برچسب: آلودگي هوا

  • همه مقصران آلودگی هوا؛ از مازوت سوزی تا خودروهای فرسوده!

    همه مقصران آلودگی هوا؛ از مازوت سوزی تا خودروهای فرسوده!

    به گزارش اقتصادران، در حالی که گزارش‌های رسمی سهم واقعی خودروهای سواری در آلودگی هوا را کمتر از ۲۰ درصد اعلام می‌کنند و انگشت اتهام را به سوی نیروگاه‌ها، صنایع سنگین و ناوگان فرسوده دیزلی می‌گیرند، تازه‌ترین داده‌های ISQI نشان می‌دهد خودروسازان داخلی نیز با تولید خودروهایی دو برابر آلاینده‌تر از استانداردهای جهانی و با مصرف سوخت ۲۰ تا ۳۰ درصد بالاتر، خود به بخشی جدی از چرخه تشدید آلودگی و هدررفت انرژی در کشور تبدیل شده‌اند؛ تصویری که ضعف ساختاری صنعت خودرو و بحران سیاست‌گذاری در حوزه محیط‌زیست را همزمان برجسته می‌کند.

    آلایندگی بالاتر از استانداردهای جهانی

    طبق گزارش خبرگزاری تسنیم، صنعت خودروی ایران سال‌هاست با مشکلات مزمن و ساختاری روبروست. فرسودگی فناوری، عدم نوسازی پلتفرم‌ها، ضعف موتورهای احتراقی و مصرف بالای سوخت از جمله عواملی است که سبب شده خودروهای داخلی در مقایسه با استانداردهای بین‌المللی عملکرد ضعیفی داشته باشند. تازه‌ترین داده‌های شرکت بازرسی کیفیت و استاندارد ایران (ISQI) نیز نشان می‌دهد نه‌تنها این چالش‌ها برطرف نشده، بلکه در بسیاری موارد تثبیت شده است.

    براساس داده‌های ISQI، میانگین آلایندگی خودروهای داخلی بین ۱۸۹ تا ۲۰۵ گرم CO₂ بر کیلومتر است؛ در حالی که استانداردهای روز اروپا رقمی بین ۹۵ تا ۱۲۰ گرم را تعیین کرده‌اند. این بدان معناست که خودروهای داخلی به‌طور میانگین نزدیک به دو برابر بیشتر از استانداردهای جهانی آلایندگی تولید می‌کنند.

    جزییات شرکت‌ها نیز گویای این فاصله هستند: ایران‌خودرو، سایپا و مدیران‌خودرو با میانگین ۱۸۷ تا ۱۹۷ g/km، تفاوت محسوسی در کاهش آلایندگی ایجاد نکرده‌اند و تنوع محصولات آنها نیز تأثیری در بهبود شرایط نداشته است. بهمن موتور با ۱۹۹ g/km و زامیاد با ۲۰۵ g/km آلایندگی بالاتری دارند؛ به‌ویژه در بخش خودروهای تجاری سبک که فاصله بسیار زیادی با استانداردهای جهانی دارند.

    دلایل اصلی آلایندگی بالا مواردی چون: استفاده از موتورهای نسل قدیمی با راندمان پایین، پلتفرم‌های سنگین و غیر بهینه، نبود فناوری‌های جدید همچون سیستم تزریق مستقیم سوخت (GDI)، توربوشارژهای کم‌مصرف و گیربکس‌های پیشرفته عنوان شده است.

    ابعاد ساختاری مشکل

    این آمارها تنها اعداد خشک نیستند؛ بلکه بازتاب‌دهنده ریشه‌های عمیق مشکلات صنعت خودرو هستند: « نبود رقابت واقعی به دلیل ساختار انحصاری بازار، ضعف تحقیق و توسعه و فقدان نوآوری، تداوم تولید بر پایه پلتفرم‌های قدیمی و بازنشست، نبود استراتژی ملی برای ارتقای بهره‌وری انرژی و اعمال مشوق یا تنبیه برای خودروسازان.» داده‌های ISQI تأکید می‌کند که خودروهای داخلی هم پرمصرف‌اند و هم آلاینده؛ موضوعی که اصلاحات اساسی در صنعت خودرو را اجتناب‌ناپذیر می‌کند. این اصلاحات نه‌تنها برای کاهش هزینه‌های اقتصادی، بلکه برای حفظ سلامت مردم و کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی ضروری است.

    مقصران اصلی آلودگی هوا کدام‌اند؟

    اما یک روایت دیگر از مقصران آلودگی وجود دارد؛ در حالی که بخش بزرگی از افکار عمومی و برخی رسانه‌ها، خودروهای سواری را عامل اصلی آلودگی هوای کلان‌شهرها معرفی می‌کنند، بررسی‌های رسمی و اظهارات دبیر انجمن سازندگان قطعه نشان می‌دهد سهم این خودروها کمتر از ۲۰ درصد است؛ یعنی تمرکز فعلی بر خودروهای شخصی، تنها بخشی کوچک از مساله را نشانه رفته است.

    طبق گزارش‌های نهادهای مسوول و شرکت کنترل کیفیت هوا، ۴۰ درصد آلودگی ناشی از نیروگاه‌هاست؛ بسیاری از آنها از مازوت یا سوخت بی‌کیفیت استفاده می‌کنند. بیش از ۲۰ درصد مربوط به کامیون‌ها و اتوبوس‌های دیزلی با گازوئیل کم‌کیفیت است. حدود ۲۰ درصد به صنایع سنگین و کارخانه‌ها بازمی‌گردد و کمتر از ۲۰ درصد سهم خودروهای سواری است.

    بیگلو با اشاره به روزهایی که تهران تعطیل بود یا تردد تقریباً به صفر رسیده بود، تأکید می‌کند: «حتی وقتی شهر خالی از خودروهای سواری می‌شود، آلودگی کاهش پیدا نمی‌کند؛ چون ۸۰ درصد آلودگی از منابع دیگری می‌آید.» به گفته او، آلودگی اصلی از ذرات بزرگ‌تر از ۲.۵ میکرون ایجاد می‌شود؛ ذراتی که نه از موتورهای بنزینی، بلکه از نیروگاه‌های مازوت‌سوز، صنایع سنگین و ناوگان دیزلی فرسوده منتشر می‌شوند.

    اگرچه از سال ۱۳۹۷ اکثر خودروهای داخلی موتور یورو۵ دارند، اما سوخت توزیعی در کشور یورو۴ یا پایین‌تر است. همین مساله باعث: « افزایش ۵ تا ۲۵ درصدی مصرف بنزین، ناکارآمدی فیلترها و تشدید آلودگی ذرات معلق می‌شود. بیگلو می‌گوید: «کیفیت موتورهای داخلی بهتر از کیفیت سوختی است که در آنها استفاده می‌شود.»

    بر اساس آمار رسمی، تعداد خودروهای فرسوده بسیار بالاست. قرار بود سالانه ۳۰۰ هزار خودرو فرسوده از رده خارج و ۵۰۰ هزار خودرو جدید جایگزین شود، اما بی‌ثباتی در قوانین-از تغییر نرخ اسقاط تا لغو و بازگشت اجباری بودن آن-این طرح را عملاً فلج کرده است.

    بر خلاف روایت غالب، خودروهای سواری تنها بخش کوچکی از بحران آلودگی هوا هستند. مشکل اصلی در جای دیگری است: «سوخت بی‌کیفیت، مازوت‌سوزی، نیروگاه‌ها، صنایع، و ناوگان دیزلی فرسوده.» تا زمانی که این ۸۰ درصد نادیده گرفته می‌شود، حتی با توقف کامل تردد خودروهای سواری نیز آلودگی هوا کاهش قابل توجهی نخواهد داشت.

    استاندارد خودروهای آلاینده بازنگری شد

    در همین حال، رییس سازمان استاندارد نیز روز گذشته در ایین نوزدهمین دوره جایزه ملی کیفیت در اظهاراتی عنوان کرده که باید همه نهادها با عزم ملی در راستای حل مشکل آلودگی هوا قدم بردارند، شانه خالی کردن قابل پذیرش نیست در همین راستا سازمان استاندارد تمام تلاش خود را انجام می‌دهد تا به وظایفی که دولت و قانون هوای پاک محول کرده است را انجام دهد.

    فرزانه انصاری با بیان اینکه در حوزه کیفیت و کاهش آلایندگی‌ها، مهم‌ترین بخش استانداردسازی است گفته است: در این راستا استانداردهای خوبی تهیه شده، استاندارد خودروهایی که آلایندگی شدیدی دارند، تجدید نظر شده و آماده بهره‌برداری است.

  • آلودگی هوای تهران به جنگ ۱۲ روزه ربط دارد؟

    آلودگی هوای تهران به جنگ ۱۲ روزه ربط دارد؟

    به گزارش اقتصادران، آیا آلودگی هوای این روزهای تهران، از تبعات جنگ ۱۲ روزه و انفجار موشک و پهپادهای اسراییلی و فعالیت سامانه پدافندی در پایتخت است؟ این سوالی است که از روز ۴ تیر ماه، به دنبال اولین هشدار سازمان هواشناسی درباره ناسالم شدن هوای پایتخت و خودداری از تردد غیرضروری در سطح شهر، در ذهن بسیاری از شهروندان ایجاد شد و نیمه تیر ماه و در تعطیلات چند روزه‌ای که تهران خلوت شده بود، هشدار هواشناسی درباره افزایش آلودگی هوای پایتخت تا سطح خطرناک، این سوال را به یک فرض جدی درباره ماندگاری آلودگی‌های محیط‌زیستی جنگ ۱۲ روزه تبدیل کرد. البته همزمانی چند اتفاق با این هشدارهای رسمی هم، در تقویت ابهام ایجاد آلودگی‌های ماندگار در محیط‌زیست شهری بی‌تاثیر نبود.

    روز چهارشنبه ۱۸ تیر ماه، اطلاع‌رسانی در سامانه شرکت کنترل کیفیت هوای تهران مختل شد و در همین روز، سامانه پایش کیفی هوای کشور هم شاخص آلاینده‌های پایتخت را از دسترس خارج و حذف کرد. شرکت کنترل کیفیت هوای تهران، نهاد زیر مجموعه شهرداری پایتخت است و به صورت روزانه، کیفیت هوا و غلظت آلاینده‌ها را اعلام می‌کند. بررسی «اعتماد» نشان داد که روز چهارشنبه ۱۸ تیر ماه، این سامانه چنان دچار اختلال شد که در بعضی ساعات این روز، غلظت آلاینده‌های پایتخت را صفر و هوا را در وضع پاک و در بعضی ساعات، با شاخص ۸۰ و در بعضی ساعات با شاخص ۱۲۳ بابت وجود ذرات معلق با قطر کمتر از ۱۰ میکرون اعلام کرد و سایر صفحات این سامانه ازجمله آرشیو غلظت الاینده‌ها، آرشیو گزارشات روزانه و آرشیو شاخص کیفیت هوا از دسترس خارج شده بود. سامانه پایش کیفی هوای کشور، از دیگر صفحات اعلام وضعیت آلاینده‌های استان‌های ایران و زیرمجموعه سازمان حفاظت محیط‌زیست است که معمولا دو نوبت در روز، شاخص جدید آلاینده‌های شهرهای مختلف هر استان را اعلام می‌کند.

    روز چهارشنبه ۱۸ تیر ماه، نه تنها هیچ اطلاعاتی درباره آلاینده‌های هوای شهر تهران موجود نبود، در آرشیو گزارشات هم از روز ۷ خرداد امسال، شاخص آلاینده شهر تهران هیچ عددی نداشت در‌حالی که در مقابل نام باقی شهرهای استان، شاخص آلاینده به تفکیک اعلام شده بود. اختلال در اعلام کیفیت هوای پایتخت در‌حالی بود که عصر روز چهارشنبه، در سامانه‌های بین‌المللی کیفیت هوای شهرهای جهان، اعدادی بسیار متفاوت از آلاینده‌های هوای تهران اعلام می‌شد. وب‌سایت aqicn.org یکی از سامانه‌های جهانی اعلام کیفیت هوای شهرها براساس نوع و غلظت آلاینده‌هاست. عصر روز چهارشنبه و در زمانی که شاخص آلاینده‌های شهر تهران در سامانه پایش کیفی هوای کشور، بدون عدد بود، در این وب‌سایت بین‌المللی در ۵ ایستگاه پایتخت میزان غلظت آلاینده‌ها به وضع ناسالم برای همه رسیده بود.

    گزارشی که در ساعت ۵ بعدازظهر در این وب‌سایت بین‌المللی به‌روز رسانی شد، نشان می‌داد که ایستگاه سلامت در منطقه ۱۷ با شاخص ۱۷۸ آلوده‌ترین نقطه پایتخت است و شهرک چشمه در منطقه ۲۲ با شاخص ۱۶۳، ایستگاه دانشگاه صنعتی شریف در منطقه ۲ با شاخص ۱۶۱ ، ایستگاه دانشگاه تهران در منطقه ۶ با شاخص ۱۵۴ و ایستگاه شهرداری منطقه ۲۲ با شاخص ۱۵۰، آلوده‌ترین نقاط پایتخت بودند در‌حالی که آلاینده غالب در این ایستگاه‌ها، ذرات معلق با قطر کمتر از ۲٫۵ و ۱۰ میکرون، دی اکسید نیتروژن، دی اکسید گوگرد و ازن بود. همزمانی کاهش کیفیت هوای شهرهای تهران، اصفهان، تبریز و کرمانشاه که در طول جنگ ۱۲ روزه، هدف بیشترین حملات موشکی و پهپادی و پرتابه‌های اسراییل قرار گرفتند از دیگر دلایل پررنگ شدن فرض ماندگاری تاثیرات محیط‌زیستی جنگ ۱۲ روزه در اذهان عمومی بود. در نهایت، پرونده این فرضیات با انتشار نتایج تحقیقی در یکی از موسسات بین‌المللی تکمیل شد.

    هفته گذشته، محققان محیط‌زیست، در گزارشی که در نشریهBulletin of the Atomic Scientists   منتشر شد با استناد به اظهارات مدیر رصدخانه جنگ و محیط‌زیست انگلستان، با هشدار نسبت به تبعات و آلودگی ماندگار ناشی از حملات اسراییل به مناطق مسکونی و محیط عمومی شهر تهران در جنگ ۱۲ روزه نوشتند که «آتش‌سوزی در تاسیسات نفتی و پالایشگاه‌ها و نیروگاه‌ها، منجر به انتشار آلاینده‌هایی از‌جمله ذرات معلق، اکسیدهای نیتروژن، مونوکسید کربن، دی‌اکسید گوگرد، ترکیبات آلی فرار و احتمالا دی‌اکسین‌ها و هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای می‌شود که تمام این آلاینده‌ها، بسته به غلظتشان، برای انسان مضر هستند علاوه بر اینکه میزان بالای انتشار گازهای گلخانه‌ای، از تبعات درازمدت جنگ‌هاست که به دنبال اصابت بمب و موشک و انفجار پس از آن و همچنین در پی آتش‌سوزی‌ سایت‌های سوخت فسیلی و استفاده از ادوات جنگی که مصرف سوخت بالایی دارند، ایجاد می‌شود.»

    خوراک موشک‌هایی که به ایران شلیک شد چه بود؟

    در یک وب‌سایت معرفی انواع مواد شیمیایی، مقاله‌ای درباره ترکیبات سوخت موشک مدرن منتشر شده است. در این مقاله آمده است: «ترکیبات سوخت موشک به دو دسته کلی تقسیم می‌شود؛ سوخت جامد و سوخت مایع. آلومینیوم پودر شده یک سوخت فلزی بسیار انرژی‌زاست و به دلیل چگالی انرژی بالا و گرمای احتراق زیاد، به عنوان سوخت اصلی در بسیاری از پیشرانه‌های سوخت جامد استفاده می‌شود. آمونیوم پرکلرات یکی از رایج‌ترین و قوی‌ترین اکسید‌کننده‌ها در پیشرانه‌های سوخت جامد است.

    این ماده، اکسیژن موردنیاز برای سوختن آلومینیوم را فراهم کرده و به احتراق کامل سوخت کمک می‌کند. سوخت مکمل، یک ماده هیدروکربنی است و در فرآیند احتراق به نیروی پیشرانه کمک می‌کند. اکسید آهن، یک کاتالیزور جهت بهبود سرعت سوختن است که به پیشرانه سوخت جامد اضافه می‌شود تا سرعت سوختن آن را افزایش دهد. سوخت‌های مایع هم به دلیل قابلیت کنترل دقیق‌تر میزان پیشرانه و اغلب راندمان بالاتر (تکانه ویژه بیشتر)، نقش حیاتی در بسیاری از موشک‌های فضایی و نظامی ایفا می‌کنند. اکسیژن مایع، یک اکسیدکننده بسیار قوی است که به دلیل محتوای بالای اکسیژن، امکان احتراق کارآمد سوخت را فراهم می‌کند. هیدروژن مایع هم سبک‌ترین و پرانرژی‌ترین سوخت شناخته شده است که به دلیل چگالی انرژی بسیار بالا در واحد جرم، به عنوان یک سوخت بسیار کارآمد شناخته می‌شود و در مقایسه با سایر سوخت‌ها، به ازای وزن یکسان، نیروی پیشرانه بیشتری تولید می‌کند…»

    در بخش دیگری از این مقاله، اشاره شده که «حوادث ناشی از کار با ترکیبات سوخت موشک می‌تواند پیامدهای فاجعه‌باری داشته باشد، ازجمله تلفات جانی، آسیب‌های شدید به پرسنل، تخریب تجهیزات و تاسیسات، آلودگی محیط‌زیست و تاخیر در برنامه‌های فضایی و نظامی. رعایت اصول ایمنی نه تنها وظیفه‌ای اخلاقی و قانونی است، بلکه برای حفظ جان و سرمایه، اطمینان از موفقیت پروژه‌ها و جلوگیری از آسیب‌های زیست‌محیطی نیز امری حیاتی است.»
    یک کارشناس شیمی در گفت‌وگو با «اعتماد» در رد تاثیر مخرب و ماندگار ذرات تشکیل‌دهنده سوخت موشک در هوای منطقه می‌گوید: «ماده اصلی سوخت موشک، پودر و ترکیبات آلومینیوم است، اما میزان آلایندگی پودر آلومینیوم در حدی نیست که آلودگی ماندگاری در هوا ایجاد کند، بلکه حداکثر تا ۴۸ ساعت در هوای منطقه می‌ماند و سپس کف‌نشین شده و از بین می‌رود.»

    این کارشناس ضمن تاکید بر اینکه آلودگی هوای تهران در این ایام، به دلیل ذرات معلق و گرد و غبار است و هیچ ربطی به انفجار موشک‌ها در جنگ ۱۲روزه و حملات اسراییل ندارد، به عنوان یک مصداق مشابه، به آلودگی هوایی که به دنبال انفجار دو انبار حاوی مواد شیمیایی در اسکله رجایی بندرعباس (۶ اردیبهشت امسال) ایجاد شد، اشاره می‌کند و می‌گوید: «در بندر رجایی، مواد هیدروکربنی حاوی مولکول‌های گوگرد و نیتروژن منفجر شد و سوخت که همین مولکول‌ها، ذرات معلق ایجاد می‌کند. البته ماندگاری مخاطرات محیط‌زیستی انفجارها، به ابعاد محل انفجار و نوع ماده منفجر شده بستگی دارد. اگر منبع سوخت بنزین منفجر شود، هیچ آلودگی محیط‌زیستی تولید نمی‌کند، ولی اگر ماده منفجر شده حاوی مولکول گوگرد، نیتروژن، مولکول‌های هیدروکربنی سنگین و اروماتیک‌ها نباشد، آلودگی ایجاد شده در حد تولید دی اکسید کربن و مونوکسید کربن خواهد بود که ماندگاری این آلاینده‌ها هم، حداکثر تا ۴۸ ساعت است و در صورت وزش باد و جابه‌جایی هوا از سطح زمین، در باد معلق می‌ماند و با کاهش سرعت وزش باد، این آلاینده‌ها هم کم‌کم فروکش می‌کنند و ازبین می‌روند.»

    اگر از مواد ممنوعه در سوخت موشک استفاده نشده باشد، خطر محیط‌زیستی ندارد

    احد وظیفه؛ رییس مرکز ملی اقلیم و مدیریت بحران خشکسالی سازمان هواشناسی کشور، در گفت‌وگو با «اعتماد» فرضیه تاثیر انفجار موشک و پهپاد و پرتابه‌های اسراییل در آلوده کردن هوای شهر تهران در جنگ ۱۲ روزه را رد کرده و می‌گوید: «آلودگی هوای تهران و بسیاری نقاط کشور ظرف دو هفته اخیر، فقط گرد و خاک و ذرات معلق با قطر کمتر از ۱۰ میکرون بوده و جنس این ذرات و کانون تولیدشان هم مشخص است و نه تنها با نقشه‌های هواشناسی می‌توان مسیر و میزان توسعه این ذرات براساس سرعت وزش باد را مشخص و مشاهده کرد، غلظت این ذرات هم قابل سنجش است. طبق تصاویری که از ماهواره‌ها و نقشه‌های هواشناسی دراختیار دارم و البته دسترسی به این تصاویر هم برای همگان در تمام کشورها امکان‌پذیر است، در این ایام، نه تنها ایران بلکه اغلب مناطق افغانستان، پاکستان، عراق، سوریه، ترکمنستان، جنوب ترکیه و حتی کویت هم با خیزش گرد و خاک مواجهند. شرق سوریه و مناطق مرکزی یا شمال عراق، دو کانون بحرانی خاستگاه گرد و خاک در منطقه خاورمیانه است، اما نوار شرقی ایران و حوزه دریاچه هامون هم از خاستگاه‌های داخلی خیزش گرد و خاک در کشور است و البته دلیل اصلی خیزش گرد و خاک، هم در ایران و هم در منطقه خاورمیانه، کاهش شدید بارندگی‌ها و خشکی منطقه است، چنانکه در سال جاری، بارندگی‌ها نه تنها در ایران، بلکه در افغانستان و ترکمنستان و عراق و سوریه و حتی ترکیه، کمتر از حد نرمال بوده و به‌ طور مشخص، در ایران با میانگین کاهش ۴۰درصدی بارندگی نسبت به حد نرمال مواجه بوده‌ایم که البته در برخی مناطق کشور مثل گیلان، میزان بارش‌ها حدود ۱۰درصد با حد نرمال فاصله داشته ولی در برخی مناطق مثل هرمزگان، جنوب فارس و سیستان و بلوچستان، تا بیش از ۷۵درصد کمتر از میانگین بلندمدت بوده است. در محیط خشک و زمینی که رویش گیاهی بسیار کمتر از معمول دارد، وسعت قابل توجهی از منطقه، عاری از آب و علف است که در چنین وضعی، میزان چسبندگی خاک هم کاهش یافته و در نتیجه، خاک در معرض فرسایش باد قرار می‌گیرد و با وزش بادی با سرعت ۳۰ تا ۳۵ کیلومتر بر ساعت، گرد و خاک از این زمین خشک و در معرض فرسایش برمی‌خیزد و در کل منطقه پخش می‌شود. آلودگی هوای تهران هم متفاوت با بقیه نقاط کشور نیست چنانکه یکی از مهم‌ترین خاستگاه‌های خیزش گرد و خاک در تهران، همان نواحی خشک عراق و سوریه است و در تصاویر زنده ماهواره‌ای به خوبی می‌توان مشاهده کرد که جریان گرد و خاک، از چه مسیری حرکت کرده و به تهران می‌رسد، اما کانون‌های داخلی در اطراف استان تهران هم در خیزش گرد و خاک موثر است. تالاب گاوخونی که به دلیل نرسیدن آب به یک محوطه خشک تبدیل شده، دریاچه نمک قم که بر اثر خشک شدن به پودرهای سیال تبدیل می‌شود، تالاب صالحیه با یک خاک آبرفتی مستعد فرسایش در جنوب استان‌های تهران و البرز، از جمله کانون‌های خیزش گرد و خاک در اطراف استان تهران هستند.»

    وظیفه در پاسخ به «اعتماد» درباره میزان ماندگاری مواد تشکیل‌ دهنده سوخت موشک‌های کروز و بالستیک در هوای تهران و کرمانشاه و اصفهان و تبریز که هدف بیشترین حملات موشکی و پهپادی اسراییل بودند آن هم در ایامی که سرعت وزش باد در این شهرها چندان بالا نبوده، می‌گوید: «به جرات می‌توانم بگویم که اگر بمب یا سلاح انفجاری منفجر شود، به شرط آنکه سوخت این ادوات، حاوی ترکیبات شیمیایی مضر و ممنوعه‌های ذکر شده در معاهده‌های جهانی نباشد، ماندگاری کوتاه‌مدتی در هوای محل انفجار و مناطق اطراف آن خواهد داشت. سلاح‌های معمولی انفجاری، غیر از گرد و خاک و خسارات و تخریبی که به جا می‌گذارند و صحنه‌های وحشتناکی که ایجاد می‌کنند، تاثیر زیادی در آلودگی هوا ندارند و گرد و خاک ناشی از انفجار سلاح‌های انفجاری، ظرف چند ساعت توسط باد پخش می‌شود. بنابراین، نه فقط در تهران، بلکه در تبریز و کرمانشاه و اصفهان هم آلودگی هوا هیچ ارتباطی به انفجار مواد تشکیل‌دهنده سوخت موشک‌ها نداشته و آلودگی فعلی در هوای کشور، گرد و خاک است و کانون عمده این گرد و خاک هم، خارج از مرزهای ایران و در نقاطی است که هیچ انفجار موشکی نداشته. البته هر کدام از این موارد گرد و خاک، باید با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و نقشه‌های هواشناسی بررسی شود ولی در همین تصاویر ماهواره‌ای هم، گرد و خاکی که به سمت کشورمان می‌آید، به وضوح قابل شناسایی و ردیابی است.»

  • آلودگی هوای پایتخت، آقای شهردار را مجبور به اعتراف کرد!

    آلودگی هوای پایتخت، آقای شهردار را مجبور به اعتراف کرد!

    به گزارش اقتصادران، علیرضا زاکانی امروز در سومین کنفرانس بین‌المللی بهینه سازی مصرف انرژی با اشاره به اهمیت بهینه‌سازی مصرف انرژی در تهران، اظهار کرد: در شهر تهران مسیری را آغاز کردیم که در افق ۱۰ ساله یعنی تا ۱۴۱۰ برنامه هایی برای بهینه سازی مصرف انرژی تعریف شده است.

    وی با بیان اینکه باید برای زیست در تهران آرامش و سلامت را مهیا کنیم، گفت: برای تحقق این امر ۳ مسیر کاهش مصرف، تغییر خط مصرف و حرکت در جهت تولید را تعریف کرده‌ایم.

    شهردار تهران با تاکید بر اینکه توسعه ناوگان عمومی از برنامه‌های مهم مدیریت شهری برای کنترل شدت مصرف سوخت در پایتخت است، اظهار کرد: امیدواریم تا سال ۱۴۱۰ بتوانیم با فراهم کردن زیرساخت‌های لازم به اولویت‌های تبیین شده دست یابیم.

    وی با بیان اینکه در شهر تهران موضوعات و مشکلات زیست‌محیطی در حوزه انرژی وجود دارد، گفت: یک روی سکه آلودگی‌ها موضوع تأمین انرژی برای شهر است، روی دیگر سکه بهینه‌سازی چگونه زیستن و استفاده از انرژی است؛ به این ترتیب می‌توان ضمن حفظ آسایش شهروندان، مشکلات زیست‌محیطی را به حداقل رساند.

    او با بیان اینکه توسعه زیرساخت‌های ناوگان عمومی و کاهش استفاده از خودروهای تک‌سرنشین در شهر از برنامه‌های اساسی مجموعه مدیریت شهری برای کنترل شدت مصرف سوخت است، گفت: فاصله میان وضع موجود تا وضع مطلوب، بسیار معنادار است. به‌طور مثال در حوزه اتوبوس در سال ۱۴۰۰، تنها ۱۸۸۰ اتوبوس تحویل شد که از آن مقدار ۸۶۰ دستگاه فعال در خطوط وجود داشت.

    زاکانی با بیان اینکه این کمبودها در حوزه مترو، تاکسی و ون نیز وجود داشت لذا تلاش کردیم با برنامه‌ریزی قدرالسهم استفاده شهروندان از وسائط عمومی را از نصاب ۳۰ درصدی که وجود داشت، تا ۷۰ درصد افزایش دهیم، گفت: با توسعه ناوگان عمومی می‌توانیم شدت مصرف انرژی در تهران، موضوع ترافیک و موضوع آلودگی هوا را سر و سامان دهیم.

    شهردار تهران با بیان اینکه تا امروز ۲۹ اصلاح را از ۹۸ اصلاح تقاطع هندسی انجام دادیم، اظهار کرد: طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده ۲۶ اصلاح را نیز  امسال انجام خواهیم داد و در سال بعد این موضوع به اتمام می رسد.

    وی با اشاره به تاثیرات اجرای این طرح گفت: این امر علاوه بر خدماتی که برای مردم ایجاد می‌کند، حداقل یک‌میلیون‌ لیتر مصرف بنزین در روز را کاهش می‌دهد.

    زاکانی در خصوص اقدامات صورت گرفته برای توسعه مترو گفت: روزی که ما مترو را تحویل گرفتیم، ۱۴۲ ایستگاه داشتیم اما در حال حاضر ۱۵۹ ایستگاه داریم. در آن زمان ۲۵۴ کیلومتر مترو وجود داشت که اکنون به ۳۳۰ رسیده است.

  • جولان آلودگي هوا در کشور

    جولان آلودگي هوا در کشور

    به گزارش اقتصادران، بر اساس آخرين گزارش‌ها ميزان آلودگي هوا با آنكه تنها يك ماه از تابستان گذشته به صورت گسترده شهرهاي بزرگ و كوچك كشور را تحت تاثير قرار داده آن‌گونه كه برخي از شهرها مجبور به تعطيلي اجباري شده‌اند. توجه كنيد اين آلودگي در زمستان نيست كه هوا به دليل سردي و… امكان آلودگي در آن قابل انتظار است بلكه در تابستان به وقوع پيوسته است!  بر اساس برخي گزارش‌ها آلودگي هوا به خصوص در كشورهاي درحال توسعه از شدت و حدت زيادي برخوردار است، درايران نيز آلودگي هوا به كلافي سردرگم مبدل شده است؛آن گونه كه شهرهاي بزرگ و كوچك نظير تهران و خوزستان و آذربايجان و اصفهان و… تصويري ديگر از آلودگي هوا را به نمايش گذاشته‌اند.

    بي توجهي به نوع سوخت براي خودروهاي در حال تردد در سطح شهرها، تغييرات اقليمي و حذف تدريجي فضاي سبز شهرها به بهانه‌هاي متعدد توسعه شهري از اصلي‌ترين مسائلي است كه آلودگي هوا در كشور را ايجاد مي‌كند. بر اساس آخرين خبرها برخي استان‌ها از جمله سيستان و بلوچستان، مركزي، خوزستان مجبور به تعطيلي ادارات شده‌اند. اين مهم بيانگر جدي بودن آلودگي هوا است كه به‌رغم هشدارهاي متعدد متخصصان مورد توجه قرار نگرفته است. اين امر نگران كننده دركنار بي‌توجهي به اصلي‌ترين مساله زندگي مردم از سوي نهادهاي مرتبط نظير وزارت كشور، سازمان محيط زيست، وزارت نفت، وزارت نيرو و… مويد اين مساله است كه سلامت شهروندان امري دست چندم در سياستگذاري‌ها محسوب مي‌شود.

    از سوي ديگر به‌رغم آنكه قانون هواي پاك در سال 1396 مصوب شده و همه دستگاه‌هاي مرتبط كه برخي از آنها نام‌شان ذكر شد، مسووليت رسيدگي به اين امر را دارند اما همچنان اين آلودگي هوا است كه سالانه حدود 26 هزار جان را به‌ طور مستقيم مي‌ستاند. نكته قابل توجه به اين امر آثار آلودگي هوا در بروز انواع بيماري‌ها به خصوص براي كودكان و نوجوانان كه سرمايه‌هاي اصلي كشور براي بقا هستند، است.

    اين مهم نه اين است كه امري منطقه‌اي باشد بلكه مساله‌اي است كه كه محوري اساسي را بايد در برنامه‌ريزي كلان كشور به خود اختصاص بدهد؛ چرا كه بقا يك كشور بر مبناي منابع انساني آن است، به‌خصوص نسل آينده كه سكان اداره كشور را در دست دارد.

    از اين رو نشانگرهاي شاخص هوا در تهران و شهرهاي بزرگ و كوچك ديگر تنها نشانگر نيستند بلكه عمق نگراني را براي سياستگذاري كلان كشور را بايد ايجاد كند. اين نشانگرها هشدار به كشور است.

    امروزه به دليل سهل‌انگاري، ناديده انگاري و سياست‌هاي كوتاه‌مدت، بي ‌وجهي مديريت‌هاي شهري به فضاي سبز كه يكي از عوامل موثر در كاهش آلودگي يا حداقل مانعي در برابر آن محسوب مي‌شود، مبدل به امري عادي شده است. از ساخت و سازهاي بي‌دليل در پارك‌هاي بزرگ و كوچك به بهانه‌هاي گوناگون گرفته تا خشك کردن عمدي و غيرعمدي درختان باغات شهري و حاشيه شهري، از گسترش برج‌هاي سر به فلك كشيده بدون توجه به ضوابط شهرسازي تا عدم تمركز بر گسترش فضاي سبز موثر با توجه به اقليم كشور.
    در كنار اين مهم، به نقش صنعتگران در عدم كنترل آلودگي‌هاي ناشي از مصرف سوخت براي فعاليت‌هاي صنعتي نيز بايد توجه كرد؛ بي‌توجهي آنان و عدم نظارت موثر براي ميزان آلايندگي به خصوص آنهايي كه در حاشيه شهرها و در برخي موارد در عمق شهرها هستند منجر به گسترش آلودگي هوا  و تشديد  آن شده  است.

    عدم به‌كارگيري تجهيزات كنترل كننده آلاينده‌ها از سوي اين صنايع امروزه به امري موثر در تشديد آلودگي هوا شده است.

    دراين ميان شايد اصلي‌ترين عامل را بايد در بي‌توجهي و بي‌برنامگي وزارت نفت دانست كه با كاهش كيفيت سوخت و ناديده انگاري آثار آن بر سلامت شهروندان به عاملي موثر در بروز آلودگي هوا مبدل شده و به نوعي، آلودگي متحرك را به كشور تززيق مي‌كند. ترافيك و حجم كثير خودروهاي در حال تردد با نوع سوختي كه در اختيار آنها قرار داده مي‌شود، تصويري ناروشن از آينده سلامت شهروندان را پيش روي ما قرار داده است.
    در كنار اين موارد مساله اصلي تغييرات اقليمي است كه تمام جهان را تحت تاثير قرار داده و سياستگذاران و مجريان بي‌توجه به اين مهم با اتخاذ تصميم‌ها و بي‌توجهي به شاخص‌هاي كيفيت هوا مسير خود را طي مي‌كنند. كشور در اين مقطع نيازمند رويكردي ملي براي كاهش آلودگي هوا با اتخاذ تصميم‌گيري كلان است. اكنون كه دولت چهاردهم در حال تشكيل است ضروري است يكي از اولويت‌هاي هر وزارتخانه ارائه راهكار براي تاب‌آوري در برابر تغييرات اقليمي باشد و پس از آن راهكارهاي لازم براي كاهش عناصر انسانی ساخت در جهت آلوده‌سازي  هوا  باشد.

    انتظار مي‌رود دولتي كه رياست آن با يك پزشك حاذق است تصويري ديگر از سلامت شهروندان را پيش رو داشته باشد و با توجه به اين مهم نسبت به انتخاب همكاران با تكيه بر داشتن راهكارهاي موثر نسبت به مساله آلودگي هوا و تغييرات اقليمي اقدام کند.

    بديهي است كه امروزه تغييرات اقليمي منتظر اتخاذ تصميم يا حتي اقدام سياستگذاران و مجريان نمي‌ماند و مسير خود را با سرعت طي مي‌كند اما آنچه مهم است داشتن برنامه‌اي يكپارچه و منسجم براي تاب‌آوري در برابر آن است. امروزه همه دنيا نسبت به اين مهم برنامه‌هاي موثري را طراحي و اجرا كردند ولي در خصوص ايران ظاهرا موج لازم به ما نرسيده و مديران و مسوولان در جهت منافع كوتاه‌مدت مساله اصلي امروز و فرداي كشور كه تغييرات اقليمي است را مورد توجه قرار نمي‌دهند.