برچسب: امر به معروف

به گزارش اقتصادران، آیت الله محمدجواد فاضل لنکرانی در دیدار جمعی از مبلغین اعزامی به مساجد و مراکز دینی مازندران در ماه مبارک رمضان توصیه هایی داشتند.

متن سخنان  ایشان بدین شرح است:

نسبت به اینکه هر سال در ایام ماه مبارک رمضان و مناسبت‌های دیگر، شما بزرگوارن دور هم جمع می‌شوید و در مورد مسائل تبلیغی همفکری و تباددل نظر می‌کنید، بسیار خرسندم.

شما که به قول امروزی در خط مقدم تبلیغ هستید، به خوبی می‌توانید راهکاری برای از بین بردن آسیب‌ها، آفت‌ها و مشکلات تبلیغ پیدا کنید. البته بخشی از مشکلات ناشی از نقشه‌هایی است که دشمن برای دور کردن مردم از روحانیت طراحی می‌کند. تا حدی که حتی در مراسم ترحیم و تدفین اموات هم عده‌ای ساز و آواز می‌نوازند. دشمن حتی تا اینجا هم رسوخ کرده که چه لزومی دارد موقع مُردن یک روحانی بیاید تلقین بخواند و مردم را موعظه کند؟ بروید سراغ اشعار و گروههای نوازندگی و به یک شعری از وحشی بافقی نیز استناد می‌کنند که وقتی من مُردم واعظ نیاورید و … معلوم می‌شود دشمن همیشه در حال کار کردن است و بیکار نیست.

مطلب دوم اینکه مردم گرفتاری‌های فراوانی دارند، حضور و دفاع روحانیت از نظام موجب شده همه مشکلات را از چشم روحانیت ببینند، این وضع بسیار بد اقتصادی که متأسفانه در کشور ما حاکم است برای مردم قابل توجیه و تحمل نیست، طبیعی است که از روحانیت ناراحت بشوند. اما همه اینها نباید سبب شود که ما کنار بکشیم، به نظرم در این ایام انگیزه‌ ما برای ارتباط با مردم و حضور در میان آنها باید بیشتر شود. لذا رابطه خود را با افراد محترم و ریش‌سفیدان مناطق تقویت کنید. در گذشته ریش‌سفیدها برای هر روحانی احترام زیادی قائل بودند و در مجالس به او اعتنا می کردند و همین سبب می‌شد بقیه مردم هم همین کار را انجام بدهند.

البته بحث جوان‌گرایی و ارتباط با جوانان، بسیار ضروری و خوب است ولی یک سنت‌هایی هم هست که باید مورد توجه قرار گیرد. اینکه در روایات فرموده‌اند «علیکم بالاحداث»، معنایش این نیست که به بزرگترها بی‌اعتنا باشید و بگویید پیرمرد هستند و کاری به آنها نداشته باشید! علیکم بالاحداث را با همه شرایط، در نظر بگیرید. از جمله شرایط آنست که ریش‌سفیدهای مقبول و مورد احترام را در درجه اول همراه خود کنید، به منزلشان بروید و با آنها رابطه و رفاقت برقرار کنید، وقتی چنین ارتباطی ایجاد شود در عروسی و عزا از شما دعوت می‌کنند.

متأسفانه در این چهل و چند سال آن ارتباط علمی، عاطفی، معنوی، دینی که بین روحانیت و مردم بوده تا حدی کم شده و این علل زیادی دارد البته بد عمل کردن خود ما هم یکی از علل است، بعضی‌ها شؤون روحانیت را رعایت نمی‌کنند.

روحانی‌ای رفته یک ماشین قسطی بخرد، خودش با خانمش ایستاده، یک دختر بد حجاب می‌گوید شما چه زمانی ثبت نام کردید؟ این شأن روحانیت نیست که آنجا بایستید، حتی اگر هزارتا از این ماشین‌ها را به او مجانی بدهند یا حرکات نمایشی که طلاب با این لباس انجام می‌دهند، حرمت این لباس را بعضی جاها شکسته‌ایم.

از جمله همین قضیه‌ای که این روزها در یک درمانگاه اتفاق افتاده، اگر واقعاً آن طلبه مشغول فیلمبرداری شده باشد، که بعضی می‌گویند اینطور نبوده، عکس و فیلم گرفتن از کسی که منکری را انجام می‌دهد خود نیز منکر است. هم آن خانم که حجاب از سر برداشته مرتکب حرام شده و هم شما. قانون هم نمی‌‌تواند شما را بر کار حرام مأمور کند، آن هم در این لباس که لباس پند و موعظه است بلافاصله یک عاملی هم که آنجا نشسته این فیلم را در اختیار خبرگزاری‌های خارجی می‌گذارد تا در دنیا پخش شود. این کار چه لطمه‌ای به روحانیت وارد می‌کند؟ این روحانی اینقدر توجه ندارد که محیط درمانگاه غیر از محیط خیابان است؟ فردی که مریض دارد و دچار بحران روحی است شرایطش با دیگران فرق دارد ولو قبح بی حجاب بودنش کم نیست.

یک مطلب بسیار مهمی که به خودم و همه شما توصیه می‌کنم صبر در مقابل اهانت‌هاست. عکس‌العمل نشان دادن و برخورد تند کاملاً اشتباه است. فکر کنیم راهکار مناسب برای آن پیدا کنیم. باید با هر کدام از افراد به یک نحو خاص ارتباط برقرار کرد.

یک فراز از سخنان مرحوم والد ما در سفارش به حسن اخلاق و رفتار خوب پخش شده است ایشان با استناد به آیه شریفه «وَلَوْ کُنْتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِکَ» می‌فرماید: مگر ما در عالم هستی کسی بالاتر از پیامبر اکرم وجود دارد که رحمۀللعالمین باشد؟ اما خداوند متعال به همین پیامبر می فرماید اگر نرم‌خو نبودی مردم رهایت می‌کردند، ما نیازمند تقویت اخلاق خود هستیم تا بتوانیم پیام دین را برسانیم، نمی‌خواهیم خودمان را در دل کسی جا کنیم که این خود شرک است، بایداخلاقمان را درست کنیم تا پیام دین را به مردم برسانیم.

مردم این زمان بیش از هر زمان دیگری نیاز به مسائل دینی دارند.

نکته دوم این است که سعی کنید در مناطق تبلیغی درمسائل اختلافی وارد نشوید مگر آنکه بخواهند شما را حکم قرار بدهند. ولی خودتان ورود نکنید و بگذارید به دادگاه مراجعه کنند. بالاخره یک طرف از شما رنجیده خاطر می‌شود.

نکته سوم اینکه ما دولت را قبول داریم، دولت اسلامی است، جایگاه رهبری کاملا محفوظ است و ولایت فقیه را نیز قبول داریم، ولی مردم از ما توقع ندارند که توجیه‌گر کارهای غلط مسئولین بشویم، مثلاً در چای دبش اختلاس شده روحانیت باید از مسئولین مطالبه روشنگری کند. مردم می‌خواهند بدانند اینها که بودند؟ اینکه آقای رئیس جمهور بگوید ما یک سال پیش متوجه شدیم کفایت نمی کند. بفرمایند بعد از آن چکار کردند؟ توجیه‌گر کار خلاف نباشید، کارهای اساسی و زیربنایی دولت را بگویید و آن را تقویت کنید و دعا کنید. واقعاً جفای بزرگی است که بگوئیم در این چهل و چند سال کاری نشده، کشور در این چهل ساله با وجود همه مشکلات داخلی و خارجی پیشرفت‌های زیادی داشته است. از کارهای درست محکم دفاع کنید ولی آن جاهایی که اشتباه و اختلاس وجود دارد را هم مطرح کنید،‌ مجلس مشکلاتی دارد، این خیلی بد است که نماینده اصولگرای مردم بگوید تاکنون مجلس یک قانون به نفع مردم تصویب نکرده! آیا این شد کارنامه مجلس؟ این مجلس قابل دفاع است؟ مگر اینکه بگویند این فرد دروغ می‌گوید یا اشتباه می‌‌کند که تکذیب هم نکردند، دائماً مالیات‌ها را افزایش می‌دهند و گرانی‌ها را بیشتر می‌کنند، چرا؟ مردم واقعاً توان ندارند، ما باید در این موارد با مردم همراهی کنیم. شما از کارهای اشتباه دفاع نکنید و اگر دفاع کنید خود دین و حوزه و روحانیت ضربه می‌خورد.

اگر یک آخوندی اشتباه کرد من نگویم چون هم لباس من است باید از او دفاع کنم این غلط است و با مبانی دینی ما سازگاری ندارد.

مردم وقتی ببینند آنچه از زبان من بیرون می‌آید زبان دین است گوش می‌کنند، اما اگر ببینند دنبال این هستم که موقعیتی پیدا کنم یا برای خوشآمد فلان مقام حرفی می‌زنم از من تنفّر پیدا می‌کنند و حق هم دارند و باید هم تنفر پیدا کنند. من این لباس را پوشیده‌ام تا برای دین کار کنم و خادم دین باشم اما اگر بخواهم خادم فلان قدرت بشوم که مردم قبول نمی‌کنند.

حضور سه وعده در مساجد خیلی مهم است مخصوصاً در ماه رمضان، خودتان اهتمام داشته باشید و از مردم برای آمدن به مسجد دعوت کنید. بررسی کنید چرا یک عده نمی‌آیند، دلیلش چیست؟ شما بروید دعوتشان کنید و آثار حضور در خانه خدا و مسجد را خصوصاً در ماه مبارک رمضان برای آنها بیان کنید، آرام آرم می‌آیند چون فطرتشان گرایش به این مسائل دارد.

امیدوارم یک ماه رمضان خیلی خوبی داشته باشید و بتوانید واقعاً برای تحکیم دین و مذهب اهل بیت کار کنید. تلاش نمایید برمرّ مسائل دین عمل کنید، منبر را محدود به خواب‌ها و کرامت‌های جعلی نکنید، اگر منبریک طلبه لااقل یک آیه و چند روایت نداشته باشد، به منبر جفا کرده است. حتماً هر منبر متضمن آیات و روایات و سیره ائمه و پیامبر اکرم (ص) باشد در کنارش هم مردم باید از مسائل مهم روز اطلاع داشته باشند که خیلی خوب است برای هر منبرمطالعه کنید، بدون مطالعه منبر رفتن شبهه حرمت دارد، توجیه بعضی از طلبه‌ها این است اینها که پای منبر نشسته‌اند اولیات را بلد نیستند و من همان را برایشان تکرار می‌کنم. این کار اشتباه است در هر منبر یک بعدی از ابعاد اسلام را روشن کنید از آن جمع صد نفره حاضر در مجلس، اگر پنج نفر هم مطلب شما را درک کنند برایتان بس است.

به گزارش اقتصادران، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به حادثه در یکی از درمانگاههای قم گفت: نکته اساسی برای کسانی که دغدغه مسأله حجاب دارند این است که شیوه‌هایی که این‌ها انجام داده‌اند، نتیجه معکوس دارد و حتی برای کسانی که به حجاب رغبت داشته باشند این کارها ایجاد تنفر می‌کند؛ چه برسد به کسانی که اساساً با فلسفه حجاب آشنایی ندارند. لذا  این روش‌ها منجر به حجاب نمی‌شود مگر اینکه بنای کسانی که داعیه حجاب را دارند، خراب کردن دین باشد و می‌خواهند حجاب، موجب تنفر مردم در جامعه از اسلام باشد. من خبر ندارم که آن‌ها چنین انگیزه‌ای در پشت پرده کارشان دارند ولی بدون شک این روش‌ها و کارها باعث علاقه‌مندی زنان به حجاب نمی‌شود.
مشروح گفت و گوی خبرنگار جماران با آیت الله سیدمحمدعلی ایازی در پی می آید:

با توجه به سخنان یکی از نمایندگان مجلس در مورد کسر جریمه بی‌حجابی از حساب بانکی خانم‌ها و سخنان سردار جعفری در حمایت از امر به معروف در تئاتر شهر و ایستگاه مترو، و همچنین اتفاق ناگواری که برای یکی از خانم‌ها در یکی از درمانگاه‌ها قم توسط طلبه‌ای افتاد، از دیدگاه شما تبعات رفتارهای سلبی و واکنش‌برانگیز در مورد حجاب چیست؟ و این‌که چرا درباره این رویدادها، صدایی از حوزه علمیه درنمی‌آید؟

نکته اساسی برای کسانی که دغدغه مسأله حجاب دارند این است که شیوه‌هایی که این‌ها انجام داده‌اند، نتیجه معکوس دارد و حتی برای کسانی که به حجاب رغبت داشته باشند این کارها ایجاد تنفر می‌کند؛ چه برسد به کسانی که اساساً با فلسفه حجاب آشنایی ندارند. لذا  این روش‌ها منجر به حجاب نمی‌شود مگر اینکه بنای کسانی که داعیه حجاب را دارند، خراب کردن دین باشد و می‌خواهند حجاب، موجب تنفر مردم در جامعه از اسلام باشد. من خبر ندارم که آن‌ها چنین انگیزه‌ای در پشت پرده کارشان دارند ولی بدون شک این روش‌ها و کارها باعث علاقه‌مندی زنان به حجاب نمی‌شود.

درباره شیوه برخوردی که در قم اتفاق افتاد، این نکته را عرض کنم که عکس، حریم شخصی افراد است. شما اگر به مشاهد مشرفه تشریف ببرید، آنجا نوشته‌اند که عکس گرفتن ممنوع است. چرا؟ به خاطر اینکه امکان دارد کسی در حال عکس گرفتن از خود، از افراد دیگر هم عکس بگیرد و این دخالت کردن در حریم خصوصی دیگران است که ممنوع است. همه می‌گویند که عکس گرفتن، دخالت کردن در حوزه خصوصی افراد است. لذا چنین کاری توسط یک فرد ناآگاه به مسائل دین، ولو اینکه لباس روحانی بر تن داشته باشد، یک امر ناپسند و محکوم است. امروز هیچ عالمی تایید نمی‌کند که ما برای مقابله با بی‌حجابی، از حوزه خصوصی افراد عکس بگیریم و این کار درستی نیست.

عکس‌العمل‌هایی که در مقابل این قضیه اتفاق می‌افتد، ناشی از همین رفتارهای اشتباه است. یعنی گاهی یک رفتار غلط باعث می‌شود که افراد دیگری واکنش نشان بدهند و همین واکنش نشان دادن‌ها، اتفاقاتی را ایجاد می‌کند که شما ملاحظه می‌کنید؛ در سطح جامعه و کشور بازتاب‌هایی رخ می‌دهد  و افرادی عکس‌العمل نشان می‌دهند. من به جامعه ایران عرض می‌کنم که عالمان اصیل ما از این نوع رفتارها و برخوردها بری هستند و این کارها را درست نمی‌دانند.

یک خواننده‌ای محکوم می‌شود و جریمه او را خواندن کتاب بسیار خوب و عالمانه استدلالی از استاد مطهری را قرار می‌دهند! این کار غلطی است. کتاب برای خواندن است و باید دو عنصر خواستن و انتخاب کردن در میان باشد نه اجبار و مجبور کردنِ شخصِ احیاناً مجرم تا چنین کاری انجام دهد.

 بنابراین، عالمان زیادی، شیوه برخوردهایی که به نام دین اتفاق می‌افتد را محکوم می‌کنند. من هم به سهم خودم این کار را یک کار ناشایست و مضر به دین و آینده دین‌داری می‌دانم. لذا این شیوه از شیوه‌های غلط است. از آن طرف اگر رفتارها و عکس‌العمل‌هایی در جامعه ایجاد شود، واکنش به رفتار کسانی است که زمینه‌های چنین فضایی را ایجاد کردند، یعنی آن‌ها مسئول‌اند چون مردم را حساس کرده‌اند.

بنابراین، اگر کسی می‌خواهد پدیدارشناسی و ریشه‌یابی کند، باید شیوه‌هایی را که در این سال‌ها استفاده شده، عکس‌العمل ‌ایجاد کرده و زمینه‌های گریز از دین را به وجود آورده است، تحلیل و بررسی کند.

به معمینی که وارد فضای امر به معروف و نهی از منکر می‌شوند، چه توصیه خاصی دارید؟

این بحث را در «قلمرو اجرای شریعت» گفتم که اساساً این‌ها ربطی به مسئله امر به معروف و نهی از منکر ندارد و ادلّه آن را هم توضیح داده‌ام. کسانی که امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، سوال این است که چرا امر به معروف و نهی از منکر را فقط در این مقوله‌ها انجام می‌دهید؟ چرا به معضلات اقتصاد، رانت‌خواری، فقر، بدبختی و ناکارآمدی اعتراض نمی‌کنید؟

نکته دیگر این است که کسی که می‌خواهد این کار را انجام دهد، باید امر به معروف و نهی از منکر را بشناسد. همچنین با زبان و روشی را که می‌خواهد با منکر برخورد کند، آشنا باشد. نکته اساسی به تعبیر مرحوم شهید مطهری در کتاب امر به معروف و نهی این است که امر به معروف و نهی از منکر منطق دارد و غایت‌مند است. یعنی انسان کاری را که می‌خواهد انجام دهد فکر کند که نتیجه مثبت دارد یا نه؟ اگر نتیجه مثبت نداشته باشد، معنا ندارد که چنین کاری انجام گیرد.