برچسب: اچ پی وی
-

اما و اگرهای واکسن اچ پی وی در ایران / دکتر عمادی: مخالفان واکسن HPV میگویند وجود واکسن باعث ترویج فحشا میشود!
به گزارش اقتصادران، یک عضو کمیته ملی واکسن با تاکید بر دادن آگاهیهای فرهنگی در زمینه بیماریهای مقاربتی معتقد است: به دلایل مختلف جامعه ما به سمتی میرود که نمیتوان از برخی واقعیتهای آن چشم پوشید و منتظر زمانی شد که کار از دست برود؛ بنابراین قرارگرفتن واکسن اچ. پی. وی ( H.P.V) در برنامه کشوری واکسیناسیون توصیه می شود.از زمانی که صحبت درباره بیماری و واکسن اچ. پی. وی (H.P.V) یا زگیل تناسلی، تابو بود تا اعلام تصمیم وزارت بهداشت برای «بررسی قرارگرفتن این واکسن در برنامه واکسیناسیون کشوری» راه درازی طی شده و تلاشهای بسیاری از سوی جامعه علمی و رسانهای کشور برای بازنگهداشتن دریچههای سخنگفتن و آگاهیرسانی درباره مهمترین بیماری عفونی مقاربتی اکنون در جهان و ایران، انجام گرفته است؛ بیماریای که در مان قطعی ندارد و عاملی اصلی برخی از شایعترین سرطانها چون سرطان دهانه رحم است.نیز در همین راستا مصاحبه تفصیلی را با دکتر حمید عمادی کوچک – عضو کمیته ملی واکسن، متخصص بیماریهای عفونی، استاد دانشگاه و رئیس بخش عفونی بیمارستان امام خمینی (ره) تهران انجام دادیم تا هم درباره این بیماری به مردم، به ویژه جوانان آگاهیرسانی کرده و هم الزامات و چالشهای قرارگرفتن واکسن آن را در برنامه کشوری از زبان یک متخصص بررسی کند.گفتنی است، در زمان انتشار این گفت و گو دکتر عمادی خبر داد که کمیته علمی قرارگرفتن واکسن اچ پی وی در برنامه کشوری واکسیناسیون را تصویب و نظر خود را به مسئولان ذیربط اعلام کرده است و ادامه راه باید در این بخش دنبال شود.مشروح گفتوگوی تفصیلی با دکتر عمادی کوچک در پی میآید:آقای دکتر مباحث مرتبط با ویروس و واکسن اچ. پی. وی در کشور ما از خیلی وقت پیش شروع شده؛ از زمانی که حرفزدن درباره آن یک تابوی محض بود تا به امروز که وزارت بهداشت اعلام کرده برای بررسی قرار گرفتن یا نگرفتن واکسن در برنامه کشوری واکسیناسیون، کمیته علمی تشکیل میدهد. به همین بهانه میخواهیم نظر شما را به عنوان یک متخصص عفونی و عضو کمیته ملی واکسن، آن هم با نگاهی آینده نگرانه و پیشگیرانه بدانیم؛ چراکه یکی از گزارههای مطرح این است که کشور ما فعلا به قرارگرفتن این واکسن در برنامه کشوری نیازی ندارد. – عامل بیماری اچ. پی. وی یا زگیل تناسلی یا همان «کندیلوم آکومیناتا» یک ویروس است. ممکن است در خیلی از جاهای بدن مثلا روی دست و پا هم زگیل بزند که خطری ندارند؛ اما زگیلهای روی مخاطها در نواحی چون دهان، ناحیه تناسلی، چشم یا مخاط داخلی میتوانند مسئلهساز باشند و حتی زمینهساز بروز سرطانهایی چون دهانه رحم، مقعد و برخی دیگر شوند؛ بنابراین بحث زگیل از این نظر برای ما مهم است؛ زگیلی که از طریق ویروس اچ. پی. وی در جریان رابطه جنسی میشود.از طرفی معمولا این ویروس خیلی در محیط عادی و فضای بیرون زنده نمیماند و اینطور نیست که مثلاً من دستم را به جایی بزنم و آلوده شوم؛ باید یک تماس مستقیم جنسی وجود داشته باشد تا این ویروس منتقل شود؛ به عبارت دیگر اگر بخواهم راحت صحبت کنم، ویروس از طریق تماس جنسی منتقل میشود نه چیز دیگر؛ انتقال از طریق استخر و برخی مواردی که گفته میشود، خیلی بعید است یا بسیار احتمال آن کم است و فقط در موارد خیلی خاص که خیلی دور از ذهن است ممکن است از طرق دیگر منتقل شود. بنابراین ما داریم در مورد یک بیماری مقاربتی صحبت میکنیم؛ بیماریای که در جریان تماس جنسی به انسان منتقل میشود و به همین علت هم تابو بوده است.ولی این واقعیتی است که در جامعه هست. امروزه تماسهای جنسی خارج از چهارچوب خانواده به دلایل مختلف زیاد شده؛ مثلا سن ازدواج بالا رفته و ازدواج سفید افزایش یافته؛ دو دختر و پسر جوان به عنوان پارتنر یا دوست با هم هستند و در زمان بودن با هم آدمهای متعهدی هم نسبت به هم هستند ولی بعد از مدتی مثل زن و شوهرها که با هم دعوایشان میشود، دعوا و قهر دارند. معمولا زن و شوهرها دومرتبه آشتی میکنند ولی در ازدواجهای سفید معمولا اینطور است که بعد از برخی اختلافات هرکس راه خودش را میرود، بعد مدتی هم با یک فرد جدید وارد رابطه میشود که او هم قبلا با دیگری در رابطه بوده است. در این روند دیگر ممکن است فکر نکنند که این پارتنر جدید که قبلا با یک آدم دیگر رابطه داشته آیا ویروس اچ. پی. وی دارد یا نه؟ وقتی هم بگوییم آیا رفتید چک کنید ببینید این فرد این مریضی را دارد یا نه؛ میگویند که اصلا این ازدواج سفید معنیاش این است که ما دیگر هیچ تعهدی نسبت به هیچ چیز نداشته باشیم، اگر بخواهم بروم ببینم تو کی هستی و چی هستی، با کی بودی و چی بودی که میرفتم ازدواج میکردم، اصلا این حرفها را بخواهم بزنم که طرف رم میکند و میگوید برو دنبال کارت. یعنی ما داریم در یک فضایی حرف میزنیم که میخواهیم کاملا آزاد باشیم خب این آزادی شرایطی ایجاد میکند که این بیماری به یکی از شایعترین بیماریهای عفونی مقاربتی در کشور ما و دنیا تبدیل شده است.یک زمانی مثلا سوزاک و سفلیس خیلی شایع بود اما الان شایعترین بیماری مقاربتی در کل دنیا اچ. پی. وی است؛ چون این بیماری بسیار مسری است و وقتی هم که وارد بدن میشود دوامش طولانی و بسیار جدی است؛ یعنی زگیل تناسلی ایجاد میکند که هیچ درمان درست و حسابی هم ندارد. مثلا در مورد بیماریهای مقاربتی دیگر آنتیبیوتیک هست که بیماری، کیور(درمان قاطع) میشود اما در این مورد چنین چیزی نیست؛ این ویروس خاصیتی دارد که از دست سیستم ایمنی فرار میکند و سیستم ایمنی آن را نمیبیند؛ یعنی فکر کنید مثلا یک دزد اینجا نشسته، پلیس میآید از کنارش رد میشود اما او را نمیبیند و نمیفهمد باید او را بگیرد.در نهایت هم برای درمان بیماری تنها کاری که از دستتان برمیآید این است که یک التهاب مصنوعی ایجاد کنید که در جریان این التهاب مثلا پلیس که همان سیستم ایمنی است، بیاید کاری بکند. ما نیز در واقع همین کار را میکنیم؛ در گذشته وقتی زگیل تناسلی ایجاد میشد یک ماده شیمیایی سوزاننده میگذاشتیم. ناحیه تاول میزد و گلبولهای سفید در آنجا تجمع پیدا میکردند. این تجمع این ویروس را هم میکشت. بعد دیدند که خیلی کار قرون وسطایی است که یک ماده شیمیایی سوزاننده بگذاریم روی پوست حساس آن ناحیه. بعدتر از کوتر یا سوزاندن استفاده میکردند. بعدتر با سرما کرایو میکردند. قلم کرایو را در نیتروژن منهای ۲۰۰ درجه گذاشته و آن را روی زگیل میگذارند که تاول میزند و باز گلبولهای سفید تهاجم میکنند یا در کنارش از داروهای موضعی استفاده میکنند که خیلی هم موثر نیستند؛ پس ما با یک بیماری بسیار مسری که از طریق تماس جنسی منتقل میشود و درمان موثری هم ندارد، مواجه هستیم.این مقدمه را گفتم که مشخص شود با چه بیماری مواجهیم؛ که این بیماری چقدر مسری است و بستر جامعه ما الان چقدر شرایطش برای انتقالش فراهم است و البته این بیماری درمان هم ندارد. اینطور هم نیست که اگر فرد بگیرد چند تا زگیل بزند؛ نه، این ویروس میتواند زمینهساز سرطان دهانه رحم یا سرطانهای ناحیه مقعد و حتی سرطانهای آلت تناسلی شود؛ اما سرطان دهانه رحم از همه شایعتر است. حالا برای چنین بیماریای یک واکسن وجود دارد.البته ویروس اچ. پی. وی انواع خیلی مختلفی دارد. سابتایپهای زیادی دارد که بعضی احتمال سرطانزاییشان کمتر است اما بعضی پرریسک هستند. از آن طرف اینطور هم نیست که این واکسن صددرصد پیشگیری کند؛ چنانکه ابتدا واکسن دوظرفیتی درست شد که فقط دو نوع سوش بسیار پرخطر ۱۶ و ۱۸ را پوشش میداد. بعد چهارظرفیتی به بازار آمد که علاوه بر ۱۶ و ۱۸، ۶ و ۱۱ را هم پوشش میداد که آنقدر سرطانزا نیستند ولی خیلی شایعند، بعد هم به سمت واکسن ۹ ظرفیتی رفتند که در خیلی از کشورهای دنیا جزو برنامه واکسیناسیون کشوری است. مثلاً در ایالات متحده واکسن چهار ظرفیتی در برنامه کشوری هست که ابتدا برای افراد حدودا ۱۲ تا ۱۵ ساله تزریق میشد. بعد سن تزریق را پایینتر آوردند؛ یعنی ۹ تا ۱۲ سال یا ۱۵ سال؛ قبل از اینکه فرد بخواهد فعالیتهای جنسی را شروع کند. اما همانجا هم هنوز نتوانستهاند واکسن ۹ ظرفیتی را وارد برنامه کنند و ۹ ظرفیتی را فقط کسانی که بخواهند و پولش را داشته باشند، میزنند. واکسن چهارظرفیتی را نیز به دلیل گرانی ابتدا فقط به دخترها میزدند چون دخترها بیشتر در معرض خطر بودند. اما بعد مقرر کردند به پسرها هم بزنند زیرا دختران را آلوده میکنند.اگر بخواهید مهمترین موانع قرار گرفتن این واکسن در برنامه واکسیناسیون در ایران را بگویید شامل چه مواردی است؟– در مورد این واکسن چند مطلب وجود دارد؛ یکی اینکه جریان و افراد ضدواکسن در جامعه ما متاسفانه زیاد شدهاند؛ حتی در تلویزیون به این افراد اجازه میدهند علیه واکسن صحبت کنند؛ در حالیکه واکسن عمدتا یک ماده ارزانقیمت است که میتواند جان خیلی از انسانها را نجات بدهد. در جریان کرونا وقتی واکسن کووید نداشتیم چقدر مطالبات زیادی در جامعه وجود داشت و بالاخره این واکسن تهیه شد اما دیدیم که برخیها علیه این واکسن گارد گرفتند و چقدر تبلیغات منفی کردند. الان روزی نیست که مریضی بیاید مطب و نگوید از وقتی این واکسن را زدهام سرطان گرفتم یا هر وقت سرما میخورم میریزد توی ریهام یا یکی میگوید موهایم ریخته؛ (با خنده) حتی یک آقایی آمده بود و میگفت از وقتی واکسن زدم ورشکست شدهام! وقتی هم میخندی میگوید نه دکتر نخند این واکسن برای من آمد نداشت؛ میخواهم بگویم چه دیدگاههای منفی نسبت به واکسن وجود دارد. در کشورهای دیگر مانند امریکا هم این افراد هستند. متاسفانه این افراد بعضا با افراد مذهبی ما گره خوردند که واقعاً بد است. بعد از کرونا طوری شده که نسبت به واکسن گارد پیدا شده، در حالیکه همین واکسنها اگر نبود میلیونها نفر دیگر هم جان خود را از دست میدادند.پیچیدگی دیگر هم این است که زگیل تناسلی یک بیماری مقاربتی است. و الان اگر بخواهیم این واکسن را بزنیم انگار یک جورهایی داریم میگوییم ما چنین مسالهای در جامعه داریم. اما مشکل بزرگتر گرانی این واکسن خاص است که باعث میشود در شرایط فعلی اقتصادی گذاشتن آن در برنامه کشوری سختتر شود.البته چندسالی است شرکتهای داخلی دارند ابتدا واکسن دوظرفیتی و سپس چهارظرفیتی را تولید میکنند. همانطور که گفتم در برخی کشورها مثل ایالات متحده امریکا هم واکسن چهار ظرفیتی در برنامه ملی است. این واکسن اکنون در بازار دارویی ما به دلیل افت و خیزهای موجود، گاهی هست و برخی مواقع هم کم میشود. به عنوان مثال داروخانه ۱۳ آبان ممکن است داشته باشد، ولی گران است. بنابراین در این شرایط برخی افراد نظرشان این است که چون یک بیماری مقاربتی است پس هر کس رفتار پرخطر دارد برود واکسن را تزریق کند؛ اما در مجموع این کارگروه برای همین تشکیل شده و داریم روی موضوع بحث میکنیم و در این مسیر یک سری پروتکلهای علمی وجود دارد که باید طی شود.همه این واقعیتها وجود دارد اما در کنارش این واقعیت هم هست که شایعترین بیماری مقاربتی عفونی فعلی همین بیماری HPV است. اگر فرضا بحث گرانی و آن تابوهایی هم که گفتید حل شود یا اصلا نباشد آیا آنوقت به عنوان یک متخصص عفونی توصیه میکردید که این واکسن در برنامه کشوری قرار گیرد؟– واقعیت این است که وقتی میخواهیم ببینیم آیا ارزش دارد واکسنی در برنامه کشوری قرار گیرد، باید بررسی کنیم این بیماری چقدر بار ایجاد میکند و این بار، فقط پول نیست. بالاخره عوارض ناشی از بیماری و سرطان و غیره هم وجود دارد. بعد باید ببینیم واکسن چقدر میتواند پیشگیری کند. از طرفی همیشه جمعآوری آمار در موارد مرتبط با فعالیتهای جنسی سخت است و در فرهنگ ما به مراتب سختتر؛ بنابراین آمار درستی در دست نیست؛ در حالی که برای بررسی بدون هیچ تعصبی به یک سری آمار نیاز داریم. البته ممکن است برخی آمارها به شکل لوکال (محلی) در یک دانشگاهی باشد اما اینکه قابل تعمیم و کامل باشد، نداریم.آیا کمیتهای که در آن عضو هستید برنامهای برای چنین پژوهشی دارد؟بله. دقیقا؛ یعنی اصلا برنامه همین است که یک پژوهش اینچنینی انجام بدهند. به طور کلی هم دیدگاه ما این است که این واکسن وجودش بهتر از نبودنش است و اگر باشد خیلی بهتر است؛ چون واکسن مفیدی است و اگر یک مورد هم جلوی سرطان را بگیرد، بسیار ارزشمند است؛ ولی بالاخره متقاعدکردن تصمیمگیران با همه این مشکلات، کار سختی است. الان ما داریم کار فنی را انجام میدهیم تا مستندات را ارائه و ثابت کنیم؛ حالا بعضی از افراد میگویند بچههای ما اصلاً چنین فرهنگی ندارند که سکس خارج از ازدواج داشته باشند. خدا کند که همینطور باشد ولی باز هم هیچ تضمینی نیست. بچههای ما الان بیشتر از این که بچههای ما باشند بچههای مدیاها (رسانهها) و جامعه هستند و حتی خود آدمبزرگها هم تحت تاثیر شرایط فرهنگی مقدار زیادی تغییر کردهاند؛ از طرفی چون رویهمرفته این بیماری، بیماری جدی، خطرناک و شایعی است و درمان درستی ندارد، بهتر است که واکسن باشد. این نظر شخصی من است.مواردی که گفتم، مشکلات فنی بود که آن کمیته دارد روی آن کار میکند و میخواهد کار علمی داشته باشد و دنبال مستندات است. ولی من شخصا جزو آن افرادی هستم که اعتقاد دارم باید این واکسن باشد و زده شود یا اگر وضعیت مالیمان آنقدر خوب نیست که برای همه بزنیم حداقل بتوانیم یک واکسن تولید داخل خوب داشته باشیم که در دسترس باشد. همچنین همه هم بیاییم در موردش بحث کنیم و در صدا و سیما و فضا مجازی و سایر رسانهها حرف بزنیم و بگوییم چنین بیماری جدی وجود دارد و افراد را تشویق کنیم که خودشان این واکسن را تزریق کنند و اگر فکر میکنند که رفتارهای پرخطری ممکن است وجود داشته باشد زودتر هم اقدام کنند.برای بدست آوردن اطلاعاتی که گفتید چقدر زمان لازم است؟ یعنی در واقع کمیته چقدر زمان میخواهد تا نظرش را اعلام کند.– شش ماه. البته این کمیته، علمی است و نظرش را بر اساس دستورالعملهای سازمان بهداشت جهانی و شرایط کشور به وزارت بهداشت میگوید ولی تصمیمگیرنده نیست. الان تعداد کمی از کشورهای حوزه مدیترانه شرقی و غرب آسیا این واکسن را دارند. به نظر میرسد برای ما هم داشتن واکسن ارجح است؛ چون بیماری درمان درستی ندارد و احتمال بروز سرطان هم هست؛ پس نقش واکسن برجستهتر شده است.ایسنا: همانطور که گفتید روابط در جامعه آزادتر شده است و ممکن است فردی با سابقه این روابط، پس از ازدواج آن را به همسرش منتقل کند یا مثلا ما تعدد زوجات و ازدواج موقت را هم داریم. با این تفاصیل این گزاره که تنها کسانی که رفتار پرخطر جنسی دارند در معرض خطر هستند؛ چقدر قابل اتکا و درست است؟گرچه واقعیت روابط آزاد در جامعه ما هنوز مثل جوامع غربی نیست اما به همان دلایلی که قبلا گفتم متاسفانه ما داریم به سرعت از آن چیزی که بودیم فاصله میگیریم. شرایط طوری است که راحت نمیشود ازدواج کرد، همینطور برخی آدمها دیگر خیلی دوست ندارند تعهدات شدید و عمیق داشته باشند. بالاخره ما تحت یک بمباران فرهنگی هستیم. تمام این سریالهای مثلا ترکیه ای یا غیره را که نگاه کنید دارند یک جورهایی میگویند ببین خانم اگر همسرت مثلاً با کس دیگری تماس دارد تو هم برو با یکی دیگر؛ در واقع با همه توان روی این قضیه کار میشود و جامعه ما هم مقداری تحت تاثیر قرار میگیرد؛ پس این واقعیت را باید بپذیریم.و نمیشود هم گفت چون شخصی از راه تماس پرخطر مبتلا شده او را درمان نمیکنیم.– نه! اما آن آدمها (مخالفان این واکسن) میگویند در صورت وجود واکسن ترویج فحشا میشود و داری میگویی بیا واکسنت را بزن و برو هر کاری خواستی انجام بده.در هر صورت با پاککردن صورت مساله اوضاع بهتر نمیشود.– برای همین باید ببینیم عدد چند است (عددی که از طریق پژوهش قرار است به آن برسیم) این عدد در حساب و کتاب مهم است. اختلافات سر آن عدد است؛ در واقع ما باید چیزی نشان بدهیم و بگوییم الان اوضاع این است. حتی برخی میگویند شاید چون شما در مطب خیلی با این بیماران مرتبط هستی فکر میکنی موارد زیاد است.خود شما به هر حال یک معیار چشمی هم دارید که عدد مبتلایان و مراجعان مثلا نسبت به چند سال قبل چه تغییراتی کرده است.– وضعمان دارد بد میشود و هیچ تردیدی در این نیست. البته اینکه میگوییم بد، نمیخواهیم سیاهنمایی کنیم؛ چون الان دوره سیاهنمایی است و ما مدام میگوییم خیلی وضعمان خراب است؛ واقعیت این است که ما عادت کردهایم نقاط منفی را خیلی برجسته میکنیم و از نقاط مثبت غافل میشویم. تجربیات همکاران و خودمان نشان داده بالاخره همه جای دنیا مشکلات و سختیها هست؛ ما هم نمیخواهیم بگوییم سیاه؛ هنوز خیلی از افراد جامعه ما پلیپارتنر (افراد دارای شرکای جنسی متعدد) نیستند، ولی دارد زیاد میشود و این میطلبد که نگذاریم یک فاجعه رخ بدهد و بعد به فکر چاره بیفتیم. به نظرم ما از الان ما باید این واکسن را داشته باشیم.نکته دیگر این است که از زمان شروع مباحث مرتبط با این واکسن تا امروز برخی میگویند پشت پرده، بحثهای مالی و تجاری مطرح است. این گزاره را تا چه حد درست میدانید؟– بله. همین است. این عدد را باید بتوانیم استخراج کنیم و نشان دهیم. این کاری که الان کمیته دارد میکند روی همین است. در مورد بحثهای تجاری هم ببینید! به قول معروف هیچ گربهای برای رضای خدا موش نمیگیرد؛ همه شرکتهای دارویی بالاخره بحث تجاری دارند، هر کار خوبی هم جنبه مادی دارد. مثلا شما معلم هستید و آدمهای خیلی خوبی را تربیت میکنید اما بالاخر منافع مادی هم میخواهید و بدون پول کار نمیکنید. طبیعتاً در مورد شرکتهای دارویی هم اینطور نیست که فیسبیل الله دارند این واکسن را میسازند. ولی ما باید ببینیم که این واکسن، هزینه – فایدهاش با در نظر گرفتن همه جوانب چگونه است، اگر داشتن آن با در نظر گرفتن عوارض و مشکلات درمان بیماری و… به نداشتن آن میچربد، باید هزینه ساخت و خرید آن را بدهیم. به نظر هم میرسد فواید این واکسن بیشتر از هزینههایش است؛ پس در نتیجه به نظر میرسد ما باید به این سمت برویم؛ گرچه هنوز داریم روی آن کار میکنیم.با توجه به میزان اثربخشی این واکسن آیا اطلاعاتی دارید که تزریق آن در کشورهایی که در برنامهشان قرار دارد چقدر توانسته از شیوع بیماری جلوگیری کند؟– ویروسها موجودات زندهای هستند که انگار عقل دارند و برای حیاتشان مقابله و تلاش میکنند. وقتی ویروس میبیند در بدن پادزهری ساخته شده، تغییر و جهش پیدا میکند؛ بنابرین اینطور نیست که یک واکسن خاص صددرصد پیشگیری کند ولی از شایعترین سوشها تا حدی جلوگیری میکند. این «حد» بسیار تابع این است که ببینیم در یک کشور کدام سوش، سوش اصلی است. اینها همان اطلاعاتی است که با آن پژوهشها و آمارها حاصل میشود. حتی وقتی ما میخواهیم بنشینیم و با هم حرف بزنیم باید روی آمار و عدد حرف بزنیم، اما وقتی همه چیز در تاریکی است، هر کسی ممکن است یک مدل حرف بزند و آدمها هم نمیتوانند همدیگر را قانع کنند. وقتی آمارهای قطعی وجود داشته باشد میتوان آنها را رسمی کرد و دیگر کسی نمیتواند رویشان حرف بزند. از طرفی ویروسها هم همانطور که گفتم دارند خود را به روز میکنند و در مقابل آدمها هم دارند با ساخت واکسنهای جدیدتر با پوشش بیشتر، همین کار را میکنند.حالا که هنوز این واکسن در برنامه نیست و بحث گرانی هم وجود دارد. راهکار فعلی ما چیست؟ کسانی که بخواهند مطمئن باشند پارتنرنشان آلوده است یا نه، آیا میتوانند از طریق آزمایش مطمئن شوند؟– دو تا مساله وجود دارد. اول اینکه در پیشگیری از بیمارییهای جنسی یک استراتژی C، B، A وجود دارد و یکی هم آزمایش. در استراتژی سه مرحلهای، مرحله A یعنی همانی که ما میگوییم تقوا یا پرهیزکاری، مرحله B یعنی وفاداری به شریک جنسی و پلی پارتنرنبودن و مرحله C، کاندوم، یعنی استفاده از کاندوم میتواند تا حدی از انتقال ویروسهای بیماریهای جنسی جلوگیری کند. یکی از مشکلات ما این است که خیلی از آدمها در جریان ابتلا به اینجور بیماریها یا هپاتیت و اچ. آی. وی هستند متاسفانه از کاندوم استفاده نکردهاند.– اما در مورد آزمایش، آزمایشات دو دسته هستند؛ بعضی سنستیو هستند یعنی «حساس» و بعضی «اختصاصی». آزمایشهای حساس، حساسیت بالایی دارند اما اختصاصی بودنشان پایین است. یعنی اگر بگویند نیست واقعا نیست، اما اگر بگویند هست، ممکن است اشتباه بگویند. مثل اینکه شما فرد حساسی را مامور جدا کردن آدمهای معتاد در یک جمع کنید؛ چون این فرد حساس است هر کسی را که کمی به نظرش غیرعادی بیاید به عنوان معتاد جدا میکند. این تستها هم همینطورند و ممکن است پاسخهای مثبت اشتباه بدهند؛ بنابراین منفیبودن این تستها برای ما ارزشمند است. در مقابل، آزمایشهای اختصاصی، مثبتبودنشان ارزشمند است. وقتی یک تست اختصاصی بگوید چیزی مثبت است یعنی قطعا مثبت است.– تستهایی که برای بررسی اچ. پی. وی در جامعه ما هست از نوع بسیار بسیار حساسند اما اختصاصی نیستند؛ در نتیجه خیلی از اوقات خیلی از خانمها که مثلا برای تست پاپاسمیر میروند که اتفاقا تست خوبی برای غربالگری سرطان رحم است، ممکن است چون از تست حساس استفاده شده، به آنها بگویند اچ. پی. وی شما مثبت است و استرس زیادی به آدمها وارد میشود و حتی روابط زناشویی تحت تاثیر قرار میگیرد. از طرفی متاسفانه تستهای آزمایشگاهی ما الان مساله دارند. زیرا دولت محدودیتی برای هزینه آزمایشها میگذارد. ازمایشگاهها هم به جای هزینه بسیار بالای کیتهای مثلا استاندارد آلمانی یا آمریکایی، از نمونههای ارزان پاکستانی، هندی یا چینی میخرند. ما با این جوابهای غلط هر روز مشکل داریم؛ البته این به معنای این نیست آدمهایی که آنجا هستند بیاخلاقند یا کارشان را درست انجام نمیدهند؛ مساله گرانی کیت خوب و وجود کیتهای ارزانتر غیراستاندارد است؛ پس نمیتوان به آزمایش هم استناد و بر اساس آن بیماریابی کرد.– در این شرایط آنچه برای ما مهم است شرح حال بیمار و معاینه است. اگر فردی بگوید که با کسی به جز همسرش رابطه نداشته و همسرش هم متقابلا همینطور، میگوییم به جواب تست اهمیت نده؛ چون میتواند خیلی غلط باشد. اما اگر کسی بگوید روابط خارج از چهارچوب خانواده داشته و در معاینه هم ضایعات زگیلمانند دیده شود، مبتلاست. چراکه بسیاری از اوقات ممکن است فرد آلوده باشد اما زگیل نداشته باشد که اینها را هم ما نمیتوانیم راحت بگوییم مگر اینکه زگیل واضح داشته باشد. به عبارت دیگر، بالین، شرح حال و معاینه برای ما خیلی مهم است. در واقع آزمایشها در زمینه اچ. پی. وی خیلی ما را گمراه میکنند، در حالیکه مثلا در مورد اچ. آی. وی یا ایدز اتفاقا چون تستهای موجود هم حساس (۹۹ درصد) هم اختصاصی ( ۹۸ درصد) هستند برای تشخیص قطعی از آزمایش استفاده میکنیم. در نتیجه بحث آزمایش در مورد اچ. پی. وی ما را به یک وادی دیگری میکشاند.حالا با همه این تفاصیل اصولا چقدر درباره این ویروس و بیماریهای مرتبط با آن در جامعه آگاهی وجود دارد؟– آگاهی عمومی کم است و آگاهی نسبت به گسترش روابط آزاد کمتر؛ این هم وظیفهای است که شما (رسانهها) باید بر عهده بگیرید. باید در یک فضای نوتر و علمی، آگاهیها بالا برود و مردم بدانند که به هر حال چنین چیزی هست و اگر مراقبت نکنند، گرفتار میشوند، مثلا بیماری داشتم که میگفت پس چرا در این همه فیلمها و سایتهای پورن هیچ کدام مریض نشدهاند. آگاهی این فرد آنقدر کم است که نمیداند این یک ظاهر است و پشت این هزار تا بحث وجود دارد. خب این آگاهی را چه کسی باید بدهد؟ یکی از وظایف ذاتی رسانهها و برخی نهادهای دیگر است که آگاهی بدهند و البته این آگاهی را آدمهای آگاه باید بدهند که سمت و سوی سیاسی ندارند؛ چون الان اینطوری شده که تا حرف میزنی و میگویی دغدغه ما سلامتی شما جوانهاست، میگویند مثلا با ازدواج سفید میخواهند مخالفت خود را با برخی چیزها نشان دهند؛ در حالیکه اصلا بحث اینکه من طرفدار کی هستم و چه عقیدهای دارم، نیست. بحث این است که تو مواظب باش عمرت را حرام نکنی، سلامتت به خطر نیفتد و زندگیات را نابود نکنی؛ آن هم بخاطر یک بیمبالاتی؛ حرف ما این است. اصلاً کاری نداریم چه تفکری داری، پس این مدل آگاهیدادن خیلی مهم است. ما نباید دچار غفلت شویم، ما را دارند میبرند سمت غفلت؛ حالا یا با مشروبات الکلی یا روانگردانها و… و. پس باید بدانیم که وسط یک جنگ، نان و حلوا خیرات نمیکنند. وظیفه ذاتی شما این است که آدمها را از غفلت در بیاورید و کسی هم نمیخواهد با این حرفها چیزی را ترویج کند. ولی خیلی خیلی مهم است که آدمها خودشان به این نتیجه برسند و حواسشان باشد.در مورد راههای انتقال این ویروس هم همانطور که میبینید بحثهای زیادی هست که اطلاعات خیلی از آنها دقیق نیست یا اصولا نادرست است. اگر موافق باشید کمی دراین باره صحبت کنیم.استخر، لیزر و اپیلاسیون نگرانکننده نیست– ببینید! عمده راه انتقال، تماس جنسی است. آن اوایل که بحث اچ. ای. وی (ایدز) مطرح شده بود هم برخی تحفظ داشتند که کمتر درباره انتقال جنسی صحبت شود و مثلا خیلی روی دندانپزشکی حرف زده شد. البته از نظر تئوری این احتمال بود ولی خیلی خیلی کم و در شرایط خیلی خاصی که رخدادن آن دور از ذهن بود.در مورد اچ. پی. وی هم بعضی برای اینکه نمیخواهند اصلاً صحبت تماس جنسی را مطرح کنند سراغ حرفهای دیگر میروند، ولی واقعیت این است که انتقال از راههای دیگر خیلی خیلی نادر است. امکان انتقال از راههایی که درباره آنها صحبت میشود مثل لیزر و و اپیلاسیون و استخر و… واقعا کمتر از یک درصد است. ما آن ۹۹ درصد را رها نکنیم و بیاییم سراغ این یک درصد. از طرفی دادن اطلاعات غلط آدمهای وسواسی را دچار مشکل و ترس میکند. فرض کنید یک سری آدم باید آبدرمانی کنند، ولی اگر دچار ترس شوند دیگر به استخر نمیروند؛ در حالیکه ویروس در استخری که کلر با غلظت بالایی دارد میمیرد و خیلی هم بعید است استخری باشد که واقعا کلر نزده باشد. بطور معمول دیفالت فکری ما نباید استخر و لیزر و اپیلاسیون و این چیزها باشد؛ عمده مساله ما مساله جنسی است. بالاخره آن آدمی که بلد است دستگاه لیزر را دستش بگیرد میفهمد باید به آن الکل بزند.بنابراین باید اطلاعات درست داده شود؛ چون برخی فوبیای اچ. پی. وی و اچ. آی. وی یا بیماریهای مقاربتی دارند و بر اثر اطلاعات غلط دچار وسواس میشوند. باید واقعیتها را خیلی راحت، مشخص و شفاف، بدون هیچ پیشداوری و چاشنی سیاسی و مذهبی و اعتقادی برای مردم گفت. -

۵ هزار واکسن گارداسیل در تهران گم شد! / پای مافیا درمیان است یا زدوبند؟
به گزارش اقتصادران، واکسنهای ۴ و ۹ ظرفیتی گارداسیل چطور سر از مطبها درمیآورد و به چند برابر قیمت فروخته میشوند؟
واکسن گارداسیل با ارز نیمایی وارد کشور میشود، به تعداد محدود در داروخانهها توزیع میشود و بهسرعت با قیمت آزاد، سر از بازار سیاه و مطب پزشکان در میآورد. واکسن ۴ ظرفیتی ۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومانی، بین ۴ تا ۱۰ میلیون تومان و ۹ ظرفیتی با قیمت مصوب ۶ میلیون و ۷۰۰ هزار تومانی، تا ۱۸ میلیون تومان هم فروخته میشود.محل فروش کجاست؟ غیر از داروخانه، در مطب پزشکان، کلینیکها، دلالان و حتی سایت دیوار فروخته میشود. برخی از پزشکان متخصص با استفاده از کد ملی بیمارانشان، بدون اینکه آنها درخواستی داشته باشند، نسخه صوری تجویز میکنند و از این طریق، به تعداد بالا واکسن گارداسیل میخرند. آنها واکسنهای دولتی را با قیمت آزاد و چندبرابری در مطبهایشان میفروشند.سامانه تیتک سازمان غذا و دارو و سامانه رسیدگی به شکایات مردمی ۱۹۰ مستقر در وزارت بهداشت، برای پیگیری داروخانههایی که این واکسن را موجود دارند، بهدرستی فعالیت نمیکنند. آنها فهرست داروخانهها را ثبت میکنند اما یا اطلاعاتشان اشتباه است یا داروخانهها واکسنها را به آشناها و پزشکان میفروشند. نتیجه اینکه، متقاضیان هربار که برای خرید واکسن به داروخانهای که در فهرست سازمان غذا و دارو قرار دارد میروند، با این پاسخها مواجه میشوند: «نداریم. تمام کردیم. یک عدد مانده بود، یکساعت پیش فروختیم. ۶ ماه است فروش نداشتیم، به دلال زنگ بزنید، به فلان دکتر مراجعه کنید و….»واکسن گارداسیل برای پیشگیری از ابتلا به ویروس اچپیوی یا زگیل تناسلی در سه دوز تزریق میشود. گارداسیل، مورد تایید سازمان جهانی بهداشت است و در سایر کشورها فروخته میشود. این واکسن توسط شرکت دارویی «بهستاندارو» وارد کشور میشود و از طریق شرکتهای پخش در داروخانهها توزیع میشود که نقش مهمی در پیشگیری از ابتلا به انواع سرطانهای مرتبط با ویروس اچپیوی بهویژه سرطان دهانه رحم، سرطانهای ناحیه معقد، واژن و حلق دارد و از ابتلا به زگیل تناسلی جلوگیری میکند.
کارزاری برای نظارت بر توزیع واکسن
داروخانهها این واکسن را تنها با نسخه متخصص پوست، زنان و عفونی میفروشند. برخی هم تنها تاریخ همان روز را قبول میکنند و با گذشت یکروز، دیگر واکسنی نمیفروشند. برخی از داروخانهها هم واکسن را به قیمت آزاد میفروشند. فروش این واکسن داستان فراوان دارد و در پی همین ماجراها، ۱۸ دیماه کارزاری با عنوان «درخواست توزیع و عرضه واکسن گارداسیل» ثبت شد که تا روز گذشته ۷ هزار و ۱۳۸ نفر آن را امضاء کردهاند.
در بخشی از متن این کارزار که خطاب به وزیر بهداشت نوشته شده، آمده: «با اینکه اطلاعات موجود در سامانه ۱۹۰، سامانه تیتک و حتی فاکتورهای خرید سایر افراد نشان میدهد که این داروخانهها واکسن گارداسیل را دریافت کردهاند، برخی داروخانهها از فروش این واکسن خودداری میکنند؛ این اقدام نهتنها دسترسی افراد به واکسن را دشوار میکند، بلکه باعث ایجاد سردرگمی و نگرانی در میان مردم میشود. دومین مسئله، عرضه این واکسن در کلینیکها، مطبها و حتی توسط برخی ماماها با قیمتهای بسیار بالاست. همچنین تاکنون برنامه دقیقی برای اطلاعرسانی به مردم در مورد نحوه تهیه واکسن و توزیع عادلانه آن ارائه نشده است. نبود شفافیت در این فرآیند باعث میشود افراد به واسطهها و منابع غیررسمی روی بیاورند که این موضوع، خطراتی ازجمله افزایش قیمت یا دریافت واکسنهای نامعتبر را به دنبال دارد.»۵ هزار واکسن در تهران گم شد؟
هانیه قاسمی؛ بیوتکنولوژیست؛ فعال حوزه سلامت و مددکار اجتماعی است. او نویسنده کارزار است و به «هممیهن» میگوید که قبلاً این واکسن در داروخانههای دولتی مثل ۱۳ آبان، ۲۹ فروردین، هلالاحمر و… توزیع میشد و بهراحتی در دسترس بود. اما حالا، وضعیت فرق کرده و به سختی پیدا میشود: «اخیراً سندی به دست ما رسید که نشان میداد در ۲۱ دیماه، ۵ هزار واکسن در سطح تهران توزیع شده است. اما توزیع آن به گونهای بوده که هرکس به داروخانه مراجعه کرد، دست خالی برگشت.»
او به مشکل افرادی که برای تزریق دوز دوم و سوم به دنبال واکسن هستند، اشاره میکند: «مردم مستأصلاند، نمیدانیم اسمش را مافیا بگذاریم یا زدوبند. به هر حال واکسنی که یارانه دولتی برایش پرداخت شده و برچسب وزارت بهداشت دارد، با چند برابر قیمت در مطبها فروخته میشود. مشخص است که زدوبندی وجود دارد.» به گفته او، بهمحض اینکه واکسن وارد داروخانه میشود، نیست میشود؛ بدون اینکه به دست متقاضیان برسد. اما در مطب متخصصان زنان، مطبهای مامایی و متخصصان داخلی و کودکان پیدا میشود.
برخی از متقاضیان تست ابتلایشان به اچپیوی مثبت است و نمیتوانند واکسن بزنند. سامانه ۱۹۰ و تیتک اطلاعات درست و بهروز شدهای ندارد.» قاسمی میگوید که کانال فعالی در تلگرام دارند که بهصورت دقیق با تاریخ، آدرس و ساعت، داروخانههایی که واکسن دارند را معرفی میکند. این اطلاعات بهصورت مردمی ثبت میشود. یعنی هر کسی که خرید میکند بلافاصله اعلام میکند تا نفر بعدی مراجعه کند. قاسمی میگوید که اطلاعات این کانال از اطلاعات سامانههای وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو بهروزتر است.
چه کارهاید که دنبال این واکسن میگردید؟
براساس اعلام او، واکسن ۹ ظرفیتی گارداسیل، حدود یکماه و ۴ ظرفیتی، بیش از یکهفته است که در تهران پیدا نمیشود. در سامانههای وزارت بهداشت هم اعلام میشود که این واکسن فعلاً موجود نیست اما خبر داریم که در مطبها تزریق میشود. آنها از کجا تهیه میکنند؟ برخی از متقاضیان میگویند که در داروخانهها با آنها بدرفتاری میشود. به آنها میگویند مگر شما چه کارهاید که دنبال این واکسن میگردید؟ این واکسن برای افرادی است که روابط نامشروع دارند. درحالیکه برخی از والدین برای فرزندان نوجوانشان به دنبال این واکسن هستند.به گفته این مددکار اجتماعی، برخی داروخانهها از فروش این واکسن خودداری میکنند. اما بلافاصله در سامانه تیتک مشخص میشود که چند دقیقه قبلش فروش داشتهاند: «میگویند، بروید از دلال بخرید. اما چرا یک دلال باید واکسن لیبلدار داشته باشد؟ چطور میشود که ۲۰۰-۱۰۰ واکسن از داروخانه خارج میشود؟ مسئله تنها خرید این دارو نیست. حتی آموزش لازم برای تزریق این واکسن داده نشده است.»
مافیای واکسن
متقاضیان این واکسن اما تجربههای متفاوتی از خرید آن دارند. بعضی میگویند که حتی در داروخانهها هم فروش این واکسن به قیمت آزاد است، نه قیمت مصوب. فروش این واکسن بهصورت دلالی و خارج از شبکه در بازار آزاد انجام میشود و وزارت بهداشت نظارتی ندارد. اغلب آنها از اینکه این واکسن بهصورت آزاد وجود دارد اما در داروخانهها پیدا نمیشود، گلایه دارند.
یکی از آنها ساراست. او میگوید، جزو افرادی است که نوع پرخطر بهشمار میروند و باید سه دوز این واکسن را تزریق کند. دوز اول را بهسختی تهیه کرده اما برای دوزهای بعدی به دردسر افتاده: «از سامانه تیتک، داروخانهای که واکسن را موجود دارد، پیدا میکنم، اما وقتی مراجعه میکنم، میگویند که نداریم. در سامانه، اشتباه نوشته شده. دوز اول را ۹ ظرفیتی خریدم، داروخانهدار گفت که این آخری بود، ۱۰ روز دیگر موعد دوز دوم است، اما اصلاً پیدا نمیشود. این بخشی از پروسه درمان است که باید طی شود، درحالیکه این کمبودها واقعاً از نظر روانی به افراد فشار وارد میکند.»
زهرا، متقاضی دیگری است. او یکماه است برای تزریق دوز دوم این واکسن، از این داروخانه به داروخانه دیگر میرود، اما دست خالی برمیگردد. نگران گذشتن موعد دوز دوم واکسناش است. صبا متقاضی دیگری است: «در شیراز ماماها واکسن گارداسیل ۹ ظرفیتی را در مطبها ۱۶ تا ۱۸ میلیون تومان میفروشند. در بیرون از مطب اما هیچ داروخانهای موجود ندارد.»
الناز از کارکنان کادر درمان است و میگوید: «هر زمان به هر داروخانهای مراجعه میکنیم، میگویند یک عدد داشتیم و تمام شد. از آنطرف هم داروخانه هلالاحمر میگوید که فقط واکسن ایرانی دارد.» یکنفر دیگر هم میگوید، در شهرهای دیگر ما را به تهران حواله میدهند. رومینا میگوید که دوز اول را بزنیم، برای دوز دوم با مشکل مواجه میشویم: «من با نسخه پزشک به هر داروخانهای که میروم به من میگویند، دولتی موجود نداریم؛ فقط آزاد.» کیمیا از تجربهاش میگوید: «در مطب زنان، واکسن گارداسیل ۹ ظرفیتی را به قیمت ۱۴ میلیون تومان و ۴ ظرفیتی را با قیمت ۷ میلیون تومان تزریق میکنند.»
احمد هم دو ماه است در اصفهان به دنبال واکسن گارداسیل برای فرزندش است و پیدا نمیکند. هانیه کل داروخانههایی که در سامانه تیتک بهعنوان دارنده واکسن گارداسیل معرفی شده، سر زده اما واکسنی پیدا نکرده: «از کل خانواده خواستم به هر داروخانهای که میشناسند سر بزنند اما همه میگویند، نداریم یا فقط یکی داشتیم که فروخته شده. اغلب هم این را اضافه میکنند که به اشتباه در سایت موجودی ما اعلام شده است. یکماه از نوبت دوم واکسن من میگذرد اما هنوز نتوانستهام واکسن پیدا کنم. یکی از داروخانهها به من گفت، ۱۴ میلیون تومان واریز کن، واکسن را در خانه تحویل بگیر.»یکنفر از اراک میگوید که نزدیک به ۵ ماه است در این شهر، واکسن پیدا نشده اما در کلینیکها سهبرابر قیمت میفروشند. ملیحه میگوید که سال گذشته یکی از پزشکان متخصص زنان، ۳ دوز واکسن ۴ ظرفیتی را ۲۰ میلیون تومان و ۹ ظرفیتی را ۵۰ میلیون تومان تزریق کرده است. دو ماه از موعد تزریق دوز سوم واکسن نیکو گذشته و نمیداند دوز سوم را از کجا تهیه کند. او با یکی از داروخانههایی که موجودی داشته، تماس گرفته و متصدی اعلام کرده که سه واکسن برایشان آمده که با خودش به خانه میبرد.
احمد پس از سه روز از طریق سامانه تیتک متوجه میشود از داروخانهای که ۴ دقیقه با او فاصله دارد، میتواند واکسن بخرد. بلافاصله مراجعه میکند و داروخانهدار میگوید ۶ ماه است فروش واکسن نداشتهاند. او اضافه میکند که آگهی فروش این واکسن را در سایت دیوار هم دیده. اغلب متقاضیان میگویند که داروخانهها این دارو را تنها به آشناهایشان میفروشند.
در سامانه تیتک نوشته، موجود است اما داروخانهها میگویند، نداریم. حتی تعجب میکنند که چطور به این سایت دسترسی داریم. برخی از متخصصان زنان، اسم داروخانه میدهند. بیمار که مراجعه میکند، متوجه میشود که داروخانه تنها به بیماران فلان دکتر واکسن میدهد؛ آن هم ۱۲ میلیون تومان. تعدادی از داروخانهها هم خودشان شماره تلفن دلال میدهند. برخی هم آدرس پزشک میدهند؛ پزشکی در نزدیکی همان داروخانه. اما خودشان اعلام میکنند که موجودی ندارند. این ماجرا زمانی خطرناک میشود که بیماران پرخطر در معرض ابتلا به سرطان دهانه رحم هم از تهیه این واکسن ناتوانند و از نظر مالی توانایی خرید آن را در بازار آزاد ندارند.
سوءاستفاده برخی پزشکان از کدملی بیماران
نرگس، یکی از متقاضیان واکسن گارداسیل است اما وقتی به داروخانه مراجعه میکند، متوجه میشود که با کد ملیاش واکسن خریده شده. رسول رضایی، داروساز است و در تهران داروخانه دارد. او از پشت پرده فروش چند میلیون تومانی واکسن گارداسیل در مطبها باخبر است و به «هممیهن» میگوید که برخی از متخصصان، بدون اینکه بیمارانشان درخواست واکسن کرده باشند، با استفاده از کدملیشان که در پرونده پزشکی ثبت شده، نسخههای صوری مینویسند، واکسن گارداسیل تجویز میکنند و با تعداد بالا از داروخانهها این واکسنها را میخرند.آنها این واکسنها را در مطبهایشان به چند برابر قیمت میفروشند. این داروساز میگوید گاهی ۱۰ تا ۲۰ واکسن را به همین روش میخرند. داروخانهها موظفند با نسخه متخصص این واکسن را بدهند، بنابراین از نظر قانونی تخلفی مرتکب نمیشوند. به گفته این داروساز، قیمت واکسن گارداسیل وارداتی ۹ ظرفیتی در داروخانهها براساس قیمت دولتی، ۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان است و ۴ ظرفیتی آن، ۲ میلیون و ۹۰۰٫
این داروساز میگوید که شرایط نگهداری این واکسنها در مطبها متفاوت از داروخانههاست: «این واکسنها مانند بسیاری از داروها باید در دمای ثابتی نگهداری شوند، ممکن است در مطبها چنین شرایطی نباشد، فرد هزینه هنگفتی میکند اما بهدلیل رعایت نشدن این نکته، ممکن است اثربخشی واکسن از بین رفته باشد، به هر حال نیروهای داروخانه آموزشدیدهاند و شرایطش را میدانند. درحالیکه منشی یک مطب، حتی ممکن است فراموش کرده باشد و واکسن را در یخچال قرار نداده باشد. درنهایت این واکسن نمیتواند ایمنی ایجاد کند.»
به گفته او، داروخانهها سهمیه واکسن گارداسیل دارند و در این میان سهمیه داروخانههای دولتی بیشتر است، با این همه او به زدوبندهای شرکتهای پخش هم اشاره میکند: «برخی از شرکتهای پخش دارو، موضوعی تحت عنوان سبدفروشی دارند. یعنی میگویند اگر فلان دارو را بخواهی، باید فلان داروها را هم بخری. در مورد واکسن گارداسیل هم همین اتفاق افتاده است. میگویند مثلاً ۱۰ قلم دارو را باید بخرید تا به شما واکسن بدهیم.
این داروها هم معمولاً داروهای کمفروش هستند. یعنی شما باید داروهایی که نیاز نداری و فروش ندارد را بخری تا سهمیه واکسن بگیری. داروخانههای خصوصی نسبت به داروخانههای دولتی، خرید محدودتری دارند، به همین دلیل هم سهمیه کمتری از واکسن برخوردار میشوند.» رضایی میگوید که این اتفاق، خلاف قانون نیست اما خلاف عرف است: «شرکتهای پخش، سیاستگذاریهای خودشان را دارند و معمولاً برای فروش داروهایی که با استقبال کمتری مواجه است، اینکار را میکنند.»
به گفته رضایی، پزشکان تنها از این طریق میتوانند به واکسن گارداسیل دسترسی پیدا کنند، چراکه شرکتهای پخش نمیتوانند این واکسنها را بهصورت آزاد به پزشکان بفروشند. آنها موظفند واکسنها را برای داروخانهها فاکتور کنند و همه مشخصات داروخانه در سیستم ثبت میشود. باتوجه به اینکه داروخانههای دولتی سهمیه بیشتری دارند، احتمال سرایت این واکسنها به مطبها از سوی داروخانههای دولتی بیشتر است.براساس اعلام این داروساز، سهمیه داروخانهها از این واکسن براساس موجودی شرکتهای پخش است، گاهی هم خودشان باتوجه به ارتباطاتی که با داروخانهها دارند، سهمیه را زیاد میکنند، یا به داروخانهای سهمیه کمتری میدهند.
از میان آنها که برای گرفتن واکسن به داروخانهها مراجعه کنند، تعدادی میگویند که تنها توانستهاند یک دوز از واکسن را تهیه کنند و زمانیکه برای دوزهای بعدی مراجعه کردهاند، داروخانه اعلام کرده، واکسنی ندارد. رضایی میگوید که نباید میان سه دوز این واکسن فاصله بیفتد: «هرچقدر از تاریخی که باید دوز دوم یا سوم زده شود، بگذرد، اثرگذاری واکسن و درنهایت ایمنی آن هم کمتر میشود، گاهی داروخانهها ترجیح میدهند بهجای اینکه سه دوز را به یکنفر بدهند، به سه نفر، یکدوز بدهند به این امید که ماه بعد سهمیه بیشتری بگیرند.» او میگوید که تمام این کمبودها و پیدا نشدن واکسن به این دلیل است که تقاضا بالا رفته، اما واکسن به اندازه کافی تامین نشده است: «بهواسطه آگاهی مردم که از طریق شبکههای اجتماعی و کارزارها بالا رفته، میزان تقاضا برای این واکسن هم زیاد شده، اما توزیع کم است.»
ابهام درباره رعایت زنجیره سرد واکسن در مطبها
وحید جهانمیرینژاد، پزشکی است که سالها در زمینه پیشگیری از ابتلا به اچآیوی فعالیت کرده و برای جلوگیری از ابتلا به اچپیوی، فعالیتهای آموزشی فراوانی دارد. او به «هممیهن» میگوید که بهنظر میرسد در زمینه توزیع واکسن گارداسیل، سوءمدیریت وجود دارد: «واکسن گارداسیل بهعنوان اصلیترین واکسن پیشگیری از اچپیوی در دنیا شناخته میشود اما در ایران با اینکه تقاضایش بالاست، به تعداد کافی وجود ندارد. ۴ ظرفیتی این واکسن در داروخانهها به قیمت ۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان فروخته میشود اما خارج از داروخانه قیمتش تا ۱۰ میلیون تومان هم میرود.
درحالیکه یک جنسِ داروخانهای باید قیمت مصوب و مشخصی داشته باشد ولی اکنون هیچ شفافیتی در زمینه قیمت آن وجود ندارد.» او درباره زدوبندهایی که در زمینه فروش این واکسن ایجاد شده، میگوید که ماماها و برخی از پزشکان ممکن است در این زدوبندها نقش داشته باشند: «زنجیره سرد، مهمترین نکته در نگهداری از این واکسن است، ما نمیدانیم در مطبی که ماما دارد، آیا دارو در یخچال قرار گرفته و شرایط دو تا ۸ درجه آن رعایت شده است یا نه. اگر دما به صفر یا یک برسد، واکسن خراب میشود و اثربخشیاش را از دست میدهد.»
به گفته او، داستانی میان داروخانهها و کادر درمان وجود دارد که این واکسنها در داروخانهها پیدا نمیشود اما در مطبها با چندین برابر قیمت فروخته میشود: «این واکسنها همیشه کمیاب و گاهی نایاب است. وقتی این کمیابی تشدید میشود، مطبها هم قیمت را بالا میبرند. کسی که نیاز دارد، با هر قیمتی میخرد.»او سوال میکند که واکسنی که برای پیشگیری است، چه نیازی به نسخه ـ آن هم حتماً نسخه متخصص ـ دارد، یعنی تنها ۴ تخصص، زنان، عفونی، پوست و… میتوانند نسخهاش را تجویز کنند: «من سالها در این حوزه کار کردهام، نسخه برای بیمار مینویسم اما داروخانه واکسن نمیدهد.» قبل از این هم کارزار دیگری برای رایگانشدن واکسن گارداسیل تشکیل شده بود اما به گفته این پزشک، در بسیاری از کشورها هم این واکسن تا یک سنی رایگان است و بعد هزینه دارد.
حتی شاید گرانتر از ایران: «این واکسن با ارز نیمایی وارد میشود، بنابراین رایگانشدن شاید از نظر اقتصادی، امکانپذیر نباشد. کارزار درخواست توزیع و عرضه واکسن گارداسیل اما خواستار شفافیت و نظارت بیشتر است که امکانپذیر است، کافی است از سوی وزارت بهداشت به این موضوع توجه شود.»
براساس اعلام جهانمیرینژاد، واکسن پاپیلوگارد در ایران تولید میشود اما همچنان به تولید انبوه نرسیده، این واکسن علیه دو سویه ۱۶ و ۱۸ فعال است. اما گارداسیل که مورد تایید سازمان جهانی بهداشت است، ۴ ظرفیتیاش بهجز ۱۶ و ۱۸، سویههای ۶ و ۱۱ را هم پوشش میدهد و تا ۹۰ درصد از ابتلا به زگیل تناسلی پیشگیری میکند. درست است که دو سویه پرخطر بین آنها مشترک است اما ضایعات پوستی ناشی از ابتلا به زگیل تناسلی مسئله مهمی است و مشکلات زیادی در روابط ایجاد میکند. حتی میتواند به جدایی زوجها ختم شود. گارداسیل ۹ ظرفیتی هم در کنار ۴ سویه، ۵ سویه پرخطر دیگر را هم پوشش میدهد.
اینکه چرا فقط زنان بهدنبال این واکسنها هستند، موضوعی است که جهانمیرینژاد به آن پاسخ میدهد: «سه دلیل عمده دارد؛ یکی اینکه مردان در مورد مسائل بهداشتی ـ درمانی، سهلانگاری بیشتری دارند، دوم اینکه در مورد اچپیوی، خیلیوقتها تشخیصی داده نمیشود اما زنان بهدلیل پاپاسمیر و آزمایش اچپیوی که انجام میدهند، خیلیهایشان از طریق متخصص زنان بعد از ابتلا، ارجاع داده میشوند و دلیل سوم اینکه، سازمان بهداشت جهانی هم که میخواهد روی واکسیناسیون تاکید کند، درست است که میگوید هر دو جنس این واکسن را بزنند اما در ادامه «بهویژه دختران» را اضافه میکند.
چون اچپیوی مرتبط با ۶ سرطان است که یکی از آن دهانه رحم است که مخصوص زنان است، سرطان حلق، ممکن است دلیل اولش سیگار و عوامل دیگر ازجمله اچپیوی باشد، اما سرطان دهانه رحم، تنها دلیلش اچپیوی است؛ به همین دلیل اهمیت آن در زنان بیشتر است.»
-

انکار وزارت بهداشت مقابل شیوع بالای HPV در ایران / از هر 10 نفر، ۷ نفر اچپیوی مثبت دارند! / فروش واکسن 16 میلیونی گارداسیل در بازار آزاد
به گزارش اقتصادران، محرمانه. تمام فرمها خالی میماند. گزارشها عددی را نشان نمیدهند. پزشکان طفره میروند و وزارت بهداشت تاکید میکند که آماری ندارد؛ آمار ابتلا به اچپیوی. از آن طرف اما داروخانهها هرروز با متقاضیان واکسن مواجهاند. هر داروخانه، تنها چند عدد سهم دارد و همانها هم با دو مراجعه و خرید سهدوز تمام میشود.
داروخانهداران از کمبود واکسن گارداسیل خبر میدهند، درحالیکه این واکسنها به وفور در مطبهای خصوصی و بازار آزاد پیدا میشود؛ از ۶ تا ۱۶ میلیون تومان. در برخی مراکز رسمی هم واکسن گارداسیل ۴ ظرفیتی را با نرخ ۴ میلیون و ۷۵۰ هزار تومان و ۹ ظرفیتی را ۹ میلیون و ۵۰۰ تا ۱۸ میلیون تومان خریدوفروش میکنند.
تعرفه مصوبش چقدر است؟ یک تا ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان. اما واکسنی پیدا نمیشود، تا جایی که کانالها و صفحههایی در شبکههای اجتماعی راه افتاده که آدرس و نام داروخانههای دارای واکسن را اعلام میکنند. حتی ساعت را هم اعلام میکنند تا متقاضیان بدانند موجودی مربوط به چه زمانی است.
پیش از این معاون بهداشت وزارت بهداشت گفته بود که تبلیغات واکسن اچپیوی در فضای مجازی کلاهبرداری است و این وزارتخانه آن را تایید نمیکند. او این را هم گفته بود که درحالحاضر تزریق عمومی این واکسن در دستور کار وزارت بهداشت قرار ندارد و این واکسن تنها برای پیشگیری از سرطان دهانه رحم موثر است. همین مسئول اما در شانزدهم آذرماه امسال، در یک نشست خبری شرکت کرد و گفت که وزارت بهداشت در حال جمعآوری دادهها برای تصمیمگیری درباره گنجاندن واکسن اچپیوی در برنامه ملی واکسیناسیون است.
این بار اولی بود که وزارت بهداشت ماجرای شیوع اچپیوی و ضرورت تزریق واکسن را تایید میکرد. همین مسئول اعلام کرد که در صورت تأیید مصوبات کمیته توسط وزیر بهداشت، اقدامات بعدی جهت ورود واکسن به برنامه کشوری آغاز میشود. به گفته او، واکسن دوظرفیتی HPV در داخل کشور تولید شده که حاوی زیرگونههای ۱۶ و ۱۸ بیماری است که عامل بسیاری از سرطانهای وابسته به این ویروس هستند و این واکسن میتواند فرد را در مقابل سرطانهای وابسته به این ویروس ایمن کند، اما این واکسن فاقد اثربخشی لازم علیه ژنوتیپهای ۶ و ۱۱ است که بیشترین علت بروز زگیلهای تناسلی هستند.شیوع بالا و انکار وزارت بهداشت
با اینکه وزارت بهداشت هیچوقت آمار دقیقی از میزان شیوع اچپیوی اعلام نکرده اما آمارهای غیررسمی نشان میدهد که حدود ۷ تا ۹ درصد از جمعیت عمومی و بالغ کشور، به یکی از انواع پرخطر ویروس اچپیوی آلوده هستند. بیشترین نوع شایع ویروس شامل همان نوع ۱۶ و ۱۸ است که ارتباط مستقیمی با سرطان دهانه رحم دارند. اعلام میشود که حدود ۶۰ تا ۹۰ درصد افراد به یکی از انواع پرخطر اچپیوی مبتلا هستند.
داروخانهداران و کسانی که در حوزه دارو فعالیت میکنند، معتقدند که باتوجه به قیمت این واکسن، ایران نمیتواند آن را وارد واکسیناسیون سراسری کند، مگر اینکه بخواهد از نوع ایرانی آن استفاده کند. سعید بوربور که کارشناس دارویی است و خودش هم داروخانهدار است، میگوید که در حال حاضر نوع آمریکایی این واکسن با بیشترین استقبال مواجه است.واکسن دوگانه ایرانی این ویروس که در بازار وجود دارد، کمتر مورد تقاضاست و مراجعهکنندگان اعتماد زیادی به آن ندارند؛ مگر اینکه خود وزارت بهداشت بخواهد این واکسن را در شبکه بهداشت بهصورت رایگان تزریق کند. بیشتر افراد بهدنبال نوع آمریکایی این واکسن هستند. واکسن آمریکایی ۹ گانه، برای افرادی که مبتلا به این ویروس شدهاند هم کارایی دارد و تا ۱۵ درصد تاثیر دارد. برای افراد مبتلا، واکسنهای دوظرفیتی فایده چندانی ندارد، آنها برای پیشگیری مفید هستند.
به گفته بوربور، از زمانیکه این بیماری در کشور شایعتر شد و از آن طرف هم مشکلات ارز وجود دارد، بهدلیل تقاضای بالا، این واکسن با کمبود مواجه شده است: «بهجرأت میتوانم بگویم که طی دو، سه سال اخیر، میزان تقاضا برای خرید این واکسن ۴۰ تا ۵۰ درصد بیشتر شده است، خیلیها به دنبال این واکسن هستند.» او ادامه میدهد: «در ابتدا سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده بود که این واکسن برای افراد ۱۰-۹ سال تا ۲۶-۲۵سال کارایی دارد، اما بعداً بررسیها نشان داد که افراد ۴۵-۴۰ سال هم میتوانند آن را تزریق کنند. به همین دلیل هم تقاضا برای مصرف آن بیشتر شد.
نمیتوان گفت که چند درصد مبتلا به این ویروس هستند، اما آنطور که مشاهده میشود در افراد جوان، ۲۸-۲۷ ساله شیوع بالایی دارد.» به گفته بوربور، در زمینه تزریق این واکسنها اطلاعرسانی درستی نمیشود. برخی افراد مراجعه میکنند و با وجود سن بالا و فعالیت جنسی محدود تقاضای واکسن میکنند، با این توضیح که برای ایمنی بدن خوب است. درحالیکه شاید اصلاً نیازی نداشته باشند: «توزیع این واکسن در داروخانهها محدود است. تعدادی از داروخانهها با روابطی که دارند، سهمیه بیشتری میگیرند، هرچند خیلی از آنها به دست مصرفکننده نمیرسد و سر از بازار آزاد در میآورد.»
نکته مورد توجه این کارشناس دارو، پنهانکاری است؛ هم از سوی مسئولان هم از سوی افراد به یکدیگر: «همین پنهانکاریها منجر به انفجار این ویروس در جامعه شد. این مسئله بیشتر از همه به زنان آسیب میزند. چراکه آنها در معرض ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند و اگر جلویش را نگیرند، در آینده باید هزینههای خیلی بیشتری کنند.» او میگوید افرادی که مبتلا به این ویروس هستند، مکملها و پمادهایی هم برایشان تجویز میشود؛ پمادهای موضعی که برای زگیل تناسلی موثر است و اغلب برای مردان استفاده میشود.
۷ نفر از ۱۰ نفر، اچپیوی مثبت دارند
زهرا مرزبانراد، جراح و متخصص زنان، دارای فلوشیپ انکولوژی و عضو انجمن پاپیلومای ایران ـ HPV ـ است و وضعیت شیوع اچپیوی در کشور را نگرانکننده میداند: «تقریباً میتوان گفت که از هر ۱۰ مراجعهکننده، اچپیوی هفت نفر مثبت است. باید به همه بگویند که این واکسن را تزریق کنند. در وضعیت مناسبی بهسر نمیبریم، روابط متعدد شده، شرکای جنسی به هم تعهد ندارند و همین مسئله شیوع را بیشتر میکند. باید به کودکان و نوجوانان آموزش داده شود که رفتارهای جنسی با چه بیماریهایی ممکن است همراه باشد. اما متاسفانه این اتفاق نمیافتد.»
آنطور که متخصصان بیماریهای زنان میگویند، اچپیوی جزو فهرست غربالگریهای دنیا به حساب نمیآید، چراکه وقتی درباره یک غربالگری صحبت میشود، باید ارزان، آسان و در دسترس باشد. در ایران انجام تست اچپیوی، دو میلیون و ۴۰۰ هزار تومان است و مراجعهکننده وقتی متوجه قیمت میشود، میگوید گران است و نمیخواهد. برخی از بیمههای تکمیلی این آزمایش را پوشش میدهند اما بیمههای عمومی، خیر. واکسن اچپیوی ارزان نیست اما مرزبانراد میگوید که نوع ایرانی آن، یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان است و میتواند در سبد دارویی افراد قرار بگیرد.
به گفته این متخصص، مبتلایان از نوجوان تا سنهای بالا هستند، آنها معمولاً از نظر جنسی فعالاند یا شرکای جنسیای دارند که فعالیت زیادی در این زمینه دارند: «این ویروس در میان افراد متاهل هم زیاد است. در این زمینه تنها ازدواج کردن مهم نیست، تعهد به ازدواج اهمیت دارد.»
سرطانهای مقعد، آلتتناسلی و حنجره
مرزبانراد، آنکولوژیست است و میگوید که میزان مراجعه زنان با علائم پیشسرطان یا سرطان به آنها بالاست؛ اغلب کسانی هستند که به پزشکان غیرمتخصص مراجعه کردهاند، پولهای زیادی خرج کردهاند و به نتیجهای نرسیدهاند. درحالیکه با واکسیناسیون میتوانستند از پیشرفت آن جلوگیری کنند: «بیمارانی که به ما مراجعه میکنند اغلب در شرایط اضطراریاند و کمتر برای معاینههای دورهای مراجعه میکنند. بیشترشان اچپیوی مثبت دارند و با ضایعات پیشسرطانی میآیند. این افراد الزاماً مبتلا به سرطان دهانه رحم نیستند، اما برخی از جوانان میآیند که مبتلا به سرطان دهانه رحماند که بسیار غمانگیز است.»
براساس اعلام مرزبانراد، تنها زنان نیستند که درگیر سرطان میشوند، سرطانهای آلت تناسلی، مقعد و حنجره هم جزو سرطانهای مرتبط با ویروس اچپیوی است. به گفته او، برای کنترل شیوع این ویروس، واکسیناسیون بسیار مهم است. برخی کشورها مثل استرالیا، فنلاند، سوئیس، بلژیک، کانادا و انگلستان، واکسیناسیون را از سن ۱۲ سال شروع کردهاند که این اقدام ریسک ابتلا به سرطان دهانه رحم یا سرطانهای وابسته به اچپیوی را کاهش میدهد.
درحالحاضر در انگلستان، این واکسن را بهصورت تکدوز در میان نوجوانهایی که رابطه جنسی ندارند، تزریق میکنند و تاثیر هم دارد، اما در ایران بهدلیل پنهانکاریها، متوجه نمیشوند که فرد رابطه جنسی دارد یا خیر. به همین دلیل تاکید بر تزریق دو دوز آن در کشور است.
او امیدوار است که واکسیناسیون علیه این ویروس، در ایران هم شروع شود: «درحالحاضر یک شرکت ایرانی، تولید واکسن چهارظرفیتی اچپیوی را شروع کرده و قرار است از اول دیماه وارد بازار شود. با این واکسن، میتوانند واکسیناسیون را برای افراد از ۱۴ سال به بالا شروع کنند: «هنوز درباره واکسیناسیون ملی در ایران خبری نیست، مسئولان میگویند که همهچیز عالی و خوب است، مشکلی وجود ندارد، هیجکس اچپیوی ندارد.
درحالیکه ما بارها به آنها گفتهایم که این وضعیت در آینده وخیم میشود، به هر حال ازدواج کم شده، سن جمعیت بالا رفته، روابط سکشوال بین زنان و مردان و همجنسگرایی افزایش یافته، خیلیها ممکن است در آینده به سرطانهای حنجره، مقعد، دهانه رحم و… مبتلا شوند.» براساس اعلام این متخصص و آمارهای جهانی، ۹۰ درصد سرطانهای دهانه رحم بهدلیل ابتلا به اچپیوی رخ میدهد: «در ایران آماری نداریم، هیچ آماری در دسترس نیست. تا زمانی که آماری نباشد، نمیتوان اظهارنظر تخصصی کرد و اساساً هم دوست ندارند صدای ما شنیده شود.»
فقط با نسخه پزشک متخصص
درحالحاضر سه نوع واکسن اچپیوی در ایران وجود دارد؛ یکی واکسن دوگانه است، یکی چهار گانه و دیگری ۹ گانه. واکسن دوگانه، ایرانی است که یک میلیون و ۵۰ هزار تومان فروخته میشود. واکسن ۴ گانه اماسدی آمریکا که دو میلیون و۲۵۰ هزار تومان قیمت دارد و دیگری هم ۹ گانه آمریکایی است که ۶ میلیون و ۸۳۹ هزار و ۴۰۰ تومان است.
تزریق سه دوز از این واکسن، برای نوع آمریکایی بالای ۱۸ میلیون تومان هزینه دارد. خرید این واکسن با وجود آزاد بودن، نیاز به نسخه پزشک دارد، باید شماره کارت ملی وجود داشته باشد و براساس آن دارو فروخته شود. این در حالی است که پزشکانی که در حوزه پیشگیری از بیماریهای آمیزشی فعالیت میکنند، میگویند که در برخی از شهرها، این نسخه را یک متخصص عفونی، زنان یا پوست باید تجویز کند، یعنی یک پزشک عمومی نمیتواند نسخه بنویسد و این مسئله برای افراد محدودیت ایجاد کرده است.
واکسن گارداسیل از طریق ایجاد ایمنی در برابر چهار نوع ژن HPV که بهعنوان ۶ ، ۱۱، ۱۶ و ۱۸ شناخته میشوند، عمل میکند. واکسن گارداسیل چهار ظرفیتی در برابر چهار نوع ژن HPV که بهعنوان ۶، ۱۱، ۱۶ و ۱۸ شناخته میشوند، عملکرد پیشگیری دارد. واکسن گارداسیل ۹ ظرفیتی در برابر ۹ نوع ژن HPV که ژنهای ۶، ۱۱، ۱۶، ۱۸، ۳۱، ۳۳، ۴۵، ۵۲ و ۵۸ را هدف قرار میدهد و باعث پیشگیری از ابتلا به این نوع ژنهای خطرناک HPV میشود. واکسن گارداسیل ۹ ظرفیتی بیشترین پوشش ژنی را دارد و نسبت به گارداسیل چهار ظرفیتی، قویتر است. سویه ۶ و ۱۱، دلیل ۷۰ تا ۸۰ درصد زگیلهای تناسلی است.
واکسنهای اچپیوی توسط شرکت بهستان دارو وارد و در داروخانهها توزیع میشود. تمام واکسنها برچسب سازمان غذا و دارو دارند که از طریق سامانه تیتک میتوان از اصالت آن مطمئن شد. بر تزریق سه دوز این دارو تاکید میشود با این حال باتوجه به شرایط مالی افراد، دو دوز هم میتواند برایشان کارایی داشته باشد. داروخانهداران میگویند که برخی از این واکسنها از ترکیه وارد میشوند و قیمت بالاتری دارند. یعنی گران فروخته میشوند. بهدلیل تقاضای بالا، بازار آن داغ شده است. نکته اما اینجاست که این واکسن بهشدت کم است و بهصورت محدود توزیع میشود. مثلاً سهمیه یک داروخانه، تنها ۶ عدد است، یک نفر که بخواهد سه دوز بخرد، نیمی از موجودی را تمام میکند. سامانه ۱۹۰ در ارتباط با موجودی این واکسن اطلاع میدهد.
وحید جهانمیرینژاد، پزشک است و سالها در زمینه پیشگیری از ابتلا به اچآیوی فعالیت کرده و در زمینه عفونتهای آمیزشی مشاوره میدهد. او جزو فعالان در حوزه اچپیوی هم هست و گفته سایر همکارانش در زمینه نبود آمار ابتلا به این عفونتها را تکرار میکند: «ممکن است هر کسی به هر روشی خودش را درمان کند و لزوماً هم ابتلایش در یک سیستم مشخصی ثبت نشود.»
براساس آنچه این پزشک عنوان میکند، از هر متخصصی در زمینه زنان، بیماریهای عفونی، یا متخصصان گوش و حلق و بینی که سالها در این حوزه فعالیت میکنند اگر پرسیده شود، قطعاً آمارهای باارزشی دارند. حتی پزشکان عمومی هم هر روز با موارد زیادی از مراجعه درباره ابتلا به این بیماری مواجهاند. مشاهدات عینی نشان میدهد که آمار ابتلا به این عفونتها چندده برابر شده است.
آنطور که گفته میشود بخش بیماریهای واگیر تمام دانشگاههای علوم پزشکی، باید این آمارها را ثبت و تجمیع کنند. اداره کنترل ایدز و بیماریهای آمیزشی وزارت بهداشت که زیر نظر معاونت بهداشتی فعالیت میکند، باید به این موضوع رسیدگی کند. اما آمارهایشان از همان سطوح پایین ضعیف است و کادر درمان را موظف به گزارشدهی نمیکنند. گروهی از افراد هم به بخش خصوصی مراجعه میکنند که آنها هم موظف به اینکار نیستند. جهانمیرینژاد میگوید که بدون شک، آماری که وجود دارد یا اعلام میشود، بسیار پایینتر از آمارهای واقعی است.
براساس دستورالعملهای وزارت بهداشت، گزارش برخی از بیماریها فوری است مثلاً هاری، بیماریای است که خیلی فوری باید بهصورت تلفنی و در لحظه، از سوی پزشک گزارش شود. گروهی از بیماریها بهصورت کتبی و اورژانسی گزارش میشوند، تعدادی هم کتبی و ماهانه. اچپیوی در هیچکدام از این گروهها قرار گرفته است. بهگفته جهانمیرینژاد، حتی برای بیماریهایی که خط قرمزی هم ندارند، آمار دقیقی اعلام نمیشود. اداره کنترل ایدز و بیماریهای آمیزشی وزارت بهداشت عملکرد بسیار ضعیفی دارد.
همه اینها در شرایطی است که به گفته این پزشک فعال در زمینه عفونتهای آمیزشی، شیوع اچپیوی بسیار بالا رفته، برای پیشگیری هم واکسیناسیون انجام نمیشود، گروههای مخالف واکسیناسیون، جنجال میکنند و نمیگذارند این اتفاق بیفتد. درحالیکه این ویروس تنها پیامد جسمی ندارد؛ پیامدهای اجتماعی هم دارد و آمار طلاق را بالا میبرد: «در ایران در حوزه غربالگری پاپاسمیر برای تشخیص سرطان دهانه رحم، اقدامات خوبی صورت میگیرد و حتی برای جمعیت روستایی هم از طریق ماماهایی که در طرح پزشک خانواده فعالیت میکنند و به دورترین روستاها میروند، انجام میشود. اما در ارتباط با اچپیوی، سیستم ضعیفتر است. در شهرهای بزرگ بهدلیل اطلاعرسانی بین خود افراد، میل به انجام واکسیناسیون در میان جوانان بهویژه زنان جوان بسیار زیاد شده است، حتی والدین هم در حال حاضر نسبت به این موضوع حساس شدهاند.»
او میگوید، تاکید سازمان جهانی بهداشت این است که کشورهایی با درآمد کم، آمار ابتلا به سرطان دهانه رحمشان خیلی بالاست. در کشورهای پیشرفته، روی ارکان مختلف پیشگیری توجه کردهاند که یکی از آنها واکسیناسیون است، رکن بعدی استفاده از لوازم پیشگیری مانند کاندوم است، ترک سیگار هم جزو ارکان دیگر است. غربالگری هم تاثیر زیادی در پیشگیری دارد.
این پزشک در ادامه بر استفاده از عفونت بهجای بیماری تاکید میکند با این توضیح که عفونت ممکن است بیعلامت باشد: «در برخی شهرها با جمعیت بسیار بالا گفته میشود که میزان ابتلا به این عفونت، صفر است، درحالیکه اینطور نیست، در ارتباط با عفونتهای آمیزشی، اطلاعات دقیق از میزان ابتلا وجود ندارد و جایی هم ثبت نمیشود. همه اینها در شرایطی است که در مشاورههای آنلاین همواره با ابتلای افراد به این عفونتها مواجه میشویم؛ چه زگیلهای تناسلی چه کلامیدیا یا تبخالها و… هر روز نزدیک به ۱۰ نفر از من درباره این بیماریها سوال میکنند.
همین حالا از پزشکان مرتبط هم بپرسید، کسی نمیگوید که مواردی نداشته اما جایی ثبت نمیشود. در سیستم پزشک خانواده، فرم ابتلا به این عفونتها وجود دارد، اما کسی به آن توجه نمیکند. حتی خود پزشکان آماری نمیدهند و این بیماریها را ثبت نمیکنند.» به گفته او، ابتلا به ویروس اچپیوی در بسیاری از موارد بیعلامت است و ممکن است تنها خارش خفیفی داشته باشد، یعنی مانند تبخال تناسلی نیست که همراه با درد باشد، به همین دلیل درصدی از مبتلایان مراجعهای به هیچ کجا ندارند، برخی به داروخانهها مراجعه میکنند و پماد میگیرند، گروهی سراغ عطاریها میروند و گاهی از طریق اینستاگرام از افراد سودجو مشاوره میگیرند که آنها هم برایشان پکهای معجزهآسای خودشان را به قیمتهای بالا و تا ۱۵ میلیون تومان میفرستند.
همین مسئله باعث میشود تا بخش زیادی از آمارها از دست برود. از سوی دیگر درمان این ویروس قطعی نیست و با افزایش سیستم ایمنی بدن دفع میشود. به همین دلیل است که مصرفکنندههای سیگار و الکل، بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند. براساس اعلام این پزشک، بررسیهای جهانی تاکید میکنند که ۷۰درصد افراد در طول زندگی خود به یکی از گونههای اچپیوی مبتلا میشوند که در اغلب موارد بیعلامت هستند. درحالحاضر اما گفته میشود که همه افراد در معرض ابتلا قرار دارند.
جهانمیرینژاد از ارتباط این ویروس با سرطانها میگوید. آمارهای جهانی بر ابتلای سالانه بالای ۶۰۰ هزار زن به سرطان دهانه رحم، تاکید میکنند؛ نیمی از این افراد بهدلیل بیماری، جانشان را از دست میدهند. دهها میلیون نفر هم با ضایعات پیشسرطانی به پزشک مراجعه میکنند و سالانه ۸۰۰ میلیون نفر به ویروس اچپیوی مبتلا میشوند. براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، سالانه حدود ۴۰۰ میلیون نفر در جهان به تبخال تناسلی و سوزاک مبتلا میشوند، درحالیکه ابتلا به اچپیوی از همه اینها بیشتر است.
درصدی هم که شامل چندین میلیون نفر هستند، به نوع پرخطر آن مبتلا میشوند و به سمت ضایعات پیشسرطانی میروند. البته بررسیها نشان میدهد که بالای ۹۰ درصد بهبود پیدا میکنند. به گفته این پزشک، اچپیوی میتواند منجر به ابتلا به شش سرطان شود؛ سرطان دهانه رحم، سرطان دهان و حلق، مقعد، واژن، سرطان آلت تناسلی مرد و زن.
او هم تاکید میکند که با وجود تقاضا، واکسن گارداسیل با کمبود زیادی مواجه است: «در برخی از مناطق، این واکسن تنها با نسخه پزشک متخصص زنان، عفونی یا پوست داده میشود. این اقدام افراد را محدود میکند. باید شرایط برای عرضه این واکسن فراهم شود تا همه تزریق کنند.»
ویروس در هر دو جنس شایع است، اما براساس اعلام سازمان جهانی بهداشت، در کشورهای با درآمد پایین، سرطان دهانه رحم دومین سرطان کشنده در میان زنان است، به همین دلیل بر واکسیناسیون زنان تاکید فراوانی میشود و به آنها توصیه میکنند از سن ۲۵ سال بهبالا تست پاپ اسمیر و اچپیوی انجام دهند.
بیتوجهی به هشدارهای سال ۹۷
خردادماه سال ۹۷، دختری جوان بهنام یاسمن اشکی به برنامه ماه عسل با اجرای احسان علیخانی دعوت شد؛ دختری که مبتلا به یک بیماری عفونی آمیزشی شده بود و در همان برنامه اعلام کرد که سونامی خطرناکی طی ۱۰ سال آینده زنان و مادران ایرانی را تهدید میکند و بر واکسیناسیون تاکید کرد. بعد از این برنامه اما موج رسانهای علیه او با عنوان کلاهبرداری و… شکل گرفت.
او همان موقع اعلام کرد که تفاهمنامهای بین انجمن راه که او مدیرش است و معاونت اجتماعی وزارت بهداشت همان موقع، صورت گرفته و طبق این تفاهمنامه او برای معرفی و پول جمع کردن برای واکسن hpv مامور میشود و وزیر بهداشت هم قبول میکند که ۶۰ میلیارد تومان به این پروژه کمک کند اما هیچکدام از این اتفاقات رخ نداد. جهانمیرینژاد میگوید که بعد از این برنامه برای یاسمن اشکی پروندهسازی کردند. نکته مورد توجه این پزشک، بیتوجهی به هشدارهایی است که سال ۹۷ از سوی این فرد داده شد.
شرایط اقتصادی مانع از غربالگری میشود
حالا در این شرایط، نهادهای مدنی و کنشگران در نبود اطلاعات و آمارها و بیتوجهی نهادهای دولتی، وارد میدان شدهاند. یکی از آنها نیلوفر هراتی روانشناس است که بیش از دو سالی میشود که در زمینه اطلاعرسانی و مشاوره اچآیوی و اچپیوی فعالیت میکند. او آخرین آماری که درباره شیوع این بیماری شنیده، ابتلای ۸ نفر از ۱۰ نفر است: «میزان شیوع در میان جوانان بالاست، البته اینطور هم نیست که افراد با سنین میانسالی مبتلا نشوند.»
او میگوید که اگر زمانیکه یاسمن اشکی در برنامه ماه عسل نسبت به این بیماری هشدار داد، مسئولان جدی گرفته بودند، شاید وضعیت فعلی پیش نمیآمد. آن زمان حتی پزشکان هم میگفتند که خانم اشکی، واکسن خریده و روی دستش مانده، به همین دلیل راهی برای فروشاش پیدا کرده. اما حالا میبینیم که به هشدارها توجه نشد و وضعیت فعلی رقم خورد.
موضوع پایاننامه هراتی درباره شیوع اچپیوی بود. او ۱۲۰ نفر را مورد مطالعه قرار داد که از این تعداد، تست ۴۸ نفر مثبت شد: «جامعه مورد مطالعه من کوچک بود، با این حال بررسی من نشان داد که بازه سنی افراد مبتلا بین ۱۸ تا ۴۵ سال بود. هر چقدر که سن افراد بالاتر میرفت، میزان ابتلایشان هم کمتر میشد. البته در مطبها هم افراد زیادی دیدهام که سالهاست ازدواج کردهاند و جواب تستشان منفی بوده و بهیکباره در سن ۵۵ سالگی نتیجه تستشان مثبت شده است. با این همه، به نظر میرسد بالاترین میزان ابتلا بین افراد ۲۰ تا ۳۰ سال است.»
تمرکز پیشگیری از ابتلا به این بیماری روی زنان است، درحالیکه مردان هم به اندازه زنان در خطرند: «تست مردان معمولاً منفی میشود، مگر اینکه ضایعهای روی بدنشان ببینند که مراجعه کنند. به همین دلیل است که درباره مردان کمتر صحبت میشود. در مقابل چون زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم میشوند، وضعیت برای آنها نگرانکنندهتر است.
با این همه اچپیوی برای مردان هم بسیار مهم است و باید واکسن بزنند. از سوی دیگر، بافتهای مخاطی در ناحیه دستگاه تناسلی هم میتواند منجر به انتقال شود، بنابراین باید درباره ضایعات مقعدی و دهانی ناشی از ویروس اچپیوی هم صحبت شود و تنها روی ناحیه تناسلی صحبت نشود. مردان با زنان رابطه دهانی هم دارند و این مسئله آنها را در معرض ابتلا به سرطانهای دهان و حلق قرار میدهد.»
فشار مالی، بسیاری را از انجام واکسیناسیون و تستهای تشخیصی باز میدارد. هراتی میگوید که گاهی بهدلیل مشکلات مالی افراد تست اچپیوی را انجام نمیدهند با اینکه پزشک برایشان تجویز کرده است. گاهی خود پزشک هم باتوجه به وضعیت مالی مراجعهکننده تنها تست پاپاسمیر برایش انجام میدهد. همه اینها در شرایطی است که وزارت بهداشت هیچ پزشکی را ملزم به این کار نکرده است.
خودداری برخی از پزشکان از ویزیت بیماران مبتلا
نیلوفر قاسمی هم نزدیک ۷ سال است در زمینه آگاهسازی ویروس اچپیوی فعالیت میکند. او کانال تلگرامی با همین موضوع هم دارد و مراکز فروش واکسن گارداسیل را براساس اطلاعاتی که متقاضیان این واکسن میدهند، معرفی میکند. او با انجیاوهای مرتبط با آسیبهای اجتماعی هم همکاری میکند و درزمینه این بیماری آموزش میدهد: «بهطورکلی تمام افرادی که از نظر جنسی فعال هستند، در معرض این ویروس قرار دارند.
در مطب پزشکان، بیشترین گروه سنی مبتلا ۱۸ سال بهبالا هستند، البته در میان مراجعهکنندگان زنان بالای ۳۵ و ۴۰ سال هم دیده میشوند که با استیج دوم این بیماری مواجه شدهاند. آنها حین مراجعه برای معاینههای دورهای متوجه ابتلایشان میشوند.» براساس اعلام قاسمی، زنانی که سن بالایی دارند و سالهاست غربالگری نکردهاند، معمولاً در معرض خطرات جدیتری قرار دارند.
آنها موقع مراجعه با تغییرات پیشسرطانی و سرطان دهانه رحم مواجه میشوند: «افراد بالای ۲۱ سال باید بهصورت مرتب غربالگریهای را انجام دهند. قبلاً فقط تست پاپاسمیر بود اما حالا اچپیوی هم به آن اضافه شده است. البته همه اینها به تشخیص پزشک بستگی دارد.» مادر قاسمی ماماست و با متخصصان زنان فعالیت میکند.
او میگوید که در هفت سال گذشته ویدئوهای آموزشی زیادی درباره واکسن گارداسیل، همچنین این ویروس تولید کرده و میداند که هزینه درمان این ویروس سرسامآور است: «بهطورکلی درمان و اطلاعرسانی در زمینه عفونتهای آمیزشی و مسائل جنسی سخت است، با این حال تلاش کردهایم در زمینه پیشگیری فعالیت مستمری داشته باشیم که یکی از مهمترین آنها تزریق واکسن است. بر همین اساس در یک کانال تلگرامی داروخانههایی که واکسن را به قیمت مصوب عرضه میکنند، با نام شهر و آدرس دقیق آنها معرفی میشوند تا افراد اقدام به تهیه کنند و زمینه قاچاق کم شود. هرچند در بسیاری از مطبها این واکسنها با قیمت بسیار بالا و بهصورت غیرمجاز فروخته میشود.»
سیاستهای افزایش جمعیت و ممنوعیت عرضه وسایل پیشگیری بهویژه در مناطق محروم، پیامدهای فراوانی داشت، ازجمله افزایش بیمایهای مقاربتی. قاسمی میگوید که افزایش روابط پرخطر، منجر به افزایش بیماریها و درنهایت ناباروری میشود. بنابراین به همان هدف که افزایش جمعیت است هم نخواهند رسید. از سوی دیگر ابتلا به انواع بیماریهای آمیزشی، هزینههای بسیاری را به مردم و بعد به دولت وارد میکند.
درحالیکه میتوان در مراحل اولیه پیشگیری انجام داد: «همین حالا در شبکههای اجتماعی واژه زگیل را سرچ کنید، هزاران صفحه پیدا میشوند که انواع و اقسام راهکارها و داروها را ارائه میدهند که الزاماً موثر نیست. ما با قشر جوان ناآگاه مواجه هستیم که اطلاعات زیادی درباره پیشگیری از ابتلا ندارند. واکسیناسیون در کنار استفاده از کاندوم، منجر به کاهش ابتلا میشود. پزشکان درحالحاضر بهدلیل شیوع بالا، از ویروس اچپیوی تحت عنوان سرماخوردگی جنسی یاد میکنند، ویروس مهمی است چون میتواند منجر به ابتلا به سرطان شود.»
سازمان جهانی بهداشت برای کنترل ویروس اچپیوی تا سال ۲۰۳۰، برنامه ۹۰،۷۰،۷۰ را در نظر گرفته است. یعنی ۹۰ درصد افراد بین ۹ تا ۱۵ سال، واکسینه شوند. ۷۰ درصد زنانی که در سن غربالگری قرار دارند، غربالگری شوند و ۷۰ درصد آنهایی که مبتلا به سرطان شدهاند یا در وضعیت پیشسرطان قرار دارند، درمان موثر بگیرند و جلوی مرگشان گرفته شود. قاسمی میگوید در زمینه شیوع این ویروس، اطلاعرسانی کافی نیست. تا جایی که برخی از متخصصان زنان وقتی با کیس ابتلا مواجه میشوند، به آنها خدمات نمیدهند و این مسئله منجر میشود تا آن فرد دیگران را هم آلوده کند.
اشتباه اچآیوی را تکرار نکنیم
شیرین احمدنیا، جامعهشناس و استاد دانشگاه علامه طباطبایی است. او اما از بعد دیگری به ماجرا نگاه میکند و آن اینکه، د نهایت وزارت بهداشت پذیرفته که کشور با شدت شیوع این ویروس مواجه است و باید برای آن فکری کند: «من از شنیدن اخبار جدید درباره تغییر سیاست اولیای وزارت بهداشت در زمینه تامین و توزیع رسمی و فراگیر واکسن پیشگیری از ابتلای افراد به ویروس اچپیوی خوشحال شدهام.
همین دیروز بود که در مراجعهام به یک داروخانهی دولتی، متوجه وجود افراد قاچاقچیِ فروشنده واکسن گارداسیل شدم که واکسنی را که داروخانهی ارائهکننده داروی بیماریهای خاص به مبلغ شش میلیون تومان به فروش میرساند را به حداقل دوبرابر این قیمت به مشتریِ مستاصل که با تمام شدن سهمیه داروخانه دچار واهمه شده بود، عرضه میکرد.
اقدام درست و مدبرانه وزارتخانه میتواند آرامشِ روانی را به افرادی که خود را در معرض ابتلا به بیماریهای مرتبط با این ویروس میبینند و از نبود دسترسی به واکسن نگرانند، بازگرداند.» به گفته او، خطر ابتلا به این ویروس، برخلاف تصور برخی، محدود به افرادی نیست که تماسهای جنسی خارج از روابط زناشویی داشتهاند.
شیوههای انتقال ویروس تنوع دارد، افراد مجرد و متاهل ـ هر دو ـ را در معرض خطر قرار میدهد، بنابراین لازم است کلیشهزدایی و انگزدایی در ارتباط با افراد مبتلا به این ویروس در دستور کار مسئولان و سیاستگذاران قرار گیرد: «درست است که حساسیتهای فرهنگی معمولاً مسئولان را از صحبت، آموزش و اطلاعرسانی درخصوص شیوههای انتقال و شیوع بیماریهای مقاربتی بازمیدارد.
اما لازم است براساس شواهد علمی معتبر، مراقب باشیم اشتباهاتی که در مورد ویروس اچآیوی در این کشور سراغ داریم، در مورد این ویروس تکرار نشود. تامین واکسن بهنگام آن و اطلاعرسانی درباره آن از منابع و مجاری معتبر و رسمی، میتواند کمک موثری باشد برای تامین سلامت جوانان و از گسترش افسارگسیخته آمار مبتلایان بکاهد.»
-

گوش وزارت بهداشت به شیوع ویروس HPV تیز شد! / واکسن HPV همگانی میشود؟
به گزارش اقتصادران، آلودگی به ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV عامل مهمی در بروز سرطان دستگاه تناسلی در سنین مختلف است. به همین خاطر دانش مردم باید نسبت به این ویروس، بیماری ناشی از آن، راههای انتقال و پیشگیری ارتقا یابد. یکی از راههای پیشگیری از سرطانهای مرتبط با این بیماری تزریق واکسن است موضوعی که چندوقتی است در وزارت بهداشت مورد ارزیابی قرار گرفته است.
علیرضا رئیسی معاونت بهداشت وزارت بهداشت در نشست خبری در این باره میگوید: اچپیوی، تایپهای مختلفی دارد که برخی از آن منجربه سرطان دهانه رحم میشود. شیوع این نوع سرطان در ایران حداقل جزو ۵ سرطان اول محسوب نمیشود و تعداد مبتلایان سرطان دهانه رحم به نسبت پایینتراست. اما جنبه دوم، عفونی بودن بیماری و زائدههای پوستی زگیل شکلی است که ایجاد میکند و در ارتباط پوستی منتقل میشود.
وی با اشاره به اینکه تیمی در وزارت بهداشت در حال بررسی این بیماری، شیوع و تعداد مبتلایان آن است، توضیح میدهد: موضوع تزریق واکسن HPV در دستور کار کمیته واکسیناسیون قرار گرفته است و احتمال ورود به این موضوع به طور جدی مد نظر است. حال دو رویکرد داریم، اول اینکه واکسن اچ پی وی مانند واکسن آنفلوانزا در داروخانهها با قیمت مناسب عرضه شود تا از قاچاق و بازار سیاه در امان باشد.
رویکرد دوم این وزارتخانه قرار دادن واکسن اچ پی وی همچون واکسن پنوموکوک در سبد واکسیناسیون کشور است که برای این موضوع اول باید اثربخشی واکسنها مشخص شود تا بدانیم کدام واکسن برای این بیماری مؤثرتربوده تا بتوانیم آن را وارد چرخه واکسیناسیون عمومی کنیم که این امر در بررسی کمیته واکسیناسیون مشخص خواهد شد.
-

زنگ خطر شیوع HPV در کشور به صدا درآمد / آمار وحشتناک از شیوع ویروس زگیل تناسلی در پایتخت/ واکسن HPV؛ ایرانی بزنیم یا خارجی؟
به گزارش اقتصادران، ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک ویروس رایج است که میتواند قسمتهای مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد. بیش از ۱۰۰ نوع HPV وجود دارد؛ که حدود ۳۰ سویه از آن میتواند بر اندام تناسلی تأثیر بگذارد و باعث ایجاد زگیل یا تبخال تناسلی شود. آن گونه HPV که بر اندام تناسلی تأثیر میگذارد، یک عفونت مقاربتی (STI) است که از طریق تماس پوست به پوست، اغلب در طول رابطه جنسی منتقل میشود.
HPV در ایران
HPV در سطح دنیا به قدری شایع است که اکثر افراد فعال جنسی که واکسن HPV را دریافت نکردهاند، ممکن است در مقطعی از زندگی به آن مبتلا شوند. طبق تحقیقات، شیوع HPV در زنان ایرانی ۲۳ درصد است. بیشترین و کمترین شیوع HPV در استانهای تهران و اصفهان با ۹۷ درصد و ۲.۲ درصد مشاهده میشود.
همچنین بر اساس آخرین مطالعات انجامشده بر روی زنان سالم ایرانی و زنان مبتلا به سرطان دهانه رحم، شیوع عفونت HPV به ترتیب ۹.۴ درصد و ۷۷.۴ درصد بود. طبق نتایج، ژنوتیپ غالب در هر دو گروه HPV-۱۶ بود.
این یافتهها زنگ خطری است که بر لزوم ارائه برنامههای آموزشی در دبیرستانها و واکسیناسیون مناسب در کشور تأکید میکند.

واکسن HPV؛ ایرانی بزنیم یا خارجی؟
واکسن HPV یا گارداسیل دو نوع ایرانی و خارجی دارد؛ که واکسن گارداسیل ایرانی با نام «واکسن پاپیلوگارد» اولین واکسن بیماری HPV در ایران است که آنتیبادیهای ضد این ویروس را در بدن تولید میکند. تمام مردان و زنانی که تا ۲۶ سالگی هیچ واکسن گارداسیلی نزدهاند، میتوانند این نوع ایرانی را تزریق کنند.
واکسن پاپیلوگارد از بدن در مقابل ابتلا به ویروس زگیل تناسلی و انواع سرطانهای تناسلی مانند سرطان واژن، رحم، آلت تناسلی یا مقعد ناشی از ویروس اچپیوی و حتی سرطانهای دهان، گلو، سر و گردن ناشی از ویروس پاپیلومای انسانی پیشگیری میکند.
این واکسن بهدلیل مطابقت با ویژگیهای ویروسهای شایع در ایران، قیمت مقرون به صرفهتر و دسترسی آسانتر، محصول خوبی برای مقابله با سویههای ۱۶ و ۱۸ ویروس پاپیلومای انسانی است.
هر دو واکسن ایرانی و خارجی جهت پیشگیری از ابتلا به عفونت ویروس اچپیوی توصیه میشوند و انتخاب بین این دو به فاکتورهای مختلفی از قبیل اثربخشی واکسن، دسترسی و قیمت بستگی دارد. مهمترین تفاوتهای واکسن گارداسیل ایرانی و واکسن گارداسیل خارجی عبارتند از:

تهیه واکسن گارداسیل به چه نحو است؟
این واکسن، محصولی است که تنها در داروخانهها توزیع میشود و متقاضی برای خرید باید با ارائه کارت ملی به داروخانههای موردتأیید مراجعه کند.

قیمت واکسن گارداسیل ایرانی و خارجی
واکسن پاپیلوگارد با توجه به اینکه تولید داخل است، در مقایسه با واکسن خارجی، قیمت پایینتر و مقرون بهصرفهتری دارد.
باتوجه به نوسانات ارز و عدم پوشش بیمه، قیمت واکسن گارداسیل ۴ ظرفیتی، بسته به ایرانی یا خارجی بودن، بین ۲ تا ۴/۵ میلیون تومان است.
واکسنهای ۹ ظرفیتی گارداسیل از نوع خارجی نیز قیمتی حدود ۱۰ میلیون تومان دارد.
به منظور اطمینان از سلامت و اصالت کالا و همچنین پرداخت هزینه معقول، توصیه میشود که از خرید واکسن از مراکز غیررسمی و بازار سیاه اجتناب کنید.
طبق آخرین تعرفه آبان ماه ۱۴۰۳، قیمت انواع این واکسن عبارتند از:

همچنین بر اساس بهروزترین اطلاعات مندرج در سامانه ردیابی، رهگیری و کنترل اصالت دارو (TTAC)، تا لحظه نگارش این گزارش، قیمت واکسنهای گارداسیل موجود در داروخانههای کشور به شرح زیر است:
گارداسیل ۹ ظرفیتی آمریکایی برابر ۶ میلیون و ۸۴۰ هزار تومان
گارداسیل ۴ ظرفیتی آمریکایی برابر ۲ میلیون و ۲۵۰ هزار تومان
گارداسیل ۴ ظرفیتی هلندی برابر ۳۱۸ هزار تومان.
-

شیوع گسترده اچ پی وی بین جوانان و نوجوانان ایرانی / سکوت سهمگین وزارت بهداشت برابر شیوع یک ویروس خطرناک
به گزارش اقتصادران، اچپیوی (HPV) نام ویروسی است که باعث بیماری زگیل تناسلی میشود. بیش از ۴۰ نوع ویروس میتواند انسان را بیمار و به نوعی از زگیل مبتلا کند. این ویروس در مخاط، خون و مایعات بدن وجود دارد و اصلیترین راه انتقال آن رابطهی جنسی است. شدت و سرعت انتقال ویروس بهقدری بالاست که حتی استفاده از کاندوم نمیتواند به طور کامل از سرایت آن جلوگیری کند و با هر نوعی از رابطه جنسی و حتی رابطه غیرکامل نیز منتقل میشود.
زگیل تناسلی میتواند ناحیه تناسلی، مقعد، رانها و حتی دهان و گلوی بیمار را درگیر کند و بسته به میزان مقاومت و سطح ایمنی بدن، تعداد و گستردگی فرق دارد و مدت بهبود آنها طول میکشد. زگیل تناسلی هیچ درمان قطعی ندارد و ویروس اچیپیوی تا پایان عمر در بدن فرد باقی میماند و خطر ابتلا به انواع سرطان بهویژه سرطان دهانه رحم را بهشدت بالا میبرد. سرطان مقعد، سرطان لب، سرطان گلو و دهان میتوانند به دلیل سابقهی این بیماری ایجاد شوند.هفتهی گذشته یکی از رسانههای کشور مدعی شده بود «درمورد میزان ابتلا به اچپیوی برای منافع اقتصادی آمارسازی میشود.»! ادعای این رسانه را بر اساس آمارهای رسمی و غیررسمی، نظرات چند پزشک متخصص و نیز گفتوگوی اختصاصی فراز با دکتر مینو محرز- رئیس پیشین مرکز تحقیقات ایدز ایران و متخصص بیماریهای عفونی- بررسی کردهایم که در ادامه میخوانید
هشدار پزشکان: آمار اچپیوی در ایران خیلی بالاست
وزارت بهداشت میزان شیوع اچپیوی در ایران را ۸ درصد و معادل ۷ میلیون نفر اعلام کرده است که بسیاری از پزشکان و تحلیلگیران آنرا اشتباه میدانند. دکتر مهران قهرمانی دبیر انجمن پاتولوژی ایران- تیرماه ۱۴۰۲ در مصاحبه با همشهری آنلاین گفته بود: «بررسیهای میدانی و ارتباط روزانه ما با بیماران نشان میدهد ابتلا به ویروس HPV در کشور طی ۱۰ سال اخیر بیشتر شده و تعداد جوابهای مثبت در مراکز پاتولوژی افزایش یافته است.»
دکتر سیدعلی آذین -متخصص پزشکی اجتماعی و فلوشیپ پزشکی جنسی- آبان ۱۴۰۱ در گفتگو با خبرآنلاین آمار وزارت بهداشت را خوشبینانه اعلام کرد و هشدار داد: «تجارب شخصی من و همکاران در کار بالینی طبیعتاً قابل تعمیم نیست، اما میتواند سرنخی برای توجه بیشتر مسئولان نظام سلامت باشد. نمیدانم آمار وزارت بهداشت بر مبنای چه پژوهشی است، ولی خیلی خوشبینانه به نظر میرسد. شیوع برآورد شده در مطالعات مراکز تحقیقاتی دانشگاهی به مراتب بیش از این بوده است. صرف نظر از این رویکردهای محافظهکارانه در اطلاعرسانی و ایجاد درک خطر در مردم، با تغییر سریع در الگوهای رفتار جنسی در جامعه، گسترش سریع آلودگی با این ویروس امری حتمی است.»
دکتر محمدرضا صفرینژاد -فوق تخصص کلیه ومجاری ادراری- خرداد ۱۴۰۲ در گفتگو با سلامتنیوز این آمار را قاطعانه رد کرد: «ده سال گذشته به عینه دیدهام که تقریبا این ویروس در بسیاری از شهرها به شکل اپیدمی در آمده است. وزارت بهداشت وظیفه دارد آمارهای دقیق از میزان ابتلا به بیماریها داشته باشد و بر آن اساس برنامهریزی کند. سرطان سر و گردن نیز به دلیل شیوع HPV در جهان ۳۸ درصد افزایش یافته و تقریبا عامل تمام سرطانهای دهانه رحم ویروس HPV است.»
دکتر شهریار ناطق -جراح و متخصص کلیه، مجاری ادراری و تناسلی- مردادماه ۱۴۰۳ در گفتگو با رکنا ضمن تاکید بر اینکه زگیل تناسلی شایعترین بیماری منتقله از راه تماس جنسی است، آمار وزارت بهداشت را اینطور رد کرد: «متاسفانه به دلیل تابوهای فرهنگی جامعه، آمار دقیقی از ابتلا به زگیل تناسلی در کشورمان وجود ندارد، اما میتوان گفت حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد جمعیت فعال جنسی کشور میتوانند به این بیماری مبتلا باشند. با هر بار برقراری رابطه جنسی، احتمال ۱۵ تا ۲۰ درصدی انتقال زگیل تناسلی وجود دارد. نمیدانیم جوانترین فرد مبتلا به زگیل تناسلی در ایران چند ساله است، اما خود من هم پسران و هم دختران ۱۶ سالهای دیدهام که در همان اولین تجارب جنسی خود به زگیل تناسلی مبتلا شده اند و اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، رفتهرفته سن شروع ابتلا به زگیل تناسلی در ایران به شرایط هشدارآمیزی میرسد
افزایش ایدز و اچپیوی بین نوجوانان و جوانان
دکتر مینو محرز نهتنها نظر و گفتههای پزشکان را تایید کرد، درمورد بالا رفتن آمار ایدز و سایر بیماریهای جنسی در ایران نیز هشدار داد. او آمار وزارت بهداشت را اینطور نقد و رد کرد: «آماری که اعلام شده در واقع پایین آوردن اعداد و دست کم گرفتن میزان شیوع است. من و همکارانم در تخصص عفونی جزو آخرین کسانی هستیم که این بیماران سراغش میایند، چون معمولا ابتدا به پزشک پوست، زنان و اورولوژی مراجعه میکنند، ولی میبینیم که تعداد مراجعهها و مبتلایان افزایشی و به نسبت گذشته بیشتر شده است.
آمار ابتلای ۸ درصدی جمعیت و ۷ میلیون نفر بر اساس تستهای مثبت آزمایشگاهها اعلام شده در حالیکه ژنوتایپینگ برای اچپیوی دشوار است و در آزمایشگاهها بهدرستی انجام نمیشود. حتی پیش آمده بیماری به من مراجعه میکند و زگیل ندارد، ولی]وجود چند سویه به او اعلام شده است. وضعیت اچآیوی (HIV) و شکل آماردهی آن مشخصتر است، وقتی تست مثبت باشد میدانیم فرد آلوده شده است و آمار کشوری داریم، ولی از تعداد دقیق مبتلایان اچپیوی بیاطلاع هستیم.
به گفتهی دکتر محرز حتی آمار ایدز هم در ایران رو به افزایش و بیشتر از بعضی از کشورهاست، به همین دلیل نمیتوانیم آمار جهانی را مبنای تخمین تعداد مبتلایان در ایران قرار دهیم: «مثلا اچآیوی در کشور ما، منطقهی خاورمیانه و بعضی کشورهای آمریکای جنوبی در حال گسترش و پیشرفت است، چون به اندازه کافی برای پیشگیری و کنترل آن کار نمیشود حتی میزان ابتلای جوانان به این بیماری در سالهای اخیر افزایش داشته است.ما نمیتوانیم بر اساس مراجعهی بیماران به پزشکان تخمین داشته باشیم، ولی میدانیم سن ابتلا به اچپیوی پایین آمده است به همان نسبت سن ابتلا به ایدز هم پایین آمده. نکته این است که افراد با دیدن زگیل به پزشک مراجعه میکنند، ولی ایدز میتواند تا ۱۰ سال دوره نهفته داشته باشد، خود فرد هم از آن بیاطلاع بماند و در این مدت ویروس به دیگران منتقل شود.»
خطر آگاه نکردن و آموزش ندادن نوجوانان
او ناآگاهی و بیاطلاعی نوجوانان و جوانان را خطرناک دانست و گفت: «اطلاعرسانی به نوجوانان و جوانان درست نیست و درمورد روش تماس جنسی امن و مطمئن و بیماریها به آنها آموزش و آگاهی داده نمیشود، به همین دلیل تمامی این بیماریها در حال پیشرفت هستند. خصوصا اچپیوی به دلیل انتقال سریعتر و شیوع بالاتر، شدت بیشتری دارد، ولی بررسی دقیق و آمار درستی از آن نداریم. باید در مورد ایدز، زگیل تناسلی، تبخال تناسلی، سفلیس، سوزاک و همه بیماریهایی که از طریق تماس جنسی منتقل میشوند، اطلاعرسانی و خصوصا به نوجوانان آگاهی داده شود. نمیدانیم چه کسی در این مورد تصمیم میگیرد که درباره مسائل جنسی و بیماریهای مرتبط با رابطه جنسی حرف زده نشود. آموزش و پرورش اقدام نمیکند و پدر و مادرها کاری نمیکنند یا خودشان هم اطلاعات کافی ندارند. در این شرایط بچهها از طریق دوستانشان یا فضای مجازی بدترین نوع اطلاعات را به دست میآورند.»
فقط واکسن داروخانه دولتی قابل اعتماد است
دکتر مینو محرز با رد این ادعا که برای فروش واکسن اچپیوی آمارسازی میشود، تاکید کرد: «فرقی ندارد آمار پایین یا بالا باشد، واکسن اچپیوی باید تزریق شود. بهترین سن برای تزریق واکسن در کشور ما از ۱۲-۱۳ سالگی و قبل از اولین تماس جنسی است. بر اساس آخرین پژوهشها این واکسن برای خانمها تا حدود ۴۵-۴۶ سالگی میتواند اثر داشته باشد و برای آقایان تا ۳۵ سالگی. پس از این بدن آنتیبادی لازم را تولید نمیکند و عملا تزریق واکسن اثر ندارد.»
او فقط واکسنهایی را که در داروخانههای دولتی عرضه میشوند قابل اعتماد دانست و گفت: «واکسن چهار ظرفیتی تولید داخل کاملا قابل اعتماد است، ولی واکسن دوظرفیتی داخلی بیاثر است.واکسن خارجی با هر ظرفیتی فقط باید از داروخانههای دولتی تهیه شود تا قابل اعتماد و موثر باشد. واکسن اچپیوی باید حین حملونقل در دمای پایین نگهداری و در زنجیره سر جابهجا شود. اگر واکسن اچپیوی از داروخانههای غیردولتی، مطب پزشکان و بهصورت اینترنتی خریده شود تضمینی درمورد درست و استاندار بودن شیوهی حملو نقل، رعایت زنجیرهی سرد تامین وجود ندارد و به همین دلیل نمیتوانیم از اثربخشی آن هم مطمئن باشیم.»