به گزارش اقتصادران، با گذشت ماهها از تعطیلی مدارس و انتقال آموزش به فضای مجازی، نارضایتی از کیفیت کلاسها و هزینههای تحمیلشده به خانوادهها همچنان ادامه دارد. آنگونه که روزنامه اعتماد گزارش داده، «پرونده کلاسهای حضوری از نهم اسفندماه سال گذشته تا امروز برای همه دانشآموزان بسته شد و در نهایت نیز با توجه به ادامه شرایط جنگی، این سال تحصیلی به صورت مجازی به پایان خواهد رسید.»
در این مدت، دانشآموزان علاوه بر فشارهای روحی ناشی از جنگ، با مشکلات فنی گسترده نیز مواجه بودهاند. در گزارش اعتماد آمده است: «چه آنها که در شبکه شاد کلاسهایشان برگزار میشد و چه آنها که در سامانهها و اپلیکیشنهایی که مدرسه فراهم کرده بود، مدام از قطعی و وصل شدن دوباره اینترنت گله میکردند.»
گلایه از شهریههای سنگین و خدمات ناقص
یکی از مهمترین اعتراضهای والدین به وضعیت مدارس غیردولتی بازمیگردد. بسیاری از خانوادهها برای تحصیل فرزندان خود مبالغی تا حدود ۱۰۰ میلیون تومان پرداخت کردهاند، اما اکنون معتقدند بخشی از خدماتی که بابت آن هزینه کردهاند، عملاً ارائه نشده است.
اعتماد در تماس با بیش از ۱۰ مدرسه غیردولتی در تهران دریافته که «هیچ کدام توضیح روشنی ندادند که بخشی از شهریه یا حتی مبلغی که در ازای سرویس مدرسه در ماههایی که کلاسها به صورت آنلاین بوده پرداخت شده است، بازخواهد گشت یا نه.»
با این حال، مسئول یکی از مدارس غرب تهران به این روزنامه گفته است: «آموزش و پرورش به مدارس اعلام کرده که هزینه غذا و سرویس دانشآموزان باید برگردانده شود.»
برخی والدین نیز اعلام کردهاند که مدارس علاوه بر بازنگرداندن بخشی از هزینهها، برای دریافت زودهنگام شهریه سال آینده نیز به خانوادهها فشار میآورند.
کلاسها مدام قطع و وصل میشود
ساره، دانشآموز پایه نهم، از کیفیت پایین کلاسهای مجازی گلایه دارد. او به اعتماد گفته است: «به ترتیب یک روز دانشآموزان وصل نمیشوند و روزی معلمان؛ برخی اوقات نه تنها بچهها، که خود معلمهای ما هم انگار خسته هستند و حوصله ندارند و به اجبار درس میدهند و در نهایت فضای کسالتآوری است.»
او همچنین توضیح داده که برای کلاس ورزش تنها یک ویدئو در اختیار دانشآموزان قرار میگیرد و بسیاری از دانشآموزان انگیزهای برای پیگیری آن ندارند.
پدر این دانشآموز نیز گفته است مدرسه با وجود برگزاری آنلاین کلاسها، باقیمانده شهریه را برای صدور تأییدیه تحصیلی مطالبه کرده و خانواده ناچار به پرداخت آن شده است.
فرسودگی دانشآموزان و والدین
بخش دیگری از گزارش اعتماد به آثار روانی آموزش مجازی طولانیمدت اختصاص دارد. غزل، مادر یک دانشآموز، میگوید: «فرزند خود من از این طولانی شدن کلاسهای درس به صورت آنلاین خسته است و به اجبار در کلاسها شرکت میکند. تمرکزش بسیار کم است و دائم اینترنت قطع و وصل میشود.»
او اضافه میکند که حتی کلاسهای جبرانی و فوقالعاده نیز برای کودکان خستهکننده شده و دانشآموزان «با التماس و به اجبار والدین حضور پیدا میکنند.»
این وضعیت برای والدین شاغل نیز مشکلات فراوانی ایجاد کرده است. بسیاری از مادران ناچار شدهاند بخشی از فعالیت حرفهای خود را کنار بگذارند تا در ساعات برگزاری کلاسها در کنار فرزندانشان باشند.
معلمان هم ناراضیاند
گلایهها تنها به دانشآموزان و والدین محدود نمیشود. زهره، معلم پیشدبستانی یک مدرسه غیردولتی، به اعتماد گفته است که از زمان آغاز جنگ حقوق کامل دریافت نکرده و دریافتی او تقریباً نصف شده است.
در مقابل، برخی مدارس تأکید دارند که حقوق معلمان را به طور کامل پرداخت کردهاند و به همین دلیل امکان بازگرداندن بخشی از شهریهها را ندارند. معاون یک مدرسه ابتدایی در غرب تهران نیز گفته است مدرسه برای جبران ضعف شبکه شاد، هزینه جداگانهای برای استفاده از یک سامانه آموزشی پرداخت کرده و کلاسها را در آن بستر برگزار میکند.
افت یادگیری و نگرانی از آینده
یکی از معلمان مدارس غیردولتی در گفتوگو با اعتماد تأکید کرده که شرایط فعلی حتی از دوران کرونا نیز دشوارتر شده است. او میگوید: «بچهها خسته هستند و این روزها که روزهای پایانی سال است، احساس میکنم که همان بچه درسخوانها هم کم آوردهاند.»
به نوشته اعتماد، ادامه آموزش مجازی در شرایط جنگی، در کنار اختلالهای اینترنتی، استرسهای ناشی از ناامنی و ابهام درباره آینده، موجب شده بازدهی کلاسهای آنلاین به شدت کاهش یابد؛ تا جایی که برخی والدین اکنون به فکر تشکیل گروههای آموزشی خانگی برای سال تحصیلی آینده افتادهاند.
گزارش در پایان با اشاره به وضعیت مبهم پیش روی دانشآموزان مینویسد: «دانشآموزانی که سال سختی را پشت سرگذاشتند، در سایه ابهام و سر و صدا و بمباران اضطرابی که از والدین و اطرافیانشان به آنها تزریق میشد، حتی نمیدانند برای سال آینده آموزشی چه در انتظارشان است.»
