او، اسرائیل همواره از سلاح هسته‌ای در دست یک کشور اسلامی احساس نگرانی داشته است.

    روحی‌صفت در ادامه یادآور شد که پاکستان در دهه‌های گذشته، با وجود فشار‌های آمریکا و مخالفت غرب با برنامه هسته‌ای این کشور، توانست مسیر خود را طی کند. او همچنین گفت: «در سال‌های اخیر و پس از خروج آمریکا از افغانستان، دوباره فشار‌هایی از سوی واشنگتن بر پاکستان دربارهٔ موضوع هسته‌ای اعمال شده است.»

    «تحلیل رویداد‌ها نیازمند درک پیچیدگی‌های منطقه‌ای است»

    روحی‌صفت در پایان گفت‌وگوی خود تأکید کرد که برای فهم تحولات کنونی باید پیچیدگی‌های روابط منطقه‌ای و تاریخی را در نظر گرفت و نباید این مسائل را صرفاً در چارچوب خبر‌های کوتاه و تیتر‌های احساسی تحلیل کرد.

    دکترین امنیتی پاکستان؛ بمب اتم برای کِی؟

    پاکستان جزو معدود کشور‌های اسلامی دارای سلاح هسته‌ای است و دکترین امنیتی این کشور همواره بر بازدارندگی متقابل استوار بوده است. بر خلاف سیاست‌های «ابهام هسته‌ای» برخی کشورها، اسلام‌آباد صراحتاً اعلام کرده که سلاح هسته‌ای را نه برای حمله پیش‌دستانه، بلکه برای دفاع از تمامیت ارضی خود و در شرایطی کاملاً خاص به کار خواهد گرفت.

    خط قرمز هسته‌ای پاکستان عمدتاً مربوط به تهدیدات موجودیتی است. این یعنی تنها زمانی ممکن است پاکستان به استفاده از بمب اتم فکر کند که موجودیت سرزمینی یا بقای حکومت این کشور به طور مستقیم تهدید شود؛ یا در صورتی که یک قدرت خارجی اقدام به حمله اتمی یا تهاجم گسترده علیه پاکستان کند.

    کارشناسان امنیتی منطقه‌ای همچنین معتقدند که اصلی‌ترین جهت‌گیری دکترین هسته‌ای پاکستان، مقابله با تهدیدات احتمالی از سوی هند است. رقابت تسلیحاتی میان پاکستان و هند از زمان استقلال دو کشور آغاز شد و همچنان ادامه دارد. در واقع، سلاح‌های هسته‌ای پاکستان، پیش از هر چیز، پاسخی به برنامه تسلیحاتی هند تلقی می‌شود.

    در همین راستا، بسیاری از تحلیل‌گران بر این باورند که احتمال استفاده پاکستان از بمب اتم برای دفاع از کشور ثالثی مانند ایران، عملاً بسیار پایین است. چرا که ورود به چنین سناریویی، پاکستان را به طور مستقیم درگیر یک جنگ تمام‌عیار اتمی خواهد کرد؛ آن هم در حالی که اسلام‌آباد اساساً بر اصل اجتناب از درگیری‌های مستقیم در سطح جهانی تأکید دارد.

    به بیان ساده، پاکستان سلاح هسته‌ای خود را برای بقای خودش می‌خواهد؛ نه برای ورود به جنگ‌های دیگران.

  • توئیت عجیب بابک زنجانی از رونمایی بمب اتمی ایران!

    توئیت عجیب بابک زنجانی از رونمایی بمب اتمی ایران!

    به گزارش اقتصادران؛ بابک زنجانی در توییتی خیلی عجیب از رونمایی بمب اتم در ایران گفت.